{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922913"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922913","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάλυση προγνωστικών παραγόντων για το ρυθμό επιδείνωσης ασθενών με νόσο Πάρκινσον με χρήση της βάσης δεδομένων του Parkinson’s Disease Progression Markers Initiative (PPMI).","abstract":"Σκοπός: Η γνωστική δυσλειτουργία είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα μη κινητικά συμπτώματα στη νόσο του Πάρκινσον. Η Montreal Cognitive Assessment(MoCA) είναι μία νευροψυχολογική δοκιμασία που χρησιμοποιείται συχνά για τον εντοπισμό τόσο της ήπιας γνωστικής εξασθένησης, όσο και της άνοιας, στη νόσο Πάρκινσον. Στην μελέτη των Vavougios et al (2019) αναδείχθηκαν 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, με κριτήρια τη συνολική βαθμολογία στο MoCA test(MoCA total score) κατά την έναρξη της παρακολούθησης και το ποσοστό της γνωστικής εξασθένησης με την πάροδο 3 ετών. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν αυτοί οι φαινότυποι σε σχέση με διαφορετικές διαστάσεις γνωστικής λειτουργίας όπως ορίζονται με τις υποκλίμακες της κλίμακας MoCA. Μέθοδοι: Τα δεδομένα της παρούσας έρευνας αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων PPMI(Parkinson’s Progression Markers Initiative), μιας πολυκεντρικής κλινικής μελέτης παρατήρησης, στο πλαίσιο της οποίας συλλέγονται κλινικά και απεικονιστικά δεδομένα, τα οποία χρησιμοποιούνται από επιστήμονες για τη μελέτη της εξέλιξης της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, αναλύθηκαν μετρήσεις από 350 άτομα με νόσο του Πάρκινσον, τα οποία υποβλήθηκαν στο MoCA test στην αρχή της έρευνας και μετά από τρία χρόνια. Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν οι φαινότυποι που αναδείχθηκαν από τη μελέτη των Vavougios et al (2019), ως προς την δομή τους και την εξέλιξη τους στο χρόνο, καθώς και ως προς την ηλικία και το φύλο των ασθενών. Κριτήριο για τη διερεύνηση της δομής τους ήταν ο εντοπισμός των επιδόσεων στις υποδοκιμασίες της MoCA με τις οποίες σχετίζονται. Επιλέχθηκε η εφαρμογή της μεθόδου MCA(Multiple Correspondence Analysis), με σκοπό να αναζητηθούν πρότυπα που αποτελούν συνδυασμούς επιδόσεων στις υποδοκιμασίες του MoCA test τις οποίες ομαδοποιούν και να εξετασθεί κατά πόσο οι φαινότυποι σχετίζονται με αυτά τα πρότυπα. Αποτελέσματα: Οι 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που αναδείχθηκαν στη μελέτη των Vavougios et al (2019), είναι: α) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(MID), β) άθικτη γνωστική λειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(CUD), γ) άθικτη γνωστική λειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(CUS), δ) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(MIS), ε) σημαντική γνωστική δυσλειτουργία, σταθεροποιούμενη(SIS). Η παρούσα μελέτη έδειξε: Oι διαφορές στον φαινότυπο MID είναι ότι στην αρχή, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων(αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και στην Κατονομασία-Ρινόκερος), χαρακτηρίζεται και από απουσία λεκτικής ευχέρειας και μέτρια επίδοση στους υπολογισμούς, ενώ μετά από 3 χρόνια από έλλειψη αφαιρετικής σκέψης, δυσκολία στις υποδοκιμασίες που έχουν να κάνουν με οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και από δυσκολία στην προσοχή και την συγκέντρωση. Στον φαινότυπο CUD, εκτός από έλλειψη μακροπρόθεσμης μνήμης-και ίσως μια μικρή επιδείνωση-, μετά από 3 χρόνια φαίνεται να υπάρχει αποτυχία σε πολλές ακόμα υποδοκιμασίες(Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες, Λεκτική ευχέρεια, Αφαιρετική σκέψη και Προσανατολισμός σε τόπο και χρόνο), άρα και μια γενική επιδείνωση στις νοητικές διεργασίες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο CUS φαίνεται να έχουν πολύ καλές επιδόσεις, τόσο στα πρώιμα στάδια, όσο και μετέπειτα, στις υποδοκιμασίες της MoCA(στις οποίες συγκαταλέγονται και αυτές που αφορούν την Καθυστερημένη Ανάκληση, τις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και τη Λεκτική ευχέρεια), με τη μόνη διαφορά ότι στην αρχή χαρακτηρίζονται από καλή επίδοση και στην υποδοκιμασία που αφορά την εγρήγορση, ενώ αργότερα, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων, και από καλό προσανατολισμό σε τόπο και χρόνο. Στον φαινότυπο SIS φαίνεται να υπάρχει βελτίωση, καθώς στην αρχή χαρακτηρίζεται από αποτυχία σε περισσότερες υποδοκιμασίες από ό,τι 3 χρόνια μετά. Πάντως, τόσο στην αρχή, όσο και έπειτα από 3 χρόνια, παρατηρείται αποτυχία στην Καθυστερημένη Ανάκληση, στην Κατασκευή Εναλλασσόμενου Μονοπατιού και στις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο MIS, παρότι στην αρχή δεν φαίνεται να έχουν καλή μακροπρόθεσμη μνήμη, 3 χρόνια μετά παρατηρείται ότι χαρακτηρίζονται από επιτυχία στην αντίστοιχη υποδοκιμασία. Επίσης, στην αρχή χαρακτηρίζονται από αποτυχία και σε κάποιες άλλες υποδοκιμασίες(στην Λεκτική ευχέρεια και στην Επανάληψη προτάσεων), ενώ μετά από 3 χρόνια από επιτυχία στην Διαδoχική αφαίρεση ανά 7, στις Οπτικοκατασκευαστικές Δεξιότητες και στην Επανάληψη ψηφίων αντίστροφα. Τέλος, η ηλικία σχετίζεται με τους φαινότυπους MID, CUD και CUS, ενώ δε σχετίζεται με τους MIS και SIS. Το φύλο σχετίζεται σημαντικά με τους φαινότυπους MID(άνδρες) και CUS(γυναίκες). Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη από τα αρχικά χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις σε υποδοκιμασίες της MoCA, για μελλοντικές επιδόσεις. Μπορούν όμως να γίνουν κάποιες υποθέσεις: α) άνδρες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 65 έτη και ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή(διάγνωση της νόσου του Parkinson το πολύ 2 έτη πριν την εφαρμογή της MoCA), με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(κατηγορία MID), β) ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται επίσης από ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας όπως και παραπάνω, αλλά και από αποτυχία στην Επανάληψη προτάσεων κυρίως και όχι από αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου(χωρίς αυτό να την αποκλείει), υποθέτουμε ότι δε θα έχουν περαιτέρω επιδείνωση(ίσως και βελτίωση)(κατηγορία MIS), γ) ασθενείς με ηλικία περίπου 68 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUD), δ) γυναίκες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 58 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια δεν θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUS), ε)ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από σημαντική γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν σταθεροποιούμενη γνωστική λειτουργία(ίσως και μια μικρή βελτίωση)(Κατηγορία SIS).","abstract_html":"Σκοπός: Η γνωστική δυσλειτουργία είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα μη κινητικά συμπτώματα στη νόσο του Πάρκινσον. Η Montreal Cognitive Assessment(MoCA) είναι μία νευροψυχολογική δοκιμασία που χρησιμοποιείται συχνά για τον εντοπισμό τόσο της ήπιας γνωστικής εξασθένησης, όσο και της άνοιας, στη νόσο Πάρκινσον. Στην μελέτη των Vavougios et al (2019) αναδείχθηκαν 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, με κριτήρια τη συνολική βαθμολογία στο MoCA test(MoCA total score) κατά την έναρξη της παρακολούθησης και το ποσοστό της γνωστικής εξασθένησης με την πάροδο 3 ετών. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν αυτοί οι φαινότυποι σε σχέση με διαφορετικές διαστάσεις γνωστικής λειτουργίας όπως ορίζονται με τις υποκλίμακες της κλίμακας MoCA. Μέθοδοι: Τα δεδομένα της παρούσας έρευνας αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων PPMI(Parkinson’s Progression Markers Initiative), μιας πολυκεντρικής κλινικής μελέτης παρατήρησης, στο πλαίσιο της οποίας συλλέγονται κλινικά και απεικονιστικά δεδομένα, τα οποία χρησιμοποιούνται από επιστήμονες για τη μελέτη της εξέλιξης της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, αναλύθηκαν μετρήσεις από 350 άτομα με νόσο του Πάρκινσον, τα οποία υποβλήθηκαν στο MoCA test στην αρχή της έρευνας και μετά από τρία χρόνια. Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν οι φαινότυποι που αναδείχθηκαν από τη μελέτη των Vavougios et al (2019), ως προς την δομή τους και την εξέλιξη τους στο χρόνο, καθώς και ως προς την ηλικία και το φύλο των ασθενών. Κριτήριο για τη διερεύνηση της δομής τους ήταν ο εντοπισμός των επιδόσεων στις υποδοκιμασίες της MoCA με τις οποίες σχετίζονται. Επιλέχθηκε η εφαρμογή της μεθόδου MCA(Multiple Correspondence Analysis), με σκοπό να αναζητηθούν πρότυπα που αποτελούν συνδυασμούς επιδόσεων στις υποδοκιμασίες του MoCA test τις οποίες ομαδοποιούν και να εξετασθεί κατά πόσο οι φαινότυποι σχετίζονται με αυτά τα πρότυπα. Αποτελέσματα: Οι 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που αναδείχθηκαν στη μελέτη των Vavougios et al (2019), είναι: α) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(MID), β) άθικτη γνωστική λειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(CUD), γ) άθικτη γνωστική λειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(CUS), δ) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(MIS), ε) σημαντική γνωστική δυσλειτουργία, σταθεροποιούμενη(SIS). Η παρούσα μελέτη έδειξε: Oι διαφορές στον φαινότυπο MID είναι ότι στην αρχή, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων(αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και στην Κατονομασία-Ρινόκερος), χαρακτηρίζεται και από απουσία λεκτικής ευχέρειας και μέτρια επίδοση στους υπολογισμούς, ενώ μετά από 3 χρόνια από έλλειψη αφαιρετικής σκέψης, δυσκολία στις υποδοκιμασίες που έχουν να κάνουν με οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και από δυσκολία στην προσοχή και την συγκέντρωση. Στον φαινότυπο CUD, εκτός από έλλειψη μακροπρόθεσμης μνήμης-και ίσως μια μικρή επιδείνωση-, μετά από 3 χρόνια φαίνεται να υπάρχει αποτυχία σε πολλές ακόμα υποδοκιμασίες(Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες, Λεκτική ευχέρεια, Αφαιρετική σκέψη και Προσανατολισμός σε τόπο και χρόνο), άρα και μια γενική επιδείνωση στις νοητικές διεργασίες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο CUS φαίνεται να έχουν πολύ καλές επιδόσεις, τόσο στα πρώιμα στάδια, όσο και μετέπειτα, στις υποδοκιμασίες της MoCA(στις οποίες συγκαταλέγονται και αυτές που αφορούν την Καθυστερημένη Ανάκληση, τις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και τη Λεκτική ευχέρεια), με τη μόνη διαφορά ότι στην αρχή χαρακτηρίζονται από καλή επίδοση και στην υποδοκιμασία που αφορά την εγρήγορση, ενώ αργότερα, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων, και από καλό προσανατολισμό σε τόπο και χρόνο. Στον φαινότυπο SIS φαίνεται να υπάρχει βελτίωση, καθώς στην αρχή χαρακτηρίζεται από αποτυχία σε περισσότερες υποδοκιμασίες από ό,τι 3 χρόνια μετά. Πάντως, τόσο στην αρχή, όσο και έπειτα από 3 χρόνια, παρατηρείται αποτυχία στην Καθυστερημένη Ανάκληση, στην Κατασκευή Εναλλασσόμενου Μονοπατιού και στις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο MIS, παρότι στην αρχή δεν φαίνεται να έχουν καλή μακροπρόθεσμη μνήμη, 3 χρόνια μετά παρατηρείται ότι χαρακτηρίζονται από επιτυχία στην αντίστοιχη υποδοκιμασία. Επίσης, στην αρχή χαρακτηρίζονται από αποτυχία και σε κάποιες άλλες υποδοκιμασίες(στην Λεκτική ευχέρεια και στην Επανάληψη προτάσεων), ενώ μετά από 3 χρόνια από επιτυχία στην Διαδoχική αφαίρεση ανά 7, στις Οπτικοκατασκευαστικές Δεξιότητες και στην Επανάληψη ψηφίων αντίστροφα. Τέλος, η ηλικία σχετίζεται με τους φαινότυπους MID, CUD και CUS, ενώ δε σχετίζεται με τους MIS και SIS. Το φύλο σχετίζεται σημαντικά με τους φαινότυπους MID(άνδρες) και CUS(γυναίκες). Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη από τα αρχικά χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις σε υποδοκιμασίες της MoCA, για μελλοντικές επιδόσεις. Μπορούν όμως να γίνουν κάποιες υποθέσεις: α) άνδρες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 65 έτη και ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή(διάγνωση της νόσου του Parkinson το πολύ 2 έτη πριν την εφαρμογή της MoCA), με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(κατηγορία MID), β) ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται επίσης από ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας όπως και παραπάνω, αλλά και από αποτυχία στην Επανάληψη προτάσεων κυρίως και όχι από αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου(χωρίς αυτό να την αποκλείει), υποθέτουμε ότι δε θα έχουν περαιτέρω επιδείνωση(ίσως και βελτίωση)(κατηγορία MIS), γ) ασθενείς με ηλικία περίπου 68 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUD), δ) γυναίκες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 58 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια δεν θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUS), ε)ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από σημαντική γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν σταθεροποιούμενη γνωστική λειτουργία(ίσως και μια μικρή βελτίωση)(Κατηγορία SIS).","abstract_has_math":false,"creators":["Ιωαννίδου Αικατερίνη","Ioannidou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922913"],"render_values":[{"text":"uoadl:2922913","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922913","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922913","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2922913","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιωαννίδου Αικατερίνη","Ioannidou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922913","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922913"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η γνωστική δυσλειτουργία είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα μη κινητικά συμπτώματα στη νόσο του Πάρκινσον. Η Montreal Cognitive Assessment(MoCA) είναι μία νευροψυχολογική δοκιμασία που χρησιμοποιείται συχνά για τον εντοπισμό τόσο της ήπιας γνωστικής εξασθένησης, όσο και της άνοιας, στη νόσο Πάρκινσον. Στην μελέτη των Vavougios et al (2019) αναδείχθηκαν 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, με κριτήρια τη συνολική βαθμολογία στο MoCA test(MoCA total score) κατά την έναρξη της παρακολούθησης και το ποσοστό της γνωστικής εξασθένησης με την πάροδο 3 ετών. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν αυτοί οι φαινότυποι σε σχέση με διαφορετικές διαστάσεις γνωστικής λειτουργίας όπως ορίζονται με τις υποκλίμακες της κλίμακας MoCA. Μέθοδοι: Τα δεδομένα της παρούσας έρευνας αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων PPMI(Parkinson’s Progression Markers Initiative), μιας πολυκεντρικής κλινικής μελέτης παρατήρησης, στο πλαίσιο της οποίας συλλέγονται κλινικά και απεικονιστικά δεδομένα, τα οποία χρησιμοποιούνται από επιστήμονες για τη μελέτη της εξέλιξης της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, αναλύθηκαν μετρήσεις από 350 άτομα με νόσο του Πάρκινσον, τα οποία υποβλήθηκαν στο MoCA test στην αρχή της έρευνας και μετά από τρία χρόνια. Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν οι φαινότυποι που αναδείχθηκαν από τη μελέτη των Vavougios et al (2019), ως προς την δομή τους και την εξέλιξη τους στο χρόνο, καθώς και ως προς την ηλικία και το φύλο των ασθενών. Κριτήριο για τη διερεύνηση της δομής τους ήταν ο εντοπισμός των επιδόσεων στις υποδοκιμασίες της MoCA με τις οποίες σχετίζονται. Επιλέχθηκε η εφαρμογή της μεθόδου MCA(Multiple Correspondence Analysis), με σκοπό να αναζητηθούν πρότυπα που αποτελούν συνδυασμούς επιδόσεων στις υποδοκιμασίες του MoCA test τις οποίες ομαδοποιούν και να εξετασθεί κατά πόσο οι φαινότυποι σχετίζονται με αυτά τα πρότυπα. Αποτελέσματα: Οι 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που αναδείχθηκαν στη μελέτη των Vavougios et al (2019), είναι: α) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(MID), β) άθικτη γνωστική λειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(CUD), γ) άθικτη γνωστική λειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(CUS), δ) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(MIS), ε) σημαντική γνωστική δυσλειτουργία, σταθεροποιούμενη(SIS). Η παρούσα μελέτη έδειξε: Oι διαφορές στον φαινότυπο MID είναι ότι στην αρχή, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων(αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και στην Κατονομασία-Ρινόκερος), χαρακτηρίζεται και από απουσία λεκτικής ευχέρειας και μέτρια επίδοση στους υπολογισμούς, ενώ μετά από 3 χρόνια από έλλειψη αφαιρετικής σκέψης, δυσκολία στις υποδοκιμασίες που έχουν να κάνουν με οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και από δυσκολία στην προσοχή και την συγκέντρωση. Στον φαινότυπο CUD, εκτός από έλλειψη μακροπρόθεσμης μνήμης-και ίσως μια μικρή επιδείνωση-, μετά από 3 χρόνια φαίνεται να υπάρχει αποτυχία σε πολλές ακόμα υποδοκιμασίες(Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες, Λεκτική ευχέρεια, Αφαιρετική σκέψη και Προσανατολισμός σε τόπο και χρόνο), άρα και μια γενική επιδείνωση στις νοητικές διεργασίες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο CUS φαίνεται να έχουν πολύ καλές επιδόσεις, τόσο στα πρώιμα στάδια, όσο και μετέπειτα, στις υποδοκιμασίες της MoCA(στις οποίες συγκαταλέγονται και αυτές που αφορούν την Καθυστερημένη Ανάκληση, τις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και τη Λεκτική ευχέρεια), με τη μόνη διαφορά ότι στην αρχή χαρακτηρίζονται από καλή επίδοση και στην υποδοκιμασία που αφορά την εγρήγορση, ενώ αργότερα, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων, και από καλό προσανατολισμό σε τόπο και χρόνο. Στον φαινότυπο SIS φαίνεται να υπάρχει βελτίωση, καθώς στην αρχή χαρακτηρίζεται από αποτυχία σε περισσότερες υποδοκιμασίες από ό,τι 3 χρόνια μετά. Πάντως, τόσο στην αρχή, όσο και έπειτα από 3 χρόνια, παρατηρείται αποτυχία στην Καθυστερημένη Ανάκληση, στην Κατασκευή Εναλλασσόμενου Μονοπατιού και στις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο MIS, παρότι στην αρχή δεν φαίνεται να έχουν καλή μακροπρόθεσμη μνήμη, 3 χρόνια μετά παρατηρείται ότι χαρακτηρίζονται από επιτυχία στην αντίστοιχη υποδοκιμασία. Επίσης, στην αρχή χαρακτηρίζονται από αποτυχία και σε κάποιες άλλες υποδοκιμασίες(στην Λεκτική ευχέρεια και στην Επανάληψη προτάσεων), ενώ μετά από 3 χρόνια από επιτυχία στην Διαδoχική αφαίρεση ανά 7, στις Οπτικοκατασκευαστικές Δεξιότητες και στην Επανάληψη ψηφίων αντίστροφα. Τέλος, η ηλικία σχετίζεται με τους φαινότυπους MID, CUD και CUS, ενώ δε σχετίζεται με τους MIS και SIS. Το φύλο σχετίζεται σημαντικά με τους φαινότυπους MID(άνδρες) και CUS(γυναίκες). Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη από τα αρχικά χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις σε υποδοκιμασίες της MoCA, για μελλοντικές επιδόσεις. Μπορούν όμως να γίνουν κάποιες υποθέσεις: α) άνδρες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 65 έτη και ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή(διάγνωση της νόσου του Parkinson το πολύ 2 έτη πριν την εφαρμογή της MoCA), με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(κατηγορία MID), β) ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται επίσης από ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας όπως και παραπάνω, αλλά και από αποτυχία στην Επανάληψη προτάσεων κυρίως και όχι από αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου(χωρίς αυτό να την αποκλείει), υποθέτουμε ότι δε θα έχουν περαιτέρω επιδείνωση(ίσως και βελτίωση)(κατηγορία MIS), γ) ασθενείς με ηλικία περίπου 68 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUD), δ) γυναίκες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 58 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια δεν θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUS), ε)ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από σημαντική γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν σταθεροποιούμενη γνωστική λειτουργία(ίσως και μια μικρή βελτίωση)(Κατηγορία SIS).","Background: Cognitive impairment is one of the most widespread non-motor symptoms of Parkinson’s disease. The Montreal Cognitive Assessment (MoCA) is a neuropsychological test often used to track mild cognitive impairment as well as dementia in Parkinson’s disease. In the Vavougios et al (2019) study, 5 phenotypes of cognitive impairment are highlighted, having as criteria the overall score in the MoCA test(MoCA total score) at the beginning of the follow up and the rate of cognitive impairment after 3 years. This survey examines these phenotypes with relation to the different dimensions of cognitive function, as they are determined by the subscales of the MoCA scale. Methods: The data for this survey were drawn from the PPMI (Parkinson’s Progression Markers Initiative), a multi-centred observational clinical study, in which clinical and imaging data are collected and used by scientists to study the Parkinson’s disease progress. In particular, this survey analyses measurements of 350 patients with Parkinson’s disease who underwent the MoCA test in the beginning of the follow up and after the lapse of three years. This survey studies the phenotypes highlighted by the Vavougios et al (2019) study in respect of their form and progress through time, as well as the patient age and sex. The criterion for their form examination was the tracking of their performance in the MoCA subtests to which they are related. The application of the MCA (Multiple Correspondence Analysis) was chosen, aiming at finding patterns constituting combinations of performance in the subtests of the MoCA test, which are clustered, and also examining whether the phenotypes relate to these patterns. Results: The 5 cognitive function declining phenotypes in patients with Parkinson’s disease highlighted in the Vavougios et al (2019) study are: a) Minimally Impaired Declining (MID), b) Cognitively Unimpaired Declining (CUD), c) Cognitively Unimpaired Stable (CUS), d) Minimally Impaired Stable (MIS) and e) Significantly Impaired Stable (SIS). This study has shown: The differences in the MID is that in the beginning, apart from the common features in both time periods (failure in Delayed Recall and Naming-Rhino), it is characterized by lack of Verbal Fluency and moderate performance in calculations, and, after a period of three years, by a lack of Abstraction, difficulty in Visuoconstructional Skills subtests and also difficulty in Attention and Concentration. In the CUD phenotype, apart from the lack of long-term memory- and maybe a slight decline-, after the period of three years there appears to be a failure in even more subtests (Visuoconstructional Skills, Verbal Fluency, Abstraction and Spatial and Temporal Orientation), therefore an overall cognitive functions decline. Patients of the CUS phenotype appear to have very good performance during the early and the late stages in the MoCA subtests (including Delayed Recall, Visuoconstructional Skills and Verbal Fluency), the only difference being that in the beginning they are characterized by performing well in the Vigilance subtest, while later, apart from the common characteristics of both periods, they show good Spatial and Temporal Orientation. In the SIS phenotype there appears to be an improvement, as it is characterized by failure in more subtests in the beginning than after the period of three years. Still, failure in Delayed Recall, Alternating Trail Making and Visuoconstructional Skills is observed both in the beginning and after the three-year period. Patients of the MIS phenotype, despite not showing good long-term memory in the beginning, are observed to succeed in the relevant subtest after the three-year period lapse. They are also characterized by failure in other subtests (Verbal Fluency and Sentence Repetition) in the beginning, but after three years they succeed in Successive Subtraction by 7, Visuoconstructional Skills and Backward Digit Span). Finally, age is related to the MID, CUD, and CUS phenotypes, unlike the MIS and SIS phenotypes. Sex is significantly related to the MID (male) phenotype and CUS (female) phenotype. Conclusions: From the results of this study no predictions for future performance can be made based on the initial characteristics and MoCA subtest performance. However, some assumptions can be made: a) male patients with Parkinson’s disease, in their mid-60’s with mild cognitive impairment initially(diagnosed with Parkinson’s disease 2 years at most before the application of MoCA), failure in Delayed Recall, failure in Naming-Rhino and lack of Verbal Fluency, are assumed to exhibit a decline in their Cognitive Function (MID category), b) patients irrespective of sex and age, who are also characterized by mild cognitive impairment initially, with failure in Delayed Recall and lack of Verbal Fluency like the previous case but also with failure in Sentence Repetition mainly and not in Naming-Rhino (without being excluded, though) are assumed not to suffer any further decline (maybe even show some improvement) (MIS category), c) patients in their late-60’s with unimpaired cognitive function initially, with success in Delayed Recall, are assumed to suffer a decline in their cognitive function after three years (CUD category), d) female patients with Parkinson’s disease, in their late-50’s with unimpaired cognitive function initially, with success in most subtests, are assumed not to suffer cognitive function decline after three years (CUS category), e) patients irrespective of sex and age, characterized by significant cognitive impairment initially and failure in most subtests, are assumed to exhibit stabilized cognitive function (and maybe a slight improvement) after three years (SIS category)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάλυση προγνωστικών παραγόντων για το ρυθμό επιδείνωσης ασθενών με νόσο Πάρκινσον με χρήση της βάσης δεδομένων του Parkinson’s Disease Progression Markers Initiative (PPMI)."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιωαννίδου Αικατερίνη","Ioannidou Aikaterini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Η γνωστική δυσλειτουργία είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα μη κινητικά συμπτώματα στη νόσο του Πάρκινσον. Η Montreal Cognitive Assessment(MoCA) είναι μία νευροψυχολογική δοκιμασία που χρησιμοποιείται συχνά για τον εντοπισμό τόσο της ήπιας γνωστικής εξασθένησης, όσο και της άνοιας, στη νόσο Πάρκινσον. Στην μελέτη των Vavougios et al (2019) αναδείχθηκαν 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, με κριτήρια τη συνολική βαθμολογία στο MoCA test(MoCA total score) κατά την έναρξη της παρακολούθησης και το ποσοστό της γνωστικής εξασθένησης με την πάροδο 3 ετών. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν αυτοί οι φαινότυποι σε σχέση με διαφορετικές διαστάσεις γνωστικής λειτουργίας όπως ορίζονται με τις υποκλίμακες της κλίμακας MoCA. Μέθοδοι: Τα δεδομένα της παρούσας έρευνας αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων PPMI(Parkinson’s Progression Markers Initiative), μιας πολυκεντρικής κλινικής μελέτης παρατήρησης, στο πλαίσιο της οποίας συλλέγονται κλινικά και απεικονιστικά δεδομένα, τα οποία χρησιμοποιούνται από επιστήμονες για τη μελέτη της εξέλιξης της νόσου του Πάρκινσον. Συγκεκριμένα, αναλύθηκαν μετρήσεις από 350 άτομα με νόσο του Πάρκινσον, τα οποία υποβλήθηκαν στο MoCA test στην αρχή της έρευνας και μετά από τρία χρόνια. Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν οι φαινότυποι που αναδείχθηκαν από τη μελέτη των Vavougios et al (2019), ως προς την δομή τους και την εξέλιξη τους στο χρόνο, καθώς και ως προς την ηλικία και το φύλο των ασθενών. Κριτήριο για τη διερεύνηση της δομής τους ήταν ο εντοπισμός των επιδόσεων στις υποδοκιμασίες της MoCA με τις οποίες σχετίζονται. Επιλέχθηκε η εφαρμογή της μεθόδου MCA(Multiple Correspondence Analysis), με σκοπό να αναζητηθούν πρότυπα που αποτελούν συνδυασμούς επιδόσεων στις υποδοκιμασίες του MoCA test τις οποίες ομαδοποιούν και να εξετασθεί κατά πόσο οι φαινότυποι σχετίζονται με αυτά τα πρότυπα. Αποτελέσματα: Οι 5 φαινότυποι επιδείνωσης των γνωστικών λειτουργιών σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που αναδείχθηκαν στη μελέτη των Vavougios et al (2019), είναι: α) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(MID), β) άθικτη γνωστική λειτουργία, με προϊούσα επιδείνωση(CUD), γ) άθικτη γνωστική λειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(CUS), δ) ήπια γνωστική δυσλειτουργία, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση(MIS), ε) σημαντική γνωστική δυσλειτουργία, σταθεροποιούμενη(SIS). Η παρούσα μελέτη έδειξε: Oι διαφορές στον φαινότυπο MID είναι ότι στην αρχή, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων(αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και στην Κατονομασία-Ρινόκερος), χαρακτηρίζεται και από απουσία λεκτικής ευχέρειας και μέτρια επίδοση στους υπολογισμούς, ενώ μετά από 3 χρόνια από έλλειψη αφαιρετικής σκέψης, δυσκολία στις υποδοκιμασίες που έχουν να κάνουν με οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και από δυσκολία στην προσοχή και την συγκέντρωση. Στον φαινότυπο CUD, εκτός από έλλειψη μακροπρόθεσμης μνήμης-και ίσως μια μικρή επιδείνωση-, μετά από 3 χρόνια φαίνεται να υπάρχει αποτυχία σε πολλές ακόμα υποδοκιμασίες(Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες, Λεκτική ευχέρεια, Αφαιρετική σκέψη και Προσανατολισμός σε τόπο και χρόνο), άρα και μια γενική επιδείνωση στις νοητικές διεργασίες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο CUS φαίνεται να έχουν πολύ καλές επιδόσεις, τόσο στα πρώιμα στάδια, όσο και μετέπειτα, στις υποδοκιμασίες της MoCA(στις οποίες συγκαταλέγονται και αυτές που αφορούν την Καθυστερημένη Ανάκληση, τις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες και τη Λεκτική ευχέρεια), με τη μόνη διαφορά ότι στην αρχή χαρακτηρίζονται από καλή επίδοση και στην υποδοκιμασία που αφορά την εγρήγορση, ενώ αργότερα, εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο χρονικών περιόδων, και από καλό προσανατολισμό σε τόπο και χρόνο. Στον φαινότυπο SIS φαίνεται να υπάρχει βελτίωση, καθώς στην αρχή χαρακτηρίζεται από αποτυχία σε περισσότερες υποδοκιμασίες από ό,τι 3 χρόνια μετά. Πάντως, τόσο στην αρχή, όσο και έπειτα από 3 χρόνια, παρατηρείται αποτυχία στην Καθυστερημένη Ανάκληση, στην Κατασκευή Εναλλασσόμενου Μονοπατιού και στις Οπτικοκατασκευαστικές δεξιότητες. Ασθενείς που ανήκουν στον φαινότυπο MIS, παρότι στην αρχή δεν φαίνεται να έχουν καλή μακροπρόθεσμη μνήμη, 3 χρόνια μετά παρατηρείται ότι χαρακτηρίζονται από επιτυχία στην αντίστοιχη υποδοκιμασία. Επίσης, στην αρχή χαρακτηρίζονται από αποτυχία και σε κάποιες άλλες υποδοκιμασίες(στην Λεκτική ευχέρεια και στην Επανάληψη προτάσεων), ενώ μετά από 3 χρόνια από επιτυχία στην Διαδoχική αφαίρεση ανά 7, στις Οπτικοκατασκευαστικές Δεξιότητες και στην Επανάληψη ψηφίων αντίστροφα. Τέλος, η ηλικία σχετίζεται με τους φαινότυπους MID, CUD και CUS, ενώ δε σχετίζεται με τους MIS και SIS. Το φύλο σχετίζεται σημαντικά με τους φαινότυπους MID(άνδρες) και CUS(γυναίκες). Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη από τα αρχικά χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις σε υποδοκιμασίες της MoCA, για μελλοντικές επιδόσεις. Μπορούν όμως να γίνουν κάποιες υποθέσεις: α) άνδρες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 65 έτη και ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή(διάγνωση της νόσου του Parkinson το πολύ 2 έτη πριν την εφαρμογή της MoCA), με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(κατηγορία MID), β) ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται επίσης από ήπια γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση και έλλειψη Λεκτικής ευχέρειας όπως και παραπάνω, αλλά και από αποτυχία στην Επανάληψη προτάσεων κυρίως και όχι από αποτυχία στην Κατονομασία του Ρινόκερου(χωρίς αυτό να την αποκλείει), υποθέτουμε ότι δε θα έχουν περαιτέρω επιδείνωση(ίσως και βελτίωση)(κατηγορία MIS), γ) ασθενείς με ηλικία περίπου 68 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στην Καθυστερημένη ανάκληση, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUD), δ) γυναίκες με νόσο Πάρκινσον, με ηλικία περίπου 58 έτη και άθικτη γνωστική λειτουργία στην αρχή, με επιτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια δεν θα έχουν επιδείνωση στη γνωστική λειτουργία(Κατηγορία CUS), ε)ασθενείς ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από σημαντική γνωστική δυσλειτουργία στην αρχή, με αποτυχία στις περισσότερες υποδοκιμασίες, υποθέτουμε ότι μετά από 3 χρόνια θα έχουν σταθεροποιούμενη γνωστική λειτουργία(ίσως και μια μικρή βελτίωση)(Κατηγορία SIS).","Background: Cognitive impairment is one of the most widespread non-motor symptoms of Parkinson’s disease. The Montreal Cognitive Assessment (MoCA) is a neuropsychological test often used to track mild cognitive impairment as well as dementia in Parkinson’s disease. In the Vavougios et al (2019) study, 5 phenotypes of cognitive impairment are highlighted, having as criteria the overall score in the MoCA test(MoCA total score) at the beginning of the follow up and the rate of cognitive impairment after 3 years. This survey examines these phenotypes with relation to the different dimensions of cognitive function, as they are determined by the subscales of the MoCA scale. Methods: The data for this survey were drawn from the PPMI (Parkinson’s Progression Markers Initiative), a multi-centred observational clinical study, in which clinical and imaging data are collected and used by scientists to study the Parkinson’s disease progress. In particular, this survey analyses measurements of 350 patients with Parkinson’s disease who underwent the MoCA test in the beginning of the follow up and after the lapse of three years. This survey studies the phenotypes highlighted by the Vavougios et al (2019) study in respect of their form and progress through time, as well as the patient age and sex. The criterion for their form examination was the tracking of their performance in the MoCA subtests to which they are related. The application of the MCA (Multiple Correspondence Analysis) was chosen, aiming at finding patterns constituting combinations of performance in the subtests of the MoCA test, which are clustered, and also examining whether the phenotypes relate to these patterns. Results: The 5 cognitive function declining phenotypes in patients with Parkinson’s disease highlighted in the Vavougios et al (2019) study are: a) Minimally Impaired Declining (MID), b) Cognitively Unimpaired Declining (CUD), c) Cognitively Unimpaired Stable (CUS), d) Minimally Impaired Stable (MIS) and e) Significantly Impaired Stable (SIS). This study has shown: The differences in the MID is that in the beginning, apart from the common features in both time periods (failure in Delayed Recall and Naming-Rhino), it is characterized by lack of Verbal Fluency and moderate performance in calculations, and, after a period of three years, by a lack of Abstraction, difficulty in Visuoconstructional Skills subtests and also difficulty in Attention and Concentration. In the CUD phenotype, apart from the lack of long-term memory- and maybe a slight decline-, after the period of three years there appears to be a failure in even more subtests (Visuoconstructional Skills, Verbal Fluency, Abstraction and Spatial and Temporal Orientation), therefore an overall cognitive functions decline. Patients of the CUS phenotype appear to have very good performance during the early and the late stages in the MoCA subtests (including Delayed Recall, Visuoconstructional Skills and Verbal Fluency), the only difference being that in the beginning they are characterized by performing well in the Vigilance subtest, while later, apart from the common characteristics of both periods, they show good Spatial and Temporal Orientation. In the SIS phenotype there appears to be an improvement, as it is characterized by failure in more subtests in the beginning than after the period of three years. Still, failure in Delayed Recall, Alternating Trail Making and Visuoconstructional Skills is observed both in the beginning and after the three-year period. Patients of the MIS phenotype, despite not showing good long-term memory in the beginning, are observed to succeed in the relevant subtest after the three-year period lapse. They are also characterized by failure in other subtests (Verbal Fluency and Sentence Repetition) in the beginning, but after three years they succeed in Successive Subtraction by 7, Visuoconstructional Skills and Backward Digit Span). Finally, age is related to the MID, CUD, and CUS phenotypes, unlike the MIS and SIS phenotypes. Sex is significantly related to the MID (male) phenotype and CUS (female) phenotype. Conclusions: From the results of this study no predictions for future performance can be made based on the initial characteristics and MoCA subtest performance. However, some assumptions can be made: a) male patients with Parkinson’s disease, in their mid-60’s with mild cognitive impairment initially(diagnosed with Parkinson’s disease 2 years at most before the application of MoCA), failure in Delayed Recall, failure in Naming-Rhino and lack of Verbal Fluency, are assumed to exhibit a decline in their Cognitive Function (MID category), b) patients irrespective of sex and age, who are also characterized by mild cognitive impairment initially, with failure in Delayed Recall and lack of Verbal Fluency like the previous case but also with failure in Sentence Repetition mainly and not in Naming-Rhino (without being excluded, though) are assumed not to suffer any further decline (maybe even show some improvement) (MIS category), c) patients in their late-60’s with unimpaired cognitive function initially, with success in Delayed Recall, are assumed to suffer a decline in their cognitive function after three years (CUD category), d) female patients with Parkinson’s disease, in their late-50’s with unimpaired cognitive function initially, with success in most subtests, are assumed not to suffer cognitive function decline after three years (CUS category), e) patients irrespective of sex and age, characterized by significant cognitive impairment initially and failure in most subtests, are assumed to exhibit stabilized cognitive function (and maybe a slight improvement) after three years (SIS category)."],"dc:identifier":["uoadl:2922913","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922913"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανάλυση προγνωστικών παραγόντων για το ρυθμό επιδείνωσης ασθενών με νόσο Πάρκινσον με χρήση της βάσης δεδομένων του Parkinson’s Disease Progression Markers Initiative (PPMI)."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:41Z"}