{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2923843"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2923843","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διατήρηση γονιμότητας σε γυναικολογικό καρκίνο και ειδικές παθήσεις","abstract":"Η νεοπλασματική νόσος προσβάλει γυναίκες που διανύουν τόσο τη μετεμμηνόπαυση όσο και την αναπαραγωγική ηλικία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των νεοπλασματικών παθήσεων στις νεότερες ηλικίες με αρνητικές επιπτώσεις στο αναπαραγωγικό δυναμικό. Όταν η νεοπλασματική νόσος εμφανιστεί σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμεί να τεκνοποιήσει, η ασθενής αυτή θα πρέπει να είναι ενήμερη εξ’ αρχής ότι τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και η ακτινοθεραπεία επηρεάζουν δυσμενώς τη μετέπειτα λειτουργία των ωοθηκών. Συνεπώς υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες μετά το τέλος της χημειοθεραπείας/ακτινοθεραπείας να διαταραχθεί ο εμμηνορυσιακός κύκλος ή ακόμα και να σταματήσει. Το γεγονός αυτό, ήτοι, η συνεπακόλουθη σε πολλές περιπτώσεις πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια μετά από γοναδοτοξικές θεραπείες για καρκίνο, επιφέρει συχνά αδυναμία σύλληψης και τεκνοποίησης για τη γυναίκα που επιβίωσε από τον καρκίνο. Ευτυχώς η εξέλιξη της Αναπαραγωγικής Ιατρικής τα τελευταία χρόνια είναι ραγδαία και μπορεί πλέον να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις ώστε να διατηρηθεί η γονιμότητα στις περιπτώσεις αυτές. Οι σύγχρονες μέθοδοι διατήρησης της γονιμότητας που προσφέρονται σήμερα, συμπεριλαμβάνουν τις ακόλουθες: Κρυοσυντήρηση ωαρίων, κρυοσυντήρηση εμβρίων, κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού με λαπαροσκοπική λήψη, ωρίμανση in vitro ωαρίων, φαρμακευτική προστασία των ωοθηκών με αγωνιστές GnRH, χειρουργική μετατόπιση των ωοθηκών πριν την ακτινοθεραπεία, εξωσωματική γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων. Οι παραπάνω μέθοδοι χρησιμοποιούνται τόσο σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο, όσο και σε μια σειρά ειδικών ογκολογικών παθήσεων όπως οι αιματολογικές κακοήθειες και οι παιδιατρικοί καρκίνοι αλλά και σε αρκετά άλλα νοσήματα μη ογκολογικής φύσης, τα οποία όμως περιλαμβάνουν στη θεραπευτική τους αντιμετώπιση γοναδοτοξικές θεραπείες ή μπορούν σε βάθος χρόνου να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην αναπαραγωγική ικανότητα. Τέτοια νοσήματα είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, το αντιφωσφολιπιδικό σύνδομο, οι αγγειίτιδες, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και αρκετά ακόμη. Αυτό που πρέπει να αποτελεί πρωταρχική προτεραιότητα είναι στην κατάλληλη στιγμή, να παρέχεται εξατομικευμένη συμβουλευτική (counseling) σε όλες τις ασθενείς κάτω των 40 ετών για τις σύγχρονες επιλογές και τις διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας, πριν την έναρξη των γοναδοτοξικών θεραπειών. Η έγκαιρη, έγκυρη και ενδελεχής ενημέρωση από τον ειδικό της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχει θεμελιώδη αξία για τη λήψη των σωστών αποφάσεων. Σκοπός πρέπει να είναι πάντα η παρουσίαση όλων των διαθέσιμων δυνατοτήτων, των όποιων περιορισμών ή κινδύνων, καθώς και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων. Η επιλογή μεθόδου διατήρησης γονιμότητας, πρέπει να εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή μελετώντας σε βάθος τις διαθέσιμες δυνατότητες, την ασφάλεια, τους περιορισμούς και τα αναμενόμενα οφέλη.","abstract_html":"Η νεοπλασματική νόσος προσβάλει γυναίκες που διανύουν τόσο τη μετεμμηνόπαυση όσο και την αναπαραγωγική ηλικία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των νεοπλασματικών παθήσεων στις νεότερες ηλικίες με αρνητικές επιπτώσεις στο αναπαραγωγικό δυναμικό. Όταν η νεοπλασματική νόσος εμφανιστεί σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμεί να τεκνοποιήσει, η ασθενής αυτή θα πρέπει να είναι ενήμερη εξ’ αρχής ότι τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και η ακτινοθεραπεία επηρεάζουν δυσμενώς τη μετέπειτα λειτουργία των ωοθηκών. Συνεπώς υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες μετά το τέλος της χημειοθεραπείας/ακτινοθεραπείας να διαταραχθεί ο εμμηνορυσιακός κύκλος ή ακόμα και να σταματήσει. Το γεγονός αυτό, ήτοι, η συνεπακόλουθη σε πολλές περιπτώσεις πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια μετά από γοναδοτοξικές θεραπείες για καρκίνο, επιφέρει συχνά αδυναμία σύλληψης και τεκνοποίησης για τη γυναίκα που επιβίωσε από τον καρκίνο. Ευτυχώς η εξέλιξη της Αναπαραγωγικής Ιατρικής τα τελευταία χρόνια είναι ραγδαία και μπορεί πλέον να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις ώστε να διατηρηθεί η γονιμότητα στις περιπτώσεις αυτές. Οι σύγχρονες μέθοδοι διατήρησης της γονιμότητας που προσφέρονται σήμερα, συμπεριλαμβάνουν τις ακόλουθες: Κρυοσυντήρηση ωαρίων, κρυοσυντήρηση εμβρίων, κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού με λαπαροσκοπική λήψη, ωρίμανση in vitro ωαρίων, φαρμακευτική προστασία των ωοθηκών με αγωνιστές GnRH, χειρουργική μετατόπιση των ωοθηκών πριν την ακτινοθεραπεία, εξωσωματική γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων. Οι παραπάνω μέθοδοι χρησιμοποιούνται τόσο σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο, όσο και σε μια σειρά ειδικών ογκολογικών παθήσεων όπως οι αιματολογικές κακοήθειες και οι παιδιατρικοί καρκίνοι αλλά και σε αρκετά άλλα νοσήματα μη ογκολογικής φύσης, τα οποία όμως περιλαμβάνουν στη θεραπευτική τους αντιμετώπιση γοναδοτοξικές θεραπείες ή μπορούν σε βάθος χρόνου να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην αναπαραγωγική ικανότητα. Τέτοια νοσήματα είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, το αντιφωσφολιπιδικό σύνδομο, οι αγγειίτιδες, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και αρκετά ακόμη. Αυτό που πρέπει να αποτελεί πρωταρχική προτεραιότητα είναι στην κατάλληλη στιγμή, να παρέχεται εξατομικευμένη συμβουλευτική (counseling) σε όλες τις ασθενείς κάτω των 40 ετών για τις σύγχρονες επιλογές και τις διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας, πριν την έναρξη των γοναδοτοξικών θεραπειών. Η έγκαιρη, έγκυρη και ενδελεχής ενημέρωση από τον ειδικό της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχει θεμελιώδη αξία για τη λήψη των σωστών αποφάσεων. Σκοπός πρέπει να είναι πάντα η παρουσίαση όλων των διαθέσιμων δυνατοτήτων, των όποιων περιορισμών ή κινδύνων, καθώς και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων. Η επιλογή μεθόδου διατήρησης γονιμότητας, πρέπει να εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή μελετώντας σε βάθος τις διαθέσιμες δυνατότητες, την ασφάλεια, τους περιορισμούς και τα αναμενόμενα οφέλη.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικολάου Ιωάννης","Papanikolaou Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2923843"],"render_values":[{"text":"uoadl:2923843","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923843","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923843","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2923843","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικολάου Ιωάννης","Papanikolaou Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2923843","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923843"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νεοπλασματική νόσος προσβάλει γυναίκες που διανύουν τόσο τη μετεμμηνόπαυση όσο και την αναπαραγωγική ηλικία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των νεοπλασματικών παθήσεων στις νεότερες ηλικίες με αρνητικές επιπτώσεις στο αναπαραγωγικό δυναμικό. Όταν η νεοπλασματική νόσος εμφανιστεί σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμεί να τεκνοποιήσει, η ασθενής αυτή θα πρέπει να είναι ενήμερη εξ’ αρχής ότι τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και η ακτινοθεραπεία επηρεάζουν δυσμενώς τη μετέπειτα λειτουργία των ωοθηκών. Συνεπώς υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες μετά το τέλος της χημειοθεραπείας/ακτινοθεραπείας να διαταραχθεί ο εμμηνορυσιακός κύκλος ή ακόμα και να σταματήσει. Το γεγονός αυτό, ήτοι, η συνεπακόλουθη σε πολλές περιπτώσεις πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια μετά από γοναδοτοξικές θεραπείες για καρκίνο, επιφέρει συχνά αδυναμία σύλληψης και τεκνοποίησης για τη γυναίκα που επιβίωσε από τον καρκίνο. Ευτυχώς η εξέλιξη της Αναπαραγωγικής Ιατρικής τα τελευταία χρόνια είναι ραγδαία και μπορεί πλέον να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις ώστε να διατηρηθεί η γονιμότητα στις περιπτώσεις αυτές. Οι σύγχρονες μέθοδοι διατήρησης της γονιμότητας που προσφέρονται σήμερα, συμπεριλαμβάνουν τις ακόλουθες: Κρυοσυντήρηση ωαρίων, κρυοσυντήρηση εμβρίων, κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού με λαπαροσκοπική λήψη, ωρίμανση in vitro ωαρίων, φαρμακευτική προστασία των ωοθηκών με αγωνιστές GnRH, χειρουργική μετατόπιση των ωοθηκών πριν την ακτινοθεραπεία, εξωσωματική γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων. Οι παραπάνω μέθοδοι χρησιμοποιούνται τόσο σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο, όσο και σε μια σειρά ειδικών ογκολογικών παθήσεων όπως οι αιματολογικές κακοήθειες και οι παιδιατρικοί καρκίνοι αλλά και σε αρκετά άλλα νοσήματα μη ογκολογικής φύσης, τα οποία όμως περιλαμβάνουν στη θεραπευτική τους αντιμετώπιση γοναδοτοξικές θεραπείες ή μπορούν σε βάθος χρόνου να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην αναπαραγωγική ικανότητα. Τέτοια νοσήματα είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, το αντιφωσφολιπιδικό σύνδομο, οι αγγειίτιδες, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και αρκετά ακόμη. Αυτό που πρέπει να αποτελεί πρωταρχική προτεραιότητα είναι στην κατάλληλη στιγμή, να παρέχεται εξατομικευμένη συμβουλευτική (counseling) σε όλες τις ασθενείς κάτω των 40 ετών για τις σύγχρονες επιλογές και τις διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας, πριν την έναρξη των γοναδοτοξικών θεραπειών. Η έγκαιρη, έγκυρη και ενδελεχής ενημέρωση από τον ειδικό της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχει θεμελιώδη αξία για τη λήψη των σωστών αποφάσεων. Σκοπός πρέπει να είναι πάντα η παρουσίαση όλων των διαθέσιμων δυνατοτήτων, των όποιων περιορισμών ή κινδύνων, καθώς και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων. Η επιλογή μεθόδου διατήρησης γονιμότητας, πρέπει να εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή μελετώντας σε βάθος τις διαθέσιμες δυνατότητες, την ασφάλεια, τους περιορισμούς και τα αναμενόμενα οφέλη.","Cancer diagnosis is a life-threatening condition which may affect every age. In the last years, cancer diagnosis affects an increasing number of women in reproductive age. When gynaecological cancer diagnosis occurs to a woman of reproductive age, she should know that chemotherapy drugs and radiotherapy display significant gonadotoxicity and may negatively affect the subsequent ovarian function and women’s reproductive potential. Therefore, there is a great chance that after the end of chemotherapy/radiotherapy the menstrual cycle may be disturbed or even stopped; a condition, which entails significant risks for failed conception or childbearing, for some groups of cancer survivors. Fortunately, the development of reproductive medicine may offer various alternatives for fertility preservation in these cases. Fertility preservation is possible using one of the following methods: oocyte cryopreservation, embryo cryopreservation, ovarian tissue cryopreservation, in vitro maturation of oocytes, pharmaceutical protection of the ovaries using GnRH agonists, ovarian translocation surgery prior to radiotherapy, in vitro fertilization with egg donation. Aforementioned methods are also used for fertility preservation purposes in certain other specific neoplastic conditions such as blood malignancies and pediatric cancers. Nowadays, fertility preservation options are also available for several non neoplastic conditions such as: lupus erythematosus, antiphospholipid syndrome, vasculitis, rheumatoid arthrytis, which usually include gonadotoxic treatments offered for therapy or prevention of sequelae. It should be highlighted that also these conditions and associated treatments may negatively affect woman’s reproductive potential. For that reason, fertility preservation options should be addressed also in patients affected from some of these conditions. Counseling for applicability of fertility preservation strategies, is mandatory and should be offered to all patients before the beginning of gonadotoxic treatments. Fertility preservation options should be adequately chosen, carefully measuring risks/benefits, safety, attended outcomes, maintaining an individualized patient-tailored approach."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διατήρηση γονιμότητας σε γυναικολογικό καρκίνο και ειδικές παθήσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικολάου Ιωάννης","Papanikolaou Ioannis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η νεοπλασματική νόσος προσβάλει γυναίκες που διανύουν τόσο τη μετεμμηνόπαυση όσο και την αναπαραγωγική ηλικία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των νεοπλασματικών παθήσεων στις νεότερες ηλικίες με αρνητικές επιπτώσεις στο αναπαραγωγικό δυναμικό. Όταν η νεοπλασματική νόσος εμφανιστεί σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμεί να τεκνοποιήσει, η ασθενής αυτή θα πρέπει να είναι ενήμερη εξ’ αρχής ότι τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και η ακτινοθεραπεία επηρεάζουν δυσμενώς τη μετέπειτα λειτουργία των ωοθηκών. Συνεπώς υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες μετά το τέλος της χημειοθεραπείας/ακτινοθεραπείας να διαταραχθεί ο εμμηνορυσιακός κύκλος ή ακόμα και να σταματήσει. Το γεγονός αυτό, ήτοι, η συνεπακόλουθη σε πολλές περιπτώσεις πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια μετά από γοναδοτοξικές θεραπείες για καρκίνο, επιφέρει συχνά αδυναμία σύλληψης και τεκνοποίησης για τη γυναίκα που επιβίωσε από τον καρκίνο. Ευτυχώς η εξέλιξη της Αναπαραγωγικής Ιατρικής τα τελευταία χρόνια είναι ραγδαία και μπορεί πλέον να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις ώστε να διατηρηθεί η γονιμότητα στις περιπτώσεις αυτές. Οι σύγχρονες μέθοδοι διατήρησης της γονιμότητας που προσφέρονται σήμερα, συμπεριλαμβάνουν τις ακόλουθες: Κρυοσυντήρηση ωαρίων, κρυοσυντήρηση εμβρίων, κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού με λαπαροσκοπική λήψη, ωρίμανση in vitro ωαρίων, φαρμακευτική προστασία των ωοθηκών με αγωνιστές GnRH, χειρουργική μετατόπιση των ωοθηκών πριν την ακτινοθεραπεία, εξωσωματική γονιμοποίηση με δωρεά ωαρίων. Οι παραπάνω μέθοδοι χρησιμοποιούνται τόσο σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο, όσο και σε μια σειρά ειδικών ογκολογικών παθήσεων όπως οι αιματολογικές κακοήθειες και οι παιδιατρικοί καρκίνοι αλλά και σε αρκετά άλλα νοσήματα μη ογκολογικής φύσης, τα οποία όμως περιλαμβάνουν στη θεραπευτική τους αντιμετώπιση γοναδοτοξικές θεραπείες ή μπορούν σε βάθος χρόνου να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην αναπαραγωγική ικανότητα. Τέτοια νοσήματα είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, το αντιφωσφολιπιδικό σύνδομο, οι αγγειίτιδες, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και αρκετά ακόμη. Αυτό που πρέπει να αποτελεί πρωταρχική προτεραιότητα είναι στην κατάλληλη στιγμή, να παρέχεται εξατομικευμένη συμβουλευτική (counseling) σε όλες τις ασθενείς κάτω των 40 ετών για τις σύγχρονες επιλογές και τις διαθέσιμες τεχνικές διατήρησης της γονιμότητας, πριν την έναρξη των γοναδοτοξικών θεραπειών. Η έγκαιρη, έγκυρη και ενδελεχής ενημέρωση από τον ειδικό της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχει θεμελιώδη αξία για τη λήψη των σωστών αποφάσεων. Σκοπός πρέπει να είναι πάντα η παρουσίαση όλων των διαθέσιμων δυνατοτήτων, των όποιων περιορισμών ή κινδύνων, καθώς και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων. Η επιλογή μεθόδου διατήρησης γονιμότητας, πρέπει να εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή μελετώντας σε βάθος τις διαθέσιμες δυνατότητες, την ασφάλεια, τους περιορισμούς και τα αναμενόμενα οφέλη.","Cancer diagnosis is a life-threatening condition which may affect every age. In the last years, cancer diagnosis affects an increasing number of women in reproductive age. When gynaecological cancer diagnosis occurs to a woman of reproductive age, she should know that chemotherapy drugs and radiotherapy display significant gonadotoxicity and may negatively affect the subsequent ovarian function and women’s reproductive potential. Therefore, there is a great chance that after the end of chemotherapy/radiotherapy the menstrual cycle may be disturbed or even stopped; a condition, which entails significant risks for failed conception or childbearing, for some groups of cancer survivors. Fortunately, the development of reproductive medicine may offer various alternatives for fertility preservation in these cases. Fertility preservation is possible using one of the following methods: oocyte cryopreservation, embryo cryopreservation, ovarian tissue cryopreservation, in vitro maturation of oocytes, pharmaceutical protection of the ovaries using GnRH agonists, ovarian translocation surgery prior to radiotherapy, in vitro fertilization with egg donation. Aforementioned methods are also used for fertility preservation purposes in certain other specific neoplastic conditions such as blood malignancies and pediatric cancers. Nowadays, fertility preservation options are also available for several non neoplastic conditions such as: lupus erythematosus, antiphospholipid syndrome, vasculitis, rheumatoid arthrytis, which usually include gonadotoxic treatments offered for therapy or prevention of sequelae. It should be highlighted that also these conditions and associated treatments may negatively affect woman’s reproductive potential. For that reason, fertility preservation options should be addressed also in patients affected from some of these conditions. Counseling for applicability of fertility preservation strategies, is mandatory and should be offered to all patients before the beginning of gonadotoxic treatments. Fertility preservation options should be adequately chosen, carefully measuring risks/benefits, safety, attended outcomes, maintaining an individualized patient-tailored approach."],"dc:identifier":["uoadl:2923843","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923843"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διατήρηση γονιμότητας σε γυναικολογικό καρκίνο και ειδικές παθήσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z"}