{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922442"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922442","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εφαρμογή εναλλακτικού συστήματος επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού","abstract":"Η παρούσα εργασία αναφέρεται στην εφαρμογή ενός συστήματος εναλλακτικής επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in) για την αποκατάσταση της επικοινωνίας τους με το περιβάλλον. Το Σύνδρομο Εγκλεισμού (ΣΕ) είναι μια νευρολογική διαταραχή στην οποία υπάρχει πλήρης παράλυση όλων των ελεγχόμενων μυών εκτός από εκείνων που ελέγχουν τις κινήσεις των ματιών. Τα άτομα με το σύνδρομο αυτό έχουν συνείδηση και πλήρη αντίληψη του περιβάλλοντος αλλά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν κινήσεις (εκτός από την κίνηση των ματιών) ή να μιλούν. Η γνωστική λειτουργία είναι συνήθως ανεπηρέαστη. Η επικοινωνία είναι δυνατή μέσω κινήσεων των ματιών ή ανοίγματος-κλεισίματος των βλεφάρων. Προκαλείται από βλάβη στο εγκεφαλικό στέλεχος, το οποίο αποτελεί μία δομή του εγκεφάλου που τον συνδέει με τον νωτιαίο μυελό και ελέγχει ζωτικές λειτουργίες, όπως οι καρδιοαναπνευστικές. Επιπλέον ευθύνεται και για λειτουργίες όπως η θερμοκρασία του σώματος, οι κύκλοι αφύπνισης και ύπνου και η κατάποση. Τα άτομα με ΣΕ αναγνωρίζουν το περιβάλλον τους και διατηρούν τις αισθήσεις της ακοής και της όρασης. Ο σκοπός της μελέτης είναι η αξιόπιστη επικοινωνία των ασθενών με το περιβάλλον τους μέσω του εκούσιου ανοίγματος και κλεισίματος των ματιών τους και μέσω της χρήσης κατάλληλων λογισμικών στον υπολογιστή. Το εναλλακτικό σύστημα επικοινωνίας αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών και καταγράφει το εκούσιο άνοιγμα-κλείσιμο του ματιού και στη συνέχεια στέλνει μία εντολή πληκτρολογίου ή ποντικιού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η αρχή λειτουργίας του στηρίζεται σε έναν αισθητήρα υπέρυθρης ακτινοβολίας που καταγράφει το ποσό του υπέρυθρου φωτός που αντανακλάται πίσω σε αυτόν. Οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες, όπως για παράδειγμα το χρώμα δέρματος αντανακλούν περισσότερο φως σε σύγκριση με τις πιο σκουρόχρωμες, όπως βλεφαρίδες και φρύδι, με αποτέλεσμα η τάση εξόδου που καταγράφει ο αισθητήρας σε μια ανοιχτόχρωμη επιφάνεια να είναι πολύ μικρότερη από ότι σε μια σκουρόχρωμη. Ανιχνεύοντας αυτή την απότομη αλλαγή στην τάση αναγνωρίζει η συσκευή τη στιγμή που ο ασθενής ανοιγόκλεισε τα μάτια του. Στη συνέχεια μέσω μίας πλακέτας μικροελεγκτή και ενός ασύρματου πρωτοκόλλου Bluetooth, δίνεται η δυνατότητα στο σύστημα να επικοινωνήσει με τον υπολογιστή και να μιμηθεί τη λειτουργία ενός ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη και να στείλει τις αντίστοιχες εντολές. Το σύστημα συνδέεται με ειδικά λογισμικά (software) που χρησιμοποιούν αυτόματη σάρωση και με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα στον ασθενή να γράψει και να μιλήσει μέσω του υπολογιστή καθώς επίσης και η δυνατότητα πλήρους ελέγχου του. Μεγάλη έμφαση δόθηκε στην πλήρη παραμετροποίηση του συστήματος καθώς οι ανάγκες για εξατομίκευση είναι επιβεβλημένες. Έτσι ο ασθενής ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει, μπορεί να χρησιμοποιήσει δύο αισθητήρες ( ένα για κάθε μάτι) και να στέλνει διαφορετικές εντολές ανάλογα με το μάτι που ανοιγοκλείνει, έναν αισθητήρα στο αριστερό ή δεξί μάτι καθώς επίσης και να στέλνει εντολές ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη ανάλογα με τις εφαρμογές και τα προγράμματα που χρησιμοποιεί. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τη μελέτη δείχνουν ότι οι υποστηρικτικές αυτές τεχνολογίες είναι σε θέση να βοηθήσουν τους χρήστες τους. Στην περίπτωση εφαρμογής που παρουσιάζεται παρακάτω, ο ασθενής κατάφερε να το χρησιμοποιήσει με τη βοήθεια εργοθεραπευτή και να ακολουθήσει τα προγράμματα αποκατάστασής της επικοινωνίας του.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αναφέρεται στην εφαρμογή ενός συστήματος εναλλακτικής επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in) για την αποκατάσταση της επικοινωνίας τους με το περιβάλλον. Το Σύνδρομο Εγκλεισμού (ΣΕ) είναι μια νευρολογική διαταραχή στην οποία υπάρχει πλήρης παράλυση όλων των ελεγχόμενων μυών εκτός από εκείνων που ελέγχουν τις κινήσεις των ματιών. Τα άτομα με το σύνδρομο αυτό έχουν συνείδηση και πλήρη αντίληψη του περιβάλλοντος αλλά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν κινήσεις (εκτός από την κίνηση των ματιών) ή να μιλούν. Η γνωστική λειτουργία είναι συνήθως ανεπηρέαστη. Η επικοινωνία είναι δυνατή μέσω κινήσεων των ματιών ή ανοίγματος-κλεισίματος των βλεφάρων. Προκαλείται από βλάβη στο εγκεφαλικό στέλεχος, το οποίο αποτελεί μία δομή του εγκεφάλου που τον συνδέει με τον νωτιαίο μυελό και ελέγχει ζωτικές λειτουργίες, όπως οι καρδιοαναπνευστικές. Επιπλέον ευθύνεται και για λειτουργίες όπως η θερμοκρασία του σώματος, οι κύκλοι αφύπνισης και ύπνου και η κατάποση. Τα άτομα με ΣΕ αναγνωρίζουν το περιβάλλον τους και διατηρούν τις αισθήσεις της ακοής και της όρασης. Ο σκοπός της μελέτης είναι η αξιόπιστη επικοινωνία των ασθενών με το περιβάλλον τους μέσω του εκούσιου ανοίγματος και κλεισίματος των ματιών τους και μέσω της χρήσης κατάλληλων λογισμικών στον υπολογιστή. Το εναλλακτικό σύστημα επικοινωνίας αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών και καταγράφει το εκούσιο άνοιγμα-κλείσιμο του ματιού και στη συνέχεια στέλνει μία εντολή πληκτρολογίου ή ποντικιού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η αρχή λειτουργίας του στηρίζεται σε έναν αισθητήρα υπέρυθρης ακτινοβολίας που καταγράφει το ποσό του υπέρυθρου φωτός που αντανακλάται πίσω σε αυτόν. Οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες, όπως για παράδειγμα το χρώμα δέρματος αντανακλούν περισσότερο φως σε σύγκριση με τις πιο σκουρόχρωμες, όπως βλεφαρίδες και φρύδι, με αποτέλεσμα η τάση εξόδου που καταγράφει ο αισθητήρας σε μια ανοιχτόχρωμη επιφάνεια να είναι πολύ μικρότερη από ότι σε μια σκουρόχρωμη. Ανιχνεύοντας αυτή την απότομη αλλαγή στην τάση αναγνωρίζει η συσκευή τη στιγμή που ο ασθενής ανοιγόκλεισε τα μάτια του. Στη συνέχεια μέσω μίας πλακέτας μικροελεγκτή και ενός ασύρματου πρωτοκόλλου Bluetooth, δίνεται η δυνατότητα στο σύστημα να επικοινωνήσει με τον υπολογιστή και να μιμηθεί τη λειτουργία ενός ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη και να στείλει τις αντίστοιχες εντολές. Το σύστημα συνδέεται με ειδικά λογισμικά (software) που χρησιμοποιούν αυτόματη σάρωση και με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα στον ασθενή να γράψει και να μιλήσει μέσω του υπολογιστή καθώς επίσης και η δυνατότητα πλήρους ελέγχου του. Μεγάλη έμφαση δόθηκε στην πλήρη παραμετροποίηση του συστήματος καθώς οι ανάγκες για εξατομίκευση είναι επιβεβλημένες. Έτσι ο ασθενής ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει, μπορεί να χρησιμοποιήσει δύο αισθητήρες ( ένα για κάθε μάτι) και να στέλνει διαφορετικές εντολές ανάλογα με το μάτι που ανοιγοκλείνει, έναν αισθητήρα στο αριστερό ή δεξί μάτι καθώς επίσης και να στέλνει εντολές ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη ανάλογα με τις εφαρμογές και τα προγράμματα που χρησιμοποιεί. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τη μελέτη δείχνουν ότι οι υποστηρικτικές αυτές τεχνολογίες είναι σε θέση να βοηθήσουν τους χρήστες τους. Στην περίπτωση εφαρμογής που παρουσιάζεται παρακάτω, ο ασθενής κατάφερε να το χρησιμοποιήσει με τη βοήθεια εργοθεραπευτή και να ακολουθήσει τα προγράμματα αποκατάστασής της επικοινωνίας του.","abstract_has_math":false,"creators":["Λεβεντάκης Ανδρέας","Leventakis Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922442"],"render_values":[{"text":"uoadl:2922442","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922442","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922442","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2922442","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λεβεντάκης Ανδρέας","Leventakis Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922442","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922442"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αναφέρεται στην εφαρμογή ενός συστήματος εναλλακτικής επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in) για την αποκατάσταση της επικοινωνίας τους με το περιβάλλον. Το Σύνδρομο Εγκλεισμού (ΣΕ) είναι μια νευρολογική διαταραχή στην οποία υπάρχει πλήρης παράλυση όλων των ελεγχόμενων μυών εκτός από εκείνων που ελέγχουν τις κινήσεις των ματιών. Τα άτομα με το σύνδρομο αυτό έχουν συνείδηση και πλήρη αντίληψη του περιβάλλοντος αλλά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν κινήσεις (εκτός από την κίνηση των ματιών) ή να μιλούν. Η γνωστική λειτουργία είναι συνήθως ανεπηρέαστη. Η επικοινωνία είναι δυνατή μέσω κινήσεων των ματιών ή ανοίγματος-κλεισίματος των βλεφάρων. Προκαλείται από βλάβη στο εγκεφαλικό στέλεχος, το οποίο αποτελεί μία δομή του εγκεφάλου που τον συνδέει με τον νωτιαίο μυελό και ελέγχει ζωτικές λειτουργίες, όπως οι καρδιοαναπνευστικές. Επιπλέον ευθύνεται και για λειτουργίες όπως η θερμοκρασία του σώματος, οι κύκλοι αφύπνισης και ύπνου και η κατάποση. Τα άτομα με ΣΕ αναγνωρίζουν το περιβάλλον τους και διατηρούν τις αισθήσεις της ακοής και της όρασης. Ο σκοπός της μελέτης είναι η αξιόπιστη επικοινωνία των ασθενών με το περιβάλλον τους μέσω του εκούσιου ανοίγματος και κλεισίματος των ματιών τους και μέσω της χρήσης κατάλληλων λογισμικών στον υπολογιστή. Το εναλλακτικό σύστημα επικοινωνίας αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών και καταγράφει το εκούσιο άνοιγμα-κλείσιμο του ματιού και στη συνέχεια στέλνει μία εντολή πληκτρολογίου ή ποντικιού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η αρχή λειτουργίας του στηρίζεται σε έναν αισθητήρα υπέρυθρης ακτινοβολίας που καταγράφει το ποσό του υπέρυθρου φωτός που αντανακλάται πίσω σε αυτόν. Οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες, όπως για παράδειγμα το χρώμα δέρματος αντανακλούν περισσότερο φως σε σύγκριση με τις πιο σκουρόχρωμες, όπως βλεφαρίδες και φρύδι, με αποτέλεσμα η τάση εξόδου που καταγράφει ο αισθητήρας σε μια ανοιχτόχρωμη επιφάνεια να είναι πολύ μικρότερη από ότι σε μια σκουρόχρωμη. Ανιχνεύοντας αυτή την απότομη αλλαγή στην τάση αναγνωρίζει η συσκευή τη στιγμή που ο ασθενής ανοιγόκλεισε τα μάτια του. Στη συνέχεια μέσω μίας πλακέτας μικροελεγκτή και ενός ασύρματου πρωτοκόλλου Bluetooth, δίνεται η δυνατότητα στο σύστημα να επικοινωνήσει με τον υπολογιστή και να μιμηθεί τη λειτουργία ενός ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη και να στείλει τις αντίστοιχες εντολές. Το σύστημα συνδέεται με ειδικά λογισμικά (software) που χρησιμοποιούν αυτόματη σάρωση και με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα στον ασθενή να γράψει και να μιλήσει μέσω του υπολογιστή καθώς επίσης και η δυνατότητα πλήρους ελέγχου του. Μεγάλη έμφαση δόθηκε στην πλήρη παραμετροποίηση του συστήματος καθώς οι ανάγκες για εξατομίκευση είναι επιβεβλημένες. Έτσι ο ασθενής ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει, μπορεί να χρησιμοποιήσει δύο αισθητήρες ( ένα για κάθε μάτι) και να στέλνει διαφορετικές εντολές ανάλογα με το μάτι που ανοιγοκλείνει, έναν αισθητήρα στο αριστερό ή δεξί μάτι καθώς επίσης και να στέλνει εντολές ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη ανάλογα με τις εφαρμογές και τα προγράμματα που χρησιμοποιεί. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τη μελέτη δείχνουν ότι οι υποστηρικτικές αυτές τεχνολογίες είναι σε θέση να βοηθήσουν τους χρήστες τους. Στην περίπτωση εφαρμογής που παρουσιάζεται παρακάτω, ο ασθενής κατάφερε να το χρησιμοποιήσει με τη βοήθεια εργοθεραπευτή και να ακολουθήσει τα προγράμματα αποκατάστασής της επικοινωνίας του.","This study refers to the application of an alternative communication system to patients with locked-in syndrome to restore the communication with their environment. Locked-In Syndrome is a neurological disorder with complete paralysis of all controlled muscles except those that control eye movements. People with this syndrome are conscious but do not have the ability to produce movements (other than eye movement) or speak. Cognitive function is usually unaffected. Communication is possible through eye movements or blinking. It is caused by damage to the brainstem, which is a structure of the brain that connects the brain to the spinal cord and controls vital functions such as cardiopulmonary and hemodynamic. It is also responsible for functions such as body temperature, wakefulness and sleep cycles, digestion, sneezing, coughing, vomiting and swallowing. People with Locked-In Syndrome recognize their environment and maintain their sense of hearing and vision and also maintain sleep-wake cycles. The purpose of the study is to achieve the communication between the patients and their environment through the voluntary blinking and through the use of appropriate software on the computer. The alternative communication system was developed entirely within the framework of the postgraduate program and records the voluntary blinking and then sends a keyboard or mouse command to the computer. Its operating principle is based on an infrared sensor that records the amount of infrared light reflected back to it. Light-colored surfaces (e.g. skin color) reflect more light than darker surfaces (eyelashes and eyebrows), so the output voltage when the sensor is on a light-colored surface will be much smaller than on a dark-colored one. By detecting this abrupt change in voltage, the system recognizes when the patient blinked. Then, through a microcontroller board and a Bluetooth wireless protocol, the system is enabled to communicate with the computer and mimic the function of a mouse, keyboard or switch and send the corresponding commands. The system is connected to special software that uses automatic scanning and in this way the patient is given the opportunity to write and speak through it as well as the possibility of complete control it. Great emphasis was placed on the complete configuration of the system as the needs for personalization are imperative. So, depending on the capabilities, the patient can use two sensors (one for each eye) and send different commands depending on the eye that opens and closes, a sensor on the left or right eye as well as send commands to a mouse, keyboard or switch depending on the applications and programs it uses. The results of the study show that these support technologies are able to help their users. The patients are able to use it with the help of an occupational therapist and follow the programs to restore their communication."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εφαρμογή εναλλακτικού συστήματος επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λεβεντάκης Ανδρέας","Leventakis Andreas"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αναφέρεται στην εφαρμογή ενός συστήματος εναλλακτικής επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού (locked-in) για την αποκατάσταση της επικοινωνίας τους με το περιβάλλον. Το Σύνδρομο Εγκλεισμού (ΣΕ) είναι μια νευρολογική διαταραχή στην οποία υπάρχει πλήρης παράλυση όλων των ελεγχόμενων μυών εκτός από εκείνων που ελέγχουν τις κινήσεις των ματιών. Τα άτομα με το σύνδρομο αυτό έχουν συνείδηση και πλήρη αντίληψη του περιβάλλοντος αλλά δεν έχουν την ικανότητα να παράγουν κινήσεις (εκτός από την κίνηση των ματιών) ή να μιλούν. Η γνωστική λειτουργία είναι συνήθως ανεπηρέαστη. Η επικοινωνία είναι δυνατή μέσω κινήσεων των ματιών ή ανοίγματος-κλεισίματος των βλεφάρων. Προκαλείται από βλάβη στο εγκεφαλικό στέλεχος, το οποίο αποτελεί μία δομή του εγκεφάλου που τον συνδέει με τον νωτιαίο μυελό και ελέγχει ζωτικές λειτουργίες, όπως οι καρδιοαναπνευστικές. Επιπλέον ευθύνεται και για λειτουργίες όπως η θερμοκρασία του σώματος, οι κύκλοι αφύπνισης και ύπνου και η κατάποση. Τα άτομα με ΣΕ αναγνωρίζουν το περιβάλλον τους και διατηρούν τις αισθήσεις της ακοής και της όρασης. Ο σκοπός της μελέτης είναι η αξιόπιστη επικοινωνία των ασθενών με το περιβάλλον τους μέσω του εκούσιου ανοίγματος και κλεισίματος των ματιών τους και μέσω της χρήσης κατάλληλων λογισμικών στον υπολογιστή. Το εναλλακτικό σύστημα επικοινωνίας αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών και καταγράφει το εκούσιο άνοιγμα-κλείσιμο του ματιού και στη συνέχεια στέλνει μία εντολή πληκτρολογίου ή ποντικιού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η αρχή λειτουργίας του στηρίζεται σε έναν αισθητήρα υπέρυθρης ακτινοβολίας που καταγράφει το ποσό του υπέρυθρου φωτός που αντανακλάται πίσω σε αυτόν. Οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες, όπως για παράδειγμα το χρώμα δέρματος αντανακλούν περισσότερο φως σε σύγκριση με τις πιο σκουρόχρωμες, όπως βλεφαρίδες και φρύδι, με αποτέλεσμα η τάση εξόδου που καταγράφει ο αισθητήρας σε μια ανοιχτόχρωμη επιφάνεια να είναι πολύ μικρότερη από ότι σε μια σκουρόχρωμη. Ανιχνεύοντας αυτή την απότομη αλλαγή στην τάση αναγνωρίζει η συσκευή τη στιγμή που ο ασθενής ανοιγόκλεισε τα μάτια του. Στη συνέχεια μέσω μίας πλακέτας μικροελεγκτή και ενός ασύρματου πρωτοκόλλου Bluetooth, δίνεται η δυνατότητα στο σύστημα να επικοινωνήσει με τον υπολογιστή και να μιμηθεί τη λειτουργία ενός ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη και να στείλει τις αντίστοιχες εντολές. Το σύστημα συνδέεται με ειδικά λογισμικά (software) που χρησιμοποιούν αυτόματη σάρωση και με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα στον ασθενή να γράψει και να μιλήσει μέσω του υπολογιστή καθώς επίσης και η δυνατότητα πλήρους ελέγχου του. Μεγάλη έμφαση δόθηκε στην πλήρη παραμετροποίηση του συστήματος καθώς οι ανάγκες για εξατομίκευση είναι επιβεβλημένες. Έτσι ο ασθενής ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει, μπορεί να χρησιμοποιήσει δύο αισθητήρες ( ένα για κάθε μάτι) και να στέλνει διαφορετικές εντολές ανάλογα με το μάτι που ανοιγοκλείνει, έναν αισθητήρα στο αριστερό ή δεξί μάτι καθώς επίσης και να στέλνει εντολές ποντικιού, πληκτρολογίου ή διακόπτη ανάλογα με τις εφαρμογές και τα προγράμματα που χρησιμοποιεί. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τη μελέτη δείχνουν ότι οι υποστηρικτικές αυτές τεχνολογίες είναι σε θέση να βοηθήσουν τους χρήστες τους. Στην περίπτωση εφαρμογής που παρουσιάζεται παρακάτω, ο ασθενής κατάφερε να το χρησιμοποιήσει με τη βοήθεια εργοθεραπευτή και να ακολουθήσει τα προγράμματα αποκατάστασής της επικοινωνίας του.","This study refers to the application of an alternative communication system to patients with locked-in syndrome to restore the communication with their environment. Locked-In Syndrome is a neurological disorder with complete paralysis of all controlled muscles except those that control eye movements. People with this syndrome are conscious but do not have the ability to produce movements (other than eye movement) or speak. Cognitive function is usually unaffected. Communication is possible through eye movements or blinking. It is caused by damage to the brainstem, which is a structure of the brain that connects the brain to the spinal cord and controls vital functions such as cardiopulmonary and hemodynamic. It is also responsible for functions such as body temperature, wakefulness and sleep cycles, digestion, sneezing, coughing, vomiting and swallowing. People with Locked-In Syndrome recognize their environment and maintain their sense of hearing and vision and also maintain sleep-wake cycles. The purpose of the study is to achieve the communication between the patients and their environment through the voluntary blinking and through the use of appropriate software on the computer. The alternative communication system was developed entirely within the framework of the postgraduate program and records the voluntary blinking and then sends a keyboard or mouse command to the computer. Its operating principle is based on an infrared sensor that records the amount of infrared light reflected back to it. Light-colored surfaces (e.g. skin color) reflect more light than darker surfaces (eyelashes and eyebrows), so the output voltage when the sensor is on a light-colored surface will be much smaller than on a dark-colored one. By detecting this abrupt change in voltage, the system recognizes when the patient blinked. Then, through a microcontroller board and a Bluetooth wireless protocol, the system is enabled to communicate with the computer and mimic the function of a mouse, keyboard or switch and send the corresponding commands. The system is connected to special software that uses automatic scanning and in this way the patient is given the opportunity to write and speak through it as well as the possibility of complete control it. Great emphasis was placed on the complete configuration of the system as the needs for personalization are imperative. So, depending on the capabilities, the patient can use two sensors (one for each eye) and send different commands depending on the eye that opens and closes, a sensor on the left or right eye as well as send commands to a mouse, keyboard or switch depending on the applications and programs it uses. The results of the study show that these support technologies are able to help their users. The patients are able to use it with the help of an occupational therapist and follow the programs to restore their communication."],"dc:identifier":["uoadl:2922442","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922442"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εφαρμογή εναλλακτικού συστήματος επικοινωνίας σε ασθενείς με σύνδρομο εγκλεισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z"}