{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925497"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925497","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"« Η διερεύνηση της σχέσης Διάσπασης Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας με μορφές σχολικού εκφοβισμού »","abstract":"Ο σχολικός εκφοβισμός και βία αποτελεί ένα φαινόμενο που στις μέρες μας έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Συνήθως λαμβάνει χώρα εντός σχολικού χώρου αλλά δεν είναι καθόλου παράξενο να συμβαίνει και εκτός αυτού. Όλο και πιο συχνά παρατηρείται θύματα αυτού του φαινομένου να είναι κυρίως μαθητές με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες. Η συνεκπαίδευση των παιδιών με Ανάγκες, εκτός από θετικά που έχει προσφέρει στον ίδιο τον μαθητή σχετικά με την παροχή γνώσεων, την διαμόρφωση και υλοποίηση πιο υψηλών εκ- παιδευτικών στόχων και την κοινωνική του αποδοχή και εξέλιξη, όπως είναι λογικό, έχει αποφέρει και προβλήματα τόσο στους ίδιους, όσο και στην ευρύτερη σχολική κοινότητα. Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα αποτελεί μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή μη ορατή από πολλούς, ωστόσο φαίνεται να γίνεται αντιληπτή λόγω των διαφορετικών χαρακτηριστικών, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, που παρουσιάζουν τα παιδιά αυτά κατά την ανάπτυξή τους. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά αυτά που καθιστούν τον μαθητή με ΔΕΠ-Υ θύμα ή δράστη ενός εκφοβιστικού γεγονότος και μελετήθηκε ιδιαίτερα η αιτιολογία δημιουργίας τέτοιων περιστατικών με την εμπλοκή αυτών. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι συνήθως οι χαμηλές σχολικές επιδόσεις, η μοναχικότητα, η υπερδραστηριότητα, η έντονη παρόρμηση και η δυσκολία διαχείρισης και απόρριψης των κακόβουλων σχολίων. Η οικογένεια, το σχολείο και οι παρέες συνομηλίκων φαίνεται να αποτελούν παράγοντες που συντελούν στην εξέλιξη του σχολικού εκφοβισμού και είναι γεγονός ότι όσο νωρίτερα γίνει η αναγνώρισή του φαινομένου από αυτούς, τόσο το ταχύτερο θα λάβει διαφορετική έκβαση η κατάσταση. Επιπλέον, αναλύονται τρόποι παρέμβασης στον σχολικό εκφοβισμό μέσω της οικογένειας και του σχολικού πλαισίου. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία εάν οι ίδιοι που σχετίζονται με τους μαθητές με ΔΕΠΥ δεν αποδεχτούν την διαφορετικότητά τους, αλλιώς δεν είναι σε θέση να συντελέσουν στην οριστική παύση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού. Απεναντίας τον τροφοδοτούν και ορισμένες φορές είναι υπεύθυνοι για την εξέλιξή του.","abstract_html":"Ο σχολικός εκφοβισμός και βία αποτελεί ένα φαινόμενο που στις μέρες μας έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Συνήθως λαμβάνει χώρα εντός σχολικού χώρου αλλά δεν είναι καθόλου παράξενο να συμβαίνει και εκτός αυτού. Όλο και πιο συχνά παρατηρείται θύματα αυτού του φαινομένου να είναι κυρίως μαθητές με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες. Η συνεκπαίδευση των παιδιών με Ανάγκες, εκτός από θετικά που έχει προσφέρει στον ίδιο τον μαθητή σχετικά με την παροχή γνώσεων, την διαμόρφωση και υλοποίηση πιο υψηλών εκ- παιδευτικών στόχων και την κοινωνική του αποδοχή και εξέλιξη, όπως είναι λογικό, έχει αποφέρει και προβλήματα τόσο στους ίδιους, όσο και στην ευρύτερη σχολική κοινότητα. Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα αποτελεί μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή μη ορατή από πολλούς, ωστόσο φαίνεται να γίνεται αντιληπτή λόγω των διαφορετικών χαρακτηριστικών, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, που παρουσιάζουν τα παιδιά αυτά κατά την ανάπτυξή τους. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά αυτά που καθιστούν τον μαθητή με ΔΕΠ-Υ θύμα ή δράστη ενός εκφοβιστικού γεγονότος και μελετήθηκε ιδιαίτερα η αιτιολογία δημιουργίας τέτοιων περιστατικών με την εμπλοκή αυτών. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι συνήθως οι χαμηλές σχολικές επιδόσεις, η μοναχικότητα, η υπερδραστηριότητα, η έντονη παρόρμηση και η δυσκολία διαχείρισης και απόρριψης των κακόβουλων σχολίων. Η οικογένεια, το σχολείο και οι παρέες συνομηλίκων φαίνεται να αποτελούν παράγοντες που συντελούν στην εξέλιξη του σχολικού εκφοβισμού και είναι γεγονός ότι όσο νωρίτερα γίνει η αναγνώρισή του φαινομένου από αυτούς, τόσο το ταχύτερο θα λάβει διαφορετική έκβαση η κατάσταση. Επιπλέον, αναλύονται τρόποι παρέμβασης στον σχολικό εκφοβισμό μέσω της οικογένειας και του σχολικού πλαισίου. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία εάν οι ίδιοι που σχετίζονται με τους μαθητές με ΔΕΠΥ δεν αποδεχτούν την διαφορετικότητά τους, αλλιώς δεν είναι σε θέση να συντελέσουν στην οριστική παύση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού. Απεναντίας τον τροφοδοτούν και ορισμένες φορές είναι υπεύθυνοι για την εξέλιξή του.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξάκη Νίκη","Alexaki Niki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2021,"date_issued":"2021","date_published":"2021","updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925497"],"render_values":[{"text":"uoadl:2925497","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925497","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925497","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2925497","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξάκη Νίκη","Alexaki Niki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2021"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925497"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σχολικός εκφοβισμός και βία αποτελεί ένα φαινόμενο που στις μέρες μας έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Συνήθως λαμβάνει χώρα εντός σχολικού χώρου αλλά δεν είναι καθόλου παράξενο να συμβαίνει και εκτός αυτού. Όλο και πιο συχνά παρατηρείται θύματα αυτού του φαινομένου να είναι κυρίως μαθητές με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες. Η συνεκπαίδευση των παιδιών με Ανάγκες, εκτός από θετικά που έχει προσφέρει στον ίδιο τον μαθητή σχετικά με την παροχή γνώσεων, την διαμόρφωση και υλοποίηση πιο υψηλών εκ- παιδευτικών στόχων και την κοινωνική του αποδοχή και εξέλιξη, όπως είναι λογικό, έχει αποφέρει και προβλήματα τόσο στους ίδιους, όσο και στην ευρύτερη σχολική κοινότητα. Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα αποτελεί μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή μη ορατή από πολλούς, ωστόσο φαίνεται να γίνεται αντιληπτή λόγω των διαφορετικών χαρακτηριστικών, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, που παρουσιάζουν τα παιδιά αυτά κατά την ανάπτυξή τους. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά αυτά που καθιστούν τον μαθητή με ΔΕΠ-Υ θύμα ή δράστη ενός εκφοβιστικού γεγονότος και μελετήθηκε ιδιαίτερα η αιτιολογία δημιουργίας τέτοιων περιστατικών με την εμπλοκή αυτών. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι συνήθως οι χαμηλές σχολικές επιδόσεις, η μοναχικότητα, η υπερδραστηριότητα, η έντονη παρόρμηση και η δυσκολία διαχείρισης και απόρριψης των κακόβουλων σχολίων. Η οικογένεια, το σχολείο και οι παρέες συνομηλίκων φαίνεται να αποτελούν παράγοντες που συντελούν στην εξέλιξη του σχολικού εκφοβισμού και είναι γεγονός ότι όσο νωρίτερα γίνει η αναγνώρισή του φαινομένου από αυτούς, τόσο το ταχύτερο θα λάβει διαφορετική έκβαση η κατάσταση. Επιπλέον, αναλύονται τρόποι παρέμβασης στον σχολικό εκφοβισμό μέσω της οικογένειας και του σχολικού πλαισίου. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία εάν οι ίδιοι που σχετίζονται με τους μαθητές με ΔΕΠΥ δεν αποδεχτούν την διαφορετικότητά τους, αλλιώς δεν είναι σε θέση να συντελέσουν στην οριστική παύση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού. Απεναντίας τον τροφοδοτούν και ορισμένες φορές είναι υπεύθυνοι για την εξέλιξή του.","Nowadays, school bullying and violence is a phenomenon that assumes great proportions. It usually takes place inside within classroom, but it would not be strange to occurourside of it. It has been observed that students with special educational needs are more and more likely to become victims of this phenomenon. The inclusion of children with needs, aside from the positives it has provided the pupils themselves, considering the learning process, the formu- lation and implementation of higher educational goals, and their social acceptance and de- velopment, as is reasonable, has brought problems to both of them, as well as the wider school community. Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is a neurodevelopmental disorder not seen by many, which surprisingly seems to be perceived due to the different characteristics, compared to the general population, that these children present during their development. The purpose of the present study is to investigate these characteristics that make a student with ADHD a victim or perpetrator of a bullying incident, and the rationale behind the incidence of such incidents has been studied in particular. These characteristics are usually low school performance, loneliness, overactivity, strong impulse, and difficulty managing and rejecting malicious comments. The family, school and peer groups appear to be contributing factors in the development of school bullying, and the fact is that the sooner the recognition of the phenomenon occurs, the sooner the situation will change. In addition, ways to intervene in school bullying through the family and school context are analyzed. To sum up, it is worth noting that all of this is irrelevant if the students themselves with ADHD do not accept their difference, otherwise they are unable to permanently curb the bullying phenomenon. They feed on it and are sometimes responsible for its evolution."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["« Η διερεύνηση της σχέσης Διάσπασης Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας με μορφές σχολικού εκφοβισμού »"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξάκη Νίκη","Alexaki Niki"],"dc:date":["2021"],"dc:description":["Ο σχολικός εκφοβισμός και βία αποτελεί ένα φαινόμενο που στις μέρες μας έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Συνήθως λαμβάνει χώρα εντός σχολικού χώρου αλλά δεν είναι καθόλου παράξενο να συμβαίνει και εκτός αυτού. Όλο και πιο συχνά παρατηρείται θύματα αυτού του φαινομένου να είναι κυρίως μαθητές με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες. Η συνεκπαίδευση των παιδιών με Ανάγκες, εκτός από θετικά που έχει προσφέρει στον ίδιο τον μαθητή σχετικά με την παροχή γνώσεων, την διαμόρφωση και υλοποίηση πιο υψηλών εκ- παιδευτικών στόχων και την κοινωνική του αποδοχή και εξέλιξη, όπως είναι λογικό, έχει αποφέρει και προβλήματα τόσο στους ίδιους, όσο και στην ευρύτερη σχολική κοινότητα. Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα αποτελεί μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή μη ορατή από πολλούς, ωστόσο φαίνεται να γίνεται αντιληπτή λόγω των διαφορετικών χαρακτηριστικών, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, που παρουσιάζουν τα παιδιά αυτά κατά την ανάπτυξή τους. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να ερευνήσει τα χαρακτηριστικά αυτά που καθιστούν τον μαθητή με ΔΕΠ-Υ θύμα ή δράστη ενός εκφοβιστικού γεγονότος και μελετήθηκε ιδιαίτερα η αιτιολογία δημιουργίας τέτοιων περιστατικών με την εμπλοκή αυτών. Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι συνήθως οι χαμηλές σχολικές επιδόσεις, η μοναχικότητα, η υπερδραστηριότητα, η έντονη παρόρμηση και η δυσκολία διαχείρισης και απόρριψης των κακόβουλων σχολίων. Η οικογένεια, το σχολείο και οι παρέες συνομηλίκων φαίνεται να αποτελούν παράγοντες που συντελούν στην εξέλιξη του σχολικού εκφοβισμού και είναι γεγονός ότι όσο νωρίτερα γίνει η αναγνώρισή του φαινομένου από αυτούς, τόσο το ταχύτερο θα λάβει διαφορετική έκβαση η κατάσταση. Επιπλέον, αναλύονται τρόποι παρέμβασης στον σχολικό εκφοβισμό μέσω της οικογένειας και του σχολικού πλαισίου. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία εάν οι ίδιοι που σχετίζονται με τους μαθητές με ΔΕΠΥ δεν αποδεχτούν την διαφορετικότητά τους, αλλιώς δεν είναι σε θέση να συντελέσουν στην οριστική παύση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού. Απεναντίας τον τροφοδοτούν και ορισμένες φορές είναι υπεύθυνοι για την εξέλιξή του.","Nowadays, school bullying and violence is a phenomenon that assumes great proportions. It usually takes place inside within classroom, but it would not be strange to occurourside of it. It has been observed that students with special educational needs are more and more likely to become victims of this phenomenon. The inclusion of children with needs, aside from the positives it has provided the pupils themselves, considering the learning process, the formu- lation and implementation of higher educational goals, and their social acceptance and de- velopment, as is reasonable, has brought problems to both of them, as well as the wider school community. Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is a neurodevelopmental disorder not seen by many, which surprisingly seems to be perceived due to the different characteristics, compared to the general population, that these children present during their development. The purpose of the present study is to investigate these characteristics that make a student with ADHD a victim or perpetrator of a bullying incident, and the rationale behind the incidence of such incidents has been studied in particular. These characteristics are usually low school performance, loneliness, overactivity, strong impulse, and difficulty managing and rejecting malicious comments. The family, school and peer groups appear to be contributing factors in the development of school bullying, and the fact is that the sooner the recognition of the phenomenon occurs, the sooner the situation will change. In addition, ways to intervene in school bullying through the family and school context are analyzed. To sum up, it is worth noting that all of this is irrelevant if the students themselves with ADHD do not accept their difference, otherwise they are unable to permanently curb the bullying phenomenon. They feed on it and are sometimes responsible for its evolution."],"dc:identifier":["uoadl:2925497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925497"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["« Η διερεύνηση της σχέσης Διάσπασης Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας με μορφές σχολικού εκφοβισμού »"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z"}