{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2923974"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2923974","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συμμετοχή σε εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες: εξέταση της σχέσης με τη συναισθηματική κατάσταση μαθητών Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η σχέση ανάμεσα στη συμμετοχή σε εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες και τη συναισθηματική κατάσταση μαθητών που φοιτούν στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Συγκεκριμένα, εξετάστηκε εάν ο βαθμός ενασχόλησης των προεφήβων με εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες επιδρά στην αυτοεκτίμηση, στο γενικό άγχος προδιάθεσης και στην ψυχική τους διάθεση. Στην έρευνα συμμετείχαν 80 μαθητές ηλικίας 10-12 ετών. Συνολικά, η πλειοψηφία των παιδιών ήταν κορίτσια και φοιτούσαν στην Ε΄ τάξη του Δημοτικού. Επιπλέον, οι περισσότεροι μαθητές είχαν ηλικία 11 ετών, ενώ μικρότερα ποσοστά κατέγραψαν οι ηλικίες των 12 και 10 ετών αντίστοιχα. Ακόμη, η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος ανέφερε πως ασχολείται με τον αθλητισμό. Τα όργανα μέτρησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: (1) η Κλίμακα Αυτοεκτίμησης (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της υποκειμενικής εκτίμησης του ατόμου, (2) το Ερωτηματολόγιο Άγχους Προδιάθεσης (Speilberger, Gorsuch, & Lushere, 1970) για τη μέτρηση του άγχους προδιάθεσης και (3) η Κλίμακα Προφίλ Ψυχικής Διάθεσης (POMS - McNair, Kerr & Droppleman, 1971), η οποία εξετάζει τα συναισθήματα διάθεσης των ατόμων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αυτοεκτίμηση δεν εμφανίζει συσχέτιση με κάποια από τις ανεξάρτητες μεταβλητές της μελέτης. Αναφορικά με τη σύνδεση του αθλητισμού και του άγχους προδιάθεσης, βρέθηκε ότι υπάρχει συσχέτιση του γενικού άγχους προδιάθεσης με το φύλο των μαθητών, με τα κορίτσια να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά. Ως προς την συσχέτιση ανάμεσα στον εξωσχολικό αθλητισμό και την ψυχική διάθεση των μαθητών, τα ευρήματα ήταν ποικίλα. Αρχικά, διαπιστώθηκε ότι τα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά είναι πιο ενεργητικά και εμφανίζουν χαμηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας στα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης απ’ ότι στα παιδιά της Ε΄ τάξης, με την εν λόγω διαφορά να καταγράφεται ως στατιστικά σημαντική. Τέλος, σημαντικό είναι το γεγονός πως από όλες τις μεταβλητές που αφορούσαν την ενασχόληση με τον αθλητισμό, η συχνότητα ενασχόλησης την εβδομάδα φαίνεται να έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στην ψυχική διάθεση των παιδιών. Συγκεκριμένα, τα παιδιά που αθλούνταν 2-3 φορές την εβδομάδα παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας και ταυτόχρονα χαμηλότερα επίπεδα σύγχυσης, κατάθλιψης και έντασης, ενώ παράλληλα, οι προέφηβοι που ασχολούνταν με τον εξωσχολικό αθλητισμό μία φορά την εβδομάδα βρέθηκαν να έχουν περισσότερη ένταση.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η σχέση ανάμεσα στη συμμετοχή σε εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες και τη συναισθηματική κατάσταση μαθητών που φοιτούν στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Συγκεκριμένα, εξετάστηκε εάν ο βαθμός ενασχόλησης των προεφήβων με εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες επιδρά στην αυτοεκτίμηση, στο γενικό άγχος προδιάθεσης και στην ψυχική τους διάθεση. Στην έρευνα συμμετείχαν 80 μαθητές ηλικίας 10-12 ετών. Συνολικά, η πλειοψηφία των παιδιών ήταν κορίτσια και φοιτούσαν στην Ε΄ τάξη του Δημοτικού. Επιπλέον, οι περισσότεροι μαθητές είχαν ηλικία 11 ετών, ενώ μικρότερα ποσοστά κατέγραψαν οι ηλικίες των 12 και 10 ετών αντίστοιχα. Ακόμη, η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος ανέφερε πως ασχολείται με τον αθλητισμό. Τα όργανα μέτρησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: (1) η Κλίμακα Αυτοεκτίμησης (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της υποκειμενικής εκτίμησης του ατόμου, (2) το Ερωτηματολόγιο Άγχους Προδιάθεσης (Speilberger, Gorsuch, &amp; Lushere, 1970) για τη μέτρηση του άγχους προδιάθεσης και (3) η Κλίμακα Προφίλ Ψυχικής Διάθεσης (POMS - McNair, Kerr &amp; Droppleman, 1971), η οποία εξετάζει τα συναισθήματα διάθεσης των ατόμων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αυτοεκτίμηση δεν εμφανίζει συσχέτιση με κάποια από τις ανεξάρτητες μεταβλητές της μελέτης. Αναφορικά με τη σύνδεση του αθλητισμού και του άγχους προδιάθεσης, βρέθηκε ότι υπάρχει συσχέτιση του γενικού άγχους προδιάθεσης με το φύλο των μαθητών, με τα κορίτσια να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά. Ως προς την συσχέτιση ανάμεσα στον εξωσχολικό αθλητισμό και την ψυχική διάθεση των μαθητών, τα ευρήματα ήταν ποικίλα. Αρχικά, διαπιστώθηκε ότι τα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά είναι πιο ενεργητικά και εμφανίζουν χαμηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας στα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης απ’ ότι στα παιδιά της Ε΄ τάξης, με την εν λόγω διαφορά να καταγράφεται ως στατιστικά σημαντική. Τέλος, σημαντικό είναι το γεγονός πως από όλες τις μεταβλητές που αφορούσαν την ενασχόληση με τον αθλητισμό, η συχνότητα ενασχόλησης την εβδομάδα φαίνεται να έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στην ψυχική διάθεση των παιδιών. Συγκεκριμένα, τα παιδιά που αθλούνταν 2-3 φορές την εβδομάδα παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας και ταυτόχρονα χαμηλότερα επίπεδα σύγχυσης, κατάθλιψης και έντασης, ενώ παράλληλα, οι προέφηβοι που ασχολούνταν με τον εξωσχολικό αθλητισμό μία φορά την εβδομάδα βρέθηκαν να έχουν περισσότερη ένταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσέργας Κωνσταντίνος","Tsergas Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2923974"],"render_values":[{"text":"uoadl:2923974","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923974","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923974","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2923974","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσέργας Κωνσταντίνος","Tsergas Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2923974","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923974"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η σχέση ανάμεσα στη συμμετοχή σε εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες και τη συναισθηματική κατάσταση μαθητών που φοιτούν στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Συγκεκριμένα, εξετάστηκε εάν ο βαθμός ενασχόλησης των προεφήβων με εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες επιδρά στην αυτοεκτίμηση, στο γενικό άγχος προδιάθεσης και στην ψυχική τους διάθεση. Στην έρευνα συμμετείχαν 80 μαθητές ηλικίας 10-12 ετών. Συνολικά, η πλειοψηφία των παιδιών ήταν κορίτσια και φοιτούσαν στην Ε΄ τάξη του Δημοτικού. Επιπλέον, οι περισσότεροι μαθητές είχαν ηλικία 11 ετών, ενώ μικρότερα ποσοστά κατέγραψαν οι ηλικίες των 12 και 10 ετών αντίστοιχα. Ακόμη, η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος ανέφερε πως ασχολείται με τον αθλητισμό. Τα όργανα μέτρησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: (1) η Κλίμακα Αυτοεκτίμησης (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της υποκειμενικής εκτίμησης του ατόμου, (2) το Ερωτηματολόγιο Άγχους Προδιάθεσης (Speilberger, Gorsuch, & Lushere, 1970) για τη μέτρηση του άγχους προδιάθεσης και (3) η Κλίμακα Προφίλ Ψυχικής Διάθεσης (POMS - McNair, Kerr & Droppleman, 1971), η οποία εξετάζει τα συναισθήματα διάθεσης των ατόμων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αυτοεκτίμηση δεν εμφανίζει συσχέτιση με κάποια από τις ανεξάρτητες μεταβλητές της μελέτης. Αναφορικά με τη σύνδεση του αθλητισμού και του άγχους προδιάθεσης, βρέθηκε ότι υπάρχει συσχέτιση του γενικού άγχους προδιάθεσης με το φύλο των μαθητών, με τα κορίτσια να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά. Ως προς την συσχέτιση ανάμεσα στον εξωσχολικό αθλητισμό και την ψυχική διάθεση των μαθητών, τα ευρήματα ήταν ποικίλα. Αρχικά, διαπιστώθηκε ότι τα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά είναι πιο ενεργητικά και εμφανίζουν χαμηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας στα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης απ’ ότι στα παιδιά της Ε΄ τάξης, με την εν λόγω διαφορά να καταγράφεται ως στατιστικά σημαντική. Τέλος, σημαντικό είναι το γεγονός πως από όλες τις μεταβλητές που αφορούσαν την ενασχόληση με τον αθλητισμό, η συχνότητα ενασχόλησης την εβδομάδα φαίνεται να έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στην ψυχική διάθεση των παιδιών. Συγκεκριμένα, τα παιδιά που αθλούνταν 2-3 φορές την εβδομάδα παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας και ταυτόχρονα χαμηλότερα επίπεδα σύγχυσης, κατάθλιψης και έντασης, ενώ παράλληλα, οι προέφηβοι που ασχολούνταν με τον εξωσχολικό αθλητισμό μία φορά την εβδομάδα βρέθηκαν να έχουν περισσότερη ένταση.","The present study examines the relationship between the leisure activities and the emotional state of students in fifth and sixth grade. More specifically, it was examined whether the integration of teenagers in leisure activities affects their self-esteem, their trait-anxiety and their mood state. 80 students, aged 10-12, participated in this study. Overall, the majority of children were girls and were in the fifth grade of elementary school. In addition, most students were 11 years old, while lower percentages were recorded at age of 12 and 10 years respectively. Moreover, the vast majority of the sample stated that they are involved in sports. Tools that were used are: (1) Self-esteem Scale (Rosenberg, 1965) for the assessment of self-esteem, (2) State/Trait Anxiety Inventory (Speilberger, Gorsuch, & Lushere, 1970) for the assessment of trait anxiety and (3) Profile of Mood States, POMS (McNair, Kerr & Droppleman, 1971) for the evaluation of the mood. The results showed that Self-esteem doesn’t show correlation with the independent variables of the research. Regarding the connection between the leisure activities and the trait anxiety, there is correlation with the student’s sex, given the fact that girls show the higher rates. As far as the examination of the relationship between the extracurricular athletics and the mood states, the research findings vary. Initially, it was found that older children are more active and show lower rates of depression. In addition, higher levels of activity were observed in children of the sixth grade in comparison with the fifth grade children, with this difference being recorded as statistically significant. Finally, it is an important fact that from all the variables related to sports, the frequency of activity per week seems to have played the most important role in the mental mood of the children. Specifically, children who exercised 2-3 times a week showed higher levels of activity and lower standards of confusion, depression and tension at the same time, while the pre-adolescents who were engaged in extracurricular sports once a week were found to have more tension."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συμμετοχή σε εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες: εξέταση της σχέσης με τη συναισθηματική κατάσταση μαθητών Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσέργας Κωνσταντίνος","Tsergas Konstantinos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η σχέση ανάμεσα στη συμμετοχή σε εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες και τη συναισθηματική κατάσταση μαθητών που φοιτούν στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Συγκεκριμένα, εξετάστηκε εάν ο βαθμός ενασχόλησης των προεφήβων με εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες επιδρά στην αυτοεκτίμηση, στο γενικό άγχος προδιάθεσης και στην ψυχική τους διάθεση. Στην έρευνα συμμετείχαν 80 μαθητές ηλικίας 10-12 ετών. Συνολικά, η πλειοψηφία των παιδιών ήταν κορίτσια και φοιτούσαν στην Ε΄ τάξη του Δημοτικού. Επιπλέον, οι περισσότεροι μαθητές είχαν ηλικία 11 ετών, ενώ μικρότερα ποσοστά κατέγραψαν οι ηλικίες των 12 και 10 ετών αντίστοιχα. Ακόμη, η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος ανέφερε πως ασχολείται με τον αθλητισμό. Τα όργανα μέτρησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: (1) η Κλίμακα Αυτοεκτίμησης (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της υποκειμενικής εκτίμησης του ατόμου, (2) το Ερωτηματολόγιο Άγχους Προδιάθεσης (Speilberger, Gorsuch, & Lushere, 1970) για τη μέτρηση του άγχους προδιάθεσης και (3) η Κλίμακα Προφίλ Ψυχικής Διάθεσης (POMS - McNair, Kerr & Droppleman, 1971), η οποία εξετάζει τα συναισθήματα διάθεσης των ατόμων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αυτοεκτίμηση δεν εμφανίζει συσχέτιση με κάποια από τις ανεξάρτητες μεταβλητές της μελέτης. Αναφορικά με τη σύνδεση του αθλητισμού και του άγχους προδιάθεσης, βρέθηκε ότι υπάρχει συσχέτιση του γενικού άγχους προδιάθεσης με το φύλο των μαθητών, με τα κορίτσια να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά. Ως προς την συσχέτιση ανάμεσα στον εξωσχολικό αθλητισμό και την ψυχική διάθεση των μαθητών, τα ευρήματα ήταν ποικίλα. Αρχικά, διαπιστώθηκε ότι τα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά είναι πιο ενεργητικά και εμφανίζουν χαμηλότερους δείκτες κατάθλιψης. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας στα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης απ’ ότι στα παιδιά της Ε΄ τάξης, με την εν λόγω διαφορά να καταγράφεται ως στατιστικά σημαντική. Τέλος, σημαντικό είναι το γεγονός πως από όλες τις μεταβλητές που αφορούσαν την ενασχόληση με τον αθλητισμό, η συχνότητα ενασχόλησης την εβδομάδα φαίνεται να έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στην ψυχική διάθεση των παιδιών. Συγκεκριμένα, τα παιδιά που αθλούνταν 2-3 φορές την εβδομάδα παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα ενεργητικότητας και ταυτόχρονα χαμηλότερα επίπεδα σύγχυσης, κατάθλιψης και έντασης, ενώ παράλληλα, οι προέφηβοι που ασχολούνταν με τον εξωσχολικό αθλητισμό μία φορά την εβδομάδα βρέθηκαν να έχουν περισσότερη ένταση.","The present study examines the relationship between the leisure activities and the emotional state of students in fifth and sixth grade. More specifically, it was examined whether the integration of teenagers in leisure activities affects their self-esteem, their trait-anxiety and their mood state. 80 students, aged 10-12, participated in this study. Overall, the majority of children were girls and were in the fifth grade of elementary school. In addition, most students were 11 years old, while lower percentages were recorded at age of 12 and 10 years respectively. Moreover, the vast majority of the sample stated that they are involved in sports. Tools that were used are: (1) Self-esteem Scale (Rosenberg, 1965) for the assessment of self-esteem, (2) State/Trait Anxiety Inventory (Speilberger, Gorsuch, & Lushere, 1970) for the assessment of trait anxiety and (3) Profile of Mood States, POMS (McNair, Kerr & Droppleman, 1971) for the evaluation of the mood. The results showed that Self-esteem doesn’t show correlation with the independent variables of the research. Regarding the connection between the leisure activities and the trait anxiety, there is correlation with the student’s sex, given the fact that girls show the higher rates. As far as the examination of the relationship between the extracurricular athletics and the mood states, the research findings vary. Initially, it was found that older children are more active and show lower rates of depression. In addition, higher levels of activity were observed in children of the sixth grade in comparison with the fifth grade children, with this difference being recorded as statistically significant. Finally, it is an important fact that from all the variables related to sports, the frequency of activity per week seems to have played the most important role in the mental mood of the children. Specifically, children who exercised 2-3 times a week showed higher levels of activity and lower standards of confusion, depression and tension at the same time, while the pre-adolescents who were engaged in extracurricular sports once a week were found to have more tension."],"dc:identifier":["uoadl:2923974","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2923974"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Συμμετοχή σε εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες: εξέταση της σχέσης με τη συναισθηματική κατάσταση μαθητών Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z"}