{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925071"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925071","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιδημιολογική διερεύνηση αρτηριακών και μικτών ελκών με βάση τα δεδομένα του ηλεκτρονικού αρχείου της Μονάδας Ημερήσιας Νοσηλείας των Ελκών του Νοσοκομείου «A. Συγγρός»","abstract":"ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η συχνότητα των μικτών ελκών (ΜΕ) των κάτω άκρων, όπου συνδυάζεται η φλεβική με την αρτηριακή ανεπάρκεια, αναμένεται ότι θα αυξηθεί τα επόμενα έτη λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της αναμενόμενης αύξησης της επίπτωσης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, τα έλκη αυτά δεν έχουν μελετηθεί αρκετά και υπάρχει έλλειψη τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών για την αξιολόγηση και διαχείρισή τους. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην καταγραφή των κύριων κλινικών χαρακτηριστικών και της κλινικής πορείας των μικτών ελκών (ΜΕ), στη διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την ευνοϊκή ή δυσμενή πορεία τους καθώς και στην ανεύρεση των κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών του πληθυσμού που τα εμφανίζει. Τα μεικτά έλκη θα συγκριθούν με τα αρτηριακά (ΑΕ) ως προς τους παραπάνω στόχους. ΥΛΙΚΟ: Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται από 159 ασθενείς (84 άνδρες και 75 γυναίκες) με άτονα έλκη των κάτω άκρων (συγκεκριμένα των κνημών), καταγραμμένους στο αρχείο της Ημερήσιας Νοσηλείας των Ελκών, στο Νοσ. “Α. Συγγρός” στην Αθήνα. Συγκρίθηκαν 89 ασθενείς με ΜΕ με 70 ασθενείς με ΑΕ, αφού η διάγνωση επιβεβαιώθηκε από τα ευρήματα της υπερηχητικής αγγειογραφίας των φλεβών και αρτηριών αντίστοιχα των κάτω άκρων και για τους δύο τύπους ελκών, συνυπολογίζοντας το ιατρικό ιστορικό, τον σφυροβραχιόνιο δείκτη (ABI) και συνοδά κλινικά στοιχεία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούσαν δημογραφικά και ατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών, το ιατρικό ιστορικό, 51 τα κύρια κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών, τη συμπτωματολογία, την κλινική πορεία, τη θεραπευτική προσέγγιση καθώς και στοιχεία του τρόπου ζωής και συνοδών παθήσεων των ασθενών. Χαρακτηριστικά των δύο τύπων ελκών συγκρίθηκαν και αναλύθηκαν με μη παραμετρικές δοκιμασίες χ2 ή T-test ή εναλλακτικά με Fisher’s Exact test ή Mann-Whitney U test και Kolmogorov-Smirnov test. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε η λογαριθμιστική παλινδρόμηση (logistic regression) στο πλαίσιο της πολυπαραγοντικής ανάλυσης και με στόχο τη σύγκριση των ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ομάδα αναφοράς). Ελέγχθηκε επιπλέον ο χρόνος και ο ρυθμός επούλωσης των δύο τύπων ελκών με ανάλυση Kaplan-Meier και μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox, αντίστοιχα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο τελικός πληθυσμός αποτελείται από 159 άτομα (84 άνδρες και 75 γυναίκες), εκ των οποίων 89 ασθενείς με ΜΕ (μέσης ηλικίας 74.8 έτη) και 70 ασθενείς με ΑΕ (μέσης ηλικίας 76.4 έτη). Τα ποσοστά των κλινικών χαρακτηριστικών των ελκών, όπως η μελάγχρωση, η ίνωση, το οίδημα και η φλεγμονή διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο τύπων ελκών. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έφεραν ΜΕ είχαν κατά 60% μικρότερη πιθανότητα να καπνίζουν σε σχέση με αυτούς που έφεραν ΑΕ [Σχετικός λόγος ΣΛ=0.40, 95% Όρια Αξιοπιστίας (95%ΟΑ): 0.18-0.90]. Η λιποδερματοσκλήρυνση και η τοπική υπερμελάγχρωση απαντήθηκε περίπου 11 (ΣΛ=11.10, 95% ΟΑ: 4.40-28.03) και 17 (ΣΛ=17.09, 95% ΟΑ:5.98-48.87) φορές, αντίστοιχα, συχνότερα στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με τους ασθενείς με ΑΕ. Επιπρόσθετα, το μικρό και το μέτριο οίδημα παρατηρήθηκε κατά 3 και 5 φορές συχνότερα, αντίστοιχα, στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με ΑΕ στο ίδιο πολυπαραγοντικό μοντέλο. Τέλος, ο νεκρωτικός πυθμένας ήταν λιγότερο πιθανό να απαντηθεί στα ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ΣΛ=0.29, 95% ΟΑ:0.12-0.69). Οι υπόλοιπες συσχετίσεις δε βρέθηκαν στατιστικά 52 σημαντικές. Επίσης, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές ως προς τον χρόνο και τον ρυθμό επούλωσης μεταξύ των δύο τύπων ελκών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών -συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ατομικών χαρακτηριστικών των ασθενών- φαίνεται ότι διαφέρουν μεταξύ των δύο τύπων ελκών και ότι η γνώση τους, εφόσον επαληθευτεί και από άλλες μελέτες, θα μπορούσε να συμβάλλει στην καλύτερη αξιολόγηση και διαχείριση των μικτών ελκών.","abstract_html":"ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η συχνότητα των μικτών ελκών (ΜΕ) των κάτω άκρων, όπου συνδυάζεται η φλεβική με την αρτηριακή ανεπάρκεια, αναμένεται ότι θα αυξηθεί τα επόμενα έτη λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της αναμενόμενης αύξησης της επίπτωσης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, τα έλκη αυτά δεν έχουν μελετηθεί αρκετά και υπάρχει έλλειψη τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών για την αξιολόγηση και διαχείρισή τους. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην καταγραφή των κύριων κλινικών χαρακτηριστικών και της κλινικής πορείας των μικτών ελκών (ΜΕ), στη διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την ευνοϊκή ή δυσμενή πορεία τους καθώς και στην ανεύρεση των κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών του πληθυσμού που τα εμφανίζει. Τα μεικτά έλκη θα συγκριθούν με τα αρτηριακά (ΑΕ) ως προς τους παραπάνω στόχους. ΥΛΙΚΟ: Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται από 159 ασθενείς (84 άνδρες και 75 γυναίκες) με άτονα έλκη των κάτω άκρων (συγκεκριμένα των κνημών), καταγραμμένους στο αρχείο της Ημερήσιας Νοσηλείας των Ελκών, στο Νοσ. “Α. Συγγρός” στην Αθήνα. Συγκρίθηκαν 89 ασθενείς με ΜΕ με 70 ασθενείς με ΑΕ, αφού η διάγνωση επιβεβαιώθηκε από τα ευρήματα της υπερηχητικής αγγειογραφίας των φλεβών και αρτηριών αντίστοιχα των κάτω άκρων και για τους δύο τύπους ελκών, συνυπολογίζοντας το ιατρικό ιστορικό, τον σφυροβραχιόνιο δείκτη (ABI) και συνοδά κλινικά στοιχεία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούσαν δημογραφικά και ατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών, το ιατρικό ιστορικό, 51 τα κύρια κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών, τη συμπτωματολογία, την κλινική πορεία, τη θεραπευτική προσέγγιση καθώς και στοιχεία του τρόπου ζωής και συνοδών παθήσεων των ασθενών. Χαρακτηριστικά των δύο τύπων ελκών συγκρίθηκαν και αναλύθηκαν με μη παραμετρικές δοκιμασίες χ2 ή T-test ή εναλλακτικά με Fisher’s Exact test ή Mann-Whitney U test και Kolmogorov-Smirnov test. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε η λογαριθμιστική παλινδρόμηση (logistic regression) στο πλαίσιο της πολυπαραγοντικής ανάλυσης και με στόχο τη σύγκριση των ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ομάδα αναφοράς). Ελέγχθηκε επιπλέον ο χρόνος και ο ρυθμός επούλωσης των δύο τύπων ελκών με ανάλυση Kaplan-Meier και μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox, αντίστοιχα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο τελικός πληθυσμός αποτελείται από 159 άτομα (84 άνδρες και 75 γυναίκες), εκ των οποίων 89 ασθενείς με ΜΕ (μέσης ηλικίας 74.8 έτη) και 70 ασθενείς με ΑΕ (μέσης ηλικίας 76.4 έτη). Τα ποσοστά των κλινικών χαρακτηριστικών των ελκών, όπως η μελάγχρωση, η ίνωση, το οίδημα και η φλεγμονή διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο τύπων ελκών. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έφεραν ΜΕ είχαν κατά 60% μικρότερη πιθανότητα να καπνίζουν σε σχέση με αυτούς που έφεραν ΑΕ [Σχετικός λόγος ΣΛ=0.40, 95% Όρια Αξιοπιστίας (95%ΟΑ): 0.18-0.90]. Η λιποδερματοσκλήρυνση και η τοπική υπερμελάγχρωση απαντήθηκε περίπου 11 (ΣΛ=11.10, 95% ΟΑ: 4.40-28.03) και 17 (ΣΛ=17.09, 95% ΟΑ:5.98-48.87) φορές, αντίστοιχα, συχνότερα στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με τους ασθενείς με ΑΕ. Επιπρόσθετα, το μικρό και το μέτριο οίδημα παρατηρήθηκε κατά 3 και 5 φορές συχνότερα, αντίστοιχα, στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με ΑΕ στο ίδιο πολυπαραγοντικό μοντέλο. Τέλος, ο νεκρωτικός πυθμένας ήταν λιγότερο πιθανό να απαντηθεί στα ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ΣΛ=0.29, 95% ΟΑ:0.12-0.69). Οι υπόλοιπες συσχετίσεις δε βρέθηκαν στατιστικά 52 σημαντικές. Επίσης, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές ως προς τον χρόνο και τον ρυθμό επούλωσης μεταξύ των δύο τύπων ελκών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών -συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ατομικών χαρακτηριστικών των ασθενών- φαίνεται ότι διαφέρουν μεταξύ των δύο τύπων ελκών και ότι η γνώση τους, εφόσον επαληθευτεί και από άλλες μελέτες, θα μπορούσε να συμβάλλει στην καλύτερη αξιολόγηση και διαχείριση των μικτών ελκών.","abstract_has_math":false,"creators":["Σγόντζου Θέμις","Sgontzou Themis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925071"],"render_values":[{"text":"uoadl:2925071","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925071","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925071","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2925071","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σγόντζου Θέμις","Sgontzou Themis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925071","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925071"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η συχνότητα των μικτών ελκών (ΜΕ) των κάτω άκρων, όπου συνδυάζεται η φλεβική με την αρτηριακή ανεπάρκεια, αναμένεται ότι θα αυξηθεί τα επόμενα έτη λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της αναμενόμενης αύξησης της επίπτωσης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, τα έλκη αυτά δεν έχουν μελετηθεί αρκετά και υπάρχει έλλειψη τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών για την αξιολόγηση και διαχείρισή τους. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην καταγραφή των κύριων κλινικών χαρακτηριστικών και της κλινικής πορείας των μικτών ελκών (ΜΕ), στη διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την ευνοϊκή ή δυσμενή πορεία τους καθώς και στην ανεύρεση των κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών του πληθυσμού που τα εμφανίζει. Τα μεικτά έλκη θα συγκριθούν με τα αρτηριακά (ΑΕ) ως προς τους παραπάνω στόχους. ΥΛΙΚΟ: Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται από 159 ασθενείς (84 άνδρες και 75 γυναίκες) με άτονα έλκη των κάτω άκρων (συγκεκριμένα των κνημών), καταγραμμένους στο αρχείο της Ημερήσιας Νοσηλείας των Ελκών, στο Νοσ. “Α. Συγγρός” στην Αθήνα. Συγκρίθηκαν 89 ασθενείς με ΜΕ με 70 ασθενείς με ΑΕ, αφού η διάγνωση επιβεβαιώθηκε από τα ευρήματα της υπερηχητικής αγγειογραφίας των φλεβών και αρτηριών αντίστοιχα των κάτω άκρων και για τους δύο τύπους ελκών, συνυπολογίζοντας το ιατρικό ιστορικό, τον σφυροβραχιόνιο δείκτη (ABI) και συνοδά κλινικά στοιχεία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούσαν δημογραφικά και ατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών, το ιατρικό ιστορικό, 51 τα κύρια κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών, τη συμπτωματολογία, την κλινική πορεία, τη θεραπευτική προσέγγιση καθώς και στοιχεία του τρόπου ζωής και συνοδών παθήσεων των ασθενών. Χαρακτηριστικά των δύο τύπων ελκών συγκρίθηκαν και αναλύθηκαν με μη παραμετρικές δοκιμασίες χ2 ή T-test ή εναλλακτικά με Fisher’s Exact test ή Mann-Whitney U test και Kolmogorov-Smirnov test. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε η λογαριθμιστική παλινδρόμηση (logistic regression) στο πλαίσιο της πολυπαραγοντικής ανάλυσης και με στόχο τη σύγκριση των ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ομάδα αναφοράς). Ελέγχθηκε επιπλέον ο χρόνος και ο ρυθμός επούλωσης των δύο τύπων ελκών με ανάλυση Kaplan-Meier και μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox, αντίστοιχα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο τελικός πληθυσμός αποτελείται από 159 άτομα (84 άνδρες και 75 γυναίκες), εκ των οποίων 89 ασθενείς με ΜΕ (μέσης ηλικίας 74.8 έτη) και 70 ασθενείς με ΑΕ (μέσης ηλικίας 76.4 έτη). Τα ποσοστά των κλινικών χαρακτηριστικών των ελκών, όπως η μελάγχρωση, η ίνωση, το οίδημα και η φλεγμονή διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο τύπων ελκών. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έφεραν ΜΕ είχαν κατά 60% μικρότερη πιθανότητα να καπνίζουν σε σχέση με αυτούς που έφεραν ΑΕ [Σχετικός λόγος ΣΛ=0.40, 95% Όρια Αξιοπιστίας (95%ΟΑ): 0.18-0.90]. Η λιποδερματοσκλήρυνση και η τοπική υπερμελάγχρωση απαντήθηκε περίπου 11 (ΣΛ=11.10, 95% ΟΑ: 4.40-28.03) και 17 (ΣΛ=17.09, 95% ΟΑ:5.98-48.87) φορές, αντίστοιχα, συχνότερα στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με τους ασθενείς με ΑΕ. Επιπρόσθετα, το μικρό και το μέτριο οίδημα παρατηρήθηκε κατά 3 και 5 φορές συχνότερα, αντίστοιχα, στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με ΑΕ στο ίδιο πολυπαραγοντικό μοντέλο. Τέλος, ο νεκρωτικός πυθμένας ήταν λιγότερο πιθανό να απαντηθεί στα ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ΣΛ=0.29, 95% ΟΑ:0.12-0.69). Οι υπόλοιπες συσχετίσεις δε βρέθηκαν στατιστικά 52 σημαντικές. Επίσης, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές ως προς τον χρόνο και τον ρυθμό επούλωσης μεταξύ των δύο τύπων ελκών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών -συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ατομικών χαρακτηριστικών των ασθενών- φαίνεται ότι διαφέρουν μεταξύ των δύο τύπων ελκών και ότι η γνώση τους, εφόσον επαληθευτεί και από άλλες μελέτες, θα μπορούσε να συμβάλλει στην καλύτερη αξιολόγηση και διαχείριση των μικτών ελκών.","Background: Incidence of mixed leg ulcers (MLU), in which venous and arterial insufficiency is combined, is expected to rise in the following years due to the aging of the population and the anticipated rise in diabetes mellitus type 2. Nevertheless, little is known about this type of ulcers and there is lack of evidence-based clinical guidelines for their successful management. Purpose: The aim of this study was to describe the main clinical characteristics and the clinical course of mixed leg ulcers, to identify the parameters that are associated with a favorable or non-favorable outcome, as well as, to study the socio-demographic characteristics of the patients suffering from MLU. A comparison was made with arterial leg ulcers (ALU). Material: The study population consisted of 159 patients (84 men and 75 women) with chronic ulcers of the lower extremities, namely the tibias, which were registered in the Daily Hospitalization Department of Ulcers, in the Hospital \"A. Syggros\" in Athens, Greece. A total of 89 patients with MLU and 70 patients with ALU were compared, after the verification of their diagnosis with ultrasonic angiography of the veins and arteries, taking into account the medical history, the ankle-brachial index (ABI) and accompanying clinical data. Methodology: Data collection included the main available demographic and individual characteristics of the patients, their medical history, their lifestyle habits, as well as main clinical characteristics of ulcers, symptoms, clinical course and therapeutic approach. The two types of ulcers were compared and analyzed with nonparametric x2 or t-test, as well as alternatively, with Fisher's Εxact test or Mann-Whitney U test and Kolmogorov-Smirnov 54 test. Multiple logistic regression was also used to highlight the potential differences between the two types of ulcers with respect to several parameters. Finally, the time and rate of healing of ulcers were studied with Kaplan-Meier and Cox proportional risk models for each type of ulcer. Results: Clinical characteristic of the ulcers, such as pigmentation, fibrosis, edema, inflammation were statistically significantly different between the two types of ulcers. From the multiple logistic regression, patients with MLU had 60% lower odds of being current smokers in relation to patients with ALU [odds ratio OR=0.40, 95% confidence intervals 95%CI: 0.18-0.90]. Fibrosis and hyperpigmentation were 11 (OR=11.10, 95% CI: 4.40-28.03) και 17 (OR=17.09, 95% CI: 5.98-48.87) times more frequent among patients with MLU compared to patients with ALU. No differences were observed with respect to time and rhythm of healing among the two types of ulcers. Conclusions: Some clinical, as well as personal characteristics of the patients were different between the two types of ulcers. These differences, if by found other studies also, could contribute in the formation of evidence-based guidelines for the successful management of ulcers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιδημιολογική διερεύνηση αρτηριακών και μικτών ελκών με βάση τα δεδομένα του ηλεκτρονικού αρχείου της Μονάδας Ημερήσιας Νοσηλείας των Ελκών του Νοσοκομείου «A. Συγγρός»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σγόντζου Θέμις","Sgontzou Themis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Η συχνότητα των μικτών ελκών (ΜΕ) των κάτω άκρων, όπου συνδυάζεται η φλεβική με την αρτηριακή ανεπάρκεια, αναμένεται ότι θα αυξηθεί τα επόμενα έτη λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της αναμενόμενης αύξησης της επίπτωσης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, τα έλκη αυτά δεν έχουν μελετηθεί αρκετά και υπάρχει έλλειψη τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών για την αξιολόγηση και διαχείρισή τους. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην καταγραφή των κύριων κλινικών χαρακτηριστικών και της κλινικής πορείας των μικτών ελκών (ΜΕ), στη διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την ευνοϊκή ή δυσμενή πορεία τους καθώς και στην ανεύρεση των κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών του πληθυσμού που τα εμφανίζει. Τα μεικτά έλκη θα συγκριθούν με τα αρτηριακά (ΑΕ) ως προς τους παραπάνω στόχους. ΥΛΙΚΟ: Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται από 159 ασθενείς (84 άνδρες και 75 γυναίκες) με άτονα έλκη των κάτω άκρων (συγκεκριμένα των κνημών), καταγραμμένους στο αρχείο της Ημερήσιας Νοσηλείας των Ελκών, στο Νοσ. “Α. Συγγρός” στην Αθήνα. Συγκρίθηκαν 89 ασθενείς με ΜΕ με 70 ασθενείς με ΑΕ, αφού η διάγνωση επιβεβαιώθηκε από τα ευρήματα της υπερηχητικής αγγειογραφίας των φλεβών και αρτηριών αντίστοιχα των κάτω άκρων και για τους δύο τύπους ελκών, συνυπολογίζοντας το ιατρικό ιστορικό, τον σφυροβραχιόνιο δείκτη (ABI) και συνοδά κλινικά στοιχεία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν τα διαθέσιμα δεδομένα που αφορούσαν δημογραφικά και ατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών, το ιατρικό ιστορικό, 51 τα κύρια κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών, τη συμπτωματολογία, την κλινική πορεία, τη θεραπευτική προσέγγιση καθώς και στοιχεία του τρόπου ζωής και συνοδών παθήσεων των ασθενών. Χαρακτηριστικά των δύο τύπων ελκών συγκρίθηκαν και αναλύθηκαν με μη παραμετρικές δοκιμασίες χ2 ή T-test ή εναλλακτικά με Fisher’s Exact test ή Mann-Whitney U test και Kolmogorov-Smirnov test. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε η λογαριθμιστική παλινδρόμηση (logistic regression) στο πλαίσιο της πολυπαραγοντικής ανάλυσης και με στόχο τη σύγκριση των ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ομάδα αναφοράς). Ελέγχθηκε επιπλέον ο χρόνος και ο ρυθμός επούλωσης των δύο τύπων ελκών με ανάλυση Kaplan-Meier και μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox, αντίστοιχα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο τελικός πληθυσμός αποτελείται από 159 άτομα (84 άνδρες και 75 γυναίκες), εκ των οποίων 89 ασθενείς με ΜΕ (μέσης ηλικίας 74.8 έτη) και 70 ασθενείς με ΑΕ (μέσης ηλικίας 76.4 έτη). Τα ποσοστά των κλινικών χαρακτηριστικών των ελκών, όπως η μελάγχρωση, η ίνωση, το οίδημα και η φλεγμονή διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο τύπων ελκών. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έφεραν ΜΕ είχαν κατά 60% μικρότερη πιθανότητα να καπνίζουν σε σχέση με αυτούς που έφεραν ΑΕ [Σχετικός λόγος ΣΛ=0.40, 95% Όρια Αξιοπιστίας (95%ΟΑ): 0.18-0.90]. Η λιποδερματοσκλήρυνση και η τοπική υπερμελάγχρωση απαντήθηκε περίπου 11 (ΣΛ=11.10, 95% ΟΑ: 4.40-28.03) και 17 (ΣΛ=17.09, 95% ΟΑ:5.98-48.87) φορές, αντίστοιχα, συχνότερα στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με τους ασθενείς με ΑΕ. Επιπρόσθετα, το μικρό και το μέτριο οίδημα παρατηρήθηκε κατά 3 και 5 φορές συχνότερα, αντίστοιχα, στους ασθενείς με ΜΕ σε σχέση με ΑΕ στο ίδιο πολυπαραγοντικό μοντέλο. Τέλος, ο νεκρωτικός πυθμένας ήταν λιγότερο πιθανό να απαντηθεί στα ΜΕ σε σχέση με τα ΑΕ (ΣΛ=0.29, 95% ΟΑ:0.12-0.69). Οι υπόλοιπες συσχετίσεις δε βρέθηκαν στατιστικά 52 σημαντικές. Επίσης, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές ως προς τον χρόνο και τον ρυθμό επούλωσης μεταξύ των δύο τύπων ελκών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ελκών -συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ατομικών χαρακτηριστικών των ασθενών- φαίνεται ότι διαφέρουν μεταξύ των δύο τύπων ελκών και ότι η γνώση τους, εφόσον επαληθευτεί και από άλλες μελέτες, θα μπορούσε να συμβάλλει στην καλύτερη αξιολόγηση και διαχείριση των μικτών ελκών.","Background: Incidence of mixed leg ulcers (MLU), in which venous and arterial insufficiency is combined, is expected to rise in the following years due to the aging of the population and the anticipated rise in diabetes mellitus type 2. Nevertheless, little is known about this type of ulcers and there is lack of evidence-based clinical guidelines for their successful management. Purpose: The aim of this study was to describe the main clinical characteristics and the clinical course of mixed leg ulcers, to identify the parameters that are associated with a favorable or non-favorable outcome, as well as, to study the socio-demographic characteristics of the patients suffering from MLU. A comparison was made with arterial leg ulcers (ALU). Material: The study population consisted of 159 patients (84 men and 75 women) with chronic ulcers of the lower extremities, namely the tibias, which were registered in the Daily Hospitalization Department of Ulcers, in the Hospital \"A. Syggros\" in Athens, Greece. A total of 89 patients with MLU and 70 patients with ALU were compared, after the verification of their diagnosis with ultrasonic angiography of the veins and arteries, taking into account the medical history, the ankle-brachial index (ABI) and accompanying clinical data. Methodology: Data collection included the main available demographic and individual characteristics of the patients, their medical history, their lifestyle habits, as well as main clinical characteristics of ulcers, symptoms, clinical course and therapeutic approach. The two types of ulcers were compared and analyzed with nonparametric x2 or t-test, as well as alternatively, with Fisher's Εxact test or Mann-Whitney U test and Kolmogorov-Smirnov 54 test. Multiple logistic regression was also used to highlight the potential differences between the two types of ulcers with respect to several parameters. Finally, the time and rate of healing of ulcers were studied with Kaplan-Meier and Cox proportional risk models for each type of ulcer. Results: Clinical characteristic of the ulcers, such as pigmentation, fibrosis, edema, inflammation were statistically significantly different between the two types of ulcers. From the multiple logistic regression, patients with MLU had 60% lower odds of being current smokers in relation to patients with ALU [odds ratio OR=0.40, 95% confidence intervals 95%CI: 0.18-0.90]. Fibrosis and hyperpigmentation were 11 (OR=11.10, 95% CI: 4.40-28.03) και 17 (OR=17.09, 95% CI: 5.98-48.87) times more frequent among patients with MLU compared to patients with ALU. No differences were observed with respect to time and rhythm of healing among the two types of ulcers. Conclusions: Some clinical, as well as personal characteristics of the patients were different between the two types of ulcers. These differences, if by found other studies also, could contribute in the formation of evidence-based guidelines for the successful management of ulcers."],"dc:identifier":["uoadl:2925071","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925071"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιδημιολογική διερεύνηση αρτηριακών και μικτών ελκών με βάση τα δεδομένα του ηλεκτρονικού αρχείου της Μονάδας Ημερήσιας Νοσηλείας των Ελκών του Νοσοκομείου «A. Συγγρός»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:09Z"}