{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924859"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2924859","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίου - περιβάλλοντος για το μελάνωμα","abstract":"Σκοπός: Οι μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίου – περιβάλλοντος αποτελούν έναν σημαντικό σχεδιασμό για τη βελτίωση της ακρίβειας της εκτίμησης τόσο των γενετικών όσο και των περιβαλλοντικών επιδράσεων. Για την υλοποίηση αυτών των μελετών συνήθως χρειάζονται μια ομάδα ασθενών και μια ελέγχου. Η επιλογή όμως της ομάδας ελέγχου συχνά επιφέρει προβλήματα. Έτσι, νέες μέθοδοι, όπως η ανάλυση case-only, έχουν προταθεί για την καλύτερη διεξαγωγή συμπερασμάτων. Στη συγκεκριμένη εργασία γίνεται μια σύγκριση των case-control και case-only μεθόδων. Μέθοδοι: Χρησιμοποιήσαμε δεδομένα από τη βιοτράπεζαUKBiobank. Μελετήσαμε 20 γενετικούς πολυμορφισμούς που έχει αποδειχθεί ότι σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος σε ευρυγονιδιωματικό επίπεδο. Έλαβαν μέρος 1,038 άτομα με μελάνωμα και 321,570 υγιείς μάρτυρες. Υπολογίσαμε και συγκρίναμε ORs των αλληλεπιδράσεων καθώς και τα διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν ύστερα από την εκτέλεση της λογιστικής παλινδρόμησης για τους δύο σχεδιασμούς έρευνας. Αποτελέσματα: Ένας γενετικός πολυμορφισμός ήταν στατιστικά σημαντικός σε επίπεδο σημαντικότητας 5x10-8. Παρόλα αυτά, στα μοντέλα ελέγχου των αλληλεπιδράσεων με τις δύο μεθόδους, καμία σχέση δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική οδηγώντας στο συμπέρασμα πως η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και ο κάθε ένας από τους 20 γενετικούς πολυμορφισμούς ξεχωριστά δεν είχαν κοινή επίδραση. Συμπέρασμα: Το μικρό μέγεθος δείγματος και η έλλειψη ισχύος αποτελούν τους πιθανούς λόγους που δεν εντοπίστηκε κάποια σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ του γενετικού και του περιβαλλοντικού παράγοντα. Τα ευρήματά μας δικαιολογούν περαιτέρω διερεύνηση με σκοπό την ανάπτυξη συστάσεων για την πρόληψη ασθενειών.","abstract_html":"Σκοπός: Οι μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίου – περιβάλλοντος αποτελούν έναν σημαντικό σχεδιασμό για τη βελτίωση της ακρίβειας της εκτίμησης τόσο των γενετικών όσο και των περιβαλλοντικών επιδράσεων. Για την υλοποίηση αυτών των μελετών συνήθως χρειάζονται μια ομάδα ασθενών και μια ελέγχου. Η επιλογή όμως της ομάδας ελέγχου συχνά επιφέρει προβλήματα. Έτσι, νέες μέθοδοι, όπως η ανάλυση case-only, έχουν προταθεί για την καλύτερη διεξαγωγή συμπερασμάτων. Στη συγκεκριμένη εργασία γίνεται μια σύγκριση των case-control και case-only μεθόδων. Μέθοδοι: Χρησιμοποιήσαμε δεδομένα από τη βιοτράπεζαUKBiobank. Μελετήσαμε 20 γενετικούς πολυμορφισμούς που έχει αποδειχθεί ότι σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος σε ευρυγονιδιωματικό επίπεδο. Έλαβαν μέρος 1,038 άτομα με μελάνωμα και 321,570 υγιείς μάρτυρες. Υπολογίσαμε και συγκρίναμε ORs των αλληλεπιδράσεων καθώς και τα διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν ύστερα από την εκτέλεση της λογιστικής παλινδρόμησης για τους δύο σχεδιασμούς έρευνας. Αποτελέσματα: Ένας γενετικός πολυμορφισμός ήταν στατιστικά σημαντικός σε επίπεδο σημαντικότητας 5x10-8. Παρόλα αυτά, στα μοντέλα ελέγχου των αλληλεπιδράσεων με τις δύο μεθόδους, καμία σχέση δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική οδηγώντας στο συμπέρασμα πως η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και ο κάθε ένας από τους 20 γενετικούς πολυμορφισμούς ξεχωριστά δεν είχαν κοινή επίδραση. Συμπέρασμα: Το μικρό μέγεθος δείγματος και η έλλειψη ισχύος αποτελούν τους πιθανούς λόγους που δεν εντοπίστηκε κάποια σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ του γενετικού και του περιβαλλοντικού παράγοντα. Τα ευρήματά μας δικαιολογούν περαιτέρω διερεύνηση με σκοπό την ανάπτυξη συστάσεων για την πρόληψη ασθενειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάνου Μαρία","Manou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924859"],"render_values":[{"text":"uoadl:2924859","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924859","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924859","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2924859","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάνου Μαρία","Manou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2924859","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924859"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Οι μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίου – περιβάλλοντος αποτελούν έναν σημαντικό σχεδιασμό για τη βελτίωση της ακρίβειας της εκτίμησης τόσο των γενετικών όσο και των περιβαλλοντικών επιδράσεων. Για την υλοποίηση αυτών των μελετών συνήθως χρειάζονται μια ομάδα ασθενών και μια ελέγχου. Η επιλογή όμως της ομάδας ελέγχου συχνά επιφέρει προβλήματα. Έτσι, νέες μέθοδοι, όπως η ανάλυση case-only, έχουν προταθεί για την καλύτερη διεξαγωγή συμπερασμάτων. Στη συγκεκριμένη εργασία γίνεται μια σύγκριση των case-control και case-only μεθόδων. Μέθοδοι: Χρησιμοποιήσαμε δεδομένα από τη βιοτράπεζαUKBiobank. Μελετήσαμε 20 γενετικούς πολυμορφισμούς που έχει αποδειχθεί ότι σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος σε ευρυγονιδιωματικό επίπεδο. Έλαβαν μέρος 1,038 άτομα με μελάνωμα και 321,570 υγιείς μάρτυρες. Υπολογίσαμε και συγκρίναμε ORs των αλληλεπιδράσεων καθώς και τα διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν ύστερα από την εκτέλεση της λογιστικής παλινδρόμησης για τους δύο σχεδιασμούς έρευνας. Αποτελέσματα: Ένας γενετικός πολυμορφισμός ήταν στατιστικά σημαντικός σε επίπεδο σημαντικότητας 5x10-8. Παρόλα αυτά, στα μοντέλα ελέγχου των αλληλεπιδράσεων με τις δύο μεθόδους, καμία σχέση δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική οδηγώντας στο συμπέρασμα πως η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και ο κάθε ένας από τους 20 γενετικούς πολυμορφισμούς ξεχωριστά δεν είχαν κοινή επίδραση. Συμπέρασμα: Το μικρό μέγεθος δείγματος και η έλλειψη ισχύος αποτελούν τους πιθανούς λόγους που δεν εντοπίστηκε κάποια σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ του γενετικού και του περιβαλλοντικού παράγοντα. Τα ευρήματά μας δικαιολογούν περαιτέρω διερεύνηση με σκοπό την ανάπτυξη συστάσεων για την πρόληψη ασθενειών.","Background:Study of gene-environment interaction is important for improving accuracy and precision in the assessment of both genetic and environmental influences. Implementation of these studies usually requires a group of patients and a group of controls.However, the selection of the control group has been associated with problems.Thus, new methods, such as case-only analysis, have been created to study such interactions.The objective of this study is to compare the case-only and case-control designs using data from patients with melanoma. Methods: We used data from UK Biobank. We studied 20 genetic polymorphisms that have been shown to be related to the risk of melanoma at a genome-wide level.1,038 people with melanoma and 321,570 healthy controls were enrolled.Using and comparing a case-control and a case-only design, we performed logistic regression analyses to investigate statistical interactions between each one genetic polymorphism and solar radiation. Results:A genetic polymorphism was statistically significant at a significance level of 5x10-8. However, under the interaction models, no association found statistically significant leading to the conclusion that exposure to solar radiation and each of the 20 genetic polymorphisms separately did not have a common effect. Conclusions: The small sample size and lack of power are the possible reasons why no significant interaction between the genetic and environmental factors has been identified.Our findings warrant further investigation in epidemiological and functional studies to aid in the development of recommendations for disease prevention."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίου - περιβάλλοντος για το μελάνωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάνου Μαρία","Manou Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Οι μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίου – περιβάλλοντος αποτελούν έναν σημαντικό σχεδιασμό για τη βελτίωση της ακρίβειας της εκτίμησης τόσο των γενετικών όσο και των περιβαλλοντικών επιδράσεων. Για την υλοποίηση αυτών των μελετών συνήθως χρειάζονται μια ομάδα ασθενών και μια ελέγχου. Η επιλογή όμως της ομάδας ελέγχου συχνά επιφέρει προβλήματα. Έτσι, νέες μέθοδοι, όπως η ανάλυση case-only, έχουν προταθεί για την καλύτερη διεξαγωγή συμπερασμάτων. Στη συγκεκριμένη εργασία γίνεται μια σύγκριση των case-control και case-only μεθόδων. Μέθοδοι: Χρησιμοποιήσαμε δεδομένα από τη βιοτράπεζαUKBiobank. Μελετήσαμε 20 γενετικούς πολυμορφισμούς που έχει αποδειχθεί ότι σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος σε ευρυγονιδιωματικό επίπεδο. Έλαβαν μέρος 1,038 άτομα με μελάνωμα και 321,570 υγιείς μάρτυρες. Υπολογίσαμε και συγκρίναμε ORs των αλληλεπιδράσεων καθώς και τα διαστήματα εμπιστοσύνης που προέκυψαν ύστερα από την εκτέλεση της λογιστικής παλινδρόμησης για τους δύο σχεδιασμούς έρευνας. Αποτελέσματα: Ένας γενετικός πολυμορφισμός ήταν στατιστικά σημαντικός σε επίπεδο σημαντικότητας 5x10-8. Παρόλα αυτά, στα μοντέλα ελέγχου των αλληλεπιδράσεων με τις δύο μεθόδους, καμία σχέση δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική οδηγώντας στο συμπέρασμα πως η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και ο κάθε ένας από τους 20 γενετικούς πολυμορφισμούς ξεχωριστά δεν είχαν κοινή επίδραση. Συμπέρασμα: Το μικρό μέγεθος δείγματος και η έλλειψη ισχύος αποτελούν τους πιθανούς λόγους που δεν εντοπίστηκε κάποια σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ του γενετικού και του περιβαλλοντικού παράγοντα. Τα ευρήματά μας δικαιολογούν περαιτέρω διερεύνηση με σκοπό την ανάπτυξη συστάσεων για την πρόληψη ασθενειών.","Background:Study of gene-environment interaction is important for improving accuracy and precision in the assessment of both genetic and environmental influences. Implementation of these studies usually requires a group of patients and a group of controls.However, the selection of the control group has been associated with problems.Thus, new methods, such as case-only analysis, have been created to study such interactions.The objective of this study is to compare the case-only and case-control designs using data from patients with melanoma. Methods: We used data from UK Biobank. We studied 20 genetic polymorphisms that have been shown to be related to the risk of melanoma at a genome-wide level.1,038 people with melanoma and 321,570 healthy controls were enrolled.Using and comparing a case-control and a case-only design, we performed logistic regression analyses to investigate statistical interactions between each one genetic polymorphism and solar radiation. Results:A genetic polymorphism was statistically significant at a significance level of 5x10-8. However, under the interaction models, no association found statistically significant leading to the conclusion that exposure to solar radiation and each of the 20 genetic polymorphisms separately did not have a common effect. Conclusions: The small sample size and lack of power are the possible reasons why no significant interaction between the genetic and environmental factors has been identified.Our findings warrant further investigation in epidemiological and functional studies to aid in the development of recommendations for disease prevention."],"dc:identifier":["uoadl:2924859","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2924859"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίου - περιβάλλοντος για το μελάνωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:09Z"}