{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921185"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921185","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της υπερλιπιδαιμίας και της αθηρωμάτωσης στην επαγόμενη καρδιοτοξικότητα από την καρφιλζομίμπη","abstract":"Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί τη συχνότερη κυτταροπλασματική δυσκρασία και εκδηλώνεται κυρίως σε άτομα τρίτης ηλικίας τα οποία παράλληλα πάσχουν από καρδιαγγειακές συννοσηρότητες. Η καρφιλζομίμπη χρησιμοποιείται ως θεραπεία πρώτης γραμμής έναντι του υποτροπιάζοντος/ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος, ωστόσο παρουσιάζει σημαντική καρδιαγγειακή τοξικότητα. Καθώς η υπερλιπιδαιμία αποτελεί μια συχνά απαντούμενη συννοσηρότητα στους ασθενείς υπό θεραπεία με καρφιλζομίμπη και αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση i) της επίδρασης της υπερλιπιδαιμίας-αθηρωμάτωσης στην επαγόμενη-καρδιοτοξικότητα της καρφιλζομίμπης (Cfz) ii) της καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met) η οποία έχει προταθεί ως πιθανή προφυλακτική θεραπεία iii) της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της ατορβαστατίνης στον παρατηρούμενο φαινότυπο in vivo. Μέθοδοι: Aρσενικοί ApoE-/- μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Οξύ πρωτόκολλο: Apoe-/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 2 ημέρες Υπο-οξύ πρωτόκολλο: Apoe -/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 6 ημέρες. Στη συνέχεια το υπο-οξύ πρωτόκολλο επαναλήφθηκε σε ApoE-/- πειραματόζωα στα οποία χορηγήθηκε διατροφή δυτικού τύπου (HFD), ενώ επίσης ελέγχθηκε η καρδιοπροστατευτική δράση της μετφορμίνης παρουσία ή απουσία ατορβαστατίνης. Έτσι τα πειραματόζωα τυχαιοποιήθηκαν στις παρακάτω ομάδες: Apoe-/- HFD: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες και Apoe-/- HFD+ατορβαστατίνη: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ενδοπεριτοναϊκά) στο πρωτόκολλο των δύο δόσεων χορηγήθηκε και τις δύο ημέρες, ενώ στα υπόλοιπα πρωτόκολλα χορηγήθηκε ανά 48 ώρες. Η Met (140 mg/kg, per os) χορηγήθηκε κάθε 24 ώρες. Η ατορβαστατίνη χορηγήθηκε στο νερό των μυών σε συγκέντρωση 20mg/kg/ημερησίως. Στη γραμμή βάσης και στο καταληκτικό σημείο των πειραμάτων, έγινε υπερηχογραφική αξιολόγηση, ενώ στη συνέχεια οι μύες θυσιάστηκαν και πραγματοποιήθηκε λήψη αίματος και καρδιακού ιστού. Πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός των λιπιδίων στο πλάσμα, μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος τόσο στα πολυμορφοπύρηνα κύτταρα του αίματος όσο και στο μυοκάρδιο, ενώ τμήμα του μυοκαρδίου υποβλήθηκε σε ανάλυση Western Blot. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε την ενεργότητα του πρωτεασώματος καθώς και το κλάσμα συστολικής βράχυνσης (FS%) σε όλα τα πρωτόκολλα. Στα πρωτόκολλα της συγχορήγησης Cfz+Met παρατηρήθηκε επαναφορά του FS% στις τιμές των ομάδων ελέγχου. Στους ApoE-/- μύες 5 μηνών, η Cfz μείωσε τη φωσφορυλίωση της eNOS και του Raptor μετά από 2 δόσεις, ενώ μετά από 4 δόσεις μείωσε τη φωσφορυλίωση της Akt και ανέστειλε τον άξονα AMPKα/Raptor. Στους ApoE-/- υπό διατροφή HFD η Cfz ανέστειλε τον άξονα Akt/eNOS, ενώ η συγχορήγηση Cfz+Met οδήγησε σε αύξηση της φωσφορυλίωσης της AMPKα και της έκφρασης της LC3B. Επιπρόσθετα, οι ApoE-/- εμφάνισαν διαταραγμένη λιπιδική ομοιόσταση, η οποία επιδεινώθηκε από τη χορήγηση HFD όπως υποδηλώνεται από τα αυξημένα επίπεδα ολικής χοληστερόλης και λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL). H μετφορμίνη στην ομάδα της συγχορήγησης αύξησε τα επίπεδα HDL στο πλάσμα. Τέλος, η ατορβαστατίνη βελτίωσε το λιπιδαιμικό προφίλ των πειραματόζωων χωρίς να επιφέρει καρδιοπροστασία έναντι της Cfz-επαγόμενης καρδιοτοξικότητας. Συμπεράσματα: Η χορήγηση Cfz επάγει καρδιοτοξικότητα σε όλα τα ανωτέρω μοντέλα σε συμφωνία με προηγούμενα αποτελέσματα του εργαστηρίου μας. Η Met διατηρεί τη καρδιοπροστατευτική της δράση σε καταστάσεις υπερλιπιδαιμίας και υπερέχει της ατορβαστατίνης πιθανώς μέσω της μεταβολικής δράσης της επί του μυοκαρδίου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί τη συχνότερη κυτταροπλασματική δυσκρασία και εκδηλώνεται κυρίως σε άτομα τρίτης ηλικίας τα οποία παράλληλα πάσχουν από καρδιαγγειακές συννοσηρότητες. Η καρφιλζομίμπη χρησιμοποιείται ως θεραπεία πρώτης γραμμής έναντι του υποτροπιάζοντος/ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος, ωστόσο παρουσιάζει σημαντική καρδιαγγειακή τοξικότητα. Καθώς η υπερλιπιδαιμία αποτελεί μια συχνά απαντούμενη συννοσηρότητα στους ασθενείς υπό θεραπεία με καρφιλζομίμπη και αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση i) της επίδρασης της υπερλιπιδαιμίας-αθηρωμάτωσης στην επαγόμενη-καρδιοτοξικότητα της καρφιλζομίμπης (Cfz) ii) της καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met) η οποία έχει προταθεί ως πιθανή προφυλακτική θεραπεία iii) της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της ατορβαστατίνης στον παρατηρούμενο φαινότυπο in vivo. Μέθοδοι: Aρσενικοί ApoE-/- μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Οξύ πρωτόκολλο: Apoe-/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 2 ημέρες Υπο-οξύ πρωτόκολλο: Apoe -/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 6 ημέρες. Στη συνέχεια το υπο-οξύ πρωτόκολλο επαναλήφθηκε σε ApoE-/- πειραματόζωα στα οποία χορηγήθηκε διατροφή δυτικού τύπου (HFD), ενώ επίσης ελέγχθηκε η καρδιοπροστατευτική δράση της μετφορμίνης παρουσία ή απουσία ατορβαστατίνης. Έτσι τα πειραματόζωα τυχαιοποιήθηκαν στις παρακάτω ομάδες: Apoe-/- HFD: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες και Apoe-/- HFD+ατορβαστατίνη: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ενδοπεριτοναϊκά) στο πρωτόκολλο των δύο δόσεων χορηγήθηκε και τις δύο ημέρες, ενώ στα υπόλοιπα πρωτόκολλα χορηγήθηκε ανά 48 ώρες. Η Met (140 mg/kg, per os) χορηγήθηκε κάθε 24 ώρες. Η ατορβαστατίνη χορηγήθηκε στο νερό των μυών σε συγκέντρωση 20mg/kg/ημερησίως. Στη γραμμή βάσης και στο καταληκτικό σημείο των πειραμάτων, έγινε υπερηχογραφική αξιολόγηση, ενώ στη συνέχεια οι μύες θυσιάστηκαν και πραγματοποιήθηκε λήψη αίματος και καρδιακού ιστού. Πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός των λιπιδίων στο πλάσμα, μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος τόσο στα πολυμορφοπύρηνα κύτταρα του αίματος όσο και στο μυοκάρδιο, ενώ τμήμα του μυοκαρδίου υποβλήθηκε σε ανάλυση Western Blot. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε την ενεργότητα του πρωτεασώματος καθώς και το κλάσμα συστολικής βράχυνσης (FS%) σε όλα τα πρωτόκολλα. Στα πρωτόκολλα της συγχορήγησης Cfz+Met παρατηρήθηκε επαναφορά του FS% στις τιμές των ομάδων ελέγχου. Στους ApoE-/- μύες 5 μηνών, η Cfz μείωσε τη φωσφορυλίωση της eNOS και του Raptor μετά από 2 δόσεις, ενώ μετά από 4 δόσεις μείωσε τη φωσφορυλίωση της Akt και ανέστειλε τον άξονα AMPKα/Raptor. Στους ApoE-/- υπό διατροφή HFD η Cfz ανέστειλε τον άξονα Akt/eNOS, ενώ η συγχορήγηση Cfz+Met οδήγησε σε αύξηση της φωσφορυλίωσης της AMPKα και της έκφρασης της LC3B. Επιπρόσθετα, οι ApoE-/- εμφάνισαν διαταραγμένη λιπιδική ομοιόσταση, η οποία επιδεινώθηκε από τη χορήγηση HFD όπως υποδηλώνεται από τα αυξημένα επίπεδα ολικής χοληστερόλης και λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL). H μετφορμίνη στην ομάδα της συγχορήγησης αύξησε τα επίπεδα HDL στο πλάσμα. Τέλος, η ατορβαστατίνη βελτίωσε το λιπιδαιμικό προφίλ των πειραματόζωων χωρίς να επιφέρει καρδιοπροστασία έναντι της Cfz-επαγόμενης καρδιοτοξικότητας. Συμπεράσματα: Η χορήγηση Cfz επάγει καρδιοτοξικότητα σε όλα τα ανωτέρω μοντέλα σε συμφωνία με προηγούμενα αποτελέσματα του εργαστηρίου μας. Η Met διατηρεί τη καρδιοπροστατευτική της δράση σε καταστάσεις υπερλιπιδαιμίας και υπερέχει της ατορβαστατίνης πιθανώς μέσω της μεταβολικής δράσης της επί του μυοκαρδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηστεφάνου Μιχαήλ","Chatzistefanou Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:19Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921185"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921185","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921185","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921185","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921185","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηστεφάνου Μιχαήλ","Chatzistefanou Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921185","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921185"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί τη συχνότερη κυτταροπλασματική δυσκρασία και εκδηλώνεται κυρίως σε άτομα τρίτης ηλικίας τα οποία παράλληλα πάσχουν από καρδιαγγειακές συννοσηρότητες. Η καρφιλζομίμπη χρησιμοποιείται ως θεραπεία πρώτης γραμμής έναντι του υποτροπιάζοντος/ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος, ωστόσο παρουσιάζει σημαντική καρδιαγγειακή τοξικότητα. Καθώς η υπερλιπιδαιμία αποτελεί μια συχνά απαντούμενη συννοσηρότητα στους ασθενείς υπό θεραπεία με καρφιλζομίμπη και αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση i) της επίδρασης της υπερλιπιδαιμίας-αθηρωμάτωσης στην επαγόμενη-καρδιοτοξικότητα της καρφιλζομίμπης (Cfz) ii) της καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met) η οποία έχει προταθεί ως πιθανή προφυλακτική θεραπεία iii) της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της ατορβαστατίνης στον παρατηρούμενο φαινότυπο in vivo. Μέθοδοι: Aρσενικοί ApoE-/- μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Οξύ πρωτόκολλο: Apoe-/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 2 ημέρες Υπο-οξύ πρωτόκολλο: Apoe -/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 6 ημέρες. Στη συνέχεια το υπο-οξύ πρωτόκολλο επαναλήφθηκε σε ApoE-/- πειραματόζωα στα οποία χορηγήθηκε διατροφή δυτικού τύπου (HFD), ενώ επίσης ελέγχθηκε η καρδιοπροστατευτική δράση της μετφορμίνης παρουσία ή απουσία ατορβαστατίνης. Έτσι τα πειραματόζωα τυχαιοποιήθηκαν στις παρακάτω ομάδες: Apoe-/- HFD: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες και Apoe-/- HFD+ατορβαστατίνη: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ενδοπεριτοναϊκά) στο πρωτόκολλο των δύο δόσεων χορηγήθηκε και τις δύο ημέρες, ενώ στα υπόλοιπα πρωτόκολλα χορηγήθηκε ανά 48 ώρες. Η Met (140 mg/kg, per os) χορηγήθηκε κάθε 24 ώρες. Η ατορβαστατίνη χορηγήθηκε στο νερό των μυών σε συγκέντρωση 20mg/kg/ημερησίως. Στη γραμμή βάσης και στο καταληκτικό σημείο των πειραμάτων, έγινε υπερηχογραφική αξιολόγηση, ενώ στη συνέχεια οι μύες θυσιάστηκαν και πραγματοποιήθηκε λήψη αίματος και καρδιακού ιστού. Πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός των λιπιδίων στο πλάσμα, μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος τόσο στα πολυμορφοπύρηνα κύτταρα του αίματος όσο και στο μυοκάρδιο, ενώ τμήμα του μυοκαρδίου υποβλήθηκε σε ανάλυση Western Blot. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε την ενεργότητα του πρωτεασώματος καθώς και το κλάσμα συστολικής βράχυνσης (FS%) σε όλα τα πρωτόκολλα. Στα πρωτόκολλα της συγχορήγησης Cfz+Met παρατηρήθηκε επαναφορά του FS% στις τιμές των ομάδων ελέγχου. Στους ApoE-/- μύες 5 μηνών, η Cfz μείωσε τη φωσφορυλίωση της eNOS και του Raptor μετά από 2 δόσεις, ενώ μετά από 4 δόσεις μείωσε τη φωσφορυλίωση της Akt και ανέστειλε τον άξονα AMPKα/Raptor. Στους ApoE-/- υπό διατροφή HFD η Cfz ανέστειλε τον άξονα Akt/eNOS, ενώ η συγχορήγηση Cfz+Met οδήγησε σε αύξηση της φωσφορυλίωσης της AMPKα και της έκφρασης της LC3B. Επιπρόσθετα, οι ApoE-/- εμφάνισαν διαταραγμένη λιπιδική ομοιόσταση, η οποία επιδεινώθηκε από τη χορήγηση HFD όπως υποδηλώνεται από τα αυξημένα επίπεδα ολικής χοληστερόλης και λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL). H μετφορμίνη στην ομάδα της συγχορήγησης αύξησε τα επίπεδα HDL στο πλάσμα. Τέλος, η ατορβαστατίνη βελτίωσε το λιπιδαιμικό προφίλ των πειραματόζωων χωρίς να επιφέρει καρδιοπροστασία έναντι της Cfz-επαγόμενης καρδιοτοξικότητας. Συμπεράσματα: Η χορήγηση Cfz επάγει καρδιοτοξικότητα σε όλα τα ανωτέρω μοντέλα σε συμφωνία με προηγούμενα αποτελέσματα του εργαστηρίου μας. Η Met διατηρεί τη καρδιοπροστατευτική της δράση σε καταστάσεις υπερλιπιδαιμίας και υπερέχει της ατορβαστατίνης πιθανώς μέσω της μεταβολικής δράσης της επί του μυοκαρδίου.","Introduction: Multiple myeloma is the most common hematological dyscrasia and is primarily manifested in the elderly patients who also suffer from cardiovascular comorbidities. Carfilzomib is used as a first-line treatment for relapsed/refractory multiple myeloma, but exhibits a significant cardiovascular toxicity. Taking under consideration that hyperlipidemia is a common comorbidity in patients treated with carfilzomib and stands as an independent risk factor for cardiovascular events manifestation, the aim of the present study was to investigate (i) the effect of hyperlipidemia-atherosclerosis in terms of carfilzomib-induced cardiotoxicity (ii) the cardioprotective effect of metformin (Met) which has been recently suggested as a potential prophylactic treatment act (iii) the potential cardioprotective effect of atorvastatin in the observed phenotype in vivo. Methods: Male ApoE -/- mice were randomized as follows: Acute protocol: ApoE -/- 5 months of age: 1. Control (N/S 0.9%) 2. Cfz for 2 days. Sub-aute protocol: ApoE -/- 5 months of age: 1. Control (N / S 0.9%) 2. Cfz for 6 days. The sub-acute protocol was then repeated in ApoE -/- mice fed with Western diet (HFD), and the cardioprotective potential of metformin was evaluated in the presence or absence of atorvastatin. Thus, ApoE -/- mice were randomized as follows: ApoE -/- HFD: 1. Control (N/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz + Met for 6 days, ApoE -/- HFD + atorvastatin: 1. Control (N/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz + Met for 6 days. Cfz (8 mg / kg, intraperitoneally) in the two-dose protocol was administered daily, while in the sub-acute setting Cfz was administered on alternate days. Met (140 mg / kg, per os) and atorvastatin (20mg/kg per os) were administered every 24 hours. At the baseline and at the end of the experiments, ultrasound evaluation was performed and mice were sacrificed for blood and heart tissue collection. Plasma lipids were determined, proteasome activity was measured in both polymorphonuclear cells of the blood (PBMCs) and myocardium, and a part of the myocardium was subjected to Western Blot analysis. Results: Cfz reduced proteasome activity as well as the fractional shortening (FS%) in all protocols. Cfz+Met co-administration led to a restoration of cardiac contractily. In ApoE -/- mice, Cfz decreased eNOS and Raptor phosphorylation after 2 doses, while 4 doses of Cfz reduced Akt phosphorylation and inhibited the AMPKα / Raptor axis. In ApoE -/- mice on HFD, Cfz inhibited the Akt/eNOS axis, while co-administration of Cfz + Met resulted in increased AMPKα phosphorylation and LC3B expression. In addition, ApoE -/- showed impaired lipid homeostasis, which was exacerbated by HFD as indicated by elevated levels of total cholesterol and low-density lipoprotein (LDL). Metformin co-administration increased plasma HDL levels. Finally, atorvastatin improved the lipid profile of experimental animals without providing cardioprotection against Cfz-induced cardiotoxicity. Conclusions: Cfz administration induces cardiotoxicity in all the above models in compliance with our previous findings. Met retains its cardioprotective action despite hyperlipidemia and is superior to atorvastatin possibly through its metabolic action on the myocardium."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της υπερλιπιδαιμίας και της αθηρωμάτωσης στην επαγόμενη καρδιοτοξικότητα από την καρφιλζομίμπη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηστεφάνου Μιχαήλ","Chatzistefanou Michail"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το πολλαπλό μυέλωμα αποτελεί τη συχνότερη κυτταροπλασματική δυσκρασία και εκδηλώνεται κυρίως σε άτομα τρίτης ηλικίας τα οποία παράλληλα πάσχουν από καρδιαγγειακές συννοσηρότητες. Η καρφιλζομίμπη χρησιμοποιείται ως θεραπεία πρώτης γραμμής έναντι του υποτροπιάζοντος/ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος, ωστόσο παρουσιάζει σημαντική καρδιαγγειακή τοξικότητα. Καθώς η υπερλιπιδαιμία αποτελεί μια συχνά απαντούμενη συννοσηρότητα στους ασθενείς υπό θεραπεία με καρφιλζομίμπη και αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση i) της επίδρασης της υπερλιπιδαιμίας-αθηρωμάτωσης στην επαγόμενη-καρδιοτοξικότητα της καρφιλζομίμπης (Cfz) ii) της καρδιοπροστατευτικής δράσης της μετφορμίνης (Met) η οποία έχει προταθεί ως πιθανή προφυλακτική θεραπεία iii) της πιθανής καρδιοπροστατευτικής δράσης της ατορβαστατίνης στον παρατηρούμενο φαινότυπο in vivo. Μέθοδοι: Aρσενικοί ApoE-/- μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: Οξύ πρωτόκολλο: Apoe-/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 2 ημέρες Υπο-οξύ πρωτόκολλο: Apoe -/- 5 μηνών: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz για 6 ημέρες. Στη συνέχεια το υπο-οξύ πρωτόκολλο επαναλήφθηκε σε ApoE-/- πειραματόζωα στα οποία χορηγήθηκε διατροφή δυτικού τύπου (HFD), ενώ επίσης ελέγχθηκε η καρδιοπροστατευτική δράση της μετφορμίνης παρουσία ή απουσία ατορβαστατίνης. Έτσι τα πειραματόζωα τυχαιοποιήθηκαν στις παρακάτω ομάδες: Apoe-/- HFD: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες και Apoe-/- HFD+ατορβαστατίνη: 1. Control (Ν/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz+Met για 6 ημέρες. Το Cfz (8 mg/kg, ενδοπεριτοναϊκά) στο πρωτόκολλο των δύο δόσεων χορηγήθηκε και τις δύο ημέρες, ενώ στα υπόλοιπα πρωτόκολλα χορηγήθηκε ανά 48 ώρες. Η Met (140 mg/kg, per os) χορηγήθηκε κάθε 24 ώρες. Η ατορβαστατίνη χορηγήθηκε στο νερό των μυών σε συγκέντρωση 20mg/kg/ημερησίως. Στη γραμμή βάσης και στο καταληκτικό σημείο των πειραμάτων, έγινε υπερηχογραφική αξιολόγηση, ενώ στη συνέχεια οι μύες θυσιάστηκαν και πραγματοποιήθηκε λήψη αίματος και καρδιακού ιστού. Πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός των λιπιδίων στο πλάσμα, μέτρηση της ενεργότητας του πρωτεασώματος τόσο στα πολυμορφοπύρηνα κύτταρα του αίματος όσο και στο μυοκάρδιο, ενώ τμήμα του μυοκαρδίου υποβλήθηκε σε ανάλυση Western Blot. Αποτελέσματα: Η χορήγηση Cfz μείωσε την ενεργότητα του πρωτεασώματος καθώς και το κλάσμα συστολικής βράχυνσης (FS%) σε όλα τα πρωτόκολλα. Στα πρωτόκολλα της συγχορήγησης Cfz+Met παρατηρήθηκε επαναφορά του FS% στις τιμές των ομάδων ελέγχου. Στους ApoE-/- μύες 5 μηνών, η Cfz μείωσε τη φωσφορυλίωση της eNOS και του Raptor μετά από 2 δόσεις, ενώ μετά από 4 δόσεις μείωσε τη φωσφορυλίωση της Akt και ανέστειλε τον άξονα AMPKα/Raptor. Στους ApoE-/- υπό διατροφή HFD η Cfz ανέστειλε τον άξονα Akt/eNOS, ενώ η συγχορήγηση Cfz+Met οδήγησε σε αύξηση της φωσφορυλίωσης της AMPKα και της έκφρασης της LC3B. Επιπρόσθετα, οι ApoE-/- εμφάνισαν διαταραγμένη λιπιδική ομοιόσταση, η οποία επιδεινώθηκε από τη χορήγηση HFD όπως υποδηλώνεται από τα αυξημένα επίπεδα ολικής χοληστερόλης και λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL). H μετφορμίνη στην ομάδα της συγχορήγησης αύξησε τα επίπεδα HDL στο πλάσμα. Τέλος, η ατορβαστατίνη βελτίωσε το λιπιδαιμικό προφίλ των πειραματόζωων χωρίς να επιφέρει καρδιοπροστασία έναντι της Cfz-επαγόμενης καρδιοτοξικότητας. Συμπεράσματα: Η χορήγηση Cfz επάγει καρδιοτοξικότητα σε όλα τα ανωτέρω μοντέλα σε συμφωνία με προηγούμενα αποτελέσματα του εργαστηρίου μας. Η Met διατηρεί τη καρδιοπροστατευτική της δράση σε καταστάσεις υπερλιπιδαιμίας και υπερέχει της ατορβαστατίνης πιθανώς μέσω της μεταβολικής δράσης της επί του μυοκαρδίου.","Introduction: Multiple myeloma is the most common hematological dyscrasia and is primarily manifested in the elderly patients who also suffer from cardiovascular comorbidities. Carfilzomib is used as a first-line treatment for relapsed/refractory multiple myeloma, but exhibits a significant cardiovascular toxicity. Taking under consideration that hyperlipidemia is a common comorbidity in patients treated with carfilzomib and stands as an independent risk factor for cardiovascular events manifestation, the aim of the present study was to investigate (i) the effect of hyperlipidemia-atherosclerosis in terms of carfilzomib-induced cardiotoxicity (ii) the cardioprotective effect of metformin (Met) which has been recently suggested as a potential prophylactic treatment act (iii) the potential cardioprotective effect of atorvastatin in the observed phenotype in vivo. Methods: Male ApoE -/- mice were randomized as follows: Acute protocol: ApoE -/- 5 months of age: 1. Control (N/S 0.9%) 2. Cfz for 2 days. Sub-aute protocol: ApoE -/- 5 months of age: 1. Control (N / S 0.9%) 2. Cfz for 6 days. The sub-acute protocol was then repeated in ApoE -/- mice fed with Western diet (HFD), and the cardioprotective potential of metformin was evaluated in the presence or absence of atorvastatin. Thus, ApoE -/- mice were randomized as follows: ApoE -/- HFD: 1. Control (N/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz + Met for 6 days, ApoE -/- HFD + atorvastatin: 1. Control (N/S 0.9%) 2. Cfz 3. Cfz + Met for 6 days. Cfz (8 mg / kg, intraperitoneally) in the two-dose protocol was administered daily, while in the sub-acute setting Cfz was administered on alternate days. Met (140 mg / kg, per os) and atorvastatin (20mg/kg per os) were administered every 24 hours. At the baseline and at the end of the experiments, ultrasound evaluation was performed and mice were sacrificed for blood and heart tissue collection. Plasma lipids were determined, proteasome activity was measured in both polymorphonuclear cells of the blood (PBMCs) and myocardium, and a part of the myocardium was subjected to Western Blot analysis. Results: Cfz reduced proteasome activity as well as the fractional shortening (FS%) in all protocols. Cfz+Met co-administration led to a restoration of cardiac contractily. In ApoE -/- mice, Cfz decreased eNOS and Raptor phosphorylation after 2 doses, while 4 doses of Cfz reduced Akt phosphorylation and inhibited the AMPKα / Raptor axis. In ApoE -/- mice on HFD, Cfz inhibited the Akt/eNOS axis, while co-administration of Cfz + Met resulted in increased AMPKα phosphorylation and LC3B expression. In addition, ApoE -/- showed impaired lipid homeostasis, which was exacerbated by HFD as indicated by elevated levels of total cholesterol and low-density lipoprotein (LDL). Metformin co-administration increased plasma HDL levels. Finally, atorvastatin improved the lipid profile of experimental animals without providing cardioprotection against Cfz-induced cardiotoxicity. Conclusions: Cfz administration induces cardiotoxicity in all the above models in compliance with our previous findings. Met retains its cardioprotective action despite hyperlipidemia and is superior to atorvastatin possibly through its metabolic action on the myocardium."],"dc:identifier":["uoadl:2921185","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921185"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η επίδραση της υπερλιπιδαιμίας και της αθηρωμάτωσης στην επαγόμενη καρδιοτοξικότητα από την καρφιλζομίμπη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:19Z"}