{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920203"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920203","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχική υγεία και προσαρμοστική συμπεριφορά παιδιών και εφήβων με εγκεφαλική παράλυση: σχέση με στρες και ποιότητα ζωής των γονέων","abstract":"Εισαγωγή. Οι γονείς παιδιών και εφήβων με Εγκεφαλική Παράλυση (Ε.Π.) αποτελούν μια ευπαθή ομάδα του πληθυσμού, καθώς λόγω του μεγάλου εύρους συμπτωμάτων και συνοδών διαταραχών της αναπηρίας που αντιμετωπίζουν τα τέκνα τους, επιφορτίζονται με ρόλους, ευθύνες και υποχρεώσεις που επιτείνουν το γονεϊκό στρες και επηρεάζουν συνολικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του γονεϊκού στρες και της ποιότητας ζωής των γονέων με παιδιά/εφήβους με Ε.Π.. Επιπρόσθετα, μελετήθηκαν οι αμφίδρομες σχέσεις ανάμεσα στο στρες και την ποιότητα ζωής των γονέων με τα προβλήματα αυτονομίας στην καθημερινή λειτουργικότητα και ψυχικής υγείας (συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα) των τέκνων τους. Μεθοδολογία. Το δείγμα αντλήθηκε από πέντε κέντρα αποκατάστασης (Ν.Π.Ι.Δ.) της κοινότητας, στα οποία οι γονείς προσήλθαν με τα παιδιά/εφήβους για τις θεραπείες τους. Αυτό αποτελείται από 89 γονείς (48 μητέρες και 41 πατέρες) 58 παιδιών και εφήβων με διάγνωση Ε.Π., ηλικίας 2-18 ετών, που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων αποτέλεσαν τα ερωτηματολόγια: Κλίμακα στρες των γονιών λόγω του γονεϊκού τους ρόλου (Parental Stres Index, Short Form, PSI-SF), Eκτίμηση της ποιότητας Ζωής (ΠΖ) για ενήλικες (The World Health Organization Quality of Life – Bref, WHOQOL-BREF), Ερωτηματολόγιο Προσαρμοστικής Συμπεριφοράς (The Vineland Behaviour Scales), Achenbach ASEBA Ερωτηματολόγιο για Γονείς - για παιδιά ηλικίας 6-18 χρονών και Achenbach ASEBA Λίστα Ελέγχου της Παιδικής Συμπεριφοράς (ΛΕΠΣ) για ηλικίες 1 ½ - 5 ετών – Ερωτηματολόγιο για Γονείς, καθώς και το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων. Αποτελέσματα. Για τα παιδιά/εφήβους με Ε.Π. της παρούσας έρευνας βρέθηκε ότι όσο πιο σοβαρή είναι η μορφή της αναπηρίας τους, τόσο πιο επιβαρυμένη είναι η αυτονομία τους στην καθημερινή ζωή (p<0,001), η οποία επιβαρύνεται περαιτέρω, όταν εμφανίζουν σε οριακά/παθολογικά επίπεδα προβλήματα κατάθλιψης (p=0,004), άγχους (p=0,04), και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,04). Επιπλέον, βρέθηκε ότι τα παιδιά/έφηβοι που έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία γονείς, παρουσιάζουν αυξημένα συναισθηματικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,02), άγχους (p=0,001), ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,02) και εναντιωματικής προκλητικής συμπεριφοράς (p=0,02). Αντίστοιχα για το σύνολο των γονέων παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα στρες όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν αυξημένα κινητικά προβλήματα (p=0,01), και οριακά/παθολογικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,001), άγχους (p<0,001), προβλήματα ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,004) και διάχυτα αναπτυξιακά προβλήματα (p=0,003). Σχετικά με την ποιότητα ζωής των γονέων βρέθηκε ότι αυτή ήταν επιβαρυμένη σε όλες τις διαστάσεις της, όταν οι γονείς είχαν αυξημένα επίπεδα γονεϊκού στρες (p<0,001), αλλά και όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν προβλήματα κατάθλιψης (p=0,05), άγχους (p=0,02), διαγωγής (p=0,05) και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,03). Επιπλέον, παρατηρήθηκαν μικρές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους πατέρες και τις μητέρες για τις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα. Συμπεραίνεται ότι το αυξημένο στρες των γονέων σχετίζεται με την μειωμένη αυτονομία των τέκνων τους, τόσο λόγω των κινητικών προβλημάτων που προκαλεί η Ε.Π., αλλά και των συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων των παιδιών/εφήβων, όπως αυτά της κατάθλιψης, του άγχους, των δυσκολιών προσοχής/υπερκινητικότητας, και των διάχυτων αναπτυξιακών προβλημάτων. Όλα τα παραπάνω με επιπρόσθετα τα προβλήματα διαγωγής και τα σωματικά ενοχλήματα των παιδιών/εφήβων με Ε.Π., φαίνεται να οδηγούν σε σημαντική επιβάρυνση της ποιότητας ζωής των γονέων.","abstract_html":"Εισαγωγή. Οι γονείς παιδιών και εφήβων με Εγκεφαλική Παράλυση (Ε.Π.) αποτελούν μια ευπαθή ομάδα του πληθυσμού, καθώς λόγω του μεγάλου εύρους συμπτωμάτων και συνοδών διαταραχών της αναπηρίας που αντιμετωπίζουν τα τέκνα τους, επιφορτίζονται με ρόλους, ευθύνες και υποχρεώσεις που επιτείνουν το γονεϊκό στρες και επηρεάζουν συνολικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του γονεϊκού στρες και της ποιότητας ζωής των γονέων με παιδιά/εφήβους με Ε.Π.. Επιπρόσθετα, μελετήθηκαν οι αμφίδρομες σχέσεις ανάμεσα στο στρες και την ποιότητα ζωής των γονέων με τα προβλήματα αυτονομίας στην καθημερινή λειτουργικότητα και ψυχικής υγείας (συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα) των τέκνων τους. Μεθοδολογία. Το δείγμα αντλήθηκε από πέντε κέντρα αποκατάστασης (Ν.Π.Ι.Δ.) της κοινότητας, στα οποία οι γονείς προσήλθαν με τα παιδιά/εφήβους για τις θεραπείες τους. Αυτό αποτελείται από 89 γονείς (48 μητέρες και 41 πατέρες) 58 παιδιών και εφήβων με διάγνωση Ε.Π., ηλικίας 2-18 ετών, που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων αποτέλεσαν τα ερωτηματολόγια: Κλίμακα στρες των γονιών λόγω του γονεϊκού τους ρόλου (Parental Stres Index, Short Form, PSI-SF), Eκτίμηση της ποιότητας Ζωής (ΠΖ) για ενήλικες (The World Health Organization Quality of Life – Bref, WHOQOL-BREF), Ερωτηματολόγιο Προσαρμοστικής Συμπεριφοράς (The Vineland Behaviour Scales), Achenbach ASEBA Ερωτηματολόγιο για Γονείς - για παιδιά ηλικίας 6-18 χρονών και Achenbach ASEBA Λίστα Ελέγχου της Παιδικής Συμπεριφοράς (ΛΕΠΣ) για ηλικίες 1 ½ - 5 ετών – Ερωτηματολόγιο για Γονείς, καθώς και το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων. Αποτελέσματα. Για τα παιδιά/εφήβους με Ε.Π. της παρούσας έρευνας βρέθηκε ότι όσο πιο σοβαρή είναι η μορφή της αναπηρίας τους, τόσο πιο επιβαρυμένη είναι η αυτονομία τους στην καθημερινή ζωή (p&lt;0,001), η οποία επιβαρύνεται περαιτέρω, όταν εμφανίζουν σε οριακά/παθολογικά επίπεδα προβλήματα κατάθλιψης (p=0,004), άγχους (p=0,04), και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,04). Επιπλέον, βρέθηκε ότι τα παιδιά/έφηβοι που έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία γονείς, παρουσιάζουν αυξημένα συναισθηματικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,02), άγχους (p=0,001), ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,02) και εναντιωματικής προκλητικής συμπεριφοράς (p=0,02). Αντίστοιχα για το σύνολο των γονέων παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα στρες όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν αυξημένα κινητικά προβλήματα (p=0,01), και οριακά/παθολογικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,001), άγχους (p&lt;0,001), προβλήματα ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,004) και διάχυτα αναπτυξιακά προβλήματα (p=0,003). Σχετικά με την ποιότητα ζωής των γονέων βρέθηκε ότι αυτή ήταν επιβαρυμένη σε όλες τις διαστάσεις της, όταν οι γονείς είχαν αυξημένα επίπεδα γονεϊκού στρες (p&lt;0,001), αλλά και όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν προβλήματα κατάθλιψης (p=0,05), άγχους (p=0,02), διαγωγής (p=0,05) και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,03). Επιπλέον, παρατηρήθηκαν μικρές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους πατέρες και τις μητέρες για τις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα. Συμπεραίνεται ότι το αυξημένο στρες των γονέων σχετίζεται με την μειωμένη αυτονομία των τέκνων τους, τόσο λόγω των κινητικών προβλημάτων που προκαλεί η Ε.Π., αλλά και των συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων των παιδιών/εφήβων, όπως αυτά της κατάθλιψης, του άγχους, των δυσκολιών προσοχής/υπερκινητικότητας, και των διάχυτων αναπτυξιακών προβλημάτων. Όλα τα παραπάνω με επιπρόσθετα τα προβλήματα διαγωγής και τα σωματικά ενοχλήματα των παιδιών/εφήβων με Ε.Π., φαίνεται να οδηγούν σε σημαντική επιβάρυνση της ποιότητας ζωής των γονέων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουστιμπή Μαρία","Koustimpi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920203"],"render_values":[{"text":"uoadl:2920203","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920203","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920203","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2920203","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουστιμπή Μαρία","Koustimpi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920203"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Οι γονείς παιδιών και εφήβων με Εγκεφαλική Παράλυση (Ε.Π.) αποτελούν μια ευπαθή ομάδα του πληθυσμού, καθώς λόγω του μεγάλου εύρους συμπτωμάτων και συνοδών διαταραχών της αναπηρίας που αντιμετωπίζουν τα τέκνα τους, επιφορτίζονται με ρόλους, ευθύνες και υποχρεώσεις που επιτείνουν το γονεϊκό στρες και επηρεάζουν συνολικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του γονεϊκού στρες και της ποιότητας ζωής των γονέων με παιδιά/εφήβους με Ε.Π.. Επιπρόσθετα, μελετήθηκαν οι αμφίδρομες σχέσεις ανάμεσα στο στρες και την ποιότητα ζωής των γονέων με τα προβλήματα αυτονομίας στην καθημερινή λειτουργικότητα και ψυχικής υγείας (συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα) των τέκνων τους. Μεθοδολογία. Το δείγμα αντλήθηκε από πέντε κέντρα αποκατάστασης (Ν.Π.Ι.Δ.) της κοινότητας, στα οποία οι γονείς προσήλθαν με τα παιδιά/εφήβους για τις θεραπείες τους. Αυτό αποτελείται από 89 γονείς (48 μητέρες και 41 πατέρες) 58 παιδιών και εφήβων με διάγνωση Ε.Π., ηλικίας 2-18 ετών, που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων αποτέλεσαν τα ερωτηματολόγια: Κλίμακα στρες των γονιών λόγω του γονεϊκού τους ρόλου (Parental Stres Index, Short Form, PSI-SF), Eκτίμηση της ποιότητας Ζωής (ΠΖ) για ενήλικες (The World Health Organization Quality of Life – Bref, WHOQOL-BREF), Ερωτηματολόγιο Προσαρμοστικής Συμπεριφοράς (The Vineland Behaviour Scales), Achenbach ASEBA Ερωτηματολόγιο για Γονείς - για παιδιά ηλικίας 6-18 χρονών και Achenbach ASEBA Λίστα Ελέγχου της Παιδικής Συμπεριφοράς (ΛΕΠΣ) για ηλικίες 1 ½ - 5 ετών – Ερωτηματολόγιο για Γονείς, καθώς και το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων. Αποτελέσματα. Για τα παιδιά/εφήβους με Ε.Π. της παρούσας έρευνας βρέθηκε ότι όσο πιο σοβαρή είναι η μορφή της αναπηρίας τους, τόσο πιο επιβαρυμένη είναι η αυτονομία τους στην καθημερινή ζωή (p<0,001), η οποία επιβαρύνεται περαιτέρω, όταν εμφανίζουν σε οριακά/παθολογικά επίπεδα προβλήματα κατάθλιψης (p=0,004), άγχους (p=0,04), και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,04). Επιπλέον, βρέθηκε ότι τα παιδιά/έφηβοι που έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία γονείς, παρουσιάζουν αυξημένα συναισθηματικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,02), άγχους (p=0,001), ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,02) και εναντιωματικής προκλητικής συμπεριφοράς (p=0,02). Αντίστοιχα για το σύνολο των γονέων παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα στρες όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν αυξημένα κινητικά προβλήματα (p=0,01), και οριακά/παθολογικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,001), άγχους (p<0,001), προβλήματα ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,004) και διάχυτα αναπτυξιακά προβλήματα (p=0,003). Σχετικά με την ποιότητα ζωής των γονέων βρέθηκε ότι αυτή ήταν επιβαρυμένη σε όλες τις διαστάσεις της, όταν οι γονείς είχαν αυξημένα επίπεδα γονεϊκού στρες (p<0,001), αλλά και όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν προβλήματα κατάθλιψης (p=0,05), άγχους (p=0,02), διαγωγής (p=0,05) και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,03). Επιπλέον, παρατηρήθηκαν μικρές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους πατέρες και τις μητέρες για τις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα. Συμπεραίνεται ότι το αυξημένο στρες των γονέων σχετίζεται με την μειωμένη αυτονομία των τέκνων τους, τόσο λόγω των κινητικών προβλημάτων που προκαλεί η Ε.Π., αλλά και των συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων των παιδιών/εφήβων, όπως αυτά της κατάθλιψης, του άγχους, των δυσκολιών προσοχής/υπερκινητικότητας, και των διάχυτων αναπτυξιακών προβλημάτων. Όλα τα παραπάνω με επιπρόσθετα τα προβλήματα διαγωγής και τα σωματικά ενοχλήματα των παιδιών/εφήβων με Ε.Π., φαίνεται να οδηγούν σε σημαντική επιβάρυνση της ποιότητας ζωής των γονέων.","Introduction. Parents of children and adolescents with cerebral palsy consistute a vulnerable group of the general population. This is due to the wide spectrum of symptoms and accompanied impairments that their offspring experience. Parents are forced to assume roles and responsibilities, take on burdens and adjust to situations that compound parental stress and affect their quality of life. Purpose. The aim of this study is to explore the levels of parental stress and the quality of life that parents experience, while raising their children and adolescents with cerebral palsy. Furthermore, parental stress and the parents’ quality of life were correlated with the functional status (autonomy and adaptive behavior) and mental health (emotional and behavioral problems) of their children/adolescents. Methods. The sample was drawn from five private rehabilitation clinics in the community and consisted of 89 parents (48 mothers and 41 fathers), 58 children and adolescents aged 2-18, who have been diagnosed with cerebral palsy, and live in the region of Attica. The questionnaires that were used are: The Parental Stress Index, Short Form, PSI-SF; The Questionnaire for the Quality of Life for adults (The World Health Organization Quality of Life – Bref, WHOQOL-BREF); The Vineland Behaviour Scales; The Achenbach ASEBA Questionnaire for parents – for children and adolescents aged 6-18 and The Achenbach ASEBA Questionnaire for parents for children aged 1 ½ - 5; Questionnaire of Demographic Information. Results. As far as children and adolescents with cerebral palsy are concerned, the findings of the study conclude that the higher the severity of cerebral palsy, the lower the said individual’s functional status, which is also correlated with the presence of emotional problems such as depression (p=0,004), anxiety (p=0,04) and pervasive developmental problems (p=0,04). Moreover, it was also found that children/adolescents with older parents tended to have increased emotional problems such as depression (p=0,02), anxiety (p=0,001), attention deficit problems and hyperactivity (p=0,02) and deviant behavior (p=0,02). On the other hand, parents were found to have increased levels of stress when their children/adolescents faced increased motor problems (p=0,01), and also depression problems (p=0,001), anxiety (p<0,001), attention deficit problems and hyperactivity (p=0,004) and pervasive developmental problems (p=0,003). Moreover, a statistically significant correlation was found among increased parental stress (p<0,001) and an overall deterioration of parents’ quality of life. Parents’ quality of life was also found to be compromised when their children/adolescents had depression problems (p=0,05), anxiety (p=0,02), conduct problems (p=0,05) and pervasive developmental problems (p=0,03). Few differences were found between mothers and fathers. Conclusions. In conclusion, parents’ increased level of stress is linked to the lack of independence of their children/adolescents, which arises, not only because of the motor dysfunction that is caused by cerebral palsy, but also because of the presence of emotional and behavioral problems such as depression, anxiety, attention deficit problems and hyperactivity, and pervasive developmental problems. All the above, as well as conduct behavior and psysical problems, lead to a significant deterioration in the parents’ quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχική υγεία και προσαρμοστική συμπεριφορά παιδιών και εφήβων με εγκεφαλική παράλυση: σχέση με στρες και ποιότητα ζωής των γονέων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουστιμπή Μαρία","Koustimpi Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή. Οι γονείς παιδιών και εφήβων με Εγκεφαλική Παράλυση (Ε.Π.) αποτελούν μια ευπαθή ομάδα του πληθυσμού, καθώς λόγω του μεγάλου εύρους συμπτωμάτων και συνοδών διαταραχών της αναπηρίας που αντιμετωπίζουν τα τέκνα τους, επιφορτίζονται με ρόλους, ευθύνες και υποχρεώσεις που επιτείνουν το γονεϊκό στρες και επηρεάζουν συνολικά την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του γονεϊκού στρες και της ποιότητας ζωής των γονέων με παιδιά/εφήβους με Ε.Π.. Επιπρόσθετα, μελετήθηκαν οι αμφίδρομες σχέσεις ανάμεσα στο στρες και την ποιότητα ζωής των γονέων με τα προβλήματα αυτονομίας στην καθημερινή λειτουργικότητα και ψυχικής υγείας (συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα) των τέκνων τους. Μεθοδολογία. Το δείγμα αντλήθηκε από πέντε κέντρα αποκατάστασης (Ν.Π.Ι.Δ.) της κοινότητας, στα οποία οι γονείς προσήλθαν με τα παιδιά/εφήβους για τις θεραπείες τους. Αυτό αποτελείται από 89 γονείς (48 μητέρες και 41 πατέρες) 58 παιδιών και εφήβων με διάγνωση Ε.Π., ηλικίας 2-18 ετών, που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Τα μέσα συλλογής των δεδομένων αποτέλεσαν τα ερωτηματολόγια: Κλίμακα στρες των γονιών λόγω του γονεϊκού τους ρόλου (Parental Stres Index, Short Form, PSI-SF), Eκτίμηση της ποιότητας Ζωής (ΠΖ) για ενήλικες (The World Health Organization Quality of Life – Bref, WHOQOL-BREF), Ερωτηματολόγιο Προσαρμοστικής Συμπεριφοράς (The Vineland Behaviour Scales), Achenbach ASEBA Ερωτηματολόγιο για Γονείς - για παιδιά ηλικίας 6-18 χρονών και Achenbach ASEBA Λίστα Ελέγχου της Παιδικής Συμπεριφοράς (ΛΕΠΣ) για ηλικίες 1 ½ - 5 ετών – Ερωτηματολόγιο για Γονείς, καθώς και το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων. Αποτελέσματα. Για τα παιδιά/εφήβους με Ε.Π. της παρούσας έρευνας βρέθηκε ότι όσο πιο σοβαρή είναι η μορφή της αναπηρίας τους, τόσο πιο επιβαρυμένη είναι η αυτονομία τους στην καθημερινή ζωή (p<0,001), η οποία επιβαρύνεται περαιτέρω, όταν εμφανίζουν σε οριακά/παθολογικά επίπεδα προβλήματα κατάθλιψης (p=0,004), άγχους (p=0,04), και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,04). Επιπλέον, βρέθηκε ότι τα παιδιά/έφηβοι που έχουν μεγαλύτερους σε ηλικία γονείς, παρουσιάζουν αυξημένα συναισθηματικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,02), άγχους (p=0,001), ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,02) και εναντιωματικής προκλητικής συμπεριφοράς (p=0,02). Αντίστοιχα για το σύνολο των γονέων παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα στρες όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν αυξημένα κινητικά προβλήματα (p=0,01), και οριακά/παθολογικά προβλήματα κατάθλιψης (p=0,001), άγχους (p<0,001), προβλήματα ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (p=0,004) και διάχυτα αναπτυξιακά προβλήματα (p=0,003). Σχετικά με την ποιότητα ζωής των γονέων βρέθηκε ότι αυτή ήταν επιβαρυμένη σε όλες τις διαστάσεις της, όταν οι γονείς είχαν αυξημένα επίπεδα γονεϊκού στρες (p<0,001), αλλά και όταν τα τέκνα τους παρουσίαζαν προβλήματα κατάθλιψης (p=0,05), άγχους (p=0,02), διαγωγής (p=0,05) και διάχυτα αναπτυξιακά (p=0,03). Επιπλέον, παρατηρήθηκαν μικρές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους πατέρες και τις μητέρες για τις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα. Συμπεραίνεται ότι το αυξημένο στρες των γονέων σχετίζεται με την μειωμένη αυτονομία των τέκνων τους, τόσο λόγω των κινητικών προβλημάτων που προκαλεί η Ε.Π., αλλά και των συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων των παιδιών/εφήβων, όπως αυτά της κατάθλιψης, του άγχους, των δυσκολιών προσοχής/υπερκινητικότητας, και των διάχυτων αναπτυξιακών προβλημάτων. Όλα τα παραπάνω με επιπρόσθετα τα προβλήματα διαγωγής και τα σωματικά ενοχλήματα των παιδιών/εφήβων με Ε.Π., φαίνεται να οδηγούν σε σημαντική επιβάρυνση της ποιότητας ζωής των γονέων.","Introduction. Parents of children and adolescents with cerebral palsy consistute a vulnerable group of the general population. This is due to the wide spectrum of symptoms and accompanied impairments that their offspring experience. Parents are forced to assume roles and responsibilities, take on burdens and adjust to situations that compound parental stress and affect their quality of life. Purpose. The aim of this study is to explore the levels of parental stress and the quality of life that parents experience, while raising their children and adolescents with cerebral palsy. Furthermore, parental stress and the parents’ quality of life were correlated with the functional status (autonomy and adaptive behavior) and mental health (emotional and behavioral problems) of their children/adolescents. Methods. The sample was drawn from five private rehabilitation clinics in the community and consisted of 89 parents (48 mothers and 41 fathers), 58 children and adolescents aged 2-18, who have been diagnosed with cerebral palsy, and live in the region of Attica. The questionnaires that were used are: The Parental Stress Index, Short Form, PSI-SF; The Questionnaire for the Quality of Life for adults (The World Health Organization Quality of Life – Bref, WHOQOL-BREF); The Vineland Behaviour Scales; The Achenbach ASEBA Questionnaire for parents – for children and adolescents aged 6-18 and The Achenbach ASEBA Questionnaire for parents for children aged 1 ½ - 5; Questionnaire of Demographic Information. Results. As far as children and adolescents with cerebral palsy are concerned, the findings of the study conclude that the higher the severity of cerebral palsy, the lower the said individual’s functional status, which is also correlated with the presence of emotional problems such as depression (p=0,004), anxiety (p=0,04) and pervasive developmental problems (p=0,04). Moreover, it was also found that children/adolescents with older parents tended to have increased emotional problems such as depression (p=0,02), anxiety (p=0,001), attention deficit problems and hyperactivity (p=0,02) and deviant behavior (p=0,02). On the other hand, parents were found to have increased levels of stress when their children/adolescents faced increased motor problems (p=0,01), and also depression problems (p=0,001), anxiety (p<0,001), attention deficit problems and hyperactivity (p=0,004) and pervasive developmental problems (p=0,003). Moreover, a statistically significant correlation was found among increased parental stress (p<0,001) and an overall deterioration of parents’ quality of life. Parents’ quality of life was also found to be compromised when their children/adolescents had depression problems (p=0,05), anxiety (p=0,02), conduct problems (p=0,05) and pervasive developmental problems (p=0,03). Few differences were found between mothers and fathers. Conclusions. In conclusion, parents’ increased level of stress is linked to the lack of independence of their children/adolescents, which arises, not only because of the motor dysfunction that is caused by cerebral palsy, but also because of the presence of emotional and behavioral problems such as depression, anxiety, attention deficit problems and hyperactivity, and pervasive developmental problems. All the above, as well as conduct behavior and psysical problems, lead to a significant deterioration in the parents’ quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:2920203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920203"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχική υγεία και προσαρμοστική συμπεριφορά παιδιών και εφήβων με εγκεφαλική παράλυση: σχέση με στρες και ποιότητα ζωής των γονέων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:14Z"}