{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921340"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921340","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προγνωστική και προβλεπτική σημασία των ιντεγκρινών στον καρκίνο του προστάτη","abstract":"Εισαγωγή: Η έγκαιρη ταυτοποίηση ασθενών με κακή πρόγνωση είναι απαραίτητη προκειμένου να βελτιωθούν τα αποτελέσματα της θεραπείας στον καρκίνο του προστάτη (PCa). αρκετοί μοριακοί δείκτες, συμπεριλαμβανομένων των ιντεγκρινών, έχουν συζητηθεί ως προγνωστικοί βιοδείκτες ως μια νέα προσέγγιση. Στόχος: Να εξεταστεί διεξοδικά η παρεκκλίνουσα έκφραση των ιντεγκρινών σε σχέση με την πρόγνωση στον καρκίνο του προστάτη, συνθέτοντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, σε μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση. Σχεδιασμός μελέτης: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές των προτιμώμενων στοιχείων αναφοράς για συστηματική επισκόπηση και μετα-ανάλυση (PRISMA). Οι βάσεις δεδομένων επιστημονικής βιβλιογραφίας (Pubmed, Embase και Scopus) ερευνήθηκαν συστηματικά έως τις 10 Μαΐου 2020. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird) για την εκτίμηση των συγκεντρωτικών σχετικών κινδύνων (RRs) για διαμήκεις συσχετίσεις με πρόγνωση. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με συνολικό αριθμό 2148 περιπτώσεων PCa που εξετάστηκαν. Καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ιντεγκρινών α2 (RR = 0,93, 95% CI: 0,50-1,75, p = 0,83) και α6 (RR = 0,86, 95% CI: 0,44-1,66, p = 0,654) και βιοχημικής υποτροπής μετά ριζική προστατεκτομή δεν παρατηρήθηκε. Επιπλέον, δεν καταγράφηκε συσχέτιση μεταξύ έκφρασης α6 ιντεγκρίνης και ειδικής επιβίωσης για τον καρκίνο του προστάτη (RR = 0,65, 95% CI: 0,07-6,50, ρ = 0,714). Συμπεράσματα: Τα στατιστικά στοιχεία για τη συσχέτιση της χαμηλής έκφρασης των ιντεγκρινών α2, α6, β1 και επιβίωσης δεν τεκμηριώθηκαν, ενώ σε μεμονωμένες μελέτες παρατηρείται συσχέτιση. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για την στατιστικη τεκμηρίωση τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η έγκαιρη ταυτοποίηση ασθενών με κακή πρόγνωση είναι απαραίτητη προκειμένου να βελτιωθούν τα αποτελέσματα της θεραπείας στον καρκίνο του προστάτη (PCa). αρκετοί μοριακοί δείκτες, συμπεριλαμβανομένων των ιντεγκρινών, έχουν συζητηθεί ως προγνωστικοί βιοδείκτες ως μια νέα προσέγγιση. Στόχος: Να εξεταστεί διεξοδικά η παρεκκλίνουσα έκφραση των ιντεγκρινών σε σχέση με την πρόγνωση στον καρκίνο του προστάτη, συνθέτοντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, σε μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση. Σχεδιασμός μελέτης: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές των προτιμώμενων στοιχείων αναφοράς για συστηματική επισκόπηση και μετα-ανάλυση (PRISMA). Οι βάσεις δεδομένων επιστημονικής βιβλιογραφίας (Pubmed, Embase και Scopus) ερευνήθηκαν συστηματικά έως τις 10 Μαΐου 2020. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird) για την εκτίμηση των συγκεντρωτικών σχετικών κινδύνων (RRs) για διαμήκεις συσχετίσεις με πρόγνωση. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με συνολικό αριθμό 2148 περιπτώσεων PCa που εξετάστηκαν. Καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ιντεγκρινών α2 (RR = 0,93, 95% CI: 0,50-1,75, p = 0,83) και α6 (RR = 0,86, 95% CI: 0,44-1,66, p = 0,654) και βιοχημικής υποτροπής μετά ριζική προστατεκτομή δεν παρατηρήθηκε. Επιπλέον, δεν καταγράφηκε συσχέτιση μεταξύ έκφρασης α6 ιντεγκρίνης και ειδικής επιβίωσης για τον καρκίνο του προστάτη (RR = 0,65, 95% CI: 0,07-6,50, ρ = 0,714). Συμπεράσματα: Τα στατιστικά στοιχεία για τη συσχέτιση της χαμηλής έκφρασης των ιντεγκρινών α2, α6, β1 και επιβίωσης δεν τεκμηριώθηκαν, ενώ σε μεμονωμένες μελέτες παρατηρείται συσχέτιση. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για την στατιστικη τεκμηρίωση τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Δρίβαλος Αλέξανδρος","Drivalos Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921340"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921340","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921340","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921340","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921340","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δρίβαλος Αλέξανδρος","Drivalos Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921340","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921340"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η έγκαιρη ταυτοποίηση ασθενών με κακή πρόγνωση είναι απαραίτητη προκειμένου να βελτιωθούν τα αποτελέσματα της θεραπείας στον καρκίνο του προστάτη (PCa). αρκετοί μοριακοί δείκτες, συμπεριλαμβανομένων των ιντεγκρινών, έχουν συζητηθεί ως προγνωστικοί βιοδείκτες ως μια νέα προσέγγιση. Στόχος: Να εξεταστεί διεξοδικά η παρεκκλίνουσα έκφραση των ιντεγκρινών σε σχέση με την πρόγνωση στον καρκίνο του προστάτη, συνθέτοντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, σε μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση. Σχεδιασμός μελέτης: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές των προτιμώμενων στοιχείων αναφοράς για συστηματική επισκόπηση και μετα-ανάλυση (PRISMA). Οι βάσεις δεδομένων επιστημονικής βιβλιογραφίας (Pubmed, Embase και Scopus) ερευνήθηκαν συστηματικά έως τις 10 Μαΐου 2020. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird) για την εκτίμηση των συγκεντρωτικών σχετικών κινδύνων (RRs) για διαμήκεις συσχετίσεις με πρόγνωση. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με συνολικό αριθμό 2148 περιπτώσεων PCa που εξετάστηκαν. Καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ιντεγκρινών α2 (RR = 0,93, 95% CI: 0,50-1,75, p = 0,83) και α6 (RR = 0,86, 95% CI: 0,44-1,66, p = 0,654) και βιοχημικής υποτροπής μετά ριζική προστατεκτομή δεν παρατηρήθηκε. Επιπλέον, δεν καταγράφηκε συσχέτιση μεταξύ έκφρασης α6 ιντεγκρίνης και ειδικής επιβίωσης για τον καρκίνο του προστάτη (RR = 0,65, 95% CI: 0,07-6,50, ρ = 0,714). Συμπεράσματα: Τα στατιστικά στοιχεία για τη συσχέτιση της χαμηλής έκφρασης των ιντεγκρινών α2, α6, β1 και επιβίωσης δεν τεκμηριώθηκαν, ενώ σε μεμονωμένες μελέτες παρατηρείται συσχέτιση. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για την στατιστικη τεκμηρίωση τους.","Context: The prompt identification of patients with poor prognosis is essential in order to improve the treatment outcomes in prostate cancer (PCa); as a novel approach, several molecular markers, including integrins, have been discussed as prognostic biomarkers. Objective: To comprehensively examine aberrant expression of integrins in correlation with prognosis in prostate cancer by synthesizing all available evidence, in a systematic review and meta-analysis. Study Design: A systematic review and meta-analysis was performed in accordance with the Preferred Reporting Items for Systematic Review and Meta-analysis (PRISMA) guidelines. Scientific literature databases (Pubmed, Embase, and Scopus) were systematically searched until May 10, 2020. Random-effects (DerSimonian-Laird) models were used to estimate pooled relative risks (RRs) for longitudinal associations with prognosis. Results: Five studies were included with a total number of 2148 PCa cases examined. No statistically significant association between integrins α2 (pooled RR=0.93, 95%CI: 0.50-1.75, p=0.83) and α6 (pooled RR=0.86, 95%CI: 0.44-1.66, p=0.654) expression and biochemical recurrence after radical prostatectomy was observed. Furthermore, no correlation between α6 integrin expression and prostate cancer specific survival was documented (pooled RR=0.65, 95%CI: 0.07-6.50, p=0.714). Conclusions: Statistical evidence on the association of low expression of integrins α2, α6 and β1 and survival were not documented, whereas in single studies is noted a correlation; further studies are warranted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προγνωστική και προβλεπτική σημασία των ιντεγκρινών στον καρκίνο του προστάτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δρίβαλος Αλέξανδρος","Drivalos Alexandros"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η έγκαιρη ταυτοποίηση ασθενών με κακή πρόγνωση είναι απαραίτητη προκειμένου να βελτιωθούν τα αποτελέσματα της θεραπείας στον καρκίνο του προστάτη (PCa). αρκετοί μοριακοί δείκτες, συμπεριλαμβανομένων των ιντεγκρινών, έχουν συζητηθεί ως προγνωστικοί βιοδείκτες ως μια νέα προσέγγιση. Στόχος: Να εξεταστεί διεξοδικά η παρεκκλίνουσα έκφραση των ιντεγκρινών σε σχέση με την πρόγνωση στον καρκίνο του προστάτη, συνθέτοντας όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, σε μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση. Σχεδιασμός μελέτης: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές των προτιμώμενων στοιχείων αναφοράς για συστηματική επισκόπηση και μετα-ανάλυση (PRISMA). Οι βάσεις δεδομένων επιστημονικής βιβλιογραφίας (Pubmed, Embase και Scopus) ερευνήθηκαν συστηματικά έως τις 10 Μαΐου 2020. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων (DerSimonian-Laird) για την εκτίμηση των συγκεντρωτικών σχετικών κινδύνων (RRs) για διαμήκεις συσχετίσεις με πρόγνωση. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με συνολικό αριθμό 2148 περιπτώσεων PCa που εξετάστηκαν. Καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των ιντεγκρινών α2 (RR = 0,93, 95% CI: 0,50-1,75, p = 0,83) και α6 (RR = 0,86, 95% CI: 0,44-1,66, p = 0,654) και βιοχημικής υποτροπής μετά ριζική προστατεκτομή δεν παρατηρήθηκε. Επιπλέον, δεν καταγράφηκε συσχέτιση μεταξύ έκφρασης α6 ιντεγκρίνης και ειδικής επιβίωσης για τον καρκίνο του προστάτη (RR = 0,65, 95% CI: 0,07-6,50, ρ = 0,714). Συμπεράσματα: Τα στατιστικά στοιχεία για τη συσχέτιση της χαμηλής έκφρασης των ιντεγκρινών α2, α6, β1 και επιβίωσης δεν τεκμηριώθηκαν, ενώ σε μεμονωμένες μελέτες παρατηρείται συσχέτιση. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για την στατιστικη τεκμηρίωση τους.","Context: The prompt identification of patients with poor prognosis is essential in order to improve the treatment outcomes in prostate cancer (PCa); as a novel approach, several molecular markers, including integrins, have been discussed as prognostic biomarkers. Objective: To comprehensively examine aberrant expression of integrins in correlation with prognosis in prostate cancer by synthesizing all available evidence, in a systematic review and meta-analysis. Study Design: A systematic review and meta-analysis was performed in accordance with the Preferred Reporting Items for Systematic Review and Meta-analysis (PRISMA) guidelines. Scientific literature databases (Pubmed, Embase, and Scopus) were systematically searched until May 10, 2020. Random-effects (DerSimonian-Laird) models were used to estimate pooled relative risks (RRs) for longitudinal associations with prognosis. Results: Five studies were included with a total number of 2148 PCa cases examined. No statistically significant association between integrins α2 (pooled RR=0.93, 95%CI: 0.50-1.75, p=0.83) and α6 (pooled RR=0.86, 95%CI: 0.44-1.66, p=0.654) expression and biochemical recurrence after radical prostatectomy was observed. Furthermore, no correlation between α6 integrin expression and prostate cancer specific survival was documented (pooled RR=0.65, 95%CI: 0.07-6.50, p=0.714). Conclusions: Statistical evidence on the association of low expression of integrins α2, α6 and β1 and survival were not documented, whereas in single studies is noted a correlation; further studies are warranted."],"dc:identifier":["uoadl:2921340","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921340"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προγνωστική και προβλεπτική σημασία των ιντεγκρινών στον καρκίνο του προστάτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:19Z"}