{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924423"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924423","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση (ανασκόπηση)","abstract":"Εισαγωγή: Η υπέρταση είναι μία από τις πιο συχνές ασθένειες σε παγκόσμιο επίπεδο, και αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μία από τις πιο βασικές παθολογικές διαδικασίες της υπέρτασης. Για τη μεγαλύτερη ευκολία και τη μικρότερη δυνατή επέμβαση, έχει επιχειρηθεί εδώ και πολλά χρόνια η εύρεση βιοδεικτών που μετρώνται σε δείγματα αίματος και μπορούν να εκτιμήσουν την ενδοθηλιακή δραστηριότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη των δεικτών ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση. Μεθοδολογία: Οι δείκτες της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση εξετάστηκαν βάσει των ήδη υπαρχουσών, δημοσιευμένων μελετών, μέσω μίας συστηματικής ανασκόπησης. Προκειμένου να εντοπιστούν οι καταλληλότερες για το θέμα έρευνες, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις έγκυρες βάσεις δεδομένων Pubmed, Scopus και Science Direct, και η αναζήτηση αυτή πραγματοποιήθηκε μέσω της αξιοποίησης συνδυασμού των ακόλουθων λέξεων – κλειδιών: Hypertension, Hypertensive, Endothelial dysfunction, Markers, Biomarkers, Serum Markers, Indices, FMD, Flow –mediated dilation, Microalbuminuria, Endocan, και Pentraxin 3. Αποτελέσματα: Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία, εντοπίστηκαν συνολικά 24 μελέτες: 4 μελέτες για την ενδοκάνη, 4 για την πεντραξίνη 3, 10 για τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, 4 για τη μικρολευκωματινουρία, και 2 για άλλες δείκτες. Η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή μπορεί να αξιοποιηθεί για την εκτίμηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και είναι δυνατόν να προβλέψει την ανάπτυξη της υπέρτασης κύησης και της προεκλαμψίας στο τρίτο τρίμηνο της κύησης. Η ενδοκάνη αποτελεί έναν σχετικά νέο δείκτη ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στους ασθενείς με υπέρταση, και βάσει των επιπέδων του δείκτη αυτού, μπορούν να εντοπιστούν οι επιδράσεις των διάφορων φαρμάκων, ενώ, παράλληλα, τα επίπεδα της ενδοκάνης του ορού σχετίζονται ανεξάρτητα με την παρουσία και σοβαρότητα της στεφανιαίας νόσου στους ασθενείς με υπέρταση. Η πεντραξίνη 3 στον ορό μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό δείκτη αξιολόγησης της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε άτομα με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, και σε άτομα με dipper ή non – dipper4 υπέρταση, και είναι εξίσου ή ακόμα και περισσότερο αποτελεσματικός δείκτης με τα επίπεδα CRP και με τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή. Συμπεράσματα: Βασικοί αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί δείκτες για την ενδοθηλιακή λειτουργία στην υπέρταση είναι η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, η πεντραξίνη 3, η ενδοκάνη και η μικρολευκωματινουρία, ενώ μέσω της σύγκρισης με τους παραπάνω δείκτες, πολλές μελέτες αναδεικνύουν και νέους πιθανούς δείκτες. Οι δείκτες αυτοί μπορούν επίσης να αξιοποιηθούν στην πρόγνωση, μέσω της ικανότητας πρόβλεψης της ανάπτυξης της υπέρτασης ή μέσω της διάκρισης των ασθενών με υπέρταση σε υποομάδες, ώστε κάθε υποομάδα να δεχθεί διαφορετική θεραπεία, πιο κατάλληλη στη δική της περίπτωση. Λέξεις – Κλειδιά: υπέρταση, δείκτες, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία","abstract_html":"Εισαγωγή: Η υπέρταση είναι μία από τις πιο συχνές ασθένειες σε παγκόσμιο επίπεδο, και αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μία από τις πιο βασικές παθολογικές διαδικασίες της υπέρτασης. Για τη μεγαλύτερη ευκολία και τη μικρότερη δυνατή επέμβαση, έχει επιχειρηθεί εδώ και πολλά χρόνια η εύρεση βιοδεικτών που μετρώνται σε δείγματα αίματος και μπορούν να εκτιμήσουν την ενδοθηλιακή δραστηριότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη των δεικτών ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση. Μεθοδολογία: Οι δείκτες της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση εξετάστηκαν βάσει των ήδη υπαρχουσών, δημοσιευμένων μελετών, μέσω μίας συστηματικής ανασκόπησης. Προκειμένου να εντοπιστούν οι καταλληλότερες για το θέμα έρευνες, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις έγκυρες βάσεις δεδομένων Pubmed, Scopus και Science Direct, και η αναζήτηση αυτή πραγματοποιήθηκε μέσω της αξιοποίησης συνδυασμού των ακόλουθων λέξεων – κλειδιών: Hypertension, Hypertensive, Endothelial dysfunction, Markers, Biomarkers, Serum Markers, Indices, FMD, Flow –mediated dilation, Microalbuminuria, Endocan, και Pentraxin 3. Αποτελέσματα: Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία, εντοπίστηκαν συνολικά 24 μελέτες: 4 μελέτες για την ενδοκάνη, 4 για την πεντραξίνη 3, 10 για τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, 4 για τη μικρολευκωματινουρία, και 2 για άλλες δείκτες. Η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή μπορεί να αξιοποιηθεί για την εκτίμηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και είναι δυνατόν να προβλέψει την ανάπτυξη της υπέρτασης κύησης και της προεκλαμψίας στο τρίτο τρίμηνο της κύησης. Η ενδοκάνη αποτελεί έναν σχετικά νέο δείκτη ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στους ασθενείς με υπέρταση, και βάσει των επιπέδων του δείκτη αυτού, μπορούν να εντοπιστούν οι επιδράσεις των διάφορων φαρμάκων, ενώ, παράλληλα, τα επίπεδα της ενδοκάνης του ορού σχετίζονται ανεξάρτητα με την παρουσία και σοβαρότητα της στεφανιαίας νόσου στους ασθενείς με υπέρταση. Η πεντραξίνη 3 στον ορό μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό δείκτη αξιολόγησης της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε άτομα με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, και σε άτομα με dipper ή non – dipper4 υπέρταση, και είναι εξίσου ή ακόμα και περισσότερο αποτελεσματικός δείκτης με τα επίπεδα CRP και με τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή. Συμπεράσματα: Βασικοί αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί δείκτες για την ενδοθηλιακή λειτουργία στην υπέρταση είναι η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, η πεντραξίνη 3, η ενδοκάνη και η μικρολευκωματινουρία, ενώ μέσω της σύγκρισης με τους παραπάνω δείκτες, πολλές μελέτες αναδεικνύουν και νέους πιθανούς δείκτες. Οι δείκτες αυτοί μπορούν επίσης να αξιοποιηθούν στην πρόγνωση, μέσω της ικανότητας πρόβλεψης της ανάπτυξης της υπέρτασης ή μέσω της διάκρισης των ασθενών με υπέρταση σε υποομάδες, ώστε κάθε υποομάδα να δεχθεί διαφορετική θεραπεία, πιο κατάλληλη στη δική της περίπτωση. Λέξεις – Κλειδιά: υπέρταση, δείκτες, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία","abstract_has_math":false,"creators":["Ταφραλή Βασιλική","Tafrali Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924423"],"render_values":[{"text":"uoadl:2924423","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924423","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924423","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2924423","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταφραλή Βασιλική","Tafrali Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924423","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924423"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η υπέρταση είναι μία από τις πιο συχνές ασθένειες σε παγκόσμιο επίπεδο, και αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μία από τις πιο βασικές παθολογικές διαδικασίες της υπέρτασης. Για τη μεγαλύτερη ευκολία και τη μικρότερη δυνατή επέμβαση, έχει επιχειρηθεί εδώ και πολλά χρόνια η εύρεση βιοδεικτών που μετρώνται σε δείγματα αίματος και μπορούν να εκτιμήσουν την ενδοθηλιακή δραστηριότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη των δεικτών ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση. Μεθοδολογία: Οι δείκτες της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση εξετάστηκαν βάσει των ήδη υπαρχουσών, δημοσιευμένων μελετών, μέσω μίας συστηματικής ανασκόπησης. Προκειμένου να εντοπιστούν οι καταλληλότερες για το θέμα έρευνες, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις έγκυρες βάσεις δεδομένων Pubmed, Scopus και Science Direct, και η αναζήτηση αυτή πραγματοποιήθηκε μέσω της αξιοποίησης συνδυασμού των ακόλουθων λέξεων – κλειδιών: Hypertension, Hypertensive, Endothelial dysfunction, Markers, Biomarkers, Serum Markers, Indices, FMD, Flow –mediated dilation, Microalbuminuria, Endocan, και Pentraxin 3. Αποτελέσματα: Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία, εντοπίστηκαν συνολικά 24 μελέτες: 4 μελέτες για την ενδοκάνη, 4 για την πεντραξίνη 3, 10 για τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, 4 για τη μικρολευκωματινουρία, και 2 για άλλες δείκτες. Η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή μπορεί να αξιοποιηθεί για την εκτίμηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και είναι δυνατόν να προβλέψει την ανάπτυξη της υπέρτασης κύησης και της προεκλαμψίας στο τρίτο τρίμηνο της κύησης. Η ενδοκάνη αποτελεί έναν σχετικά νέο δείκτη ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στους ασθενείς με υπέρταση, και βάσει των επιπέδων του δείκτη αυτού, μπορούν να εντοπιστούν οι επιδράσεις των διάφορων φαρμάκων, ενώ, παράλληλα, τα επίπεδα της ενδοκάνης του ορού σχετίζονται ανεξάρτητα με την παρουσία και σοβαρότητα της στεφανιαίας νόσου στους ασθενείς με υπέρταση. Η πεντραξίνη 3 στον ορό μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό δείκτη αξιολόγησης της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε άτομα με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, και σε άτομα με dipper ή non – dipper4 υπέρταση, και είναι εξίσου ή ακόμα και περισσότερο αποτελεσματικός δείκτης με τα επίπεδα CRP και με τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή. Συμπεράσματα: Βασικοί αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί δείκτες για την ενδοθηλιακή λειτουργία στην υπέρταση είναι η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, η πεντραξίνη 3, η ενδοκάνη και η μικρολευκωματινουρία, ενώ μέσω της σύγκρισης με τους παραπάνω δείκτες, πολλές μελέτες αναδεικνύουν και νέους πιθανούς δείκτες. Οι δείκτες αυτοί μπορούν επίσης να αξιοποιηθούν στην πρόγνωση, μέσω της ικανότητας πρόβλεψης της ανάπτυξης της υπέρτασης ή μέσω της διάκρισης των ασθενών με υπέρταση σε υποομάδες, ώστε κάθε υποομάδα να δεχθεί διαφορετική θεραπεία, πιο κατάλληλη στη δική της περίπτωση. Λέξεις – Κλειδιά: υπέρταση, δείκτες, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία","Introduction: Hypertension is one of the most common diseases worldwide and one of the greatest problems of public health. Endothelial dysfunction plays an important role in the pathological basis of hypertension. The last few decades, serum biomarkers have been discovered in order to assess the endothelial function. Aim: The aim of this study is to estimate serum biomarkers of endothelial dysfunction. Methodology: In this study serum markers of hypertension have been determined based on published studies through a systematic review. Databases such as Pubmed, Scopus and Science Direct have been used in order to find the most valid studies that have been published the last few years by using the following key words: Hypertension, Hypertensive, Endothelial dysfunction, Markers, Biomarkers, Serum Markers, Indices, FMD, Flow –mediated dilation, Microalbuminuria, Endocan, and Pentraxin 3. Results: Based on the literature 24 studies have been found and used in this review, 4 for endocan, 4 for pentraxin 3, 10 for flow-mediated dilation, 4 for microalbuminuria and 2 studies for other serum biomarkers. Flow-mediated dilation may be used for the estimation of endothelial dysfunction and may also predict the development of preeclampsia and hypertension in pregnancy during the 3rd trimester. Endocan constitutes a relative new biomarker of endothelial dysfunction which can be used to compare and contrast the action of two different drug categories on hypertension. It is also associated with the presence of coronary artery disease in hypertensive patients. Pentraxin 3 is a more effective marker of endothelial function in patients with pulmonary hypertension and people with dipper and non-dipper types of hypertensive disease and it may even be as effective as CRP levels and FMD.6 Conclusion: Some of the most reliable and effective markers of endothelial dysfunction in hypertension are endocan, pentraxin 3, flow-mediated dilation and microalbuminuria and through the comparison and the use of those four more biomarkers may be discovered. The latter may also be used for the prognosis and categorization of hypertension in subgroups. Key-words: hypertension, biomarker, endothelial dysfunction"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση (ανασκόπηση)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταφραλή Βασιλική","Tafrali Vasiliki"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η υπέρταση είναι μία από τις πιο συχνές ασθένειες σε παγκόσμιο επίπεδο, και αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία είναι μία από τις πιο βασικές παθολογικές διαδικασίες της υπέρτασης. Για τη μεγαλύτερη ευκολία και τη μικρότερη δυνατή επέμβαση, έχει επιχειρηθεί εδώ και πολλά χρόνια η εύρεση βιοδεικτών που μετρώνται σε δείγματα αίματος και μπορούν να εκτιμήσουν την ενδοθηλιακή δραστηριότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη των δεικτών ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση. Μεθοδολογία: Οι δείκτες της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση εξετάστηκαν βάσει των ήδη υπαρχουσών, δημοσιευμένων μελετών, μέσω μίας συστηματικής ανασκόπησης. Προκειμένου να εντοπιστούν οι καταλληλότερες για το θέμα έρευνες, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις έγκυρες βάσεις δεδομένων Pubmed, Scopus και Science Direct, και η αναζήτηση αυτή πραγματοποιήθηκε μέσω της αξιοποίησης συνδυασμού των ακόλουθων λέξεων – κλειδιών: Hypertension, Hypertensive, Endothelial dysfunction, Markers, Biomarkers, Serum Markers, Indices, FMD, Flow –mediated dilation, Microalbuminuria, Endocan, και Pentraxin 3. Αποτελέσματα: Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία, εντοπίστηκαν συνολικά 24 μελέτες: 4 μελέτες για την ενδοκάνη, 4 για την πεντραξίνη 3, 10 για τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, 4 για τη μικρολευκωματινουρία, και 2 για άλλες δείκτες. Η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή μπορεί να αξιοποιηθεί για την εκτίμηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και είναι δυνατόν να προβλέψει την ανάπτυξη της υπέρτασης κύησης και της προεκλαμψίας στο τρίτο τρίμηνο της κύησης. Η ενδοκάνη αποτελεί έναν σχετικά νέο δείκτη ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στους ασθενείς με υπέρταση, και βάσει των επιπέδων του δείκτη αυτού, μπορούν να εντοπιστούν οι επιδράσεις των διάφορων φαρμάκων, ενώ, παράλληλα, τα επίπεδα της ενδοκάνης του ορού σχετίζονται ανεξάρτητα με την παρουσία και σοβαρότητα της στεφανιαίας νόσου στους ασθενείς με υπέρταση. Η πεντραξίνη 3 στον ορό μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό δείκτη αξιολόγησης της ενδοθηλιακής λειτουργίας σε άτομα με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, και σε άτομα με dipper ή non – dipper4 υπέρταση, και είναι εξίσου ή ακόμα και περισσότερο αποτελεσματικός δείκτης με τα επίπεδα CRP και με τη διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή. Συμπεράσματα: Βασικοί αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί δείκτες για την ενδοθηλιακή λειτουργία στην υπέρταση είναι η διαμεσολαβούμενη από ροή διαστολή, η πεντραξίνη 3, η ενδοκάνη και η μικρολευκωματινουρία, ενώ μέσω της σύγκρισης με τους παραπάνω δείκτες, πολλές μελέτες αναδεικνύουν και νέους πιθανούς δείκτες. Οι δείκτες αυτοί μπορούν επίσης να αξιοποιηθούν στην πρόγνωση, μέσω της ικανότητας πρόβλεψης της ανάπτυξης της υπέρτασης ή μέσω της διάκρισης των ασθενών με υπέρταση σε υποομάδες, ώστε κάθε υποομάδα να δεχθεί διαφορετική θεραπεία, πιο κατάλληλη στη δική της περίπτωση. Λέξεις – Κλειδιά: υπέρταση, δείκτες, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία","Introduction: Hypertension is one of the most common diseases worldwide and one of the greatest problems of public health. Endothelial dysfunction plays an important role in the pathological basis of hypertension. The last few decades, serum biomarkers have been discovered in order to assess the endothelial function. Aim: The aim of this study is to estimate serum biomarkers of endothelial dysfunction. Methodology: In this study serum markers of hypertension have been determined based on published studies through a systematic review. Databases such as Pubmed, Scopus and Science Direct have been used in order to find the most valid studies that have been published the last few years by using the following key words: Hypertension, Hypertensive, Endothelial dysfunction, Markers, Biomarkers, Serum Markers, Indices, FMD, Flow –mediated dilation, Microalbuminuria, Endocan, and Pentraxin 3. Results: Based on the literature 24 studies have been found and used in this review, 4 for endocan, 4 for pentraxin 3, 10 for flow-mediated dilation, 4 for microalbuminuria and 2 studies for other serum biomarkers. Flow-mediated dilation may be used for the estimation of endothelial dysfunction and may also predict the development of preeclampsia and hypertension in pregnancy during the 3rd trimester. Endocan constitutes a relative new biomarker of endothelial dysfunction which can be used to compare and contrast the action of two different drug categories on hypertension. It is also associated with the presence of coronary artery disease in hypertensive patients. Pentraxin 3 is a more effective marker of endothelial function in patients with pulmonary hypertension and people with dipper and non-dipper types of hypertensive disease and it may even be as effective as CRP levels and FMD.6 Conclusion: Some of the most reliable and effective markers of endothelial dysfunction in hypertension are endocan, pentraxin 3, flow-mediated dilation and microalbuminuria and through the comparison and the use of those four more biomarkers may be discovered. The latter may also be used for the prognosis and categorization of hypertension in subgroups. Key-words: hypertension, biomarker, endothelial dysfunction"],"dc:identifier":["uoadl:2924423","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924423"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην υπέρταση (ανασκόπηση)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:08Z"}