{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920882"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2920882","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεφρική απονεύρωση και κολπική μαρμαρυγή (ανασκόπηση)","abstract":"Η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ) είναι η συχνότερη συννοσηρότητα σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) και ο σημαντικότερος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου εμφάνισης της αρρυθμίας. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα (ΑΝΣ) παίζει κυρίαρχο ρόλο τόσο στην αρτηριακή πίεση όσο και στην ΚΜ. Η διαδερμική κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού (νεφρική απονεύρωση) [renal sympathetic denervation or renal denervation (RDN)] είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος που συνίσταται σε ενδοαυλική κατάλυση των νεφρικών συμπαθητικών νεύρων που πορεύονται στο τοίχωμα των νεφρικών αρτηριών, με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων, υπερήχων ή με περιαγγειακή ένεση νευροτοξικών παραγόντων, όπως το αλκοόλ. Η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί σε μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες για την αντιμετώπιση της ΑΥ δείχνοντας πολύ καλό προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Δεδομένα από μελέτες έχουν δείξει, επίσης, ότι η απονεύρωση του νεφρού με/ή χωρίς την κατάλυση των πνευμονικών φλεβών έχει θετική επίδραση και σε ασθενείς με παροξυσμική ή επιμένουσα ΚΜ, καθώς συνδέεται με μείωση του «φορτίου» της αρρυθμίας, μείωση της καρδιακής συχνότητας και RDN χρησιμοποιήθηκε ως επιπρόσθετη θεραπεία στην απομόνωση των πνευμονικών φλεβών. Συνεπώς δεν έχει διευκρινιστεί αν η RDN, αυτή καθαυτή, θα μπορούσε να περιορίσει τα συμπτώματα της ΚΜ και να μειώσει το φορτίο της αρρυθμίας. Στη παρούσα διπλωματική εργασία συνοψίζονται τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με χρήση της νεφρικής απονεύρωσης σε ασθενείς με ΚΜ (βιβλιογραφική ανασκόπηση) και παρατίθεται ο σχεδιασμός ερευνητικού πρωτοκόλλου με σκοπό να ερευνήσει το αν η νεφρική απονεύρωση χωρίς την απομόνωση των πνευμονικών φλεβών μειώνει το φορτίο της ΚΜ σε ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση.","abstract_html":"Η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ) είναι η συχνότερη συννοσηρότητα σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) και ο σημαντικότερος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου εμφάνισης της αρρυθμίας. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα (ΑΝΣ) παίζει κυρίαρχο ρόλο τόσο στην αρτηριακή πίεση όσο και στην ΚΜ. Η διαδερμική κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού (νεφρική απονεύρωση) [renal sympathetic denervation or renal denervation (RDN)] είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος που συνίσταται σε ενδοαυλική κατάλυση των νεφρικών συμπαθητικών νεύρων που πορεύονται στο τοίχωμα των νεφρικών αρτηριών, με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων, υπερήχων ή με περιαγγειακή ένεση νευροτοξικών παραγόντων, όπως το αλκοόλ. Η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί σε μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες για την αντιμετώπιση της ΑΥ δείχνοντας πολύ καλό προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Δεδομένα από μελέτες έχουν δείξει, επίσης, ότι η απονεύρωση του νεφρού με/ή χωρίς την κατάλυση των πνευμονικών φλεβών έχει θετική επίδραση και σε ασθενείς με παροξυσμική ή επιμένουσα ΚΜ, καθώς συνδέεται με μείωση του «φορτίου» της αρρυθμίας, μείωση της καρδιακής συχνότητας και RDN χρησιμοποιήθηκε ως επιπρόσθετη θεραπεία στην απομόνωση των πνευμονικών φλεβών. Συνεπώς δεν έχει διευκρινιστεί αν η RDN, αυτή καθαυτή, θα μπορούσε να περιορίσει τα συμπτώματα της ΚΜ και να μειώσει το φορτίο της αρρυθμίας. Στη παρούσα διπλωματική εργασία συνοψίζονται τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με χρήση της νεφρικής απονεύρωσης σε ασθενείς με ΚΜ (βιβλιογραφική ανασκόπηση) και παρατίθεται ο σχεδιασμός ερευνητικού πρωτοκόλλου με σκοπό να ερευνήσει το αν η νεφρική απονεύρωση χωρίς την απομόνωση των πνευμονικών φλεβών μειώνει το φορτίο της ΚΜ σε ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπακωνσταντίνου Παντελεήμων","Papakonstantinou Panteleimon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920882"],"render_values":[{"text":"uoadl:2920882","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920882","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920882","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2920882","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπακωνσταντίνου Παντελεήμων","Papakonstantinou Panteleimon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2920882","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920882"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ) είναι η συχνότερη συννοσηρότητα σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) και ο σημαντικότερος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου εμφάνισης της αρρυθμίας. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα (ΑΝΣ) παίζει κυρίαρχο ρόλο τόσο στην αρτηριακή πίεση όσο και στην ΚΜ. Η διαδερμική κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού (νεφρική απονεύρωση) [renal sympathetic denervation or renal denervation (RDN)] είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος που συνίσταται σε ενδοαυλική κατάλυση των νεφρικών συμπαθητικών νεύρων που πορεύονται στο τοίχωμα των νεφρικών αρτηριών, με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων, υπερήχων ή με περιαγγειακή ένεση νευροτοξικών παραγόντων, όπως το αλκοόλ. Η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί σε μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες για την αντιμετώπιση της ΑΥ δείχνοντας πολύ καλό προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Δεδομένα από μελέτες έχουν δείξει, επίσης, ότι η απονεύρωση του νεφρού με/ή χωρίς την κατάλυση των πνευμονικών φλεβών έχει θετική επίδραση και σε ασθενείς με παροξυσμική ή επιμένουσα ΚΜ, καθώς συνδέεται με μείωση του «φορτίου» της αρρυθμίας, μείωση της καρδιακής συχνότητας και RDN χρησιμοποιήθηκε ως επιπρόσθετη θεραπεία στην απομόνωση των πνευμονικών φλεβών. Συνεπώς δεν έχει διευκρινιστεί αν η RDN, αυτή καθαυτή, θα μπορούσε να περιορίσει τα συμπτώματα της ΚΜ και να μειώσει το φορτίο της αρρυθμίας. Στη παρούσα διπλωματική εργασία συνοψίζονται τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με χρήση της νεφρικής απονεύρωσης σε ασθενείς με ΚΜ (βιβλιογραφική ανασκόπηση) και παρατίθεται ο σχεδιασμός ερευνητικού πρωτοκόλλου με σκοπό να ερευνήσει το αν η νεφρική απονεύρωση χωρίς την απομόνωση των πνευμονικών φλεβών μειώνει το φορτίο της ΚΜ σε ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση.","Arterial Hypertension (HTN) is the most common comorbidity in patients with atrial fibrillation (AF), and the most important modifiable risk factor for the arrhythmia. The autonomic nervous system (ANS) plays a dominant role in both blood pressure and AF. Renal Denervation (RDN)) is a minimally invasive procedure of ablation of the sympathetic nerves running along the renal arteries, using radiofrequency, ultrasound or by vascular injection of neurotoxic agents, such as alcohol. This method has been used in large multicenter clinical trials to manage HTN showing a very good efficacy and safety profile. Data from studies have also shown that RDN with or without pulmonary vein isolation (PVI) has a positive effect in patients with paroxysmal or persistent AF, as it is associated with a reduction in the total \"burden\" of the arrhythmia along with a reduction in heart rate, especially when RDN was used as an add-on therapy to PVI. However, it has not been established whether RDN itself (without PVI) could reduce the symptoms of AF and reduce the total burden of the arrhythmia. This MSc thesis summarizes the existing data on the use of RDN in patients with AF (literature review) and presents the design of a clinical study to investigate whether RDN without PVI reduces the burden of AF in patients with resistant HTN."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεφρική απονεύρωση και κολπική μαρμαρυγή (ανασκόπηση)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπακωνσταντίνου Παντελεήμων","Papakonstantinou Panteleimon"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ) είναι η συχνότερη συννοσηρότητα σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) και ο σημαντικότερος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου εμφάνισης της αρρυθμίας. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα (ΑΝΣ) παίζει κυρίαρχο ρόλο τόσο στην αρτηριακή πίεση όσο και στην ΚΜ. Η διαδερμική κατάλυση της συμπαθητικής νεύρωσης του νεφρού (νεφρική απονεύρωση) [renal sympathetic denervation or renal denervation (RDN)] είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος που συνίσταται σε ενδοαυλική κατάλυση των νεφρικών συμπαθητικών νεύρων που πορεύονται στο τοίχωμα των νεφρικών αρτηριών, με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων, υπερήχων ή με περιαγγειακή ένεση νευροτοξικών παραγόντων, όπως το αλκοόλ. Η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί σε μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες για την αντιμετώπιση της ΑΥ δείχνοντας πολύ καλό προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Δεδομένα από μελέτες έχουν δείξει, επίσης, ότι η απονεύρωση του νεφρού με/ή χωρίς την κατάλυση των πνευμονικών φλεβών έχει θετική επίδραση και σε ασθενείς με παροξυσμική ή επιμένουσα ΚΜ, καθώς συνδέεται με μείωση του «φορτίου» της αρρυθμίας, μείωση της καρδιακής συχνότητας και RDN χρησιμοποιήθηκε ως επιπρόσθετη θεραπεία στην απομόνωση των πνευμονικών φλεβών. Συνεπώς δεν έχει διευκρινιστεί αν η RDN, αυτή καθαυτή, θα μπορούσε να περιορίσει τα συμπτώματα της ΚΜ και να μειώσει το φορτίο της αρρυθμίας. Στη παρούσα διπλωματική εργασία συνοψίζονται τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με χρήση της νεφρικής απονεύρωσης σε ασθενείς με ΚΜ (βιβλιογραφική ανασκόπηση) και παρατίθεται ο σχεδιασμός ερευνητικού πρωτοκόλλου με σκοπό να ερευνήσει το αν η νεφρική απονεύρωση χωρίς την απομόνωση των πνευμονικών φλεβών μειώνει το φορτίο της ΚΜ σε ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση.","Arterial Hypertension (HTN) is the most common comorbidity in patients with atrial fibrillation (AF), and the most important modifiable risk factor for the arrhythmia. The autonomic nervous system (ANS) plays a dominant role in both blood pressure and AF. Renal Denervation (RDN)) is a minimally invasive procedure of ablation of the sympathetic nerves running along the renal arteries, using radiofrequency, ultrasound or by vascular injection of neurotoxic agents, such as alcohol. This method has been used in large multicenter clinical trials to manage HTN showing a very good efficacy and safety profile. Data from studies have also shown that RDN with or without pulmonary vein isolation (PVI) has a positive effect in patients with paroxysmal or persistent AF, as it is associated with a reduction in the total \"burden\" of the arrhythmia along with a reduction in heart rate, especially when RDN was used as an add-on therapy to PVI. However, it has not been established whether RDN itself (without PVI) could reduce the symptoms of AF and reduce the total burden of the arrhythmia. This MSc thesis summarizes the existing data on the use of RDN in patients with AF (literature review) and presents the design of a clinical study to investigate whether RDN without PVI reduces the burden of AF in patients with resistant HTN."],"dc:identifier":["uoadl:2920882","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2920882"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νεφρική απονεύρωση και κολπική μαρμαρυγή (ανασκόπηση)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z"}