{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920563"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920563","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες που επηρεάζουν την έγκαιρη προσέλευση στο νοσοκομείο ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου","abstract":"Εισαγωγή Το ΟΕΜ είναι μια απειλητική για την ζωή εκδήλωση, η οποία χρήζει άμεσης αναγνώρισης και διαχείρισης καθώς αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας παγκοσμίως. Η άμεση εφαρμογή οποιασδήποτε θεραπευτικής επιλογής με σκοπό την μείωση του κινδύνου για την ζωή του ασθενούς και την πρόληψη των επιπλοκών του ΟΕΜ προϋποθέτει την έγκαιρη προσέλευση των ασθενών στις υπηρεσίες υγείας όπου μπορούν να παρέχουν εξειδικευμένη διαγνωστική και θεραπευτική φροντίδα. Η άφιξη στο νοσοκομείο εντός των καθορισμένων χρονοδιαγραμμάτων είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην αντιμετώπιση των ασθενών με ΟΕΜ. Σκοπός Σκοπός της μελέτης ήταν η αναζήτηση των παραγόντων που σχετίζονται με την προνοσοκομειακή καθυστέρηση από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι την άφιξη στο νοσοκομείο των ασθενών με ΟΕΜ. Μέθοδος Πρόκειται για μια συγχρονική περιγραφική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε σε δυο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αθήνας κατά την χρονική περίοδο Νοέμβριο 2019 – Ιανουάριο 2020. To δείγμα της μελέτης, το οποίο αποτέλεσαν 119 ασθενείς με ΟΕΜ, κατηγοριοποιήθηκε σε δύο ομάδες, στην πρώτη ομάδα ασθενείς οι οποίοι έφτασαν στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων και στην δεύτερη ομάδα ασθενείς που προσήλθαν μετά τις δύο πρώτες ώρες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με προσωπική συνέντευξη με βάση ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα Ο μέσος χρόνος προνοσοκομειακής καθυστέρησης ήταν 4 ώρες και 41 λεπτά. Από το δείγμα μας το 17,6% (n 21) των ασθενών έφτασε στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες ενώ το 82,4% (n 98) των ασθενών έφτασε μετά τις δύο πρώτες ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων. Καθυστέρηση μεγαλύτερη των δύο ωρών παρατηρήθηκε στους ασθενείς που είχαν μορφωτικό επίπεδο μικρότερο των 9 χρόνων (p 0,008), η απουσία κάποιου άλλου προσώπου κατά την διάρκεια των συμπτωμάτων (p 0,003), χρησιμοποίησαν κάποιο ιδιωτικό μέσο μεταφοράς και όχι το ασθενοφόρο (p 0,001), η διαμονή τους ήταν εκτός Αθήνας (p 0,049). Επίσης στους ασθενείς που ο τόπος διαμονής από το νοσοκομείο ήταν μεγαλύτερη των 10 χιλιομέτρων καθυστερούσαν να προσέλθουν στο νοσοκομείο σε σχέση με τους ασθενείς που διέμεναν σε απόσταση μικρότερη των 10 χιλιομέτρων (p <0,001). Πιο γρήγορη προσέλευση είχαν ασθενείς οι οποίοι αναγνώρισαν ότι τα συμπτώματα προέρχονται από την καρδία ( p 0,025). Από την λογιστική παλινδρόμηση παρατηρήθηκε ότι το κάπνισμα και το θετικό οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων συντέλεσε στην πιο γρήγορη αναζήτηση ιατρικής βοήθειας. Συμπεράσματα Η αύξηση της ευαισθητοποίησης των ασθενών με ΟΕΜ σχετικά με τα συμπτώματα των καρδιαγγειακών παθήσεων και τους παράγοντες κινδύνου θα μπορούσε να βοηθήσει στην απόφαση έγκαιρης αναζήτησης ιατρικής φροντίδας, μειώνοντας έτσι τον χρόνο προνοσοκομειακής καθυστέρησης και κατ’ επέκταση μειώνοντας την θνητότητα, την νοσηρότητα και τις μακροχρόνιες επιπλοκές που χαρακτηρίζουν το ΟΕΜ.","abstract_html":"Εισαγωγή Το ΟΕΜ είναι μια απειλητική για την ζωή εκδήλωση, η οποία χρήζει άμεσης αναγνώρισης και διαχείρισης καθώς αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας παγκοσμίως. Η άμεση εφαρμογή οποιασδήποτε θεραπευτικής επιλογής με σκοπό την μείωση του κινδύνου για την ζωή του ασθενούς και την πρόληψη των επιπλοκών του ΟΕΜ προϋποθέτει την έγκαιρη προσέλευση των ασθενών στις υπηρεσίες υγείας όπου μπορούν να παρέχουν εξειδικευμένη διαγνωστική και θεραπευτική φροντίδα. Η άφιξη στο νοσοκομείο εντός των καθορισμένων χρονοδιαγραμμάτων είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην αντιμετώπιση των ασθενών με ΟΕΜ. Σκοπός Σκοπός της μελέτης ήταν η αναζήτηση των παραγόντων που σχετίζονται με την προνοσοκομειακή καθυστέρηση από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι την άφιξη στο νοσοκομείο των ασθενών με ΟΕΜ. Μέθοδος Πρόκειται για μια συγχρονική περιγραφική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε σε δυο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αθήνας κατά την χρονική περίοδο Νοέμβριο 2019 – Ιανουάριο 2020. To δείγμα της μελέτης, το οποίο αποτέλεσαν 119 ασθενείς με ΟΕΜ, κατηγοριοποιήθηκε σε δύο ομάδες, στην πρώτη ομάδα ασθενείς οι οποίοι έφτασαν στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων και στην δεύτερη ομάδα ασθενείς που προσήλθαν μετά τις δύο πρώτες ώρες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με προσωπική συνέντευξη με βάση ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα Ο μέσος χρόνος προνοσοκομειακής καθυστέρησης ήταν 4 ώρες και 41 λεπτά. Από το δείγμα μας το 17,6% (n 21) των ασθενών έφτασε στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες ενώ το 82,4% (n 98) των ασθενών έφτασε μετά τις δύο πρώτες ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων. Καθυστέρηση μεγαλύτερη των δύο ωρών παρατηρήθηκε στους ασθενείς που είχαν μορφωτικό επίπεδο μικρότερο των 9 χρόνων (p 0,008), η απουσία κάποιου άλλου προσώπου κατά την διάρκεια των συμπτωμάτων (p 0,003), χρησιμοποίησαν κάποιο ιδιωτικό μέσο μεταφοράς και όχι το ασθενοφόρο (p 0,001), η διαμονή τους ήταν εκτός Αθήνας (p 0,049). Επίσης στους ασθενείς που ο τόπος διαμονής από το νοσοκομείο ήταν μεγαλύτερη των 10 χιλιομέτρων καθυστερούσαν να προσέλθουν στο νοσοκομείο σε σχέση με τους ασθενείς που διέμεναν σε απόσταση μικρότερη των 10 χιλιομέτρων (p &lt;0,001). Πιο γρήγορη προσέλευση είχαν ασθενείς οι οποίοι αναγνώρισαν ότι τα συμπτώματα προέρχονται από την καρδία ( p 0,025). Από την λογιστική παλινδρόμηση παρατηρήθηκε ότι το κάπνισμα και το θετικό οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων συντέλεσε στην πιο γρήγορη αναζήτηση ιατρικής βοήθειας. Συμπεράσματα Η αύξηση της ευαισθητοποίησης των ασθενών με ΟΕΜ σχετικά με τα συμπτώματα των καρδιαγγειακών παθήσεων και τους παράγοντες κινδύνου θα μπορούσε να βοηθήσει στην απόφαση έγκαιρης αναζήτησης ιατρικής φροντίδας, μειώνοντας έτσι τον χρόνο προνοσοκομειακής καθυστέρησης και κατ’ επέκταση μειώνοντας την θνητότητα, την νοσηρότητα και τις μακροχρόνιες επιπλοκές που χαρακτηρίζουν το ΟΕΜ.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοζμάι Ανίσα","Kozmai Anisa"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920563"],"render_values":[{"text":"uoadl:2920563","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920563","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920563","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2920563","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοζμάι Ανίσα","Kozmai Anisa"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920563","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920563"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Το ΟΕΜ είναι μια απειλητική για την ζωή εκδήλωση, η οποία χρήζει άμεσης αναγνώρισης και διαχείρισης καθώς αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας παγκοσμίως. Η άμεση εφαρμογή οποιασδήποτε θεραπευτικής επιλογής με σκοπό την μείωση του κινδύνου για την ζωή του ασθενούς και την πρόληψη των επιπλοκών του ΟΕΜ προϋποθέτει την έγκαιρη προσέλευση των ασθενών στις υπηρεσίες υγείας όπου μπορούν να παρέχουν εξειδικευμένη διαγνωστική και θεραπευτική φροντίδα. Η άφιξη στο νοσοκομείο εντός των καθορισμένων χρονοδιαγραμμάτων είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην αντιμετώπιση των ασθενών με ΟΕΜ. Σκοπός Σκοπός της μελέτης ήταν η αναζήτηση των παραγόντων που σχετίζονται με την προνοσοκομειακή καθυστέρηση από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι την άφιξη στο νοσοκομείο των ασθενών με ΟΕΜ. Μέθοδος Πρόκειται για μια συγχρονική περιγραφική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε σε δυο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αθήνας κατά την χρονική περίοδο Νοέμβριο 2019 – Ιανουάριο 2020. To δείγμα της μελέτης, το οποίο αποτέλεσαν 119 ασθενείς με ΟΕΜ, κατηγοριοποιήθηκε σε δύο ομάδες, στην πρώτη ομάδα ασθενείς οι οποίοι έφτασαν στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων και στην δεύτερη ομάδα ασθενείς που προσήλθαν μετά τις δύο πρώτες ώρες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με προσωπική συνέντευξη με βάση ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα Ο μέσος χρόνος προνοσοκομειακής καθυστέρησης ήταν 4 ώρες και 41 λεπτά. Από το δείγμα μας το 17,6% (n 21) των ασθενών έφτασε στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες ενώ το 82,4% (n 98) των ασθενών έφτασε μετά τις δύο πρώτες ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων. Καθυστέρηση μεγαλύτερη των δύο ωρών παρατηρήθηκε στους ασθενείς που είχαν μορφωτικό επίπεδο μικρότερο των 9 χρόνων (p 0,008), η απουσία κάποιου άλλου προσώπου κατά την διάρκεια των συμπτωμάτων (p 0,003), χρησιμοποίησαν κάποιο ιδιωτικό μέσο μεταφοράς και όχι το ασθενοφόρο (p 0,001), η διαμονή τους ήταν εκτός Αθήνας (p 0,049). Επίσης στους ασθενείς που ο τόπος διαμονής από το νοσοκομείο ήταν μεγαλύτερη των 10 χιλιομέτρων καθυστερούσαν να προσέλθουν στο νοσοκομείο σε σχέση με τους ασθενείς που διέμεναν σε απόσταση μικρότερη των 10 χιλιομέτρων (p <0,001). Πιο γρήγορη προσέλευση είχαν ασθενείς οι οποίοι αναγνώρισαν ότι τα συμπτώματα προέρχονται από την καρδία ( p 0,025). Από την λογιστική παλινδρόμηση παρατηρήθηκε ότι το κάπνισμα και το θετικό οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων συντέλεσε στην πιο γρήγορη αναζήτηση ιατρικής βοήθειας. Συμπεράσματα Η αύξηση της ευαισθητοποίησης των ασθενών με ΟΕΜ σχετικά με τα συμπτώματα των καρδιαγγειακών παθήσεων και τους παράγοντες κινδύνου θα μπορούσε να βοηθήσει στην απόφαση έγκαιρης αναζήτησης ιατρικής φροντίδας, μειώνοντας έτσι τον χρόνο προνοσοκομειακής καθυστέρησης και κατ’ επέκταση μειώνοντας την θνητότητα, την νοσηρότητα και τις μακροχρόνιες επιπλοκές που χαρακτηρίζουν το ΟΕΜ.","Background Cardiovascular diseases are the main cause of mortality and morbidity worldwide. Acute Myocardial Infarction (AMI) needs prompt and urgent diagnosis and therapy because most of the patients die after symptoms onset and before arriving at hospital. Prehospital delay is the most significant obstacle for effective AMI management despite efforts in public and patients education. Aim The purpose of this study was to identify the sociodemographic, personal and clinical predictors of prehospital delay in care seeking among patients with AMI. Methods A cross sectional study among 119 AMI patients was carried out during a three months period in two large hospitals in Athens. Demographic data, educational level, marital status, medical history, type of transfer to hospital and delay in arrival to hospital were recorded by a face to face interview. The patients were analyzed in two groups according to symptoms onset -to-door time ( short delay time group < 2 hours vs long delay group > 2 hours ). Results The median delay time was 4 hours and 41 minutes and only 17,8% (n21) of patients were admitted to hospital within the first 2 hours of symptoms onset. The main factors that were found to be correlated with longer prehospital delay (>2hours), were the long distance more than 10km away from the hospital ( p <0.001), The absence of company during the incident (p 0.003), and not living in Athens (p 0.049). Having high level education, more than 9 years (p 0.008), arrival by ambulance (p 0.001), family history of coronary artery disease ( 0.015) and self perceived cardiac symptoms (p 0.025) were associated with shorter prehospital delay. In multivariate logistic regression analysis, distance from hospital (b 0.301, p 0.044), smoking (b 3.135, p 0.048) and family history heart disease ( b 3.782, p 0, 021) were independent predictors of prolonged prehospital delay. Conclusion The delay time from symptoms onset to hospital admission was high in patients with AMI. Public education campaigns to shorten this time should place more emphasis on the factors and patients subgroups associated with long prehospital delay."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες που επηρεάζουν την έγκαιρη προσέλευση στο νοσοκομείο ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοζμάι Ανίσα","Kozmai Anisa"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή Το ΟΕΜ είναι μια απειλητική για την ζωή εκδήλωση, η οποία χρήζει άμεσης αναγνώρισης και διαχείρισης καθώς αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες θνητότητας και νοσηρότητας παγκοσμίως. Η άμεση εφαρμογή οποιασδήποτε θεραπευτικής επιλογής με σκοπό την μείωση του κινδύνου για την ζωή του ασθενούς και την πρόληψη των επιπλοκών του ΟΕΜ προϋποθέτει την έγκαιρη προσέλευση των ασθενών στις υπηρεσίες υγείας όπου μπορούν να παρέχουν εξειδικευμένη διαγνωστική και θεραπευτική φροντίδα. Η άφιξη στο νοσοκομείο εντός των καθορισμένων χρονοδιαγραμμάτων είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην αντιμετώπιση των ασθενών με ΟΕΜ. Σκοπός Σκοπός της μελέτης ήταν η αναζήτηση των παραγόντων που σχετίζονται με την προνοσοκομειακή καθυστέρηση από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι την άφιξη στο νοσοκομείο των ασθενών με ΟΕΜ. Μέθοδος Πρόκειται για μια συγχρονική περιγραφική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε σε δυο τριτοβάθμια νοσοκομεία της Αθήνας κατά την χρονική περίοδο Νοέμβριο 2019 – Ιανουάριο 2020. To δείγμα της μελέτης, το οποίο αποτέλεσαν 119 ασθενείς με ΟΕΜ, κατηγοριοποιήθηκε σε δύο ομάδες, στην πρώτη ομάδα ασθενείς οι οποίοι έφτασαν στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων και στην δεύτερη ομάδα ασθενείς που προσήλθαν μετά τις δύο πρώτες ώρες. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με προσωπική συνέντευξη με βάση ερωτηματολόγιο. Αποτελέσματα Ο μέσος χρόνος προνοσοκομειακής καθυστέρησης ήταν 4 ώρες και 41 λεπτά. Από το δείγμα μας το 17,6% (n 21) των ασθενών έφτασε στο νοσοκομείο τις πρώτες δύο ώρες ενώ το 82,4% (n 98) των ασθενών έφτασε μετά τις δύο πρώτες ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων. Καθυστέρηση μεγαλύτερη των δύο ωρών παρατηρήθηκε στους ασθενείς που είχαν μορφωτικό επίπεδο μικρότερο των 9 χρόνων (p 0,008), η απουσία κάποιου άλλου προσώπου κατά την διάρκεια των συμπτωμάτων (p 0,003), χρησιμοποίησαν κάποιο ιδιωτικό μέσο μεταφοράς και όχι το ασθενοφόρο (p 0,001), η διαμονή τους ήταν εκτός Αθήνας (p 0,049). Επίσης στους ασθενείς που ο τόπος διαμονής από το νοσοκομείο ήταν μεγαλύτερη των 10 χιλιομέτρων καθυστερούσαν να προσέλθουν στο νοσοκομείο σε σχέση με τους ασθενείς που διέμεναν σε απόσταση μικρότερη των 10 χιλιομέτρων (p <0,001). Πιο γρήγορη προσέλευση είχαν ασθενείς οι οποίοι αναγνώρισαν ότι τα συμπτώματα προέρχονται από την καρδία ( p 0,025). Από την λογιστική παλινδρόμηση παρατηρήθηκε ότι το κάπνισμα και το θετικό οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων συντέλεσε στην πιο γρήγορη αναζήτηση ιατρικής βοήθειας. Συμπεράσματα Η αύξηση της ευαισθητοποίησης των ασθενών με ΟΕΜ σχετικά με τα συμπτώματα των καρδιαγγειακών παθήσεων και τους παράγοντες κινδύνου θα μπορούσε να βοηθήσει στην απόφαση έγκαιρης αναζήτησης ιατρικής φροντίδας, μειώνοντας έτσι τον χρόνο προνοσοκομειακής καθυστέρησης και κατ’ επέκταση μειώνοντας την θνητότητα, την νοσηρότητα και τις μακροχρόνιες επιπλοκές που χαρακτηρίζουν το ΟΕΜ.","Background Cardiovascular diseases are the main cause of mortality and morbidity worldwide. Acute Myocardial Infarction (AMI) needs prompt and urgent diagnosis and therapy because most of the patients die after symptoms onset and before arriving at hospital. Prehospital delay is the most significant obstacle for effective AMI management despite efforts in public and patients education. Aim The purpose of this study was to identify the sociodemographic, personal and clinical predictors of prehospital delay in care seeking among patients with AMI. Methods A cross sectional study among 119 AMI patients was carried out during a three months period in two large hospitals in Athens. Demographic data, educational level, marital status, medical history, type of transfer to hospital and delay in arrival to hospital were recorded by a face to face interview. The patients were analyzed in two groups according to symptoms onset -to-door time ( short delay time group < 2 hours vs long delay group > 2 hours ). Results The median delay time was 4 hours and 41 minutes and only 17,8% (n21) of patients were admitted to hospital within the first 2 hours of symptoms onset. The main factors that were found to be correlated with longer prehospital delay (>2hours), were the long distance more than 10km away from the hospital ( p <0.001), The absence of company during the incident (p 0.003), and not living in Athens (p 0.049). Having high level education, more than 9 years (p 0.008), arrival by ambulance (p 0.001), family history of coronary artery disease ( 0.015) and self perceived cardiac symptoms (p 0.025) were associated with shorter prehospital delay. In multivariate logistic regression analysis, distance from hospital (b 0.301, p 0.044), smoking (b 3.135, p 0.048) and family history heart disease ( b 3.782, p 0, 021) were independent predictors of prolonged prehospital delay. Conclusion The delay time from symptoms onset to hospital admission was high in patients with AMI. Public education campaigns to shorten this time should place more emphasis on the factors and patients subgroups associated with long prehospital delay."],"dc:identifier":["uoadl:2920563","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920563"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες που επηρεάζουν την έγκαιρη προσέλευση στο νοσοκομείο ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:14Z"}