{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921807"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921807","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία διασώσεως μετά τη χορήγηση 2ης γραμμής θεραπείας πριν και μετά την ανοσοθεραπεία στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Έχει φανεί ότι η ανοσοθεραπεία αποτελεί αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (non-small cell lung cancer - NSCLC). Συγκεκριμένα, η καταστολή του άξονα προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου της πρωτεΐνης-1 και του συνδέτη της καθιέρωσε τεράστιες και παρατεταμένες αποκρίσεις. Ως αποτέλεσμα, οι αναστολείς αυτοί έχουν αποκτήσει έγκριση για χρήση, ως θεραπεία, τόσο δεύτερης όσο και πρώτης γραμμής, σε άτομα που πάσχουν από προχωρημένο NSCLC. Στην παρούσα μελέτη έγινε σύγκριση δεδομένων, ώστε να βρεθεί η κατάλληλη θεραπεία διασώσεως πριν και μετά την καθιέρωση της ανοσοθεραπείας στο NSCLC. ΜΕΘΟΔΟΣ Πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων από ανασκόπηση ατομικών φακέλων ασθενών. Το δείγμα αποτελείτο από 108 ασθενείς, 88 άνδρες και 20 γυναίκες και έγινε σύγκριση των θεραπειών διάσωσης που έλαβαν. Πεδία σύγκρισης αποτέλεσαν η συνολική επιβίωση των ασθενών, το χρονικό διάστημα επιδείνωσης από τη λήψη της τελευταίας γραμμής θεραπείας και η ποιότητα ζωής τους. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η επιβίωση της πλειοψηφίας του δείγματος από την τελευταία θεραπεία ήταν οι 5 μήνες, δηλαδή 29 ασθενείς, σε ποσοστό 26,9%. Οι 11 από τους ασθενείς του δείγματός μας, δηλαδή ποσοστό 10,2%, συνεχίζουν μέχρι σήμερα τη θεραπεία τους. Τα συμπτώματα «δύσπνοια, βήχας, πόνος» εμφανίζονται στο μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος, δηλαδή στο 21% . Η πλειοψηφία του δείγματος παρουσίασε επιδείνωση στους 2 μήνες από την τελευταία θεραπεία, δηλαδή τα 43 από τα 108 άτομα, σε ποσοστό 39,8%. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ανοσοθεραπεία έχει αναδειχθεί ως μια σημαντική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με προχωρημένο NSCLC και ο καθορισμός βιοδεικτών για τον εντοπισμό ‘’στοχευμένων ασθενών’’ είναι το ζητούμενο, που θα οδηγήσει σε εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Επιπλέον, η παρακολούθηση της θεραπείας με βάση τους παραπάνω δείκτες, θα συμβάλλει περαιτέρω στον έγκαιρο εντοπισμό της αποτυχίας της θεραπείας και στους υποκείμενους λόγους μη αποτελεσματικότητας, ώστε να επιτραπούν εναλλακτικές προσαρμοσμένες επακόλουθες θεραπείες. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα σχετικά και όλα δείχνουν ότι το μέλλον ανήκει στην ανοσοθεραπεία.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Έχει φανεί ότι η ανοσοθεραπεία αποτελεί αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (non-small cell lung cancer - NSCLC). Συγκεκριμένα, η καταστολή του άξονα προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου της πρωτεΐνης-1 και του συνδέτη της καθιέρωσε τεράστιες και παρατεταμένες αποκρίσεις. Ως αποτέλεσμα, οι αναστολείς αυτοί έχουν αποκτήσει έγκριση για χρήση, ως θεραπεία, τόσο δεύτερης όσο και πρώτης γραμμής, σε άτομα που πάσχουν από προχωρημένο NSCLC. Στην παρούσα μελέτη έγινε σύγκριση δεδομένων, ώστε να βρεθεί η κατάλληλη θεραπεία διασώσεως πριν και μετά την καθιέρωση της ανοσοθεραπείας στο NSCLC. ΜΕΘΟΔΟΣ Πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων από ανασκόπηση ατομικών φακέλων ασθενών. Το δείγμα αποτελείτο από 108 ασθενείς, 88 άνδρες και 20 γυναίκες και έγινε σύγκριση των θεραπειών διάσωσης που έλαβαν. Πεδία σύγκρισης αποτέλεσαν η συνολική επιβίωση των ασθενών, το χρονικό διάστημα επιδείνωσης από τη λήψη της τελευταίας γραμμής θεραπείας και η ποιότητα ζωής τους. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η επιβίωση της πλειοψηφίας του δείγματος από την τελευταία θεραπεία ήταν οι 5 μήνες, δηλαδή 29 ασθενείς, σε ποσοστό 26,9%. Οι 11 από τους ασθενείς του δείγματός μας, δηλαδή ποσοστό 10,2%, συνεχίζουν μέχρι σήμερα τη θεραπεία τους. Τα συμπτώματα «δύσπνοια, βήχας, πόνος» εμφανίζονται στο μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος, δηλαδή στο 21% . Η πλειοψηφία του δείγματος παρουσίασε επιδείνωση στους 2 μήνες από την τελευταία θεραπεία, δηλαδή τα 43 από τα 108 άτομα, σε ποσοστό 39,8%. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ανοσοθεραπεία έχει αναδειχθεί ως μια σημαντική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με προχωρημένο NSCLC και ο καθορισμός βιοδεικτών για τον εντοπισμό ‘’στοχευμένων ασθενών’’ είναι το ζητούμενο, που θα οδηγήσει σε εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Επιπλέον, η παρακολούθηση της θεραπείας με βάση τους παραπάνω δείκτες, θα συμβάλλει περαιτέρω στον έγκαιρο εντοπισμό της αποτυχίας της θεραπείας και στους υποκείμενους λόγους μη αποτελεσματικότητας, ώστε να επιτραπούν εναλλακτικές προσαρμοσμένες επακόλουθες θεραπείες. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα σχετικά και όλα δείχνουν ότι το μέλλον ανήκει στην ανοσοθεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπηλιοπούλου Βασιλική","Spiliopoulou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921807"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921807","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921807","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921807","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921807","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπηλιοπούλου Βασιλική","Spiliopoulou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921807","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921807"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Έχει φανεί ότι η ανοσοθεραπεία αποτελεί αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (non-small cell lung cancer - NSCLC). Συγκεκριμένα, η καταστολή του άξονα προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου της πρωτεΐνης-1 και του συνδέτη της καθιέρωσε τεράστιες και παρατεταμένες αποκρίσεις. Ως αποτέλεσμα, οι αναστολείς αυτοί έχουν αποκτήσει έγκριση για χρήση, ως θεραπεία, τόσο δεύτερης όσο και πρώτης γραμμής, σε άτομα που πάσχουν από προχωρημένο NSCLC. Στην παρούσα μελέτη έγινε σύγκριση δεδομένων, ώστε να βρεθεί η κατάλληλη θεραπεία διασώσεως πριν και μετά την καθιέρωση της ανοσοθεραπείας στο NSCLC. ΜΕΘΟΔΟΣ Πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων από ανασκόπηση ατομικών φακέλων ασθενών. Το δείγμα αποτελείτο από 108 ασθενείς, 88 άνδρες και 20 γυναίκες και έγινε σύγκριση των θεραπειών διάσωσης που έλαβαν. Πεδία σύγκρισης αποτέλεσαν η συνολική επιβίωση των ασθενών, το χρονικό διάστημα επιδείνωσης από τη λήψη της τελευταίας γραμμής θεραπείας και η ποιότητα ζωής τους. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η επιβίωση της πλειοψηφίας του δείγματος από την τελευταία θεραπεία ήταν οι 5 μήνες, δηλαδή 29 ασθενείς, σε ποσοστό 26,9%. Οι 11 από τους ασθενείς του δείγματός μας, δηλαδή ποσοστό 10,2%, συνεχίζουν μέχρι σήμερα τη θεραπεία τους. Τα συμπτώματα «δύσπνοια, βήχας, πόνος» εμφανίζονται στο μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος, δηλαδή στο 21% . Η πλειοψηφία του δείγματος παρουσίασε επιδείνωση στους 2 μήνες από την τελευταία θεραπεία, δηλαδή τα 43 από τα 108 άτομα, σε ποσοστό 39,8%. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ανοσοθεραπεία έχει αναδειχθεί ως μια σημαντική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με προχωρημένο NSCLC και ο καθορισμός βιοδεικτών για τον εντοπισμό ‘’στοχευμένων ασθενών’’ είναι το ζητούμενο, που θα οδηγήσει σε εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Επιπλέον, η παρακολούθηση της θεραπείας με βάση τους παραπάνω δείκτες, θα συμβάλλει περαιτέρω στον έγκαιρο εντοπισμό της αποτυχίας της θεραπείας και στους υποκείμενους λόγους μη αποτελεσματικότητας, ώστε να επιτραπούν εναλλακτικές προσαρμοσμένες επακόλουθες θεραπείες. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα σχετικά και όλα δείχνουν ότι το μέλλον ανήκει στην ανοσοθεραπεία.","INTRODUCTION Immunotherapy seems to be an effective treatment for patients who suffer from non-small cell lung cancer (NSCLC). In particular, the suppression of the programmed cell death axis of protein-1 and its binder established huge and prolonged responses. As a result, these inhibitors have been approved for use as a second-line and first-line treatment in patients with advanced NSCLC. In the present study, data were compared to find the appropriate rescue treatment before and after the introduction of immunotherapy in the NSCLC. METHOD Collection of samples was performed by reviewing individual patient files. The sample consisted of 108 patients, 88 men and 20 women and compared the rescue treatments they received. Comparison fields were the overall survival of patients, the deterioration time from the last line of treatment and their quality of life. RESULTS The survival of the majority of the sample from the last treatment was 5 months, ie 29 patients, at a rate of 26.9%. 11 of the patients in our sample, ie 10.2%, continue their treatment to date. The symptoms of \"shortness of breath, cough, pain\" appear in the largest percentage of the sample, ie 21%. The majority of the sample worsened 2 months after the last treatment, ie 43 of the 108 individuals, at a rate of 39.8%. CONCLUSIONS Immunotherapy has emerged as an important treatment option for patients with advanced NSCLC. The identification of biomarkers in order to find 6 \"targeted patients\" is the goal that will lead to individualized therapeutic approaches. In addition, follow-up treatment based on the above indicators will further contribute to the early detection of treatment failure and the underlying causes of ineffectiveness, in order to allow alternative follow-up treatments. Further research is needed and it is almost sure that the future belongs to immunotherapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία διασώσεως μετά τη χορήγηση 2ης γραμμής θεραπείας πριν και μετά την ανοσοθεραπεία στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπηλιοπούλου Βασιλική","Spiliopoulou Vasiliki"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Έχει φανεί ότι η ανοσοθεραπεία αποτελεί αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (non-small cell lung cancer - NSCLC). Συγκεκριμένα, η καταστολή του άξονα προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου της πρωτεΐνης-1 και του συνδέτη της καθιέρωσε τεράστιες και παρατεταμένες αποκρίσεις. Ως αποτέλεσμα, οι αναστολείς αυτοί έχουν αποκτήσει έγκριση για χρήση, ως θεραπεία, τόσο δεύτερης όσο και πρώτης γραμμής, σε άτομα που πάσχουν από προχωρημένο NSCLC. Στην παρούσα μελέτη έγινε σύγκριση δεδομένων, ώστε να βρεθεί η κατάλληλη θεραπεία διασώσεως πριν και μετά την καθιέρωση της ανοσοθεραπείας στο NSCLC. ΜΕΘΟΔΟΣ Πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων από ανασκόπηση ατομικών φακέλων ασθενών. Το δείγμα αποτελείτο από 108 ασθενείς, 88 άνδρες και 20 γυναίκες και έγινε σύγκριση των θεραπειών διάσωσης που έλαβαν. Πεδία σύγκρισης αποτέλεσαν η συνολική επιβίωση των ασθενών, το χρονικό διάστημα επιδείνωσης από τη λήψη της τελευταίας γραμμής θεραπείας και η ποιότητα ζωής τους. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η επιβίωση της πλειοψηφίας του δείγματος από την τελευταία θεραπεία ήταν οι 5 μήνες, δηλαδή 29 ασθενείς, σε ποσοστό 26,9%. Οι 11 από τους ασθενείς του δείγματός μας, δηλαδή ποσοστό 10,2%, συνεχίζουν μέχρι σήμερα τη θεραπεία τους. Τα συμπτώματα «δύσπνοια, βήχας, πόνος» εμφανίζονται στο μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος, δηλαδή στο 21% . Η πλειοψηφία του δείγματος παρουσίασε επιδείνωση στους 2 μήνες από την τελευταία θεραπεία, δηλαδή τα 43 από τα 108 άτομα, σε ποσοστό 39,8%. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ανοσοθεραπεία έχει αναδειχθεί ως μια σημαντική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με προχωρημένο NSCLC και ο καθορισμός βιοδεικτών για τον εντοπισμό ‘’στοχευμένων ασθενών’’ είναι το ζητούμενο, που θα οδηγήσει σε εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Επιπλέον, η παρακολούθηση της θεραπείας με βάση τους παραπάνω δείκτες, θα συμβάλλει περαιτέρω στον έγκαιρο εντοπισμό της αποτυχίας της θεραπείας και στους υποκείμενους λόγους μη αποτελεσματικότητας, ώστε να επιτραπούν εναλλακτικές προσαρμοσμένες επακόλουθες θεραπείες. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα σχετικά και όλα δείχνουν ότι το μέλλον ανήκει στην ανοσοθεραπεία.","INTRODUCTION Immunotherapy seems to be an effective treatment for patients who suffer from non-small cell lung cancer (NSCLC). In particular, the suppression of the programmed cell death axis of protein-1 and its binder established huge and prolonged responses. As a result, these inhibitors have been approved for use as a second-line and first-line treatment in patients with advanced NSCLC. In the present study, data were compared to find the appropriate rescue treatment before and after the introduction of immunotherapy in the NSCLC. METHOD Collection of samples was performed by reviewing individual patient files. The sample consisted of 108 patients, 88 men and 20 women and compared the rescue treatments they received. Comparison fields were the overall survival of patients, the deterioration time from the last line of treatment and their quality of life. RESULTS The survival of the majority of the sample from the last treatment was 5 months, ie 29 patients, at a rate of 26.9%. 11 of the patients in our sample, ie 10.2%, continue their treatment to date. The symptoms of \"shortness of breath, cough, pain\" appear in the largest percentage of the sample, ie 21%. The majority of the sample worsened 2 months after the last treatment, ie 43 of the 108 individuals, at a rate of 39.8%. CONCLUSIONS Immunotherapy has emerged as an important treatment option for patients with advanced NSCLC. The identification of biomarkers in order to find 6 \"targeted patients\" is the goal that will lead to individualized therapeutic approaches. In addition, follow-up treatment based on the above indicators will further contribute to the early detection of treatment failure and the underlying causes of ineffectiveness, in order to allow alternative follow-up treatments. Further research is needed and it is almost sure that the future belongs to immunotherapy."],"dc:identifier":["uoadl:2921807","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921807"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπεία διασώσεως μετά τη χορήγηση 2ης γραμμής θεραπείας πριν και μετά την ανοσοθεραπεία στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z"}