{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921664"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921664","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιδημιολογική διερεύνιση δεμοδίκωσης προσώπου 2015-2018","abstract":"Εισαγωγή – Σκοπός: Τα παράσιτα Demodex είναι υποχρεωτικά εκτοπαράσιτα του ανθρώπου και ανευρίσκονται στους σμηγματογόνους αδένες και τους θυλάκους των τριχών, κυρίως της κεφαλής και του προσώπου. Η παθογόνος δράση τους ως αίτιο δερματοπαθειών στον άνθρωπο, όπως της ροδόχρου νόσου, εγείρει συνεχείς προβληματισμούς. Όλες οι δερματικές παθήσεις που έχουν συσχετιστεί με τα ακάρεα Demodex συνοπτικά αναφέρονται με τον όρο δεμοδήκωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η επιδημιολογική διερεύνηση δεμοδήκωσης προσώπου σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή (π.χ. ροδόχρου νόσος), το διάστημα 2015-2018, από το Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός». Υλικό και μέθοδοι: Υλικό αποτέλεσαν οι ασθενείς που προσήλθαν το χρονικό διάστημα 2015 έως 2018 στα εξωτερικά ιατρεία του Μικροβιολογικού Εργαστηρίου για έλεγχο Demodex. Η εξέταση των δειγμάτων (λέπια, ξέσματα δέρματος) έγινε με άμεση μικροσκοπική εξέταση, μετά από κατεργασία με KOH 40%. Η ανεύρεση > 5 παρασίτων έστω και σε ένα οπτικό πεδίο θεωρήθηκε ως «θετικό αποτέλεσμα» και αξιολογήθηκε σε σχέση με την κλινική εικόνα. Αποτελέσματα: Συνολικά το διάστημα των 4 ετών πάρθηκαν 941 δείγματα δέρματος από 829 ασθενείς με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου. Εβδομήντα έξι ασθενείς είχαν περισσότερα από 1 δείγματα. Από τα 941 συνολικά δείγματα, 272 πάρθηκαν από άνδρες και 669 από γυναίκες. Θετικά για Demodex βρέθηκαν 514 δείγματα: 362 (54%) από γυναίκες και 152 (56%) από άνδρες. Καμία στατιστική σημαντικότητα δεν βρέθηκε σε σχέση με το φύλο και το έτος εύρεσης. Ακολούθησε εκ νέου ανάλυση σε σχέση με τους ασθενείς και αφού στις επαναλήψεις αξιολογήθηκε μόνο το 1ο δείγμα. Έτσι, σε σύνολο 829 ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου, 446 (54%) είχαν θετικό αποτέλεσμα στην εξέταση για Demodex (311 γυναίκες, 53,7%, και 135 άνδρες, 54%). Η εποχική κατανομή είχε ένα μέσο εύρος 54% (από 48 – 60%). Και πάλι δεν διαπιστώθηκε στατιστική σημαντικότητα σε σχέση με το φύλο ή την εποχή του έτους. Αναφορικά με την θεραπευτική αντιμετώπιση, επί θετικού αποτελέσματος Demodex δόθηκε τοπική θεραπεία με μετρονιδαζόλη και στην επανεξέταση των 76 ασθενών, 23 μόνο ασθενείς (30%) είχαν αρνητικό αποτέλεσμα με μικροσκοπική εξέταση για Demodex μετά από διάστημα 1 μήνα, υποδεικνύοντας μάλλον την συνύπαρξη και όχι τον πραγματικά αιτιοπαθογόνο ρόλο του παρασίτου στις εκδηλώσεις της ροδόχρου νόσου. Συμπεράσματα: από την παρούσα μελέτη, για τα έτη 2015-2018, φαίνεται ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου (54%, 446/829) εμφάνισαν δεμοδήκωση. Το ποσοστό ήταν αντίστοιχο σε άνδρες και γυναίκες, με ανάλογη εμφάνιση τα διάφορα έτη, καθώς και τις διάφορες εποχές των αντιστοίχων ετών. Χρειάζονται περισσότερα δεδομένα, καλύτερη καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, αλλά και μελέτες με ομάδα ελέγχου, υγιών μαρτύρων, για να βρεθεί πιθανή συσχέτιση ύπαρξης Demodex και δερματικών παθήσεων του προσώπου","abstract_html":"Εισαγωγή – Σκοπός: Τα παράσιτα Demodex είναι υποχρεωτικά εκτοπαράσιτα του ανθρώπου και ανευρίσκονται στους σμηγματογόνους αδένες και τους θυλάκους των τριχών, κυρίως της κεφαλής και του προσώπου. Η παθογόνος δράση τους ως αίτιο δερματοπαθειών στον άνθρωπο, όπως της ροδόχρου νόσου, εγείρει συνεχείς προβληματισμούς. Όλες οι δερματικές παθήσεις που έχουν συσχετιστεί με τα ακάρεα Demodex συνοπτικά αναφέρονται με τον όρο δεμοδήκωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η επιδημιολογική διερεύνηση δεμοδήκωσης προσώπου σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή (π.χ. ροδόχρου νόσος), το διάστημα 2015-2018, από το Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός». Υλικό και μέθοδοι: Υλικό αποτέλεσαν οι ασθενείς που προσήλθαν το χρονικό διάστημα 2015 έως 2018 στα εξωτερικά ιατρεία του Μικροβιολογικού Εργαστηρίου για έλεγχο Demodex. Η εξέταση των δειγμάτων (λέπια, ξέσματα δέρματος) έγινε με άμεση μικροσκοπική εξέταση, μετά από κατεργασία με KOH 40%. Η ανεύρεση &gt; 5 παρασίτων έστω και σε ένα οπτικό πεδίο θεωρήθηκε ως «θετικό αποτέλεσμα» και αξιολογήθηκε σε σχέση με την κλινική εικόνα. Αποτελέσματα: Συνολικά το διάστημα των 4 ετών πάρθηκαν 941 δείγματα δέρματος από 829 ασθενείς με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου. Εβδομήντα έξι ασθενείς είχαν περισσότερα από 1 δείγματα. Από τα 941 συνολικά δείγματα, 272 πάρθηκαν από άνδρες και 669 από γυναίκες. Θετικά για Demodex βρέθηκαν 514 δείγματα: 362 (54%) από γυναίκες και 152 (56%) από άνδρες. Καμία στατιστική σημαντικότητα δεν βρέθηκε σε σχέση με το φύλο και το έτος εύρεσης. Ακολούθησε εκ νέου ανάλυση σε σχέση με τους ασθενείς και αφού στις επαναλήψεις αξιολογήθηκε μόνο το 1ο δείγμα. Έτσι, σε σύνολο 829 ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου, 446 (54%) είχαν θετικό αποτέλεσμα στην εξέταση για Demodex (311 γυναίκες, 53,7%, και 135 άνδρες, 54%). Η εποχική κατανομή είχε ένα μέσο εύρος 54% (από 48 – 60%). Και πάλι δεν διαπιστώθηκε στατιστική σημαντικότητα σε σχέση με το φύλο ή την εποχή του έτους. Αναφορικά με την θεραπευτική αντιμετώπιση, επί θετικού αποτελέσματος Demodex δόθηκε τοπική θεραπεία με μετρονιδαζόλη και στην επανεξέταση των 76 ασθενών, 23 μόνο ασθενείς (30%) είχαν αρνητικό αποτέλεσμα με μικροσκοπική εξέταση για Demodex μετά από διάστημα 1 μήνα, υποδεικνύοντας μάλλον την συνύπαρξη και όχι τον πραγματικά αιτιοπαθογόνο ρόλο του παρασίτου στις εκδηλώσεις της ροδόχρου νόσου. Συμπεράσματα: από την παρούσα μελέτη, για τα έτη 2015-2018, φαίνεται ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου (54%, 446/829) εμφάνισαν δεμοδήκωση. Το ποσοστό ήταν αντίστοιχο σε άνδρες και γυναίκες, με ανάλογη εμφάνιση τα διάφορα έτη, καθώς και τις διάφορες εποχές των αντιστοίχων ετών. Χρειάζονται περισσότερα δεδομένα, καλύτερη καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, αλλά και μελέτες με ομάδα ελέγχου, υγιών μαρτύρων, για να βρεθεί πιθανή συσχέτιση ύπαρξης Demodex και δερματικών παθήσεων του προσώπου","abstract_has_math":false,"creators":["Λεγάτου Σωτηρούλα","Legatou Sotiroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921664"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921664","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921664","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921664","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921664","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λεγάτου Σωτηρούλα","Legatou Sotiroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921664","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921664"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή – Σκοπός: Τα παράσιτα Demodex είναι υποχρεωτικά εκτοπαράσιτα του ανθρώπου και ανευρίσκονται στους σμηγματογόνους αδένες και τους θυλάκους των τριχών, κυρίως της κεφαλής και του προσώπου. Η παθογόνος δράση τους ως αίτιο δερματοπαθειών στον άνθρωπο, όπως της ροδόχρου νόσου, εγείρει συνεχείς προβληματισμούς. Όλες οι δερματικές παθήσεις που έχουν συσχετιστεί με τα ακάρεα Demodex συνοπτικά αναφέρονται με τον όρο δεμοδήκωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η επιδημιολογική διερεύνηση δεμοδήκωσης προσώπου σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή (π.χ. ροδόχρου νόσος), το διάστημα 2015-2018, από το Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός». Υλικό και μέθοδοι: Υλικό αποτέλεσαν οι ασθενείς που προσήλθαν το χρονικό διάστημα 2015 έως 2018 στα εξωτερικά ιατρεία του Μικροβιολογικού Εργαστηρίου για έλεγχο Demodex. Η εξέταση των δειγμάτων (λέπια, ξέσματα δέρματος) έγινε με άμεση μικροσκοπική εξέταση, μετά από κατεργασία με KOH 40%. Η ανεύρεση > 5 παρασίτων έστω και σε ένα οπτικό πεδίο θεωρήθηκε ως «θετικό αποτέλεσμα» και αξιολογήθηκε σε σχέση με την κλινική εικόνα. Αποτελέσματα: Συνολικά το διάστημα των 4 ετών πάρθηκαν 941 δείγματα δέρματος από 829 ασθενείς με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου. Εβδομήντα έξι ασθενείς είχαν περισσότερα από 1 δείγματα. Από τα 941 συνολικά δείγματα, 272 πάρθηκαν από άνδρες και 669 από γυναίκες. Θετικά για Demodex βρέθηκαν 514 δείγματα: 362 (54%) από γυναίκες και 152 (56%) από άνδρες. Καμία στατιστική σημαντικότητα δεν βρέθηκε σε σχέση με το φύλο και το έτος εύρεσης. Ακολούθησε εκ νέου ανάλυση σε σχέση με τους ασθενείς και αφού στις επαναλήψεις αξιολογήθηκε μόνο το 1ο δείγμα. Έτσι, σε σύνολο 829 ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου, 446 (54%) είχαν θετικό αποτέλεσμα στην εξέταση για Demodex (311 γυναίκες, 53,7%, και 135 άνδρες, 54%). Η εποχική κατανομή είχε ένα μέσο εύρος 54% (από 48 – 60%). Και πάλι δεν διαπιστώθηκε στατιστική σημαντικότητα σε σχέση με το φύλο ή την εποχή του έτους. Αναφορικά με την θεραπευτική αντιμετώπιση, επί θετικού αποτελέσματος Demodex δόθηκε τοπική θεραπεία με μετρονιδαζόλη και στην επανεξέταση των 76 ασθενών, 23 μόνο ασθενείς (30%) είχαν αρνητικό αποτέλεσμα με μικροσκοπική εξέταση για Demodex μετά από διάστημα 1 μήνα, υποδεικνύοντας μάλλον την συνύπαρξη και όχι τον πραγματικά αιτιοπαθογόνο ρόλο του παρασίτου στις εκδηλώσεις της ροδόχρου νόσου. Συμπεράσματα: από την παρούσα μελέτη, για τα έτη 2015-2018, φαίνεται ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου (54%, 446/829) εμφάνισαν δεμοδήκωση. Το ποσοστό ήταν αντίστοιχο σε άνδρες και γυναίκες, με ανάλογη εμφάνιση τα διάφορα έτη, καθώς και τις διάφορες εποχές των αντιστοίχων ετών. Χρειάζονται περισσότερα δεδομένα, καλύτερη καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, αλλά και μελέτες με ομάδα ελέγχου, υγιών μαρτύρων, για να βρεθεί πιθανή συσχέτιση ύπαρξης Demodex και δερματικών παθήσεων του προσώπου","Objective: Demodex mites are obligatory human ectoparasites of the hair follicles and sebaceous glands, typically found on face and scalp. All cutaneous diseases caused by Demodex mites are clubbed under the term “demodicosis”. Their potential role as causative agents in the pathogenesis of human skin disorders (especially rosacae) causes continued speculation. The aim of the present study was to investigate the Demodex prevalence in patients with rosacea-like (rosaceiform) dermatitis, who were admitted to “Andrea Syggros” Hospital of Cutaneous and Venereal Diseases. Materials and Methods: During the period 2015-2018, 829 patients with rosacea disease (914 specimens) were included in the study. For the determination of density of Demodex spp., non-invasive standard, light microscopy of skin scrap method was applied. Detection of ≥5 per optical field (magnification X400) Demodex spp. was considered positive. Results: A total of 941 skin samples were taken over a 4-year period (2015-2018) from 829 patients with a rosacea-like disease. Seventy-six patients had more than one sample. Totally, from the 941 samples, 272 were taken from men and 669 from women. Demodex mites were found in 514 samples: 362 (54%) from women and 152 (56%) from men. No statistical significance was found in relation to gender and year of discovery. Then a re-analysis was made in relation to the patients. So, in 76 patients with more than one specimen, only the 1st sample was evaluated. Thus, in a total of 829 patients with a rosacea-like disease, 446 (54%) had a positive test result for Demodex (311 women, 53.7%, and 135 men, 54%). Seasonal distribution had an average 54% (range from 48 to 60%). Again, no statistical significance was found in relation to gender or time of the year. Regarding treatment, Demodex tested positive patients were treated with topical metronidazole for one month. In the follow-up, only 23 patients (23/76, 30%) had a negative result in microscopic examination for Demodex, rather indicating co-existence and not a truly pathogenic role of the parasite in the manifestations of rosacea disease. In conclusions, for the years 2015-2018, it appears that a significant percentage of patients with a rosacea-like disease (54%, 446/829) showed “demodicosis”. The percentage was similar in men and women, with a similar appearance in different years of the study, as well as in the different seasons of the years. More data are needed, as well as studies with a control group of patients, in order to find a possible correlation between the existence of Demodex and cutaneous diseases of the face."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιδημιολογική διερεύνιση δεμοδίκωσης προσώπου 2015-2018"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λεγάτου Σωτηρούλα","Legatou Sotiroula"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή – Σκοπός: Τα παράσιτα Demodex είναι υποχρεωτικά εκτοπαράσιτα του ανθρώπου και ανευρίσκονται στους σμηγματογόνους αδένες και τους θυλάκους των τριχών, κυρίως της κεφαλής και του προσώπου. Η παθογόνος δράση τους ως αίτιο δερματοπαθειών στον άνθρωπο, όπως της ροδόχρου νόσου, εγείρει συνεχείς προβληματισμούς. Όλες οι δερματικές παθήσεις που έχουν συσχετιστεί με τα ακάρεα Demodex συνοπτικά αναφέρονται με τον όρο δεμοδήκωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η επιδημιολογική διερεύνηση δεμοδήκωσης προσώπου σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή (π.χ. ροδόχρου νόσος), το διάστημα 2015-2018, από το Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός». Υλικό και μέθοδοι: Υλικό αποτέλεσαν οι ασθενείς που προσήλθαν το χρονικό διάστημα 2015 έως 2018 στα εξωτερικά ιατρεία του Μικροβιολογικού Εργαστηρίου για έλεγχο Demodex. Η εξέταση των δειγμάτων (λέπια, ξέσματα δέρματος) έγινε με άμεση μικροσκοπική εξέταση, μετά από κατεργασία με KOH 40%. Η ανεύρεση > 5 παρασίτων έστω και σε ένα οπτικό πεδίο θεωρήθηκε ως «θετικό αποτέλεσμα» και αξιολογήθηκε σε σχέση με την κλινική εικόνα. Αποτελέσματα: Συνολικά το διάστημα των 4 ετών πάρθηκαν 941 δείγματα δέρματος από 829 ασθενείς με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου. Εβδομήντα έξι ασθενείς είχαν περισσότερα από 1 δείγματα. Από τα 941 συνολικά δείγματα, 272 πάρθηκαν από άνδρες και 669 από γυναίκες. Θετικά για Demodex βρέθηκαν 514 δείγματα: 362 (54%) από γυναίκες και 152 (56%) από άνδρες. Καμία στατιστική σημαντικότητα δεν βρέθηκε σε σχέση με το φύλο και το έτος εύρεσης. Ακολούθησε εκ νέου ανάλυση σε σχέση με τους ασθενείς και αφού στις επαναλήψεις αξιολογήθηκε μόνο το 1ο δείγμα. Έτσι, σε σύνολο 829 ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου, 446 (54%) είχαν θετικό αποτέλεσμα στην εξέταση για Demodex (311 γυναίκες, 53,7%, και 135 άνδρες, 54%). Η εποχική κατανομή είχε ένα μέσο εύρος 54% (από 48 – 60%). Και πάλι δεν διαπιστώθηκε στατιστική σημαντικότητα σε σχέση με το φύλο ή την εποχή του έτους. Αναφορικά με την θεραπευτική αντιμετώπιση, επί θετικού αποτελέσματος Demodex δόθηκε τοπική θεραπεία με μετρονιδαζόλη και στην επανεξέταση των 76 ασθενών, 23 μόνο ασθενείς (30%) είχαν αρνητικό αποτέλεσμα με μικροσκοπική εξέταση για Demodex μετά από διάστημα 1 μήνα, υποδεικνύοντας μάλλον την συνύπαρξη και όχι τον πραγματικά αιτιοπαθογόνο ρόλο του παρασίτου στις εκδηλώσεις της ροδόχρου νόσου. Συμπεράσματα: από την παρούσα μελέτη, για τα έτη 2015-2018, φαίνεται ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών με κλινική εικόνα ροδόχρου νόσου (54%, 446/829) εμφάνισαν δεμοδήκωση. Το ποσοστό ήταν αντίστοιχο σε άνδρες και γυναίκες, με ανάλογη εμφάνιση τα διάφορα έτη, καθώς και τις διάφορες εποχές των αντιστοίχων ετών. Χρειάζονται περισσότερα δεδομένα, καλύτερη καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, αλλά και μελέτες με ομάδα ελέγχου, υγιών μαρτύρων, για να βρεθεί πιθανή συσχέτιση ύπαρξης Demodex και δερματικών παθήσεων του προσώπου","Objective: Demodex mites are obligatory human ectoparasites of the hair follicles and sebaceous glands, typically found on face and scalp. All cutaneous diseases caused by Demodex mites are clubbed under the term “demodicosis”. Their potential role as causative agents in the pathogenesis of human skin disorders (especially rosacae) causes continued speculation. The aim of the present study was to investigate the Demodex prevalence in patients with rosacea-like (rosaceiform) dermatitis, who were admitted to “Andrea Syggros” Hospital of Cutaneous and Venereal Diseases. Materials and Methods: During the period 2015-2018, 829 patients with rosacea disease (914 specimens) were included in the study. For the determination of density of Demodex spp., non-invasive standard, light microscopy of skin scrap method was applied. Detection of ≥5 per optical field (magnification X400) Demodex spp. was considered positive. Results: A total of 941 skin samples were taken over a 4-year period (2015-2018) from 829 patients with a rosacea-like disease. Seventy-six patients had more than one sample. Totally, from the 941 samples, 272 were taken from men and 669 from women. Demodex mites were found in 514 samples: 362 (54%) from women and 152 (56%) from men. No statistical significance was found in relation to gender and year of discovery. Then a re-analysis was made in relation to the patients. So, in 76 patients with more than one specimen, only the 1st sample was evaluated. Thus, in a total of 829 patients with a rosacea-like disease, 446 (54%) had a positive test result for Demodex (311 women, 53.7%, and 135 men, 54%). Seasonal distribution had an average 54% (range from 48 to 60%). Again, no statistical significance was found in relation to gender or time of the year. Regarding treatment, Demodex tested positive patients were treated with topical metronidazole for one month. In the follow-up, only 23 patients (23/76, 30%) had a negative result in microscopic examination for Demodex, rather indicating co-existence and not a truly pathogenic role of the parasite in the manifestations of rosacea disease. In conclusions, for the years 2015-2018, it appears that a significant percentage of patients with a rosacea-like disease (54%, 446/829) showed “demodicosis”. The percentage was similar in men and women, with a similar appearance in different years of the study, as well as in the different seasons of the years. More data are needed, as well as studies with a control group of patients, in order to find a possible correlation between the existence of Demodex and cutaneous diseases of the face."],"dc:identifier":["uoadl:2921664","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921664"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιδημιολογική διερεύνιση δεμοδίκωσης προσώπου 2015-2018"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z"}