{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925527"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925527","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συνεργατικές πρακτικές και Επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής","abstract":"Τα τελευταία χρόνια, η εκπαίδευση ήρθε αντιμέτωπη με πληθώρα αλλαγών (κυριαρχία της γνώσης, παγκοσμιοποίηση, εισαγωγή της Νέας Δημόσιας Διοίκησης, επικράτηση όρων, όπως ποιότητα, αποτελεσματικότητα, επιτελεστικότητα). Όλα τα παραπάνω επηρέασαν αναπόφευκτα τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων και κατ’ επέκταση, το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Σε αυτό το περιβάλλον των υψηλών απαιτήσεων, το σχολείο μετατρέπεται από φορέα μετάδοσης γνώσης σε οργανισμό μάθησης και ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να διαθέτει ένα πλαίσιο ικανοτήτων, όπου κυρίαρχη θέση κατέχει η συνεργασία, καθώς και να επαναπροσδιορίζει τον επαγγελματισμό του, μετέχοντας σε πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης. Η συνεργασία παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία επαγγελματικής ανάπτυξης, καθώς μέσα από αυτή οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη. Οι συνεργατικές πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τους ερευνητές. Ωστόσο, οι έως τώρα έρευνες στο χώρο της Προσχολικής Αγωγής ήταν ελάχιστες. Η απουσία ερευνών, η σημασία της επαγγελματικής ανάπτυξης και η συσχέτισή της με τις συνεργατικές πρακτικές αποτέλεσαν τα κίνητρα για τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης έρευνας. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στις συνεργατικές πρακτικές και την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Για την παρούσα έρευνα, επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση (ερωτηματολόγιο). Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα 103 εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Μεταξύ των πιο σημαντικών ευρημάτων είναι ότι οι εκπαιδευτικοί Προσχολικής Αγωγής συνεργάζονται περισσότερο για παιδαγωγικά ζητήματα και προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων και ως επί το πλείστον, ανταλλάσσουν εκπαιδευτικό υλικό και διδακτικές πρακτικές. Στα νηπιαγωγεία, εφαρμόζεται κυρίως η συμμετοχή σε επιμορφωτικές δράσεις και οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν περισσότερο σε συνδιδασκαλίες και επιμορφώσεις και θεωρούν ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές έχουν συμβάλει έως τώρα στην επαγγελματική τους ανάπτυξη. Η έλλειψη χρόνου λόγω φόρτου εργασίας αποτελεί τον κύριο ανασταλτικό παράγοντα συμμετοχής τους σε προγράμματα συνεργατικής επαγγελματικής μάθησης. Η έρευνα, επίσης, έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πληθώρα οφελών από τη συμμετοχή τους σε συνεργατικές πρακτικές και θεωρούν σημαντικούς παράγοντες για την προώθηση των συνεργατικών πρακτικών και της επαγγελματικής τους ανάπτυξης, τόσο την ύπαρξη κατάλληλων συνθηκών για συνεργασία, όσο και τον ρόλο της Προϊσταμένης του νηπιαγωγείου.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια, η εκπαίδευση ήρθε αντιμέτωπη με πληθώρα αλλαγών (κυριαρχία της γνώσης, παγκοσμιοποίηση, εισαγωγή της Νέας Δημόσιας Διοίκησης, επικράτηση όρων, όπως ποιότητα, αποτελεσματικότητα, επιτελεστικότητα). Όλα τα παραπάνω επηρέασαν αναπόφευκτα τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων και κατ’ επέκταση, το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Σε αυτό το περιβάλλον των υψηλών απαιτήσεων, το σχολείο μετατρέπεται από φορέα μετάδοσης γνώσης σε οργανισμό μάθησης και ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να διαθέτει ένα πλαίσιο ικανοτήτων, όπου κυρίαρχη θέση κατέχει η συνεργασία, καθώς και να επαναπροσδιορίζει τον επαγγελματισμό του, μετέχοντας σε πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης. Η συνεργασία παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία επαγγελματικής ανάπτυξης, καθώς μέσα από αυτή οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη. Οι συνεργατικές πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τους ερευνητές. Ωστόσο, οι έως τώρα έρευνες στο χώρο της Προσχολικής Αγωγής ήταν ελάχιστες. Η απουσία ερευνών, η σημασία της επαγγελματικής ανάπτυξης και η συσχέτισή της με τις συνεργατικές πρακτικές αποτέλεσαν τα κίνητρα για τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης έρευνας. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στις συνεργατικές πρακτικές και την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Για την παρούσα έρευνα, επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση (ερωτηματολόγιο). Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα 103 εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Μεταξύ των πιο σημαντικών ευρημάτων είναι ότι οι εκπαιδευτικοί Προσχολικής Αγωγής συνεργάζονται περισσότερο για παιδαγωγικά ζητήματα και προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων και ως επί το πλείστον, ανταλλάσσουν εκπαιδευτικό υλικό και διδακτικές πρακτικές. Στα νηπιαγωγεία, εφαρμόζεται κυρίως η συμμετοχή σε επιμορφωτικές δράσεις και οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν περισσότερο σε συνδιδασκαλίες και επιμορφώσεις και θεωρούν ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές έχουν συμβάλει έως τώρα στην επαγγελματική τους ανάπτυξη. Η έλλειψη χρόνου λόγω φόρτου εργασίας αποτελεί τον κύριο ανασταλτικό παράγοντα συμμετοχής τους σε προγράμματα συνεργατικής επαγγελματικής μάθησης. Η έρευνα, επίσης, έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πληθώρα οφελών από τη συμμετοχή τους σε συνεργατικές πρακτικές και θεωρούν σημαντικούς παράγοντες για την προώθηση των συνεργατικών πρακτικών και της επαγγελματικής τους ανάπτυξης, τόσο την ύπαρξη κατάλληλων συνθηκών για συνεργασία, όσο και τον ρόλο της Προϊσταμένης του νηπιαγωγείου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωστοπούλου Αλεξάνδρα","Kostopoulou Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925527"],"render_values":[{"text":"uoadl:2925527","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925527","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925527","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2925527","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωστοπούλου Αλεξάνδρα","Kostopoulou Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925527"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια, η εκπαίδευση ήρθε αντιμέτωπη με πληθώρα αλλαγών (κυριαρχία της γνώσης, παγκοσμιοποίηση, εισαγωγή της Νέας Δημόσιας Διοίκησης, επικράτηση όρων, όπως ποιότητα, αποτελεσματικότητα, επιτελεστικότητα). Όλα τα παραπάνω επηρέασαν αναπόφευκτα τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων και κατ’ επέκταση, το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Σε αυτό το περιβάλλον των υψηλών απαιτήσεων, το σχολείο μετατρέπεται από φορέα μετάδοσης γνώσης σε οργανισμό μάθησης και ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να διαθέτει ένα πλαίσιο ικανοτήτων, όπου κυρίαρχη θέση κατέχει η συνεργασία, καθώς και να επαναπροσδιορίζει τον επαγγελματισμό του, μετέχοντας σε πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης. Η συνεργασία παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία επαγγελματικής ανάπτυξης, καθώς μέσα από αυτή οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη. Οι συνεργατικές πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τους ερευνητές. Ωστόσο, οι έως τώρα έρευνες στο χώρο της Προσχολικής Αγωγής ήταν ελάχιστες. Η απουσία ερευνών, η σημασία της επαγγελματικής ανάπτυξης και η συσχέτισή της με τις συνεργατικές πρακτικές αποτέλεσαν τα κίνητρα για τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης έρευνας. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στις συνεργατικές πρακτικές και την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Για την παρούσα έρευνα, επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση (ερωτηματολόγιο). Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα 103 εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Μεταξύ των πιο σημαντικών ευρημάτων είναι ότι οι εκπαιδευτικοί Προσχολικής Αγωγής συνεργάζονται περισσότερο για παιδαγωγικά ζητήματα και προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων και ως επί το πλείστον, ανταλλάσσουν εκπαιδευτικό υλικό και διδακτικές πρακτικές. Στα νηπιαγωγεία, εφαρμόζεται κυρίως η συμμετοχή σε επιμορφωτικές δράσεις και οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν περισσότερο σε συνδιδασκαλίες και επιμορφώσεις και θεωρούν ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές έχουν συμβάλει έως τώρα στην επαγγελματική τους ανάπτυξη. Η έλλειψη χρόνου λόγω φόρτου εργασίας αποτελεί τον κύριο ανασταλτικό παράγοντα συμμετοχής τους σε προγράμματα συνεργατικής επαγγελματικής μάθησης. Η έρευνα, επίσης, έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πληθώρα οφελών από τη συμμετοχή τους σε συνεργατικές πρακτικές και θεωρούν σημαντικούς παράγοντες για την προώθηση των συνεργατικών πρακτικών και της επαγγελματικής τους ανάπτυξης, τόσο την ύπαρξη κατάλληλων συνθηκών για συνεργασία, όσο και τον ρόλο της Προϊσταμένης του νηπιαγωγείου.","In recent years, education is faced with a great variety of changes (domination of knowledge, globalization, introduction of the New Public Management and the predominance of terms such as quality, efficiency, effectiveness). All of the above inevitably affected the way schools operate and, consequently, the teaching profession. In this environment of high demands, the school is transformed from a provider of knowledge into a learning organization and the teachers need to adapt by acquiring and promoting a magnitude of skills that will develop their professional practices. Collaborative professional development practices have been of particular concern to researchers for many years now, however, research in the field of Preschool Education has been minimal, for the time being. The lack of research in accordance with the importance that professional development and its correlation with collaborative practices pose, were the prime motivators for the conduct of this research. The main purpose of the research is to investigate the relationship between collaborative practices and the professional development of Preschool teachers. For the present research, the quantitative methodological approach (questionnaire) was selected. The sample used for the research consisted of 103 Preschool teachers. Among the most important findings is that Preschool teachers cooperate more on pedagogical issues and school activity programs and that this is limited in the exchange of educational material and teaching practices. The findings also indicate that participation in training activities is regularly occurring and teachers are more involved in co-teaching and training. Moreover, it is the teachers’ firm belief that the above practices have contributed mainly to their professional development. The major deterrent to participation in collaborative vocational learning programs is identified to be the lack of time. The research also showed that teachers get a number of benefits from their participation in collaborative practices. Finally, the existence of conditions that foster cooperation and the role of the Head-teacher of the institution are shown to be the most important factors for the promotion of collaborative practices and the educators’ professional development in preschool."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συνεργατικές πρακτικές και Επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωστοπούλου Αλεξάνδρα","Kostopoulou Alexandra"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια, η εκπαίδευση ήρθε αντιμέτωπη με πληθώρα αλλαγών (κυριαρχία της γνώσης, παγκοσμιοποίηση, εισαγωγή της Νέας Δημόσιας Διοίκησης, επικράτηση όρων, όπως ποιότητα, αποτελεσματικότητα, επιτελεστικότητα). Όλα τα παραπάνω επηρέασαν αναπόφευκτα τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων και κατ’ επέκταση, το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Σε αυτό το περιβάλλον των υψηλών απαιτήσεων, το σχολείο μετατρέπεται από φορέα μετάδοσης γνώσης σε οργανισμό μάθησης και ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να διαθέτει ένα πλαίσιο ικανοτήτων, όπου κυρίαρχη θέση κατέχει η συνεργασία, καθώς και να επαναπροσδιορίζει τον επαγγελματισμό του, μετέχοντας σε πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης. Η συνεργασία παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία επαγγελματικής ανάπτυξης, καθώς μέσα από αυτή οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πολλαπλά οφέλη. Οι συνεργατικές πρακτικές επαγγελματικής ανάπτυξης έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τους ερευνητές. Ωστόσο, οι έως τώρα έρευνες στο χώρο της Προσχολικής Αγωγής ήταν ελάχιστες. Η απουσία ερευνών, η σημασία της επαγγελματικής ανάπτυξης και η συσχέτισή της με τις συνεργατικές πρακτικές αποτέλεσαν τα κίνητρα για τη διεξαγωγή της συγκεκριμένης έρευνας. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στις συνεργατικές πρακτικές και την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Για την παρούσα έρευνα, επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση (ερωτηματολόγιο). Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα 103 εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής. Μεταξύ των πιο σημαντικών ευρημάτων είναι ότι οι εκπαιδευτικοί Προσχολικής Αγωγής συνεργάζονται περισσότερο για παιδαγωγικά ζητήματα και προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων και ως επί το πλείστον, ανταλλάσσουν εκπαιδευτικό υλικό και διδακτικές πρακτικές. Στα νηπιαγωγεία, εφαρμόζεται κυρίως η συμμετοχή σε επιμορφωτικές δράσεις και οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν περισσότερο σε συνδιδασκαλίες και επιμορφώσεις και θεωρούν ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές έχουν συμβάλει έως τώρα στην επαγγελματική τους ανάπτυξη. Η έλλειψη χρόνου λόγω φόρτου εργασίας αποτελεί τον κύριο ανασταλτικό παράγοντα συμμετοχής τους σε προγράμματα συνεργατικής επαγγελματικής μάθησης. Η έρευνα, επίσης, έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί αποκομίζουν πληθώρα οφελών από τη συμμετοχή τους σε συνεργατικές πρακτικές και θεωρούν σημαντικούς παράγοντες για την προώθηση των συνεργατικών πρακτικών και της επαγγελματικής τους ανάπτυξης, τόσο την ύπαρξη κατάλληλων συνθηκών για συνεργασία, όσο και τον ρόλο της Προϊσταμένης του νηπιαγωγείου.","In recent years, education is faced with a great variety of changes (domination of knowledge, globalization, introduction of the New Public Management and the predominance of terms such as quality, efficiency, effectiveness). All of the above inevitably affected the way schools operate and, consequently, the teaching profession. In this environment of high demands, the school is transformed from a provider of knowledge into a learning organization and the teachers need to adapt by acquiring and promoting a magnitude of skills that will develop their professional practices. Collaborative professional development practices have been of particular concern to researchers for many years now, however, research in the field of Preschool Education has been minimal, for the time being. The lack of research in accordance with the importance that professional development and its correlation with collaborative practices pose, were the prime motivators for the conduct of this research. The main purpose of the research is to investigate the relationship between collaborative practices and the professional development of Preschool teachers. For the present research, the quantitative methodological approach (questionnaire) was selected. The sample used for the research consisted of 103 Preschool teachers. Among the most important findings is that Preschool teachers cooperate more on pedagogical issues and school activity programs and that this is limited in the exchange of educational material and teaching practices. The findings also indicate that participation in training activities is regularly occurring and teachers are more involved in co-teaching and training. Moreover, it is the teachers’ firm belief that the above practices have contributed mainly to their professional development. The major deterrent to participation in collaborative vocational learning programs is identified to be the lack of time. The research also showed that teachers get a number of benefits from their participation in collaborative practices. Finally, the existence of conditions that foster cooperation and the role of the Head-teacher of the institution are shown to be the most important factors for the promotion of collaborative practices and the educators’ professional development in preschool."],"dc:identifier":["uoadl:2925527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925527"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Συνεργατικές πρακτικές και Επαγγελματική ανάπτυξη εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z"}