{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921005"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921005","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«I am a lot of colours, because I have a lot of lifes, a lot of me, a lot of myself». Ταυτότητες εφήβων μαθητών/τριών προσφύγων στην Ελλάδα.","abstract":"Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη φωνή οκτώ κοριτσιών και αγοριών 14-17 ετών, προσφύγων από το Αφγανιστάν. Οι έφηβοι/ες, αφού διέσχισαν γεωγραφικά και ηλικιακά σύνορα με βίαιο τρόπο, εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα, «φιλοξενούνται» σε κοντέινειρ καταυλισμού και φοιτούν στο δημόσιο σχολείο, αναμένοντας το επόμενο «λιμάνι» που θα αγκυροβολήσουν. Συνδυάζοντας τεχνικές και εργαλεία (συνέντευξη σε ομάδες συζήτησης, παιδαγωγική παρέμβαση, παρατήρηση, σημειώσεις πεδίου, άτυπες συνομιλίες, μελέτη αρχείου), ανιχνεύεται πώς οι ίδιοι/ες κατανοούν τον εαυτό τους, συγκροτούν και (επανα)προσδιορίζουν τις ταυτότητες τους σε συνθήκες μετάβασης και σε συνάρτηση με τις οικογενειακές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές «αποσκευές» τους, τα βιώματα και τις διαδρομές τους. Η έρευνα εστιάζει στην εκπαιδευτική τους ένταξη, μέσα από τη μελέτη περίπτωσης του σχολικού πλαισίου και στο πώς αυτό επηρεάζει την ταυτότητα, την καθημερινότητα και την πορεία της ζωής τους. Στον λόγο των παιδιών αποτυπώνεται ότι «κατοικούν» σε πολλαπλά και μεταβαλλόμενα είδη ταυτοτήτων: του δρώντος υποκειμένου• του ανθρώπου σε κίνηση, υπό απειλή, που βρίσκεται στο «ενδιάμεσα»• του/της μαθητή/τριας, που κάνει βήματα ένταξης και μπορεί να ανήκει σε πολλά «εμείς»• του αισιόδοξου, «ανθεκτικού» και συνάμα ευάλωτου παιδιού με πολλαπλές απώλειες και σκληρά βιώματα. Αναγνωρίζουν ότι η πορεία τους προς την ενηλικότητα αποκλίνει (και ταυτόχρονα εφάπτεται) από αυτήν των συνομηλίκων τους, αλλά δεν βλέπουν τον εαυτό τους ως «τραυματισμένο», θλιμμένο θύμα• αντιλαμβάνονται την «προσφυγικότητα» ως ιδιότητα και όχι ως ταυτότητα. Οι πολλαπλές μεταβάσεις και η παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας, διαπλέκονται με τη βιολογική/ηλικιακή μετάβαση: η ταυτότητά τους μοιάζει να συνυφαίνεται κυρίως από ασυνέχειες, το ανήκειν είναι προσωρινό και ρευστό. Παράλληλα, τα αγαπημένα πρόσωπα (κυρίως οικογένεια και δασκάλες/οι), η πατρίδα και το σχολείο αποτελούν στοιχεία σταθερότητας, συνέχειες που διαμορφώνουν το «είμαι»/«γίνομαι». Το συγκεκριμένο σχολείο συνιστά έναν ασφαλή κοινωνικό χώρο και σταθερό σημείο αναφοράς, μια καθοριστική συνθήκη που επηρεάζει τη θετική αυτοεικόνα τους, τα ενδυναμώνει και τα κάνει αισιόδοξα για το μέλλον.","abstract_html":"Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη φωνή οκτώ κοριτσιών και αγοριών 14-17 ετών, προσφύγων από το Αφγανιστάν. Οι έφηβοι/ες, αφού διέσχισαν γεωγραφικά και ηλικιακά σύνορα με βίαιο τρόπο, εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα, «φιλοξενούνται» σε κοντέινειρ καταυλισμού και φοιτούν στο δημόσιο σχολείο, αναμένοντας το επόμενο «λιμάνι» που θα αγκυροβολήσουν. Συνδυάζοντας τεχνικές και εργαλεία (συνέντευξη σε ομάδες συζήτησης, παιδαγωγική παρέμβαση, παρατήρηση, σημειώσεις πεδίου, άτυπες συνομιλίες, μελέτη αρχείου), ανιχνεύεται πώς οι ίδιοι/ες κατανοούν τον εαυτό τους, συγκροτούν και (επανα)προσδιορίζουν τις ταυτότητες τους σε συνθήκες μετάβασης και σε συνάρτηση με τις οικογενειακές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές «αποσκευές» τους, τα βιώματα και τις διαδρομές τους. Η έρευνα εστιάζει στην εκπαιδευτική τους ένταξη, μέσα από τη μελέτη περίπτωσης του σχολικού πλαισίου και στο πώς αυτό επηρεάζει την ταυτότητα, την καθημερινότητα και την πορεία της ζωής τους. Στον λόγο των παιδιών αποτυπώνεται ότι «κατοικούν» σε πολλαπλά και μεταβαλλόμενα είδη ταυτοτήτων: του δρώντος υποκειμένου• του ανθρώπου σε κίνηση, υπό απειλή, που βρίσκεται στο «ενδιάμεσα»• του/της μαθητή/τριας, που κάνει βήματα ένταξης και μπορεί να ανήκει σε πολλά «εμείς»• του αισιόδοξου, «ανθεκτικού» και συνάμα ευάλωτου παιδιού με πολλαπλές απώλειες και σκληρά βιώματα. Αναγνωρίζουν ότι η πορεία τους προς την ενηλικότητα αποκλίνει (και ταυτόχρονα εφάπτεται) από αυτήν των συνομηλίκων τους, αλλά δεν βλέπουν τον εαυτό τους ως «τραυματισμένο», θλιμμένο θύμα• αντιλαμβάνονται την «προσφυγικότητα» ως ιδιότητα και όχι ως ταυτότητα. Οι πολλαπλές μεταβάσεις και η παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας, διαπλέκονται με τη βιολογική/ηλικιακή μετάβαση: η ταυτότητά τους μοιάζει να συνυφαίνεται κυρίως από ασυνέχειες, το ανήκειν είναι προσωρινό και ρευστό. Παράλληλα, τα αγαπημένα πρόσωπα (κυρίως οικογένεια και δασκάλες/οι), η πατρίδα και το σχολείο αποτελούν στοιχεία σταθερότητας, συνέχειες που διαμορφώνουν το «είμαι»/«γίνομαι». Το συγκεκριμένο σχολείο συνιστά έναν ασφαλή κοινωνικό χώρο και σταθερό σημείο αναφοράς, μια καθοριστική συνθήκη που επηρεάζει τη θετική αυτοεικόνα τους, τα ενδυναμώνει και τα κάνει αισιόδοξα για το μέλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδημητρίου Σταματία","Papadimitriou Stamatia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921005"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921005","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921005","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921005","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921005","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδημητρίου Σταματία","Papadimitriou Stamatia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921005","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921005"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη φωνή οκτώ κοριτσιών και αγοριών 14-17 ετών, προσφύγων από το Αφγανιστάν. Οι έφηβοι/ες, αφού διέσχισαν γεωγραφικά και ηλικιακά σύνορα με βίαιο τρόπο, εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα, «φιλοξενούνται» σε κοντέινειρ καταυλισμού και φοιτούν στο δημόσιο σχολείο, αναμένοντας το επόμενο «λιμάνι» που θα αγκυροβολήσουν. Συνδυάζοντας τεχνικές και εργαλεία (συνέντευξη σε ομάδες συζήτησης, παιδαγωγική παρέμβαση, παρατήρηση, σημειώσεις πεδίου, άτυπες συνομιλίες, μελέτη αρχείου), ανιχνεύεται πώς οι ίδιοι/ες κατανοούν τον εαυτό τους, συγκροτούν και (επανα)προσδιορίζουν τις ταυτότητες τους σε συνθήκες μετάβασης και σε συνάρτηση με τις οικογενειακές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές «αποσκευές» τους, τα βιώματα και τις διαδρομές τους. Η έρευνα εστιάζει στην εκπαιδευτική τους ένταξη, μέσα από τη μελέτη περίπτωσης του σχολικού πλαισίου και στο πώς αυτό επηρεάζει την ταυτότητα, την καθημερινότητα και την πορεία της ζωής τους. Στον λόγο των παιδιών αποτυπώνεται ότι «κατοικούν» σε πολλαπλά και μεταβαλλόμενα είδη ταυτοτήτων: του δρώντος υποκειμένου• του ανθρώπου σε κίνηση, υπό απειλή, που βρίσκεται στο «ενδιάμεσα»• του/της μαθητή/τριας, που κάνει βήματα ένταξης και μπορεί να ανήκει σε πολλά «εμείς»• του αισιόδοξου, «ανθεκτικού» και συνάμα ευάλωτου παιδιού με πολλαπλές απώλειες και σκληρά βιώματα. Αναγνωρίζουν ότι η πορεία τους προς την ενηλικότητα αποκλίνει (και ταυτόχρονα εφάπτεται) από αυτήν των συνομηλίκων τους, αλλά δεν βλέπουν τον εαυτό τους ως «τραυματισμένο», θλιμμένο θύμα• αντιλαμβάνονται την «προσφυγικότητα» ως ιδιότητα και όχι ως ταυτότητα. Οι πολλαπλές μεταβάσεις και η παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας, διαπλέκονται με τη βιολογική/ηλικιακή μετάβαση: η ταυτότητά τους μοιάζει να συνυφαίνεται κυρίως από ασυνέχειες, το ανήκειν είναι προσωρινό και ρευστό. Παράλληλα, τα αγαπημένα πρόσωπα (κυρίως οικογένεια και δασκάλες/οι), η πατρίδα και το σχολείο αποτελούν στοιχεία σταθερότητας, συνέχειες που διαμορφώνουν το «είμαι»/«γίνομαι». Το συγκεκριμένο σχολείο συνιστά έναν ασφαλή κοινωνικό χώρο και σταθερό σημείο αναφοράς, μια καθοριστική συνθήκη που επηρεάζει τη θετική αυτοεικόνα τους, τα ενδυναμώνει και τα κάνει αισιόδοξα για το μέλλον.","The study attempts to bring to light the voice of eight Afghani refugees, girls and boys aged between 14 and 17. The adolescents, having been forced to cross many geographical borders, but also to suddenly ‘grow up’, got trapped in Greece, are being ‘hosted’ in a container within a refugee camp and are attending a state school, waiting for the next ‘port of call’ to cast anchor. Using a combination of techniques and tools (group interviewing and participatory workshops, observation, field notes, informal conversations and archival research) we examine how the adolescents see themselves, construct and (re)define their identities, while in transit and in relation to their families, their social and educational background, their experiences and their journeys. The research focuses on their educational integration, through the case study of the school they attend and on the way that this affects their identity, their daily life and life course. The children’s discourse illustrates that each of them ‘dwells’ in multiple and ever-changing identities: as an agent; as a person on the move, under threat and in ‘between’; as a student who takes steps towards integration and can belong to many ‘we’; as an optimistic, ‘resilient’ but at the same time vulnerable child with multiple losses and tough experiences. They are well aware that their way to adulthood differs from (but also coincides with) that of their peers, but they don’t identify as traumatised, sad victims; instead they perceive their ‘refugeeness’ as a quality but not as an identity. Multiple transitions and prolonged uncertainty interlace with their biological/age transition: their identity seems to be intertwined mainly with discontinuities; belonging is temporary and fluid. Meanwhile, their beloved ones (mostly family and teachers), their homeland and school are elements of stability, the only continuities that shape their ‘being’/’becoming’. The particular school studied is a safe social space and a stable point of reference, a crucial parameter that influences their positive self-image, empowers them and makes them optimistic for the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«I am a lot of colours, because I have a lot of lifes, a lot of me, a lot of myself». Ταυτότητες εφήβων μαθητών/τριών προσφύγων στην Ελλάδα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδημητρίου Σταματία","Papadimitriou Stamatia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει τη φωνή οκτώ κοριτσιών και αγοριών 14-17 ετών, προσφύγων από το Αφγανιστάν. Οι έφηβοι/ες, αφού διέσχισαν γεωγραφικά και ηλικιακά σύνορα με βίαιο τρόπο, εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα, «φιλοξενούνται» σε κοντέινειρ καταυλισμού και φοιτούν στο δημόσιο σχολείο, αναμένοντας το επόμενο «λιμάνι» που θα αγκυροβολήσουν. Συνδυάζοντας τεχνικές και εργαλεία (συνέντευξη σε ομάδες συζήτησης, παιδαγωγική παρέμβαση, παρατήρηση, σημειώσεις πεδίου, άτυπες συνομιλίες, μελέτη αρχείου), ανιχνεύεται πώς οι ίδιοι/ες κατανοούν τον εαυτό τους, συγκροτούν και (επανα)προσδιορίζουν τις ταυτότητες τους σε συνθήκες μετάβασης και σε συνάρτηση με τις οικογενειακές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές «αποσκευές» τους, τα βιώματα και τις διαδρομές τους. Η έρευνα εστιάζει στην εκπαιδευτική τους ένταξη, μέσα από τη μελέτη περίπτωσης του σχολικού πλαισίου και στο πώς αυτό επηρεάζει την ταυτότητα, την καθημερινότητα και την πορεία της ζωής τους. Στον λόγο των παιδιών αποτυπώνεται ότι «κατοικούν» σε πολλαπλά και μεταβαλλόμενα είδη ταυτοτήτων: του δρώντος υποκειμένου• του ανθρώπου σε κίνηση, υπό απειλή, που βρίσκεται στο «ενδιάμεσα»• του/της μαθητή/τριας, που κάνει βήματα ένταξης και μπορεί να ανήκει σε πολλά «εμείς»• του αισιόδοξου, «ανθεκτικού» και συνάμα ευάλωτου παιδιού με πολλαπλές απώλειες και σκληρά βιώματα. Αναγνωρίζουν ότι η πορεία τους προς την ενηλικότητα αποκλίνει (και ταυτόχρονα εφάπτεται) από αυτήν των συνομηλίκων τους, αλλά δεν βλέπουν τον εαυτό τους ως «τραυματισμένο», θλιμμένο θύμα• αντιλαμβάνονται την «προσφυγικότητα» ως ιδιότητα και όχι ως ταυτότητα. Οι πολλαπλές μεταβάσεις και η παρατεταμένη κατάσταση αβεβαιότητας, διαπλέκονται με τη βιολογική/ηλικιακή μετάβαση: η ταυτότητά τους μοιάζει να συνυφαίνεται κυρίως από ασυνέχειες, το ανήκειν είναι προσωρινό και ρευστό. Παράλληλα, τα αγαπημένα πρόσωπα (κυρίως οικογένεια και δασκάλες/οι), η πατρίδα και το σχολείο αποτελούν στοιχεία σταθερότητας, συνέχειες που διαμορφώνουν το «είμαι»/«γίνομαι». Το συγκεκριμένο σχολείο συνιστά έναν ασφαλή κοινωνικό χώρο και σταθερό σημείο αναφοράς, μια καθοριστική συνθήκη που επηρεάζει τη θετική αυτοεικόνα τους, τα ενδυναμώνει και τα κάνει αισιόδοξα για το μέλλον.","The study attempts to bring to light the voice of eight Afghani refugees, girls and boys aged between 14 and 17. The adolescents, having been forced to cross many geographical borders, but also to suddenly ‘grow up’, got trapped in Greece, are being ‘hosted’ in a container within a refugee camp and are attending a state school, waiting for the next ‘port of call’ to cast anchor. Using a combination of techniques and tools (group interviewing and participatory workshops, observation, field notes, informal conversations and archival research) we examine how the adolescents see themselves, construct and (re)define their identities, while in transit and in relation to their families, their social and educational background, their experiences and their journeys. The research focuses on their educational integration, through the case study of the school they attend and on the way that this affects their identity, their daily life and life course. The children’s discourse illustrates that each of them ‘dwells’ in multiple and ever-changing identities: as an agent; as a person on the move, under threat and in ‘between’; as a student who takes steps towards integration and can belong to many ‘we’; as an optimistic, ‘resilient’ but at the same time vulnerable child with multiple losses and tough experiences. They are well aware that their way to adulthood differs from (but also coincides with) that of their peers, but they don’t identify as traumatised, sad victims; instead they perceive their ‘refugeeness’ as a quality but not as an identity. Multiple transitions and prolonged uncertainty interlace with their biological/age transition: their identity seems to be intertwined mainly with discontinuities; belonging is temporary and fluid. Meanwhile, their beloved ones (mostly family and teachers), their homeland and school are elements of stability, the only continuities that shape their ‘being’/’becoming’. The particular school studied is a safe social space and a stable point of reference, a crucial parameter that influences their positive self-image, empowers them and makes them optimistic for the future."],"dc:identifier":["uoadl:2921005","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921005"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["«I am a lot of colours, because I have a lot of lifes, a lot of me, a lot of myself». Ταυτότητες εφήβων μαθητών/τριών προσφύγων στην Ελλάδα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:16Z"}