{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920618"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920618","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαγενεακή μεταβίβαση τραύματος : Γονικός τύπος, έκθεση σε τραύμα πολέμου, ψυχοπαθολογία, μετατραυματική διαταραχή και ανθεκτικότητα. Μεικτή μελέτη σε Κυπριακό πληθυσμό.","abstract":"Η παρούσα έρευνα αφορά το τραύμα που δημιουργήθηκε σε μια ολόκληρη γενιά έπειτα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την διαγενεακή μεταβίβαση του. Επίσης, μελετώνται το τραύμα, η ψυχοπαθολογία, η ανθεκτικότητα και ο γονικός ρόλος. Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε μεικτή μεθοδολογία κατά βάση ποιοτική αλλά περιλαμβάνει και μιας μικρής κλίμακας ποσοτική μελέτη. Στην ποιοτική έρευνα συμμετείχαν 38 άτομα. Η πρώτη γενιά αποτελούνται από 18 άτομα 7 άνδρες και 11 γυναίκες με μέσοορόηλικίας τα 67,8 έτη. Απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή τους ήταν να είναι πρόσφυγες πολέμου και να έχουν μνήμες από τον πόλεμο. Η δεύτερη γενιά αποτελούνταν από 12 άτομα 3 άνδρες και 9 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 42 έτη και η τρίτη γενιά αποτελούνταν από 8 άτομα εκ των οποίων 5 άνδρες και 3 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 15,3 έτη. Για την συλλογή δεδομένων διενεργήθηκαν συνεντεύξεις με τα άτομα της πρώτης γενιάς και έπειτα με τα παιδιά και τα εγγόνια τους (εφόσον υπήρχαν). Οι συνεντεύξεις ήταν μη δομημένες, ωστόσο υπήρχε μια γενική περιοχή στην οποία αναπτύχθηκε η συζήτηση. Οι συνεντεύξεις απομαγνητοφωνήθηκαν και αναλύθηκαν ποιοτικά με την χρήση της εμπειρικά θεμελιωμένης θεωρίας καταλήγοντας σε κατηγορίες και υποκατηγορίες οι οποίες συνοψίζουν την ουσία των ζητημάτων που μελετώνται. Στην ποσοτική έρευνα συμμετείχαν 61 άτομα οι 33 (54,1% ) ήταν άνδρες και οι 28 (45,9% ) γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίαςήταν τα 58,55 έτη. Για την συλλογή των ποσοτικώνδεδομένωνχρησιμοποιήθηκαν τα εργαλεία : \"Symptom Checklist 90 – R\", \"Comprehensive Trauma Inventory – 104\" , \"Parenting Styles and Dimensions Questionnaire\" και \"Resilience Evaluation Scale (RES)\". Επίσης, χορηγήθηκε και αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Τα ευρήματα της ποιοτικής ανάλυσης των συνεντεύξεων έδειξαν πως το τραύμα του πολέμου μπορεί να μεταδοθεί και να αναπτυχθεί από την δεύτερη και την τρίτη γενιά. Αυτή η μετάδοση προέκυψε με λεκτικά μέσαόπως οι λεπτομερής αφηγήσεις και οι αναφορές στο γεγονός. Με μη λεκτικά μέσα όπως η αρνητική συναισθηματική διάθεση στο σπίτι, η αναίτια πτώση της διάθεσης και η εσωστρέφεια των γονέων αναφορικά με τα συναισθήματα τους. Ακόμα, η ταύτιση αποτέλεσε μέσω μεταβίβασης του τραύματος. Τέλος, η συνεχής έκθεση στα ΜΜΕ, οι διαχωριστικές γραμμές, τα φυλάκια και οι τούρκικες σημαίες συντέλεσαν στην μεταβίβαση, διατήρηση και ανάπτυξη του τραύματος από την δεύτερη και τρίτη γενιά. Τα ευρήματα της ποσοτικής έρευνας έδειξαν πως το τραύμα πολέμου επηρεάζει την γονική τυπολογία. Οι υψηλές τιμές σε «Σωματικό τραυματισμό» και «Κράτηση και εσκεμμένη κακοποίηση» υποδεικνύουν χαμηλές τιμές στην υποστηρικτικότητα του γονέα. Επιπλέον, βρέθηκε αντιστοιχία του αυταρχικού τύπου γονέα με την υποκλίμακα «Οικογενειακή βία και διαμάχη». Στην συνέχεια, προέκυψε ένα προβλεπτικό μοντέλο για τον αυταρχικό τύπο γονέα με προβλεπτικούς παράγοντες την ανθεκτικότητα και την μεταβλητή του τραύματος «Οικογενειακή βία & διαμάχη». Τα ευρήματα συζητώνται με βάση την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Τέλος, τίθενται οι περιορισμοί της έρευνας, η χρησιμότητά της και ορισμένες προτάσεις για μελλοντική έρευνα.","abstract_html":"Η παρούσα έρευνα αφορά το τραύμα που δημιουργήθηκε σε μια ολόκληρη γενιά έπειτα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την διαγενεακή μεταβίβαση του. Επίσης, μελετώνται το τραύμα, η ψυχοπαθολογία, η ανθεκτικότητα και ο γονικός ρόλος. Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε μεικτή μεθοδολογία κατά βάση ποιοτική αλλά περιλαμβάνει και μιας μικρής κλίμακας ποσοτική μελέτη. Στην ποιοτική έρευνα συμμετείχαν 38 άτομα. Η πρώτη γενιά αποτελούνται από 18 άτομα 7 άνδρες και 11 γυναίκες με μέσοορόηλικίας τα 67,8 έτη. Απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή τους ήταν να είναι πρόσφυγες πολέμου και να έχουν μνήμες από τον πόλεμο. Η δεύτερη γενιά αποτελούνταν από 12 άτομα 3 άνδρες και 9 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 42 έτη και η τρίτη γενιά αποτελούνταν από 8 άτομα εκ των οποίων 5 άνδρες και 3 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 15,3 έτη. Για την συλλογή δεδομένων διενεργήθηκαν συνεντεύξεις με τα άτομα της πρώτης γενιάς και έπειτα με τα παιδιά και τα εγγόνια τους (εφόσον υπήρχαν). Οι συνεντεύξεις ήταν μη δομημένες, ωστόσο υπήρχε μια γενική περιοχή στην οποία αναπτύχθηκε η συζήτηση. Οι συνεντεύξεις απομαγνητοφωνήθηκαν και αναλύθηκαν ποιοτικά με την χρήση της εμπειρικά θεμελιωμένης θεωρίας καταλήγοντας σε κατηγορίες και υποκατηγορίες οι οποίες συνοψίζουν την ουσία των ζητημάτων που μελετώνται. Στην ποσοτική έρευνα συμμετείχαν 61 άτομα οι 33 (54,1% ) ήταν άνδρες και οι 28 (45,9% ) γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίαςήταν τα 58,55 έτη. Για την συλλογή των ποσοτικώνδεδομένωνχρησιμοποιήθηκαν τα εργαλεία : &quot;Symptom Checklist 90 – R&quot;, &quot;Comprehensive Trauma Inventory – 104&quot; , &quot;Parenting Styles and Dimensions Questionnaire&quot; και &quot;Resilience Evaluation Scale (RES)&quot;. Επίσης, χορηγήθηκε και αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Τα ευρήματα της ποιοτικής ανάλυσης των συνεντεύξεων έδειξαν πως το τραύμα του πολέμου μπορεί να μεταδοθεί και να αναπτυχθεί από την δεύτερη και την τρίτη γενιά. Αυτή η μετάδοση προέκυψε με λεκτικά μέσαόπως οι λεπτομερής αφηγήσεις και οι αναφορές στο γεγονός. Με μη λεκτικά μέσα όπως η αρνητική συναισθηματική διάθεση στο σπίτι, η αναίτια πτώση της διάθεσης και η εσωστρέφεια των γονέων αναφορικά με τα συναισθήματα τους. Ακόμα, η ταύτιση αποτέλεσε μέσω μεταβίβασης του τραύματος. Τέλος, η συνεχής έκθεση στα ΜΜΕ, οι διαχωριστικές γραμμές, τα φυλάκια και οι τούρκικες σημαίες συντέλεσαν στην μεταβίβαση, διατήρηση και ανάπτυξη του τραύματος από την δεύτερη και τρίτη γενιά. Τα ευρήματα της ποσοτικής έρευνας έδειξαν πως το τραύμα πολέμου επηρεάζει την γονική τυπολογία. Οι υψηλές τιμές σε «Σωματικό τραυματισμό» και «Κράτηση και εσκεμμένη κακοποίηση» υποδεικνύουν χαμηλές τιμές στην υποστηρικτικότητα του γονέα. Επιπλέον, βρέθηκε αντιστοιχία του αυταρχικού τύπου γονέα με την υποκλίμακα «Οικογενειακή βία και διαμάχη». Στην συνέχεια, προέκυψε ένα προβλεπτικό μοντέλο για τον αυταρχικό τύπο γονέα με προβλεπτικούς παράγοντες την ανθεκτικότητα και την μεταβλητή του τραύματος «Οικογενειακή βία &amp; διαμάχη». Τα ευρήματα συζητώνται με βάση την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Τέλος, τίθενται οι περιορισμοί της έρευνας, η χρησιμότητά της και ορισμένες προτάσεις για μελλοντική έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Εμμανουήλ Άντρεα","Emmanouil Antrea"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920618"],"render_values":[{"text":"uoadl:2920618","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920618","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920618","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2920618","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Εμμανουήλ Άντρεα","Emmanouil Antrea"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920618","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920618"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα έρευνα αφορά το τραύμα που δημιουργήθηκε σε μια ολόκληρη γενιά έπειτα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την διαγενεακή μεταβίβαση του. Επίσης, μελετώνται το τραύμα, η ψυχοπαθολογία, η ανθεκτικότητα και ο γονικός ρόλος. Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε μεικτή μεθοδολογία κατά βάση ποιοτική αλλά περιλαμβάνει και μιας μικρής κλίμακας ποσοτική μελέτη. Στην ποιοτική έρευνα συμμετείχαν 38 άτομα. Η πρώτη γενιά αποτελούνται από 18 άτομα 7 άνδρες και 11 γυναίκες με μέσοορόηλικίας τα 67,8 έτη. Απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή τους ήταν να είναι πρόσφυγες πολέμου και να έχουν μνήμες από τον πόλεμο. Η δεύτερη γενιά αποτελούνταν από 12 άτομα 3 άνδρες και 9 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 42 έτη και η τρίτη γενιά αποτελούνταν από 8 άτομα εκ των οποίων 5 άνδρες και 3 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 15,3 έτη. Για την συλλογή δεδομένων διενεργήθηκαν συνεντεύξεις με τα άτομα της πρώτης γενιάς και έπειτα με τα παιδιά και τα εγγόνια τους (εφόσον υπήρχαν). Οι συνεντεύξεις ήταν μη δομημένες, ωστόσο υπήρχε μια γενική περιοχή στην οποία αναπτύχθηκε η συζήτηση. Οι συνεντεύξεις απομαγνητοφωνήθηκαν και αναλύθηκαν ποιοτικά με την χρήση της εμπειρικά θεμελιωμένης θεωρίας καταλήγοντας σε κατηγορίες και υποκατηγορίες οι οποίες συνοψίζουν την ουσία των ζητημάτων που μελετώνται. Στην ποσοτική έρευνα συμμετείχαν 61 άτομα οι 33 (54,1% ) ήταν άνδρες και οι 28 (45,9% ) γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίαςήταν τα 58,55 έτη. Για την συλλογή των ποσοτικώνδεδομένωνχρησιμοποιήθηκαν τα εργαλεία : \"Symptom Checklist 90 – R\", \"Comprehensive Trauma Inventory – 104\" , \"Parenting Styles and Dimensions Questionnaire\" και \"Resilience Evaluation Scale (RES)\". Επίσης, χορηγήθηκε και αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Τα ευρήματα της ποιοτικής ανάλυσης των συνεντεύξεων έδειξαν πως το τραύμα του πολέμου μπορεί να μεταδοθεί και να αναπτυχθεί από την δεύτερη και την τρίτη γενιά. Αυτή η μετάδοση προέκυψε με λεκτικά μέσαόπως οι λεπτομερής αφηγήσεις και οι αναφορές στο γεγονός. Με μη λεκτικά μέσα όπως η αρνητική συναισθηματική διάθεση στο σπίτι, η αναίτια πτώση της διάθεσης και η εσωστρέφεια των γονέων αναφορικά με τα συναισθήματα τους. Ακόμα, η ταύτιση αποτέλεσε μέσω μεταβίβασης του τραύματος. Τέλος, η συνεχής έκθεση στα ΜΜΕ, οι διαχωριστικές γραμμές, τα φυλάκια και οι τούρκικες σημαίες συντέλεσαν στην μεταβίβαση, διατήρηση και ανάπτυξη του τραύματος από την δεύτερη και τρίτη γενιά. Τα ευρήματα της ποσοτικής έρευνας έδειξαν πως το τραύμα πολέμου επηρεάζει την γονική τυπολογία. Οι υψηλές τιμές σε «Σωματικό τραυματισμό» και «Κράτηση και εσκεμμένη κακοποίηση» υποδεικνύουν χαμηλές τιμές στην υποστηρικτικότητα του γονέα. Επιπλέον, βρέθηκε αντιστοιχία του αυταρχικού τύπου γονέα με την υποκλίμακα «Οικογενειακή βία και διαμάχη». Στην συνέχεια, προέκυψε ένα προβλεπτικό μοντέλο για τον αυταρχικό τύπο γονέα με προβλεπτικούς παράγοντες την ανθεκτικότητα και την μεταβλητή του τραύματος «Οικογενειακή βία & διαμάχη». Τα ευρήματα συζητώνται με βάση την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Τέλος, τίθενται οι περιορισμοί της έρευνας, η χρησιμότητά της και ορισμένες προτάσεις για μελλοντική έρευνα.","The present research concerns the trauma created in an entire generation after the Turkish invasion of Cyprus and its transgenerational transmission. Trauma, psychopathology, resilience and parenting style are also studied. In the present research, a mixed methodology was used, which is basically qualitative but also includes a small-scale quantitative study. 38 people participated in the qualitative research. The first generation consists of 18 people ,7 men and 11 women with a mean age of 67.8 years. A prerequisite for their participation was to be war refugees and to have memories of the war. The second generation consisted of 12 people , 3 men and 9 women with an average age of 42 years and the third generation consisted of 8 people of which 5 men and 3 women with an average age of 15.3 years. For data collection, interviews were conducted with the first generation and then with the children and their grandchildren (if any). The interviews were unstructured, however there was a general area in which the discussion was developed. The interviews were transcribed and analyzed qualitatively using empirically grounded theory, culminating in categories and subcategories that summarize the substance of the issues under study. The quantitative research involved 61 people, 33 (54.1%) were men and 28 (45.9%) women. The average age was 58.55 years. The following tools were used to collect the quantitative data: \"Symptom Checklist 90 - R\", \"Comprehensive Trauma Inventory - 104\", \"Parenting Styles and Dimensions Questionnaire\" and \"Resilience Evaluation Scale (RES)\". An improvised demographic questionnaire was also provided. The findings of the qualitative analysis of the interviews showed that the trauma of the war can be transmitted and developed by the second and third generation. This transmission emerged through verbal means such as detailed narratives and references to the event. By non-verbal means such as negative emotional mood at home, unnecessary mood swings and parents' introversion about their feelings. Still, the identification was through the transfer of the wound. Finally, the constant exposure to the media, the dividing lines, the outposts and the Turkish flags contributed to the transmission, preservation and development of the wound from the second and third generation. The findings of the quantitative research showed that the war wound affects the parental typology. High values in \"Physical Injury\" and \"Detention and Intentional Abuse\" indicate low values in parental support. In addition, a correlation of the authoritarian type of parent with the subscale \"Domestic violence and conflict\" was found. Then, a predictive model emerged for the authoritarian type of parent with predictors of resilience and the trauma variable \"Domestic Violence & Conflict\". The findings are discussed based on the existing literature. Finally, the limitations of the research, its usefulness and some suggestions for future research are set."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαγενεακή μεταβίβαση τραύματος : Γονικός τύπος, έκθεση σε τραύμα πολέμου, ψυχοπαθολογία, μετατραυματική διαταραχή και ανθεκτικότητα. Μεικτή μελέτη σε Κυπριακό πληθυσμό."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Εμμανουήλ Άντρεα","Emmanouil Antrea"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η παρούσα έρευνα αφορά το τραύμα που δημιουργήθηκε σε μια ολόκληρη γενιά έπειτα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την διαγενεακή μεταβίβαση του. Επίσης, μελετώνται το τραύμα, η ψυχοπαθολογία, η ανθεκτικότητα και ο γονικός ρόλος. Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε μεικτή μεθοδολογία κατά βάση ποιοτική αλλά περιλαμβάνει και μιας μικρής κλίμακας ποσοτική μελέτη. Στην ποιοτική έρευνα συμμετείχαν 38 άτομα. Η πρώτη γενιά αποτελούνται από 18 άτομα 7 άνδρες και 11 γυναίκες με μέσοορόηλικίας τα 67,8 έτη. Απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή τους ήταν να είναι πρόσφυγες πολέμου και να έχουν μνήμες από τον πόλεμο. Η δεύτερη γενιά αποτελούνταν από 12 άτομα 3 άνδρες και 9 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 42 έτη και η τρίτη γενιά αποτελούνταν από 8 άτομα εκ των οποίων 5 άνδρες και 3 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 15,3 έτη. Για την συλλογή δεδομένων διενεργήθηκαν συνεντεύξεις με τα άτομα της πρώτης γενιάς και έπειτα με τα παιδιά και τα εγγόνια τους (εφόσον υπήρχαν). Οι συνεντεύξεις ήταν μη δομημένες, ωστόσο υπήρχε μια γενική περιοχή στην οποία αναπτύχθηκε η συζήτηση. Οι συνεντεύξεις απομαγνητοφωνήθηκαν και αναλύθηκαν ποιοτικά με την χρήση της εμπειρικά θεμελιωμένης θεωρίας καταλήγοντας σε κατηγορίες και υποκατηγορίες οι οποίες συνοψίζουν την ουσία των ζητημάτων που μελετώνται. Στην ποσοτική έρευνα συμμετείχαν 61 άτομα οι 33 (54,1% ) ήταν άνδρες και οι 28 (45,9% ) γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίαςήταν τα 58,55 έτη. Για την συλλογή των ποσοτικώνδεδομένωνχρησιμοποιήθηκαν τα εργαλεία : \"Symptom Checklist 90 – R\", \"Comprehensive Trauma Inventory – 104\" , \"Parenting Styles and Dimensions Questionnaire\" και \"Resilience Evaluation Scale (RES)\". Επίσης, χορηγήθηκε και αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Τα ευρήματα της ποιοτικής ανάλυσης των συνεντεύξεων έδειξαν πως το τραύμα του πολέμου μπορεί να μεταδοθεί και να αναπτυχθεί από την δεύτερη και την τρίτη γενιά. Αυτή η μετάδοση προέκυψε με λεκτικά μέσαόπως οι λεπτομερής αφηγήσεις και οι αναφορές στο γεγονός. Με μη λεκτικά μέσα όπως η αρνητική συναισθηματική διάθεση στο σπίτι, η αναίτια πτώση της διάθεσης και η εσωστρέφεια των γονέων αναφορικά με τα συναισθήματα τους. Ακόμα, η ταύτιση αποτέλεσε μέσω μεταβίβασης του τραύματος. Τέλος, η συνεχής έκθεση στα ΜΜΕ, οι διαχωριστικές γραμμές, τα φυλάκια και οι τούρκικες σημαίες συντέλεσαν στην μεταβίβαση, διατήρηση και ανάπτυξη του τραύματος από την δεύτερη και τρίτη γενιά. Τα ευρήματα της ποσοτικής έρευνας έδειξαν πως το τραύμα πολέμου επηρεάζει την γονική τυπολογία. Οι υψηλές τιμές σε «Σωματικό τραυματισμό» και «Κράτηση και εσκεμμένη κακοποίηση» υποδεικνύουν χαμηλές τιμές στην υποστηρικτικότητα του γονέα. Επιπλέον, βρέθηκε αντιστοιχία του αυταρχικού τύπου γονέα με την υποκλίμακα «Οικογενειακή βία και διαμάχη». Στην συνέχεια, προέκυψε ένα προβλεπτικό μοντέλο για τον αυταρχικό τύπο γονέα με προβλεπτικούς παράγοντες την ανθεκτικότητα και την μεταβλητή του τραύματος «Οικογενειακή βία & διαμάχη». Τα ευρήματα συζητώνται με βάση την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Τέλος, τίθενται οι περιορισμοί της έρευνας, η χρησιμότητά της και ορισμένες προτάσεις για μελλοντική έρευνα.","The present research concerns the trauma created in an entire generation after the Turkish invasion of Cyprus and its transgenerational transmission. Trauma, psychopathology, resilience and parenting style are also studied. In the present research, a mixed methodology was used, which is basically qualitative but also includes a small-scale quantitative study. 38 people participated in the qualitative research. The first generation consists of 18 people ,7 men and 11 women with a mean age of 67.8 years. A prerequisite for their participation was to be war refugees and to have memories of the war. The second generation consisted of 12 people , 3 men and 9 women with an average age of 42 years and the third generation consisted of 8 people of which 5 men and 3 women with an average age of 15.3 years. For data collection, interviews were conducted with the first generation and then with the children and their grandchildren (if any). The interviews were unstructured, however there was a general area in which the discussion was developed. The interviews were transcribed and analyzed qualitatively using empirically grounded theory, culminating in categories and subcategories that summarize the substance of the issues under study. The quantitative research involved 61 people, 33 (54.1%) were men and 28 (45.9%) women. The average age was 58.55 years. The following tools were used to collect the quantitative data: \"Symptom Checklist 90 - R\", \"Comprehensive Trauma Inventory - 104\", \"Parenting Styles and Dimensions Questionnaire\" and \"Resilience Evaluation Scale (RES)\". An improvised demographic questionnaire was also provided. The findings of the qualitative analysis of the interviews showed that the trauma of the war can be transmitted and developed by the second and third generation. This transmission emerged through verbal means such as detailed narratives and references to the event. By non-verbal means such as negative emotional mood at home, unnecessary mood swings and parents' introversion about their feelings. Still, the identification was through the transfer of the wound. Finally, the constant exposure to the media, the dividing lines, the outposts and the Turkish flags contributed to the transmission, preservation and development of the wound from the second and third generation. The findings of the quantitative research showed that the war wound affects the parental typology. High values in \"Physical Injury\" and \"Detention and Intentional Abuse\" indicate low values in parental support. In addition, a correlation of the authoritarian type of parent with the subscale \"Domestic violence and conflict\" was found. Then, a predictive model emerged for the authoritarian type of parent with predictors of resilience and the trauma variable \"Domestic Violence & Conflict\". The findings are discussed based on the existing literature. Finally, the limitations of the research, its usefulness and some suggestions for future research are set."],"dc:identifier":["uoadl:2920618","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920618"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Διαγενεακή μεταβίβαση τραύματος : Γονικός τύπος, έκθεση σε τραύμα πολέμου, ψυχοπαθολογία, μετατραυματική διαταραχή και ανθεκτικότητα. Μεικτή μελέτη σε Κυπριακό πληθυσμό."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z"}