{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924167"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924167","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Esophageal defect repair by artificial scaffolds: a systematic review of experimental studies and proportional meta- analysis","abstract":"Εισαγωγή: Η παραδοσιακή τεχνική ανακατασκευής οισοφάγου μετά από οισοφαγεκτομή με χρήση τμήματος γαστρεντερικού σωλήνα παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές. Σαν αποτέλεσμα, η κατασκευή ιστών έχει προταθεί σαν αποτελεσματική εναλλακτική με πιθανώς λιγότερες επιπλοκές. Τρείς τύποι οισοφαγικών ικριωμάτων έχουν χρησιμοποιηθεί σε πειραματικές μελέτες έως τώρα. Σκοπός της μετα- ανάλυσης μας είναι να παρουσιάσουμε τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα μετά από αντικατάσταση τμήματος οισοφάγου με τεχνητό μόσχευμα και την διερεύνηση πιθανών παραγόντων που επηρεάζουν αυτά τα αποτελέσματα. Υλικό και Μέθοδοι: Η παρούσα μετα- ανάλυση σχεδιάστηκε χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA και AMSTAR. Αναζητήσαμε τις βάσεις δεδομένων Medline, Scopus, Clinicaltrials.gov, EMBASE, Cochrane Central Register of Controlled Trials CENTRAL και Google Scholar έως τον Φεβρουάριο του 2020. Αποτελέσματα: Συνολικά, 32 μελέτες συμπεριλήφθηκαν με 587 ζώα. Η συνολική νοσηρότητα μετά από εμφύτευση οισοφαγικού ικριώματος ήταν 53,4% (95% CI= 36,6 έως 70,0%). Το συνολικό διάστημα επιβίωσης ήταν 111,1 ημέρες ( 95% CI= 65,5 έως 156,8 ημέρες). Η στένωση του μοσχεύματος (46%), η μετεγχειρητική δυσφαγία (15%) και η διαφυγή από την αναστόμωση (12%) ήταν οι πιο συχνές επιπλοκές μετά από την εμφύτευση του μοσχεύματος. Ζώα στα οποία μεταμοσχεύτηκε το τεχνητό ικρίωμα στο θωρακικό τμήμα του οισοφάγου εμφάνισαν υψηλότερη επιβίωση σε σχέση με αυτά στα οποία η μεταμόσχευση ήταν στο τραχηλικό ή κοιλιακό τμήμα του οισοφάγου τους (p<0,001 και p<0,011, αντιστοίχως) Συμπεράσματα: Η κατασκευή ιστών φαίνεται να αποτελεί μία αποτελεσματική εναλλακτική επιλογή για την επιδιόρθωση οισοφαγικών ελλειμμάτων σε ζωικά μοντέλα. Όμως, ζητήματα όπως η στένωση μοσχεύματος και η έλλειψη κινητικότητας πρέπει να λυθούν προτού τα μοσχεύματα αυτά να προχωρήσουν σε ανθρώπινες κλινικές δοκιμές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η παραδοσιακή τεχνική ανακατασκευής οισοφάγου μετά από οισοφαγεκτομή με χρήση τμήματος γαστρεντερικού σωλήνα παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές. Σαν αποτέλεσμα, η κατασκευή ιστών έχει προταθεί σαν αποτελεσματική εναλλακτική με πιθανώς λιγότερες επιπλοκές. Τρείς τύποι οισοφαγικών ικριωμάτων έχουν χρησιμοποιηθεί σε πειραματικές μελέτες έως τώρα. Σκοπός της μετα- ανάλυσης μας είναι να παρουσιάσουμε τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα μετά από αντικατάσταση τμήματος οισοφάγου με τεχνητό μόσχευμα και την διερεύνηση πιθανών παραγόντων που επηρεάζουν αυτά τα αποτελέσματα. Υλικό και Μέθοδοι: Η παρούσα μετα- ανάλυση σχεδιάστηκε χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA και AMSTAR. Αναζητήσαμε τις βάσεις δεδομένων Medline, Scopus, Clinicaltrials.gov, EMBASE, Cochrane Central Register of Controlled Trials CENTRAL και Google Scholar έως τον Φεβρουάριο του 2020. Αποτελέσματα: Συνολικά, 32 μελέτες συμπεριλήφθηκαν με 587 ζώα. Η συνολική νοσηρότητα μετά από εμφύτευση οισοφαγικού ικριώματος ήταν 53,4% (95% CI= 36,6 έως 70,0%). Το συνολικό διάστημα επιβίωσης ήταν 111,1 ημέρες ( 95% CI= 65,5 έως 156,8 ημέρες). Η στένωση του μοσχεύματος (46%), η μετεγχειρητική δυσφαγία (15%) και η διαφυγή από την αναστόμωση (12%) ήταν οι πιο συχνές επιπλοκές μετά από την εμφύτευση του μοσχεύματος. Ζώα στα οποία μεταμοσχεύτηκε το τεχνητό ικρίωμα στο θωρακικό τμήμα του οισοφάγου εμφάνισαν υψηλότερη επιβίωση σε σχέση με αυτά στα οποία η μεταμόσχευση ήταν στο τραχηλικό ή κοιλιακό τμήμα του οισοφάγου τους (p&lt;0,001 και p&lt;0,011, αντιστοίχως) Συμπεράσματα: Η κατασκευή ιστών φαίνεται να αποτελεί μία αποτελεσματική εναλλακτική επιλογή για την επιδιόρθωση οισοφαγικών ελλειμμάτων σε ζωικά μοντέλα. Όμως, ζητήματα όπως η στένωση μοσχεύματος και η έλλειψη κινητικότητας πρέπει να λυθούν προτού τα μοσχεύματα αυτά να προχωρήσουν σε ανθρώπινες κλινικές δοκιμές.","abstract_has_math":false,"creators":["Σγουρομάλλης Εμμανουήλ-Ονούφριος","Sgouromallis Emmanouil-Onoufrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924167"],"render_values":[{"text":"uoadl:2924167","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924167","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924167","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2924167","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σγουρομάλλης Εμμανουήλ-Ονούφριος","Sgouromallis Emmanouil-Onoufrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924167","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924167"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η παραδοσιακή τεχνική ανακατασκευής οισοφάγου μετά από οισοφαγεκτομή με χρήση τμήματος γαστρεντερικού σωλήνα παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές. Σαν αποτέλεσμα, η κατασκευή ιστών έχει προταθεί σαν αποτελεσματική εναλλακτική με πιθανώς λιγότερες επιπλοκές. Τρείς τύποι οισοφαγικών ικριωμάτων έχουν χρησιμοποιηθεί σε πειραματικές μελέτες έως τώρα. Σκοπός της μετα- ανάλυσης μας είναι να παρουσιάσουμε τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα μετά από αντικατάσταση τμήματος οισοφάγου με τεχνητό μόσχευμα και την διερεύνηση πιθανών παραγόντων που επηρεάζουν αυτά τα αποτελέσματα. Υλικό και Μέθοδοι: Η παρούσα μετα- ανάλυση σχεδιάστηκε χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA και AMSTAR. Αναζητήσαμε τις βάσεις δεδομένων Medline, Scopus, Clinicaltrials.gov, EMBASE, Cochrane Central Register of Controlled Trials CENTRAL και Google Scholar έως τον Φεβρουάριο του 2020. Αποτελέσματα: Συνολικά, 32 μελέτες συμπεριλήφθηκαν με 587 ζώα. Η συνολική νοσηρότητα μετά από εμφύτευση οισοφαγικού ικριώματος ήταν 53,4% (95% CI= 36,6 έως 70,0%). Το συνολικό διάστημα επιβίωσης ήταν 111,1 ημέρες ( 95% CI= 65,5 έως 156,8 ημέρες). Η στένωση του μοσχεύματος (46%), η μετεγχειρητική δυσφαγία (15%) και η διαφυγή από την αναστόμωση (12%) ήταν οι πιο συχνές επιπλοκές μετά από την εμφύτευση του μοσχεύματος. Ζώα στα οποία μεταμοσχεύτηκε το τεχνητό ικρίωμα στο θωρακικό τμήμα του οισοφάγου εμφάνισαν υψηλότερη επιβίωση σε σχέση με αυτά στα οποία η μεταμόσχευση ήταν στο τραχηλικό ή κοιλιακό τμήμα του οισοφάγου τους (p<0,001 και p<0,011, αντιστοίχως) Συμπεράσματα: Η κατασκευή ιστών φαίνεται να αποτελεί μία αποτελεσματική εναλλακτική επιλογή για την επιδιόρθωση οισοφαγικών ελλειμμάτων σε ζωικά μοντέλα. Όμως, ζητήματα όπως η στένωση μοσχεύματος και η έλλειψη κινητικότητας πρέπει να λυθούν προτού τα μοσχεύματα αυτά να προχωρήσουν σε ανθρώπινες κλινικές δοκιμές.","Background: The traditional technique of gastrointestinal reconstruction of the esophagus after esophagectomy presents plenty of complications. Hence, tissue engineering has been introduced as an effective artificial alternative with potentially fewer complications. Three types of esophageal scaffolds have been used in experimental studies so far. The aim of our meta-analysis is to present the postoperative outcomes after esophageal replacement with artificial scaffolds and the investigation of possible factors that affect these outcomes. Methods: The present proportional meta-analysis was designed using the PRISMA and AMSTAR guidelines. We searched Medline, Scopus, Clinicaltrials.gov, EMBASE, Cochrane Central Register of Controlled Trials CENTRAL and Google Scholar databases from inception until February 2020. Results: Overall, thirty-two studies were included that recruited 587 animals. The pooled morbidity after esophageal scaffold implantation was 53.4% (95% CI = 36.6 to 70.0%). The pooled survival interval was 111.1 days (95% CI = 65.5 to 156.8 days). Graft stenosis (46%), post-operative dysphagia (15%) and anastomotic leak (12%) were the most common complications after esophageal scaffold implantation. Animals that underwent an implantation of an artificial scaffold in the thoracic part of their esophagus presented higher survival rates than animals that underwent scaffold implantation in the cervical or abdominal part of their esophagus (p<0.001 and p=0.011, respectively). Conclusion: Tissue engineering seems to offer an effective alternative for the repair of esophageal defects in animal models. Nevertheless, issues like graft stenosis and lack of motility of the esophageal scaffolds need to be addressed in future experimental studies before scaffolds can be tested in human trials."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Esophageal defect repair by artificial scaffolds: a systematic review of experimental studies and proportional meta- analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σγουρομάλλης Εμμανουήλ-Ονούφριος","Sgouromallis Emmanouil-Onoufrios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η παραδοσιακή τεχνική ανακατασκευής οισοφάγου μετά από οισοφαγεκτομή με χρήση τμήματος γαστρεντερικού σωλήνα παρουσιάζει αρκετές επιπλοκές. Σαν αποτέλεσμα, η κατασκευή ιστών έχει προταθεί σαν αποτελεσματική εναλλακτική με πιθανώς λιγότερες επιπλοκές. Τρείς τύποι οισοφαγικών ικριωμάτων έχουν χρησιμοποιηθεί σε πειραματικές μελέτες έως τώρα. Σκοπός της μετα- ανάλυσης μας είναι να παρουσιάσουμε τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα μετά από αντικατάσταση τμήματος οισοφάγου με τεχνητό μόσχευμα και την διερεύνηση πιθανών παραγόντων που επηρεάζουν αυτά τα αποτελέσματα. Υλικό και Μέθοδοι: Η παρούσα μετα- ανάλυση σχεδιάστηκε χρησιμοποιώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA και AMSTAR. Αναζητήσαμε τις βάσεις δεδομένων Medline, Scopus, Clinicaltrials.gov, EMBASE, Cochrane Central Register of Controlled Trials CENTRAL και Google Scholar έως τον Φεβρουάριο του 2020. Αποτελέσματα: Συνολικά, 32 μελέτες συμπεριλήφθηκαν με 587 ζώα. Η συνολική νοσηρότητα μετά από εμφύτευση οισοφαγικού ικριώματος ήταν 53,4% (95% CI= 36,6 έως 70,0%). Το συνολικό διάστημα επιβίωσης ήταν 111,1 ημέρες ( 95% CI= 65,5 έως 156,8 ημέρες). Η στένωση του μοσχεύματος (46%), η μετεγχειρητική δυσφαγία (15%) και η διαφυγή από την αναστόμωση (12%) ήταν οι πιο συχνές επιπλοκές μετά από την εμφύτευση του μοσχεύματος. Ζώα στα οποία μεταμοσχεύτηκε το τεχνητό ικρίωμα στο θωρακικό τμήμα του οισοφάγου εμφάνισαν υψηλότερη επιβίωση σε σχέση με αυτά στα οποία η μεταμόσχευση ήταν στο τραχηλικό ή κοιλιακό τμήμα του οισοφάγου τους (p<0,001 και p<0,011, αντιστοίχως) Συμπεράσματα: Η κατασκευή ιστών φαίνεται να αποτελεί μία αποτελεσματική εναλλακτική επιλογή για την επιδιόρθωση οισοφαγικών ελλειμμάτων σε ζωικά μοντέλα. Όμως, ζητήματα όπως η στένωση μοσχεύματος και η έλλειψη κινητικότητας πρέπει να λυθούν προτού τα μοσχεύματα αυτά να προχωρήσουν σε ανθρώπινες κλινικές δοκιμές.","Background: The traditional technique of gastrointestinal reconstruction of the esophagus after esophagectomy presents plenty of complications. Hence, tissue engineering has been introduced as an effective artificial alternative with potentially fewer complications. Three types of esophageal scaffolds have been used in experimental studies so far. The aim of our meta-analysis is to present the postoperative outcomes after esophageal replacement with artificial scaffolds and the investigation of possible factors that affect these outcomes. Methods: The present proportional meta-analysis was designed using the PRISMA and AMSTAR guidelines. We searched Medline, Scopus, Clinicaltrials.gov, EMBASE, Cochrane Central Register of Controlled Trials CENTRAL and Google Scholar databases from inception until February 2020. Results: Overall, thirty-two studies were included that recruited 587 animals. The pooled morbidity after esophageal scaffold implantation was 53.4% (95% CI = 36.6 to 70.0%). The pooled survival interval was 111.1 days (95% CI = 65.5 to 156.8 days). Graft stenosis (46%), post-operative dysphagia (15%) and anastomotic leak (12%) were the most common complications after esophageal scaffold implantation. Animals that underwent an implantation of an artificial scaffold in the thoracic part of their esophagus presented higher survival rates than animals that underwent scaffold implantation in the cervical or abdominal part of their esophagus (p<0.001 and p=0.011, respectively). Conclusion: Tissue engineering seems to offer an effective alternative for the repair of esophageal defects in animal models. Nevertheless, issues like graft stenosis and lack of motility of the esophageal scaffolds need to be addressed in future experimental studies before scaffolds can be tested in human trials."],"dc:identifier":["uoadl:2924167","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924167"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Esophageal defect repair by artificial scaffolds: a systematic review of experimental studies and proportional meta- analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z"}