{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925207"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925207","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών γονιδίων (SNPs) που εμπλέκονται στις μεταβολικές οδούς του θυρεοειδούς με τα κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά του Συγγενούς Υποθυρεοειδισμού","abstract":"Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 4.000.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 40 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. Οι ασθενείς επιλέχθηκαν σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια: ηλικία (> 3 ετών), φυσιολογική σύλληψη, ηλικία κύησης (> 37 εβδομάδες), έναρξη θεραπείας (<180 ημέρες από τη γέννηση), μονόδυμη κύηση, μη συνδρομικό, φυσιολογικού βάρους γέννησης με ποικιλία στη θεραπεία υποκατάστασης LT-4ν να είναι ελληνικής καταγωγής. 270 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσορμονογένεση ( Ν = 207), Παροδικός (N=63) και Control (Ν=96). Η ομάδα της δυσορμονογένεσης υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (0-2 μg / kg / d) (Ν = 46), μέτριας δόσης (2-3 μg / kg / d) (Ν=105) και υψηλής δόσης (> 3 μg / kg / d) (Ν = 55) για τον ένα χρόνο και ομάδα χαμηλής δόσης (0-1,5 μg / kg / d) (Ν = 37), μέτριας δόσης (1,5 – 2,5 μg / kg / d) (Ν = 93) και υψηλής δόσης (> 2,5 μg / kg / d) (Ν = 64) για τα τρία χρόνια. Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (519 bp, 566 bp, 485 bp για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα (BseLI, FbaI και SpeI για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Ο πολυμορφισμός rs4704397 (PDE8B) φαίνεται να συσχετίζεται με τη δόση υποκατάστασης με L-T4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Στην ομάδα του παροδικού ΣΥ ο rs4704397 συσχετίζεται με το βάρος γέννησης. Ο πολυμορφισμός rs11206244 (DIO1) φαίνεται να συσχετίζεται με το ΒΜΙ στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Τέλος ο πολυμορφισμός rs12095080 (DIO1) συσχετίζεται με την FT4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με παροδικό ΣΥ. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","abstract_html":"Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 4.000.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 40 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. Οι ασθενείς επιλέχθηκαν σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια: ηλικία (&gt; 3 ετών), φυσιολογική σύλληψη, ηλικία κύησης (&gt; 37 εβδομάδες), έναρξη θεραπείας (&lt;180 ημέρες από τη γέννηση), μονόδυμη κύηση, μη συνδρομικό, φυσιολογικού βάρους γέννησης με ποικιλία στη θεραπεία υποκατάστασης LT-4ν να είναι ελληνικής καταγωγής. 270 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσορμονογένεση ( Ν = 207), Παροδικός (N=63) και Control (Ν=96). Η ομάδα της δυσορμονογένεσης υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (0-2 μg / kg / d) (Ν = 46), μέτριας δόσης (2-3 μg / kg / d) (Ν=105) και υψηλής δόσης (&gt; 3 μg / kg / d) (Ν = 55) για τον ένα χρόνο και ομάδα χαμηλής δόσης (0-1,5 μg / kg / d) (Ν = 37), μέτριας δόσης (1,5 – 2,5 μg / kg / d) (Ν = 93) και υψηλής δόσης (&gt; 2,5 μg / kg / d) (Ν = 64) για τα τρία χρόνια. Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (519 bp, 566 bp, 485 bp για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα (BseLI, FbaI και SpeI για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Ο πολυμορφισμός rs4704397 (PDE8B) φαίνεται να συσχετίζεται με τη δόση υποκατάστασης με L-T4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Στην ομάδα του παροδικού ΣΥ ο rs4704397 συσχετίζεται με το βάρος γέννησης. Ο πολυμορφισμός rs11206244 (DIO1) φαίνεται να συσχετίζεται με το ΒΜΙ στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Τέλος ο πολυμορφισμός rs12095080 (DIO1) συσχετίζεται με την FT4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με παροδικό ΣΥ. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαθανασίου Αδαμαντία","Papathanasiou Adamantia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925207"],"render_values":[{"text":"uoadl:2925207","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925207","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925207","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2925207","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαθανασίου Αδαμαντία","Papathanasiou Adamantia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925207","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925207"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 4.000.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 40 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. Οι ασθενείς επιλέχθηκαν σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια: ηλικία (> 3 ετών), φυσιολογική σύλληψη, ηλικία κύησης (> 37 εβδομάδες), έναρξη θεραπείας (<180 ημέρες από τη γέννηση), μονόδυμη κύηση, μη συνδρομικό, φυσιολογικού βάρους γέννησης με ποικιλία στη θεραπεία υποκατάστασης LT-4ν να είναι ελληνικής καταγωγής. 270 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσορμονογένεση ( Ν = 207), Παροδικός (N=63) και Control (Ν=96). Η ομάδα της δυσορμονογένεσης υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (0-2 μg / kg / d) (Ν = 46), μέτριας δόσης (2-3 μg / kg / d) (Ν=105) και υψηλής δόσης (> 3 μg / kg / d) (Ν = 55) για τον ένα χρόνο και ομάδα χαμηλής δόσης (0-1,5 μg / kg / d) (Ν = 37), μέτριας δόσης (1,5 – 2,5 μg / kg / d) (Ν = 93) και υψηλής δόσης (> 2,5 μg / kg / d) (Ν = 64) για τα τρία χρόνια. Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (519 bp, 566 bp, 485 bp για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα (BseLI, FbaI και SpeI για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Ο πολυμορφισμός rs4704397 (PDE8B) φαίνεται να συσχετίζεται με τη δόση υποκατάστασης με L-T4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Στην ομάδα του παροδικού ΣΥ ο rs4704397 συσχετίζεται με το βάρος γέννησης. Ο πολυμορφισμός rs11206244 (DIO1) φαίνεται να συσχετίζεται με το ΒΜΙ στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Τέλος ο πολυμορφισμός rs12095080 (DIO1) συσχετίζεται με την FT4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με παροδικό ΣΥ. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","Background knowledge: Congenital hypothyroidism (CH) is the most frequently encountered Congenital Endocrinopathy, with prevalence 1:1500-3000 births, and may lead to mental subnormality if not diagnosed and treated promptly. The Hellenic Newborn Screening Program was initiated in 1980 and is carried out by Institute of Child Health (ICH) that receives and tests the Guthrie cards from all the maternity hospitals in Greece. More than 4,000,000 neonates have been screened over the last 40 years. ICH in collaboration with the Division of Endocrinology, Diabetes and Metabolism of the First Department of Pediatrics of the National and Kapodistrian University of Athens are responsible for the treatment initiation and the long-term clinical and hormonal follow-up of these patients. Objective and hypothesis: To investigate if SNP’s found in genes associated with Thyroid hormones metabolic pathways can be correlated with some clinical features of CH such as L-T4 replacement therapy response. Patients: Laboratory, clinical and ultrasonographic data were recorded from the medical records of children diagnosed with CH by the Greek neonatal CH screening program. Patients were selected according to the following criteria: age (>3 years old), natural conception, gestational age (>37 weeks), treatment initiation (<180 days from birth), monocytic pregnacy, non- syndromic, non- low birth-weight with a variety in LT-4 substitution therapy, to be of Greek origin. 270 CH patients were divided to subgroups according to their clinical features: Dyshormonogenesis ( Ν = 207), Transient (N=63) and Control (Ν=96). The group of Dyshormonogenesis is subdivided to Low dose group (0-2 μg / kg / d) (Ν = 46), Moderate dose group (2-3 μg / kg / d) (Ν=105) and High dose group (> 3 μg / kg / d) (Ν = 55) for the first year of age and Low dose group (0-1,5 μg / kg / d) (Ν = 37), Moderate dose group (1,5-2,5 μg / kg / d) (Ν = 93) και High dose group (> 2,5 μg / kg / d) (Ν = 64) for the third year of age. Method: The method consists of: 1) genomic isolation from blood sample 2) a PCR amplification (519 bp, 566 bp, 485 bp for rs4704397, rs11206244 and rs12095080 respectively) restriction enzyme digestion ( BseLI, FbaI and SpeI for rs4704397, rs11206244 και rs12095080 respectively) 4) gel electrophoresis. Optimization studies were carried out in order to achieve the best discrimination between the three genotypes. Results: No statistical significant difference found between subgroups for the three genotypes. rs4704397 (PDE8B) was found to correlate with L-T4 dose in the third year of age on CH patients with dyshormonogenesis. rs4704397 (PDE8B) also appears to have an effect on birthweight on Transient CH. rs11206244 (DIO1) was found to correlate with BMI in the third year of age on CH patients with dyshormonogenesis. rs12095080 (DIO1) appears to effect FT4 levels on Transient CH.None of the examined SNPs correlated with any other clinical parameters. Discussion: CH is a multifactorial and polygenetic disease with a variety of features and phenotypes making very difficult to find genetic biomarkers for decision-making and this is also evidenced by the contradictory consequences of the already published studies. The present study is the first attempt to correlate specific polymorphisms with the dose in children with CH with a known pathoetiology of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών γονιδίων (SNPs) που εμπλέκονται στις μεταβολικές οδούς του θυρεοειδούς με τα κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά του Συγγενούς Υποθυρεοειδισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαθανασίου Αδαμαντία","Papathanasiou Adamantia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Βασικές γνώσεις: Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός (ΣΥ) αποτελεί την πιο συχνή συγγενή ενδοκρινοπάθεια, με επιπολασμό 1:1500-3000 γεννήσεις και μπορεί να οδηγήσει σε διανοητικές διαταραχές εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί άμεσα. Το Εθνικό Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνών (ΕΠΠΕΝ) για το ΣΥ ξεκίνησε το 1980 και διεξάγεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού (ΙΥΠ) που λαμβάνει και ελέγχει τις κάρτες Guthrie από όλα τα μαιευτήρια της Ελλάδας. Περισσότερα από 4.000.000 νεογνά έχουν ελεγχθεί τα τελευταία 40 χρόνια. Το ΙΥΠ σε συνεργασία με το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι υπεύθυνοι για την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης καθώς και την μακροχρόνια κλινικοεργαστηριακή παρακολούθηση των ασθενών αυτών. Στόχος και υπόθεση: Η διερεύνηση SNPs που βρίσκονται σε γονίδια που σχετιζόνται με το μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών με σκοπό τη συσχέτισή τους με ορισμένα κλινικά χαρακτηριστικά του ΣΥ, όπως η ανταπόκριση στη θεραπεία ύποκατάστασης με L-T4. Ασθενείς: Τα εργαστηριακά, κλινικά και υπερηχογραφικά δεδομένα καταγράφηκαν από τον ιατρικό φάκελο των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΣΥ από το ΕΠΠΕΝ. Οι ασθενείς επιλέχθηκαν σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια: ηλικία (> 3 ετών), φυσιολογική σύλληψη, ηλικία κύησης (> 37 εβδομάδες), έναρξη θεραπείας (<180 ημέρες από τη γέννηση), μονόδυμη κύηση, μη συνδρομικό, φυσιολογικού βάρους γέννησης με ποικιλία στη θεραπεία υποκατάστασης LT-4ν να είναι ελληνικής καταγωγής. 270 ασθενείς ΣΥ διαιρέθηκαν σε υποομάδες σύμφωνα με τα κλινικά χαρακτηριστικά τους: Δυσορμονογένεση ( Ν = 207), Παροδικός (N=63) και Control (Ν=96). Η ομάδα της δυσορμονογένεσης υποδιαιρείται σε ομάδα χαμηλής δόσης (0-2 μg / kg / d) (Ν = 46), μέτριας δόσης (2-3 μg / kg / d) (Ν=105) και υψηλής δόσης (> 3 μg / kg / d) (Ν = 55) για τον ένα χρόνο και ομάδα χαμηλής δόσης (0-1,5 μg / kg / d) (Ν = 37), μέτριας δόσης (1,5 – 2,5 μg / kg / d) (Ν = 93) και υψηλής δόσης (> 2,5 μg / kg / d) (Ν = 64) για τα τρία χρόνια. Μέθοδος: Η μέθοδος περιλαμβάνει : 1) απομόνωση γενωμικού DNA από ολικό αίμα, 2) ενίσχυση περιοχής με PCR (519 bp, 566 bp, 485 bp για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 3) πέψη με περιοριστικά ένζυμα (BseLI, FbaI και SpeI για τους rs4704397, rs11206244 και rs12095080 αντίστοιχα) 4) ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης. Μελέτες βελτιστοποίησης διεξήχθησαν με σκοπό την επίτευξη της καλύτερης διάκρισης μεταξύ των τριών γονότυπων. Αποτελέσματα: Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων για τους τρεις γονότυπους. Ο πολυμορφισμός rs4704397 (PDE8B) φαίνεται να συσχετίζεται με τη δόση υποκατάστασης με L-T4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Στην ομάδα του παροδικού ΣΥ ο rs4704397 συσχετίζεται με το βάρος γέννησης. Ο πολυμορφισμός rs11206244 (DIO1) φαίνεται να συσχετίζεται με το ΒΜΙ στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με Δυσορμονογένεση. Τέλος ο πολυμορφισμός rs12095080 (DIO1) συσχετίζεται με την FT4 στον 3ο χρόνο ζωής στους ασθενείς με παροδικό ΣΥ. Κανένα από τα εξετασθέντα SNPs δεν συσχετίστηκε με άλλες κλινικές παραμέτρους. Συζήτηση: Καταλήγοντας ο ΣΥ είναι μία πολυπαραγοντική και πολυγονιδιακή νόσος με πληθώρα χαρακτηριστικών και φαινοτύπων γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση γενετικών βιοδείκτων για την λήψη αποφάσεων και αυτό αποδεικνύεται και από τα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών που έχουν ήδη δημοσιευθεί. Η παρούσα μελέτη πρόκειται για την πρώτη μελέτη συσχέτισης των συγκεκριμένων πολυμορφισμών με τη δόση σε παιδιά με ΣΥ και μάλιστα με γνωστή αιτιοπαθολογία της νόσου.","Background knowledge: Congenital hypothyroidism (CH) is the most frequently encountered Congenital Endocrinopathy, with prevalence 1:1500-3000 births, and may lead to mental subnormality if not diagnosed and treated promptly. The Hellenic Newborn Screening Program was initiated in 1980 and is carried out by Institute of Child Health (ICH) that receives and tests the Guthrie cards from all the maternity hospitals in Greece. More than 4,000,000 neonates have been screened over the last 40 years. ICH in collaboration with the Division of Endocrinology, Diabetes and Metabolism of the First Department of Pediatrics of the National and Kapodistrian University of Athens are responsible for the treatment initiation and the long-term clinical and hormonal follow-up of these patients. Objective and hypothesis: To investigate if SNP’s found in genes associated with Thyroid hormones metabolic pathways can be correlated with some clinical features of CH such as L-T4 replacement therapy response. Patients: Laboratory, clinical and ultrasonographic data were recorded from the medical records of children diagnosed with CH by the Greek neonatal CH screening program. Patients were selected according to the following criteria: age (>3 years old), natural conception, gestational age (>37 weeks), treatment initiation (<180 days from birth), monocytic pregnacy, non- syndromic, non- low birth-weight with a variety in LT-4 substitution therapy, to be of Greek origin. 270 CH patients were divided to subgroups according to their clinical features: Dyshormonogenesis ( Ν = 207), Transient (N=63) and Control (Ν=96). The group of Dyshormonogenesis is subdivided to Low dose group (0-2 μg / kg / d) (Ν = 46), Moderate dose group (2-3 μg / kg / d) (Ν=105) and High dose group (> 3 μg / kg / d) (Ν = 55) for the first year of age and Low dose group (0-1,5 μg / kg / d) (Ν = 37), Moderate dose group (1,5-2,5 μg / kg / d) (Ν = 93) και High dose group (> 2,5 μg / kg / d) (Ν = 64) for the third year of age. Method: The method consists of: 1) genomic isolation from blood sample 2) a PCR amplification (519 bp, 566 bp, 485 bp for rs4704397, rs11206244 and rs12095080 respectively) restriction enzyme digestion ( BseLI, FbaI and SpeI for rs4704397, rs11206244 και rs12095080 respectively) 4) gel electrophoresis. Optimization studies were carried out in order to achieve the best discrimination between the three genotypes. Results: No statistical significant difference found between subgroups for the three genotypes. rs4704397 (PDE8B) was found to correlate with L-T4 dose in the third year of age on CH patients with dyshormonogenesis. rs4704397 (PDE8B) also appears to have an effect on birthweight on Transient CH. rs11206244 (DIO1) was found to correlate with BMI in the third year of age on CH patients with dyshormonogenesis. rs12095080 (DIO1) appears to effect FT4 levels on Transient CH.None of the examined SNPs correlated with any other clinical parameters. Discussion: CH is a multifactorial and polygenetic disease with a variety of features and phenotypes making very difficult to find genetic biomarkers for decision-making and this is also evidenced by the contradictory consequences of the already published studies. The present study is the first attempt to correlate specific polymorphisms with the dose in children with CH with a known pathoetiology of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2925207","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925207"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη συσχέτισης πολυμορφισμών γονιδίων (SNPs) που εμπλέκονται στις μεταβολικές οδούς του θυρεοειδούς με τα κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά του Συγγενούς Υποθυρεοειδισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:12Z"}