{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924272"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924272","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ρητορική της δωροδοκίας στην υπόθεση του Αρπάλου","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται η ύπαρξη κανονικοτήτων ως προς τη ρητορική διαχείριση ενός κατηγορητηρίου δωροδοκίας στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ., οι οποίες προκύπτουν σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά της δωροδοκίας και των αναγκών της υπόθεσης. Ως πεδίο εξέτασης χρησιμοποιείται η υπόθεση του Αρπάλου και οι σχετιζόμενοι επομένως με αυτήν ρητορικοί λόγοι του Δεινάρχου (Κατά Δημοσθένους, Κατ’ Αριστογείτονος, Κατά Φιλοκλέους) και του Υπερείδου (Κατά Δημοσθένους). Η εργασία αρθρώνεται σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος συγκεντρώνονται και παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά της ποινικά διώξιμης δωροδοκίας στην κλασική Αθήνα, στο πλαίσιο μιας ολιστικής προσέγγισης του αδικήματος, τα οποία εξαρτούν σε μεγάλο βαθμό τον ρητορικό χειρισμό ενός τέτοιου κατηγορητηρίου. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι φιλολογικοί και ιστορικοί λόγοι που προκρίνουν την έρευνα της ρητορικής στη συγκεκριμένη υπόθεση, η ένταξη της υπόθεσης στο ιστορικό περικείμενο και η ιθύνουσα σημασία της για την εξέλιξη της ιστορικής πορείας των Αθηνών. Στο τρίτο και τέταρτο μέρος που αποτελούν και τον βασικό κορμό της εργασίας εξετάζονται οι πίστεις και η λέξις των λόγων, στον βαθμό που σχετίζονται με τη δωροδοκία και τα χαρακτηριστικά της. Στο τρίτο μέρος όπου εξετάζονται οι πίστεις, η προσέγγιση γίνεται με βάση την αριστοτελική διαίρεση σε ἀτέχνους και ἐντέχνους πίστεις. Ερευνάται ο βαθμός επεξεργασίας των μεν και των δε από τους ρήτορες, ο βαθμός επιτηδευμένου συσχετισμού τους με την υπόθεση και ο βαθμός σύνδεσης με το μόνο ουσιαστικά νομικό τεκμήριο που διέθεταν, την ἀπόφασιν του Αρείου Πάγου. Αναδεικνύονται στο πλαίσιο κατηγοριοποιήσεων οι μηχανισμοί, καθώς και τα σημεία επικοινωνίας και σύμπραξής τους, μέσω των οποίων οι ρήτορες διαχειρίζονται τα δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες και τα κενά που προκύπτουν από τη φύση της δωροδοκίας ως αδικήματος και να εξυπηρετηθεί το κατηγορητήριο της συγκεκριμένης υπόθεσης. Το τέταρτο μέρος αφορά στην λέξιν της δωροδοκίας, δηλαδή στις λέξεις και στα λεκτικά σχήματα με τα οποία δηλώνεται η δωροδοκία, παρουσιάζονται οι διαφορετικές πτυχές του αδικήματος που κάθε ένα από αυτά φέρει στο προσκήνιο καθώς και η συμπληρωματική τους λειτουργία με τις πίστεις. Η κατηγοριοποίησή τους γίνεται με βάση την ερμηνευτική ή ετυμολογική συγγένεια. Η ανίχνευση επομένως συστηματοποιημένων μηχανισμών σε επίπεδο επιχειρηματολογίας και λεξιλογίου προς κάλυψη κενών και ιδιαιτεροτήτων που προκύπτουν από τα διαπιστωμένα χαρακτηριστικά ενός αδικήματος δωροδοκίας, οδηγεί στην πεποίθηση περί ύπαρξης μιας ρητορικής της δωροδοκίας.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται η ύπαρξη κανονικοτήτων ως προς τη ρητορική διαχείριση ενός κατηγορητηρίου δωροδοκίας στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ., οι οποίες προκύπτουν σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά της δωροδοκίας και των αναγκών της υπόθεσης. Ως πεδίο εξέτασης χρησιμοποιείται η υπόθεση του Αρπάλου και οι σχετιζόμενοι επομένως με αυτήν ρητορικοί λόγοι του Δεινάρχου (Κατά Δημοσθένους, Κατ’ Αριστογείτονος, Κατά Φιλοκλέους) και του Υπερείδου (Κατά Δημοσθένους). Η εργασία αρθρώνεται σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος συγκεντρώνονται και παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά της ποινικά διώξιμης δωροδοκίας στην κλασική Αθήνα, στο πλαίσιο μιας ολιστικής προσέγγισης του αδικήματος, τα οποία εξαρτούν σε μεγάλο βαθμό τον ρητορικό χειρισμό ενός τέτοιου κατηγορητηρίου. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι φιλολογικοί και ιστορικοί λόγοι που προκρίνουν την έρευνα της ρητορικής στη συγκεκριμένη υπόθεση, η ένταξη της υπόθεσης στο ιστορικό περικείμενο και η ιθύνουσα σημασία της για την εξέλιξη της ιστορικής πορείας των Αθηνών. Στο τρίτο και τέταρτο μέρος που αποτελούν και τον βασικό κορμό της εργασίας εξετάζονται οι πίστεις και η λέξις των λόγων, στον βαθμό που σχετίζονται με τη δωροδοκία και τα χαρακτηριστικά της. Στο τρίτο μέρος όπου εξετάζονται οι πίστεις, η προσέγγιση γίνεται με βάση την αριστοτελική διαίρεση σε ἀτέχνους και ἐντέχνους πίστεις. Ερευνάται ο βαθμός επεξεργασίας των μεν και των δε από τους ρήτορες, ο βαθμός επιτηδευμένου συσχετισμού τους με την υπόθεση και ο βαθμός σύνδεσης με το μόνο ουσιαστικά νομικό τεκμήριο που διέθεταν, την ἀπόφασιν του Αρείου Πάγου. Αναδεικνύονται στο πλαίσιο κατηγοριοποιήσεων οι μηχανισμοί, καθώς και τα σημεία επικοινωνίας και σύμπραξής τους, μέσω των οποίων οι ρήτορες διαχειρίζονται τα δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες και τα κενά που προκύπτουν από τη φύση της δωροδοκίας ως αδικήματος και να εξυπηρετηθεί το κατηγορητήριο της συγκεκριμένης υπόθεσης. Το τέταρτο μέρος αφορά στην λέξιν της δωροδοκίας, δηλαδή στις λέξεις και στα λεκτικά σχήματα με τα οποία δηλώνεται η δωροδοκία, παρουσιάζονται οι διαφορετικές πτυχές του αδικήματος που κάθε ένα από αυτά φέρει στο προσκήνιο καθώς και η συμπληρωματική τους λειτουργία με τις πίστεις. Η κατηγοριοποίησή τους γίνεται με βάση την ερμηνευτική ή ετυμολογική συγγένεια. Η ανίχνευση επομένως συστηματοποιημένων μηχανισμών σε επίπεδο επιχειρηματολογίας και λεξιλογίου προς κάλυψη κενών και ιδιαιτεροτήτων που προκύπτουν από τα διαπιστωμένα χαρακτηριστικά ενός αδικήματος δωροδοκίας, οδηγεί στην πεποίθηση περί ύπαρξης μιας ρητορικής της δωροδοκίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Βούλγαρης Γεώργιος","Voulgaris Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924272"],"render_values":[{"text":"uoadl:2924272","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924272","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924272","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2924272","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βούλγαρης Γεώργιος","Voulgaris Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924272","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924272"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται η ύπαρξη κανονικοτήτων ως προς τη ρητορική διαχείριση ενός κατηγορητηρίου δωροδοκίας στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ., οι οποίες προκύπτουν σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά της δωροδοκίας και των αναγκών της υπόθεσης. Ως πεδίο εξέτασης χρησιμοποιείται η υπόθεση του Αρπάλου και οι σχετιζόμενοι επομένως με αυτήν ρητορικοί λόγοι του Δεινάρχου (Κατά Δημοσθένους, Κατ’ Αριστογείτονος, Κατά Φιλοκλέους) και του Υπερείδου (Κατά Δημοσθένους). Η εργασία αρθρώνεται σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος συγκεντρώνονται και παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά της ποινικά διώξιμης δωροδοκίας στην κλασική Αθήνα, στο πλαίσιο μιας ολιστικής προσέγγισης του αδικήματος, τα οποία εξαρτούν σε μεγάλο βαθμό τον ρητορικό χειρισμό ενός τέτοιου κατηγορητηρίου. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι φιλολογικοί και ιστορικοί λόγοι που προκρίνουν την έρευνα της ρητορικής στη συγκεκριμένη υπόθεση, η ένταξη της υπόθεσης στο ιστορικό περικείμενο και η ιθύνουσα σημασία της για την εξέλιξη της ιστορικής πορείας των Αθηνών. Στο τρίτο και τέταρτο μέρος που αποτελούν και τον βασικό κορμό της εργασίας εξετάζονται οι πίστεις και η λέξις των λόγων, στον βαθμό που σχετίζονται με τη δωροδοκία και τα χαρακτηριστικά της. Στο τρίτο μέρος όπου εξετάζονται οι πίστεις, η προσέγγιση γίνεται με βάση την αριστοτελική διαίρεση σε ἀτέχνους και ἐντέχνους πίστεις. Ερευνάται ο βαθμός επεξεργασίας των μεν και των δε από τους ρήτορες, ο βαθμός επιτηδευμένου συσχετισμού τους με την υπόθεση και ο βαθμός σύνδεσης με το μόνο ουσιαστικά νομικό τεκμήριο που διέθεταν, την ἀπόφασιν του Αρείου Πάγου. Αναδεικνύονται στο πλαίσιο κατηγοριοποιήσεων οι μηχανισμοί, καθώς και τα σημεία επικοινωνίας και σύμπραξής τους, μέσω των οποίων οι ρήτορες διαχειρίζονται τα δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες και τα κενά που προκύπτουν από τη φύση της δωροδοκίας ως αδικήματος και να εξυπηρετηθεί το κατηγορητήριο της συγκεκριμένης υπόθεσης. Το τέταρτο μέρος αφορά στην λέξιν της δωροδοκίας, δηλαδή στις λέξεις και στα λεκτικά σχήματα με τα οποία δηλώνεται η δωροδοκία, παρουσιάζονται οι διαφορετικές πτυχές του αδικήματος που κάθε ένα από αυτά φέρει στο προσκήνιο καθώς και η συμπληρωματική τους λειτουργία με τις πίστεις. Η κατηγοριοποίησή τους γίνεται με βάση την ερμηνευτική ή ετυμολογική συγγένεια. Η ανίχνευση επομένως συστηματοποιημένων μηχανισμών σε επίπεδο επιχειρηματολογίας και λεξιλογίου προς κάλυψη κενών και ιδιαιτεροτήτων που προκύπτουν από τα διαπιστωμένα χαρακτηριστικά ενός αδικήματος δωροδοκίας, οδηγεί στην πεποίθηση περί ύπαρξης μιας ρητορικής της δωροδοκίας.","This dissertation examines the existence of regularities with regard to the rhetorical management of a bribery indictment in the latter quarter of the 4th century BC, which arise in relation to the characteristics of bribery and the needs of the case. The field of examination is the case of Harpalus and the related rhetorical speeches of Dinarchus (Against Demosthenes, Against Aristogeiton, Against Philocles) and Hypereides (Against Demosthenes). The work is articulated in four parts. The first part brings together and presents the basic characteristics of prosecuted bribery in classical Athens, in the frame of an overall approach to the offence, which depend to a large extent on the rhetorical handling of such an indictment. The second part presents the philological and historical reasons for the research of rhetoric in this case, the inclusion of the case in the historical context and its vital importance for the later history of Athens. The third and fourth part, which are also the core of the work, examine the πίστεις and the λέξις of the speeches, in so far as they relate to bribery and its characteristics. In the third part where πίστεις are examined, the approach is based on the aristotelian division into ἄτεχνοι and ἔντεχνοι πίστεις. Both kinds of πίστεις are investigated in relation to the degree of their processing by the orators, the degree of their contrived correlation with the case and the degree of their connection with the only legal evidence actually available to the prosecutors, the Areopagus' decision. In the context of categorisations, are featured the mechanisms, as well as their points of contact and cooperation, through which the orators manage the elements at their disposal to fill the needs and gaps arising from the nature of bribery as an offence and to serve the indictment of the case in question. The fourth part concerns the λέξις of bribery, i.e. the words and verbal patterns in which bribery is declared. Τhe different aspects of the offence which each of these patterns brings to the fore and their complementary function with πίστεις are presented. They are categorised on the basis of interpretative or etymological affinity. The detection, therefore, of systematized mechanisms at the level of argument and vocabulary to fill gaps and peculiarities arising from the identified characteristics of a bribery offence, leads to the belief that there is a rhetoric of bribery."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ρητορική της δωροδοκίας στην υπόθεση του Αρπάλου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βούλγαρης Γεώργιος","Voulgaris Georgios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται η ύπαρξη κανονικοτήτων ως προς τη ρητορική διαχείριση ενός κατηγορητηρίου δωροδοκίας στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ., οι οποίες προκύπτουν σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά της δωροδοκίας και των αναγκών της υπόθεσης. Ως πεδίο εξέτασης χρησιμοποιείται η υπόθεση του Αρπάλου και οι σχετιζόμενοι επομένως με αυτήν ρητορικοί λόγοι του Δεινάρχου (Κατά Δημοσθένους, Κατ’ Αριστογείτονος, Κατά Φιλοκλέους) και του Υπερείδου (Κατά Δημοσθένους). Η εργασία αρθρώνεται σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος συγκεντρώνονται και παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά της ποινικά διώξιμης δωροδοκίας στην κλασική Αθήνα, στο πλαίσιο μιας ολιστικής προσέγγισης του αδικήματος, τα οποία εξαρτούν σε μεγάλο βαθμό τον ρητορικό χειρισμό ενός τέτοιου κατηγορητηρίου. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι φιλολογικοί και ιστορικοί λόγοι που προκρίνουν την έρευνα της ρητορικής στη συγκεκριμένη υπόθεση, η ένταξη της υπόθεσης στο ιστορικό περικείμενο και η ιθύνουσα σημασία της για την εξέλιξη της ιστορικής πορείας των Αθηνών. Στο τρίτο και τέταρτο μέρος που αποτελούν και τον βασικό κορμό της εργασίας εξετάζονται οι πίστεις και η λέξις των λόγων, στον βαθμό που σχετίζονται με τη δωροδοκία και τα χαρακτηριστικά της. Στο τρίτο μέρος όπου εξετάζονται οι πίστεις, η προσέγγιση γίνεται με βάση την αριστοτελική διαίρεση σε ἀτέχνους και ἐντέχνους πίστεις. Ερευνάται ο βαθμός επεξεργασίας των μεν και των δε από τους ρήτορες, ο βαθμός επιτηδευμένου συσχετισμού τους με την υπόθεση και ο βαθμός σύνδεσης με το μόνο ουσιαστικά νομικό τεκμήριο που διέθεταν, την ἀπόφασιν του Αρείου Πάγου. Αναδεικνύονται στο πλαίσιο κατηγοριοποιήσεων οι μηχανισμοί, καθώς και τα σημεία επικοινωνίας και σύμπραξής τους, μέσω των οποίων οι ρήτορες διαχειρίζονται τα δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες και τα κενά που προκύπτουν από τη φύση της δωροδοκίας ως αδικήματος και να εξυπηρετηθεί το κατηγορητήριο της συγκεκριμένης υπόθεσης. Το τέταρτο μέρος αφορά στην λέξιν της δωροδοκίας, δηλαδή στις λέξεις και στα λεκτικά σχήματα με τα οποία δηλώνεται η δωροδοκία, παρουσιάζονται οι διαφορετικές πτυχές του αδικήματος που κάθε ένα από αυτά φέρει στο προσκήνιο καθώς και η συμπληρωματική τους λειτουργία με τις πίστεις. Η κατηγοριοποίησή τους γίνεται με βάση την ερμηνευτική ή ετυμολογική συγγένεια. Η ανίχνευση επομένως συστηματοποιημένων μηχανισμών σε επίπεδο επιχειρηματολογίας και λεξιλογίου προς κάλυψη κενών και ιδιαιτεροτήτων που προκύπτουν από τα διαπιστωμένα χαρακτηριστικά ενός αδικήματος δωροδοκίας, οδηγεί στην πεποίθηση περί ύπαρξης μιας ρητορικής της δωροδοκίας.","This dissertation examines the existence of regularities with regard to the rhetorical management of a bribery indictment in the latter quarter of the 4th century BC, which arise in relation to the characteristics of bribery and the needs of the case. The field of examination is the case of Harpalus and the related rhetorical speeches of Dinarchus (Against Demosthenes, Against Aristogeiton, Against Philocles) and Hypereides (Against Demosthenes). The work is articulated in four parts. The first part brings together and presents the basic characteristics of prosecuted bribery in classical Athens, in the frame of an overall approach to the offence, which depend to a large extent on the rhetorical handling of such an indictment. The second part presents the philological and historical reasons for the research of rhetoric in this case, the inclusion of the case in the historical context and its vital importance for the later history of Athens. The third and fourth part, which are also the core of the work, examine the πίστεις and the λέξις of the speeches, in so far as they relate to bribery and its characteristics. In the third part where πίστεις are examined, the approach is based on the aristotelian division into ἄτεχνοι and ἔντεχνοι πίστεις. Both kinds of πίστεις are investigated in relation to the degree of their processing by the orators, the degree of their contrived correlation with the case and the degree of their connection with the only legal evidence actually available to the prosecutors, the Areopagus' decision. In the context of categorisations, are featured the mechanisms, as well as their points of contact and cooperation, through which the orators manage the elements at their disposal to fill the needs and gaps arising from the nature of bribery as an offence and to serve the indictment of the case in question. The fourth part concerns the λέξις of bribery, i.e. the words and verbal patterns in which bribery is declared. Τhe different aspects of the offence which each of these patterns brings to the fore and their complementary function with πίστεις are presented. They are categorised on the basis of interpretative or etymological affinity. The detection, therefore, of systematized mechanisms at the level of argument and vocabulary to fill gaps and peculiarities arising from the identified characteristics of a bribery offence, leads to the belief that there is a rhetoric of bribery."],"dc:identifier":["uoadl:2924272","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924272"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Η ρητορική της δωροδοκίας στην υπόθεση του Αρπάλου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:04Z"}