{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921548"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921548","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση του δείκτη μάζας σώματος με την επιβίωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα","abstract":"Εισαγωγή-Σκοπός: Η παχυσαρκία αποτελεί μια συχνή νοσογόνο κατάσταση (ειδικά στις δυτικού τύπου κοινωνίες) που συσχετίζεται με σειρά νοσημάτων (π.χ. καρδιαγγειακά, σακχαρώδης διαβήτης) αλλά και νεοπλασίες (π.χ. ορθού, παγκρέατος). Στον καρκίνο του πνεύμονα περιγράφεται το παράδοξο φαινόμενο της παχυσαρκίας, ήτοι η μειωμένη επίπτωση και θνητότητα σε παχύσαρκους ασθενείς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της επίπτωσης του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην επιβίωση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Κατά την εκπόνηση της μελέτης έγινε αναδρομική ανασκόπηση των ιατρικών φακέλων 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που εξετάστηκαν για πρώτη φορά στην Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία» την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2016. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία που αφορούσαν σε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά και έγινε συσχέτιση της επιβίωσης με το δείκτη μάζας σώματος. Αποτελέσματα: Μεταξύ των ασθενών που μελετήθηκαν 81 απεβίωσαν και 19 επιβίωσαν, κατά το τέλος της παρατήρησης (Μάϊος 2020). Χειρότερη πρόγνωση είχαν οι ασθενείς που εμφάνιζαν προχωρημένη νόσο (σταδιοποίηση κατά IASLC) ή χειρότερο δείκτη λειτουργικής κατάστασης καθώς και όσοι υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης των ασθενών ήταν 18 μήνες. Κατά τη διαστρωμάτωση των ασθενών σε ομάδες ΔΜΣ – με βάση την ανάλυση και σύγκριση των καμπύλων επιβίωσης με τη μέθοδο Kaplan-Meier – οι παχύσαρκοι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο χρόνο διάμεσης επιβίωσης, ενώ οι ελλιποβαρείς είχαν τη χειρότερη πρόγνωση. Στην πολυπαραγοντική Cox ανάλυση το στάδιο νόσου και η χειρουργική εκτομή του όγκου βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς που μελετήθηκαν, αν και αποτελούν μικρό δείγμα, φάνηκε πως ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, με το στάδιο της νόσου όμως και τη χειρουργική αντιμετώπιση να αποτελούν τους ισχυρότερους, ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες για την επιβίωση.","abstract_html":"Εισαγωγή-Σκοπός: Η παχυσαρκία αποτελεί μια συχνή νοσογόνο κατάσταση (ειδικά στις δυτικού τύπου κοινωνίες) που συσχετίζεται με σειρά νοσημάτων (π.χ. καρδιαγγειακά, σακχαρώδης διαβήτης) αλλά και νεοπλασίες (π.χ. ορθού, παγκρέατος). Στον καρκίνο του πνεύμονα περιγράφεται το παράδοξο φαινόμενο της παχυσαρκίας, ήτοι η μειωμένη επίπτωση και θνητότητα σε παχύσαρκους ασθενείς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της επίπτωσης του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην επιβίωση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Κατά την εκπόνηση της μελέτης έγινε αναδρομική ανασκόπηση των ιατρικών φακέλων 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που εξετάστηκαν για πρώτη φορά στην Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία» την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2016. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία που αφορούσαν σε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά και έγινε συσχέτιση της επιβίωσης με το δείκτη μάζας σώματος. Αποτελέσματα: Μεταξύ των ασθενών που μελετήθηκαν 81 απεβίωσαν και 19 επιβίωσαν, κατά το τέλος της παρατήρησης (Μάϊος 2020). Χειρότερη πρόγνωση είχαν οι ασθενείς που εμφάνιζαν προχωρημένη νόσο (σταδιοποίηση κατά IASLC) ή χειρότερο δείκτη λειτουργικής κατάστασης καθώς και όσοι υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης των ασθενών ήταν 18 μήνες. Κατά τη διαστρωμάτωση των ασθενών σε ομάδες ΔΜΣ – με βάση την ανάλυση και σύγκριση των καμπύλων επιβίωσης με τη μέθοδο Kaplan-Meier – οι παχύσαρκοι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο χρόνο διάμεσης επιβίωσης, ενώ οι ελλιποβαρείς είχαν τη χειρότερη πρόγνωση. Στην πολυπαραγοντική Cox ανάλυση το στάδιο νόσου και η χειρουργική εκτομή του όγκου βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς που μελετήθηκαν, αν και αποτελούν μικρό δείγμα, φάνηκε πως ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, με το στάδιο της νόσου όμως και τη χειρουργική αντιμετώπιση να αποτελούν τους ισχυρότερους, ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες για την επιβίωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Φίλης Χρήστος","Filis Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921548"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921548","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921548","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921548","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921548","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φίλης Χρήστος","Filis Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921548","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921548"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή-Σκοπός: Η παχυσαρκία αποτελεί μια συχνή νοσογόνο κατάσταση (ειδικά στις δυτικού τύπου κοινωνίες) που συσχετίζεται με σειρά νοσημάτων (π.χ. καρδιαγγειακά, σακχαρώδης διαβήτης) αλλά και νεοπλασίες (π.χ. ορθού, παγκρέατος). Στον καρκίνο του πνεύμονα περιγράφεται το παράδοξο φαινόμενο της παχυσαρκίας, ήτοι η μειωμένη επίπτωση και θνητότητα σε παχύσαρκους ασθενείς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της επίπτωσης του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην επιβίωση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Κατά την εκπόνηση της μελέτης έγινε αναδρομική ανασκόπηση των ιατρικών φακέλων 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που εξετάστηκαν για πρώτη φορά στην Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία» την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2016. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία που αφορούσαν σε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά και έγινε συσχέτιση της επιβίωσης με το δείκτη μάζας σώματος. Αποτελέσματα: Μεταξύ των ασθενών που μελετήθηκαν 81 απεβίωσαν και 19 επιβίωσαν, κατά το τέλος της παρατήρησης (Μάϊος 2020). Χειρότερη πρόγνωση είχαν οι ασθενείς που εμφάνιζαν προχωρημένη νόσο (σταδιοποίηση κατά IASLC) ή χειρότερο δείκτη λειτουργικής κατάστασης καθώς και όσοι υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης των ασθενών ήταν 18 μήνες. Κατά τη διαστρωμάτωση των ασθενών σε ομάδες ΔΜΣ – με βάση την ανάλυση και σύγκριση των καμπύλων επιβίωσης με τη μέθοδο Kaplan-Meier – οι παχύσαρκοι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο χρόνο διάμεσης επιβίωσης, ενώ οι ελλιποβαρείς είχαν τη χειρότερη πρόγνωση. Στην πολυπαραγοντική Cox ανάλυση το στάδιο νόσου και η χειρουργική εκτομή του όγκου βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς που μελετήθηκαν, αν και αποτελούν μικρό δείγμα, φάνηκε πως ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, με το στάδιο της νόσου όμως και τη χειρουργική αντιμετώπιση να αποτελούν τους ισχυρότερους, ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες για την επιβίωση.","Introduction: Obesity is a common medical condition (especially among western societies) that has been related to a number of diseases (for example cardiovascular events, diabetes) but also different types of cancer (rectal, pancreas). However, in the case of lung cancer an “obesity paradox” has been described; overweight and obese patients have a lower risk and lower morbidity from lung cancer. Aim of this retrospective study was to investigate the relation between the body mass index and the survival in lung cancer patients. Subjects & methods: A total of 100 sequential, non-selected, records of lung cancer patients – who were evaluated for the first time at the Oncology Unit of the Third University Department of Medicine in Sotiria Hospital between January and March 2016 – were retrospectively studied. Demographic and clinical data were collected and the relation between body mass index and survival was investigated. Results: From the total of 100 patients, 81 died and 19 survived by the end of the present study (May 2020). Patients who exhibited poorer survival, were diagnosed with advanced disease (IASLC staging), presented lower functional levels (performance status) and had higher rates of radiation treatment. The median survival time was 18 months. Kaplan-Meier survival curves were studied and analyzed and upon patient stratification in BMI categories obese patients presented higher median survival time, while underweight patients had the worst prognosis. In multivariate Cox regression model analysis, the stage of cancer upon diagnosis and the history of surgical excision were independent predictors of survival. Conclusions: In this small single center study, higher body mass index (overweight and obese patients) was related with a higher survival rate of lung cancer patients. However, the strongest, independent predictors of survival were the stage upon diagnosis and the surgical excision of tumor."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση του δείκτη μάζας σώματος με την επιβίωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φίλης Χρήστος","Filis Christos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή-Σκοπός: Η παχυσαρκία αποτελεί μια συχνή νοσογόνο κατάσταση (ειδικά στις δυτικού τύπου κοινωνίες) που συσχετίζεται με σειρά νοσημάτων (π.χ. καρδιαγγειακά, σακχαρώδης διαβήτης) αλλά και νεοπλασίες (π.χ. ορθού, παγκρέατος). Στον καρκίνο του πνεύμονα περιγράφεται το παράδοξο φαινόμενο της παχυσαρκίας, ήτοι η μειωμένη επίπτωση και θνητότητα σε παχύσαρκους ασθενείς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της επίπτωσης του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην επιβίωση ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Κατά την εκπόνηση της μελέτης έγινε αναδρομική ανασκόπηση των ιατρικών φακέλων 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που εξετάστηκαν για πρώτη φορά στην Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία» την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2016. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία που αφορούσαν σε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά και έγινε συσχέτιση της επιβίωσης με το δείκτη μάζας σώματος. Αποτελέσματα: Μεταξύ των ασθενών που μελετήθηκαν 81 απεβίωσαν και 19 επιβίωσαν, κατά το τέλος της παρατήρησης (Μάϊος 2020). Χειρότερη πρόγνωση είχαν οι ασθενείς που εμφάνιζαν προχωρημένη νόσο (σταδιοποίηση κατά IASLC) ή χειρότερο δείκτη λειτουργικής κατάστασης καθώς και όσοι υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης των ασθενών ήταν 18 μήνες. Κατά τη διαστρωμάτωση των ασθενών σε ομάδες ΔΜΣ – με βάση την ανάλυση και σύγκριση των καμπύλων επιβίωσης με τη μέθοδο Kaplan-Meier – οι παχύσαρκοι ασθενείς εμφάνισαν μεγαλύτερο χρόνο διάμεσης επιβίωσης, ενώ οι ελλιποβαρείς είχαν τη χειρότερη πρόγνωση. Στην πολυπαραγοντική Cox ανάλυση το στάδιο νόσου και η χειρουργική εκτομή του όγκου βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς που μελετήθηκαν, αν και αποτελούν μικρό δείγμα, φάνηκε πως ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, με το στάδιο της νόσου όμως και τη χειρουργική αντιμετώπιση να αποτελούν τους ισχυρότερους, ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες για την επιβίωση.","Introduction: Obesity is a common medical condition (especially among western societies) that has been related to a number of diseases (for example cardiovascular events, diabetes) but also different types of cancer (rectal, pancreas). However, in the case of lung cancer an “obesity paradox” has been described; overweight and obese patients have a lower risk and lower morbidity from lung cancer. Aim of this retrospective study was to investigate the relation between the body mass index and the survival in lung cancer patients. Subjects & methods: A total of 100 sequential, non-selected, records of lung cancer patients – who were evaluated for the first time at the Oncology Unit of the Third University Department of Medicine in Sotiria Hospital between January and March 2016 – were retrospectively studied. Demographic and clinical data were collected and the relation between body mass index and survival was investigated. Results: From the total of 100 patients, 81 died and 19 survived by the end of the present study (May 2020). Patients who exhibited poorer survival, were diagnosed with advanced disease (IASLC staging), presented lower functional levels (performance status) and had higher rates of radiation treatment. The median survival time was 18 months. Kaplan-Meier survival curves were studied and analyzed and upon patient stratification in BMI categories obese patients presented higher median survival time, while underweight patients had the worst prognosis. In multivariate Cox regression model analysis, the stage of cancer upon diagnosis and the history of surgical excision were independent predictors of survival. Conclusions: In this small single center study, higher body mass index (overweight and obese patients) was related with a higher survival rate of lung cancer patients. However, the strongest, independent predictors of survival were the stage upon diagnosis and the surgical excision of tumor."],"dc:identifier":["uoadl:2921548","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921548"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση του δείκτη μάζας σώματος με την επιβίωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z"}