{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924732"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924732","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Exosomes as vehicles for immunotherapy in neurodegenerative diseases","abstract":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων που βρίσκονται στην μέλαινα ουσία. Το κύριο παθολογικό γνώρισμα της νόσου είναι η συσσώρευση μεγάλων πρωτεϊνικών εγκλείστων, είτε στα κυτταρικά σώματα είτε στις εκφυλισμένες νευρικές απολήξεις, τα οποία ονομάζονται «σωμάτια Lewy». Το κύριο δομικό συστατικό αυτών των συσσωματωμάτων είναι η α-συνουκλεΐνη, μια μικρή προσυναπτική πρωτεΐνη, η οποία συνδέεται σε γενετικό και βιοχημικό επίπεδο με την παθοφυσιολογία της νόσου, καθώς εμφανίζει αυξημένη τάση για λανθασμένη αναδίπλωση. Τόσο στην ΝΠ όσο και σε άλλες συνουκλεοπάθειες, τα αυξημένα επίπεδα, η συσσωμάτωση και η έκκριση της α-συνουκλεΐνη στον εξωκυτταρικό χώρο συνιστούν κύριους παράγοντες για την μετάδοση της παθολογίας από κύτταρο σε κύτταρο, διασπείροντας την στην ενδογενή πρωτεΐνη. Αξιοσημείωτα η α-συνουκλεΐνη μπορεί εν μέρει να μεταδοθεί στο εξωκυτταρικό περιβάλλον, μέσω εξωσώματων. Τα εξωσώματα είναι μικρά ενδοκυτταρικά κυστίδια τα οποία εκκρίνονται στον εξωκυττάριο χώρο και παίζουν σημαντικό ρόλο στην διακυτταρική επικοινωνία, μέσω μεταφοράς και παράδοσης του μοριακού / βιοχημικού φορτίου τους. Στην μελέτη μας στοχεύεουμε να εκμεταλλευτούμε τις μοναδικές βιοφυσικές και βιοχημικές ιδιότητες των εξωσωμάτων καθώς και την ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με την α-συνουκλεΐνη, ώστε να τα επεξεργαστούμε με τέτοιο τρόπο για να μεταφέρούν αντισώματα τα οποία στοχεύουν τις συσσωματωμένες μορφές της α-συνουκλεΐνης. Συγκεκριμένα, απομονώνουμε τα εξωσώματα που προέρχονται από τον εγκέφαλο ποντικού και τα επωάσουμε με το SynO2 αντίσωμα, το οποίο στοχεύει ολιγομερείς μορφές της α-συνουκλεΐνης, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Η ακεραιότητα των εξωσωμάτων επαληθεύηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία, ενώ η επαρκής δέσμευση του αντισώματος επιβεβαιώθηκε με ανοσοστύπωσης κατά western. Τα συνεδεμένα στα εξωσώματα αντισώματα χορηγήθηκαν in vitro, και παρακολουθείθηκε η πρόσληψή τους από τα κύτταρα-δέκτες καθώς και η ικανότητά τους να μειώνουν τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Ο απώτερος στόχος είναι η βελτιστοποίηση αυτής της προσέγγισης για την χρήση και in vivo, προκειμένου να επικυρωθεί η δυναμική τους ως θεραπευτικό εργαλείο. Μια τέτοια στρατηγική μπορεί να εφαρμοστεί όχι μόνο για την ΝΠ αλλά και συναφείς συνουκλεοπάθειες, καθώς και για άλλες ασθένειες που χαρακτηρίζονται από την λανθασμένη αναδίπλωση πρωτεΐνών.","abstract_html":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων που βρίσκονται στην μέλαινα ουσία. Το κύριο παθολογικό γνώρισμα της νόσου είναι η συσσώρευση μεγάλων πρωτεϊνικών εγκλείστων, είτε στα κυτταρικά σώματα είτε στις εκφυλισμένες νευρικές απολήξεις, τα οποία ονομάζονται «σωμάτια Lewy». Το κύριο δομικό συστατικό αυτών των συσσωματωμάτων είναι η α-συνουκλεΐνη, μια μικρή προσυναπτική πρωτεΐνη, η οποία συνδέεται σε γενετικό και βιοχημικό επίπεδο με την παθοφυσιολογία της νόσου, καθώς εμφανίζει αυξημένη τάση για λανθασμένη αναδίπλωση. Τόσο στην ΝΠ όσο και σε άλλες συνουκλεοπάθειες, τα αυξημένα επίπεδα, η συσσωμάτωση και η έκκριση της α-συνουκλεΐνη στον εξωκυτταρικό χώρο συνιστούν κύριους παράγοντες για την μετάδοση της παθολογίας από κύτταρο σε κύτταρο, διασπείροντας την στην ενδογενή πρωτεΐνη. Αξιοσημείωτα η α-συνουκλεΐνη μπορεί εν μέρει να μεταδοθεί στο εξωκυτταρικό περιβάλλον, μέσω εξωσώματων. Τα εξωσώματα είναι μικρά ενδοκυτταρικά κυστίδια τα οποία εκκρίνονται στον εξωκυττάριο χώρο και παίζουν σημαντικό ρόλο στην διακυτταρική επικοινωνία, μέσω μεταφοράς και παράδοσης του μοριακού / βιοχημικού φορτίου τους. Στην μελέτη μας στοχεύεουμε να εκμεταλλευτούμε τις μοναδικές βιοφυσικές και βιοχημικές ιδιότητες των εξωσωμάτων καθώς και την ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με την α-συνουκλεΐνη, ώστε να τα επεξεργαστούμε με τέτοιο τρόπο για να μεταφέρούν αντισώματα τα οποία στοχεύουν τις συσσωματωμένες μορφές της α-συνουκλεΐνης. Συγκεκριμένα, απομονώνουμε τα εξωσώματα που προέρχονται από τον εγκέφαλο ποντικού και τα επωάσουμε με το SynO2 αντίσωμα, το οποίο στοχεύει ολιγομερείς μορφές της α-συνουκλεΐνης, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Η ακεραιότητα των εξωσωμάτων επαληθεύηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία, ενώ η επαρκής δέσμευση του αντισώματος επιβεβαιώθηκε με ανοσοστύπωσης κατά western. Τα συνεδεμένα στα εξωσώματα αντισώματα χορηγήθηκαν in vitro, και παρακολουθείθηκε η πρόσληψή τους από τα κύτταρα-δέκτες καθώς και η ικανότητά τους να μειώνουν τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Ο απώτερος στόχος είναι η βελτιστοποίηση αυτής της προσέγγισης για την χρήση και in vivo, προκειμένου να επικυρωθεί η δυναμική τους ως θεραπευτικό εργαλείο. Μια τέτοια στρατηγική μπορεί να εφαρμοστεί όχι μόνο για την ΝΠ αλλά και συναφείς συνουκλεοπάθειες, καθώς και για άλλες ασθένειες που χαρακτηρίζονται από την λανθασμένη αναδίπλωση πρωτεΐνών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαφαράς Γεώργιος","Tsafaras Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924732"],"render_values":[{"text":"uoadl:2924732","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924732","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924732","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2924732","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαφαράς Γεώργιος","Tsafaras Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924732","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924732"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων που βρίσκονται στην μέλαινα ουσία. Το κύριο παθολογικό γνώρισμα της νόσου είναι η συσσώρευση μεγάλων πρωτεϊνικών εγκλείστων, είτε στα κυτταρικά σώματα είτε στις εκφυλισμένες νευρικές απολήξεις, τα οποία ονομάζονται «σωμάτια Lewy». Το κύριο δομικό συστατικό αυτών των συσσωματωμάτων είναι η α-συνουκλεΐνη, μια μικρή προσυναπτική πρωτεΐνη, η οποία συνδέεται σε γενετικό και βιοχημικό επίπεδο με την παθοφυσιολογία της νόσου, καθώς εμφανίζει αυξημένη τάση για λανθασμένη αναδίπλωση. Τόσο στην ΝΠ όσο και σε άλλες συνουκλεοπάθειες, τα αυξημένα επίπεδα, η συσσωμάτωση και η έκκριση της α-συνουκλεΐνη στον εξωκυτταρικό χώρο συνιστούν κύριους παράγοντες για την μετάδοση της παθολογίας από κύτταρο σε κύτταρο, διασπείροντας την στην ενδογενή πρωτεΐνη. Αξιοσημείωτα η α-συνουκλεΐνη μπορεί εν μέρει να μεταδοθεί στο εξωκυτταρικό περιβάλλον, μέσω εξωσώματων. Τα εξωσώματα είναι μικρά ενδοκυτταρικά κυστίδια τα οποία εκκρίνονται στον εξωκυττάριο χώρο και παίζουν σημαντικό ρόλο στην διακυτταρική επικοινωνία, μέσω μεταφοράς και παράδοσης του μοριακού / βιοχημικού φορτίου τους. Στην μελέτη μας στοχεύεουμε να εκμεταλλευτούμε τις μοναδικές βιοφυσικές και βιοχημικές ιδιότητες των εξωσωμάτων καθώς και την ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με την α-συνουκλεΐνη, ώστε να τα επεξεργαστούμε με τέτοιο τρόπο για να μεταφέρούν αντισώματα τα οποία στοχεύουν τις συσσωματωμένες μορφές της α-συνουκλεΐνης. Συγκεκριμένα, απομονώνουμε τα εξωσώματα που προέρχονται από τον εγκέφαλο ποντικού και τα επωάσουμε με το SynO2 αντίσωμα, το οποίο στοχεύει ολιγομερείς μορφές της α-συνουκλεΐνης, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Η ακεραιότητα των εξωσωμάτων επαληθεύηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία, ενώ η επαρκής δέσμευση του αντισώματος επιβεβαιώθηκε με ανοσοστύπωσης κατά western. Τα συνεδεμένα στα εξωσώματα αντισώματα χορηγήθηκαν in vitro, και παρακολουθείθηκε η πρόσληψή τους από τα κύτταρα-δέκτες καθώς και η ικανότητά τους να μειώνουν τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Ο απώτερος στόχος είναι η βελτιστοποίηση αυτής της προσέγγισης για την χρήση και in vivo, προκειμένου να επικυρωθεί η δυναμική τους ως θεραπευτικό εργαλείο. Μια τέτοια στρατηγική μπορεί να εφαρμοστεί όχι μόνο για την ΝΠ αλλά και συναφείς συνουκλεοπάθειες, καθώς και για άλλες ασθένειες που χαρακτηρίζονται από την λανθασμένη αναδίπλωση πρωτεΐνών.","Parkinson’s disease (PD) is a multi-system neurodegenerative disorder characterized by the progressive loss, of the dopaminergic neurons residing in the substantia Nigra pars compacta. The major pathological feature of the disease is the accumulation of large proteinaceous inclusions, either in the neuronal cell bodies or in the degenerating terminals, termed ‘Lewy Bodies’ (LB) or ‘Lewy neurites’ (LN), respectively. The main structural component of these aggregates is alpha-synuclein (α-syn), a small pre-synaptic protein, genetically and biochemically linked to PD pathophysiology, highly prone to misfolding. In PD as well as in other synucleinopathies, a-syn increased levels, aggregation and secretion in the extracellular space are the main culprits for cell-to-cell transmission of the pathology, via seeding of the endogenous α-syn protein. Importantly, a-syn is delivered to the extracellular milieu, partly through its association with exosomes; these are nano-sized cup-like externalized vehicles that play a major role in inter-cellular communication, via carrying and delivering their molecular/biochemical cargo. Our study aims to take advantage of the unique biophysical and biochemical properties of exosomes as well as their ability to interact with a-syn, engineering them in such a way as to carry antibodies targeting misfolded a-syn. In particular, we isolate mouse brain derived exosomes and incubate them with the anti-fibrillar a-syn antibody SynO2, under various conditions. The integrity of exosomes is verified by electron microscopy, whereas the sufficient binding of the antibody is confirmed by western-blot analysis. Exosome-bound antibodies are further applied in vitro, and their uptake by recipient cells as well their capacity to alleviate α-syn burden are monitored. The ultimate goal is to optimize this approach for in vivo use in order to validate its potential as a therapeutic tool. Such a strategy can be applied not only in PD and related synucleinopathies but also for other misfolded protein diseases."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Exosomes as vehicles for immunotherapy in neurodegenerative diseases"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαφαράς Γεώργιος","Tsafaras Georgios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων που βρίσκονται στην μέλαινα ουσία. Το κύριο παθολογικό γνώρισμα της νόσου είναι η συσσώρευση μεγάλων πρωτεϊνικών εγκλείστων, είτε στα κυτταρικά σώματα είτε στις εκφυλισμένες νευρικές απολήξεις, τα οποία ονομάζονται «σωμάτια Lewy». Το κύριο δομικό συστατικό αυτών των συσσωματωμάτων είναι η α-συνουκλεΐνη, μια μικρή προσυναπτική πρωτεΐνη, η οποία συνδέεται σε γενετικό και βιοχημικό επίπεδο με την παθοφυσιολογία της νόσου, καθώς εμφανίζει αυξημένη τάση για λανθασμένη αναδίπλωση. Τόσο στην ΝΠ όσο και σε άλλες συνουκλεοπάθειες, τα αυξημένα επίπεδα, η συσσωμάτωση και η έκκριση της α-συνουκλεΐνη στον εξωκυτταρικό χώρο συνιστούν κύριους παράγοντες για την μετάδοση της παθολογίας από κύτταρο σε κύτταρο, διασπείροντας την στην ενδογενή πρωτεΐνη. Αξιοσημείωτα η α-συνουκλεΐνη μπορεί εν μέρει να μεταδοθεί στο εξωκυτταρικό περιβάλλον, μέσω εξωσώματων. Τα εξωσώματα είναι μικρά ενδοκυτταρικά κυστίδια τα οποία εκκρίνονται στον εξωκυττάριο χώρο και παίζουν σημαντικό ρόλο στην διακυτταρική επικοινωνία, μέσω μεταφοράς και παράδοσης του μοριακού / βιοχημικού φορτίου τους. Στην μελέτη μας στοχεύεουμε να εκμεταλλευτούμε τις μοναδικές βιοφυσικές και βιοχημικές ιδιότητες των εξωσωμάτων καθώς και την ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με την α-συνουκλεΐνη, ώστε να τα επεξεργαστούμε με τέτοιο τρόπο για να μεταφέρούν αντισώματα τα οποία στοχεύουν τις συσσωματωμένες μορφές της α-συνουκλεΐνης. Συγκεκριμένα, απομονώνουμε τα εξωσώματα που προέρχονται από τον εγκέφαλο ποντικού και τα επωάσουμε με το SynO2 αντίσωμα, το οποίο στοχεύει ολιγομερείς μορφές της α-συνουκλεΐνης, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Η ακεραιότητα των εξωσωμάτων επαληθεύηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία, ενώ η επαρκής δέσμευση του αντισώματος επιβεβαιώθηκε με ανοσοστύπωσης κατά western. Τα συνεδεμένα στα εξωσώματα αντισώματα χορηγήθηκαν in vitro, και παρακολουθείθηκε η πρόσληψή τους από τα κύτταρα-δέκτες καθώς και η ικανότητά τους να μειώνουν τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης. Ο απώτερος στόχος είναι η βελτιστοποίηση αυτής της προσέγγισης για την χρήση και in vivo, προκειμένου να επικυρωθεί η δυναμική τους ως θεραπευτικό εργαλείο. Μια τέτοια στρατηγική μπορεί να εφαρμοστεί όχι μόνο για την ΝΠ αλλά και συναφείς συνουκλεοπάθειες, καθώς και για άλλες ασθένειες που χαρακτηρίζονται από την λανθασμένη αναδίπλωση πρωτεΐνών.","Parkinson’s disease (PD) is a multi-system neurodegenerative disorder characterized by the progressive loss, of the dopaminergic neurons residing in the substantia Nigra pars compacta. The major pathological feature of the disease is the accumulation of large proteinaceous inclusions, either in the neuronal cell bodies or in the degenerating terminals, termed ‘Lewy Bodies’ (LB) or ‘Lewy neurites’ (LN), respectively. The main structural component of these aggregates is alpha-synuclein (α-syn), a small pre-synaptic protein, genetically and biochemically linked to PD pathophysiology, highly prone to misfolding. In PD as well as in other synucleinopathies, a-syn increased levels, aggregation and secretion in the extracellular space are the main culprits for cell-to-cell transmission of the pathology, via seeding of the endogenous α-syn protein. Importantly, a-syn is delivered to the extracellular milieu, partly through its association with exosomes; these are nano-sized cup-like externalized vehicles that play a major role in inter-cellular communication, via carrying and delivering their molecular/biochemical cargo. Our study aims to take advantage of the unique biophysical and biochemical properties of exosomes as well as their ability to interact with a-syn, engineering them in such a way as to carry antibodies targeting misfolded a-syn. In particular, we isolate mouse brain derived exosomes and incubate them with the anti-fibrillar a-syn antibody SynO2, under various conditions. The integrity of exosomes is verified by electron microscopy, whereas the sufficient binding of the antibody is confirmed by western-blot analysis. Exosome-bound antibodies are further applied in vitro, and their uptake by recipient cells as well their capacity to alleviate α-syn burden are monitored. The ultimate goal is to optimize this approach for in vivo use in order to validate its potential as a therapeutic tool. Such a strategy can be applied not only in PD and related synucleinopathies but also for other misfolded protein diseases."],"dc:identifier":["uoadl:2924732","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924732"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Exosomes as vehicles for immunotherapy in neurodegenerative diseases"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:09Z"}