{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921719"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921719","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νέα [2+1+1] Προσέγγιση Μεικτών Συμπλόκων Ρηνίου και Τεχνητίου","abstract":"Τα [2+1] μεικτά σύμπλοκα, fac-ML1L2(CO)3 (M=99mTc/Re), χαρακτηρίζονται από κινητική σταθερότητα και προσφέρουν ένα μοναδικό συνδυαστικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι επιτρέπουν την ευελιξία να προσαρμόσουν τις φυσικοχημικές τους ιδιότητες, με την πρόσδεση διδραστικών, L1, και/ή μονοδραστικών L2 υποκαταστατών αλλά και την πρόσδεση φαρμακοφόρων στους υποκαταστάτες. Πρόσφατα αποδείξαμε ότι όταν ο διδραστικός υποκαταστάτης είναι το κιναλδικό οξύ (ΝΟ) και μονοδραστικός υποκαταστάτης είναι η τριφαίνυλφωσφίνη ή το ισοκυανίδιο (C), M(NO)(P)(CO)3 ή M(NO)(C)(CO)3, το καρβονύλιο που βρίσκεται σε trans θέση με τους υποκαταστάτες P ή C, καθίσταται ευκίνητο και μπορεί να αντικατασταθεί από μία δεύτερη φωσφίνη ή ισοκυανίδιο οδηγώντας στην [2+1+1] προσέγγιση των cis-trans-M(NO)(P)2(CO)2 ή cis-trans-M(NO)(P)(C)(CO)2 δικαρβόνυλο συμπλόκων. Αυτό επεκτείνει περισσότερο τα πλεονεκτήματα της [2+1] προσέγγισης, προσφέροντας περισσότερο χώρο για δομική μεταβλητότητα. Στοχεύοντας σε περεταίρω διερεύνηση της [2+1] προσέγγισης με διαφορετικό διδραστικό υποκαταστάτη λόγω της δυσκολίας πρόσδεσης φαρμακοφόρου στο κιναλδικό, αναφέρουμε στην συγκεκριμένη μεταπτυχιακή εργασία τη σύνθεση και το χαρακτηρισμό δέκα συμπλόκων ρηνίου και τεχνητίου, τέσσερα τρικαρβόνυλο trans-[Re/99mTc(SS)(isc)(CO)3] 1, 1’ και trans-[Re/99mTc(SS)(P)(CO)2] 2, 2’ και έξι δικαρβόνυλο cis-trans-[Re/99mTc(SS)(isc)2(CO)2] 3, 3’, cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)2(CO)2] 4, 4’ και cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)(isc)(CO)2] 5, 5’, όπου (SS) είναι ο διδραστικός διθειοκαρβαμιδικός υποκαταστάτης, (P) είναι η τριφαίνυλφωσφίνη και (isc) είναι το κυκλοέξυλοισονιτρίλιο. Αντίδραση του fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] πυρήνα με ισομοριακές ποσότητες (SS) και (isc) ή (P) σε μεθανολικό διάλυμα υπό βρασμό με κάθετο ψυκτήρα για 4 ώρες, μας έδωσε τα [2+1] τρικαρβόνυλο σύμπλοκα fac-[Re(SS)(isc)(CO)3] ,1 και fac-[Re(SS)(P)(CO)3] ,2. Για να λάβουμε τα σύμπλοκα 3- 4, ισομοριακές ποσότητες του precursor fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] και (SS) αντέδρασαν με περίσσεια (isc) ή (P) αντίστοιχα σε διάλυμα τολουλίου, σε βρασμό υπο κάθετο ψυκτήρα για 7 ώρες. Το σύμπλοκο 5 το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1 με περίσσεια (P) ή με την αντίδραση του συμπλόκου 2 με περίσσεια του (isc) σε διάλυμα τολουολίου υπό βρασμό για for 7 hours. Τα αντίστοιχα 99mTc συντέθηκαν με μια παρόμοια διαδικασία: Αντίδραση του precursor [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) (10-3M) ή (P) (10-3M) στους 70 oC για 30 min απέδωσαν τα σύμπλοκα 1’ or 2’ αντίστοιχα. Αντίδραση του [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) ή (P) (10-3 M) στους 95 oC για 1 ώρα έδωσαν τα σύμπλοκα 3’ και 4’ αντίστοιχα. Το σύμπλοκο 5’ το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1’ με (P) (10-3M) στους 95 oC για 45 min. Τα σύμπλοκα 1 και 2 τα λάβαμε σε μεγάλη απόδοση, ενώ τα σύμπλοκα 3-5 σε απόδοση 55%, 85% και 30% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν πλήρως από IR και NMR φασματοσκοπικές μέθοδοι, ενώ οι δομές των συμπλόκων 1-4 επιβεβαιώθηκαν με X-ray κρυσταλλογραφία. Οι αποδόσεις των συμπλόκων 1’ και 2’ ήταν>90%, ενώ οι αποδόσεις των δικαρβόνυλο συμπλόκων 3’-5’ ήταν 40%, >95% και 28% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα απομονώθηκαν από την HPLC και χαρακτηρίστηκαν μετά από συγκριτικές μελέτες με την HPLC χρησιμοποιώντας τα ήδη χαρακτηρισμένα ρήνια για ταυτοποίηση 1-5. Όλα τα σύμπλοκα του 99mTc ήταν σταθερά στους 37 °C υπό την παρουσία ανταγωνιστών ιστιδίνης ή κυστείνης σε pH 7.4 για τουλάχιστον 6 ώρες. Οι τιμές LogP για τα σύμπλοκα 1’-5’ ήταν 3.39, 2.96, 2.60, 1.06 και 2.04, αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα αξιολογήθηκαν βιολογικά in vivo, μετά από ενδοφλέβια ένεση των συμπλόκων σε ποντίκια swiss albino για τα χρονικά διαστήματα 2 λεπτών, 2 ωρών και 4 ωρών. Τέλος, όλα τα σύμπλοκα αποδείχτηκαν σταθερά και in vivo και τα βιολογικά αποτελέσματα διέφεραν ανόλογα με τον υποκαταστάτη που χρησιμοποιήθηκε. Συμπερασματικά, με επιτυχία συνθέσαμε και χαρακτηρίσαμε τα έξι δικαρβόνυλο σύμπλοκα cis-trans-M(SS)(isc)2(CO)2, cis-trans-M(SS)(P)2(CO)2 και cis-trans-M(SS)(P)(isc)(CO)2 (M=99mTc/Re), μετά από αντικατάσταση του καρβόνυλο παραγώγου από το ισοκυανίδιο ή τη φωσφίνη. Αυτοί οι δομικοί λίθοι μπορούν να αποδειχτούν χρήσιμοι για την ανάπτυξη νέων πολυλειτουργικών συμπλόκων με εφαρμογή στην πυρηνική ιατρική.","abstract_html":"Τα [2+1] μεικτά σύμπλοκα, fac-ML1L2(CO)3 (M=99mTc/Re), χαρακτηρίζονται από κινητική σταθερότητα και προσφέρουν ένα μοναδικό συνδυαστικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι επιτρέπουν την ευελιξία να προσαρμόσουν τις φυσικοχημικές τους ιδιότητες, με την πρόσδεση διδραστικών, L1, και/ή μονοδραστικών L2 υποκαταστατών αλλά και την πρόσδεση φαρμακοφόρων στους υποκαταστάτες. Πρόσφατα αποδείξαμε ότι όταν ο διδραστικός υποκαταστάτης είναι το κιναλδικό οξύ (ΝΟ) και μονοδραστικός υποκαταστάτης είναι η τριφαίνυλφωσφίνη ή το ισοκυανίδιο (C), M(NO)(P)(CO)3 ή M(NO)(C)(CO)3, το καρβονύλιο που βρίσκεται σε trans θέση με τους υποκαταστάτες P ή C, καθίσταται ευκίνητο και μπορεί να αντικατασταθεί από μία δεύτερη φωσφίνη ή ισοκυανίδιο οδηγώντας στην [2+1+1] προσέγγιση των cis-trans-M(NO)(P)2(CO)2 ή cis-trans-M(NO)(P)(C)(CO)2 δικαρβόνυλο συμπλόκων. Αυτό επεκτείνει περισσότερο τα πλεονεκτήματα της [2+1] προσέγγισης, προσφέροντας περισσότερο χώρο για δομική μεταβλητότητα. Στοχεύοντας σε περεταίρω διερεύνηση της [2+1] προσέγγισης με διαφορετικό διδραστικό υποκαταστάτη λόγω της δυσκολίας πρόσδεσης φαρμακοφόρου στο κιναλδικό, αναφέρουμε στην συγκεκριμένη μεταπτυχιακή εργασία τη σύνθεση και το χαρακτηρισμό δέκα συμπλόκων ρηνίου και τεχνητίου, τέσσερα τρικαρβόνυλο trans-[Re/99mTc(SS)(isc)(CO)3] 1, 1’ και trans-[Re/99mTc(SS)(P)(CO)2] 2, 2’ και έξι δικαρβόνυλο cis-trans-[Re/99mTc(SS)(isc)2(CO)2] 3, 3’, cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)2(CO)2] 4, 4’ και cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)(isc)(CO)2] 5, 5’, όπου (SS) είναι ο διδραστικός διθειοκαρβαμιδικός υποκαταστάτης, (P) είναι η τριφαίνυλφωσφίνη και (isc) είναι το κυκλοέξυλοισονιτρίλιο. Αντίδραση του fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] πυρήνα με ισομοριακές ποσότητες (SS) και (isc) ή (P) σε μεθανολικό διάλυμα υπό βρασμό με κάθετο ψυκτήρα για 4 ώρες, μας έδωσε τα [2+1] τρικαρβόνυλο σύμπλοκα fac-[Re(SS)(isc)(CO)3] ,1 και fac-[Re(SS)(P)(CO)3] ,2. Για να λάβουμε τα σύμπλοκα 3- 4, ισομοριακές ποσότητες του precursor fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] και (SS) αντέδρασαν με περίσσεια (isc) ή (P) αντίστοιχα σε διάλυμα τολουλίου, σε βρασμό υπο κάθετο ψυκτήρα για 7 ώρες. Το σύμπλοκο 5 το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1 με περίσσεια (P) ή με την αντίδραση του συμπλόκου 2 με περίσσεια του (isc) σε διάλυμα τολουολίου υπό βρασμό για for 7 hours. Τα αντίστοιχα 99mTc συντέθηκαν με μια παρόμοια διαδικασία: Αντίδραση του precursor [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) (10-3M) ή (P) (10-3M) στους 70 oC για 30 min απέδωσαν τα σύμπλοκα 1’ or 2’ αντίστοιχα. Αντίδραση του [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) ή (P) (10-3 M) στους 95 oC για 1 ώρα έδωσαν τα σύμπλοκα 3’ και 4’ αντίστοιχα. Το σύμπλοκο 5’ το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1’ με (P) (10-3M) στους 95 oC για 45 min. Τα σύμπλοκα 1 και 2 τα λάβαμε σε μεγάλη απόδοση, ενώ τα σύμπλοκα 3-5 σε απόδοση 55%, 85% και 30% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν πλήρως από IR και NMR φασματοσκοπικές μέθοδοι, ενώ οι δομές των συμπλόκων 1-4 επιβεβαιώθηκαν με X-ray κρυσταλλογραφία. Οι αποδόσεις των συμπλόκων 1’ και 2’ ήταν&gt;90%, ενώ οι αποδόσεις των δικαρβόνυλο συμπλόκων 3’-5’ ήταν 40%, &gt;95% και 28% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα απομονώθηκαν από την HPLC και χαρακτηρίστηκαν μετά από συγκριτικές μελέτες με την HPLC χρησιμοποιώντας τα ήδη χαρακτηρισμένα ρήνια για ταυτοποίηση 1-5. Όλα τα σύμπλοκα του 99mTc ήταν σταθερά στους 37 °C υπό την παρουσία ανταγωνιστών ιστιδίνης ή κυστείνης σε pH 7.4 για τουλάχιστον 6 ώρες. Οι τιμές LogP για τα σύμπλοκα 1’-5’ ήταν 3.39, 2.96, 2.60, 1.06 και 2.04, αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα αξιολογήθηκαν βιολογικά in vivo, μετά από ενδοφλέβια ένεση των συμπλόκων σε ποντίκια swiss albino για τα χρονικά διαστήματα 2 λεπτών, 2 ωρών και 4 ωρών. Τέλος, όλα τα σύμπλοκα αποδείχτηκαν σταθερά και in vivo και τα βιολογικά αποτελέσματα διέφεραν ανόλογα με τον υποκαταστάτη που χρησιμοποιήθηκε. Συμπερασματικά, με επιτυχία συνθέσαμε και χαρακτηρίσαμε τα έξι δικαρβόνυλο σύμπλοκα cis-trans-M(SS)(isc)2(CO)2, cis-trans-M(SS)(P)2(CO)2 και cis-trans-M(SS)(P)(isc)(CO)2 (M=99mTc/Re), μετά από αντικατάσταση του καρβόνυλο παραγώγου από το ισοκυανίδιο ή τη φωσφίνη. Αυτοί οι δομικοί λίθοι μπορούν να αποδειχτούν χρήσιμοι για την ανάπτυξη νέων πολυλειτουργικών συμπλόκων με εφαρμογή στην πυρηνική ιατρική.","abstract_has_math":false,"creators":["Ισχυροπούλου Μυρτώ","Ischyropoulou Myrto"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921719"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921719","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921719","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921719","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921719","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ισχυροπούλου Μυρτώ","Ischyropoulou Myrto"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921719"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα [2+1] μεικτά σύμπλοκα, fac-ML1L2(CO)3 (M=99mTc/Re), χαρακτηρίζονται από κινητική σταθερότητα και προσφέρουν ένα μοναδικό συνδυαστικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι επιτρέπουν την ευελιξία να προσαρμόσουν τις φυσικοχημικές τους ιδιότητες, με την πρόσδεση διδραστικών, L1, και/ή μονοδραστικών L2 υποκαταστατών αλλά και την πρόσδεση φαρμακοφόρων στους υποκαταστάτες. Πρόσφατα αποδείξαμε ότι όταν ο διδραστικός υποκαταστάτης είναι το κιναλδικό οξύ (ΝΟ) και μονοδραστικός υποκαταστάτης είναι η τριφαίνυλφωσφίνη ή το ισοκυανίδιο (C), M(NO)(P)(CO)3 ή M(NO)(C)(CO)3, το καρβονύλιο που βρίσκεται σε trans θέση με τους υποκαταστάτες P ή C, καθίσταται ευκίνητο και μπορεί να αντικατασταθεί από μία δεύτερη φωσφίνη ή ισοκυανίδιο οδηγώντας στην [2+1+1] προσέγγιση των cis-trans-M(NO)(P)2(CO)2 ή cis-trans-M(NO)(P)(C)(CO)2 δικαρβόνυλο συμπλόκων. Αυτό επεκτείνει περισσότερο τα πλεονεκτήματα της [2+1] προσέγγισης, προσφέροντας περισσότερο χώρο για δομική μεταβλητότητα. Στοχεύοντας σε περεταίρω διερεύνηση της [2+1] προσέγγισης με διαφορετικό διδραστικό υποκαταστάτη λόγω της δυσκολίας πρόσδεσης φαρμακοφόρου στο κιναλδικό, αναφέρουμε στην συγκεκριμένη μεταπτυχιακή εργασία τη σύνθεση και το χαρακτηρισμό δέκα συμπλόκων ρηνίου και τεχνητίου, τέσσερα τρικαρβόνυλο trans-[Re/99mTc(SS)(isc)(CO)3] 1, 1’ και trans-[Re/99mTc(SS)(P)(CO)2] 2, 2’ και έξι δικαρβόνυλο cis-trans-[Re/99mTc(SS)(isc)2(CO)2] 3, 3’, cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)2(CO)2] 4, 4’ και cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)(isc)(CO)2] 5, 5’, όπου (SS) είναι ο διδραστικός διθειοκαρβαμιδικός υποκαταστάτης, (P) είναι η τριφαίνυλφωσφίνη και (isc) είναι το κυκλοέξυλοισονιτρίλιο. Αντίδραση του fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] πυρήνα με ισομοριακές ποσότητες (SS) και (isc) ή (P) σε μεθανολικό διάλυμα υπό βρασμό με κάθετο ψυκτήρα για 4 ώρες, μας έδωσε τα [2+1] τρικαρβόνυλο σύμπλοκα fac-[Re(SS)(isc)(CO)3] ,1 και fac-[Re(SS)(P)(CO)3] ,2. Για να λάβουμε τα σύμπλοκα 3- 4, ισομοριακές ποσότητες του precursor fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] και (SS) αντέδρασαν με περίσσεια (isc) ή (P) αντίστοιχα σε διάλυμα τολουλίου, σε βρασμό υπο κάθετο ψυκτήρα για 7 ώρες. Το σύμπλοκο 5 το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1 με περίσσεια (P) ή με την αντίδραση του συμπλόκου 2 με περίσσεια του (isc) σε διάλυμα τολουολίου υπό βρασμό για for 7 hours. Τα αντίστοιχα 99mTc συντέθηκαν με μια παρόμοια διαδικασία: Αντίδραση του precursor [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) (10-3M) ή (P) (10-3M) στους 70 oC για 30 min απέδωσαν τα σύμπλοκα 1’ or 2’ αντίστοιχα. Αντίδραση του [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) ή (P) (10-3 M) στους 95 oC για 1 ώρα έδωσαν τα σύμπλοκα 3’ και 4’ αντίστοιχα. Το σύμπλοκο 5’ το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1’ με (P) (10-3M) στους 95 oC για 45 min. Τα σύμπλοκα 1 και 2 τα λάβαμε σε μεγάλη απόδοση, ενώ τα σύμπλοκα 3-5 σε απόδοση 55%, 85% και 30% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν πλήρως από IR και NMR φασματοσκοπικές μέθοδοι, ενώ οι δομές των συμπλόκων 1-4 επιβεβαιώθηκαν με X-ray κρυσταλλογραφία. Οι αποδόσεις των συμπλόκων 1’ και 2’ ήταν>90%, ενώ οι αποδόσεις των δικαρβόνυλο συμπλόκων 3’-5’ ήταν 40%, >95% και 28% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα απομονώθηκαν από την HPLC και χαρακτηρίστηκαν μετά από συγκριτικές μελέτες με την HPLC χρησιμοποιώντας τα ήδη χαρακτηρισμένα ρήνια για ταυτοποίηση 1-5. Όλα τα σύμπλοκα του 99mTc ήταν σταθερά στους 37 °C υπό την παρουσία ανταγωνιστών ιστιδίνης ή κυστείνης σε pH 7.4 για τουλάχιστον 6 ώρες. Οι τιμές LogP για τα σύμπλοκα 1’-5’ ήταν 3.39, 2.96, 2.60, 1.06 και 2.04, αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα αξιολογήθηκαν βιολογικά in vivo, μετά από ενδοφλέβια ένεση των συμπλόκων σε ποντίκια swiss albino για τα χρονικά διαστήματα 2 λεπτών, 2 ωρών και 4 ωρών. Τέλος, όλα τα σύμπλοκα αποδείχτηκαν σταθερά και in vivo και τα βιολογικά αποτελέσματα διέφεραν ανόλογα με τον υποκαταστάτη που χρησιμοποιήθηκε. Συμπερασματικά, με επιτυχία συνθέσαμε και χαρακτηρίσαμε τα έξι δικαρβόνυλο σύμπλοκα cis-trans-M(SS)(isc)2(CO)2, cis-trans-M(SS)(P)2(CO)2 και cis-trans-M(SS)(P)(isc)(CO)2 (M=99mTc/Re), μετά από αντικατάσταση του καρβόνυλο παραγώγου από το ισοκυανίδιο ή τη φωσφίνη. Αυτοί οι δομικοί λίθοι μπορούν να αποδειχτούν χρήσιμοι για την ανάπτυξη νέων πολυλειτουργικών συμπλόκων με εφαρμογή στην πυρηνική ιατρική.","[2+1] mixed ligand complexes, fac-ML1L2(CO)3 (M=99mTc/Re), are characterized by kinetic stability and offer a unique combinatorial advantage since they allow the flexibility to tailor their physicochemical properties by adjusting the bidentate, L1, and/or monodentate, L2, ligands. Recently, it was shown that when L1 is quinaldic acid (NO) and L2 is triphenylphosphine or isocyanide, M (NO)(P)(CO)3 or M (NO)(C)(CO)3, the carbonyl ligand found in trans position to the P or C donor atom is labilized and can be substituted by a second triphenylphosphine or isocyanide leading to [2+1+1] cis-trans-M(NO)(P)2(CO)2 or cis-trans-M(NO)(P)(C)(CO)2 dicarbonyl complexes. This expands even more the advantages of the [2+1] approach, offering more room for structural variability. Aiming at investigating further the [2+1] mixed ligand approach with a different bidentate ligand, herein is reported the synthesis and characterization of ten Re/99mTc complexes; two tricarbonyl trans-[Re/99mTc (SS)(isc)(CO)3] 1, 1’ and trans-[Re/99mTc(SS)(P)(CO)2] 2, 2’ and three dicarbonyl cis-trans-[Re/99mTc(SS)(isc)2(CO)2] 3, 3’, cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)2(CO)2] 4, 4’ and cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)(isc)(CO)2] 5, 5’, where (SS) is diethythiocarbamate, (P) is triphenylphosphine and (isc) is cyclohexylisocyanide. Reaction of fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] with equimolar amounts of (SS) and (isc) or (P) in refluxing methanol for 4 hours yielded the intermediate [2+1] tricarbonyl complexes fac-[Re(SS)(isc)(CO)3] ,1 and fac-[Re(SS)(P)(CO)3] ,2. To obtain complexes 3- 4, equimolar amounts of precursor fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] and (SS) were reacted with excess of (isc) or (P) respectively in refluxing toluene for 7 hours. Complex 5 was obtained by reacting 1 with excess of (P) or by reacting 2 with excess of (isc) in refluxing toluene for 7 hours. The corresponding 99mTc complexes were synthesized in a similar procedure: Reaction of precursor [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ with (SS) and (isc) (10-3M) or (P) (10-3M) at 70 oC for 30 min resulted in complexes 1’ or 2’ respectively. Reaction of [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ with (SS) and (isc) or (P) (10-3 M) at 95 oC for 1 hour afforded complexes 3’ and 4’ respectively. Complex 5’ was obtained by reacting 1’ with (P) (10-3M) at 95 oC for 45 min. Complexes 1 and 2 were resulted in high yield and complexes 3-5 were obtained in 55%, 85% and 30% yield, respectively. All complexes were fully characterized by elemental analysis and spectroscopic methods. The structure of 1-4 was confirmed by X-ray crystallography. The yields of complexes 1’ and 2’ were >90%; on the other hand, the dicarbonyl complexes 3’-5’ yielded 40%, >95% and 28% respectively. All complexes were purified by HPLC and characterized by HPLC comparative studies, using as references the analogous well characterized Re complexes 1-5. All 99mTc complexes were stable at 37 °C in the presence of excess of histidine or cysteine at pH 7.4 for at least 6 hours. LogP values for 1’-5’ were 3.39, 2.96, 2.60, 1.06 and 2.04, respectively. All complexes were evaluated biologically in vivo, after intravenous injection of the complexes into Swiss Albino mice at 2 minutes, 2 hours, and 4 hours intervals. Finally, all the complexes proved to be stable also in vivo and the biological results differed according to the ligand used. We successfully synthesized and characterized three novel dicarbonyl cis-trans-M(SS)(isc)2(CO)2, cis-trans-M(SS)(P)2(CO)2 and cis-trans-M(SS)(P)(isc)(CO)2 (M=99mTc/Re), by gradual replacement of a carbonyl ligand by isocyanide and/or triphenylphosphine. These model compounds may prove useful for the development of multimodal complexes for nuclear medicine applications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νέα [2+1+1] Προσέγγιση Μεικτών Συμπλόκων Ρηνίου και Τεχνητίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ισχυροπούλου Μυρτώ","Ischyropoulou Myrto"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Τα [2+1] μεικτά σύμπλοκα, fac-ML1L2(CO)3 (M=99mTc/Re), χαρακτηρίζονται από κινητική σταθερότητα και προσφέρουν ένα μοναδικό συνδυαστικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι επιτρέπουν την ευελιξία να προσαρμόσουν τις φυσικοχημικές τους ιδιότητες, με την πρόσδεση διδραστικών, L1, και/ή μονοδραστικών L2 υποκαταστατών αλλά και την πρόσδεση φαρμακοφόρων στους υποκαταστάτες. Πρόσφατα αποδείξαμε ότι όταν ο διδραστικός υποκαταστάτης είναι το κιναλδικό οξύ (ΝΟ) και μονοδραστικός υποκαταστάτης είναι η τριφαίνυλφωσφίνη ή το ισοκυανίδιο (C), M(NO)(P)(CO)3 ή M(NO)(C)(CO)3, το καρβονύλιο που βρίσκεται σε trans θέση με τους υποκαταστάτες P ή C, καθίσταται ευκίνητο και μπορεί να αντικατασταθεί από μία δεύτερη φωσφίνη ή ισοκυανίδιο οδηγώντας στην [2+1+1] προσέγγιση των cis-trans-M(NO)(P)2(CO)2 ή cis-trans-M(NO)(P)(C)(CO)2 δικαρβόνυλο συμπλόκων. Αυτό επεκτείνει περισσότερο τα πλεονεκτήματα της [2+1] προσέγγισης, προσφέροντας περισσότερο χώρο για δομική μεταβλητότητα. Στοχεύοντας σε περεταίρω διερεύνηση της [2+1] προσέγγισης με διαφορετικό διδραστικό υποκαταστάτη λόγω της δυσκολίας πρόσδεσης φαρμακοφόρου στο κιναλδικό, αναφέρουμε στην συγκεκριμένη μεταπτυχιακή εργασία τη σύνθεση και το χαρακτηρισμό δέκα συμπλόκων ρηνίου και τεχνητίου, τέσσερα τρικαρβόνυλο trans-[Re/99mTc(SS)(isc)(CO)3] 1, 1’ και trans-[Re/99mTc(SS)(P)(CO)2] 2, 2’ και έξι δικαρβόνυλο cis-trans-[Re/99mTc(SS)(isc)2(CO)2] 3, 3’, cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)2(CO)2] 4, 4’ και cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)(isc)(CO)2] 5, 5’, όπου (SS) είναι ο διδραστικός διθειοκαρβαμιδικός υποκαταστάτης, (P) είναι η τριφαίνυλφωσφίνη και (isc) είναι το κυκλοέξυλοισονιτρίλιο. Αντίδραση του fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] πυρήνα με ισομοριακές ποσότητες (SS) και (isc) ή (P) σε μεθανολικό διάλυμα υπό βρασμό με κάθετο ψυκτήρα για 4 ώρες, μας έδωσε τα [2+1] τρικαρβόνυλο σύμπλοκα fac-[Re(SS)(isc)(CO)3] ,1 και fac-[Re(SS)(P)(CO)3] ,2. Για να λάβουμε τα σύμπλοκα 3- 4, ισομοριακές ποσότητες του precursor fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] και (SS) αντέδρασαν με περίσσεια (isc) ή (P) αντίστοιχα σε διάλυμα τολουλίου, σε βρασμό υπο κάθετο ψυκτήρα για 7 ώρες. Το σύμπλοκο 5 το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1 με περίσσεια (P) ή με την αντίδραση του συμπλόκου 2 με περίσσεια του (isc) σε διάλυμα τολουολίου υπό βρασμό για for 7 hours. Τα αντίστοιχα 99mTc συντέθηκαν με μια παρόμοια διαδικασία: Αντίδραση του precursor [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) (10-3M) ή (P) (10-3M) στους 70 oC για 30 min απέδωσαν τα σύμπλοκα 1’ or 2’ αντίστοιχα. Αντίδραση του [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ με (SS) και (isc) ή (P) (10-3 M) στους 95 oC για 1 ώρα έδωσαν τα σύμπλοκα 3’ και 4’ αντίστοιχα. Το σύμπλοκο 5’ το λάβαμε με αντίδραση του συμπλόκου 1’ με (P) (10-3M) στους 95 oC για 45 min. Τα σύμπλοκα 1 και 2 τα λάβαμε σε μεγάλη απόδοση, ενώ τα σύμπλοκα 3-5 σε απόδοση 55%, 85% και 30% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν πλήρως από IR και NMR φασματοσκοπικές μέθοδοι, ενώ οι δομές των συμπλόκων 1-4 επιβεβαιώθηκαν με X-ray κρυσταλλογραφία. Οι αποδόσεις των συμπλόκων 1’ και 2’ ήταν>90%, ενώ οι αποδόσεις των δικαρβόνυλο συμπλόκων 3’-5’ ήταν 40%, >95% και 28% αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα απομονώθηκαν από την HPLC και χαρακτηρίστηκαν μετά από συγκριτικές μελέτες με την HPLC χρησιμοποιώντας τα ήδη χαρακτηρισμένα ρήνια για ταυτοποίηση 1-5. Όλα τα σύμπλοκα του 99mTc ήταν σταθερά στους 37 °C υπό την παρουσία ανταγωνιστών ιστιδίνης ή κυστείνης σε pH 7.4 για τουλάχιστον 6 ώρες. Οι τιμές LogP για τα σύμπλοκα 1’-5’ ήταν 3.39, 2.96, 2.60, 1.06 και 2.04, αντίστοιχα. Όλα τα σύμπλοκα αξιολογήθηκαν βιολογικά in vivo, μετά από ενδοφλέβια ένεση των συμπλόκων σε ποντίκια swiss albino για τα χρονικά διαστήματα 2 λεπτών, 2 ωρών και 4 ωρών. Τέλος, όλα τα σύμπλοκα αποδείχτηκαν σταθερά και in vivo και τα βιολογικά αποτελέσματα διέφεραν ανόλογα με τον υποκαταστάτη που χρησιμοποιήθηκε. Συμπερασματικά, με επιτυχία συνθέσαμε και χαρακτηρίσαμε τα έξι δικαρβόνυλο σύμπλοκα cis-trans-M(SS)(isc)2(CO)2, cis-trans-M(SS)(P)2(CO)2 και cis-trans-M(SS)(P)(isc)(CO)2 (M=99mTc/Re), μετά από αντικατάσταση του καρβόνυλο παραγώγου από το ισοκυανίδιο ή τη φωσφίνη. Αυτοί οι δομικοί λίθοι μπορούν να αποδειχτούν χρήσιμοι για την ανάπτυξη νέων πολυλειτουργικών συμπλόκων με εφαρμογή στην πυρηνική ιατρική.","[2+1] mixed ligand complexes, fac-ML1L2(CO)3 (M=99mTc/Re), are characterized by kinetic stability and offer a unique combinatorial advantage since they allow the flexibility to tailor their physicochemical properties by adjusting the bidentate, L1, and/or monodentate, L2, ligands. Recently, it was shown that when L1 is quinaldic acid (NO) and L2 is triphenylphosphine or isocyanide, M (NO)(P)(CO)3 or M (NO)(C)(CO)3, the carbonyl ligand found in trans position to the P or C donor atom is labilized and can be substituted by a second triphenylphosphine or isocyanide leading to [2+1+1] cis-trans-M(NO)(P)2(CO)2 or cis-trans-M(NO)(P)(C)(CO)2 dicarbonyl complexes. This expands even more the advantages of the [2+1] approach, offering more room for structural variability. Aiming at investigating further the [2+1] mixed ligand approach with a different bidentate ligand, herein is reported the synthesis and characterization of ten Re/99mTc complexes; two tricarbonyl trans-[Re/99mTc (SS)(isc)(CO)3] 1, 1’ and trans-[Re/99mTc(SS)(P)(CO)2] 2, 2’ and three dicarbonyl cis-trans-[Re/99mTc(SS)(isc)2(CO)2] 3, 3’, cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)2(CO)2] 4, 4’ and cis-trans-[Re/99mTc(SS)(P)(isc)(CO)2] 5, 5’, where (SS) is diethythiocarbamate, (P) is triphenylphosphine and (isc) is cyclohexylisocyanide. Reaction of fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] with equimolar amounts of (SS) and (isc) or (P) in refluxing methanol for 4 hours yielded the intermediate [2+1] tricarbonyl complexes fac-[Re(SS)(isc)(CO)3] ,1 and fac-[Re(SS)(P)(CO)3] ,2. To obtain complexes 3- 4, equimolar amounts of precursor fac-[NEt4]2[ReBr3(CO)3] and (SS) were reacted with excess of (isc) or (P) respectively in refluxing toluene for 7 hours. Complex 5 was obtained by reacting 1 with excess of (P) or by reacting 2 with excess of (isc) in refluxing toluene for 7 hours. The corresponding 99mTc complexes were synthesized in a similar procedure: Reaction of precursor [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ with (SS) and (isc) (10-3M) or (P) (10-3M) at 70 oC for 30 min resulted in complexes 1’ or 2’ respectively. Reaction of [99mTc]fac-[Tc (H2O)3(CO)3]+ with (SS) and (isc) or (P) (10-3 M) at 95 oC for 1 hour afforded complexes 3’ and 4’ respectively. Complex 5’ was obtained by reacting 1’ with (P) (10-3M) at 95 oC for 45 min. Complexes 1 and 2 were resulted in high yield and complexes 3-5 were obtained in 55%, 85% and 30% yield, respectively. All complexes were fully characterized by elemental analysis and spectroscopic methods. The structure of 1-4 was confirmed by X-ray crystallography. The yields of complexes 1’ and 2’ were >90%; on the other hand, the dicarbonyl complexes 3’-5’ yielded 40%, >95% and 28% respectively. All complexes were purified by HPLC and characterized by HPLC comparative studies, using as references the analogous well characterized Re complexes 1-5. All 99mTc complexes were stable at 37 °C in the presence of excess of histidine or cysteine at pH 7.4 for at least 6 hours. LogP values for 1’-5’ were 3.39, 2.96, 2.60, 1.06 and 2.04, respectively. All complexes were evaluated biologically in vivo, after intravenous injection of the complexes into Swiss Albino mice at 2 minutes, 2 hours, and 4 hours intervals. Finally, all the complexes proved to be stable also in vivo and the biological results differed according to the ligand used. We successfully synthesized and characterized three novel dicarbonyl cis-trans-M(SS)(isc)2(CO)2, cis-trans-M(SS)(P)2(CO)2 and cis-trans-M(SS)(P)(isc)(CO)2 (M=99mTc/Re), by gradual replacement of a carbonyl ligand by isocyanide and/or triphenylphosphine. These model compounds may prove useful for the development of multimodal complexes for nuclear medicine applications."],"dc:identifier":["uoadl:2921719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921719"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νέα [2+1+1] Προσέγγιση Μεικτών Συμπλόκων Ρηνίου και Τεχνητίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z"}