{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921854"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2921854","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Πληθυσμιακή Φαρμακοκινητική ανάλυση του καρβοξυλικού μεταβολίτη της Κλοπιδογρέλης σε μετεμφραγματικούς ασθενείς και σε ασθενείς με οξεία στεφανιαία νόσο.\"","abstract":"Εισαγωγή: Η κλοπιδογρέλη είναι ένα αντιαιμοπεταλιακό φάρμακο που χρησιμοποιείται ευρέως στις μέρες μας για την πρόληψη εμφάνισης καρδιαγγειακού συμβάντος τόσο πρωτογενώς όσο και δευτερογενώς σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή οξείας στεφανιαίας νόσου. Υφίσταται έντονο μεταβολισμό πρώτης διόδου με το 85% περίπου της απορροφηθείσας δόσης να μετατρέπεται σε έναν καρβοξυλικό, φαρμακολογικά ανενεργό μεταβολίτη και το 2% περίπου της δόσης που απορροφάται να μετατρέπεται στον ενεργό μεταβολίτη που ασκεί την αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ωστόσο, λόγω μεγάλης διατομικής μεταβλητότητας, σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών εμφανίζεται αντίσταση στη θεραπεία με κλοπιδογρέλη που εκφράζεται ως εκδήλωση μειωμένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης. Στην εμφάνιση σημαντικής διατομικής μεταβλητότητας έχουν ενοχοποιηθεί πολλοί παράγοντες όπως δημογραφικές μεταβλητές, φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις, ύπαρξη συννοσηροτήτων αλλά και γενετικοί πολυμορφισμοί ενζύμων και ιδιαίτερα η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19. Σκοπός της μελέτης: Όλοι οι ανωτέρω λόγοι δημιούργησαν την ανάγκη διερεύνησης του φαρμακοκινητικού προφίλ του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης με σκοπό την ανάπτυξη ενός πληθυσμιακού μοντέλου και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τη φαρμακοκινητική της κλοπιδογρέλης στο πλάσμα σε άμεση συσχέτιση με το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς, των ατομικών χαρακτηριστικών τους αλλά και του εκάστοτε βιοισοδύναμου σκευάσματος. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από Β’ Καρδιολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» μετά από αρχικής χορήγηση κλοπιδογρέλης σε δόσεις 75,300,600mg την πρώτη ημέρα και εν συνεχεία σε δόση συντήρησης 75 mg την ημέρα για διάστημα τουλάχιστον 6 μηνών-1 χρόνου. Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού (UV).Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2019R2 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου(αριθμός διαμερισμάτων, διερεύνησή κινητικής απορρόφησης), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (αναλογικό, προσθετικό, συνδυαστικό), της μη γραμμικής απομάκρυνσης καθώς και των αρχικών τιμών των παραμέτρων. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών όπως φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, γενετικά χαρακτηριστικά (ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19) καθώς και διαφορετικό βιοισοδύναμο σκεύασμα στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC), Bayesian (BIC), και corrected Bayesian (BICc), η σημαντικότητα (p-value <0.05 του Wald test) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Το τελικό μοντέλο ελέγχθηκε για την αξιοπιστία του με το διάγραμμα VPC (Visual Predictive Check), την μέθοδο «Bootstrap» αλλά και την καινούργια δυνατότητα αξιολόγησης του τελικού μοντέλου που παρέχεται από το Monolix. Αποτελέσματα: Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική του καρβοξυλικού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης είναι το δι-διαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και γραμμική κινητική απομάκρυνσής και με μοντέλο σφάλματος το αναλογικό. Τα δομικά μοντέλα με ένα διαμέρισμα ή τρία διαμερίσματα ή με την ύπαρξη μη γραμμικής απομάκρυνσης απορρίφθηκαν λόγω μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Με την ίδια λογική, απορρίφθηκαν και τα υπόλοιπα μοντέλα σφάλματος. Η τιμή της σταθεράς πρωτοταξικής απορρόφησης ka βρέθηκε ίση με 0,538 hr-1, η τιμή της συνολικής κάθαρσης Cl ίση με 1,19L/hr, η τιμή του κεντρικού και περιφερικού όγκου κατανομής V1 και V2 ίση με 18,4 L και 1250 L ενώ η ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q βρέθηκε ίση με 42,9 L/hr. Όλες οι πληθυσμιακές τιμές των φαρμακοκινητικών παραμέτρων που υπολογισθήκαν είχαν σημαντική διατομικής μεταβλητότητα με εξαίρεση την πληθυσμιακή τιμή της ενδοδιαμερισματικής κάθαρσης Q. Εντοπίστηκε επίσης συσχέτιση μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σημαντικά την ολική κάθαρση αλλά και την ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q ενώ ο περιφερικός όγκος κατανομής βρέθηκε να μεταβάλλεται με την χορήγηση σκευάσματος DRUG 1 ή DRUG 2 οπότε οι παραπάνω σχέσεις εισήχθησαν στο τελικό μοντέλο ως συμμεταβλητές. Τέλος, τα αποτελέσματα του τελικού μοντέλου επικυρώθηκαν με την μέθοδο «Bootstrap», αφού οι τιμές του εμπεριέχονταν στα 90% διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν αλλά και με την δυνατότητα αξιολόγησης του Μοnolix εφόσον οι προσομοιωμένες τιμές προσεγγίζουν τις υπολογισθείσες του τελικού μοντέλου. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στην ανάπτυξη ενός αξιόπιστου πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου που περιγράφει ικανοποιητικά την φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης. Σημαντική διατομική μεταβλητότητα βρέθηκε στην πλειονότητα των φαρμακοκινητικών παραμέτρων με εξαίρεση την ενδοδιαμεριματική κάθαρση Q, η οποία ενδεχομένως να οφείλεται σε παρουσία συννοσηροτήτων. Ισχυρή συσχέτιση εντοπίστηκε μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ολική και ενδοδιαμερισματική κάθαρση Cl και Q ενώ η χορήγηση διαφορετικού βιοισοδύναμου σκευάσματος Clovelen (DRUG 1) και Grepid (DRUG 2) να μεταβάλλει σε σημαντικό βαθμό τον περιφερικό όγκο κατανομής V2 επηρεάζοντας πιθανόν τις χορηγήσεις δόσεων εφόδου. Η περαιτέρω έρευνα, η οποία θα εισάγει επιπλέον συννοσηρότητες ως συμμεταβλητές ή θα διαπιστώνει την μεταβολή του όγκου κατανομής ανάλογα με την βιοισοδύναμη μορφή της κλοπιδογρέλης, θα μπορούσε να συμβάλλει στην επιβεβαίωση των ευρημάτων της παρούσας εργασίας και στην βελτιστοποίηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της κλοπιδογρέλης, μέσω εξαγωγής έμμεσων συμπερασμάτων από τη φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κλοπιδογρέλη είναι ένα αντιαιμοπεταλιακό φάρμακο που χρησιμοποιείται ευρέως στις μέρες μας για την πρόληψη εμφάνισης καρδιαγγειακού συμβάντος τόσο πρωτογενώς όσο και δευτερογενώς σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή οξείας στεφανιαίας νόσου. Υφίσταται έντονο μεταβολισμό πρώτης διόδου με το 85% περίπου της απορροφηθείσας δόσης να μετατρέπεται σε έναν καρβοξυλικό, φαρμακολογικά ανενεργό μεταβολίτη και το 2% περίπου της δόσης που απορροφάται να μετατρέπεται στον ενεργό μεταβολίτη που ασκεί την αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ωστόσο, λόγω μεγάλης διατομικής μεταβλητότητας, σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών εμφανίζεται αντίσταση στη θεραπεία με κλοπιδογρέλη που εκφράζεται ως εκδήλωση μειωμένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης. Στην εμφάνιση σημαντικής διατομικής μεταβλητότητας έχουν ενοχοποιηθεί πολλοί παράγοντες όπως δημογραφικές μεταβλητές, φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις, ύπαρξη συννοσηροτήτων αλλά και γενετικοί πολυμορφισμοί ενζύμων και ιδιαίτερα η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19. Σκοπός της μελέτης: Όλοι οι ανωτέρω λόγοι δημιούργησαν την ανάγκη διερεύνησης του φαρμακοκινητικού προφίλ του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης με σκοπό την ανάπτυξη ενός πληθυσμιακού μοντέλου και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τη φαρμακοκινητική της κλοπιδογρέλης στο πλάσμα σε άμεση συσχέτιση με το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς, των ατομικών χαρακτηριστικών τους αλλά και του εκάστοτε βιοισοδύναμου σκευάσματος. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από Β’ Καρδιολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» μετά από αρχικής χορήγηση κλοπιδογρέλης σε δόσεις 75,300,600mg την πρώτη ημέρα και εν συνεχεία σε δόση συντήρησης 75 mg την ημέρα για διάστημα τουλάχιστον 6 μηνών-1 χρόνου. Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού (UV).Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2019R2 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου(αριθμός διαμερισμάτων, διερεύνησή κινητικής απορρόφησης), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (αναλογικό, προσθετικό, συνδυαστικό), της μη γραμμικής απομάκρυνσης καθώς και των αρχικών τιμών των παραμέτρων. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών όπως φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, γενετικά χαρακτηριστικά (ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19) καθώς και διαφορετικό βιοισοδύναμο σκεύασμα στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC), Bayesian (BIC), και corrected Bayesian (BICc), η σημαντικότητα (p-value &lt;0.05 του Wald test) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Το τελικό μοντέλο ελέγχθηκε για την αξιοπιστία του με το διάγραμμα VPC (Visual Predictive Check), την μέθοδο «Bootstrap» αλλά και την καινούργια δυνατότητα αξιολόγησης του τελικού μοντέλου που παρέχεται από το Monolix. Αποτελέσματα: Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική του καρβοξυλικού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης είναι το δι-διαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και γραμμική κινητική απομάκρυνσής και με μοντέλο σφάλματος το αναλογικό. Τα δομικά μοντέλα με ένα διαμέρισμα ή τρία διαμερίσματα ή με την ύπαρξη μη γραμμικής απομάκρυνσης απορρίφθηκαν λόγω μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Με την ίδια λογική, απορρίφθηκαν και τα υπόλοιπα μοντέλα σφάλματος. Η τιμή της σταθεράς πρωτοταξικής απορρόφησης ka βρέθηκε ίση με 0,538 hr-1, η τιμή της συνολικής κάθαρσης Cl ίση με 1,19L/hr, η τιμή του κεντρικού και περιφερικού όγκου κατανομής V1 και V2 ίση με 18,4 L και 1250 L ενώ η ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q βρέθηκε ίση με 42,9 L/hr. Όλες οι πληθυσμιακές τιμές των φαρμακοκινητικών παραμέτρων που υπολογισθήκαν είχαν σημαντική διατομικής μεταβλητότητα με εξαίρεση την πληθυσμιακή τιμή της ενδοδιαμερισματικής κάθαρσης Q. Εντοπίστηκε επίσης συσχέτιση μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σημαντικά την ολική κάθαρση αλλά και την ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q ενώ ο περιφερικός όγκος κατανομής βρέθηκε να μεταβάλλεται με την χορήγηση σκευάσματος DRUG 1 ή DRUG 2 οπότε οι παραπάνω σχέσεις εισήχθησαν στο τελικό μοντέλο ως συμμεταβλητές. Τέλος, τα αποτελέσματα του τελικού μοντέλου επικυρώθηκαν με την μέθοδο «Bootstrap», αφού οι τιμές του εμπεριέχονταν στα 90% διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν αλλά και με την δυνατότητα αξιολόγησης του Μοnolix εφόσον οι προσομοιωμένες τιμές προσεγγίζουν τις υπολογισθείσες του τελικού μοντέλου. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στην ανάπτυξη ενός αξιόπιστου πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου που περιγράφει ικανοποιητικά την φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης. Σημαντική διατομική μεταβλητότητα βρέθηκε στην πλειονότητα των φαρμακοκινητικών παραμέτρων με εξαίρεση την ενδοδιαμεριματική κάθαρση Q, η οποία ενδεχομένως να οφείλεται σε παρουσία συννοσηροτήτων. Ισχυρή συσχέτιση εντοπίστηκε μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ολική και ενδοδιαμερισματική κάθαρση Cl και Q ενώ η χορήγηση διαφορετικού βιοισοδύναμου σκευάσματος Clovelen (DRUG 1) και Grepid (DRUG 2) να μεταβάλλει σε σημαντικό βαθμό τον περιφερικό όγκο κατανομής V2 επηρεάζοντας πιθανόν τις χορηγήσεις δόσεων εφόδου. Η περαιτέρω έρευνα, η οποία θα εισάγει επιπλέον συννοσηρότητες ως συμμεταβλητές ή θα διαπιστώνει την μεταβολή του όγκου κατανομής ανάλογα με την βιοισοδύναμη μορφή της κλοπιδογρέλης, θα μπορούσε να συμβάλλει στην επιβεβαίωση των ευρημάτων της παρούσας εργασίας και στην βελτιστοποίηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της κλοπιδογρέλης, μέσω εξαγωγής έμμεσων συμπερασμάτων από τη φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Γουλιέλμος Μιχάλης","Goulielmos Michalis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921854"],"render_values":[{"text":"uoadl:2921854","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921854","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921854","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2921854","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γουλιέλμος Μιχάλης","Goulielmos Michalis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2921854","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921854"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κλοπιδογρέλη είναι ένα αντιαιμοπεταλιακό φάρμακο που χρησιμοποιείται ευρέως στις μέρες μας για την πρόληψη εμφάνισης καρδιαγγειακού συμβάντος τόσο πρωτογενώς όσο και δευτερογενώς σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή οξείας στεφανιαίας νόσου. Υφίσταται έντονο μεταβολισμό πρώτης διόδου με το 85% περίπου της απορροφηθείσας δόσης να μετατρέπεται σε έναν καρβοξυλικό, φαρμακολογικά ανενεργό μεταβολίτη και το 2% περίπου της δόσης που απορροφάται να μετατρέπεται στον ενεργό μεταβολίτη που ασκεί την αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ωστόσο, λόγω μεγάλης διατομικής μεταβλητότητας, σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών εμφανίζεται αντίσταση στη θεραπεία με κλοπιδογρέλη που εκφράζεται ως εκδήλωση μειωμένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης. Στην εμφάνιση σημαντικής διατομικής μεταβλητότητας έχουν ενοχοποιηθεί πολλοί παράγοντες όπως δημογραφικές μεταβλητές, φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις, ύπαρξη συννοσηροτήτων αλλά και γενετικοί πολυμορφισμοί ενζύμων και ιδιαίτερα η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19. Σκοπός της μελέτης: Όλοι οι ανωτέρω λόγοι δημιούργησαν την ανάγκη διερεύνησης του φαρμακοκινητικού προφίλ του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης με σκοπό την ανάπτυξη ενός πληθυσμιακού μοντέλου και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τη φαρμακοκινητική της κλοπιδογρέλης στο πλάσμα σε άμεση συσχέτιση με το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς, των ατομικών χαρακτηριστικών τους αλλά και του εκάστοτε βιοισοδύναμου σκευάσματος. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από Β’ Καρδιολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» μετά από αρχικής χορήγηση κλοπιδογρέλης σε δόσεις 75,300,600mg την πρώτη ημέρα και εν συνεχεία σε δόση συντήρησης 75 mg την ημέρα για διάστημα τουλάχιστον 6 μηνών-1 χρόνου. Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού (UV).Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2019R2 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου(αριθμός διαμερισμάτων, διερεύνησή κινητικής απορρόφησης), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (αναλογικό, προσθετικό, συνδυαστικό), της μη γραμμικής απομάκρυνσης καθώς και των αρχικών τιμών των παραμέτρων. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών όπως φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, γενετικά χαρακτηριστικά (ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19) καθώς και διαφορετικό βιοισοδύναμο σκεύασμα στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC), Bayesian (BIC), και corrected Bayesian (BICc), η σημαντικότητα (p-value <0.05 του Wald test) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Το τελικό μοντέλο ελέγχθηκε για την αξιοπιστία του με το διάγραμμα VPC (Visual Predictive Check), την μέθοδο «Bootstrap» αλλά και την καινούργια δυνατότητα αξιολόγησης του τελικού μοντέλου που παρέχεται από το Monolix. Αποτελέσματα: Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική του καρβοξυλικού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης είναι το δι-διαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και γραμμική κινητική απομάκρυνσής και με μοντέλο σφάλματος το αναλογικό. Τα δομικά μοντέλα με ένα διαμέρισμα ή τρία διαμερίσματα ή με την ύπαρξη μη γραμμικής απομάκρυνσης απορρίφθηκαν λόγω μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Με την ίδια λογική, απορρίφθηκαν και τα υπόλοιπα μοντέλα σφάλματος. Η τιμή της σταθεράς πρωτοταξικής απορρόφησης ka βρέθηκε ίση με 0,538 hr-1, η τιμή της συνολικής κάθαρσης Cl ίση με 1,19L/hr, η τιμή του κεντρικού και περιφερικού όγκου κατανομής V1 και V2 ίση με 18,4 L και 1250 L ενώ η ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q βρέθηκε ίση με 42,9 L/hr. Όλες οι πληθυσμιακές τιμές των φαρμακοκινητικών παραμέτρων που υπολογισθήκαν είχαν σημαντική διατομικής μεταβλητότητα με εξαίρεση την πληθυσμιακή τιμή της ενδοδιαμερισματικής κάθαρσης Q. Εντοπίστηκε επίσης συσχέτιση μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σημαντικά την ολική κάθαρση αλλά και την ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q ενώ ο περιφερικός όγκος κατανομής βρέθηκε να μεταβάλλεται με την χορήγηση σκευάσματος DRUG 1 ή DRUG 2 οπότε οι παραπάνω σχέσεις εισήχθησαν στο τελικό μοντέλο ως συμμεταβλητές. Τέλος, τα αποτελέσματα του τελικού μοντέλου επικυρώθηκαν με την μέθοδο «Bootstrap», αφού οι τιμές του εμπεριέχονταν στα 90% διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν αλλά και με την δυνατότητα αξιολόγησης του Μοnolix εφόσον οι προσομοιωμένες τιμές προσεγγίζουν τις υπολογισθείσες του τελικού μοντέλου. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στην ανάπτυξη ενός αξιόπιστου πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου που περιγράφει ικανοποιητικά την φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης. Σημαντική διατομική μεταβλητότητα βρέθηκε στην πλειονότητα των φαρμακοκινητικών παραμέτρων με εξαίρεση την ενδοδιαμεριματική κάθαρση Q, η οποία ενδεχομένως να οφείλεται σε παρουσία συννοσηροτήτων. Ισχυρή συσχέτιση εντοπίστηκε μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ολική και ενδοδιαμερισματική κάθαρση Cl και Q ενώ η χορήγηση διαφορετικού βιοισοδύναμου σκευάσματος Clovelen (DRUG 1) και Grepid (DRUG 2) να μεταβάλλει σε σημαντικό βαθμό τον περιφερικό όγκο κατανομής V2 επηρεάζοντας πιθανόν τις χορηγήσεις δόσεων εφόδου. Η περαιτέρω έρευνα, η οποία θα εισάγει επιπλέον συννοσηρότητες ως συμμεταβλητές ή θα διαπιστώνει την μεταβολή του όγκου κατανομής ανάλογα με την βιοισοδύναμη μορφή της κλοπιδογρέλης, θα μπορούσε να συμβάλλει στην επιβεβαίωση των ευρημάτων της παρούσας εργασίας και στην βελτιστοποίηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της κλοπιδογρέλης, μέσω εξαγωγής έμμεσων συμπερασμάτων από τη φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη.","Introduction: Clopidogrel is an antiplatelet medicine widely used nowadays in order to prevent cardiovascular event, primarily and secondary, in patients suffering from acute coronary syndrome or with previous history of myocardial infraction. Metabolized extensively from the first-pass effect, about 85% of the absorbed drug is metabolized in an inactive-carboxylic acid derivate and about 2% of the total dose prescribed is metabolized in to an active metabolite who acts as an antiplatelet agent. However, due to significant inter-individual variability, there is, in a significant number of patients, resistance in treatment with clopidogrel which is shown as reduced antiplatelet activity. There are a number of factors contributing in the development of the inter-individual variability, such as demographic factors, drug-drug interactions, presence of comorbidities and genetic polymorphisms, primarily the presence of the CYP2C19 genetic mutation of reduced activity. Objectives: Considering all the above, the objectives of this study is to investigate the pharmacokinetic profile of the inactive metabolite clopidogrel so as to deduce conclusions regarding clopidogrel΄s pharmacokinetics in plasma in direct correlation with the genetic profile of patients, their individual characteristics and the different bioequivalence products. Methods: Clopidogrel΄s inactive metabolite plasma concentration (C) – time (t) data was obtained from the B Cardiology Clinic of Attikon University Hospital after the initial administration of 75, 300 or 600mg of clopidogrel the first day of the study and 75 mg dose per day for the rest of the study, a total period of 6 months or 1 year. Data were analyzed using a validated HPLC/UV methodology. Nonlinear mixed effect modeling was applied in order to describe the kinetics of inactive metabolite of clopidogrel through the usage of Monolix 2019R2 version. During the analysis, it was conducted the investigation of structural model (number of compartments, investigation of absorption kinetics) and residual error model, the possibility of non-linear elimination and the investigation of the initial estimates of the population parameters. The correlations of pharmacokinetic parameters were assessed for their impact on clopidogrel΄s inactive metabolite kinetics. Potential variables evaluated as potential covariates were sex, age, weight, height, genetic characteristics (presence of CY2PC19 reduced activity genetic mutation) and different bioequivalence clopidogrel products. Evaluation of the results was based on goodness-of-fit plots, statistical information criteria (-2LL, Akaike and Bayesian information criteria), and the physiological soundness of the derived parameters. The entire computational task was performed in Monolix 2019R2. The final model was tested for its credibility with Visual Predictive Check, the Bootstrap method and the new ability of Final Model’s Assessment provided by Monolix. Results: A two-compartment model with first-order absorption and linear elimination and with proportional residual error was found to describe best the C-t profiles of the carboxylic metabolite of clopidogrel. The use of one compartment or three compartments models or the option of non-linear elimination were rejected due to poor fitness in our data. The usage of the same estimation, led to the rejection of the other possible models for the residual error. The following estimates were found for the pharmacokinetic parameters: first-order absorption constant ka:0,538hr-1, total clearance Cl:1,19L/hr, apparent volume of distribution of central and peripheral compartment V1 and V2:18,4 and 1250 L and between compartments clearance Q:42,9L/hr. The majority of the values of population parameters estimated in final model had significant inter-individual variability with the exception of the between compartments clearance. Moreover, strong correlation was found between ka and central and peripheral apparent volume of distribution V1, V2 and between the two apparent volumes of distribution. The presence of CYP2C19 genetic mutation of reduced activity (GENOTYPE 1) was found to contribute significantly to total clearance Cl and between the compartment clearance Q and the option of bioequivalent clopidogrel product (DRUG 1 or 2) to peripheral apparent volume of distribution. Consequently, they introduced as covariates in the final model. Finally, the results of the final model were validated by the Bootstrap method, since its values were contained in the 90% confidence intervals and by the new assessment ability provided by Monolix since its simulated values were close to those estimated with the final model. Conclusions: A population pharmacokinetic model was developed for the description of the inactive-carboxylic metabolite of clopidogrel. Significant inter-individual variability was found in the majority of pharmacokinetics parameters, with the sole exception of the between the compartment’s clearance Q, which it may be attributed to the presence of comorbidities. Strong correlation was found between ka and central and peripheral apparent volume of distribution V1, V2 and between the two apparent volumes of distribution. The presence of CYP2C19 genetic mutation of reduced activity (GENOTYPE 1) was found to contribute significantly to total clearance Cl and between the compartment clearance Q and the option of bioequivalent clopidogrel product (DRUG 1 or 2) to peripheral apparent volume of distribution, with last one being important as it may affect loading doses. Further research which could introduce comorbidities as additional covariates or confirm the variability of peripheral distribution volume depending on the bioequivalent form of clopidogrel, may contribute in the confirmation of our findings and the optimization of safety and effectiveness of clopidogrel, through the conduction of indirect conclusions from the pharmacokinetics of the inactive metabolite."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Πληθυσμιακή Φαρμακοκινητική ανάλυση του καρβοξυλικού μεταβολίτη της Κλοπιδογρέλης σε μετεμφραγματικούς ασθενείς και σε ασθενείς με οξεία στεφανιαία νόσο.\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γουλιέλμος Μιχάλης","Goulielmos Michalis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κλοπιδογρέλη είναι ένα αντιαιμοπεταλιακό φάρμακο που χρησιμοποιείται ευρέως στις μέρες μας για την πρόληψη εμφάνισης καρδιαγγειακού συμβάντος τόσο πρωτογενώς όσο και δευτερογενώς σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή οξείας στεφανιαίας νόσου. Υφίσταται έντονο μεταβολισμό πρώτης διόδου με το 85% περίπου της απορροφηθείσας δόσης να μετατρέπεται σε έναν καρβοξυλικό, φαρμακολογικά ανενεργό μεταβολίτη και το 2% περίπου της δόσης που απορροφάται να μετατρέπεται στον ενεργό μεταβολίτη που ασκεί την αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ωστόσο, λόγω μεγάλης διατομικής μεταβλητότητας, σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών εμφανίζεται αντίσταση στη θεραπεία με κλοπιδογρέλη που εκφράζεται ως εκδήλωση μειωμένης αντιαιμοπεταλιακής δράσης. Στην εμφάνιση σημαντικής διατομικής μεταβλητότητας έχουν ενοχοποιηθεί πολλοί παράγοντες όπως δημογραφικές μεταβλητές, φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις, ύπαρξη συννοσηροτήτων αλλά και γενετικοί πολυμορφισμοί ενζύμων και ιδιαίτερα η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19. Σκοπός της μελέτης: Όλοι οι ανωτέρω λόγοι δημιούργησαν την ανάγκη διερεύνησης του φαρμακοκινητικού προφίλ του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης με σκοπό την ανάπτυξη ενός πληθυσμιακού μοντέλου και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τη φαρμακοκινητική της κλοπιδογρέλης στο πλάσμα σε άμεση συσχέτιση με το γενετικό υπόβαθρο του ασθενούς, των ατομικών χαρακτηριστικών τους αλλά και του εκάστοτε βιοισοδύναμου σκευάσματος. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συγκέντρωσης (C) – χρόνου (t), που αναλύθηκαν στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μελέτη, αποκτήθηκαν από Β’ Καρδιολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» μετά από αρχικής χορήγηση κλοπιδογρέλης σε δόσεις 75,300,600mg την πρώτη ημέρα και εν συνεχεία σε δόση συντήρησης 75 mg την ημέρα για διάστημα τουλάχιστον 6 μηνών-1 χρόνου. Η αναλυτική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση της του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης ήταν η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) σε συνδυασμό με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού (UV).Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού προγράμματος Monolix© έκδοσης 2019R2 και με την εφαρμογή της μεθόδου της μη γραμμικής ανάλυσης μικτών επιδράσεων. Κατά την ανάλυση, πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του δομικού μοντέλου(αριθμός διαμερισμάτων, διερεύνησή κινητικής απορρόφησης), του μοντέλου υπόλοιπου σφάλματος (αναλογικό, προσθετικό, συνδυαστικό), της μη γραμμικής απομάκρυνσης καθώς και των αρχικών τιμών των παραμέτρων. Ακόμη, εξετάστηκε η συσχέτιση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και η επίδραση των συμμεταβλητών όπως φύλο, ηλικία, βάρος, ύψος, γενετικά χαρακτηριστικά (ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19) καθώς και διαφορετικό βιοισοδύναμο σκεύασμα στις παραμέτρους. Επιπλέον, εξετάστηκαν οι συνδυασμοί όλων των ανωτέρω παραγόντων μεταξύ τους. Η επιλογή του βέλτιστου μοντέλου πραγματοποιήθηκε με χρήση ορισμένων διαγνωστικών εργαλείων, όπως η αξιολόγηση των τιμών των πληθυσμιακών παραμέτρων και της φυσιολογικής τους σημασίας, η τιμή του ποσοστού του σχετικού σφάλματος (r.s.e.%), ο στατιστικός έλεγχος καλής προσαρμογής με τη χρήση της τιμής μέγιστης πιθανοφάνειας (-2LL), των κριτηρίων πληροφορίας Akaike (AIC), Bayesian (BIC), και corrected Bayesian (BICc), η σημαντικότητα (p-value <0.05 του Wald test) και τα διαγράμματα καλής προσαρμογής (πληθυσμιακά και εξατομικευμένα). Το τελικό μοντέλο ελέγχθηκε για την αξιοπιστία του με το διάγραμμα VPC (Visual Predictive Check), την μέθοδο «Bootstrap» αλλά και την καινούργια δυνατότητα αξιολόγησης του τελικού μοντέλου που παρέχεται από το Monolix. Αποτελέσματα: Το μοντέλο που βρέθηκε να περιγράφει καλύτερα τη φαρμακοκινητική του καρβοξυλικού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης είναι το δι-διαμερισματικό μοντέλο με πρωτοταξική κινητική απορρόφησης και γραμμική κινητική απομάκρυνσής και με μοντέλο σφάλματος το αναλογικό. Τα δομικά μοντέλα με ένα διαμέρισμα ή τρία διαμερίσματα ή με την ύπαρξη μη γραμμικής απομάκρυνσης απορρίφθηκαν λόγω μη καλής προσαρμογής στα δεδομένα. Με την ίδια λογική, απορρίφθηκαν και τα υπόλοιπα μοντέλα σφάλματος. Η τιμή της σταθεράς πρωτοταξικής απορρόφησης ka βρέθηκε ίση με 0,538 hr-1, η τιμή της συνολικής κάθαρσης Cl ίση με 1,19L/hr, η τιμή του κεντρικού και περιφερικού όγκου κατανομής V1 και V2 ίση με 18,4 L και 1250 L ενώ η ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q βρέθηκε ίση με 42,9 L/hr. Όλες οι πληθυσμιακές τιμές των φαρμακοκινητικών παραμέτρων που υπολογισθήκαν είχαν σημαντική διατομικής μεταβλητότητα με εξαίρεση την πληθυσμιακή τιμή της ενδοδιαμερισματικής κάθαρσης Q. Εντοπίστηκε επίσης συσχέτιση μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου μειωμένης ενεργότητας CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σημαντικά την ολική κάθαρση αλλά και την ενδοδιαμερισματική κάθαρση Q ενώ ο περιφερικός όγκος κατανομής βρέθηκε να μεταβάλλεται με την χορήγηση σκευάσματος DRUG 1 ή DRUG 2 οπότε οι παραπάνω σχέσεις εισήχθησαν στο τελικό μοντέλο ως συμμεταβλητές. Τέλος, τα αποτελέσματα του τελικού μοντέλου επικυρώθηκαν με την μέθοδο «Bootstrap», αφού οι τιμές του εμπεριέχονταν στα 90% διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν αλλά και με την δυνατότητα αξιολόγησης του Μοnolix εφόσον οι προσομοιωμένες τιμές προσεγγίζουν τις υπολογισθείσες του τελικού μοντέλου. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής στα δεδομένα του συγκεκριμένου υπό μελέτη πληθυσμού οδήγησε στην ανάπτυξη ενός αξιόπιστου πληθυσμιακού φαρμακοκινητικού μοντέλου που περιγράφει ικανοποιητικά την φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη της κλοπιδογρέλης. Σημαντική διατομική μεταβλητότητα βρέθηκε στην πλειονότητα των φαρμακοκινητικών παραμέτρων με εξαίρεση την ενδοδιαμεριματική κάθαρση Q, η οποία ενδεχομένως να οφείλεται σε παρουσία συννοσηροτήτων. Ισχυρή συσχέτιση εντοπίστηκε μεταξύ του κεντρικού και περιφερικού φαινόμενου όγκου κατανομής (V1 και V2) με τη σταθερά πρωτοταξικής απορρόφησης ka αλλά και μεταξύ των δύο φαινόμενων όγκων κατανομής. Η ύπαρξη αλληλίου CYP2C19 (GENOTYPE 1) βρέθηκε να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ολική και ενδοδιαμερισματική κάθαρση Cl και Q ενώ η χορήγηση διαφορετικού βιοισοδύναμου σκευάσματος Clovelen (DRUG 1) και Grepid (DRUG 2) να μεταβάλλει σε σημαντικό βαθμό τον περιφερικό όγκο κατανομής V2 επηρεάζοντας πιθανόν τις χορηγήσεις δόσεων εφόδου. Η περαιτέρω έρευνα, η οποία θα εισάγει επιπλέον συννοσηρότητες ως συμμεταβλητές ή θα διαπιστώνει την μεταβολή του όγκου κατανομής ανάλογα με την βιοισοδύναμη μορφή της κλοπιδογρέλης, θα μπορούσε να συμβάλλει στην επιβεβαίωση των ευρημάτων της παρούσας εργασίας και στην βελτιστοποίηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της κλοπιδογρέλης, μέσω εξαγωγής έμμεσων συμπερασμάτων από τη φαρμακοκινητική του ανενεργού μεταβολίτη.","Introduction: Clopidogrel is an antiplatelet medicine widely used nowadays in order to prevent cardiovascular event, primarily and secondary, in patients suffering from acute coronary syndrome or with previous history of myocardial infraction. Metabolized extensively from the first-pass effect, about 85% of the absorbed drug is metabolized in an inactive-carboxylic acid derivate and about 2% of the total dose prescribed is metabolized in to an active metabolite who acts as an antiplatelet agent. However, due to significant inter-individual variability, there is, in a significant number of patients, resistance in treatment with clopidogrel which is shown as reduced antiplatelet activity. There are a number of factors contributing in the development of the inter-individual variability, such as demographic factors, drug-drug interactions, presence of comorbidities and genetic polymorphisms, primarily the presence of the CYP2C19 genetic mutation of reduced activity. Objectives: Considering all the above, the objectives of this study is to investigate the pharmacokinetic profile of the inactive metabolite clopidogrel so as to deduce conclusions regarding clopidogrel΄s pharmacokinetics in plasma in direct correlation with the genetic profile of patients, their individual characteristics and the different bioequivalence products. Methods: Clopidogrel΄s inactive metabolite plasma concentration (C) – time (t) data was obtained from the B Cardiology Clinic of Attikon University Hospital after the initial administration of 75, 300 or 600mg of clopidogrel the first day of the study and 75 mg dose per day for the rest of the study, a total period of 6 months or 1 year. Data were analyzed using a validated HPLC/UV methodology. Nonlinear mixed effect modeling was applied in order to describe the kinetics of inactive metabolite of clopidogrel through the usage of Monolix 2019R2 version. During the analysis, it was conducted the investigation of structural model (number of compartments, investigation of absorption kinetics) and residual error model, the possibility of non-linear elimination and the investigation of the initial estimates of the population parameters. The correlations of pharmacokinetic parameters were assessed for their impact on clopidogrel΄s inactive metabolite kinetics. Potential variables evaluated as potential covariates were sex, age, weight, height, genetic characteristics (presence of CY2PC19 reduced activity genetic mutation) and different bioequivalence clopidogrel products. Evaluation of the results was based on goodness-of-fit plots, statistical information criteria (-2LL, Akaike and Bayesian information criteria), and the physiological soundness of the derived parameters. The entire computational task was performed in Monolix 2019R2. The final model was tested for its credibility with Visual Predictive Check, the Bootstrap method and the new ability of Final Model’s Assessment provided by Monolix. Results: A two-compartment model with first-order absorption and linear elimination and with proportional residual error was found to describe best the C-t profiles of the carboxylic metabolite of clopidogrel. The use of one compartment or three compartments models or the option of non-linear elimination were rejected due to poor fitness in our data. The usage of the same estimation, led to the rejection of the other possible models for the residual error. The following estimates were found for the pharmacokinetic parameters: first-order absorption constant ka:0,538hr-1, total clearance Cl:1,19L/hr, apparent volume of distribution of central and peripheral compartment V1 and V2:18,4 and 1250 L and between compartments clearance Q:42,9L/hr. The majority of the values of population parameters estimated in final model had significant inter-individual variability with the exception of the between compartments clearance. Moreover, strong correlation was found between ka and central and peripheral apparent volume of distribution V1, V2 and between the two apparent volumes of distribution. The presence of CYP2C19 genetic mutation of reduced activity (GENOTYPE 1) was found to contribute significantly to total clearance Cl and between the compartment clearance Q and the option of bioequivalent clopidogrel product (DRUG 1 or 2) to peripheral apparent volume of distribution. Consequently, they introduced as covariates in the final model. Finally, the results of the final model were validated by the Bootstrap method, since its values were contained in the 90% confidence intervals and by the new assessment ability provided by Monolix since its simulated values were close to those estimated with the final model. Conclusions: A population pharmacokinetic model was developed for the description of the inactive-carboxylic metabolite of clopidogrel. Significant inter-individual variability was found in the majority of pharmacokinetics parameters, with the sole exception of the between the compartment’s clearance Q, which it may be attributed to the presence of comorbidities. Strong correlation was found between ka and central and peripheral apparent volume of distribution V1, V2 and between the two apparent volumes of distribution. The presence of CYP2C19 genetic mutation of reduced activity (GENOTYPE 1) was found to contribute significantly to total clearance Cl and between the compartment clearance Q and the option of bioequivalent clopidogrel product (DRUG 1 or 2) to peripheral apparent volume of distribution, with last one being important as it may affect loading doses. Further research which could introduce comorbidities as additional covariates or confirm the variability of peripheral distribution volume depending on the bioequivalent form of clopidogrel, may contribute in the confirmation of our findings and the optimization of safety and effectiveness of clopidogrel, through the conduction of indirect conclusions from the pharmacokinetics of the inactive metabolite."],"dc:identifier":["uoadl:2921854","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2921854"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["\"Πληθυσμιακή Φαρμακοκινητική ανάλυση του καρβοξυλικού μεταβολίτη της Κλοπιδογρέλης σε μετεμφραγματικούς ασθενείς και σε ασθενείς με οξεία στεφανιαία νόσο.\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:32Z"}