{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921685"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921685","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the role of ATX/LPA axis in Idiopathic Pulmonary Fibrosis and Non-Alcoholic Fatty Liver Disease","abstract":"Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (Idiopathic Pulmonary Fibrosis, IPF) είναι μια χρόνια πνευμονοπάθεια, με πρόγνωση χειρότερη από πολλούς τύπους καρκίνων, όπου ο φυσιολογικός παρεγχυματικός ιστός μετατρέπεται σε ινώδη λόγω παθολογικά αυξημένης παραγωγής κολλαγόνου από ινοβλάστες. Έχει αποδειχθεί ότι οι ινοβλάστες αλλάζουν το μεταβολικό τους προφίλ προκειμένου να αποκτήσουν αυτόν τον αναβολικό φαινότυπο αυξάνοντας τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης. Επιπλέον, μακροφάγα που εμπλέκονται στο σχηματισμό ουλώδους ιστού στην IPF, συγκεκριμένα τύπου Μ2, αρχικά προσελκύονται ως μονοκύτταρα από το εξωκυτταρικό LPA στους ιστούς και έπειτα μετατρέπονται σε μακροφάγα. Στην παρούσα εργασία, θέλαμε να ελέγξουμε εάν το LPA που παράγεται από την αυτοταξίνη (Autotaxin, ATX), η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της πνευμονικής ίνωσης, θα μπορούσε να προκαλέσει μια τέτοια μεταβολική αλλαγή στους ινοβλάστες και στα μακροφάγα τύπου Μ2. Για να το επιτύχουμε αυτό, χρησιμοποιήσαμε την πλατφόρμα Seahorse XF Analyzer όπου ποσοτικοποιήθηκε με μεγάλη ευαισθησία η αλλαγή στο pH (ενδεικτική της γλυκόλυσης) και στη συγκέντρωση οξυγόνου (ενδεικτική της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης) στο θρεπτικό υλικό κυτταρικών καλλιεργειών τόσο σε 3Τ3-Swiss ινοβλαστών όσο και πρωτογενών μονοκύτταρα που λήφθηκαν από το μυελό των οστών ποντικών, τα οποία με κατάλληλη διέγερση διαφοροποιήθηκαν σε μακροφάγα τύπου Μ2, αφότου χορηγήθηκε LPA σε αυτές. Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε τη δοκιμασία MTT όπου μετρά τη δραστηκότητα της ηλεκτρικής αφυδρογονάσης, ενός ενζύμου που συμμετέχει στον κύκλο του Crebs, και μέσω αυτής τη βιωσιμότητα των ινοβλαστών. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά καθώς τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης ή βιωσιμότητας σε οποιοδήποτε τύπο κυττάρου δεν άλλαξαν μετά την έκθεση σε LPA, γεγονός που σημαίνει ότι αυτή η αλλαγή στον μεταβολισμό των κυττάρων μπορεί να οφείλεται σε άλλο μονοπάτι ανεξάρτητο του άξονα ATX / LPA. Όσον αφορά τη μη-αλκοολική λιπώδη ηπατική νόσο (Non-Alcoholic Fatty Liver Disease, NAFLD), είναι μια ασθένεια κατά την οποία εμφανίζεται αυξημένη εναπόθεση λιπιδίων στα ηπατοκύτταρα λόγω αιτιών διαφορετικών από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Η NAFLD σχετίζεται παθογενετικά με την πρόσληψη δίαιτας με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και γενικότερα με την ανισορροπία των ενεργειακών δαπανών. Με βάση αυτό, εκθέσαμε ποντίκια C57Bl6 ηλικίας 6-7 εβδομάδων σε δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά για 10, 12, 16 εβδομάδες καθώς και σε κανονική δίαιτα και εξετάσαμε τα επίπεδα των χαρακτηριστικών δεικτών της νόσου. Οι δείκτες αυτοί ήταν οι αμινοτρανσφεράσες της αλανίνης και του ασπαρτικού, που χαρακτηρίζουν την ηπατική βλάβη, ενώ το ήπαρ εξετάστηκε και ιστολογικά για την ανίχνευση της αναμενόμενης στεάτωσης. Επιπλέον, τα επίπεδα ΑΤΧ του πλάσματος ποσοτικοποιήθηκαν μέσω της δοκιμασίας TOOS και εξετάστηκαν τμήματα των πνευμόνων και του λεπτού εντέρου των ποντικών ώστε να εντοπισθούν πιθανές συστημικές επιδράσεις της λήψης αυτής της δίαιτας. Παρατηρήσαμε ότι ήδη από τις 10 εβδομάδες ο φαινότυπος του ποντικού ήταν βιοχημικά και ιστολογικά συμβατός με την ασθένεια, μια εικόνα που λάβαμε και στις 12 εβδομάδες χωρίς σημαντικές διαφορές. Στις 16 εβδομάδες, εκτός από αυτές τις παρατηρούμενες διαφορές και τη σχετικά χειρότερη στεάτωση του ήπατος, ένα ακόμη εύρημα στην ιστολογία του εντέρου παρατηρήθηκε καθώς εμφανίστηκε σοβαρή εναπόθεση λιπιδίων στα εντεροκύτταρα, η οποία μπορεί να ερμηνευθεί ως επιδεινωμένη ασθένεια. Αυτή η παρατήρηση θα μπορούσε να είναι χρήσιμη για την εξέταση και τον χαρακτηρισμό πιο προχωρημένων σταδίων, όμως οι 10 εβδομάδες είναι χρόνος αρκετός για να επαχθεί η εν λόγω παθολογία.","abstract_html":"Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (Idiopathic Pulmonary Fibrosis, IPF) είναι μια χρόνια πνευμονοπάθεια, με πρόγνωση χειρότερη από πολλούς τύπους καρκίνων, όπου ο φυσιολογικός παρεγχυματικός ιστός μετατρέπεται σε ινώδη λόγω παθολογικά αυξημένης παραγωγής κολλαγόνου από ινοβλάστες. Έχει αποδειχθεί ότι οι ινοβλάστες αλλάζουν το μεταβολικό τους προφίλ προκειμένου να αποκτήσουν αυτόν τον αναβολικό φαινότυπο αυξάνοντας τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης. Επιπλέον, μακροφάγα που εμπλέκονται στο σχηματισμό ουλώδους ιστού στην IPF, συγκεκριμένα τύπου Μ2, αρχικά προσελκύονται ως μονοκύτταρα από το εξωκυτταρικό LPA στους ιστούς και έπειτα μετατρέπονται σε μακροφάγα. Στην παρούσα εργασία, θέλαμε να ελέγξουμε εάν το LPA που παράγεται από την αυτοταξίνη (Autotaxin, ATX), η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της πνευμονικής ίνωσης, θα μπορούσε να προκαλέσει μια τέτοια μεταβολική αλλαγή στους ινοβλάστες και στα μακροφάγα τύπου Μ2. Για να το επιτύχουμε αυτό, χρησιμοποιήσαμε την πλατφόρμα Seahorse XF Analyzer όπου ποσοτικοποιήθηκε με μεγάλη ευαισθησία η αλλαγή στο pH (ενδεικτική της γλυκόλυσης) και στη συγκέντρωση οξυγόνου (ενδεικτική της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης) στο θρεπτικό υλικό κυτταρικών καλλιεργειών τόσο σε 3Τ3-Swiss ινοβλαστών όσο και πρωτογενών μονοκύτταρα που λήφθηκαν από το μυελό των οστών ποντικών, τα οποία με κατάλληλη διέγερση διαφοροποιήθηκαν σε μακροφάγα τύπου Μ2, αφότου χορηγήθηκε LPA σε αυτές. Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε τη δοκιμασία MTT όπου μετρά τη δραστηκότητα της ηλεκτρικής αφυδρογονάσης, ενός ενζύμου που συμμετέχει στον κύκλο του Crebs, και μέσω αυτής τη βιωσιμότητα των ινοβλαστών. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά καθώς τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης ή βιωσιμότητας σε οποιοδήποτε τύπο κυττάρου δεν άλλαξαν μετά την έκθεση σε LPA, γεγονός που σημαίνει ότι αυτή η αλλαγή στον μεταβολισμό των κυττάρων μπορεί να οφείλεται σε άλλο μονοπάτι ανεξάρτητο του άξονα ATX / LPA. Όσον αφορά τη μη-αλκοολική λιπώδη ηπατική νόσο (Non-Alcoholic Fatty Liver Disease, NAFLD), είναι μια ασθένεια κατά την οποία εμφανίζεται αυξημένη εναπόθεση λιπιδίων στα ηπατοκύτταρα λόγω αιτιών διαφορετικών από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Η NAFLD σχετίζεται παθογενετικά με την πρόσληψη δίαιτας με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και γενικότερα με την ανισορροπία των ενεργειακών δαπανών. Με βάση αυτό, εκθέσαμε ποντίκια C57Bl6 ηλικίας 6-7 εβδομάδων σε δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά για 10, 12, 16 εβδομάδες καθώς και σε κανονική δίαιτα και εξετάσαμε τα επίπεδα των χαρακτηριστικών δεικτών της νόσου. Οι δείκτες αυτοί ήταν οι αμινοτρανσφεράσες της αλανίνης και του ασπαρτικού, που χαρακτηρίζουν την ηπατική βλάβη, ενώ το ήπαρ εξετάστηκε και ιστολογικά για την ανίχνευση της αναμενόμενης στεάτωσης. Επιπλέον, τα επίπεδα ΑΤΧ του πλάσματος ποσοτικοποιήθηκαν μέσω της δοκιμασίας TOOS και εξετάστηκαν τμήματα των πνευμόνων και του λεπτού εντέρου των ποντικών ώστε να εντοπισθούν πιθανές συστημικές επιδράσεις της λήψης αυτής της δίαιτας. Παρατηρήσαμε ότι ήδη από τις 10 εβδομάδες ο φαινότυπος του ποντικού ήταν βιοχημικά και ιστολογικά συμβατός με την ασθένεια, μια εικόνα που λάβαμε και στις 12 εβδομάδες χωρίς σημαντικές διαφορές. Στις 16 εβδομάδες, εκτός από αυτές τις παρατηρούμενες διαφορές και τη σχετικά χειρότερη στεάτωση του ήπατος, ένα ακόμη εύρημα στην ιστολογία του εντέρου παρατηρήθηκε καθώς εμφανίστηκε σοβαρή εναπόθεση λιπιδίων στα εντεροκύτταρα, η οποία μπορεί να ερμηνευθεί ως επιδεινωμένη ασθένεια. Αυτή η παρατήρηση θα μπορούσε να είναι χρήσιμη για την εξέταση και τον χαρακτηρισμό πιο προχωρημένων σταδίων, όμως οι 10 εβδομάδες είναι χρόνος αρκετός για να επαχθεί η εν λόγω παθολογία.","abstract_has_math":false,"creators":["Στυλιανάκη Έλλη-Άννα","Stylianaki Elli-Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921685"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921685","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921685","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921685","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921685","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στυλιανάκη Έλλη-Άννα","Stylianaki Elli-Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921685","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921685"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (Idiopathic Pulmonary Fibrosis, IPF) είναι μια χρόνια πνευμονοπάθεια, με πρόγνωση χειρότερη από πολλούς τύπους καρκίνων, όπου ο φυσιολογικός παρεγχυματικός ιστός μετατρέπεται σε ινώδη λόγω παθολογικά αυξημένης παραγωγής κολλαγόνου από ινοβλάστες. Έχει αποδειχθεί ότι οι ινοβλάστες αλλάζουν το μεταβολικό τους προφίλ προκειμένου να αποκτήσουν αυτόν τον αναβολικό φαινότυπο αυξάνοντας τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης. Επιπλέον, μακροφάγα που εμπλέκονται στο σχηματισμό ουλώδους ιστού στην IPF, συγκεκριμένα τύπου Μ2, αρχικά προσελκύονται ως μονοκύτταρα από το εξωκυτταρικό LPA στους ιστούς και έπειτα μετατρέπονται σε μακροφάγα. Στην παρούσα εργασία, θέλαμε να ελέγξουμε εάν το LPA που παράγεται από την αυτοταξίνη (Autotaxin, ATX), η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της πνευμονικής ίνωσης, θα μπορούσε να προκαλέσει μια τέτοια μεταβολική αλλαγή στους ινοβλάστες και στα μακροφάγα τύπου Μ2. Για να το επιτύχουμε αυτό, χρησιμοποιήσαμε την πλατφόρμα Seahorse XF Analyzer όπου ποσοτικοποιήθηκε με μεγάλη ευαισθησία η αλλαγή στο pH (ενδεικτική της γλυκόλυσης) και στη συγκέντρωση οξυγόνου (ενδεικτική της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης) στο θρεπτικό υλικό κυτταρικών καλλιεργειών τόσο σε 3Τ3-Swiss ινοβλαστών όσο και πρωτογενών μονοκύτταρα που λήφθηκαν από το μυελό των οστών ποντικών, τα οποία με κατάλληλη διέγερση διαφοροποιήθηκαν σε μακροφάγα τύπου Μ2, αφότου χορηγήθηκε LPA σε αυτές. Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε τη δοκιμασία MTT όπου μετρά τη δραστηκότητα της ηλεκτρικής αφυδρογονάσης, ενός ενζύμου που συμμετέχει στον κύκλο του Crebs, και μέσω αυτής τη βιωσιμότητα των ινοβλαστών. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά καθώς τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης ή βιωσιμότητας σε οποιοδήποτε τύπο κυττάρου δεν άλλαξαν μετά την έκθεση σε LPA, γεγονός που σημαίνει ότι αυτή η αλλαγή στον μεταβολισμό των κυττάρων μπορεί να οφείλεται σε άλλο μονοπάτι ανεξάρτητο του άξονα ATX / LPA. Όσον αφορά τη μη-αλκοολική λιπώδη ηπατική νόσο (Non-Alcoholic Fatty Liver Disease, NAFLD), είναι μια ασθένεια κατά την οποία εμφανίζεται αυξημένη εναπόθεση λιπιδίων στα ηπατοκύτταρα λόγω αιτιών διαφορετικών από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Η NAFLD σχετίζεται παθογενετικά με την πρόσληψη δίαιτας με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και γενικότερα με την ανισορροπία των ενεργειακών δαπανών. Με βάση αυτό, εκθέσαμε ποντίκια C57Bl6 ηλικίας 6-7 εβδομάδων σε δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά για 10, 12, 16 εβδομάδες καθώς και σε κανονική δίαιτα και εξετάσαμε τα επίπεδα των χαρακτηριστικών δεικτών της νόσου. Οι δείκτες αυτοί ήταν οι αμινοτρανσφεράσες της αλανίνης και του ασπαρτικού, που χαρακτηρίζουν την ηπατική βλάβη, ενώ το ήπαρ εξετάστηκε και ιστολογικά για την ανίχνευση της αναμενόμενης στεάτωσης. Επιπλέον, τα επίπεδα ΑΤΧ του πλάσματος ποσοτικοποιήθηκαν μέσω της δοκιμασίας TOOS και εξετάστηκαν τμήματα των πνευμόνων και του λεπτού εντέρου των ποντικών ώστε να εντοπισθούν πιθανές συστημικές επιδράσεις της λήψης αυτής της δίαιτας. Παρατηρήσαμε ότι ήδη από τις 10 εβδομάδες ο φαινότυπος του ποντικού ήταν βιοχημικά και ιστολογικά συμβατός με την ασθένεια, μια εικόνα που λάβαμε και στις 12 εβδομάδες χωρίς σημαντικές διαφορές. Στις 16 εβδομάδες, εκτός από αυτές τις παρατηρούμενες διαφορές και τη σχετικά χειρότερη στεάτωση του ήπατος, ένα ακόμη εύρημα στην ιστολογία του εντέρου παρατηρήθηκε καθώς εμφανίστηκε σοβαρή εναπόθεση λιπιδίων στα εντεροκύτταρα, η οποία μπορεί να ερμηνευθεί ως επιδεινωμένη ασθένεια. Αυτή η παρατήρηση θα μπορούσε να είναι χρήσιμη για την εξέταση και τον χαρακτηρισμό πιο προχωρημένων σταδίων, όμως οι 10 εβδομάδες είναι χρόνος αρκετός για να επαχθεί η εν λόγω παθολογία.","Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) is a chronic lung disease, with a prognosis worse than many types of cancers, in which normal parenchymal tissue turns fibrous due to abnormal collagen production by fibroblasts. It has been shown that fibroblasts change their metabolic profile in order to obtain this anabolic metabolic phenotype by increasing glycolysis and oxidative phosphorylation levels. Additionally, macrophages that are involved in the formation of scar tissue in the IPF, specifically type M2, are initially attracted as monocytes by the extracellular LPA in the tissues and then converted to macrophages. We wanted to test whether the LPA produced by autotaxin (ATX), which plays a major role in the progression of pulmonary fibrosis, could cause such a change in fibroblasts and M2 macrophages. To achieve this, we used the Seahorse XF Analyzer platform where it quantifies with great sensitivity changes in pH and oxygen concentration in the medium of a cell culture and administered LPA to both 3T3-swiss fibroblasts and primary monocytes stimulated to differentiate to macrophages. In addition, we performed the MTT test where it measures the activity of succinate dehydrogenase, an enzyme that participates in the Crebs cycle and through it, the viability of fibroblasts. We did not notice any statistically significant difference as the levels of glycolysis and oxidative phosphorylation or viability in any type of cell did not change after exposure to LPA, which means that this change in cell metabolism may be due to another path independent of the ATX / LPA axis. As for Non-Alcoholic Fatty Liver Disease (NAFLD), is a condition in which there is increased lipid deposition in the hepatocytes due to stimulus other than excessive alcohol consumption. It is a disease that is pathogenetically related to the intake of a high-fat diet and in general to energy expenditure imbalance. Based on this, we exposed C57Bl6 mice 6-7 weeks old to a high-fat diet for 10, 12, 16 weeks and a normal chow diet and checked the levels of characteristic indicators of the disease to establish the animal experimental model. These indicators were the aminotransferases of alanine and aspartate, which are indicators of liver damage, while the liver was also tested histologically to detect the expected liver steatosis. In addition, ATX plasma levels were quantified via TOOS assay and sections of the lungs and small intestine of the mice were examined so as to examine possible systemic effects after taking this diet. We observed that as early as 10 weeks the mouse phenotype was biochemically and histologically compatible to the disease, a picture we received at 12 weeks without significant differences. At 16 weeks, in addition to these observed differences and the relatively worse liver histology, another one was observed in bowel histology as severe lipid deposition in the enterocytes was seen, which can be interpreted as an aggravated disease. This observation could be useful in the examination and characterization of more advanced stages, but 10 weeks is a sufficient time to prove the induction of this pathology."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the role of ATX/LPA axis in Idiopathic Pulmonary Fibrosis and Non-Alcoholic Fatty Liver Disease"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στυλιανάκη Έλλη-Άννα","Stylianaki Elli-Anna"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (Idiopathic Pulmonary Fibrosis, IPF) είναι μια χρόνια πνευμονοπάθεια, με πρόγνωση χειρότερη από πολλούς τύπους καρκίνων, όπου ο φυσιολογικός παρεγχυματικός ιστός μετατρέπεται σε ινώδη λόγω παθολογικά αυξημένης παραγωγής κολλαγόνου από ινοβλάστες. Έχει αποδειχθεί ότι οι ινοβλάστες αλλάζουν το μεταβολικό τους προφίλ προκειμένου να αποκτήσουν αυτόν τον αναβολικό φαινότυπο αυξάνοντας τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης. Επιπλέον, μακροφάγα που εμπλέκονται στο σχηματισμό ουλώδους ιστού στην IPF, συγκεκριμένα τύπου Μ2, αρχικά προσελκύονται ως μονοκύτταρα από το εξωκυτταρικό LPA στους ιστούς και έπειτα μετατρέπονται σε μακροφάγα. Στην παρούσα εργασία, θέλαμε να ελέγξουμε εάν το LPA που παράγεται από την αυτοταξίνη (Autotaxin, ATX), η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της πνευμονικής ίνωσης, θα μπορούσε να προκαλέσει μια τέτοια μεταβολική αλλαγή στους ινοβλάστες και στα μακροφάγα τύπου Μ2. Για να το επιτύχουμε αυτό, χρησιμοποιήσαμε την πλατφόρμα Seahorse XF Analyzer όπου ποσοτικοποιήθηκε με μεγάλη ευαισθησία η αλλαγή στο pH (ενδεικτική της γλυκόλυσης) και στη συγκέντρωση οξυγόνου (ενδεικτική της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης) στο θρεπτικό υλικό κυτταρικών καλλιεργειών τόσο σε 3Τ3-Swiss ινοβλαστών όσο και πρωτογενών μονοκύτταρα που λήφθηκαν από το μυελό των οστών ποντικών, τα οποία με κατάλληλη διέγερση διαφοροποιήθηκαν σε μακροφάγα τύπου Μ2, αφότου χορηγήθηκε LPA σε αυτές. Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε τη δοκιμασία MTT όπου μετρά τη δραστηκότητα της ηλεκτρικής αφυδρογονάσης, ενός ενζύμου που συμμετέχει στον κύκλο του Crebs, και μέσω αυτής τη βιωσιμότητα των ινοβλαστών. Δεν παρατηρήσαμε στατιστικά σημαντική διαφορά καθώς τα επίπεδα γλυκόλυσης και οξειδωτικής φωσφορυλίωσης ή βιωσιμότητας σε οποιοδήποτε τύπο κυττάρου δεν άλλαξαν μετά την έκθεση σε LPA, γεγονός που σημαίνει ότι αυτή η αλλαγή στον μεταβολισμό των κυττάρων μπορεί να οφείλεται σε άλλο μονοπάτι ανεξάρτητο του άξονα ATX / LPA. Όσον αφορά τη μη-αλκοολική λιπώδη ηπατική νόσο (Non-Alcoholic Fatty Liver Disease, NAFLD), είναι μια ασθένεια κατά την οποία εμφανίζεται αυξημένη εναπόθεση λιπιδίων στα ηπατοκύτταρα λόγω αιτιών διαφορετικών από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Η NAFLD σχετίζεται παθογενετικά με την πρόσληψη δίαιτας με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και γενικότερα με την ανισορροπία των ενεργειακών δαπανών. Με βάση αυτό, εκθέσαμε ποντίκια C57Bl6 ηλικίας 6-7 εβδομάδων σε δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά για 10, 12, 16 εβδομάδες καθώς και σε κανονική δίαιτα και εξετάσαμε τα επίπεδα των χαρακτηριστικών δεικτών της νόσου. Οι δείκτες αυτοί ήταν οι αμινοτρανσφεράσες της αλανίνης και του ασπαρτικού, που χαρακτηρίζουν την ηπατική βλάβη, ενώ το ήπαρ εξετάστηκε και ιστολογικά για την ανίχνευση της αναμενόμενης στεάτωσης. Επιπλέον, τα επίπεδα ΑΤΧ του πλάσματος ποσοτικοποιήθηκαν μέσω της δοκιμασίας TOOS και εξετάστηκαν τμήματα των πνευμόνων και του λεπτού εντέρου των ποντικών ώστε να εντοπισθούν πιθανές συστημικές επιδράσεις της λήψης αυτής της δίαιτας. Παρατηρήσαμε ότι ήδη από τις 10 εβδομάδες ο φαινότυπος του ποντικού ήταν βιοχημικά και ιστολογικά συμβατός με την ασθένεια, μια εικόνα που λάβαμε και στις 12 εβδομάδες χωρίς σημαντικές διαφορές. Στις 16 εβδομάδες, εκτός από αυτές τις παρατηρούμενες διαφορές και τη σχετικά χειρότερη στεάτωση του ήπατος, ένα ακόμη εύρημα στην ιστολογία του εντέρου παρατηρήθηκε καθώς εμφανίστηκε σοβαρή εναπόθεση λιπιδίων στα εντεροκύτταρα, η οποία μπορεί να ερμηνευθεί ως επιδεινωμένη ασθένεια. Αυτή η παρατήρηση θα μπορούσε να είναι χρήσιμη για την εξέταση και τον χαρακτηρισμό πιο προχωρημένων σταδίων, όμως οι 10 εβδομάδες είναι χρόνος αρκετός για να επαχθεί η εν λόγω παθολογία.","Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) is a chronic lung disease, with a prognosis worse than many types of cancers, in which normal parenchymal tissue turns fibrous due to abnormal collagen production by fibroblasts. It has been shown that fibroblasts change their metabolic profile in order to obtain this anabolic metabolic phenotype by increasing glycolysis and oxidative phosphorylation levels. Additionally, macrophages that are involved in the formation of scar tissue in the IPF, specifically type M2, are initially attracted as monocytes by the extracellular LPA in the tissues and then converted to macrophages. We wanted to test whether the LPA produced by autotaxin (ATX), which plays a major role in the progression of pulmonary fibrosis, could cause such a change in fibroblasts and M2 macrophages. To achieve this, we used the Seahorse XF Analyzer platform where it quantifies with great sensitivity changes in pH and oxygen concentration in the medium of a cell culture and administered LPA to both 3T3-swiss fibroblasts and primary monocytes stimulated to differentiate to macrophages. In addition, we performed the MTT test where it measures the activity of succinate dehydrogenase, an enzyme that participates in the Crebs cycle and through it, the viability of fibroblasts. We did not notice any statistically significant difference as the levels of glycolysis and oxidative phosphorylation or viability in any type of cell did not change after exposure to LPA, which means that this change in cell metabolism may be due to another path independent of the ATX / LPA axis. As for Non-Alcoholic Fatty Liver Disease (NAFLD), is a condition in which there is increased lipid deposition in the hepatocytes due to stimulus other than excessive alcohol consumption. It is a disease that is pathogenetically related to the intake of a high-fat diet and in general to energy expenditure imbalance. Based on this, we exposed C57Bl6 mice 6-7 weeks old to a high-fat diet for 10, 12, 16 weeks and a normal chow diet and checked the levels of characteristic indicators of the disease to establish the animal experimental model. These indicators were the aminotransferases of alanine and aspartate, which are indicators of liver damage, while the liver was also tested histologically to detect the expected liver steatosis. In addition, ATX plasma levels were quantified via TOOS assay and sections of the lungs and small intestine of the mice were examined so as to examine possible systemic effects after taking this diet. We observed that as early as 10 weeks the mouse phenotype was biochemically and histologically compatible to the disease, a picture we received at 12 weeks without significant differences. At 16 weeks, in addition to these observed differences and the relatively worse liver histology, another one was observed in bowel histology as severe lipid deposition in the enterocytes was seen, which can be interpreted as an aggravated disease. This observation could be useful in the examination and characterization of more advanced stages, but 10 weeks is a sufficient time to prove the induction of this pathology."],"dc:identifier":["uoadl:2921685","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921685"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Investigation of the role of ATX/LPA axis in Idiopathic Pulmonary Fibrosis and Non-Alcoholic Fatty Liver Disease"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z"}