{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920483"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920483","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της δομής της χρωματίνης κατά τη διάρκεια της επαγόμενης γονιδιακής έκφρασης σε κύτταρα θηλαστικών","abstract":"Οι ιϊκές μολύνσεις αποτελούν ένα παγκόσμιο πρόβλημα που απασχολεί την ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Τα υψηλά επίπεδα νοσηρότητας και θνησιμότητας, σε συνδυασμό με το αντίκτυπο που έχουν οι ιοί και σε άλλους τομείς όπως η κοινωνία και η οικονομία, καθιστούν απόλυτα σημαντική την εύρεση αποτελεσματικών τρόπων αντιμετώπισής τους. Παρ’όλη την ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές αδυνατούν να χαρακτηρίσουν με ακρίβεια τους μηχανισμούς με τους οποίους ο ιός αλληλοεπιδρά με τα ανθρώπινα κύτταρα και πως εκείνα ενεργοποιούν προγράμματα αντιμετώπισης των ιών. Προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου έχουν αναδείξει τη σημασία της αρχιτεκτονικής της χρωματίνης, ειδικά σε ρυθμιστικές περιοχές όπως οι ενισχυτές, στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης ύστερα την εισαγωγή ενός ιού σε ανθρώπινα κύτταρα. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της αντι-ιϊκής απόκρισης των ανθρώπινων κυττάρων σε επίπεδο ολόκληρου του γονιδιώματος. Αρχικά, μέσω πειράματος IRF3-ChIP-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να συγκροτήσουμε τον τοπογραφικό χάρτη διανομής του μεταγραφικού παράγοντα IRF3, ο οποίος υποδηλώνει την ισχυρή συγγένειά του με την αντι-ιϊκή μοίρα του γονιδιώματος, λόγω της πρόσδεσής του σε αλληλουχίες, οι οποίες γειτνιάζουν, ή βρίσκονται απομακρυσμένες από το σημείο έναρξης της μεταγραφής αντι-ιϊκών γονιδίων, και πιθανώς να έχουν ρυθμιστικό ρόλο ως προς τα γονίδια αυτά. Στη συνέχεια, με εφαρμογή της μεθόδου STARR-seq για τις αλληλουχίες πρόσδεσης του μεταγραφικού παράγοντα IRF3 (IRF3-ChIP-STARR-seq), σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε λειτουργική διερεύνηση της δραστικότητας των αλληλουχιών πρόσδεσης του παράγοντα, in vivo. Μέσω βιοπληροφορικής ανάλυσης των δεδομένων, παρατηρήσαμε πως από τα εκατομμύρια στοιχεία προς εξέταση, ένα μικρό ποσοστό που δεν ξεπερνά το 10% του συνόλου που δεσμεύονται από τον IRF3, έχουν πραγματική δράση ενισχυτή in vivo, κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης. Ταυτόχρονα, ανακαλύψαμε μια πληθώρα από ρυθμιστικά στοιχεία τα οποία ενεργοποιούνται ύστερα από ιϊκή μόλυνση και φέρουν τον μεταγραφικό παράγοντα IRF3. Κατά τη διάρκεια των παραπάνω αναλύσεων, μια σημαντική παρατήρηση αφορούσε στην ύπαρξη μιας σειράς επαναλαμβανόμενων μονάδων μοτίβων πρόσδεσης του παράγοντα IRF3, οι οποίες εντοπίζονται στα ενεργά στοιχεία που εξετάστηκαν. Με περαιτέρω βιοπληροφορική ανάλυση, παρατηρήθηκε πως υπάρχει αναλογία μεταξύ του αριθμού των επαναλαμβανόμενων μοτίβων και των επιπέδων επαγωγής των γονιδίων που γειτνιάζουν στα ενεργά στοιχεία. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε τις παραπάνω αλληλουχίες ώστε να δημιουργήσουμε φυλογενετικό αποτύπωμα (Phylogenetic footprinting) στη διάρκεια της εξέλιξης των ειδών. Με τον τρόπο αυτό, παρατηρήσαμε πως οι αλληλουχίες που εξετάσαμε είναι συντηρημένες στη διάρκεια της εξέλιξης καθώς παρουσιάζεται υψηλός βαθμός ομοιότητάς τους με αλληλουχίες «αρχαίας» προέλευσης από ζωικά, φυτικά, μονοκύτταρα, πολυκύτταρα, παθογόνα και μη είδη για τον άνθρωπο. Ύστερα από επιλογή αλληλουχιών, πλούσιες σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα πρόσδεσης του IRF3, οι οποίες εντοπίζονται σε διαφορετικά είδη από τον άνθρωπο (Mus musculus, Danio rerio και Drosophila melanogaster), εφαρμόσαμε τη μέθοδο STARR-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa για τις αλληλουχίες αυτές. Τα αποτελέσματα του πειράματος ανέδειξαν τη σημασία των πολυεπαναλαμβανόμενων μοτίβων, καθώς οι αλληλουχίες που προέρχονται από διαφορετικούς οργανισμούς κατάφεραν να διατηρήσουν την ενεργότητα και λειτουργικότητά τους, ακόμα και μετά από εισαγωγή τους σε ανθρώπινα κύτταρα. Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, αποφασίσαμε να διερευνήσουμε κατά πόσο η εισαγωγή μίας ή περισσότερων μεταλλάξεων, σε αλληλουχίες που φιλοξενούν πολυεπαναλαμβανόμενα μοτίβα, μπορεί να επηρεάσει την ενεργότητά τους ως ρυθμιστικά στοιχεία. Με αυτό το σκεπτικό, σχεδιάσαμε τη πειραματική πορεία synthetic-STARR-seq, η οποία περιέχει 5.500 συνολικά συνθετικές αλληλουχίες που διακρίνονται σε αγρίου τύπου (wild type) και σε μεταλλαγμένες (mutated). Σε κάθε wild type αλληλουχία αντιστοιχούν από 1 έως και δεκάδες αλληλουχίες που περιέχουν διαφορετικούς συνδυασμούς μεταλλάξεων, ώστε να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η κάθε μετάλλαξη επιφέρει αλλαγές στην ενεργότητα και λειτουργικότητα του ρυθμιστικού στοιχείου. Αναμένουμε, η παραπάνω πειραματική πορεία να αποδώσει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι μεταλλάξεις σε διάφορες ενισχυοπάθειες. Τέλος, θεωρήσαμε απαραίτητη τη εισαγωγή του πρωτοκόλλου HiChIP στα πειραματικά μας εργαλεία και γι’αυτό τον λόγο, πραγματοποιήθηκε στήσιμο της μεθόδου. Με το παραπάνω πρωτόκολλο αναμένουμε να διερευνήσουμε τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί η χρωματίνη στον χώρο (τρισδιάστατες αλληλεπιδράσεις) για την επαγωγή της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης σε ανθρώπινα κύτταρα. Τα παραπάνω αποτελέσματα και ευρήματα θεωρούμε πως «ρίχνουν φως» σε άγνωστες έως σήμερα πτυχές των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης και θα συνεισφέρουν σε ερευνητικό καθώς και κλινικό επίπεδο, ώστε να βρεθεί ένας αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπιση των ιϊκών μολύνσεων.","abstract_html":"Οι ιϊκές μολύνσεις αποτελούν ένα παγκόσμιο πρόβλημα που απασχολεί την ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Τα υψηλά επίπεδα νοσηρότητας και θνησιμότητας, σε συνδυασμό με το αντίκτυπο που έχουν οι ιοί και σε άλλους τομείς όπως η κοινωνία και η οικονομία, καθιστούν απόλυτα σημαντική την εύρεση αποτελεσματικών τρόπων αντιμετώπισής τους. Παρ’όλη την ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές αδυνατούν να χαρακτηρίσουν με ακρίβεια τους μηχανισμούς με τους οποίους ο ιός αλληλοεπιδρά με τα ανθρώπινα κύτταρα και πως εκείνα ενεργοποιούν προγράμματα αντιμετώπισης των ιών. Προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου έχουν αναδείξει τη σημασία της αρχιτεκτονικής της χρωματίνης, ειδικά σε ρυθμιστικές περιοχές όπως οι ενισχυτές, στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης ύστερα την εισαγωγή ενός ιού σε ανθρώπινα κύτταρα. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της αντι-ιϊκής απόκρισης των ανθρώπινων κυττάρων σε επίπεδο ολόκληρου του γονιδιώματος. Αρχικά, μέσω πειράματος IRF3-ChIP-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να συγκροτήσουμε τον τοπογραφικό χάρτη διανομής του μεταγραφικού παράγοντα IRF3, ο οποίος υποδηλώνει την ισχυρή συγγένειά του με την αντι-ιϊκή μοίρα του γονιδιώματος, λόγω της πρόσδεσής του σε αλληλουχίες, οι οποίες γειτνιάζουν, ή βρίσκονται απομακρυσμένες από το σημείο έναρξης της μεταγραφής αντι-ιϊκών γονιδίων, και πιθανώς να έχουν ρυθμιστικό ρόλο ως προς τα γονίδια αυτά. Στη συνέχεια, με εφαρμογή της μεθόδου STARR-seq για τις αλληλουχίες πρόσδεσης του μεταγραφικού παράγοντα IRF3 (IRF3-ChIP-STARR-seq), σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε λειτουργική διερεύνηση της δραστικότητας των αλληλουχιών πρόσδεσης του παράγοντα, in vivo. Μέσω βιοπληροφορικής ανάλυσης των δεδομένων, παρατηρήσαμε πως από τα εκατομμύρια στοιχεία προς εξέταση, ένα μικρό ποσοστό που δεν ξεπερνά το 10% του συνόλου που δεσμεύονται από τον IRF3, έχουν πραγματική δράση ενισχυτή in vivo, κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης. Ταυτόχρονα, ανακαλύψαμε μια πληθώρα από ρυθμιστικά στοιχεία τα οποία ενεργοποιούνται ύστερα από ιϊκή μόλυνση και φέρουν τον μεταγραφικό παράγοντα IRF3. Κατά τη διάρκεια των παραπάνω αναλύσεων, μια σημαντική παρατήρηση αφορούσε στην ύπαρξη μιας σειράς επαναλαμβανόμενων μονάδων μοτίβων πρόσδεσης του παράγοντα IRF3, οι οποίες εντοπίζονται στα ενεργά στοιχεία που εξετάστηκαν. Με περαιτέρω βιοπληροφορική ανάλυση, παρατηρήθηκε πως υπάρχει αναλογία μεταξύ του αριθμού των επαναλαμβανόμενων μοτίβων και των επιπέδων επαγωγής των γονιδίων που γειτνιάζουν στα ενεργά στοιχεία. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε τις παραπάνω αλληλουχίες ώστε να δημιουργήσουμε φυλογενετικό αποτύπωμα (Phylogenetic footprinting) στη διάρκεια της εξέλιξης των ειδών. Με τον τρόπο αυτό, παρατηρήσαμε πως οι αλληλουχίες που εξετάσαμε είναι συντηρημένες στη διάρκεια της εξέλιξης καθώς παρουσιάζεται υψηλός βαθμός ομοιότητάς τους με αλληλουχίες «αρχαίας» προέλευσης από ζωικά, φυτικά, μονοκύτταρα, πολυκύτταρα, παθογόνα και μη είδη για τον άνθρωπο. Ύστερα από επιλογή αλληλουχιών, πλούσιες σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα πρόσδεσης του IRF3, οι οποίες εντοπίζονται σε διαφορετικά είδη από τον άνθρωπο (Mus musculus, Danio rerio και Drosophila melanogaster), εφαρμόσαμε τη μέθοδο STARR-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa για τις αλληλουχίες αυτές. Τα αποτελέσματα του πειράματος ανέδειξαν τη σημασία των πολυεπαναλαμβανόμενων μοτίβων, καθώς οι αλληλουχίες που προέρχονται από διαφορετικούς οργανισμούς κατάφεραν να διατηρήσουν την ενεργότητα και λειτουργικότητά τους, ακόμα και μετά από εισαγωγή τους σε ανθρώπινα κύτταρα. Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, αποφασίσαμε να διερευνήσουμε κατά πόσο η εισαγωγή μίας ή περισσότερων μεταλλάξεων, σε αλληλουχίες που φιλοξενούν πολυεπαναλαμβανόμενα μοτίβα, μπορεί να επηρεάσει την ενεργότητά τους ως ρυθμιστικά στοιχεία. Με αυτό το σκεπτικό, σχεδιάσαμε τη πειραματική πορεία synthetic-STARR-seq, η οποία περιέχει 5.500 συνολικά συνθετικές αλληλουχίες που διακρίνονται σε αγρίου τύπου (wild type) και σε μεταλλαγμένες (mutated). Σε κάθε wild type αλληλουχία αντιστοιχούν από 1 έως και δεκάδες αλληλουχίες που περιέχουν διαφορετικούς συνδυασμούς μεταλλάξεων, ώστε να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η κάθε μετάλλαξη επιφέρει αλλαγές στην ενεργότητα και λειτουργικότητα του ρυθμιστικού στοιχείου. Αναμένουμε, η παραπάνω πειραματική πορεία να αποδώσει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι μεταλλάξεις σε διάφορες ενισχυοπάθειες. Τέλος, θεωρήσαμε απαραίτητη τη εισαγωγή του πρωτοκόλλου HiChIP στα πειραματικά μας εργαλεία και γι’αυτό τον λόγο, πραγματοποιήθηκε στήσιμο της μεθόδου. Με το παραπάνω πρωτόκολλο αναμένουμε να διερευνήσουμε τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί η χρωματίνη στον χώρο (τρισδιάστατες αλληλεπιδράσεις) για την επαγωγή της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης σε ανθρώπινα κύτταρα. Τα παραπάνω αποτελέσματα και ευρήματα θεωρούμε πως «ρίχνουν φως» σε άγνωστες έως σήμερα πτυχές των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης και θα συνεισφέρουν σε ερευνητικό καθώς και κλινικό επίπεδο, ώστε να βρεθεί ένας αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπιση των ιϊκών μολύνσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζάγκας Κωνσταντίνος","Zagkas Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:14Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920483"],"render_values":[{"text":"uoadl:2920483","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920483","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920483","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2920483","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζάγκας Κωνσταντίνος","Zagkas Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920483","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920483"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ιϊκές μολύνσεις αποτελούν ένα παγκόσμιο πρόβλημα που απασχολεί την ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Τα υψηλά επίπεδα νοσηρότητας και θνησιμότητας, σε συνδυασμό με το αντίκτυπο που έχουν οι ιοί και σε άλλους τομείς όπως η κοινωνία και η οικονομία, καθιστούν απόλυτα σημαντική την εύρεση αποτελεσματικών τρόπων αντιμετώπισής τους. Παρ’όλη την ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές αδυνατούν να χαρακτηρίσουν με ακρίβεια τους μηχανισμούς με τους οποίους ο ιός αλληλοεπιδρά με τα ανθρώπινα κύτταρα και πως εκείνα ενεργοποιούν προγράμματα αντιμετώπισης των ιών. Προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου έχουν αναδείξει τη σημασία της αρχιτεκτονικής της χρωματίνης, ειδικά σε ρυθμιστικές περιοχές όπως οι ενισχυτές, στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης ύστερα την εισαγωγή ενός ιού σε ανθρώπινα κύτταρα. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της αντι-ιϊκής απόκρισης των ανθρώπινων κυττάρων σε επίπεδο ολόκληρου του γονιδιώματος. Αρχικά, μέσω πειράματος IRF3-ChIP-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να συγκροτήσουμε τον τοπογραφικό χάρτη διανομής του μεταγραφικού παράγοντα IRF3, ο οποίος υποδηλώνει την ισχυρή συγγένειά του με την αντι-ιϊκή μοίρα του γονιδιώματος, λόγω της πρόσδεσής του σε αλληλουχίες, οι οποίες γειτνιάζουν, ή βρίσκονται απομακρυσμένες από το σημείο έναρξης της μεταγραφής αντι-ιϊκών γονιδίων, και πιθανώς να έχουν ρυθμιστικό ρόλο ως προς τα γονίδια αυτά. Στη συνέχεια, με εφαρμογή της μεθόδου STARR-seq για τις αλληλουχίες πρόσδεσης του μεταγραφικού παράγοντα IRF3 (IRF3-ChIP-STARR-seq), σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε λειτουργική διερεύνηση της δραστικότητας των αλληλουχιών πρόσδεσης του παράγοντα, in vivo. Μέσω βιοπληροφορικής ανάλυσης των δεδομένων, παρατηρήσαμε πως από τα εκατομμύρια στοιχεία προς εξέταση, ένα μικρό ποσοστό που δεν ξεπερνά το 10% του συνόλου που δεσμεύονται από τον IRF3, έχουν πραγματική δράση ενισχυτή in vivo, κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης. Ταυτόχρονα, ανακαλύψαμε μια πληθώρα από ρυθμιστικά στοιχεία τα οποία ενεργοποιούνται ύστερα από ιϊκή μόλυνση και φέρουν τον μεταγραφικό παράγοντα IRF3. Κατά τη διάρκεια των παραπάνω αναλύσεων, μια σημαντική παρατήρηση αφορούσε στην ύπαρξη μιας σειράς επαναλαμβανόμενων μονάδων μοτίβων πρόσδεσης του παράγοντα IRF3, οι οποίες εντοπίζονται στα ενεργά στοιχεία που εξετάστηκαν. Με περαιτέρω βιοπληροφορική ανάλυση, παρατηρήθηκε πως υπάρχει αναλογία μεταξύ του αριθμού των επαναλαμβανόμενων μοτίβων και των επιπέδων επαγωγής των γονιδίων που γειτνιάζουν στα ενεργά στοιχεία. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε τις παραπάνω αλληλουχίες ώστε να δημιουργήσουμε φυλογενετικό αποτύπωμα (Phylogenetic footprinting) στη διάρκεια της εξέλιξης των ειδών. Με τον τρόπο αυτό, παρατηρήσαμε πως οι αλληλουχίες που εξετάσαμε είναι συντηρημένες στη διάρκεια της εξέλιξης καθώς παρουσιάζεται υψηλός βαθμός ομοιότητάς τους με αλληλουχίες «αρχαίας» προέλευσης από ζωικά, φυτικά, μονοκύτταρα, πολυκύτταρα, παθογόνα και μη είδη για τον άνθρωπο. Ύστερα από επιλογή αλληλουχιών, πλούσιες σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα πρόσδεσης του IRF3, οι οποίες εντοπίζονται σε διαφορετικά είδη από τον άνθρωπο (Mus musculus, Danio rerio και Drosophila melanogaster), εφαρμόσαμε τη μέθοδο STARR-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa για τις αλληλουχίες αυτές. Τα αποτελέσματα του πειράματος ανέδειξαν τη σημασία των πολυεπαναλαμβανόμενων μοτίβων, καθώς οι αλληλουχίες που προέρχονται από διαφορετικούς οργανισμούς κατάφεραν να διατηρήσουν την ενεργότητα και λειτουργικότητά τους, ακόμα και μετά από εισαγωγή τους σε ανθρώπινα κύτταρα. Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, αποφασίσαμε να διερευνήσουμε κατά πόσο η εισαγωγή μίας ή περισσότερων μεταλλάξεων, σε αλληλουχίες που φιλοξενούν πολυεπαναλαμβανόμενα μοτίβα, μπορεί να επηρεάσει την ενεργότητά τους ως ρυθμιστικά στοιχεία. Με αυτό το σκεπτικό, σχεδιάσαμε τη πειραματική πορεία synthetic-STARR-seq, η οποία περιέχει 5.500 συνολικά συνθετικές αλληλουχίες που διακρίνονται σε αγρίου τύπου (wild type) και σε μεταλλαγμένες (mutated). Σε κάθε wild type αλληλουχία αντιστοιχούν από 1 έως και δεκάδες αλληλουχίες που περιέχουν διαφορετικούς συνδυασμούς μεταλλάξεων, ώστε να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η κάθε μετάλλαξη επιφέρει αλλαγές στην ενεργότητα και λειτουργικότητα του ρυθμιστικού στοιχείου. Αναμένουμε, η παραπάνω πειραματική πορεία να αποδώσει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι μεταλλάξεις σε διάφορες ενισχυοπάθειες. Τέλος, θεωρήσαμε απαραίτητη τη εισαγωγή του πρωτοκόλλου HiChIP στα πειραματικά μας εργαλεία και γι’αυτό τον λόγο, πραγματοποιήθηκε στήσιμο της μεθόδου. Με το παραπάνω πρωτόκολλο αναμένουμε να διερευνήσουμε τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί η χρωματίνη στον χώρο (τρισδιάστατες αλληλεπιδράσεις) για την επαγωγή της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης σε ανθρώπινα κύτταρα. Τα παραπάνω αποτελέσματα και ευρήματα θεωρούμε πως «ρίχνουν φως» σε άγνωστες έως σήμερα πτυχές των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης και θα συνεισφέρουν σε ερευνητικό καθώς και κλινικό επίπεδο, ώστε να βρεθεί ένας αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπιση των ιϊκών μολύνσεων.","Viral Infections have been a global problem that concerns humanity for thousands of years. High levels of morbidity and mortality, combined with the impact of viruses in other areas such as society and the economy, make it very important for an effective solution to be found. Despite recent advances in technology and science, researchers have been unable to pinpoint the exact mechanisms by which viruses interact with human cells and how they activate anti-viral programs. Previous experiments of our lab have highlighted the importance of chromatin architecture, especially in regulatory regions such as enhancers, in the regulation of gene expression after viral infection. The aim of this thesis, is to study the mechanisms of regulation of gene expression during the anti-viral response of human cells at a genome-wide level. Initially, we performed an IRF3-ChIP-seq experiment in the human cell line, HeLa, and managed to compile the topographic map of the distribution of the IRF3 transcription factor, which suggests the transcription factor’s strong affinity toward the anti-viral part of the genome. This is mainly due to the factor’s binding on sequences that are adjacent to or located far away from the transcription start site of anti-viral genes and are likely to have a regulatory role for these genes. Then, by applying the STARR-seq method on the IRF3 binding sequences (IRF3-ChIP-STARR-seq), in HeLa cells, we were able to perform a functional investigation of the activity of the factor’s binding sequences, in vivo. Through bioinformatics analysis of the data, we observed that out of the millions of data tested, only a small percentage of 10% of the total IRF3 binding sites, have in vivo enhancer activity, during viral infection. We also discovered a plethora of regulatory elements that activate upon viral infection and are bound by the IRF3 transcription factor. During the above analysis, we noticed the existence of a series of repetitive units of IRF3 binding motifs, that are located in the active elements examined. With further bioinformatics analysis, it was made clear that there was a certain ratio between the number of repetitive elements and the induction levels of the genes that are close to the active elements. We used the above sequences to create a Phylogenetic Footprint, during the evolution of species. In this way, we observed that the sequences we examined are highly conserved during evolution, as they show a high degree of similarity to sequences of “ancient” origin from animals, plants, single-celled and multicellular organisms, non pathogenic and pathogenic species to human. Following the selection of sequences, rich in IRF3 repetitive binding sequences, which are also found in nonhuman species (Mus musculus, Danio rerio and Drosophila melanogaster), we applied the STARR-seq method for the above sequences in HeLa cell line. The results of the experiment highlighted the importance of repetitive elements, as the sequences derived from different organisms managed to maintain their activity and functionality, even after their introduction into human cells. Based on the above findings, we decided to investigate whether the introduction of one or more mutations into sequences that host multiple repetitive elements, can affect their activity as regulatory elements. By this rationale, we designed the synthetic- STARR-seq experiment, which contains a total of 5.500 synthetic sequences, distinguished into wild type and mutated. Each wild type sequence is corresponded by 1 to dozens of sequences containing different combinations of mutations, in order to examine how each mutation changes the activity and functionality of the regulatory element. We expect that the above described experimental course will provide important information on how mutations work in enhanceropathies. Finally, we considered it necessary to introduce the HiChIP protocol in our experimental tools and for this reason, the method was set up. With the above protocol, we expect to investigate the mechanisms used by chromatin in a 3D manner (three-dimensional interactions) to induce gene expression during viral infections in human cells. We believe that this thesis’ results and findings “shed light” on unknown aspects of the mechanisms of regulation of gene expression and may contribute to reseach as well as in clinical practice, in order to find an effective solution to viral infections."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της δομής της χρωματίνης κατά τη διάρκεια της επαγόμενης γονιδιακής έκφρασης σε κύτταρα θηλαστικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζάγκας Κωνσταντίνος","Zagkas Konstantinos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι ιϊκές μολύνσεις αποτελούν ένα παγκόσμιο πρόβλημα που απασχολεί την ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Τα υψηλά επίπεδα νοσηρότητας και θνησιμότητας, σε συνδυασμό με το αντίκτυπο που έχουν οι ιοί και σε άλλους τομείς όπως η κοινωνία και η οικονομία, καθιστούν απόλυτα σημαντική την εύρεση αποτελεσματικών τρόπων αντιμετώπισής τους. Παρ’όλη την ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές αδυνατούν να χαρακτηρίσουν με ακρίβεια τους μηχανισμούς με τους οποίους ο ιός αλληλοεπιδρά με τα ανθρώπινα κύτταρα και πως εκείνα ενεργοποιούν προγράμματα αντιμετώπισης των ιών. Προηγούμενα πειράματα του εργαστηρίου έχουν αναδείξει τη σημασία της αρχιτεκτονικής της χρωματίνης, ειδικά σε ρυθμιστικές περιοχές όπως οι ενισχυτές, στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης ύστερα την εισαγωγή ενός ιού σε ανθρώπινα κύτταρα. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της αντι-ιϊκής απόκρισης των ανθρώπινων κυττάρων σε επίπεδο ολόκληρου του γονιδιώματος. Αρχικά, μέσω πειράματος IRF3-ChIP-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να συγκροτήσουμε τον τοπογραφικό χάρτη διανομής του μεταγραφικού παράγοντα IRF3, ο οποίος υποδηλώνει την ισχυρή συγγένειά του με την αντι-ιϊκή μοίρα του γονιδιώματος, λόγω της πρόσδεσής του σε αλληλουχίες, οι οποίες γειτνιάζουν, ή βρίσκονται απομακρυσμένες από το σημείο έναρξης της μεταγραφής αντι-ιϊκών γονιδίων, και πιθανώς να έχουν ρυθμιστικό ρόλο ως προς τα γονίδια αυτά. Στη συνέχεια, με εφαρμογή της μεθόδου STARR-seq για τις αλληλουχίες πρόσδεσης του μεταγραφικού παράγοντα IRF3 (IRF3-ChIP-STARR-seq), σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε λειτουργική διερεύνηση της δραστικότητας των αλληλουχιών πρόσδεσης του παράγοντα, in vivo. Μέσω βιοπληροφορικής ανάλυσης των δεδομένων, παρατηρήσαμε πως από τα εκατομμύρια στοιχεία προς εξέταση, ένα μικρό ποσοστό που δεν ξεπερνά το 10% του συνόλου που δεσμεύονται από τον IRF3, έχουν πραγματική δράση ενισχυτή in vivo, κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης. Ταυτόχρονα, ανακαλύψαμε μια πληθώρα από ρυθμιστικά στοιχεία τα οποία ενεργοποιούνται ύστερα από ιϊκή μόλυνση και φέρουν τον μεταγραφικό παράγοντα IRF3. Κατά τη διάρκεια των παραπάνω αναλύσεων, μια σημαντική παρατήρηση αφορούσε στην ύπαρξη μιας σειράς επαναλαμβανόμενων μονάδων μοτίβων πρόσδεσης του παράγοντα IRF3, οι οποίες εντοπίζονται στα ενεργά στοιχεία που εξετάστηκαν. Με περαιτέρω βιοπληροφορική ανάλυση, παρατηρήθηκε πως υπάρχει αναλογία μεταξύ του αριθμού των επαναλαμβανόμενων μοτίβων και των επιπέδων επαγωγής των γονιδίων που γειτνιάζουν στα ενεργά στοιχεία. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε τις παραπάνω αλληλουχίες ώστε να δημιουργήσουμε φυλογενετικό αποτύπωμα (Phylogenetic footprinting) στη διάρκεια της εξέλιξης των ειδών. Με τον τρόπο αυτό, παρατηρήσαμε πως οι αλληλουχίες που εξετάσαμε είναι συντηρημένες στη διάρκεια της εξέλιξης καθώς παρουσιάζεται υψηλός βαθμός ομοιότητάς τους με αλληλουχίες «αρχαίας» προέλευσης από ζωικά, φυτικά, μονοκύτταρα, πολυκύτταρα, παθογόνα και μη είδη για τον άνθρωπο. Ύστερα από επιλογή αλληλουχιών, πλούσιες σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα πρόσδεσης του IRF3, οι οποίες εντοπίζονται σε διαφορετικά είδη από τον άνθρωπο (Mus musculus, Danio rerio και Drosophila melanogaster), εφαρμόσαμε τη μέθοδο STARR-seq σε ανθρώπινη κυτταρική σειρά HeLa για τις αλληλουχίες αυτές. Τα αποτελέσματα του πειράματος ανέδειξαν τη σημασία των πολυεπαναλαμβανόμενων μοτίβων, καθώς οι αλληλουχίες που προέρχονται από διαφορετικούς οργανισμούς κατάφεραν να διατηρήσουν την ενεργότητα και λειτουργικότητά τους, ακόμα και μετά από εισαγωγή τους σε ανθρώπινα κύτταρα. Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, αποφασίσαμε να διερευνήσουμε κατά πόσο η εισαγωγή μίας ή περισσότερων μεταλλάξεων, σε αλληλουχίες που φιλοξενούν πολυεπαναλαμβανόμενα μοτίβα, μπορεί να επηρεάσει την ενεργότητά τους ως ρυθμιστικά στοιχεία. Με αυτό το σκεπτικό, σχεδιάσαμε τη πειραματική πορεία synthetic-STARR-seq, η οποία περιέχει 5.500 συνολικά συνθετικές αλληλουχίες που διακρίνονται σε αγρίου τύπου (wild type) και σε μεταλλαγμένες (mutated). Σε κάθε wild type αλληλουχία αντιστοιχούν από 1 έως και δεκάδες αλληλουχίες που περιέχουν διαφορετικούς συνδυασμούς μεταλλάξεων, ώστε να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η κάθε μετάλλαξη επιφέρει αλλαγές στην ενεργότητα και λειτουργικότητα του ρυθμιστικού στοιχείου. Αναμένουμε, η παραπάνω πειραματική πορεία να αποδώσει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι μεταλλάξεις σε διάφορες ενισχυοπάθειες. Τέλος, θεωρήσαμε απαραίτητη τη εισαγωγή του πρωτοκόλλου HiChIP στα πειραματικά μας εργαλεία και γι’αυτό τον λόγο, πραγματοποιήθηκε στήσιμο της μεθόδου. Με το παραπάνω πρωτόκολλο αναμένουμε να διερευνήσουμε τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί η χρωματίνη στον χώρο (τρισδιάστατες αλληλεπιδράσεις) για την επαγωγή της γονιδιακής έκφρασης κατά τη διάρκεια της ιϊκής μόλυνσης σε ανθρώπινα κύτταρα. Τα παραπάνω αποτελέσματα και ευρήματα θεωρούμε πως «ρίχνουν φως» σε άγνωστες έως σήμερα πτυχές των μηχανισμών ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης και θα συνεισφέρουν σε ερευνητικό καθώς και κλινικό επίπεδο, ώστε να βρεθεί ένας αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπιση των ιϊκών μολύνσεων.","Viral Infections have been a global problem that concerns humanity for thousands of years. High levels of morbidity and mortality, combined with the impact of viruses in other areas such as society and the economy, make it very important for an effective solution to be found. Despite recent advances in technology and science, researchers have been unable to pinpoint the exact mechanisms by which viruses interact with human cells and how they activate anti-viral programs. Previous experiments of our lab have highlighted the importance of chromatin architecture, especially in regulatory regions such as enhancers, in the regulation of gene expression after viral infection. The aim of this thesis, is to study the mechanisms of regulation of gene expression during the anti-viral response of human cells at a genome-wide level. Initially, we performed an IRF3-ChIP-seq experiment in the human cell line, HeLa, and managed to compile the topographic map of the distribution of the IRF3 transcription factor, which suggests the transcription factor’s strong affinity toward the anti-viral part of the genome. This is mainly due to the factor’s binding on sequences that are adjacent to or located far away from the transcription start site of anti-viral genes and are likely to have a regulatory role for these genes. Then, by applying the STARR-seq method on the IRF3 binding sequences (IRF3-ChIP-STARR-seq), in HeLa cells, we were able to perform a functional investigation of the activity of the factor’s binding sequences, in vivo. Through bioinformatics analysis of the data, we observed that out of the millions of data tested, only a small percentage of 10% of the total IRF3 binding sites, have in vivo enhancer activity, during viral infection. We also discovered a plethora of regulatory elements that activate upon viral infection and are bound by the IRF3 transcription factor. During the above analysis, we noticed the existence of a series of repetitive units of IRF3 binding motifs, that are located in the active elements examined. With further bioinformatics analysis, it was made clear that there was a certain ratio between the number of repetitive elements and the induction levels of the genes that are close to the active elements. We used the above sequences to create a Phylogenetic Footprint, during the evolution of species. In this way, we observed that the sequences we examined are highly conserved during evolution, as they show a high degree of similarity to sequences of “ancient” origin from animals, plants, single-celled and multicellular organisms, non pathogenic and pathogenic species to human. Following the selection of sequences, rich in IRF3 repetitive binding sequences, which are also found in nonhuman species (Mus musculus, Danio rerio and Drosophila melanogaster), we applied the STARR-seq method for the above sequences in HeLa cell line. The results of the experiment highlighted the importance of repetitive elements, as the sequences derived from different organisms managed to maintain their activity and functionality, even after their introduction into human cells. Based on the above findings, we decided to investigate whether the introduction of one or more mutations into sequences that host multiple repetitive elements, can affect their activity as regulatory elements. By this rationale, we designed the synthetic- STARR-seq experiment, which contains a total of 5.500 synthetic sequences, distinguished into wild type and mutated. Each wild type sequence is corresponded by 1 to dozens of sequences containing different combinations of mutations, in order to examine how each mutation changes the activity and functionality of the regulatory element. We expect that the above described experimental course will provide important information on how mutations work in enhanceropathies. Finally, we considered it necessary to introduce the HiChIP protocol in our experimental tools and for this reason, the method was set up. With the above protocol, we expect to investigate the mechanisms used by chromatin in a 3D manner (three-dimensional interactions) to induce gene expression during viral infections in human cells. We believe that this thesis’ results and findings “shed light” on unknown aspects of the mechanisms of regulation of gene expression and may contribute to reseach as well as in clinical practice, in order to find an effective solution to viral infections."],"dc:identifier":["uoadl:2920483","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920483"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος της δομής της χρωματίνης κατά τη διάρκεια της επαγόμενης γονιδιακής έκφρασης σε κύτταρα θηλαστικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:14Z"}