{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924586"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924586","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοναξιά και Κοινωνική Δυσαρέσκεια των παιδιών στο σχολείο: Ψυχομετρική Αξιολόγηση, συχνότητα και διαφορές φύλου και ηλικίας","abstract":"Στόχοι της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει (α) τις ψυχομετρικές ιδιότητες (εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστία και εννοιολογική εγκυρότητα) της Κλίμακας Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών, (β) τη συχνότητα της μοναξιάς και της κοινωνικής δυσαρέσκειας των παιδιών στο σχολείο και (γ) τις διαφορές φύλου και ηλικίας ως προς τη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια των παιδιών στο σχολείο. Συμμετείχαν 682 μαθητές Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού (10-12 ετών) από 13 σχολεία της ευρύτερης περιοχής των Αθηνών. Οι μαθητές συμπλήρωσαν την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών στο Σχολείο (Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction Scale· Asher & Wheeler, 1985· ελληνική προσαρμογή: Galanaki & Kalantzi-Azizi, 1999), στα πλαίσια ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος για τη μοναξιά των παιδιών. Η διερευνητική ανάλυση παραγόντων έδειξε ότι η Κλίμακα αποτελείται από τρεις παράγοντες, που ονομάστηκαν Κοινωνική Ανεπάρκεια, Μοναξιά και Κοινωνικά Ελλείμματα. Ο δείκτης εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστίας ήταν ικανοποιητικός (.86). Ένα σχετικά μικρό, αν και όχι ευκαταφρόνητο, ποσοστό παιδιών (8.4%) δήλωσαν υψηλά επίπεδα μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας στο σχολείο. Βρέθηκε μια τάση (όχι στατιστικά σημαντική) τα αγόρια να έχουν μεγαλύτερη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια (ως σύνολο) από ό,τι τα κορίτσια. Η συσχέτιση Μοναξιάς-Κοινωνικών Ελλειμμάτων ήταν πιο ισχυρή στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ηλικίας ως προς τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας και διατυπώνονται προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","abstract_html":"Στόχοι της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει (α) τις ψυχομετρικές ιδιότητες (εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστία και εννοιολογική εγκυρότητα) της Κλίμακας Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών, (β) τη συχνότητα της μοναξιάς και της κοινωνικής δυσαρέσκειας των παιδιών στο σχολείο και (γ) τις διαφορές φύλου και ηλικίας ως προς τη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια των παιδιών στο σχολείο. Συμμετείχαν 682 μαθητές Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού (10-12 ετών) από 13 σχολεία της ευρύτερης περιοχής των Αθηνών. Οι μαθητές συμπλήρωσαν την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών στο Σχολείο (Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction Scale· Asher &amp; Wheeler, 1985· ελληνική προσαρμογή: Galanaki &amp; Kalantzi-Azizi, 1999), στα πλαίσια ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος για τη μοναξιά των παιδιών. Η διερευνητική ανάλυση παραγόντων έδειξε ότι η Κλίμακα αποτελείται από τρεις παράγοντες, που ονομάστηκαν Κοινωνική Ανεπάρκεια, Μοναξιά και Κοινωνικά Ελλείμματα. Ο δείκτης εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστίας ήταν ικανοποιητικός (.86). Ένα σχετικά μικρό, αν και όχι ευκαταφρόνητο, ποσοστό παιδιών (8.4%) δήλωσαν υψηλά επίπεδα μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας στο σχολείο. Βρέθηκε μια τάση (όχι στατιστικά σημαντική) τα αγόρια να έχουν μεγαλύτερη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια (ως σύνολο) από ό,τι τα κορίτσια. Η συσχέτιση Μοναξιάς-Κοινωνικών Ελλειμμάτων ήταν πιο ισχυρή στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ηλικίας ως προς τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας και διατυπώνονται προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Βούλκου Μαρία","Voulkou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:08Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924586"],"render_values":[{"text":"uoadl:2924586","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924586","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924586","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2924586","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βούλκου Μαρία","Voulkou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924586","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924586"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχοι της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει (α) τις ψυχομετρικές ιδιότητες (εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστία και εννοιολογική εγκυρότητα) της Κλίμακας Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών, (β) τη συχνότητα της μοναξιάς και της κοινωνικής δυσαρέσκειας των παιδιών στο σχολείο και (γ) τις διαφορές φύλου και ηλικίας ως προς τη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια των παιδιών στο σχολείο. Συμμετείχαν 682 μαθητές Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού (10-12 ετών) από 13 σχολεία της ευρύτερης περιοχής των Αθηνών. Οι μαθητές συμπλήρωσαν την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών στο Σχολείο (Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction Scale· Asher & Wheeler, 1985· ελληνική προσαρμογή: Galanaki & Kalantzi-Azizi, 1999), στα πλαίσια ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος για τη μοναξιά των παιδιών. Η διερευνητική ανάλυση παραγόντων έδειξε ότι η Κλίμακα αποτελείται από τρεις παράγοντες, που ονομάστηκαν Κοινωνική Ανεπάρκεια, Μοναξιά και Κοινωνικά Ελλείμματα. Ο δείκτης εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστίας ήταν ικανοποιητικός (.86). Ένα σχετικά μικρό, αν και όχι ευκαταφρόνητο, ποσοστό παιδιών (8.4%) δήλωσαν υψηλά επίπεδα μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας στο σχολείο. Βρέθηκε μια τάση (όχι στατιστικά σημαντική) τα αγόρια να έχουν μεγαλύτερη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια (ως σύνολο) από ό,τι τα κορίτσια. Η συσχέτιση Μοναξιάς-Κοινωνικών Ελλειμμάτων ήταν πιο ισχυρή στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ηλικίας ως προς τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας και διατυπώνονται προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","The aim of this research was to investigate (a) the psychometric properties (i.e., internal consistency and construct validity) of the Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction Scale (Asher et al., 1984•Asher & Wheeler, 1985), (b) the frequency of children’s loneliness and social dissatisfaction in school, and (c) gender and age differences on children’s loneliness and social dissatisfaction in school. Participants were 682 fifth and sixth graders (ages 10 to 12) from 13 primary schools of Athens. They completed the Greek version of the Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction scale (Galanaki & Kalantzi-Azizi, 1999). Exploratory factor analysis yielded three factors, which were named Social Inadequacy, Loneliness and Social Deficits. Internal consistency was adequate (.86). A rather small but notable percentage of students (8.4%) reported high levels of loneliness and social dissatisfaction in school. Boys showed on average higher levels of global score on loneliness and social dissatisfaction compared to girls, but this difference did not reach statistical significance. Loneliness was more strongly associated with Social Deficits among boys than among girls. No statistically significant age differences in loneliness and social dissatisfaction emerged. Results are discussed within the framework of the research literature, followed by suggestions for future research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοναξιά και Κοινωνική Δυσαρέσκεια των παιδιών στο σχολείο: Ψυχομετρική Αξιολόγηση, συχνότητα και διαφορές φύλου και ηλικίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βούλκου Μαρία","Voulkou Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Στόχοι της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει (α) τις ψυχομετρικές ιδιότητες (εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστία και εννοιολογική εγκυρότητα) της Κλίμακας Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών, (β) τη συχνότητα της μοναξιάς και της κοινωνικής δυσαρέσκειας των παιδιών στο σχολείο και (γ) τις διαφορές φύλου και ηλικίας ως προς τη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια των παιδιών στο σχολείο. Συμμετείχαν 682 μαθητές Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού (10-12 ετών) από 13 σχολεία της ευρύτερης περιοχής των Αθηνών. Οι μαθητές συμπλήρωσαν την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των Παιδιών στο Σχολείο (Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction Scale· Asher & Wheeler, 1985· ελληνική προσαρμογή: Galanaki & Kalantzi-Azizi, 1999), στα πλαίσια ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος για τη μοναξιά των παιδιών. Η διερευνητική ανάλυση παραγόντων έδειξε ότι η Κλίμακα αποτελείται από τρεις παράγοντες, που ονομάστηκαν Κοινωνική Ανεπάρκεια, Μοναξιά και Κοινωνικά Ελλείμματα. Ο δείκτης εσωτερικής συνέπειας αξιοπιστίας ήταν ικανοποιητικός (.86). Ένα σχετικά μικρό, αν και όχι ευκαταφρόνητο, ποσοστό παιδιών (8.4%) δήλωσαν υψηλά επίπεδα μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας στο σχολείο. Βρέθηκε μια τάση (όχι στατιστικά σημαντική) τα αγόρια να έχουν μεγαλύτερη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια (ως σύνολο) από ό,τι τα κορίτσια. Η συσχέτιση Μοναξιάς-Κοινωνικών Ελλειμμάτων ήταν πιο ισχυρή στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ηλικίας ως προς τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της σχετικής ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας και διατυπώνονται προτάσεις για περαιτέρω έρευνα.","The aim of this research was to investigate (a) the psychometric properties (i.e., internal consistency and construct validity) of the Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction Scale (Asher et al., 1984•Asher & Wheeler, 1985), (b) the frequency of children’s loneliness and social dissatisfaction in school, and (c) gender and age differences on children’s loneliness and social dissatisfaction in school. Participants were 682 fifth and sixth graders (ages 10 to 12) from 13 primary schools of Athens. They completed the Greek version of the Children’s Loneliness and Social Dissatisfaction scale (Galanaki & Kalantzi-Azizi, 1999). Exploratory factor analysis yielded three factors, which were named Social Inadequacy, Loneliness and Social Deficits. Internal consistency was adequate (.86). A rather small but notable percentage of students (8.4%) reported high levels of loneliness and social dissatisfaction in school. Boys showed on average higher levels of global score on loneliness and social dissatisfaction compared to girls, but this difference did not reach statistical significance. Loneliness was more strongly associated with Social Deficits among boys than among girls. No statistically significant age differences in loneliness and social dissatisfaction emerged. Results are discussed within the framework of the research literature, followed by suggestions for future research."],"dc:identifier":["uoadl:2924586","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924586"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Μοναξιά και Κοινωνική Δυσαρέσκεια των παιδιών στο σχολείο: Ψυχομετρική Αξιολόγηση, συχνότητα και διαφορές φύλου και ηλικίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:08Z"}