{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922957"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2922957","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στάσεις εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απέναντι σε μαθητές που δέχονται εκφοβισμό λόγω της εικόνας σώματός τους","abstract":"Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της στάσης των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης απέναντι σε μαθητές που είναι θύματα σχολικού εκφοβισμού λόγω της εικόνας του σώματος τους. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα διερευνά τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την εικόνα του σώματος και τις διατροφικές διαταραχές των εφήβων μαθητών τους, προκειμένου να αναδειχθεί αν υπάρχει ανάγκη κατάρτισης τους και εκπαίδευσης τους για την εφαρμογή παρεμβάσεων στα σχολεία. Μεθοδολογία: Η παρούσα είναι μια συγχρονική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 198 εκπαιδευτικοί, τόσο από ιδιωτικά όσο και από δημόσια σχολεία από διάφορες περιοχές της Αττικής. Για τη συλλογή του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας, όπου η πρόσβαση ήταν σχετικά εύκολη και σκοπός ήταν να καλυφθούν διάφορα κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα κάτι που επιτεύχθηκε με την επιλογή της περιοχής αλλά και το δημόσιο ή ιδιωτικό χαρακτήρα του σχολείου. Αποτέλεσμα: Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το 74,5% των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι οι παχύσαρκοι μαθητές αντιμετωπίζουν κοινωνικό αποκλεισμό και διακρίσεις από τους υπόλοιπους μαθητές. Σχετικά με το ποια είναι τα χαρακτηριστικά των μαθητών που βρίσκονται σε κίνδυνο σχολικού εκφοβισμού η πλειοψηφία ανέφερε το σωματικό βάρος ως κύριο παράγοντα (23,8%) και ακολουθούν οι σεξουαλικές προτιμήσεις (20,6%) και η καταγωγή-εθνότητα (19,3%) των μαθητών. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δεν έχουν λάβει κάποια εκπαίδευση αναφορικά με τις διατροφικές ανάγκες των εφήβων (81,4%), αλλά ούτε και με τον τρόπο χειρισμού περιστατικών θυματοποίησης (63,6%). Οι εκπαιδευτικοί, θεωρούν πως είναι πολύ σημαντικό να επέμβουν σε μια περίπτωση εκφοβισμού και πως δεν νιώθουν άβολα με αυτή τους τη παρέμβαση. Το συχνότερο εμπόδιο φάνηκε να είναι όμως η ανεπαρκής εκπαίδευση (63,6%) σχετικά με τις απαιτούμενες δεξιότητες για την αποσόβηση τέτοιων περιστατικών γι’ αυτό και οι ίδιοι θεωρούν ωφέλιμη την επιπλέον κατάρτιση τους για το πώς και το πότε να παρεμβαίνουν σε αυτά τα περιστατικά. Ενδιαφέρον φάνηκε να αποτελεί το γεγονός πως οι άντρες, οι εκπαιδευτικοί πάσχοντες από διατροφικές διαταραχές, καθώς και όσοι εκπαιδευτικοί έχουν υποστεί εκφοβισμό, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση. Συμπεράσματα: Οι εκπαιδευτικοί θεωρούν σημαντική την επέμβασή τους όταν αντιλαμβάνονται περιστατικά θυματοποίησης μαθητών εντός του σχολικού χώρου, στερούνται όμως αποτελεσματικών στρατηγικών και αγνοούν εάν οι στρατηγικές αυτές είναι οι κατάλληλες, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν πως μια ομάδα ειδικών θα λειτουργούσε ως προστατευτικός παράγοντας. Τέλος, βρίσκουν εφικτή την μείωση των περιστατικών παρενόχλησης και εκφοβισμού, κυρίως μέσω παρεμβάσεων αλλά και μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης του σχολικού προσωπικού.","abstract_html":"Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της στάσης των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης απέναντι σε μαθητές που είναι θύματα σχολικού εκφοβισμού λόγω της εικόνας του σώματος τους. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα διερευνά τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την εικόνα του σώματος και τις διατροφικές διαταραχές των εφήβων μαθητών τους, προκειμένου να αναδειχθεί αν υπάρχει ανάγκη κατάρτισης τους και εκπαίδευσης τους για την εφαρμογή παρεμβάσεων στα σχολεία. Μεθοδολογία: Η παρούσα είναι μια συγχρονική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 198 εκπαιδευτικοί, τόσο από ιδιωτικά όσο και από δημόσια σχολεία από διάφορες περιοχές της Αττικής. Για τη συλλογή του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας, όπου η πρόσβαση ήταν σχετικά εύκολη και σκοπός ήταν να καλυφθούν διάφορα κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα κάτι που επιτεύχθηκε με την επιλογή της περιοχής αλλά και το δημόσιο ή ιδιωτικό χαρακτήρα του σχολείου. Αποτέλεσμα: Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το 74,5% των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι οι παχύσαρκοι μαθητές αντιμετωπίζουν κοινωνικό αποκλεισμό και διακρίσεις από τους υπόλοιπους μαθητές. Σχετικά με το ποια είναι τα χαρακτηριστικά των μαθητών που βρίσκονται σε κίνδυνο σχολικού εκφοβισμού η πλειοψηφία ανέφερε το σωματικό βάρος ως κύριο παράγοντα (23,8%) και ακολουθούν οι σεξουαλικές προτιμήσεις (20,6%) και η καταγωγή-εθνότητα (19,3%) των μαθητών. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δεν έχουν λάβει κάποια εκπαίδευση αναφορικά με τις διατροφικές ανάγκες των εφήβων (81,4%), αλλά ούτε και με τον τρόπο χειρισμού περιστατικών θυματοποίησης (63,6%). Οι εκπαιδευτικοί, θεωρούν πως είναι πολύ σημαντικό να επέμβουν σε μια περίπτωση εκφοβισμού και πως δεν νιώθουν άβολα με αυτή τους τη παρέμβαση. Το συχνότερο εμπόδιο φάνηκε να είναι όμως η ανεπαρκής εκπαίδευση (63,6%) σχετικά με τις απαιτούμενες δεξιότητες για την αποσόβηση τέτοιων περιστατικών γι’ αυτό και οι ίδιοι θεωρούν ωφέλιμη την επιπλέον κατάρτιση τους για το πώς και το πότε να παρεμβαίνουν σε αυτά τα περιστατικά. Ενδιαφέρον φάνηκε να αποτελεί το γεγονός πως οι άντρες, οι εκπαιδευτικοί πάσχοντες από διατροφικές διαταραχές, καθώς και όσοι εκπαιδευτικοί έχουν υποστεί εκφοβισμό, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση. Συμπεράσματα: Οι εκπαιδευτικοί θεωρούν σημαντική την επέμβασή τους όταν αντιλαμβάνονται περιστατικά θυματοποίησης μαθητών εντός του σχολικού χώρου, στερούνται όμως αποτελεσματικών στρατηγικών και αγνοούν εάν οι στρατηγικές αυτές είναι οι κατάλληλες, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν πως μια ομάδα ειδικών θα λειτουργούσε ως προστατευτικός παράγοντας. Τέλος, βρίσκουν εφικτή την μείωση των περιστατικών παρενόχλησης και εκφοβισμού, κυρίως μέσω παρεμβάσεων αλλά και μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης του σχολικού προσωπικού.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαβασιλείου Αικατερίνη","Papavasileiou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922957"],"render_values":[{"text":"uoadl:2922957","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922957","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922957","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2922957","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαβασιλείου Αικατερίνη","Papavasileiou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2922957","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922957"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της στάσης των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης απέναντι σε μαθητές που είναι θύματα σχολικού εκφοβισμού λόγω της εικόνας του σώματος τους. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα διερευνά τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την εικόνα του σώματος και τις διατροφικές διαταραχές των εφήβων μαθητών τους, προκειμένου να αναδειχθεί αν υπάρχει ανάγκη κατάρτισης τους και εκπαίδευσης τους για την εφαρμογή παρεμβάσεων στα σχολεία. Μεθοδολογία: Η παρούσα είναι μια συγχρονική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 198 εκπαιδευτικοί, τόσο από ιδιωτικά όσο και από δημόσια σχολεία από διάφορες περιοχές της Αττικής. Για τη συλλογή του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας, όπου η πρόσβαση ήταν σχετικά εύκολη και σκοπός ήταν να καλυφθούν διάφορα κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα κάτι που επιτεύχθηκε με την επιλογή της περιοχής αλλά και το δημόσιο ή ιδιωτικό χαρακτήρα του σχολείου. Αποτέλεσμα: Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το 74,5% των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι οι παχύσαρκοι μαθητές αντιμετωπίζουν κοινωνικό αποκλεισμό και διακρίσεις από τους υπόλοιπους μαθητές. Σχετικά με το ποια είναι τα χαρακτηριστικά των μαθητών που βρίσκονται σε κίνδυνο σχολικού εκφοβισμού η πλειοψηφία ανέφερε το σωματικό βάρος ως κύριο παράγοντα (23,8%) και ακολουθούν οι σεξουαλικές προτιμήσεις (20,6%) και η καταγωγή-εθνότητα (19,3%) των μαθητών. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δεν έχουν λάβει κάποια εκπαίδευση αναφορικά με τις διατροφικές ανάγκες των εφήβων (81,4%), αλλά ούτε και με τον τρόπο χειρισμού περιστατικών θυματοποίησης (63,6%). Οι εκπαιδευτικοί, θεωρούν πως είναι πολύ σημαντικό να επέμβουν σε μια περίπτωση εκφοβισμού και πως δεν νιώθουν άβολα με αυτή τους τη παρέμβαση. Το συχνότερο εμπόδιο φάνηκε να είναι όμως η ανεπαρκής εκπαίδευση (63,6%) σχετικά με τις απαιτούμενες δεξιότητες για την αποσόβηση τέτοιων περιστατικών γι’ αυτό και οι ίδιοι θεωρούν ωφέλιμη την επιπλέον κατάρτιση τους για το πώς και το πότε να παρεμβαίνουν σε αυτά τα περιστατικά. Ενδιαφέρον φάνηκε να αποτελεί το γεγονός πως οι άντρες, οι εκπαιδευτικοί πάσχοντες από διατροφικές διαταραχές, καθώς και όσοι εκπαιδευτικοί έχουν υποστεί εκφοβισμό, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση. Συμπεράσματα: Οι εκπαιδευτικοί θεωρούν σημαντική την επέμβασή τους όταν αντιλαμβάνονται περιστατικά θυματοποίησης μαθητών εντός του σχολικού χώρου, στερούνται όμως αποτελεσματικών στρατηγικών και αγνοούν εάν οι στρατηγικές αυτές είναι οι κατάλληλες, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν πως μια ομάδα ειδικών θα λειτουργούσε ως προστατευτικός παράγοντας. Τέλος, βρίσκουν εφικτή την μείωση των περιστατικών παρενόχλησης και εκφοβισμού, κυρίως μέσω παρεμβάσεων αλλά και μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης του σχολικού προσωπικού.","Aim: The aim of this study is to investigate the attitudes of secondary school teachers towards students who are victims of bullying due to their body image. In particular, research will explore teachers' perceptions of body image and eating disorders of their adolescent students in order to highlight the need for their training and education to implement interventions in schools. Methods: The present is a cross-sectional study of a sample of 198 teachers, from both private and public schools from different regions of Attica. The convenience sampling was used to collect the sample, where access was relatively easy and the aim was to cover different social and economic levels, which was achieved by the choice of the area and the public or private nature of the school. Result: The findings of the survey showed that 74.5% of teachers believe that obese students face social exclusion and discrimination from other students. Regarding the characteristics of students at risk of bullying, the majority reported body weight as a major factor (23.8%), followed by sexual preferences (20.6%) and ethnicity (19.3%) of the students. The majority of the respondents did not receive any education regarding the nutritional needs of adolescents (81.4%), nor did they know how to handle incidents (63.6%). Teachers believe that it is very important to intervene in a case of intimidation and that they do not feel uncomfortable with this intervention. The most common obstacle, however, appeared to be inadequate education (63.6%) on the skills required to eliminate such incidents for this reason and they considered their training more useful in how and when to intervene in these incidents. It was interesting to note that men, educators with eating disorders, and those who have been bullied are more likely to have received relevant training. Conclusions: Teachers consider it important to intervene when they perceive incidents of student victimization within the school environment, but they lack effective strategies and ignore whether these strategies are appropriate, while arguing that a team of experts would act as a protective factor. Finally, they find it possible to reduce incidents of harassment and intimidation, mainly through interventions but also through the appropriate training of school staff."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στάσεις εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απέναντι σε μαθητές που δέχονται εκφοβισμό λόγω της εικόνας σώματός τους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαβασιλείου Αικατερίνη","Papavasileiou Aikaterini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της στάσης των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης απέναντι σε μαθητές που είναι θύματα σχολικού εκφοβισμού λόγω της εικόνας του σώματος τους. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα διερευνά τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την εικόνα του σώματος και τις διατροφικές διαταραχές των εφήβων μαθητών τους, προκειμένου να αναδειχθεί αν υπάρχει ανάγκη κατάρτισης τους και εκπαίδευσης τους για την εφαρμογή παρεμβάσεων στα σχολεία. Μεθοδολογία: Η παρούσα είναι μια συγχρονική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 198 εκπαιδευτικοί, τόσο από ιδιωτικά όσο και από δημόσια σχολεία από διάφορες περιοχές της Αττικής. Για τη συλλογή του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας, όπου η πρόσβαση ήταν σχετικά εύκολη και σκοπός ήταν να καλυφθούν διάφορα κοινωνικά και οικονομικά επίπεδα κάτι που επιτεύχθηκε με την επιλογή της περιοχής αλλά και το δημόσιο ή ιδιωτικό χαρακτήρα του σχολείου. Αποτέλεσμα: Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι το 74,5% των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι οι παχύσαρκοι μαθητές αντιμετωπίζουν κοινωνικό αποκλεισμό και διακρίσεις από τους υπόλοιπους μαθητές. Σχετικά με το ποια είναι τα χαρακτηριστικά των μαθητών που βρίσκονται σε κίνδυνο σχολικού εκφοβισμού η πλειοψηφία ανέφερε το σωματικό βάρος ως κύριο παράγοντα (23,8%) και ακολουθούν οι σεξουαλικές προτιμήσεις (20,6%) και η καταγωγή-εθνότητα (19,3%) των μαθητών. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δεν έχουν λάβει κάποια εκπαίδευση αναφορικά με τις διατροφικές ανάγκες των εφήβων (81,4%), αλλά ούτε και με τον τρόπο χειρισμού περιστατικών θυματοποίησης (63,6%). Οι εκπαιδευτικοί, θεωρούν πως είναι πολύ σημαντικό να επέμβουν σε μια περίπτωση εκφοβισμού και πως δεν νιώθουν άβολα με αυτή τους τη παρέμβαση. Το συχνότερο εμπόδιο φάνηκε να είναι όμως η ανεπαρκής εκπαίδευση (63,6%) σχετικά με τις απαιτούμενες δεξιότητες για την αποσόβηση τέτοιων περιστατικών γι’ αυτό και οι ίδιοι θεωρούν ωφέλιμη την επιπλέον κατάρτιση τους για το πώς και το πότε να παρεμβαίνουν σε αυτά τα περιστατικά. Ενδιαφέρον φάνηκε να αποτελεί το γεγονός πως οι άντρες, οι εκπαιδευτικοί πάσχοντες από διατροφικές διαταραχές, καθώς και όσοι εκπαιδευτικοί έχουν υποστεί εκφοβισμό, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση. Συμπεράσματα: Οι εκπαιδευτικοί θεωρούν σημαντική την επέμβασή τους όταν αντιλαμβάνονται περιστατικά θυματοποίησης μαθητών εντός του σχολικού χώρου, στερούνται όμως αποτελεσματικών στρατηγικών και αγνοούν εάν οι στρατηγικές αυτές είναι οι κατάλληλες, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν πως μια ομάδα ειδικών θα λειτουργούσε ως προστατευτικός παράγοντας. Τέλος, βρίσκουν εφικτή την μείωση των περιστατικών παρενόχλησης και εκφοβισμού, κυρίως μέσω παρεμβάσεων αλλά και μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης του σχολικού προσωπικού.","Aim: The aim of this study is to investigate the attitudes of secondary school teachers towards students who are victims of bullying due to their body image. In particular, research will explore teachers' perceptions of body image and eating disorders of their adolescent students in order to highlight the need for their training and education to implement interventions in schools. Methods: The present is a cross-sectional study of a sample of 198 teachers, from both private and public schools from different regions of Attica. The convenience sampling was used to collect the sample, where access was relatively easy and the aim was to cover different social and economic levels, which was achieved by the choice of the area and the public or private nature of the school. Result: The findings of the survey showed that 74.5% of teachers believe that obese students face social exclusion and discrimination from other students. Regarding the characteristics of students at risk of bullying, the majority reported body weight as a major factor (23.8%), followed by sexual preferences (20.6%) and ethnicity (19.3%) of the students. The majority of the respondents did not receive any education regarding the nutritional needs of adolescents (81.4%), nor did they know how to handle incidents (63.6%). Teachers believe that it is very important to intervene in a case of intimidation and that they do not feel uncomfortable with this intervention. The most common obstacle, however, appeared to be inadequate education (63.6%) on the skills required to eliminate such incidents for this reason and they considered their training more useful in how and when to intervene in these incidents. It was interesting to note that men, educators with eating disorders, and those who have been bullied are more likely to have received relevant training. Conclusions: Teachers consider it important to intervene when they perceive incidents of student victimization within the school environment, but they lack effective strategies and ignore whether these strategies are appropriate, while arguing that a team of experts would act as a protective factor. Finally, they find it possible to reduce incidents of harassment and intimidation, mainly through interventions but also through the appropriate training of school staff."],"dc:identifier":["uoadl:2922957","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2922957"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στάσεις εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απέναντι σε μαθητές που δέχονται εκφοβισμό λόγω της εικόνας σώματός τους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:41Z"}