{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924616"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924616","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος και υπέρταση (ανασκόπηση)","abstract":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη πιο συχνή αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου παγκοσμίως. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα νόσων του ήπατος που κυμαίνεται από την απλή στεάτωση, τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (ΜΑΣΗ), τη σχετιζόμενη με στεατοηπατίτιδα ανάπτυξη κίρρωσης και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ). Προσβάλλει περίπου το ένα τρίτο του γενικού πληθυσμού και παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της είναι η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας. Η διάγνωση της απαιτεί την παρουσία ηπατικής στεάτωσης, έχοντας αποκλείσει ιστορικό κατάχρησης αιθυλικής αλκοόλης και άλλα δευτεροπαθή αίτια εναπόθεσης λίπους στο ήπαρ. Σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων και οι κύριες αιτίες θανάτου των ασθενών με ΜΑΛΝΗ είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ ακολουθεί η κίρρωση του ήπατος και το ΗΚΚ. Πολλές μελέτες έχουν προσπαθήσει να διερευνήσουν τη συσχέτιση της ΜΑΛΝΗ με την ιδιοπαθή ΑΥ. Η στενή σχέση των δύο νοσημάτων έχει καταδειχθεί τα τελευταία χρόνια. Κοινό παθοφυσιολογικό μονοπάτι φαίνεται πως είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) και του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (ΣΝΣ). Μάλιστα, σύμφωνα με νέες μελέτες η θεραπεία της ΑΥ με αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και τους αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ μπορεί να καθυστερήσει την πρόοδο της νόσου.","abstract_html":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη πιο συχνή αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου παγκοσμίως. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα νόσων του ήπατος που κυμαίνεται από την απλή στεάτωση, τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (ΜΑΣΗ), τη σχετιζόμενη με στεατοηπατίτιδα ανάπτυξη κίρρωσης και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ). Προσβάλλει περίπου το ένα τρίτο του γενικού πληθυσμού και παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της είναι η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας. Η διάγνωση της απαιτεί την παρουσία ηπατικής στεάτωσης, έχοντας αποκλείσει ιστορικό κατάχρησης αιθυλικής αλκοόλης και άλλα δευτεροπαθή αίτια εναπόθεσης λίπους στο ήπαρ. Σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων και οι κύριες αιτίες θανάτου των ασθενών με ΜΑΛΝΗ είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ ακολουθεί η κίρρωση του ήπατος και το ΗΚΚ. Πολλές μελέτες έχουν προσπαθήσει να διερευνήσουν τη συσχέτιση της ΜΑΛΝΗ με την ιδιοπαθή ΑΥ. Η στενή σχέση των δύο νοσημάτων έχει καταδειχθεί τα τελευταία χρόνια. Κοινό παθοφυσιολογικό μονοπάτι φαίνεται πως είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) και του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (ΣΝΣ). Μάλιστα, σύμφωνα με νέες μελέτες η θεραπεία της ΑΥ με αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και τους αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ μπορεί να καθυστερήσει την πρόοδο της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιάφη Ειρήνη-Χαρίκλεια","Siafi Eirini-Charikleia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924616"],"render_values":[{"text":"uoadl:2924616","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924616","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924616","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2924616","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιάφη Ειρήνη-Χαρίκλεια","Siafi Eirini-Charikleia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924616"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη πιο συχνή αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου παγκοσμίως. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα νόσων του ήπατος που κυμαίνεται από την απλή στεάτωση, τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (ΜΑΣΗ), τη σχετιζόμενη με στεατοηπατίτιδα ανάπτυξη κίρρωσης και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ). Προσβάλλει περίπου το ένα τρίτο του γενικού πληθυσμού και παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της είναι η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας. Η διάγνωση της απαιτεί την παρουσία ηπατικής στεάτωσης, έχοντας αποκλείσει ιστορικό κατάχρησης αιθυλικής αλκοόλης και άλλα δευτεροπαθή αίτια εναπόθεσης λίπους στο ήπαρ. Σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων και οι κύριες αιτίες θανάτου των ασθενών με ΜΑΛΝΗ είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ ακολουθεί η κίρρωση του ήπατος και το ΗΚΚ. Πολλές μελέτες έχουν προσπαθήσει να διερευνήσουν τη συσχέτιση της ΜΑΛΝΗ με την ιδιοπαθή ΑΥ. Η στενή σχέση των δύο νοσημάτων έχει καταδειχθεί τα τελευταία χρόνια. Κοινό παθοφυσιολογικό μονοπάτι φαίνεται πως είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) και του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (ΣΝΣ). Μάλιστα, σύμφωνα με νέες μελέτες η θεραπεία της ΑΥ με αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και τους αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ μπορεί να καθυστερήσει την πρόοδο της νόσου.","Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is the most common cause of chronic liver disease worldwide. NAFLD represents a spectrum of diseases ranging from hepatocellular steatosis through steatohepatitis to cirrhosis and hepatocellular carcinoma (HCC). It affects one third of the general population and risk factors are arterial hypertension, obesity, diabetes mellitus, dyslipidemia, and lack of physical activity. The diagnosis of NAFLD requires the presence of hepatic steatosis, the absence of alcohol abuse and other secondary causes of fat deposition in the liver. NAFLD is associated with increased risk of cardiovascular disease, which is the leading cause of death, followed by cirrhosis and HCC. Many studies have tried to investigate the association between NAFLD and hypertension. The close relationship between those two diseases has been demonstrated in recent years. Insulin resistance, renin-angiotensin-aldosterone system (RAAS) and sympathetic nervous system could be the link between NAFLD and hypertension. According to recent studies, patients with NAFLD should receive effective blood pressure control by specific antihypertensive treatment ,such as RAAS inhibitors and mainly angiotensin receptor blockers, that may delay the progression of NAFLD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος και υπέρταση (ανασκόπηση)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιάφη Ειρήνη-Χαρίκλεια","Siafi Eirini-Charikleia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ) αποτελεί τη πιο συχνή αιτία χρόνιας ηπατικής νόσου παγκοσμίως. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα νόσων του ήπατος που κυμαίνεται από την απλή στεάτωση, τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (ΜΑΣΗ), τη σχετιζόμενη με στεατοηπατίτιδα ανάπτυξη κίρρωσης και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ). Προσβάλλει περίπου το ένα τρίτο του γενικού πληθυσμού και παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της είναι η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η παχυσαρκία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας. Η διάγνωση της απαιτεί την παρουσία ηπατικής στεάτωσης, έχοντας αποκλείσει ιστορικό κατάχρησης αιθυλικής αλκοόλης και άλλα δευτεροπαθή αίτια εναπόθεσης λίπους στο ήπαρ. Σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων και οι κύριες αιτίες θανάτου των ασθενών με ΜΑΛΝΗ είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ ακολουθεί η κίρρωση του ήπατος και το ΗΚΚ. Πολλές μελέτες έχουν προσπαθήσει να διερευνήσουν τη συσχέτιση της ΜΑΛΝΗ με την ιδιοπαθή ΑΥ. Η στενή σχέση των δύο νοσημάτων έχει καταδειχθεί τα τελευταία χρόνια. Κοινό παθοφυσιολογικό μονοπάτι φαίνεται πως είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) και του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (ΣΝΣ). Μάλιστα, σύμφωνα με νέες μελέτες η θεραπεία της ΑΥ με αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και τους αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ μπορεί να καθυστερήσει την πρόοδο της νόσου.","Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is the most common cause of chronic liver disease worldwide. NAFLD represents a spectrum of diseases ranging from hepatocellular steatosis through steatohepatitis to cirrhosis and hepatocellular carcinoma (HCC). It affects one third of the general population and risk factors are arterial hypertension, obesity, diabetes mellitus, dyslipidemia, and lack of physical activity. The diagnosis of NAFLD requires the presence of hepatic steatosis, the absence of alcohol abuse and other secondary causes of fat deposition in the liver. NAFLD is associated with increased risk of cardiovascular disease, which is the leading cause of death, followed by cirrhosis and HCC. Many studies have tried to investigate the association between NAFLD and hypertension. The close relationship between those two diseases has been demonstrated in recent years. Insulin resistance, renin-angiotensin-aldosterone system (RAAS) and sympathetic nervous system could be the link between NAFLD and hypertension. According to recent studies, patients with NAFLD should receive effective blood pressure control by specific antihypertensive treatment ,such as RAAS inhibitors and mainly angiotensin receptor blockers, that may delay the progression of NAFLD."],"dc:identifier":["uoadl:2924616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924616"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος και υπέρταση (ανασκόπηση)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:08Z"}