{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922543"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922543","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση HIV-1 οροθετικών ανάλογα με περιοχή προέλευσης: διαχρονικές τάσεις, χαρακτηριστικά και περιοχή μόλυνσης","abstract":"Εισαγωγή: Πλήθος μελετών στη βιβλιογραφία ασχολείται με τη σύγκριση των ατόμων που ζουν με τον ιό HIV ως προς διάφορα χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η πηγή μετάδοσης και τα CD4 λεμφοκύτταρα κατά τη διάγνωση. Σε αυτή τη διερεύνηση, ο ρόλος των μεταναστών αποτελεί μια από τις προτεραιότητες. Μάλιστα, σχετικά πρόσφατα μελέτες έδειξαν αυξημένη πιθανότητα απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μετανάστευσης. Ωστόσο, η εν λόγω εκτίμηση παρουσιάζει διαφοροποιήσεις ανά χώρα προέλευσης. Έτσι, δημιουργείται η ανάγκη σύγκρισης των διάφορων χαρακτηριστικών των ατόμων που ζουν με τον HIV (PLHIV), των διαχρονικών τάσεων, καθώς και της πιθανότητας μόλυνσης στη χώρα άφιξης ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Σκοπός: Η σύγκριση των PLHIV στην Ελλάδα ως προς τα κλινικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά, τις διαχρονικές τάσεις, καθώς και η εκτίμηση της πιθανότητας απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μας ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την προοπτική πολυκεντρική μελέτη AMACS, για την οποία λαμβάνονται από 14 από τις 16 συμμετέχουσες κλινικές που ακολουθούν PLHIV στην Ελλάδα. Η τελευταία ενημέρωση της βάσης θεωρείται πως έγινε στις 31/12/2018. Για το πρώτο σκέλος της ανάλυσης λήφθηκαν άτομα με ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω, πρώτο καταγεγραμμένο θετικό δείγμα HIV μετά την 1/1/1996 και έγκυρες μετρήσεις CD4 σε διάστημα τριών μηνών από τη διάγνωση. Για τη σύγκριση των επιπέδων των CD4 λεμφοκυττάρων πριν την έναρξη ART ανά τόπο προέλευσης χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη Kaplan – Meier μέθοδος, κατά την οποία ο χρόνος μέχρι την εμφάνιση του γεγονότος ενδιαφέροντος (έναρξη ART) είχε αντικατασταθεί από μια ανεστραμμένη κλίμακα CD4. Για την αξιολόγηση της στατιστικής σημαντικότητας εφαρμόστηκε ο έλεγχος logrank. Επιπλέον, για την εύρεση στατιστικών διαφορών ανάμεσα σε άλλα χαρακτηριστικά και στον τόπο προέλευσης των ασθενών εφαρμόστηκαν ο X2 έλεγχος του Pearson και η δοκιμή Kruskal – Wallis (για κατηγορικές ή συνεχείς μεταβλητές αντίστοιχα). Τέλος, για τις διαχρονικές μεταβολές ανά περιοχή προέλευσης, παρουσιάστηκαν γραφικές απεικονίσεις των αντίστοιχων κατανομών. Για το δεύτερο σκέλος της ανάλυσης περιλήφθηκαν άτομα μη ελληνικής εθνικότητας, με γνωστές ημερομηνίες άφιξης στην Ελλάδα, διαθέσιμες τιμές σε κριτικές για την ανάλυση μεταβλητές και ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω. Για την εκτίμηση του χρόνου ορομετατροπής και της πιθανότητας η μόλυνση να έλαβε χώρα στον τόπο προορισμού συνδυάστηκαν δεδομένα δεικτών εξέλιξης της HIV λοίμωξης, όπως οι διαχρονικές μεταβολές των CD4 λεμφοκυττάρων και του ιϊκού φορτίου, καθώς και το αν ο συμμετέχων είχε διεγνωσθεί με κλινικό AIDS. Οι τροχιές των CD4 και του ιϊκού φορτίου από την ορομετατροπή είχαν εκτιμηθεί από διμεταβλητά γραμμικά μοντέλα μικτών επιδράσεων εφαρμοσμένα σε δεδομένα φυσικής ιστορίας του ιού. Τα παραπάνω συνδυάστηκαν μέσω του κανόνα του Bayes για την εξαγωγή των ατομικών εκ των υστέρων κατανομών των χρόνων μόλυνσης. Για τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα υποδοχής εφαρμόστηκε ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης συνδυασμένη με μια προσέγγιση πολλαπλής υποκατάστασης χρησιμοποιώντας τους κανόνες του Rubin. Αποτελέσματα: Για το δείγμα των 7335 ατόμων, στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις προέκυψαν μεταξύ του τόπου προέλευσης και του φύλου, της πηγής μετάδοσης, της καθυστερημένης παρουσίας, της προχωρημένης νόσου, του έτους διάγνωσης, της απώλειας κατά την παρακολούθηση, της κατάστασης AIDS κατά τη διάγνωση, της μέτρησης CD4 κατά τη διάγνωση, καθώς και της μέτρησης CD4 κατά την έναρξη ART (P value < 0.001). Η πηγή μετάδοσης που κυριαρχεί ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ευρωπαίους της Δ. Ευρώπης είναι μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (ποσοστά άνω του 60%). Αντίθετα για τους Ασιάτες και Αφρικανούς η κυρίαρχη οδός μετάδοσης είναι μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής, με τους τελευταίους να ξεπερνούν τα ποσοστά του 80%. Ενώ σε όλες τις ομάδες με βάση την προέλευση τα ποσοστά των ανδρών ήταν υψηλότερα έναντι των γυναικών, για την Αφρική, οι γυναίκες που ζουν με τον ιό υπερτερούν έναντι των ανδρών. Επιπλέον, για τα άτομα Αφρικανικής προέλευσης παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό προχωρημένης νόσου κατά τη διάγνωση (άνω του 50%). Η διάμεση CD4 μέτρηση κατά την έναρξη ART για τους Έλληνες ήταν 232 cells/μl. Για τους προερχόμενους από τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη αντίστοιχα ήταν 245 cells/μl, ενώ οι υπόλοιπες γεωγραφικές ομάδες τείνουν να ξεκινούν θεραπεία αφού τα επίπεδα CD4 τους πέσουν κάτω των 200 cells/μl (P value < 0.001). Από το δείγμα των 221 ατόμων μη ελληνικής προέλευσης με γνωστές ημερομηνίες έλευσης στην Ελλάδα, το υψηλότερο ποσοστό προέρχονταν από τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη (41.2%). Επιπλέον, το μεγαλύτερο ποσοστό φάνηκε να μολύνθηκε μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής (44.3%). Ο διάμεσος χρόνος παραμονής στην Ελλάδα ήταν τα 13 έτη (ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 5 – 21). Διαφορές ανά έτος διάγνωσης παρατηρήθηκαν στο φύλο, την ηλικία διάγνωσης και το εκπαιδευτικό επίπεδο (P value < 0.05), αλλά και την πηγή μετάδοσης (P value < 0.01). Συνολικά, η πιθανότητα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα φάνηκε να διαφέρει σημαντικά ανά τόπο προέλευσης (P value < 0.001), και η σημαντικότητα αυτή διατηρήθηκε (P = 0.005) κατόπιν διόρθωσης για το φύλο, την πηγή μετάδοσης και την ηλικία άφιξης. Συνολικά, όσο μεγαλύτερη η διάρκεια παραμονής στη χώρα προορισμού, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος μόλυνσης σε αυτήν. Αντίθετα, όσο μικρότερη η ηλικία άφιξης στη χώρα, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος απόκτησης της HIV λοίμωξης κατόπιν μετανάστευσης τόσο συνολικά όσο και μετά από διόρθωση για την περιοχή προέλευσης, το φύλο και την πηγή μετάδοσης. Συνολικά, το ποσοστό απόκτησης της HIV λοίμωξης στην Ελλάδα εκτιμήθηκε στο 51% (95% ΔΕ: 43% - 59%). Για τους Ευρωπαίους της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης η εκτιμώμενη πιθανότητα απόκτησης μόλυνσης κατόπιν άφιξης στη χώρα ήταν 56%(26%, 82%), ενώ για την Ασία και την Αφρική (ή άλλη προέλευση), η ίδια πιθανότητα και το 95%ΔΕ ανήλθαν αντιστοίχως στο 54%(39%, 68%) και 22%(12%, 38%). Τέλος, για την Νότια και Ανατολική Ευρώπη οι αντίστοιχες εκτιμήσεις ήταν 65%(54%, 76%). Για τους ΧΕΝ ήταν 60%(36%,80%), για τις γυναίκες ΑΣΓ 39%(26%,55%), ενώ για τους άνδρες ΑΣΓ υψηλότερο και ίσο με 60%(41%,76%). Τέλος, για τους ΑΣΑ υπολογίστηκε στο 50%(37%,63%). Ο μέσος χρόνος από τη στιγμή της μόλυνσης μέχρι τη διάγνωση ανήλθε περίπου στα 4 έτη, με μικρές διακυμάνσεις ανά γεωγραφική περιοχή. Συμπεράσματα: Από τους PLHIV που ζουν στη χώρα μας, τα άτομα προερχόμενα από την Ελλάδα και τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη τείνουν να ξεκινούν θεραπεία προτού τα CD4 τους πέσουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, έναντι των άλλων γεωγραφικών ομάδων. Ακόμα, τα αυξημένα επίπεδα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα, συνολικά και ανά περιοχή προέλευσης δείχνουν την ανάγκη για τη λήψη ανάλογων στρατηγικών δημόσιας υγείας. Τέλος, η περαιτέρω έρευνα σε σχέση με τα ανωτέρω ευρήματα ενθαρρύνεται.","abstract_html":"Εισαγωγή: Πλήθος μελετών στη βιβλιογραφία ασχολείται με τη σύγκριση των ατόμων που ζουν με τον ιό HIV ως προς διάφορα χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η πηγή μετάδοσης και τα CD4 λεμφοκύτταρα κατά τη διάγνωση. Σε αυτή τη διερεύνηση, ο ρόλος των μεταναστών αποτελεί μια από τις προτεραιότητες. Μάλιστα, σχετικά πρόσφατα μελέτες έδειξαν αυξημένη πιθανότητα απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μετανάστευσης. Ωστόσο, η εν λόγω εκτίμηση παρουσιάζει διαφοροποιήσεις ανά χώρα προέλευσης. Έτσι, δημιουργείται η ανάγκη σύγκρισης των διάφορων χαρακτηριστικών των ατόμων που ζουν με τον HIV (PLHIV), των διαχρονικών τάσεων, καθώς και της πιθανότητας μόλυνσης στη χώρα άφιξης ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Σκοπός: Η σύγκριση των PLHIV στην Ελλάδα ως προς τα κλινικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά, τις διαχρονικές τάσεις, καθώς και η εκτίμηση της πιθανότητας απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μας ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την προοπτική πολυκεντρική μελέτη AMACS, για την οποία λαμβάνονται από 14 από τις 16 συμμετέχουσες κλινικές που ακολουθούν PLHIV στην Ελλάδα. Η τελευταία ενημέρωση της βάσης θεωρείται πως έγινε στις 31/12/2018. Για το πρώτο σκέλος της ανάλυσης λήφθηκαν άτομα με ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω, πρώτο καταγεγραμμένο θετικό δείγμα HIV μετά την 1/1/1996 και έγκυρες μετρήσεις CD4 σε διάστημα τριών μηνών από τη διάγνωση. Για τη σύγκριση των επιπέδων των CD4 λεμφοκυττάρων πριν την έναρξη ART ανά τόπο προέλευσης χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη Kaplan – Meier μέθοδος, κατά την οποία ο χρόνος μέχρι την εμφάνιση του γεγονότος ενδιαφέροντος (έναρξη ART) είχε αντικατασταθεί από μια ανεστραμμένη κλίμακα CD4. Για την αξιολόγηση της στατιστικής σημαντικότητας εφαρμόστηκε ο έλεγχος logrank. Επιπλέον, για την εύρεση στατιστικών διαφορών ανάμεσα σε άλλα χαρακτηριστικά και στον τόπο προέλευσης των ασθενών εφαρμόστηκαν ο X2 έλεγχος του Pearson και η δοκιμή Kruskal – Wallis (για κατηγορικές ή συνεχείς μεταβλητές αντίστοιχα). Τέλος, για τις διαχρονικές μεταβολές ανά περιοχή προέλευσης, παρουσιάστηκαν γραφικές απεικονίσεις των αντίστοιχων κατανομών. Για το δεύτερο σκέλος της ανάλυσης περιλήφθηκαν άτομα μη ελληνικής εθνικότητας, με γνωστές ημερομηνίες άφιξης στην Ελλάδα, διαθέσιμες τιμές σε κριτικές για την ανάλυση μεταβλητές και ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω. Για την εκτίμηση του χρόνου ορομετατροπής και της πιθανότητας η μόλυνση να έλαβε χώρα στον τόπο προορισμού συνδυάστηκαν δεδομένα δεικτών εξέλιξης της HIV λοίμωξης, όπως οι διαχρονικές μεταβολές των CD4 λεμφοκυττάρων και του ιϊκού φορτίου, καθώς και το αν ο συμμετέχων είχε διεγνωσθεί με κλινικό AIDS. Οι τροχιές των CD4 και του ιϊκού φορτίου από την ορομετατροπή είχαν εκτιμηθεί από διμεταβλητά γραμμικά μοντέλα μικτών επιδράσεων εφαρμοσμένα σε δεδομένα φυσικής ιστορίας του ιού. Τα παραπάνω συνδυάστηκαν μέσω του κανόνα του Bayes για την εξαγωγή των ατομικών εκ των υστέρων κατανομών των χρόνων μόλυνσης. Για τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα υποδοχής εφαρμόστηκε ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης συνδυασμένη με μια προσέγγιση πολλαπλής υποκατάστασης χρησιμοποιώντας τους κανόνες του Rubin. Αποτελέσματα: Για το δείγμα των 7335 ατόμων, στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις προέκυψαν μεταξύ του τόπου προέλευσης και του φύλου, της πηγής μετάδοσης, της καθυστερημένης παρουσίας, της προχωρημένης νόσου, του έτους διάγνωσης, της απώλειας κατά την παρακολούθηση, της κατάστασης AIDS κατά τη διάγνωση, της μέτρησης CD4 κατά τη διάγνωση, καθώς και της μέτρησης CD4 κατά την έναρξη ART (P value &lt; 0.001). Η πηγή μετάδοσης που κυριαρχεί ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ευρωπαίους της Δ. Ευρώπης είναι μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (ποσοστά άνω του 60%). Αντίθετα για τους Ασιάτες και Αφρικανούς η κυρίαρχη οδός μετάδοσης είναι μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής, με τους τελευταίους να ξεπερνούν τα ποσοστά του 80%. Ενώ σε όλες τις ομάδες με βάση την προέλευση τα ποσοστά των ανδρών ήταν υψηλότερα έναντι των γυναικών, για την Αφρική, οι γυναίκες που ζουν με τον ιό υπερτερούν έναντι των ανδρών. Επιπλέον, για τα άτομα Αφρικανικής προέλευσης παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό προχωρημένης νόσου κατά τη διάγνωση (άνω του 50%). Η διάμεση CD4 μέτρηση κατά την έναρξη ART για τους Έλληνες ήταν 232 cells/μl. Για τους προερχόμενους από τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη αντίστοιχα ήταν 245 cells/μl, ενώ οι υπόλοιπες γεωγραφικές ομάδες τείνουν να ξεκινούν θεραπεία αφού τα επίπεδα CD4 τους πέσουν κάτω των 200 cells/μl (P value &lt; 0.001). Από το δείγμα των 221 ατόμων μη ελληνικής προέλευσης με γνωστές ημερομηνίες έλευσης στην Ελλάδα, το υψηλότερο ποσοστό προέρχονταν από τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη (41.2%). Επιπλέον, το μεγαλύτερο ποσοστό φάνηκε να μολύνθηκε μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής (44.3%). Ο διάμεσος χρόνος παραμονής στην Ελλάδα ήταν τα 13 έτη (ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 5 – 21). Διαφορές ανά έτος διάγνωσης παρατηρήθηκαν στο φύλο, την ηλικία διάγνωσης και το εκπαιδευτικό επίπεδο (P value &lt; 0.05), αλλά και την πηγή μετάδοσης (P value &lt; 0.01). Συνολικά, η πιθανότητα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα φάνηκε να διαφέρει σημαντικά ανά τόπο προέλευσης (P value &lt; 0.001), και η σημαντικότητα αυτή διατηρήθηκε (P = 0.005) κατόπιν διόρθωσης για το φύλο, την πηγή μετάδοσης και την ηλικία άφιξης. Συνολικά, όσο μεγαλύτερη η διάρκεια παραμονής στη χώρα προορισμού, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος μόλυνσης σε αυτήν. Αντίθετα, όσο μικρότερη η ηλικία άφιξης στη χώρα, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος απόκτησης της HIV λοίμωξης κατόπιν μετανάστευσης τόσο συνολικά όσο και μετά από διόρθωση για την περιοχή προέλευσης, το φύλο και την πηγή μετάδοσης. Συνολικά, το ποσοστό απόκτησης της HIV λοίμωξης στην Ελλάδα εκτιμήθηκε στο 51% (95% ΔΕ: 43% - 59%). Για τους Ευρωπαίους της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης η εκτιμώμενη πιθανότητα απόκτησης μόλυνσης κατόπιν άφιξης στη χώρα ήταν 56%(26%, 82%), ενώ για την Ασία και την Αφρική (ή άλλη προέλευση), η ίδια πιθανότητα και το 95%ΔΕ ανήλθαν αντιστοίχως στο 54%(39%, 68%) και 22%(12%, 38%). Τέλος, για την Νότια και Ανατολική Ευρώπη οι αντίστοιχες εκτιμήσεις ήταν 65%(54%, 76%). Για τους ΧΕΝ ήταν 60%(36%,80%), για τις γυναίκες ΑΣΓ 39%(26%,55%), ενώ για τους άνδρες ΑΣΓ υψηλότερο και ίσο με 60%(41%,76%). Τέλος, για τους ΑΣΑ υπολογίστηκε στο 50%(37%,63%). Ο μέσος χρόνος από τη στιγμή της μόλυνσης μέχρι τη διάγνωση ανήλθε περίπου στα 4 έτη, με μικρές διακυμάνσεις ανά γεωγραφική περιοχή. Συμπεράσματα: Από τους PLHIV που ζουν στη χώρα μας, τα άτομα προερχόμενα από την Ελλάδα και τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη τείνουν να ξεκινούν θεραπεία προτού τα CD4 τους πέσουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, έναντι των άλλων γεωγραφικών ομάδων. Ακόμα, τα αυξημένα επίπεδα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα, συνολικά και ανά περιοχή προέλευσης δείχνουν την ανάγκη για τη λήψη ανάλογων στρατηγικών δημόσιας υγείας. Τέλος, η περαιτέρω έρευνα σε σχέση με τα ανωτέρω ευρήματα ενθαρρύνεται.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωστουράκη Ανδριάνα","Kostouraki Andriana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922543"],"render_values":[{"text":"uoadl:2922543","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922543","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922543","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2922543","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωστουράκη Ανδριάνα","Kostouraki Andriana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922543","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922543"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Πλήθος μελετών στη βιβλιογραφία ασχολείται με τη σύγκριση των ατόμων που ζουν με τον ιό HIV ως προς διάφορα χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η πηγή μετάδοσης και τα CD4 λεμφοκύτταρα κατά τη διάγνωση. Σε αυτή τη διερεύνηση, ο ρόλος των μεταναστών αποτελεί μια από τις προτεραιότητες. Μάλιστα, σχετικά πρόσφατα μελέτες έδειξαν αυξημένη πιθανότητα απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μετανάστευσης. Ωστόσο, η εν λόγω εκτίμηση παρουσιάζει διαφοροποιήσεις ανά χώρα προέλευσης. Έτσι, δημιουργείται η ανάγκη σύγκρισης των διάφορων χαρακτηριστικών των ατόμων που ζουν με τον HIV (PLHIV), των διαχρονικών τάσεων, καθώς και της πιθανότητας μόλυνσης στη χώρα άφιξης ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Σκοπός: Η σύγκριση των PLHIV στην Ελλάδα ως προς τα κλινικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά, τις διαχρονικές τάσεις, καθώς και η εκτίμηση της πιθανότητας απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μας ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την προοπτική πολυκεντρική μελέτη AMACS, για την οποία λαμβάνονται από 14 από τις 16 συμμετέχουσες κλινικές που ακολουθούν PLHIV στην Ελλάδα. Η τελευταία ενημέρωση της βάσης θεωρείται πως έγινε στις 31/12/2018. Για το πρώτο σκέλος της ανάλυσης λήφθηκαν άτομα με ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω, πρώτο καταγεγραμμένο θετικό δείγμα HIV μετά την 1/1/1996 και έγκυρες μετρήσεις CD4 σε διάστημα τριών μηνών από τη διάγνωση. Για τη σύγκριση των επιπέδων των CD4 λεμφοκυττάρων πριν την έναρξη ART ανά τόπο προέλευσης χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη Kaplan – Meier μέθοδος, κατά την οποία ο χρόνος μέχρι την εμφάνιση του γεγονότος ενδιαφέροντος (έναρξη ART) είχε αντικατασταθεί από μια ανεστραμμένη κλίμακα CD4. Για την αξιολόγηση της στατιστικής σημαντικότητας εφαρμόστηκε ο έλεγχος logrank. Επιπλέον, για την εύρεση στατιστικών διαφορών ανάμεσα σε άλλα χαρακτηριστικά και στον τόπο προέλευσης των ασθενών εφαρμόστηκαν ο X2 έλεγχος του Pearson και η δοκιμή Kruskal – Wallis (για κατηγορικές ή συνεχείς μεταβλητές αντίστοιχα). Τέλος, για τις διαχρονικές μεταβολές ανά περιοχή προέλευσης, παρουσιάστηκαν γραφικές απεικονίσεις των αντίστοιχων κατανομών. Για το δεύτερο σκέλος της ανάλυσης περιλήφθηκαν άτομα μη ελληνικής εθνικότητας, με γνωστές ημερομηνίες άφιξης στην Ελλάδα, διαθέσιμες τιμές σε κριτικές για την ανάλυση μεταβλητές και ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω. Για την εκτίμηση του χρόνου ορομετατροπής και της πιθανότητας η μόλυνση να έλαβε χώρα στον τόπο προορισμού συνδυάστηκαν δεδομένα δεικτών εξέλιξης της HIV λοίμωξης, όπως οι διαχρονικές μεταβολές των CD4 λεμφοκυττάρων και του ιϊκού φορτίου, καθώς και το αν ο συμμετέχων είχε διεγνωσθεί με κλινικό AIDS. Οι τροχιές των CD4 και του ιϊκού φορτίου από την ορομετατροπή είχαν εκτιμηθεί από διμεταβλητά γραμμικά μοντέλα μικτών επιδράσεων εφαρμοσμένα σε δεδομένα φυσικής ιστορίας του ιού. Τα παραπάνω συνδυάστηκαν μέσω του κανόνα του Bayes για την εξαγωγή των ατομικών εκ των υστέρων κατανομών των χρόνων μόλυνσης. Για τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα υποδοχής εφαρμόστηκε ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης συνδυασμένη με μια προσέγγιση πολλαπλής υποκατάστασης χρησιμοποιώντας τους κανόνες του Rubin. Αποτελέσματα: Για το δείγμα των 7335 ατόμων, στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις προέκυψαν μεταξύ του τόπου προέλευσης και του φύλου, της πηγής μετάδοσης, της καθυστερημένης παρουσίας, της προχωρημένης νόσου, του έτους διάγνωσης, της απώλειας κατά την παρακολούθηση, της κατάστασης AIDS κατά τη διάγνωση, της μέτρησης CD4 κατά τη διάγνωση, καθώς και της μέτρησης CD4 κατά την έναρξη ART (P value < 0.001). Η πηγή μετάδοσης που κυριαρχεί ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ευρωπαίους της Δ. Ευρώπης είναι μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (ποσοστά άνω του 60%). Αντίθετα για τους Ασιάτες και Αφρικανούς η κυρίαρχη οδός μετάδοσης είναι μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής, με τους τελευταίους να ξεπερνούν τα ποσοστά του 80%. Ενώ σε όλες τις ομάδες με βάση την προέλευση τα ποσοστά των ανδρών ήταν υψηλότερα έναντι των γυναικών, για την Αφρική, οι γυναίκες που ζουν με τον ιό υπερτερούν έναντι των ανδρών. Επιπλέον, για τα άτομα Αφρικανικής προέλευσης παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό προχωρημένης νόσου κατά τη διάγνωση (άνω του 50%). Η διάμεση CD4 μέτρηση κατά την έναρξη ART για τους Έλληνες ήταν 232 cells/μl. Για τους προερχόμενους από τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη αντίστοιχα ήταν 245 cells/μl, ενώ οι υπόλοιπες γεωγραφικές ομάδες τείνουν να ξεκινούν θεραπεία αφού τα επίπεδα CD4 τους πέσουν κάτω των 200 cells/μl (P value < 0.001). Από το δείγμα των 221 ατόμων μη ελληνικής προέλευσης με γνωστές ημερομηνίες έλευσης στην Ελλάδα, το υψηλότερο ποσοστό προέρχονταν από τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη (41.2%). Επιπλέον, το μεγαλύτερο ποσοστό φάνηκε να μολύνθηκε μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής (44.3%). Ο διάμεσος χρόνος παραμονής στην Ελλάδα ήταν τα 13 έτη (ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 5 – 21). Διαφορές ανά έτος διάγνωσης παρατηρήθηκαν στο φύλο, την ηλικία διάγνωσης και το εκπαιδευτικό επίπεδο (P value < 0.05), αλλά και την πηγή μετάδοσης (P value < 0.01). Συνολικά, η πιθανότητα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα φάνηκε να διαφέρει σημαντικά ανά τόπο προέλευσης (P value < 0.001), και η σημαντικότητα αυτή διατηρήθηκε (P = 0.005) κατόπιν διόρθωσης για το φύλο, την πηγή μετάδοσης και την ηλικία άφιξης. Συνολικά, όσο μεγαλύτερη η διάρκεια παραμονής στη χώρα προορισμού, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος μόλυνσης σε αυτήν. Αντίθετα, όσο μικρότερη η ηλικία άφιξης στη χώρα, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος απόκτησης της HIV λοίμωξης κατόπιν μετανάστευσης τόσο συνολικά όσο και μετά από διόρθωση για την περιοχή προέλευσης, το φύλο και την πηγή μετάδοσης. Συνολικά, το ποσοστό απόκτησης της HIV λοίμωξης στην Ελλάδα εκτιμήθηκε στο 51% (95% ΔΕ: 43% - 59%). Για τους Ευρωπαίους της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης η εκτιμώμενη πιθανότητα απόκτησης μόλυνσης κατόπιν άφιξης στη χώρα ήταν 56%(26%, 82%), ενώ για την Ασία και την Αφρική (ή άλλη προέλευση), η ίδια πιθανότητα και το 95%ΔΕ ανήλθαν αντιστοίχως στο 54%(39%, 68%) και 22%(12%, 38%). Τέλος, για την Νότια και Ανατολική Ευρώπη οι αντίστοιχες εκτιμήσεις ήταν 65%(54%, 76%). Για τους ΧΕΝ ήταν 60%(36%,80%), για τις γυναίκες ΑΣΓ 39%(26%,55%), ενώ για τους άνδρες ΑΣΓ υψηλότερο και ίσο με 60%(41%,76%). Τέλος, για τους ΑΣΑ υπολογίστηκε στο 50%(37%,63%). Ο μέσος χρόνος από τη στιγμή της μόλυνσης μέχρι τη διάγνωση ανήλθε περίπου στα 4 έτη, με μικρές διακυμάνσεις ανά γεωγραφική περιοχή. Συμπεράσματα: Από τους PLHIV που ζουν στη χώρα μας, τα άτομα προερχόμενα από την Ελλάδα και τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη τείνουν να ξεκινούν θεραπεία προτού τα CD4 τους πέσουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, έναντι των άλλων γεωγραφικών ομάδων. Ακόμα, τα αυξημένα επίπεδα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα, συνολικά και ανά περιοχή προέλευσης δείχνουν την ανάγκη για τη λήψη ανάλογων στρατηγικών δημόσιας υγείας. Τέλος, η περαιτέρω έρευνα σε σχέση με τα ανωτέρω ευρήματα ενθαρρύνεται.","Introduction: A great amount of studies involves the comparison between PLHIV according to various characteristics, such as sex, mode of infection and CD4 cell counts at diagnosis. Within this context, the role of migrants consists one of the main priorities. In fact, relatively recently some studies have shown an increased probability of post – migration HIV acquisition. However, this estimate varies by country of origin. Thus, this creates the need for comparison between various characteristics between PLHIV, temporal trends, as well as of the probability of infection in the country of destination by geographical region of origin. Objective: The comparison of PLHIV in Greece according to clinical and demographic characteristics, temporal trends, as well as the estimation of post – migration HIV acquisition probability by geographical region of origin. Materials and Methods: Data were derived from the prospective multicentre HIV cohort study AMACS, in which 14 out of the 16 HIV clinics that follow PLHIV in Greece, participate. Last data merger was on 31/12/18. For the first part of the analysis, subjects with diagnosis age of 15 years or above, with first recorded HIV – positive sample after 1/1/1996 and valid CD4 measurements within 3 months of diagnosis were included. For the comparison of CD4 cell counts before ART initiation by region of origin, an adjusted Kaplan – Meier method was used, according which, time to event (i.e. ART initiation) had been replaced by a reversed CD4 scale. For the statistical significance assessment, a logrank test was performed. Additionally, for the investigation of statistical associations between other characteristics and participants region of origin, the Pearson’s X2 test and Kruskal – Wallis test were used (in the case of categorical or continuous variables accordingly). Finally, for changes over time by region of origin, graphical depictions of the relevant distributions were presented. For the second part of the analysis, individuals of non – Greek nationality, with known country entry dates, available values of critical variables for the analysis and diagnosis age of 15 years or above, were included. For the estimation of seroconversion time and the probability of post – migration infection, biomarkers data of HIV progression, such as CD4 and viral load changes over time, as well as information on whether the patient had been diagnosed with clinical AIDS, were combined. CD4 and viral load temporal trajectories had been estimated by bivariate linear mixed models fitted to natural history data. All of the above data were combined using Bayes’ rule in order to extract subject specific posterior distributions of infection times. For the assessment of the probability of post – migration HIV acquisition risk factors, a logistic regression analysis was fitted combined with a multiple imputation approach using Rubin’s rules. Results: For the sample of the 7335 individuals that were included in the first part of the analysis, statistically significant relationships were observed between region of origin and sex, mode of infection, late presentation, advanced disease, diagnosis year, loss to follow – up, AIDS status at diagnosis, CD4 measurement at diagnosis, as well as CD4 value at ART initiation (P value < 0.001). Mode of infection that dominates among Greek and Western Europeans is through sexual contact between men (above 60%). On the contrary, the prevalent route of transmission for Asians and Africans is through heterosexual contact, for the last being above 80%. Whereas within all origin groups, rates for men were higher versus women, within Africans, the proportion of women that live with the virus is higher than that of men. Also, for subjects of African origin, an increased percentage of PLHIV presented with advanced disease was observed (over 50%). Median CD4 count at ART initiation for Greek participants was 232 cells/μl. For PLHIV from Western and Central Europe accordingly it was 245 cells/μl, while the rest geographical groups tended to initiate therapy after their CD4 levels dropped below 200 cells/μl (P value < 0.001). From the sample of 221 subjects of non – Greek nationality with known country entry dates that contributed in the second part of the analysis, the highest percentage was originated from South and Eastern Europe (41.2%). In addition to this, the highest percentage seemed to have been infected through heterosexual contact (44.3%). Median length of stay in Greece was 13 years (IQR: 5 – 21). Differences by diagnosis year were observed for sex, diagnosis age and educational level (P value < 0.05), as well as for mode of infection (P value < 0.01). Overall, post – migration infection probability differed significantly by region of origin (P value < 0.001), and, that significance remained (P = 0.005), after adjusting for sex, transmission mode and age at arrival. The longer the length of stay in the destination country, the highest the risk of acquiring the infection after migration. On the other hand, the younger the age at arrival, the highest the post – migration HIV acquisition risk. Overall probability of infection after migration was estimated at 51% (95% CI: 43% - 59%). For Europeans from North and Western Europe the estimated post – migration probability of infection was 56% (26%, 82%), whereas for Asia and Africa (or other origin), the same probability and the corresponding 95%CI were accordingly at 54%(39%,68%) and 22%(12%,38%). Finally, for South and Eastern Europe the corresponding estimates were 65%(54%,76%). For IDU were 60%(36%,80%), for women MSW 39%(26%,55%), and for men MSW higher and equal to 60%(41%,76%). Lastly, for MSM the estimate was 50%(37%,63%). Mean time from infection to diagnosis was roughly 4 years, with small variations by geographical origin. Conclusions: Among PLHIV in Greece, individuals originated from Greece and West and Central Europe tend to initiate therapy before their CD4 cell counts drop to lower levels, in comparison with other geographical groups, such as those of African origin. Also, the increased post – migration HIV acquisition levels in Greece, overall and by region of origin, highlights the necessity for the implementation of appropriate public health strategies. Finally, further investigation regarding the above findings is encouraged."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση HIV-1 οροθετικών ανάλογα με περιοχή προέλευσης: διαχρονικές τάσεις, χαρακτηριστικά και περιοχή μόλυνσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωστουράκη Ανδριάνα","Kostouraki Andriana"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Πλήθος μελετών στη βιβλιογραφία ασχολείται με τη σύγκριση των ατόμων που ζουν με τον ιό HIV ως προς διάφορα χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η πηγή μετάδοσης και τα CD4 λεμφοκύτταρα κατά τη διάγνωση. Σε αυτή τη διερεύνηση, ο ρόλος των μεταναστών αποτελεί μια από τις προτεραιότητες. Μάλιστα, σχετικά πρόσφατα μελέτες έδειξαν αυξημένη πιθανότητα απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μετανάστευσης. Ωστόσο, η εν λόγω εκτίμηση παρουσιάζει διαφοροποιήσεις ανά χώρα προέλευσης. Έτσι, δημιουργείται η ανάγκη σύγκρισης των διάφορων χαρακτηριστικών των ατόμων που ζουν με τον HIV (PLHIV), των διαχρονικών τάσεων, καθώς και της πιθανότητας μόλυνσης στη χώρα άφιξης ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Σκοπός: Η σύγκριση των PLHIV στην Ελλάδα ως προς τα κλινικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά, τις διαχρονικές τάσεις, καθώς και η εκτίμηση της πιθανότητας απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα μας ανά τόπο γεωγραφικής προέλευσης. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από την προοπτική πολυκεντρική μελέτη AMACS, για την οποία λαμβάνονται από 14 από τις 16 συμμετέχουσες κλινικές που ακολουθούν PLHIV στην Ελλάδα. Η τελευταία ενημέρωση της βάσης θεωρείται πως έγινε στις 31/12/2018. Για το πρώτο σκέλος της ανάλυσης λήφθηκαν άτομα με ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω, πρώτο καταγεγραμμένο θετικό δείγμα HIV μετά την 1/1/1996 και έγκυρες μετρήσεις CD4 σε διάστημα τριών μηνών από τη διάγνωση. Για τη σύγκριση των επιπέδων των CD4 λεμφοκυττάρων πριν την έναρξη ART ανά τόπο προέλευσης χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη Kaplan – Meier μέθοδος, κατά την οποία ο χρόνος μέχρι την εμφάνιση του γεγονότος ενδιαφέροντος (έναρξη ART) είχε αντικατασταθεί από μια ανεστραμμένη κλίμακα CD4. Για την αξιολόγηση της στατιστικής σημαντικότητας εφαρμόστηκε ο έλεγχος logrank. Επιπλέον, για την εύρεση στατιστικών διαφορών ανάμεσα σε άλλα χαρακτηριστικά και στον τόπο προέλευσης των ασθενών εφαρμόστηκαν ο X2 έλεγχος του Pearson και η δοκιμή Kruskal – Wallis (για κατηγορικές ή συνεχείς μεταβλητές αντίστοιχα). Τέλος, για τις διαχρονικές μεταβολές ανά περιοχή προέλευσης, παρουσιάστηκαν γραφικές απεικονίσεις των αντίστοιχων κατανομών. Για το δεύτερο σκέλος της ανάλυσης περιλήφθηκαν άτομα μη ελληνικής εθνικότητας, με γνωστές ημερομηνίες άφιξης στην Ελλάδα, διαθέσιμες τιμές σε κριτικές για την ανάλυση μεταβλητές και ηλικία διάγνωσης 15 ετών και άνω. Για την εκτίμηση του χρόνου ορομετατροπής και της πιθανότητας η μόλυνση να έλαβε χώρα στον τόπο προορισμού συνδυάστηκαν δεδομένα δεικτών εξέλιξης της HIV λοίμωξης, όπως οι διαχρονικές μεταβολές των CD4 λεμφοκυττάρων και του ιϊκού φορτίου, καθώς και το αν ο συμμετέχων είχε διεγνωσθεί με κλινικό AIDS. Οι τροχιές των CD4 και του ιϊκού φορτίου από την ορομετατροπή είχαν εκτιμηθεί από διμεταβλητά γραμμικά μοντέλα μικτών επιδράσεων εφαρμοσμένα σε δεδομένα φυσικής ιστορίας του ιού. Τα παραπάνω συνδυάστηκαν μέσω του κανόνα του Bayes για την εξαγωγή των ατομικών εκ των υστέρων κατανομών των χρόνων μόλυνσης. Για τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου απόκτησης της HIV λοίμωξης στη χώρα υποδοχής εφαρμόστηκε ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης συνδυασμένη με μια προσέγγιση πολλαπλής υποκατάστασης χρησιμοποιώντας τους κανόνες του Rubin. Αποτελέσματα: Για το δείγμα των 7335 ατόμων, στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις προέκυψαν μεταξύ του τόπου προέλευσης και του φύλου, της πηγής μετάδοσης, της καθυστερημένης παρουσίας, της προχωρημένης νόσου, του έτους διάγνωσης, της απώλειας κατά την παρακολούθηση, της κατάστασης AIDS κατά τη διάγνωση, της μέτρησης CD4 κατά τη διάγνωση, καθώς και της μέτρησης CD4 κατά την έναρξη ART (P value < 0.001). Η πηγή μετάδοσης που κυριαρχεί ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ευρωπαίους της Δ. Ευρώπης είναι μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών (ποσοστά άνω του 60%). Αντίθετα για τους Ασιάτες και Αφρικανούς η κυρίαρχη οδός μετάδοσης είναι μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής, με τους τελευταίους να ξεπερνούν τα ποσοστά του 80%. Ενώ σε όλες τις ομάδες με βάση την προέλευση τα ποσοστά των ανδρών ήταν υψηλότερα έναντι των γυναικών, για την Αφρική, οι γυναίκες που ζουν με τον ιό υπερτερούν έναντι των ανδρών. Επιπλέον, για τα άτομα Αφρικανικής προέλευσης παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό προχωρημένης νόσου κατά τη διάγνωση (άνω του 50%). Η διάμεση CD4 μέτρηση κατά την έναρξη ART για τους Έλληνες ήταν 232 cells/μl. Για τους προερχόμενους από τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη αντίστοιχα ήταν 245 cells/μl, ενώ οι υπόλοιπες γεωγραφικές ομάδες τείνουν να ξεκινούν θεραπεία αφού τα επίπεδα CD4 τους πέσουν κάτω των 200 cells/μl (P value < 0.001). Από το δείγμα των 221 ατόμων μη ελληνικής προέλευσης με γνωστές ημερομηνίες έλευσης στην Ελλάδα, το υψηλότερο ποσοστό προέρχονταν από τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη (41.2%). Επιπλέον, το μεγαλύτερο ποσοστό φάνηκε να μολύνθηκε μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής (44.3%). Ο διάμεσος χρόνος παραμονής στην Ελλάδα ήταν τα 13 έτη (ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 5 – 21). Διαφορές ανά έτος διάγνωσης παρατηρήθηκαν στο φύλο, την ηλικία διάγνωσης και το εκπαιδευτικό επίπεδο (P value < 0.05), αλλά και την πηγή μετάδοσης (P value < 0.01). Συνολικά, η πιθανότητα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα φάνηκε να διαφέρει σημαντικά ανά τόπο προέλευσης (P value < 0.001), και η σημαντικότητα αυτή διατηρήθηκε (P = 0.005) κατόπιν διόρθωσης για το φύλο, την πηγή μετάδοσης και την ηλικία άφιξης. Συνολικά, όσο μεγαλύτερη η διάρκεια παραμονής στη χώρα προορισμού, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος μόλυνσης σε αυτήν. Αντίθετα, όσο μικρότερη η ηλικία άφιξης στη χώρα, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος απόκτησης της HIV λοίμωξης κατόπιν μετανάστευσης τόσο συνολικά όσο και μετά από διόρθωση για την περιοχή προέλευσης, το φύλο και την πηγή μετάδοσης. Συνολικά, το ποσοστό απόκτησης της HIV λοίμωξης στην Ελλάδα εκτιμήθηκε στο 51% (95% ΔΕ: 43% - 59%). Για τους Ευρωπαίους της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης η εκτιμώμενη πιθανότητα απόκτησης μόλυνσης κατόπιν άφιξης στη χώρα ήταν 56%(26%, 82%), ενώ για την Ασία και την Αφρική (ή άλλη προέλευση), η ίδια πιθανότητα και το 95%ΔΕ ανήλθαν αντιστοίχως στο 54%(39%, 68%) και 22%(12%, 38%). Τέλος, για την Νότια και Ανατολική Ευρώπη οι αντίστοιχες εκτιμήσεις ήταν 65%(54%, 76%). Για τους ΧΕΝ ήταν 60%(36%,80%), για τις γυναίκες ΑΣΓ 39%(26%,55%), ενώ για τους άνδρες ΑΣΓ υψηλότερο και ίσο με 60%(41%,76%). Τέλος, για τους ΑΣΑ υπολογίστηκε στο 50%(37%,63%). Ο μέσος χρόνος από τη στιγμή της μόλυνσης μέχρι τη διάγνωση ανήλθε περίπου στα 4 έτη, με μικρές διακυμάνσεις ανά γεωγραφική περιοχή. Συμπεράσματα: Από τους PLHIV που ζουν στη χώρα μας, τα άτομα προερχόμενα από την Ελλάδα και τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη τείνουν να ξεκινούν θεραπεία προτού τα CD4 τους πέσουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, έναντι των άλλων γεωγραφικών ομάδων. Ακόμα, τα αυξημένα επίπεδα μόλυνσης στη χώρα υποδοχής – Ελλάδα, συνολικά και ανά περιοχή προέλευσης δείχνουν την ανάγκη για τη λήψη ανάλογων στρατηγικών δημόσιας υγείας. Τέλος, η περαιτέρω έρευνα σε σχέση με τα ανωτέρω ευρήματα ενθαρρύνεται.","Introduction: A great amount of studies involves the comparison between PLHIV according to various characteristics, such as sex, mode of infection and CD4 cell counts at diagnosis. Within this context, the role of migrants consists one of the main priorities. In fact, relatively recently some studies have shown an increased probability of post – migration HIV acquisition. However, this estimate varies by country of origin. Thus, this creates the need for comparison between various characteristics between PLHIV, temporal trends, as well as of the probability of infection in the country of destination by geographical region of origin. Objective: The comparison of PLHIV in Greece according to clinical and demographic characteristics, temporal trends, as well as the estimation of post – migration HIV acquisition probability by geographical region of origin. Materials and Methods: Data were derived from the prospective multicentre HIV cohort study AMACS, in which 14 out of the 16 HIV clinics that follow PLHIV in Greece, participate. Last data merger was on 31/12/18. For the first part of the analysis, subjects with diagnosis age of 15 years or above, with first recorded HIV – positive sample after 1/1/1996 and valid CD4 measurements within 3 months of diagnosis were included. For the comparison of CD4 cell counts before ART initiation by region of origin, an adjusted Kaplan – Meier method was used, according which, time to event (i.e. ART initiation) had been replaced by a reversed CD4 scale. For the statistical significance assessment, a logrank test was performed. Additionally, for the investigation of statistical associations between other characteristics and participants region of origin, the Pearson’s X2 test and Kruskal – Wallis test were used (in the case of categorical or continuous variables accordingly). Finally, for changes over time by region of origin, graphical depictions of the relevant distributions were presented. For the second part of the analysis, individuals of non – Greek nationality, with known country entry dates, available values of critical variables for the analysis and diagnosis age of 15 years or above, were included. For the estimation of seroconversion time and the probability of post – migration infection, biomarkers data of HIV progression, such as CD4 and viral load changes over time, as well as information on whether the patient had been diagnosed with clinical AIDS, were combined. CD4 and viral load temporal trajectories had been estimated by bivariate linear mixed models fitted to natural history data. All of the above data were combined using Bayes’ rule in order to extract subject specific posterior distributions of infection times. For the assessment of the probability of post – migration HIV acquisition risk factors, a logistic regression analysis was fitted combined with a multiple imputation approach using Rubin’s rules. Results: For the sample of the 7335 individuals that were included in the first part of the analysis, statistically significant relationships were observed between region of origin and sex, mode of infection, late presentation, advanced disease, diagnosis year, loss to follow – up, AIDS status at diagnosis, CD4 measurement at diagnosis, as well as CD4 value at ART initiation (P value < 0.001). Mode of infection that dominates among Greek and Western Europeans is through sexual contact between men (above 60%). On the contrary, the prevalent route of transmission for Asians and Africans is through heterosexual contact, for the last being above 80%. Whereas within all origin groups, rates for men were higher versus women, within Africans, the proportion of women that live with the virus is higher than that of men. Also, for subjects of African origin, an increased percentage of PLHIV presented with advanced disease was observed (over 50%). Median CD4 count at ART initiation for Greek participants was 232 cells/μl. For PLHIV from Western and Central Europe accordingly it was 245 cells/μl, while the rest geographical groups tended to initiate therapy after their CD4 levels dropped below 200 cells/μl (P value < 0.001). From the sample of 221 subjects of non – Greek nationality with known country entry dates that contributed in the second part of the analysis, the highest percentage was originated from South and Eastern Europe (41.2%). In addition to this, the highest percentage seemed to have been infected through heterosexual contact (44.3%). Median length of stay in Greece was 13 years (IQR: 5 – 21). Differences by diagnosis year were observed for sex, diagnosis age and educational level (P value < 0.05), as well as for mode of infection (P value < 0.01). Overall, post – migration infection probability differed significantly by region of origin (P value < 0.001), and, that significance remained (P = 0.005), after adjusting for sex, transmission mode and age at arrival. The longer the length of stay in the destination country, the highest the risk of acquiring the infection after migration. On the other hand, the younger the age at arrival, the highest the post – migration HIV acquisition risk. Overall probability of infection after migration was estimated at 51% (95% CI: 43% - 59%). For Europeans from North and Western Europe the estimated post – migration probability of infection was 56% (26%, 82%), whereas for Asia and Africa (or other origin), the same probability and the corresponding 95%CI were accordingly at 54%(39%,68%) and 22%(12%,38%). Finally, for South and Eastern Europe the corresponding estimates were 65%(54%,76%). For IDU were 60%(36%,80%), for women MSW 39%(26%,55%), and for men MSW higher and equal to 60%(41%,76%). Lastly, for MSM the estimate was 50%(37%,63%). Mean time from infection to diagnosis was roughly 4 years, with small variations by geographical origin. Conclusions: Among PLHIV in Greece, individuals originated from Greece and West and Central Europe tend to initiate therapy before their CD4 cell counts drop to lower levels, in comparison with other geographical groups, such as those of African origin. Also, the increased post – migration HIV acquisition levels in Greece, overall and by region of origin, highlights the necessity for the implementation of appropriate public health strategies. Finally, further investigation regarding the above findings is encouraged."],"dc:identifier":["uoadl:2922543","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922543"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση HIV-1 οροθετικών ανάλογα με περιοχή προέλευσης: διαχρονικές τάσεις, χαρακτηριστικά και περιοχή μόλυνσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:37Z"}