{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922522"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922522","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας συστηματικά αιμοκαθαιρόμενων περιπατητικών ασθενών","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και η φυσική κατάσταση του κάθε ατόμου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις καθημερινές του δραστηριότητες και σχετίζεται με την ποιότητα ζωής του. Έχει παρατηρηθεί ότι οι αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια (ΧΝΑ), λόγω των υποκείμενων νοσημάτων που αντιμετωπίζουν αλλά και της καθιστικής ζωής που, συνήθως, ακολουθούν, παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Από την άλλη πλευρά, έρευνες έχουν αναδείξει τον πολύπλευρα ευεργετικό ρόλο της άσκησης (αερόβιας και αντιστάσεων) σε αυτούς τους ασθενείς. Η Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) είναι μια αξιόπιστη μέθοδος αξιολόγησης της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας του ατόμου καθώς και της ικανότητάς του για άσκηση, και μπορεί να αποτελέσει βάση για το σχεδιασμό εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης, π.χ. ανάλογα με τις ιδιαίτερες δυνατότητες και ανάγκες ενός ασθενούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και αντοχή των συστηματικά αιμοκαθαιρόμενων περιπατητικών ασθενών μέσω της ΚΑΔΚ, συγκρίνοντας αυτές τις παραμέτρους με εκείνες 10 υγιών ατόμων αντίστοιχης ηλικίας, ώστε να χαρακτηριστεί το προφίλ της ικανότητας των εν λόγω ασθενών για άσκηση, με απώτερο στόχο η αξιολόγηση αυτή να συμβάλει στο σχεδιασμό κατάλληλων προγραμμάτων άσκησης και ανάπτυξης στρατηγικών για την αποτελεσματικότερη θεραπεία των ασθενών αυτών. Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 10 περιπατητικοί και συστηματικά αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με XNA (6 γυναίκες και 4 άνδρες), οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (μέσος όρος ηλικίας: 59,5±16,6 έτη, μέσο διάστημα αιμοκάθαρσής τους: 4,5±2,7 έτη). Οι ασθενείς πραγματοποίησαν την ΚΑΔΚ σε ημέρα ενδιάμεση των προγραμματισμένων συνεδριών αιμοκάθαρσής τους. Η συγκεκριμένη αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε σε κυκλοεργόμετρο, ακολουθώντας πρωτόκολλο σταθερής αύξησης του έργου κατά στάδια. Τα αποτελέσματα αυτών των αξιολογήσεων συγκρίθηκαν περαιτέρω με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της ΚΑΔΚ 10 υγιών συμμετεχόντων, οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (3 γυναικών και 7 ανδρών) παρόμοιας ηλικίας (58,40±10,52 έτη). Αποτελέσματα: Όλοι οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν την ΚΑΔΚ και δεν παρουσίασαν επιπλοκές που να επιβάλουν τη διακοπή της. Ο μέσος συνολικός χρόνος της ΚΑΔΚ για την ομάδα με ΧΝΑ ήταν 6,43±1,33 λεπτά και το μέγιστο έργο ήταν 60,5±31,75 watt, το οποίο αντιστοιχούσε στο 42,8±16,85 % του προβλεπόμενου (predicted) έργου. Υπήρξε σημαντική διαφορά στις αντίστοιχες τιμές με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, οι οποίες ήταν 8,21±1,67 λεπτά (p= 0,017), 123,5±46,61 watt (p=0,002) και 76,8±21,12 % (p=0,001). Παρατηρήθηκε μειωμένη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου VO2peak (14,4±4,5 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) της VO2peak predicted (56,1±16,9 %), καθώς και μειωμένος αναερόβιος ουδός (AT:10,93±2,39 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) του AT predicted (43,5±11,9 %) στο σύνολο των συμμετεχόντων ασθενών με ΧΝΑ. Σε όλες τις ανωτέρω τιμές υπήρχε σημαντική διαφορά με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, που είχαν αντίστοιχα: VO2peak: 25,92±7,11 ml/kg/min (p= 0,000) και % της VO2peak predicted: 95,4±20,47 % (p=0,000), AT= 18,33±2,63 ml/kg/min (p=0,000) και % του AT predicted: 67,3±10,9 % (p=0,001). Οι τιμές αναπνευστικών παραμέτρων βρέθηκαν μη σημαντικά διαφορετικές τόσο από τις προβλεπόμενες όσο και από τις αντίστοιχες της ομάδας των υγιών συμμετεχόντων, ήτοι: FEV1: 2,39±0,88 L, % της FEV1 predicted: 93,33±21,6 %, και FVC: 3,08±1,0 L, % της FVC predicted: 99,22±23,52 %, ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 76,77±5,2 για την ομάδα με ΧΝΑ, και αντίστοιχα για την ομάδα των υγιών εθελοντών FEV1: 3,19±0,76 L (p= 0,048), % της FEV1 predicted: 105,3±19,69 % (p= 0,223), και FVC: 4,09±1,01 L (p= 0,042), % της FVC predicted: 108,9±21,3 % (p= 0,360), ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 78,4±6,6 (p= 0,537). Επιπλέον, σημαντική διαφορά είχαν μεταξύ τους οι δύο ομάδες ως προς τις ακόλουθες παραμέτρους, για την ομάδα με ΧΝΑ: HRmax: 125,1±26,28 bpm, % της HRmax predicted: 74,43±14,26 %, O2 pulse: 7,18±1,49 ml/beat, VE:40,96±13,89 l/min, BR:47,1±16,75 %, καθώς και VO2/t slope:0,39±0,22, ενώ αντίστοιχα στην ομάδα των υγιών συμμετεχόντων ήταν: HRmax: 152±21,78 bpm (p= 0,023), % της HRmax predicted: 94,7±10,97 % (p= 0,005), O2 pulse: 13,85±3,99 ml/beat (p= 0,000), VE:85,38±25,23 l/min (p=0,000), BR: 20,6±10,63 % (p=0,001), καθώς και VO2/t slope: 0,94±0,43 (p=0,003). Τέλος, μη σημαντικά διαφορετικές μεταξύ των δύο ομάδων βρέθηκαν το VE/VCO2 (28,0±3,98, για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 26,75±3,99 για τους υγιείς, p= 0,491) και η ανάκαμψη στο 1’ της αποκατάστασης (recover 1’: 18,22±9,7 bpm για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 22,7±8,6 bpm για τους υγιείς, p= 0,301). Εντός φυσιολογικών ορίων κυμάνθηκαν η ΣΑΠ, η ΔΑΠ και ο SPΟ2 τόσο πριν όσο και μετά την ΚΑΔΚ στους συμμετέχοντες και των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Οι περιπατητικοί αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με ΧΝΑ παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική λειτουργία, εξαιτίας πιθανών υποκείμενων καρδιοπνευμονικών νοσημάτων αλλά και άλλων παραγόντων που τους οδηγούν σε μειωμένη σωματική δραστηριότητα. Η κακή φυσική κατάσταση αυτών των ασθενών συνδέεται με κακή ποιότητα ζωής και μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης. Η ΚΑΔΚ αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο μέσο για την αξιολόγηση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών με ΧΝΑ καθώς και για το σχεδιασμό των απαραίτητων εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης για αυτούς τους ασθενείς.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και η φυσική κατάσταση του κάθε ατόμου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις καθημερινές του δραστηριότητες και σχετίζεται με την ποιότητα ζωής του. Έχει παρατηρηθεί ότι οι αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια (ΧΝΑ), λόγω των υποκείμενων νοσημάτων που αντιμετωπίζουν αλλά και της καθιστικής ζωής που, συνήθως, ακολουθούν, παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Από την άλλη πλευρά, έρευνες έχουν αναδείξει τον πολύπλευρα ευεργετικό ρόλο της άσκησης (αερόβιας και αντιστάσεων) σε αυτούς τους ασθενείς. Η Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) είναι μια αξιόπιστη μέθοδος αξιολόγησης της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας του ατόμου καθώς και της ικανότητάς του για άσκηση, και μπορεί να αποτελέσει βάση για το σχεδιασμό εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης, π.χ. ανάλογα με τις ιδιαίτερες δυνατότητες και ανάγκες ενός ασθενούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και αντοχή των συστηματικά αιμοκαθαιρόμενων περιπατητικών ασθενών μέσω της ΚΑΔΚ, συγκρίνοντας αυτές τις παραμέτρους με εκείνες 10 υγιών ατόμων αντίστοιχης ηλικίας, ώστε να χαρακτηριστεί το προφίλ της ικανότητας των εν λόγω ασθενών για άσκηση, με απώτερο στόχο η αξιολόγηση αυτή να συμβάλει στο σχεδιασμό κατάλληλων προγραμμάτων άσκησης και ανάπτυξης στρατηγικών για την αποτελεσματικότερη θεραπεία των ασθενών αυτών. Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 10 περιπατητικοί και συστηματικά αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με XNA (6 γυναίκες και 4 άνδρες), οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (μέσος όρος ηλικίας: 59,5±16,6 έτη, μέσο διάστημα αιμοκάθαρσής τους: 4,5±2,7 έτη). Οι ασθενείς πραγματοποίησαν την ΚΑΔΚ σε ημέρα ενδιάμεση των προγραμματισμένων συνεδριών αιμοκάθαρσής τους. Η συγκεκριμένη αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε σε κυκλοεργόμετρο, ακολουθώντας πρωτόκολλο σταθερής αύξησης του έργου κατά στάδια. Τα αποτελέσματα αυτών των αξιολογήσεων συγκρίθηκαν περαιτέρω με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της ΚΑΔΚ 10 υγιών συμμετεχόντων, οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (3 γυναικών και 7 ανδρών) παρόμοιας ηλικίας (58,40±10,52 έτη). Αποτελέσματα: Όλοι οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν την ΚΑΔΚ και δεν παρουσίασαν επιπλοκές που να επιβάλουν τη διακοπή της. Ο μέσος συνολικός χρόνος της ΚΑΔΚ για την ομάδα με ΧΝΑ ήταν 6,43±1,33 λεπτά και το μέγιστο έργο ήταν 60,5±31,75 watt, το οποίο αντιστοιχούσε στο 42,8±16,85 % του προβλεπόμενου (predicted) έργου. Υπήρξε σημαντική διαφορά στις αντίστοιχες τιμές με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, οι οποίες ήταν 8,21±1,67 λεπτά (p= 0,017), 123,5±46,61 watt (p=0,002) και 76,8±21,12 % (p=0,001). Παρατηρήθηκε μειωμένη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου VO2peak (14,4±4,5 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) της VO2peak predicted (56,1±16,9 %), καθώς και μειωμένος αναερόβιος ουδός (AT:10,93±2,39 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) του AT predicted (43,5±11,9 %) στο σύνολο των συμμετεχόντων ασθενών με ΧΝΑ. Σε όλες τις ανωτέρω τιμές υπήρχε σημαντική διαφορά με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, που είχαν αντίστοιχα: VO2peak: 25,92±7,11 ml/kg/min (p= 0,000) και % της VO2peak predicted: 95,4±20,47 % (p=0,000), AT= 18,33±2,63 ml/kg/min (p=0,000) και % του AT predicted: 67,3±10,9 % (p=0,001). Οι τιμές αναπνευστικών παραμέτρων βρέθηκαν μη σημαντικά διαφορετικές τόσο από τις προβλεπόμενες όσο και από τις αντίστοιχες της ομάδας των υγιών συμμετεχόντων, ήτοι: FEV1: 2,39±0,88 L, % της FEV1 predicted: 93,33±21,6 %, και FVC: 3,08±1,0 L, % της FVC predicted: 99,22±23,52 %, ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 76,77±5,2 για την ομάδα με ΧΝΑ, και αντίστοιχα για την ομάδα των υγιών εθελοντών FEV1: 3,19±0,76 L (p= 0,048), % της FEV1 predicted: 105,3±19,69 % (p= 0,223), και FVC: 4,09±1,01 L (p= 0,042), % της FVC predicted: 108,9±21,3 % (p= 0,360), ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 78,4±6,6 (p= 0,537). Επιπλέον, σημαντική διαφορά είχαν μεταξύ τους οι δύο ομάδες ως προς τις ακόλουθες παραμέτρους, για την ομάδα με ΧΝΑ: HRmax: 125,1±26,28 bpm, % της HRmax predicted: 74,43±14,26 %, O2 pulse: 7,18±1,49 ml/beat, VE:40,96±13,89 l/min, BR:47,1±16,75 %, καθώς και VO2/t slope:0,39±0,22, ενώ αντίστοιχα στην ομάδα των υγιών συμμετεχόντων ήταν: HRmax: 152±21,78 bpm (p= 0,023), % της HRmax predicted: 94,7±10,97 % (p= 0,005), O2 pulse: 13,85±3,99 ml/beat (p= 0,000), VE:85,38±25,23 l/min (p=0,000), BR: 20,6±10,63 % (p=0,001), καθώς και VO2/t slope: 0,94±0,43 (p=0,003). Τέλος, μη σημαντικά διαφορετικές μεταξύ των δύο ομάδων βρέθηκαν το VE/VCO2 (28,0±3,98, για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 26,75±3,99 για τους υγιείς, p= 0,491) και η ανάκαμψη στο 1’ της αποκατάστασης (recover 1’: 18,22±9,7 bpm για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 22,7±8,6 bpm για τους υγιείς, p= 0,301). Εντός φυσιολογικών ορίων κυμάνθηκαν η ΣΑΠ, η ΔΑΠ και ο SPΟ2 τόσο πριν όσο και μετά την ΚΑΔΚ στους συμμετέχοντες και των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Οι περιπατητικοί αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με ΧΝΑ παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική λειτουργία, εξαιτίας πιθανών υποκείμενων καρδιοπνευμονικών νοσημάτων αλλά και άλλων παραγόντων που τους οδηγούν σε μειωμένη σωματική δραστηριότητα. Η κακή φυσική κατάσταση αυτών των ασθενών συνδέεται με κακή ποιότητα ζωής και μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης. Η ΚΑΔΚ αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο μέσο για την αξιολόγηση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών με ΧΝΑ καθώς και για το σχεδιασμό των απαραίτητων εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης για αυτούς τους ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Ιωακειμίδου Εμμανουέλα","Ioakeimidou Emmanouela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922522"],"render_values":[{"text":"uoadl:2922522","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922522","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922522","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2922522","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιωακειμίδου Εμμανουέλα","Ioakeimidou Emmanouela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922522","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922522"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και η φυσική κατάσταση του κάθε ατόμου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις καθημερινές του δραστηριότητες και σχετίζεται με την ποιότητα ζωής του. Έχει παρατηρηθεί ότι οι αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια (ΧΝΑ), λόγω των υποκείμενων νοσημάτων που αντιμετωπίζουν αλλά και της καθιστικής ζωής που, συνήθως, ακολουθούν, παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Από την άλλη πλευρά, έρευνες έχουν αναδείξει τον πολύπλευρα ευεργετικό ρόλο της άσκησης (αερόβιας και αντιστάσεων) σε αυτούς τους ασθενείς. Η Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) είναι μια αξιόπιστη μέθοδος αξιολόγησης της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας του ατόμου καθώς και της ικανότητάς του για άσκηση, και μπορεί να αποτελέσει βάση για το σχεδιασμό εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης, π.χ. ανάλογα με τις ιδιαίτερες δυνατότητες και ανάγκες ενός ασθενούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και αντοχή των συστηματικά αιμοκαθαιρόμενων περιπατητικών ασθενών μέσω της ΚΑΔΚ, συγκρίνοντας αυτές τις παραμέτρους με εκείνες 10 υγιών ατόμων αντίστοιχης ηλικίας, ώστε να χαρακτηριστεί το προφίλ της ικανότητας των εν λόγω ασθενών για άσκηση, με απώτερο στόχο η αξιολόγηση αυτή να συμβάλει στο σχεδιασμό κατάλληλων προγραμμάτων άσκησης και ανάπτυξης στρατηγικών για την αποτελεσματικότερη θεραπεία των ασθενών αυτών. Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 10 περιπατητικοί και συστηματικά αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με XNA (6 γυναίκες και 4 άνδρες), οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (μέσος όρος ηλικίας: 59,5±16,6 έτη, μέσο διάστημα αιμοκάθαρσής τους: 4,5±2,7 έτη). Οι ασθενείς πραγματοποίησαν την ΚΑΔΚ σε ημέρα ενδιάμεση των προγραμματισμένων συνεδριών αιμοκάθαρσής τους. Η συγκεκριμένη αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε σε κυκλοεργόμετρο, ακολουθώντας πρωτόκολλο σταθερής αύξησης του έργου κατά στάδια. Τα αποτελέσματα αυτών των αξιολογήσεων συγκρίθηκαν περαιτέρω με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της ΚΑΔΚ 10 υγιών συμμετεχόντων, οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (3 γυναικών και 7 ανδρών) παρόμοιας ηλικίας (58,40±10,52 έτη). Αποτελέσματα: Όλοι οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν την ΚΑΔΚ και δεν παρουσίασαν επιπλοκές που να επιβάλουν τη διακοπή της. Ο μέσος συνολικός χρόνος της ΚΑΔΚ για την ομάδα με ΧΝΑ ήταν 6,43±1,33 λεπτά και το μέγιστο έργο ήταν 60,5±31,75 watt, το οποίο αντιστοιχούσε στο 42,8±16,85 % του προβλεπόμενου (predicted) έργου. Υπήρξε σημαντική διαφορά στις αντίστοιχες τιμές με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, οι οποίες ήταν 8,21±1,67 λεπτά (p= 0,017), 123,5±46,61 watt (p=0,002) και 76,8±21,12 % (p=0,001). Παρατηρήθηκε μειωμένη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου VO2peak (14,4±4,5 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) της VO2peak predicted (56,1±16,9 %), καθώς και μειωμένος αναερόβιος ουδός (AT:10,93±2,39 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) του AT predicted (43,5±11,9 %) στο σύνολο των συμμετεχόντων ασθενών με ΧΝΑ. Σε όλες τις ανωτέρω τιμές υπήρχε σημαντική διαφορά με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, που είχαν αντίστοιχα: VO2peak: 25,92±7,11 ml/kg/min (p= 0,000) και % της VO2peak predicted: 95,4±20,47 % (p=0,000), AT= 18,33±2,63 ml/kg/min (p=0,000) και % του AT predicted: 67,3±10,9 % (p=0,001). Οι τιμές αναπνευστικών παραμέτρων βρέθηκαν μη σημαντικά διαφορετικές τόσο από τις προβλεπόμενες όσο και από τις αντίστοιχες της ομάδας των υγιών συμμετεχόντων, ήτοι: FEV1: 2,39±0,88 L, % της FEV1 predicted: 93,33±21,6 %, και FVC: 3,08±1,0 L, % της FVC predicted: 99,22±23,52 %, ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 76,77±5,2 για την ομάδα με ΧΝΑ, και αντίστοιχα για την ομάδα των υγιών εθελοντών FEV1: 3,19±0,76 L (p= 0,048), % της FEV1 predicted: 105,3±19,69 % (p= 0,223), και FVC: 4,09±1,01 L (p= 0,042), % της FVC predicted: 108,9±21,3 % (p= 0,360), ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 78,4±6,6 (p= 0,537). Επιπλέον, σημαντική διαφορά είχαν μεταξύ τους οι δύο ομάδες ως προς τις ακόλουθες παραμέτρους, για την ομάδα με ΧΝΑ: HRmax: 125,1±26,28 bpm, % της HRmax predicted: 74,43±14,26 %, O2 pulse: 7,18±1,49 ml/beat, VE:40,96±13,89 l/min, BR:47,1±16,75 %, καθώς και VO2/t slope:0,39±0,22, ενώ αντίστοιχα στην ομάδα των υγιών συμμετεχόντων ήταν: HRmax: 152±21,78 bpm (p= 0,023), % της HRmax predicted: 94,7±10,97 % (p= 0,005), O2 pulse: 13,85±3,99 ml/beat (p= 0,000), VE:85,38±25,23 l/min (p=0,000), BR: 20,6±10,63 % (p=0,001), καθώς και VO2/t slope: 0,94±0,43 (p=0,003). Τέλος, μη σημαντικά διαφορετικές μεταξύ των δύο ομάδων βρέθηκαν το VE/VCO2 (28,0±3,98, για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 26,75±3,99 για τους υγιείς, p= 0,491) και η ανάκαμψη στο 1’ της αποκατάστασης (recover 1’: 18,22±9,7 bpm για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 22,7±8,6 bpm για τους υγιείς, p= 0,301). Εντός φυσιολογικών ορίων κυμάνθηκαν η ΣΑΠ, η ΔΑΠ και ο SPΟ2 τόσο πριν όσο και μετά την ΚΑΔΚ στους συμμετέχοντες και των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Οι περιπατητικοί αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με ΧΝΑ παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική λειτουργία, εξαιτίας πιθανών υποκείμενων καρδιοπνευμονικών νοσημάτων αλλά και άλλων παραγόντων που τους οδηγούν σε μειωμένη σωματική δραστηριότητα. Η κακή φυσική κατάσταση αυτών των ασθενών συνδέεται με κακή ποιότητα ζωής και μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης. Η ΚΑΔΚ αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο μέσο για την αξιολόγηση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών με ΧΝΑ καθώς και για το σχεδιασμό των απαραίτητων εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης για αυτούς τους ασθενείς.","ABSTRACT Background: Cardiopulmonary function and physical fitness play an important role in anindividual’sactivities of daily livingand they are strictly related to the quality of life. Due to their underlying disease and their sedentary lifestyle, hemodialysis patients with Chronic Kidney Disease (CKD) have a reduced cardiopulmonary capacity and, therefore, reduced ability to exercise. On the other hand, research has revealed that exercise (aerobic and strength training) could be beneficial for those patients in multiple ways. Cardiopulmonary exercise testing (CPET) is a reliable method for the assessment of cardiopulmonary function and the ability to exercise and is fundamental in designing a personalized exercise program. The aim of this study is to analyze the cardiopulmonary function and endurance of ambulatory hemodialysis patients by using CPET, comparing these parameters with those of 10 healthy age-matched individuals, in order to characterize the functional profile of those patients regarding their ability to exercise and, thus, to prospectively contribute to the development of appropriate exercise programs as part of their treatment strategy. Methods: The sample of this study consists of 10 ambulatory hemodialysis patients with CKD (6 females and 4 males, age: 59.50±16.56 years, mean duration of hemodialysis treatment: 4.45±2.7 years), who did not exercise regularly. Patients were assessed (CPET), on a day between their scheduled dialysis sessions using a cycle ergometer and a ramp exercise protocol (i.e., gradual increase of work rate).The results of these evaluations were further compared with the corresponding results of CPET in 10 (3 females and 7 males) healthy age-matched participants who did not exercise regularly as well (58.40± 10.52 years). Results: All participants completed CPET without any complications. The total time of CPET for the group with CKD was 6.43±1.33 min, the maximum work was 60.50±31.75 watt corresponding to 42.80±16.85 % of the predicted work. There was a significant difference in the corresponding values with the group of healthy participants, which were 8.21±1.67 minutes (p= 0.017), 123.5±46.61 watt (p=0.002) and 76.8±21.12 % (p=0.001). A reduced mean VO2peak (VO2peak: 14.4±4.5 ml/kg/min, and % of VO2peak predicted: 56.10±16.93 %) and Anaerobic Threshold (AT: 10.93±2.39 ml/kg/min, and %, of AT predicted: 43.50±11.92 %) was observed in all patients with CKD. All the above variables were significantly different compared with those in the group of healthy participants: VO2peak: 25.92±7.11 ml/kg/min (p= 0.000) and % of VO2peak predicted: 95.4±20.47 % (p=0.000), AT: 18.33±2.63 ml/kg/min (p=0.000) and % of AT predicted: 67.3±10.9 % (p=0.001), respectively. The values of respiratory variables were found not to be significantly different compared to the predicted ones for the group with CKD: FEV1: 2.39±0.88 L, % of FEV1 predicted: 93.33±21.60 %, and FVC: 3.08±1.00 L, % of FVC predicted: 99.22±23.52 %, while the ratio FEV1/FVC was 76.77±5.20, while for the group of healthy participants the respective values were: FEV1: 3.19±0.76 L (p= 0.048), % of FEV1 predicted: 105.3±19.69 % (p= 0.223), and FVC: 4.09±1.01 L (p= 0.042), % of FVC predicted: 108.9±21.3 % (p= 0.360), and the ratio FEV1/FVC: 78.4±6.6 (p= 0.537). In addition, a significant difference was found between the two groups in the following variables HRmax: 125.1±26.28 bpm, % of HRmax predicted: 74.43±14.26 %, O2 pulse: 7.18±1.49 ml/beat, VE: 40.96±13.89 l/min, BR: 47.1±16.75 %, and VO2/t slope: 0.39±0.22, for the group with CKD, compared to the group of healthy participants: HRmax: 152±21.78 bpm (p= 0.023), % of HRmax predicted: 94.7±10.97 % (p= 0.005), O2 pulse: 13.85±3.99 ml/beat (p= 0.000), VE:85.38±25.23 l/min (p=0.000), BR: 20.6±10.63 % (p=0.001), and VO2/t slope: 0.94±0.43 (p=0.003). Finally, no significant differences were found between the two groups regarding VE/VCO2 (28.0±3.98 for the group with CKD compared with 26.75±3.99 in the healthy group, p= 0.491) and recover 1’ (18.22±9.7 bpm for the group with CKD compared with 22.7±8.6 bpm in the healthy group, p=0.301). Systolic and diastolic blood pressure, as well as SPO2 lay within the normal range both before and after CPET in both groups. Conclusion: Ambulatory hemodialysis patients with CKD exhibit a reduced cardiopulmonary function due to possible underlying cardiopulmonary disorders and other factors that lead them to reduced physical activity. The poor physical condition of those patients has been associated with poor quality of life and reduced survival expectancy. CPET is a useful tool for the assessment of the cardiopulmonary function of hemodialysis patients with CKD and for the subsequent design of personalized exercise programs for them."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας συστηματικά αιμοκαθαιρόμενων περιπατητικών ασθενών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιωακειμίδου Εμμανουέλα","Ioakeimidou Emmanouela"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και η φυσική κατάσταση του κάθε ατόμου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις καθημερινές του δραστηριότητες και σχετίζεται με την ποιότητα ζωής του. Έχει παρατηρηθεί ότι οι αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια (ΧΝΑ), λόγω των υποκείμενων νοσημάτων που αντιμετωπίζουν αλλά και της καθιστικής ζωής που, συνήθως, ακολουθούν, παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειωμένη ικανότητα για άσκηση. Από την άλλη πλευρά, έρευνες έχουν αναδείξει τον πολύπλευρα ευεργετικό ρόλο της άσκησης (αερόβιας και αντιστάσεων) σε αυτούς τους ασθενείς. Η Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) είναι μια αξιόπιστη μέθοδος αξιολόγησης της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας του ατόμου καθώς και της ικανότητάς του για άσκηση, και μπορεί να αποτελέσει βάση για το σχεδιασμό εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης, π.χ. ανάλογα με τις ιδιαίτερες δυνατότητες και ανάγκες ενός ασθενούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η καρδιοαναπνευστική λειτουργία και αντοχή των συστηματικά αιμοκαθαιρόμενων περιπατητικών ασθενών μέσω της ΚΑΔΚ, συγκρίνοντας αυτές τις παραμέτρους με εκείνες 10 υγιών ατόμων αντίστοιχης ηλικίας, ώστε να χαρακτηριστεί το προφίλ της ικανότητας των εν λόγω ασθενών για άσκηση, με απώτερο στόχο η αξιολόγηση αυτή να συμβάλει στο σχεδιασμό κατάλληλων προγραμμάτων άσκησης και ανάπτυξης στρατηγικών για την αποτελεσματικότερη θεραπεία των ασθενών αυτών. Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 10 περιπατητικοί και συστηματικά αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με XNA (6 γυναίκες και 4 άνδρες), οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (μέσος όρος ηλικίας: 59,5±16,6 έτη, μέσο διάστημα αιμοκάθαρσής τους: 4,5±2,7 έτη). Οι ασθενείς πραγματοποίησαν την ΚΑΔΚ σε ημέρα ενδιάμεση των προγραμματισμένων συνεδριών αιμοκάθαρσής τους. Η συγκεκριμένη αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε σε κυκλοεργόμετρο, ακολουθώντας πρωτόκολλο σταθερής αύξησης του έργου κατά στάδια. Τα αποτελέσματα αυτών των αξιολογήσεων συγκρίθηκαν περαιτέρω με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της ΚΑΔΚ 10 υγιών συμμετεχόντων, οι οποίοι δεν ασκούνταν συστηματικά (3 γυναικών και 7 ανδρών) παρόμοιας ηλικίας (58,40±10,52 έτη). Αποτελέσματα: Όλοι οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν την ΚΑΔΚ και δεν παρουσίασαν επιπλοκές που να επιβάλουν τη διακοπή της. Ο μέσος συνολικός χρόνος της ΚΑΔΚ για την ομάδα με ΧΝΑ ήταν 6,43±1,33 λεπτά και το μέγιστο έργο ήταν 60,5±31,75 watt, το οποίο αντιστοιχούσε στο 42,8±16,85 % του προβλεπόμενου (predicted) έργου. Υπήρξε σημαντική διαφορά στις αντίστοιχες τιμές με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, οι οποίες ήταν 8,21±1,67 λεπτά (p= 0,017), 123,5±46,61 watt (p=0,002) και 76,8±21,12 % (p=0,001). Παρατηρήθηκε μειωμένη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου VO2peak (14,4±4,5 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) της VO2peak predicted (56,1±16,9 %), καθώς και μειωμένος αναερόβιος ουδός (AT:10,93±2,39 ml/kg/min) και ως ποσοστό (%) του AT predicted (43,5±11,9 %) στο σύνολο των συμμετεχόντων ασθενών με ΧΝΑ. Σε όλες τις ανωτέρω τιμές υπήρχε σημαντική διαφορά με την ομάδα των υγιών συμμετεχόντων, που είχαν αντίστοιχα: VO2peak: 25,92±7,11 ml/kg/min (p= 0,000) και % της VO2peak predicted: 95,4±20,47 % (p=0,000), AT= 18,33±2,63 ml/kg/min (p=0,000) και % του AT predicted: 67,3±10,9 % (p=0,001). Οι τιμές αναπνευστικών παραμέτρων βρέθηκαν μη σημαντικά διαφορετικές τόσο από τις προβλεπόμενες όσο και από τις αντίστοιχες της ομάδας των υγιών συμμετεχόντων, ήτοι: FEV1: 2,39±0,88 L, % της FEV1 predicted: 93,33±21,6 %, και FVC: 3,08±1,0 L, % της FVC predicted: 99,22±23,52 %, ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 76,77±5,2 για την ομάδα με ΧΝΑ, και αντίστοιχα για την ομάδα των υγιών εθελοντών FEV1: 3,19±0,76 L (p= 0,048), % της FEV1 predicted: 105,3±19,69 % (p= 0,223), και FVC: 4,09±1,01 L (p= 0,042), % της FVC predicted: 108,9±21,3 % (p= 0,360), ενώ το πηλίκο FEV1/FVC ήταν 78,4±6,6 (p= 0,537). Επιπλέον, σημαντική διαφορά είχαν μεταξύ τους οι δύο ομάδες ως προς τις ακόλουθες παραμέτρους, για την ομάδα με ΧΝΑ: HRmax: 125,1±26,28 bpm, % της HRmax predicted: 74,43±14,26 %, O2 pulse: 7,18±1,49 ml/beat, VE:40,96±13,89 l/min, BR:47,1±16,75 %, καθώς και VO2/t slope:0,39±0,22, ενώ αντίστοιχα στην ομάδα των υγιών συμμετεχόντων ήταν: HRmax: 152±21,78 bpm (p= 0,023), % της HRmax predicted: 94,7±10,97 % (p= 0,005), O2 pulse: 13,85±3,99 ml/beat (p= 0,000), VE:85,38±25,23 l/min (p=0,000), BR: 20,6±10,63 % (p=0,001), καθώς και VO2/t slope: 0,94±0,43 (p=0,003). Τέλος, μη σημαντικά διαφορετικές μεταξύ των δύο ομάδων βρέθηκαν το VE/VCO2 (28,0±3,98, για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 26,75±3,99 για τους υγιείς, p= 0,491) και η ανάκαμψη στο 1’ της αποκατάστασης (recover 1’: 18,22±9,7 bpm για την ομάδα με ΧΝΑ έναντι 22,7±8,6 bpm για τους υγιείς, p= 0,301). Εντός φυσιολογικών ορίων κυμάνθηκαν η ΣΑΠ, η ΔΑΠ και ο SPΟ2 τόσο πριν όσο και μετά την ΚΑΔΚ στους συμμετέχοντες και των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Οι περιπατητικοί αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς με ΧΝΑ παρουσιάζουν μειωμένη καρδιοαναπνευστική λειτουργία, εξαιτίας πιθανών υποκείμενων καρδιοπνευμονικών νοσημάτων αλλά και άλλων παραγόντων που τους οδηγούν σε μειωμένη σωματική δραστηριότητα. Η κακή φυσική κατάσταση αυτών των ασθενών συνδέεται με κακή ποιότητα ζωής και μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης. Η ΚΑΔΚ αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο μέσο για την αξιολόγηση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών με ΧΝΑ καθώς και για το σχεδιασμό των απαραίτητων εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης για αυτούς τους ασθενείς.","ABSTRACT Background: Cardiopulmonary function and physical fitness play an important role in anindividual’sactivities of daily livingand they are strictly related to the quality of life. Due to their underlying disease and their sedentary lifestyle, hemodialysis patients with Chronic Kidney Disease (CKD) have a reduced cardiopulmonary capacity and, therefore, reduced ability to exercise. On the other hand, research has revealed that exercise (aerobic and strength training) could be beneficial for those patients in multiple ways. Cardiopulmonary exercise testing (CPET) is a reliable method for the assessment of cardiopulmonary function and the ability to exercise and is fundamental in designing a personalized exercise program. The aim of this study is to analyze the cardiopulmonary function and endurance of ambulatory hemodialysis patients by using CPET, comparing these parameters with those of 10 healthy age-matched individuals, in order to characterize the functional profile of those patients regarding their ability to exercise and, thus, to prospectively contribute to the development of appropriate exercise programs as part of their treatment strategy. Methods: The sample of this study consists of 10 ambulatory hemodialysis patients with CKD (6 females and 4 males, age: 59.50±16.56 years, mean duration of hemodialysis treatment: 4.45±2.7 years), who did not exercise regularly. Patients were assessed (CPET), on a day between their scheduled dialysis sessions using a cycle ergometer and a ramp exercise protocol (i.e., gradual increase of work rate).The results of these evaluations were further compared with the corresponding results of CPET in 10 (3 females and 7 males) healthy age-matched participants who did not exercise regularly as well (58.40± 10.52 years). Results: All participants completed CPET without any complications. The total time of CPET for the group with CKD was 6.43±1.33 min, the maximum work was 60.50±31.75 watt corresponding to 42.80±16.85 % of the predicted work. There was a significant difference in the corresponding values with the group of healthy participants, which were 8.21±1.67 minutes (p= 0.017), 123.5±46.61 watt (p=0.002) and 76.8±21.12 % (p=0.001). A reduced mean VO2peak (VO2peak: 14.4±4.5 ml/kg/min, and % of VO2peak predicted: 56.10±16.93 %) and Anaerobic Threshold (AT: 10.93±2.39 ml/kg/min, and %, of AT predicted: 43.50±11.92 %) was observed in all patients with CKD. All the above variables were significantly different compared with those in the group of healthy participants: VO2peak: 25.92±7.11 ml/kg/min (p= 0.000) and % of VO2peak predicted: 95.4±20.47 % (p=0.000), AT: 18.33±2.63 ml/kg/min (p=0.000) and % of AT predicted: 67.3±10.9 % (p=0.001), respectively. The values of respiratory variables were found not to be significantly different compared to the predicted ones for the group with CKD: FEV1: 2.39±0.88 L, % of FEV1 predicted: 93.33±21.60 %, and FVC: 3.08±1.00 L, % of FVC predicted: 99.22±23.52 %, while the ratio FEV1/FVC was 76.77±5.20, while for the group of healthy participants the respective values were: FEV1: 3.19±0.76 L (p= 0.048), % of FEV1 predicted: 105.3±19.69 % (p= 0.223), and FVC: 4.09±1.01 L (p= 0.042), % of FVC predicted: 108.9±21.3 % (p= 0.360), and the ratio FEV1/FVC: 78.4±6.6 (p= 0.537). In addition, a significant difference was found between the two groups in the following variables HRmax: 125.1±26.28 bpm, % of HRmax predicted: 74.43±14.26 %, O2 pulse: 7.18±1.49 ml/beat, VE: 40.96±13.89 l/min, BR: 47.1±16.75 %, and VO2/t slope: 0.39±0.22, for the group with CKD, compared to the group of healthy participants: HRmax: 152±21.78 bpm (p= 0.023), % of HRmax predicted: 94.7±10.97 % (p= 0.005), O2 pulse: 13.85±3.99 ml/beat (p= 0.000), VE:85.38±25.23 l/min (p=0.000), BR: 20.6±10.63 % (p=0.001), and VO2/t slope: 0.94±0.43 (p=0.003). Finally, no significant differences were found between the two groups regarding VE/VCO2 (28.0±3.98 for the group with CKD compared with 26.75±3.99 in the healthy group, p= 0.491) and recover 1’ (18.22±9.7 bpm for the group with CKD compared with 22.7±8.6 bpm in the healthy group, p=0.301). Systolic and diastolic blood pressure, as well as SPO2 lay within the normal range both before and after CPET in both groups. Conclusion: Ambulatory hemodialysis patients with CKD exhibit a reduced cardiopulmonary function due to possible underlying cardiopulmonary disorders and other factors that lead them to reduced physical activity. The poor physical condition of those patients has been associated with poor quality of life and reduced survival expectancy. CPET is a useful tool for the assessment of the cardiopulmonary function of hemodialysis patients with CKD and for the subsequent design of personalized exercise programs for them."],"dc:identifier":["uoadl:2922522","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922522"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας συστηματικά αιμοκαθαιρόμενων περιπατητικών ασθενών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z"}