{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2923151"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2923151","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αίτια και βιοχημικοί και υπερηχογραφικοί δείκτες πρόωρου τοκετού","abstract":"Σκοπός: Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται ο τοκετός που λαμβάνει χώρα πριν από τη συμπλήρωση των 37 εβδομάδων κύησης. Κάθε χρόνο υπολογίζεται πως γεννιούνται πρόωρα 15 εκατομμύρια νεογνά. Ο πρόωρος τοκετός αποτελεί μία πολυπαραγοντική οντότητα με περίπλοκα και πολυάριθμα παθοφυσιολογικά μονοπάτια. Η διπλωματική αυτή εργασία έχει ως στόχο να παρουσιάσει τους προδιαθεσικούς παράγοντες και τα αίτια του πρόωρου τοκετού, καθώς και τις διαθέσιμες μεθόδους πρώιμης ανίχνευσης της πιθανότητας για πρόωρο τοκετό σε κάθε γυναίκα. Υλικά και μέθοδοι: Παρακάτω ακολουθεί μια ανασκόπηση στην τρέχουσα βιβλιογραφία όσον αφορά τα αίτια, τους τελευταίους υπερηχογραφικούς και βιοχημικούς δείκτες που χρησιμοποιούνται ή ακόμη βρίσκονται υπό μελέτη, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό. Επίσης, αναλύονται οι μέθοδοι πρόληψης του πρόωρου τοκετού σε γυναίκες υψηλού κινδύνου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Συμπεράσματα: Η εκτίμηση του μήκους τραχήλου με διακολπικό υπερηχογράφημα, καθώς και η ανίχνευση υψηλών συγκεντρώσεων εμβρυικής φιμπρονεκτίνης στο τραχηλικό επίχρισμα των γυναικών υψηλού κινδύνου, αποτελούν τις μόνες μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη για την πρόβλεψη του κινδύνου για πρόωρο τοκετού. Η χρησιμοποίηση της προγεστερόνης, του μαιευτικού πεσσού και της περίδεσης του τραχήλου αποτελούν τις διαθέσιμες μεθόδους πρόληψης της προωρότητας. Παρόλα αυτά, τα ποσοστά πρόωρου τοκετού παραμένουν αυξημένα, ενώ όλες οι αναφερθείσες μέθοδοι εφαρμόζονται ήδη αρκετά χρόνια. Τα τελευταία έτη, ενώ ανακαλύπτονται συνεχώς νέοι βιοχημικοί παράγοντες που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία του πρόωρου τοκετού, εν τούτοις κανένας νέος παράγοντας δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να συμβάλει στην κλινική πράξη. H συνεχής μελέτη της παθοφυσιολογίας του πρόωρου τοκετού αναμένεται να συμβάλει στην ανεύρεση νέων θεραπευτικών επιλογών και κυρίως νέων μέτρων πρόληψης του πρόωρου τοκετού.","abstract_html":"Σκοπός: Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται ο τοκετός που λαμβάνει χώρα πριν από τη συμπλήρωση των 37 εβδομάδων κύησης. Κάθε χρόνο υπολογίζεται πως γεννιούνται πρόωρα 15 εκατομμύρια νεογνά. Ο πρόωρος τοκετός αποτελεί μία πολυπαραγοντική οντότητα με περίπλοκα και πολυάριθμα παθοφυσιολογικά μονοπάτια. Η διπλωματική αυτή εργασία έχει ως στόχο να παρουσιάσει τους προδιαθεσικούς παράγοντες και τα αίτια του πρόωρου τοκετού, καθώς και τις διαθέσιμες μεθόδους πρώιμης ανίχνευσης της πιθανότητας για πρόωρο τοκετό σε κάθε γυναίκα. Υλικά και μέθοδοι: Παρακάτω ακολουθεί μια ανασκόπηση στην τρέχουσα βιβλιογραφία όσον αφορά τα αίτια, τους τελευταίους υπερηχογραφικούς και βιοχημικούς δείκτες που χρησιμοποιούνται ή ακόμη βρίσκονται υπό μελέτη, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό. Επίσης, αναλύονται οι μέθοδοι πρόληψης του πρόωρου τοκετού σε γυναίκες υψηλού κινδύνου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Συμπεράσματα: Η εκτίμηση του μήκους τραχήλου με διακολπικό υπερηχογράφημα, καθώς και η ανίχνευση υψηλών συγκεντρώσεων εμβρυικής φιμπρονεκτίνης στο τραχηλικό επίχρισμα των γυναικών υψηλού κινδύνου, αποτελούν τις μόνες μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη για την πρόβλεψη του κινδύνου για πρόωρο τοκετού. Η χρησιμοποίηση της προγεστερόνης, του μαιευτικού πεσσού και της περίδεσης του τραχήλου αποτελούν τις διαθέσιμες μεθόδους πρόληψης της προωρότητας. Παρόλα αυτά, τα ποσοστά πρόωρου τοκετού παραμένουν αυξημένα, ενώ όλες οι αναφερθείσες μέθοδοι εφαρμόζονται ήδη αρκετά χρόνια. Τα τελευταία έτη, ενώ ανακαλύπτονται συνεχώς νέοι βιοχημικοί παράγοντες που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία του πρόωρου τοκετού, εν τούτοις κανένας νέος παράγοντας δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να συμβάλει στην κλινική πράξη. H συνεχής μελέτη της παθοφυσιολογίας του πρόωρου τοκετού αναμένεται να συμβάλει στην ανεύρεση νέων θεραπευτικών επιλογών και κυρίως νέων μέτρων πρόληψης του πρόωρου τοκετού.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηιωάννου Μαρία-Ιωάννα","Chatziioannou Maria-Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:39:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2923151"],"render_values":[{"text":"uoadl:2923151","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923151","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923151","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2923151","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηιωάννου Μαρία-Ιωάννα","Chatziioannou Maria-Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2923151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923151"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται ο τοκετός που λαμβάνει χώρα πριν από τη συμπλήρωση των 37 εβδομάδων κύησης. Κάθε χρόνο υπολογίζεται πως γεννιούνται πρόωρα 15 εκατομμύρια νεογνά. Ο πρόωρος τοκετός αποτελεί μία πολυπαραγοντική οντότητα με περίπλοκα και πολυάριθμα παθοφυσιολογικά μονοπάτια. Η διπλωματική αυτή εργασία έχει ως στόχο να παρουσιάσει τους προδιαθεσικούς παράγοντες και τα αίτια του πρόωρου τοκετού, καθώς και τις διαθέσιμες μεθόδους πρώιμης ανίχνευσης της πιθανότητας για πρόωρο τοκετό σε κάθε γυναίκα. Υλικά και μέθοδοι: Παρακάτω ακολουθεί μια ανασκόπηση στην τρέχουσα βιβλιογραφία όσον αφορά τα αίτια, τους τελευταίους υπερηχογραφικούς και βιοχημικούς δείκτες που χρησιμοποιούνται ή ακόμη βρίσκονται υπό μελέτη, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό. Επίσης, αναλύονται οι μέθοδοι πρόληψης του πρόωρου τοκετού σε γυναίκες υψηλού κινδύνου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Συμπεράσματα: Η εκτίμηση του μήκους τραχήλου με διακολπικό υπερηχογράφημα, καθώς και η ανίχνευση υψηλών συγκεντρώσεων εμβρυικής φιμπρονεκτίνης στο τραχηλικό επίχρισμα των γυναικών υψηλού κινδύνου, αποτελούν τις μόνες μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη για την πρόβλεψη του κινδύνου για πρόωρο τοκετού. Η χρησιμοποίηση της προγεστερόνης, του μαιευτικού πεσσού και της περίδεσης του τραχήλου αποτελούν τις διαθέσιμες μεθόδους πρόληψης της προωρότητας. Παρόλα αυτά, τα ποσοστά πρόωρου τοκετού παραμένουν αυξημένα, ενώ όλες οι αναφερθείσες μέθοδοι εφαρμόζονται ήδη αρκετά χρόνια. Τα τελευταία έτη, ενώ ανακαλύπτονται συνεχώς νέοι βιοχημικοί παράγοντες που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία του πρόωρου τοκετού, εν τούτοις κανένας νέος παράγοντας δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να συμβάλει στην κλινική πράξη. H συνεχής μελέτη της παθοφυσιολογίας του πρόωρου τοκετού αναμένεται να συμβάλει στην ανεύρεση νέων θεραπευτικών επιλογών και κυρίως νέων μέτρων πρόληψης του πρόωρου τοκετού.","Purpose: A premature birth is a birth that takes place more than three weeks before the baby's estimated due date. In other words, a premature birth is one that occurs before the start of the 37th week of pregnancy. An estimated 15 million babies are born too early every year. Often, the specific cause of premature birth isn't clear and is now thought to be a syndrome initiated by multiple mechanisms. The aim of this paper is to present the main causes and risk factors of the PTB, as well as to define the risk assessment methods and management of this complex condition. Materials and methods: This is a systematic review of current knowledge on the causes and the latest ultrasound and biochemical markers of PTB. In addition, the most effective methods to prevent preterm birth are mentioned thoroughly. This review presents the current evidence and approaches to screening women for preterm birth, and examine future directions for clinical practice. Conclusions: A history of preterm birth is considered the most important risk factor for preterm birth in subsequent pregnancy. Α mid-pregnancy cervical length measurement is independently associated with preterm birth and is used to identify women at risk of a premature delivery. A fetal fibronectin test may be of additional value in the prediction of preterm birth in high risk women. Cervical cerclage reduces the risk of preterm birth in women at high-risk of preterm birth and probably reduces risk of perinatal deaths. The question of whether cerclage is more or less effective than other preventative treatments, particularly vaginal progesterone, remains unanswered. After decades of rising preterm birth rates globally, recent prematurity rates seem to be on the decline. Despite this optimistic trend, preterm birth rates remain high. Unfortunately, progress has been modest. One of the greatest challenges in studying this outcome is that preterm birth is a complex condition resulting from multiple etiologic pathways. Further research is necessary to better identify at-risk women and provide evidence-based management. Until specific and effective therapeutic treatments are developed to prevent preterm labor, the best means of reducing preterm birth rate is early detection and diagnosis. However, current approaches to predict preterm labor have had variable success in the clinical setting."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αίτια και βιοχημικοί και υπερηχογραφικοί δείκτες πρόωρου τοκετού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηιωάννου Μαρία-Ιωάννα","Chatziioannou Maria-Ioanna"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Ως πρόωρος τοκετός ορίζεται ο τοκετός που λαμβάνει χώρα πριν από τη συμπλήρωση των 37 εβδομάδων κύησης. Κάθε χρόνο υπολογίζεται πως γεννιούνται πρόωρα 15 εκατομμύρια νεογνά. Ο πρόωρος τοκετός αποτελεί μία πολυπαραγοντική οντότητα με περίπλοκα και πολυάριθμα παθοφυσιολογικά μονοπάτια. Η διπλωματική αυτή εργασία έχει ως στόχο να παρουσιάσει τους προδιαθεσικούς παράγοντες και τα αίτια του πρόωρου τοκετού, καθώς και τις διαθέσιμες μεθόδους πρώιμης ανίχνευσης της πιθανότητας για πρόωρο τοκετό σε κάθε γυναίκα. Υλικά και μέθοδοι: Παρακάτω ακολουθεί μια ανασκόπηση στην τρέχουσα βιβλιογραφία όσον αφορά τα αίτια, τους τελευταίους υπερηχογραφικούς και βιοχημικούς δείκτες που χρησιμοποιούνται ή ακόμη βρίσκονται υπό μελέτη, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό. Επίσης, αναλύονται οι μέθοδοι πρόληψης του πρόωρου τοκετού σε γυναίκες υψηλού κινδύνου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Συμπεράσματα: Η εκτίμηση του μήκους τραχήλου με διακολπικό υπερηχογράφημα, καθώς και η ανίχνευση υψηλών συγκεντρώσεων εμβρυικής φιμπρονεκτίνης στο τραχηλικό επίχρισμα των γυναικών υψηλού κινδύνου, αποτελούν τις μόνες μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη για την πρόβλεψη του κινδύνου για πρόωρο τοκετού. Η χρησιμοποίηση της προγεστερόνης, του μαιευτικού πεσσού και της περίδεσης του τραχήλου αποτελούν τις διαθέσιμες μεθόδους πρόληψης της προωρότητας. Παρόλα αυτά, τα ποσοστά πρόωρου τοκετού παραμένουν αυξημένα, ενώ όλες οι αναφερθείσες μέθοδοι εφαρμόζονται ήδη αρκετά χρόνια. Τα τελευταία έτη, ενώ ανακαλύπτονται συνεχώς νέοι βιοχημικοί παράγοντες που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία του πρόωρου τοκετού, εν τούτοις κανένας νέος παράγοντας δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να συμβάλει στην κλινική πράξη. H συνεχής μελέτη της παθοφυσιολογίας του πρόωρου τοκετού αναμένεται να συμβάλει στην ανεύρεση νέων θεραπευτικών επιλογών και κυρίως νέων μέτρων πρόληψης του πρόωρου τοκετού.","Purpose: A premature birth is a birth that takes place more than three weeks before the baby's estimated due date. In other words, a premature birth is one that occurs before the start of the 37th week of pregnancy. An estimated 15 million babies are born too early every year. Often, the specific cause of premature birth isn't clear and is now thought to be a syndrome initiated by multiple mechanisms. The aim of this paper is to present the main causes and risk factors of the PTB, as well as to define the risk assessment methods and management of this complex condition. Materials and methods: This is a systematic review of current knowledge on the causes and the latest ultrasound and biochemical markers of PTB. In addition, the most effective methods to prevent preterm birth are mentioned thoroughly. This review presents the current evidence and approaches to screening women for preterm birth, and examine future directions for clinical practice. Conclusions: A history of preterm birth is considered the most important risk factor for preterm birth in subsequent pregnancy. Α mid-pregnancy cervical length measurement is independently associated with preterm birth and is used to identify women at risk of a premature delivery. A fetal fibronectin test may be of additional value in the prediction of preterm birth in high risk women. Cervical cerclage reduces the risk of preterm birth in women at high-risk of preterm birth and probably reduces risk of perinatal deaths. The question of whether cerclage is more or less effective than other preventative treatments, particularly vaginal progesterone, remains unanswered. After decades of rising preterm birth rates globally, recent prematurity rates seem to be on the decline. Despite this optimistic trend, preterm birth rates remain high. Unfortunately, progress has been modest. One of the greatest challenges in studying this outcome is that preterm birth is a complex condition resulting from multiple etiologic pathways. Further research is necessary to better identify at-risk women and provide evidence-based management. Until specific and effective therapeutic treatments are developed to prevent preterm labor, the best means of reducing preterm birth rate is early detection and diagnosis. However, current approaches to predict preterm labor have had variable success in the clinical setting."],"dc:identifier":["uoadl:2923151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923151"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αίτια και βιοχημικοί και υπερηχογραφικοί δείκτες πρόωρου τοκετού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:39:41Z"}