{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922478"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922478","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΙΝΤΡΟΝΙΚΟΥ LOXL1 ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΟΥ ΜΕ ΨΕΥΔΟΑΠΟΦΟΛΙΔΩΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΓΛΑΥΚΩΜΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ","abstract":"Εισαγωγή: Το ψευδοαποφολιδωτικό σύνδρομο (pseudoexfoliation syndrome, PEX) είναι μία σχετιζόμενη με την ηλικία διαταραχή της εξωκυττάριας μήτρας, η οποία χαρακτηρίζεται από την παραγωγή και την προοδευτική συσσώρευση ενός ινώδους υλικού σε διάφορους ενδοφθάλμιους και εξωφθάλμιους ιστούς. Το PEX συνδέεται στενά με την ανάπτυξη ψευδοαποφολιδωτικού γλαυκώματος (pseudoexfoliation glaucoma, PEXG). Το PEXG θεωρείται ο πιο κοινός τύπος δευτεροπαθούς γλαυκώματος ανοιχτής γωνίας και χαρακτηρίζεται από υψηλότερη ενδοφθάλμια πίεση και χειρότερη πρόγνωση από το πρωτογενές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας (Primary Open-Angle Glaucoma, POAG). Το PEX είναι κοινό στην Ελλάδα (11,9% σε άτομα >60 χρονών). Σε προηγούμενη έρευνα μας (αλλά και σε πολλές παγκόσμιες μελέτες) μελετήθηκαν δύο σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) του LOXL1 γονιδίου οξειδάσης της λυσίνης-1 (G153D και R141L) και βρέθηκε ότι συνδέονται ισχυρά τόσο με το PEX, όσο και με το PEXG. Ωστόσο, η συχνότητα των ανωτέρω πολυμορφισμών βρέθηκε υψηλή και στα άτομα των ομάδων ελέγχου, ενώ περαιτέρω λειτουργικές μελέτες και προγράμματα βιοπληροφορικής αδυνατούν να εξηγήσουν τη συσχέτιση τους με το νόσημα. Σκοπός: Η ανάπτυξη και επικύρωση καινοτόμου και αξιόπιστης ανίχνευσης ενός νέου ιντρονικού LOXL1 πολυμορφισμού (rs11638944, C>G) -που με βάση τη πιο πρόσφατη διεθνή μελέτη επηρεάζει τα επίπεδα LOXL1 mRNA στους οφθαλμικούς ιστούς- καθώς και η αξιολόγηση του σε PEX/PEXG Ελληνικό πληθυσμό. Υλικό-Μέθοδοι: Αναλύθηκαν 242 DNA δείγματα (49 PEX, 64 PEXG, 79 δείγματα υγιών μαρτύρων και 50 POAG ως clinical relevant controls) από Ελληνες της Ηπείρου, ίδιας κατανομής ηλικίας. Για τη LOXL1 γονοτύπηση του ιντρονικού πολυμορφισμού αναπτύχθηκαν και βελτιστοποιήθηκαν καινοτόμες μεθοδολογίες: α) real-Time qPCR με ανάλυση καμπυλών τήξεως στην πλατφόρμα LightCycler για ταχεία, αξιόπιστη και οικονομική γονοτύπηση σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων καθώς και β) συμβατική PCR-RFLP μέθοδος για μικρό αριθμό δειγμάτων. Σε επιλεγμένα δείγματα η ορθότητα ελέγχθηκε με τη μέθοδο αναφοράς DNA Sequencing. Για τη στατιστική αξιολόγηση της συσχέτισης του πολυμορφισμού χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά προγράμματα SNPStats και το SPSS. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Η μεθοδολογία qPCR ήταν αξιόπιστη, επιδεικνύοντας καλή απόδοση, πιστότητα (C αλλήλιο: το CV του Cq είναι 4,2% και G αλλήλιο: το CV του Cq είναι 0,9%), ορθότητα στη γονοτύπηση (με βάση τη μέθοδο DNA Sequencing και 100% συμφωνία με τη μέθοδο PCR-RFLP) και καλό διαχωρισμό αλληλίων στην καμπύλη τήξεως (C:Tm=53,26oC, G:Tm=61,83oC, ΔTm=8,57oC). Τα αποτελέσματα στους ασθενείς έδειξαν ισορροπία κατά Hardy-Weinberg σε όλες τις ομάδες δειγμάτων (p>0,05). Για το PEX: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς μάρτυρες σε 61% στους ασθενείς, συνεπώς το C αλλήλιο είναι προστατευτικό για το PEX (OR=0,22 (0,11-0,42), p<0,0001). Για το PEXG: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς σε 70% στους ασθενείς, με το C αλλήλιο να είναι προστατευτικό για το PEXG (OR = 0,13 (0,06-0,25), p<0,0001). Στους δύο προηγούμενους πολυμορφισμούς που μελετήθηκαν στο εργαστήριο το G αλλήλιο είναι επίσης το αλλήλιο κινδύνου και σύμφωνα με τον έλεγχο απλοτύπου που πραγματοποιήθηκε, δύο είναι οι απλότυποι που βρέθηκε να δρουν προστατευτικά: ο CGT (OR=0,46) και ο CAG (OR=0,04). Συνεπώς, από τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκε η σύνδεση του συγκεκριμένου ιντρονικού πολυμορφισμού του LOXL1 γονιδίου με το PEX και το PEXG στο συγκεκριμένο Ελληνικό πληθυσμό.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το ψευδοαποφολιδωτικό σύνδρομο (pseudoexfoliation syndrome, PEX) είναι μία σχετιζόμενη με την ηλικία διαταραχή της εξωκυττάριας μήτρας, η οποία χαρακτηρίζεται από την παραγωγή και την προοδευτική συσσώρευση ενός ινώδους υλικού σε διάφορους ενδοφθάλμιους και εξωφθάλμιους ιστούς. Το PEX συνδέεται στενά με την ανάπτυξη ψευδοαποφολιδωτικού γλαυκώματος (pseudoexfoliation glaucoma, PEXG). Το PEXG θεωρείται ο πιο κοινός τύπος δευτεροπαθούς γλαυκώματος ανοιχτής γωνίας και χαρακτηρίζεται από υψηλότερη ενδοφθάλμια πίεση και χειρότερη πρόγνωση από το πρωτογενές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας (Primary Open-Angle Glaucoma, POAG). Το PEX είναι κοινό στην Ελλάδα (11,9% σε άτομα &gt;60 χρονών). Σε προηγούμενη έρευνα μας (αλλά και σε πολλές παγκόσμιες μελέτες) μελετήθηκαν δύο σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) του LOXL1 γονιδίου οξειδάσης της λυσίνης-1 (G153D και R141L) και βρέθηκε ότι συνδέονται ισχυρά τόσο με το PEX, όσο και με το PEXG. Ωστόσο, η συχνότητα των ανωτέρω πολυμορφισμών βρέθηκε υψηλή και στα άτομα των ομάδων ελέγχου, ενώ περαιτέρω λειτουργικές μελέτες και προγράμματα βιοπληροφορικής αδυνατούν να εξηγήσουν τη συσχέτιση τους με το νόσημα. Σκοπός: Η ανάπτυξη και επικύρωση καινοτόμου και αξιόπιστης ανίχνευσης ενός νέου ιντρονικού LOXL1 πολυμορφισμού (rs11638944, C&gt;G) -που με βάση τη πιο πρόσφατη διεθνή μελέτη επηρεάζει τα επίπεδα LOXL1 mRNA στους οφθαλμικούς ιστούς- καθώς και η αξιολόγηση του σε PEX/PEXG Ελληνικό πληθυσμό. Υλικό-Μέθοδοι: Αναλύθηκαν 242 DNA δείγματα (49 PEX, 64 PEXG, 79 δείγματα υγιών μαρτύρων και 50 POAG ως clinical relevant controls) από Ελληνες της Ηπείρου, ίδιας κατανομής ηλικίας. Για τη LOXL1 γονοτύπηση του ιντρονικού πολυμορφισμού αναπτύχθηκαν και βελτιστοποιήθηκαν καινοτόμες μεθοδολογίες: α) real-Time qPCR με ανάλυση καμπυλών τήξεως στην πλατφόρμα LightCycler για ταχεία, αξιόπιστη και οικονομική γονοτύπηση σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων καθώς και β) συμβατική PCR-RFLP μέθοδος για μικρό αριθμό δειγμάτων. Σε επιλεγμένα δείγματα η ορθότητα ελέγχθηκε με τη μέθοδο αναφοράς DNA Sequencing. Για τη στατιστική αξιολόγηση της συσχέτισης του πολυμορφισμού χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά προγράμματα SNPStats και το SPSS. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Η μεθοδολογία qPCR ήταν αξιόπιστη, επιδεικνύοντας καλή απόδοση, πιστότητα (C αλλήλιο: το CV του Cq είναι 4,2% και G αλλήλιο: το CV του Cq είναι 0,9%), ορθότητα στη γονοτύπηση (με βάση τη μέθοδο DNA Sequencing και 100% συμφωνία με τη μέθοδο PCR-RFLP) και καλό διαχωρισμό αλληλίων στην καμπύλη τήξεως (C:Tm=53,26oC, G:Tm=61,83oC, ΔTm=8,57oC). Τα αποτελέσματα στους ασθενείς έδειξαν ισορροπία κατά Hardy-Weinberg σε όλες τις ομάδες δειγμάτων (p&gt;0,05). Για το PEX: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς μάρτυρες σε 61% στους ασθενείς, συνεπώς το C αλλήλιο είναι προστατευτικό για το PEX (OR=0,22 (0,11-0,42), p&lt;0,0001). Για το PEXG: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς σε 70% στους ασθενείς, με το C αλλήλιο να είναι προστατευτικό για το PEXG (OR = 0,13 (0,06-0,25), p&lt;0,0001). Στους δύο προηγούμενους πολυμορφισμούς που μελετήθηκαν στο εργαστήριο το G αλλήλιο είναι επίσης το αλλήλιο κινδύνου και σύμφωνα με τον έλεγχο απλοτύπου που πραγματοποιήθηκε, δύο είναι οι απλότυποι που βρέθηκε να δρουν προστατευτικά: ο CGT (OR=0,46) και ο CAG (OR=0,04). Συνεπώς, από τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκε η σύνδεση του συγκεκριμένου ιντρονικού πολυμορφισμού του LOXL1 γονιδίου με το PEX και το PEXG στο συγκεκριμένο Ελληνικό πληθυσμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Μαρία-Κυριακή","Papadopoulou Maria-Kyriaki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922478"],"render_values":[{"text":"uoadl:2922478","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922478","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922478","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2922478","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Μαρία-Κυριακή","Papadopoulou Maria-Kyriaki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922478","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922478"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το ψευδοαποφολιδωτικό σύνδρομο (pseudoexfoliation syndrome, PEX) είναι μία σχετιζόμενη με την ηλικία διαταραχή της εξωκυττάριας μήτρας, η οποία χαρακτηρίζεται από την παραγωγή και την προοδευτική συσσώρευση ενός ινώδους υλικού σε διάφορους ενδοφθάλμιους και εξωφθάλμιους ιστούς. Το PEX συνδέεται στενά με την ανάπτυξη ψευδοαποφολιδωτικού γλαυκώματος (pseudoexfoliation glaucoma, PEXG). Το PEXG θεωρείται ο πιο κοινός τύπος δευτεροπαθούς γλαυκώματος ανοιχτής γωνίας και χαρακτηρίζεται από υψηλότερη ενδοφθάλμια πίεση και χειρότερη πρόγνωση από το πρωτογενές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας (Primary Open-Angle Glaucoma, POAG). Το PEX είναι κοινό στην Ελλάδα (11,9% σε άτομα >60 χρονών). Σε προηγούμενη έρευνα μας (αλλά και σε πολλές παγκόσμιες μελέτες) μελετήθηκαν δύο σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) του LOXL1 γονιδίου οξειδάσης της λυσίνης-1 (G153D και R141L) και βρέθηκε ότι συνδέονται ισχυρά τόσο με το PEX, όσο και με το PEXG. Ωστόσο, η συχνότητα των ανωτέρω πολυμορφισμών βρέθηκε υψηλή και στα άτομα των ομάδων ελέγχου, ενώ περαιτέρω λειτουργικές μελέτες και προγράμματα βιοπληροφορικής αδυνατούν να εξηγήσουν τη συσχέτιση τους με το νόσημα. Σκοπός: Η ανάπτυξη και επικύρωση καινοτόμου και αξιόπιστης ανίχνευσης ενός νέου ιντρονικού LOXL1 πολυμορφισμού (rs11638944, C>G) -που με βάση τη πιο πρόσφατη διεθνή μελέτη επηρεάζει τα επίπεδα LOXL1 mRNA στους οφθαλμικούς ιστούς- καθώς και η αξιολόγηση του σε PEX/PEXG Ελληνικό πληθυσμό. Υλικό-Μέθοδοι: Αναλύθηκαν 242 DNA δείγματα (49 PEX, 64 PEXG, 79 δείγματα υγιών μαρτύρων και 50 POAG ως clinical relevant controls) από Ελληνες της Ηπείρου, ίδιας κατανομής ηλικίας. Για τη LOXL1 γονοτύπηση του ιντρονικού πολυμορφισμού αναπτύχθηκαν και βελτιστοποιήθηκαν καινοτόμες μεθοδολογίες: α) real-Time qPCR με ανάλυση καμπυλών τήξεως στην πλατφόρμα LightCycler για ταχεία, αξιόπιστη και οικονομική γονοτύπηση σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων καθώς και β) συμβατική PCR-RFLP μέθοδος για μικρό αριθμό δειγμάτων. Σε επιλεγμένα δείγματα η ορθότητα ελέγχθηκε με τη μέθοδο αναφοράς DNA Sequencing. Για τη στατιστική αξιολόγηση της συσχέτισης του πολυμορφισμού χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά προγράμματα SNPStats και το SPSS. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Η μεθοδολογία qPCR ήταν αξιόπιστη, επιδεικνύοντας καλή απόδοση, πιστότητα (C αλλήλιο: το CV του Cq είναι 4,2% και G αλλήλιο: το CV του Cq είναι 0,9%), ορθότητα στη γονοτύπηση (με βάση τη μέθοδο DNA Sequencing και 100% συμφωνία με τη μέθοδο PCR-RFLP) και καλό διαχωρισμό αλληλίων στην καμπύλη τήξεως (C:Tm=53,26oC, G:Tm=61,83oC, ΔTm=8,57oC). Τα αποτελέσματα στους ασθενείς έδειξαν ισορροπία κατά Hardy-Weinberg σε όλες τις ομάδες δειγμάτων (p>0,05). Για το PEX: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς μάρτυρες σε 61% στους ασθενείς, συνεπώς το C αλλήλιο είναι προστατευτικό για το PEX (OR=0,22 (0,11-0,42), p<0,0001). Για το PEXG: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς σε 70% στους ασθενείς, με το C αλλήλιο να είναι προστατευτικό για το PEXG (OR = 0,13 (0,06-0,25), p<0,0001). Στους δύο προηγούμενους πολυμορφισμούς που μελετήθηκαν στο εργαστήριο το G αλλήλιο είναι επίσης το αλλήλιο κινδύνου και σύμφωνα με τον έλεγχο απλοτύπου που πραγματοποιήθηκε, δύο είναι οι απλότυποι που βρέθηκε να δρουν προστατευτικά: ο CGT (OR=0,46) και ο CAG (OR=0,04). Συνεπώς, από τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκε η σύνδεση του συγκεκριμένου ιντρονικού πολυμορφισμού του LOXL1 γονιδίου με το PEX και το PEXG στο συγκεκριμένο Ελληνικό πληθυσμό.","Introduction: Pseudoexfoliation syndrome (PEX) is an age-related disorder of the extracellular matrix, which is characterized by the production and the progressive accumulation of a fibrotic material in different extraocular and intraocular tissues. PEX is strongly associated with the development of pseudoexfoliation glaucoma (PEXG). PEXG is considered to be the most common type of secondary open angle glaucoma and is characterized by higher intraocular pressure (IOP) and worse prognosis, compared with primary open angle glaucoma (POAG). PEX is, also, common in Greece (prevalence 11.9%) to people at least 60 years old. In a previous project of our laboratory (and in a lot of worldwide projects, too), two SNPs of the lysyl oxidase-like 1 gene (LOXL1) were evaluated (G153D και R141L) and a strong association between them and PEX/PEXG was found. However, the prevalence of these SNPs was quite high in the group of the healthy controls, too. Moreover, additional functional studies and bioinformatics software were unable to explain their association with the disease. Purpose: The development and validation of a novel and robust genotyping method for a new LOXL1 intronic polymorphism (rs11638944, C>G) –that affects mRNA levels in ophthalmic tissues, according to a recent study- and its evaluation of the association with PEX/PEXG Greek patients. Methods: In this study, 242 DNA samples (49 PEX, 64 PEXG, 79 healthy controls and 50 POAG as clinical relevant controls) from Greeks (Epirus), age-matched were analyzed. Novel methodologies were developed and optimized in order to genotype the intronic LOXL1 polymorphism: a) a real-Time qPCR and melting curve analysis in the Light Cycler platform for rapid and cost-effective high throughput analysis and b) a conventional PCR-RFLP method for a small number of samples. In selected samples, trueness was checked with the reference method of DNA Sequencing. Moreover, for the evaluation of its association SNPStats and SPSS software were used. Results: The methodology of real-Time qPCR was reliable, demonstrating good efficiency, precision in quantitation (C allele: CV of Cq was 4,2% and G allele: CV of Cq was 0,9%), accuracy in genotyping (in concordance with DNA Sequencing and the PCR-RFLP method), with good allele discrimination (C:Tm=53,26oC, G:Tm=61,83oC, ΔTm=8,57oC). The results were characterized by Hardy-Weinberg equilibrium in all groups. For PEX: an increase from 18% in healthy controls to 61% in PEX patients was detected for the G/G homozygote thus, the C allele is protective for PEX with OR=0,22 (0,11-0,42), p<0,0001. For PEXG: an increase from 18% in healthy controls to 70% in PEXG patients was detected for the G/G homozygote thus, the C allele is protective for PEXG with an OR=0,13 (0,06-0,25), p<0,0001. In the previous study of our laboratory, the results revealed that the risk allele was also G allele for both of them. According to the haplotype analysis, two haplotypes are protective: CGT (OR=0,46) and CAG (OR=0,04). In conclusion, a statistically significant association was verified for this intronic LOXL1 polymorphism with PEX/PEXG in this Greek population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΙΝΤΡΟΝΙΚΟΥ LOXL1 ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΟΥ ΜΕ ΨΕΥΔΟΑΠΟΦΟΛΙΔΩΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΓΛΑΥΚΩΜΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Μαρία-Κυριακή","Papadopoulou Maria-Kyriaki"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το ψευδοαποφολιδωτικό σύνδρομο (pseudoexfoliation syndrome, PEX) είναι μία σχετιζόμενη με την ηλικία διαταραχή της εξωκυττάριας μήτρας, η οποία χαρακτηρίζεται από την παραγωγή και την προοδευτική συσσώρευση ενός ινώδους υλικού σε διάφορους ενδοφθάλμιους και εξωφθάλμιους ιστούς. Το PEX συνδέεται στενά με την ανάπτυξη ψευδοαποφολιδωτικού γλαυκώματος (pseudoexfoliation glaucoma, PEXG). Το PEXG θεωρείται ο πιο κοινός τύπος δευτεροπαθούς γλαυκώματος ανοιχτής γωνίας και χαρακτηρίζεται από υψηλότερη ενδοφθάλμια πίεση και χειρότερη πρόγνωση από το πρωτογενές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας (Primary Open-Angle Glaucoma, POAG). Το PEX είναι κοινό στην Ελλάδα (11,9% σε άτομα >60 χρονών). Σε προηγούμενη έρευνα μας (αλλά και σε πολλές παγκόσμιες μελέτες) μελετήθηκαν δύο σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) του LOXL1 γονιδίου οξειδάσης της λυσίνης-1 (G153D και R141L) και βρέθηκε ότι συνδέονται ισχυρά τόσο με το PEX, όσο και με το PEXG. Ωστόσο, η συχνότητα των ανωτέρω πολυμορφισμών βρέθηκε υψηλή και στα άτομα των ομάδων ελέγχου, ενώ περαιτέρω λειτουργικές μελέτες και προγράμματα βιοπληροφορικής αδυνατούν να εξηγήσουν τη συσχέτιση τους με το νόσημα. Σκοπός: Η ανάπτυξη και επικύρωση καινοτόμου και αξιόπιστης ανίχνευσης ενός νέου ιντρονικού LOXL1 πολυμορφισμού (rs11638944, C>G) -που με βάση τη πιο πρόσφατη διεθνή μελέτη επηρεάζει τα επίπεδα LOXL1 mRNA στους οφθαλμικούς ιστούς- καθώς και η αξιολόγηση του σε PEX/PEXG Ελληνικό πληθυσμό. Υλικό-Μέθοδοι: Αναλύθηκαν 242 DNA δείγματα (49 PEX, 64 PEXG, 79 δείγματα υγιών μαρτύρων και 50 POAG ως clinical relevant controls) από Ελληνες της Ηπείρου, ίδιας κατανομής ηλικίας. Για τη LOXL1 γονοτύπηση του ιντρονικού πολυμορφισμού αναπτύχθηκαν και βελτιστοποιήθηκαν καινοτόμες μεθοδολογίες: α) real-Time qPCR με ανάλυση καμπυλών τήξεως στην πλατφόρμα LightCycler για ταχεία, αξιόπιστη και οικονομική γονοτύπηση σε μεγάλο αριθμό δειγμάτων καθώς και β) συμβατική PCR-RFLP μέθοδος για μικρό αριθμό δειγμάτων. Σε επιλεγμένα δείγματα η ορθότητα ελέγχθηκε με τη μέθοδο αναφοράς DNA Sequencing. Για τη στατιστική αξιολόγηση της συσχέτισης του πολυμορφισμού χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά προγράμματα SNPStats και το SPSS. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Η μεθοδολογία qPCR ήταν αξιόπιστη, επιδεικνύοντας καλή απόδοση, πιστότητα (C αλλήλιο: το CV του Cq είναι 4,2% και G αλλήλιο: το CV του Cq είναι 0,9%), ορθότητα στη γονοτύπηση (με βάση τη μέθοδο DNA Sequencing και 100% συμφωνία με τη μέθοδο PCR-RFLP) και καλό διαχωρισμό αλληλίων στην καμπύλη τήξεως (C:Tm=53,26oC, G:Tm=61,83oC, ΔTm=8,57oC). Τα αποτελέσματα στους ασθενείς έδειξαν ισορροπία κατά Hardy-Weinberg σε όλες τις ομάδες δειγμάτων (p>0,05). Για το PEX: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς μάρτυρες σε 61% στους ασθενείς, συνεπώς το C αλλήλιο είναι προστατευτικό για το PEX (OR=0,22 (0,11-0,42), p<0,0001). Για το PEXG: αύξηση συχνότητας ομοζυγωτών G/G από 18% στους υγιείς σε 70% στους ασθενείς, με το C αλλήλιο να είναι προστατευτικό για το PEXG (OR = 0,13 (0,06-0,25), p<0,0001). Στους δύο προηγούμενους πολυμορφισμούς που μελετήθηκαν στο εργαστήριο το G αλλήλιο είναι επίσης το αλλήλιο κινδύνου και σύμφωνα με τον έλεγχο απλοτύπου που πραγματοποιήθηκε, δύο είναι οι απλότυποι που βρέθηκε να δρουν προστατευτικά: ο CGT (OR=0,46) και ο CAG (OR=0,04). Συνεπώς, από τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκε η σύνδεση του συγκεκριμένου ιντρονικού πολυμορφισμού του LOXL1 γονιδίου με το PEX και το PEXG στο συγκεκριμένο Ελληνικό πληθυσμό.","Introduction: Pseudoexfoliation syndrome (PEX) is an age-related disorder of the extracellular matrix, which is characterized by the production and the progressive accumulation of a fibrotic material in different extraocular and intraocular tissues. PEX is strongly associated with the development of pseudoexfoliation glaucoma (PEXG). PEXG is considered to be the most common type of secondary open angle glaucoma and is characterized by higher intraocular pressure (IOP) and worse prognosis, compared with primary open angle glaucoma (POAG). PEX is, also, common in Greece (prevalence 11.9%) to people at least 60 years old. In a previous project of our laboratory (and in a lot of worldwide projects, too), two SNPs of the lysyl oxidase-like 1 gene (LOXL1) were evaluated (G153D και R141L) and a strong association between them and PEX/PEXG was found. However, the prevalence of these SNPs was quite high in the group of the healthy controls, too. Moreover, additional functional studies and bioinformatics software were unable to explain their association with the disease. Purpose: The development and validation of a novel and robust genotyping method for a new LOXL1 intronic polymorphism (rs11638944, C>G) –that affects mRNA levels in ophthalmic tissues, according to a recent study- and its evaluation of the association with PEX/PEXG Greek patients. Methods: In this study, 242 DNA samples (49 PEX, 64 PEXG, 79 healthy controls and 50 POAG as clinical relevant controls) from Greeks (Epirus), age-matched were analyzed. Novel methodologies were developed and optimized in order to genotype the intronic LOXL1 polymorphism: a) a real-Time qPCR and melting curve analysis in the Light Cycler platform for rapid and cost-effective high throughput analysis and b) a conventional PCR-RFLP method for a small number of samples. In selected samples, trueness was checked with the reference method of DNA Sequencing. Moreover, for the evaluation of its association SNPStats and SPSS software were used. Results: The methodology of real-Time qPCR was reliable, demonstrating good efficiency, precision in quantitation (C allele: CV of Cq was 4,2% and G allele: CV of Cq was 0,9%), accuracy in genotyping (in concordance with DNA Sequencing and the PCR-RFLP method), with good allele discrimination (C:Tm=53,26oC, G:Tm=61,83oC, ΔTm=8,57oC). The results were characterized by Hardy-Weinberg equilibrium in all groups. For PEX: an increase from 18% in healthy controls to 61% in PEX patients was detected for the G/G homozygote thus, the C allele is protective for PEX with OR=0,22 (0,11-0,42), p<0,0001. For PEXG: an increase from 18% in healthy controls to 70% in PEXG patients was detected for the G/G homozygote thus, the C allele is protective for PEXG with an OR=0,13 (0,06-0,25), p<0,0001. In the previous study of our laboratory, the results revealed that the risk allele was also G allele for both of them. According to the haplotype analysis, two haplotypes are protective: CGT (OR=0,46) and CAG (OR=0,04). In conclusion, a statistically significant association was verified for this intronic LOXL1 polymorphism with PEX/PEXG in this Greek population."],"dc:identifier":["uoadl:2922478","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922478"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΙΝΤΡΟΝΙΚΟΥ LOXL1 ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΟΥ ΜΕ ΨΕΥΔΟΑΠΟΦΟΛΙΔΩΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΓΛΑΥΚΩΜΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z"}