{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920878"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920878","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπέρταση και παραγαγγλιώματα (ανασκόπηση)","abstract":"Το φαιοχρωμοκύττωμα και τα παραγαγγλιώματα αποτελούν σπάνιους νευροενδοκρινείς όγκους που εκκρίνουν κατεχολαμίνες και είναι μεταξύ των συνηθέστερων αιτίων δευτερογενούς υπέρτασης. Στόχος αυτής της εργασίας είναι ο εντοπισμός και η επεξήγηση της συσχέτισης μεταξύ αρτηριακής υπέρτασης και παραγαγγλιώματος μέσω εκτενούς αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία. Σε ποσοστό 80-85%, οι όγκοι αυτοί εντοπίζονται στα επινεφρίδια και ονομάζονται φαιοχρωμοκυττώματα, ενώ οι υπόλοιποι εντοπίζονται στα γάγγλια του αυτόνομου νευρικού συστήματος και ονομάζονται παραγαγγλιώματα. Η υπερέκκριση κατεχολαμινών στον ανθρώπινο οργανισμό οδηγεί σε χρόνια ή παροξυσμική υπέρταση και αυξάνει την καρδιαγγειακή θνητότητα και νοσηρότητα. Συχνά η υπέρταση είναι το πρώτο σύμπτωμα που αναφέρεται και συνοδεύεται από κεφαλαλγία, εφίδρωση και αίσθημα παλμών. Παρότι οι όγκοι αυτοί είναι κατά βάση καλοήθεις, υπάρχει πιθανότητα εξαλλαγής ή κακοήθειας κατά τη διάγνωση. Οι όγκοι μπορεί επίσης να σχετίζονται με κληρονομούμενα γενετικά νοσήματα. Η διάγνωση γίνεται αρχικά με μέτρηση των μετανεφρινών στο πλάσμα ή σε δείγμα ούρων εικοσιτετραώρου. Ο αρχικός ανατομικός εντοπισμός του όγκου πραγματοποιείται με αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Περεταίρω απεικονιστικές εξετάσεις, όπως 123I-MIBG απεικόνιση, PET-scan ή SPECT χρησιμοποιούνται για σταδιοποίηση του όγκου πριν από τη θεραπεία αυτού. Κλινική και βιοχημική παρακολούθηση (follow-up) απαιτείται ετησίως μετά την επιτυχή αφαίρεση του όγκου. Προεγχειρητικά απαιτείται φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπέρτασης και αποκατάσταση του ενδαγγειακού όγκου. Σε προχωρημένη νόσο που δεν δύναται να γίνει θεραπευτική εκτομή του όγκου, δίνεται η επιλογή για ογκομειωτική επέμβαση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, θεραπεία με ραδιενεργά σωματίδια ή ablation, με σκοπό την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αλλά και ως παρηγορική θεραπεία.","abstract_html":"Το φαιοχρωμοκύττωμα και τα παραγαγγλιώματα αποτελούν σπάνιους νευροενδοκρινείς όγκους που εκκρίνουν κατεχολαμίνες και είναι μεταξύ των συνηθέστερων αιτίων δευτερογενούς υπέρτασης. Στόχος αυτής της εργασίας είναι ο εντοπισμός και η επεξήγηση της συσχέτισης μεταξύ αρτηριακής υπέρτασης και παραγαγγλιώματος μέσω εκτενούς αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία. Σε ποσοστό 80-85%, οι όγκοι αυτοί εντοπίζονται στα επινεφρίδια και ονομάζονται φαιοχρωμοκυττώματα, ενώ οι υπόλοιποι εντοπίζονται στα γάγγλια του αυτόνομου νευρικού συστήματος και ονομάζονται παραγαγγλιώματα. Η υπερέκκριση κατεχολαμινών στον ανθρώπινο οργανισμό οδηγεί σε χρόνια ή παροξυσμική υπέρταση και αυξάνει την καρδιαγγειακή θνητότητα και νοσηρότητα. Συχνά η υπέρταση είναι το πρώτο σύμπτωμα που αναφέρεται και συνοδεύεται από κεφαλαλγία, εφίδρωση και αίσθημα παλμών. Παρότι οι όγκοι αυτοί είναι κατά βάση καλοήθεις, υπάρχει πιθανότητα εξαλλαγής ή κακοήθειας κατά τη διάγνωση. Οι όγκοι μπορεί επίσης να σχετίζονται με κληρονομούμενα γενετικά νοσήματα. Η διάγνωση γίνεται αρχικά με μέτρηση των μετανεφρινών στο πλάσμα ή σε δείγμα ούρων εικοσιτετραώρου. Ο αρχικός ανατομικός εντοπισμός του όγκου πραγματοποιείται με αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Περεταίρω απεικονιστικές εξετάσεις, όπως 123I-MIBG απεικόνιση, PET-scan ή SPECT χρησιμοποιούνται για σταδιοποίηση του όγκου πριν από τη θεραπεία αυτού. Κλινική και βιοχημική παρακολούθηση (follow-up) απαιτείται ετησίως μετά την επιτυχή αφαίρεση του όγκου. Προεγχειρητικά απαιτείται φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπέρτασης και αποκατάσταση του ενδαγγειακού όγκου. Σε προχωρημένη νόσο που δεν δύναται να γίνει θεραπευτική εκτομή του όγκου, δίνεται η επιλογή για ογκομειωτική επέμβαση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, θεραπεία με ραδιενεργά σωματίδια ή ablation, με σκοπό την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αλλά και ως παρηγορική θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαμαδιά Παναγιώτα","Tsamadia Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920878"],"render_values":[{"text":"uoadl:2920878","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920878","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920878","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2920878","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαμαδιά Παναγιώτα","Tsamadia Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920878","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920878"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φαιοχρωμοκύττωμα και τα παραγαγγλιώματα αποτελούν σπάνιους νευροενδοκρινείς όγκους που εκκρίνουν κατεχολαμίνες και είναι μεταξύ των συνηθέστερων αιτίων δευτερογενούς υπέρτασης. Στόχος αυτής της εργασίας είναι ο εντοπισμός και η επεξήγηση της συσχέτισης μεταξύ αρτηριακής υπέρτασης και παραγαγγλιώματος μέσω εκτενούς αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία. Σε ποσοστό 80-85%, οι όγκοι αυτοί εντοπίζονται στα επινεφρίδια και ονομάζονται φαιοχρωμοκυττώματα, ενώ οι υπόλοιποι εντοπίζονται στα γάγγλια του αυτόνομου νευρικού συστήματος και ονομάζονται παραγαγγλιώματα. Η υπερέκκριση κατεχολαμινών στον ανθρώπινο οργανισμό οδηγεί σε χρόνια ή παροξυσμική υπέρταση και αυξάνει την καρδιαγγειακή θνητότητα και νοσηρότητα. Συχνά η υπέρταση είναι το πρώτο σύμπτωμα που αναφέρεται και συνοδεύεται από κεφαλαλγία, εφίδρωση και αίσθημα παλμών. Παρότι οι όγκοι αυτοί είναι κατά βάση καλοήθεις, υπάρχει πιθανότητα εξαλλαγής ή κακοήθειας κατά τη διάγνωση. Οι όγκοι μπορεί επίσης να σχετίζονται με κληρονομούμενα γενετικά νοσήματα. Η διάγνωση γίνεται αρχικά με μέτρηση των μετανεφρινών στο πλάσμα ή σε δείγμα ούρων εικοσιτετραώρου. Ο αρχικός ανατομικός εντοπισμός του όγκου πραγματοποιείται με αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Περεταίρω απεικονιστικές εξετάσεις, όπως 123I-MIBG απεικόνιση, PET-scan ή SPECT χρησιμοποιούνται για σταδιοποίηση του όγκου πριν από τη θεραπεία αυτού. Κλινική και βιοχημική παρακολούθηση (follow-up) απαιτείται ετησίως μετά την επιτυχή αφαίρεση του όγκου. Προεγχειρητικά απαιτείται φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπέρτασης και αποκατάσταση του ενδαγγειακού όγκου. Σε προχωρημένη νόσο που δεν δύναται να γίνει θεραπευτική εκτομή του όγκου, δίνεται η επιλογή για ογκομειωτική επέμβαση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, θεραπεία με ραδιενεργά σωματίδια ή ablation, με σκοπό την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αλλά και ως παρηγορική θεραπεία.","Pheochromocytoma and paragangliomas are rare neuroendocrine tumors that secrete catecholamines and are among the most common causes of secondary hypertension. The aim of this work is to identify and explain the association between hypertension and paraganglioma through extensive search in the international literature. In 80-85%, these tumors are located in the adrenal glands and are called pheochromocytomas, while the rest are located in the ganglia of the autonomic nervous system and are called paragangliomas. Overexpression of catecholamines in the human body leads to chronic or paroxysmal hypertension and increases cardiovascular mortality and morbidity. Hypertension is often the first symptom reported and is accompanied by headache, sweating and palpitations. Although these tumors are basically benign, there is a possibility of recurrence or malignancy at diagnosis. Tumors may also be associated with inherited genetic diseases. Diagnosis is initially made by measuring the metanephrenes in the plasma or in a 24-hour urine sample. The initial anatomical location of the tumor is performed by computed tomography or magnetic resonance imaging. Further imaging tests such as 123I-MIBG imaging, PET-scan or SPECT are used to stage the tumor before treating it. Clinical and biochemical follow-up is required annually after successful tumor removal. Preoperatively, medical treatment of hypertension and restoration of the endovascular volume is required. In advanced disease where therapeutic resection of the tumor can not be done, the choice is given for tumor reduction surgery, chemotherapy, radiotherapy, treatment with radioactive particles or ablation, in order to increase life expectancy, but also as a palliative treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπέρταση και παραγαγγλιώματα (ανασκόπηση)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαμαδιά Παναγιώτα","Tsamadia Panagiota"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Το φαιοχρωμοκύττωμα και τα παραγαγγλιώματα αποτελούν σπάνιους νευροενδοκρινείς όγκους που εκκρίνουν κατεχολαμίνες και είναι μεταξύ των συνηθέστερων αιτίων δευτερογενούς υπέρτασης. Στόχος αυτής της εργασίας είναι ο εντοπισμός και η επεξήγηση της συσχέτισης μεταξύ αρτηριακής υπέρτασης και παραγαγγλιώματος μέσω εκτενούς αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία. Σε ποσοστό 80-85%, οι όγκοι αυτοί εντοπίζονται στα επινεφρίδια και ονομάζονται φαιοχρωμοκυττώματα, ενώ οι υπόλοιποι εντοπίζονται στα γάγγλια του αυτόνομου νευρικού συστήματος και ονομάζονται παραγαγγλιώματα. Η υπερέκκριση κατεχολαμινών στον ανθρώπινο οργανισμό οδηγεί σε χρόνια ή παροξυσμική υπέρταση και αυξάνει την καρδιαγγειακή θνητότητα και νοσηρότητα. Συχνά η υπέρταση είναι το πρώτο σύμπτωμα που αναφέρεται και συνοδεύεται από κεφαλαλγία, εφίδρωση και αίσθημα παλμών. Παρότι οι όγκοι αυτοί είναι κατά βάση καλοήθεις, υπάρχει πιθανότητα εξαλλαγής ή κακοήθειας κατά τη διάγνωση. Οι όγκοι μπορεί επίσης να σχετίζονται με κληρονομούμενα γενετικά νοσήματα. Η διάγνωση γίνεται αρχικά με μέτρηση των μετανεφρινών στο πλάσμα ή σε δείγμα ούρων εικοσιτετραώρου. Ο αρχικός ανατομικός εντοπισμός του όγκου πραγματοποιείται με αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Περεταίρω απεικονιστικές εξετάσεις, όπως 123I-MIBG απεικόνιση, PET-scan ή SPECT χρησιμοποιούνται για σταδιοποίηση του όγκου πριν από τη θεραπεία αυτού. Κλινική και βιοχημική παρακολούθηση (follow-up) απαιτείται ετησίως μετά την επιτυχή αφαίρεση του όγκου. Προεγχειρητικά απαιτείται φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπέρτασης και αποκατάσταση του ενδαγγειακού όγκου. Σε προχωρημένη νόσο που δεν δύναται να γίνει θεραπευτική εκτομή του όγκου, δίνεται η επιλογή για ογκομειωτική επέμβαση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, θεραπεία με ραδιενεργά σωματίδια ή ablation, με σκοπό την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αλλά και ως παρηγορική θεραπεία.","Pheochromocytoma and paragangliomas are rare neuroendocrine tumors that secrete catecholamines and are among the most common causes of secondary hypertension. The aim of this work is to identify and explain the association between hypertension and paraganglioma through extensive search in the international literature. In 80-85%, these tumors are located in the adrenal glands and are called pheochromocytomas, while the rest are located in the ganglia of the autonomic nervous system and are called paragangliomas. Overexpression of catecholamines in the human body leads to chronic or paroxysmal hypertension and increases cardiovascular mortality and morbidity. Hypertension is often the first symptom reported and is accompanied by headache, sweating and palpitations. Although these tumors are basically benign, there is a possibility of recurrence or malignancy at diagnosis. Tumors may also be associated with inherited genetic diseases. Diagnosis is initially made by measuring the metanephrenes in the plasma or in a 24-hour urine sample. The initial anatomical location of the tumor is performed by computed tomography or magnetic resonance imaging. Further imaging tests such as 123I-MIBG imaging, PET-scan or SPECT are used to stage the tumor before treating it. Clinical and biochemical follow-up is required annually after successful tumor removal. Preoperatively, medical treatment of hypertension and restoration of the endovascular volume is required. In advanced disease where therapeutic resection of the tumor can not be done, the choice is given for tumor reduction surgery, chemotherapy, radiotherapy, treatment with radioactive particles or ablation, in order to increase life expectancy, but also as a palliative treatment."],"dc:identifier":["uoadl:2920878","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920878"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπέρταση και παραγαγγλιώματα (ανασκόπηση)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z"}