{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925687"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925687","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΣΥΝΘΕΣΗ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΝΑΝΟΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ","abstract":"Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήθηκε (i) η φωτοχημική σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου και χρυσού, (ii) η σταθερότητά τους σε συνθήκες αέρα, οξυγόνου και αζώτου και (iii) ο χαρακτηρισμός τους. Για τη φωτοχημική σύνθεση των νανοσωματιδίων χρησιμοποιήθηκε μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί στο Εργαστήριο του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» η οποία είναι φιλική προς το περιβάλλον αφού η διεργασία πραγματοποιείται σε νερό, ένα μη τοξικό διαλύτη, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος με μόνο παραπροϊόν τα προϊόντα οξείδωσης του υποστρώματος. Ως φωτοκαταλύτης / σταθεροποιητής χρησιμοποιείται μία πολυοξομεταλλική ένωση. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει τη διέργερση των πολυοξομεταλλικών ένωσεων με απορρόφηση ακτινοβολίας στην υπεριώδη – εγγύς ορατή περιοχή του φάσματος, όπου παρουσία ενός κατάλληλου υποστρώματος δότη ηλεκτρονίων μπορούν να αναχθούν φωτοχημικά. Η ανηγμένη μορφή των πολυοξομεταλλικών ενώσεων ανάγει διάφορα μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό των μεταλλικών νανοσωματιδίων τα οποία σταθεροποιούνται από τις πολυοξομεταλλικές λόγω του αρνητικού τους φορτίου. Επιλογή πολυοξομεταλλικών με κατάλληλα δυναμικά οξειδοαναγωγής και ρύθμιση των πειραματικών συνθηκών παρέχει την δυνατότητα ρύθμισης του μεγέθους των παραγόμενων νανοσωματιδίων. Σε αυτή τη διπλωματκή εργασία έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων Ag και Au με χρήση των ενώσεων AgNO3 και HAuCl4 ως πηγών ιόντων αργύρου και χρυσού, αντίστοιχα. Χρησιμοποιήθηκε η πολυοξομεταλλική ένωση Na6H2W12O40 δομής Keggin η οποία παρουσιάζει το χαμηλότερο δυναμικό οξειδοαναγωγής μεταξύ των διαθέσιμων πολυοξομεταλλικών ενώσεων δομής Keggin και έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων με διεργασία ενός και δυο σταδίων. Μελετήθηκε η επίδραση στο μέγεθος των σχηματιζόμενων νανοσωματιδίων αλλά και στην σταθερότητά τους παραμέτρων όπως: η συγκέντρωση της πολυοξομεταλλικής και των ιόντων μετάλλου, ο ρυθμός αναγωγής της πολυοξομεταλλικής, η διατήρηση των νανοσωματιδίων σε ατμόσφαιρα αέρα, αζώτου ή οξυγόνου και η άνοδος της θερμοκρασίας. Τόσο τα νανοσωματίδια Ag όσο και Au που συντίθεται με την συνθετική πορεία ενός σταδίου έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σε σχέση με αυτά που παρασκευάζονται με πορεία δυο σταδίων. Στην περίπτωση σύνθεσης νανοσωματιδίων Au σε δύο στάδια μελετήθηκε η επίδραση παραμέτρων όπως η συγκέντρωση ισοπροπανόλης, ανηγμένης πολυοξομεταλλικής και χλωροχρυσικού οξέος. Διαπιστώθηκε ότι ο διπλασιασμός της συγκέντρωσης ισοπροπανόλης δεν επηρεάζει τα παραγόμενα νανοσωματίδια. Αντίθετα, διπλασιασμός της συγκέντρωσης ανηγμένης πολυοξομεταλλικής με παράλληλη μείωση της συγκέντρωσης χλωροχρυσικού οξέος οδηγεί στο σχηματισμό μικρότερων σωματιδίων καθώς επιταχύνεται ο ρυθμός αναγωγής των ιόντων χρυσού με συνέπεια να σταθεροποιούνται τα ΝΣ σε μικρότερα μεγέθη. Ακόμη, εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων κατά την παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα, οξυγόνου και αζώτου. Στην περίπτωση με σύνθεση ενός σταδίου παρατηρούμε ότι η παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα έχει ως αποτέλεσμα την σταδιακή συσσωμάτωσή τους - αμέσως μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ολοκηρώνεται σε διάστημα 21 ημερών - και τελικά την καταστροφή τους. Στην περίπτωση νανοσωματιδίων Ag που συντίθενται με πορεία δύο σταδίων παρατηρούμε ότι έχουμε πλήρη καταστροφή τους σε διάστημα 3 ημερών. Σε περιβάλλον καθαρού οξυγόνου παρατηρείται παρόμοια συμπεριφορά με καταστροφή των νανοσωματιδίων μετά από μερικές ώρες. Στην περίπτωση του χρυσού μελετήθηκε η σταθερότητα σε περιβάλλον αέρα νανοσωματιδίων που παρασκευάσθηκαν με συνθετική πορεία ενός και δυο σταδίων. Στην πρώτη περίπτωση διαπιστώθηκε πλήρη καταστροφή τους μετά από 1 ημέρα έκθεσής τους σε περιβάλλον αέρα. Τα ΝΣ Au που συντίθεται με πορεία δυο σταδίων εμφανίζουν αύξηση της απορρόφησής τους μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ταυτόχρονη μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα δεξιά (red shift). Παρόμοια είναι η συμπεριφορά των ΝΣ Au και όταν εκτίθεται σε περιβάλλον οξυγόνου χωρίς να παρατηρείται επιτάχυνση των φαινομένων. Σε περιβάλλον αζώτου φαίνεται να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη σταθερότητα των ΝΣ Au καθώς παραμένουν αρκετά σταθερά για διάστημα μεγαλύτερο των 23 ημερών. Για ΝΣ Au που παρασκευάσθηκαν με τριπλάσια συγκέντρωση ανηγμένης ΠΟΜ και συγκέντρωση τετραχλωροχρυσικού οξέος ίση με το ένα τρίτο αυτής που χρησιμοποιήθηκε για όλα τα υπόλοιπα πειράματα - και παρέμειναν σε περιβάλλον αζώτου - διαπιστώθηκε η δημιουργία συσσωματωμάτων νανοσωματιδίων χρυσού με μεγαλύτερο μέγεθος. Ακόμη μελετήθηκε η επίδραση της θερμοκρασίας σε ΝΣ Ag και διαπιστώθηκε ότι η παραμονή των σωματιδίων σε αυξημένη θερμοκρασία έχει ως αποτέλεσμα την μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα αριστερά (blue shift) με ταυτόχρονο περιορισμό του εύρους της. Τέλος, για επιλεγμένα δείγματα έγινε προσδιορισμός του μεγέθους των νανοσωματιδίων και της μορφολογίας τους με χρήση εικόνων που ελήφθησαν με τεχνικές ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης (SEM) και διέλευσης (TEM) και παρατηρήθηκε πως η πλειοψηφία των νανοσωματιδίων έχουν μέγεθος 30 – 45 nm.","abstract_html":"Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήθηκε (i) η φωτοχημική σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου και χρυσού, (ii) η σταθερότητά τους σε συνθήκες αέρα, οξυγόνου και αζώτου και (iii) ο χαρακτηρισμός τους. Για τη φωτοχημική σύνθεση των νανοσωματιδίων χρησιμοποιήθηκε μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί στο Εργαστήριο του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» η οποία είναι φιλική προς το περιβάλλον αφού η διεργασία πραγματοποιείται σε νερό, ένα μη τοξικό διαλύτη, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος με μόνο παραπροϊόν τα προϊόντα οξείδωσης του υποστρώματος. Ως φωτοκαταλύτης / σταθεροποιητής χρησιμοποιείται μία πολυοξομεταλλική ένωση. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει τη διέργερση των πολυοξομεταλλικών ένωσεων με απορρόφηση ακτινοβολίας στην υπεριώδη – εγγύς ορατή περιοχή του φάσματος, όπου παρουσία ενός κατάλληλου υποστρώματος δότη ηλεκτρονίων μπορούν να αναχθούν φωτοχημικά. Η ανηγμένη μορφή των πολυοξομεταλλικών ενώσεων ανάγει διάφορα μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό των μεταλλικών νανοσωματιδίων τα οποία σταθεροποιούνται από τις πολυοξομεταλλικές λόγω του αρνητικού τους φορτίου. Επιλογή πολυοξομεταλλικών με κατάλληλα δυναμικά οξειδοαναγωγής και ρύθμιση των πειραματικών συνθηκών παρέχει την δυνατότητα ρύθμισης του μεγέθους των παραγόμενων νανοσωματιδίων. Σε αυτή τη διπλωματκή εργασία έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων Ag και Au με χρήση των ενώσεων AgNO3 και HAuCl4 ως πηγών ιόντων αργύρου και χρυσού, αντίστοιχα. Χρησιμοποιήθηκε η πολυοξομεταλλική ένωση Na6H2W12O40 δομής Keggin η οποία παρουσιάζει το χαμηλότερο δυναμικό οξειδοαναγωγής μεταξύ των διαθέσιμων πολυοξομεταλλικών ενώσεων δομής Keggin και έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων με διεργασία ενός και δυο σταδίων. Μελετήθηκε η επίδραση στο μέγεθος των σχηματιζόμενων νανοσωματιδίων αλλά και στην σταθερότητά τους παραμέτρων όπως: η συγκέντρωση της πολυοξομεταλλικής και των ιόντων μετάλλου, ο ρυθμός αναγωγής της πολυοξομεταλλικής, η διατήρηση των νανοσωματιδίων σε ατμόσφαιρα αέρα, αζώτου ή οξυγόνου και η άνοδος της θερμοκρασίας. Τόσο τα νανοσωματίδια Ag όσο και Au που συντίθεται με την συνθετική πορεία ενός σταδίου έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σε σχέση με αυτά που παρασκευάζονται με πορεία δυο σταδίων. Στην περίπτωση σύνθεσης νανοσωματιδίων Au σε δύο στάδια μελετήθηκε η επίδραση παραμέτρων όπως η συγκέντρωση ισοπροπανόλης, ανηγμένης πολυοξομεταλλικής και χλωροχρυσικού οξέος. Διαπιστώθηκε ότι ο διπλασιασμός της συγκέντρωσης ισοπροπανόλης δεν επηρεάζει τα παραγόμενα νανοσωματίδια. Αντίθετα, διπλασιασμός της συγκέντρωσης ανηγμένης πολυοξομεταλλικής με παράλληλη μείωση της συγκέντρωσης χλωροχρυσικού οξέος οδηγεί στο σχηματισμό μικρότερων σωματιδίων καθώς επιταχύνεται ο ρυθμός αναγωγής των ιόντων χρυσού με συνέπεια να σταθεροποιούνται τα ΝΣ σε μικρότερα μεγέθη. Ακόμη, εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων κατά την παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα, οξυγόνου και αζώτου. Στην περίπτωση με σύνθεση ενός σταδίου παρατηρούμε ότι η παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα έχει ως αποτέλεσμα την σταδιακή συσσωμάτωσή τους - αμέσως μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ολοκηρώνεται σε διάστημα 21 ημερών - και τελικά την καταστροφή τους. Στην περίπτωση νανοσωματιδίων Ag που συντίθενται με πορεία δύο σταδίων παρατηρούμε ότι έχουμε πλήρη καταστροφή τους σε διάστημα 3 ημερών. Σε περιβάλλον καθαρού οξυγόνου παρατηρείται παρόμοια συμπεριφορά με καταστροφή των νανοσωματιδίων μετά από μερικές ώρες. Στην περίπτωση του χρυσού μελετήθηκε η σταθερότητα σε περιβάλλον αέρα νανοσωματιδίων που παρασκευάσθηκαν με συνθετική πορεία ενός και δυο σταδίων. Στην πρώτη περίπτωση διαπιστώθηκε πλήρη καταστροφή τους μετά από 1 ημέρα έκθεσής τους σε περιβάλλον αέρα. Τα ΝΣ Au που συντίθεται με πορεία δυο σταδίων εμφανίζουν αύξηση της απορρόφησής τους μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ταυτόχρονη μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα δεξιά (red shift). Παρόμοια είναι η συμπεριφορά των ΝΣ Au και όταν εκτίθεται σε περιβάλλον οξυγόνου χωρίς να παρατηρείται επιτάχυνση των φαινομένων. Σε περιβάλλον αζώτου φαίνεται να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη σταθερότητα των ΝΣ Au καθώς παραμένουν αρκετά σταθερά για διάστημα μεγαλύτερο των 23 ημερών. Για ΝΣ Au που παρασκευάσθηκαν με τριπλάσια συγκέντρωση ανηγμένης ΠΟΜ και συγκέντρωση τετραχλωροχρυσικού οξέος ίση με το ένα τρίτο αυτής που χρησιμοποιήθηκε για όλα τα υπόλοιπα πειράματα - και παρέμειναν σε περιβάλλον αζώτου - διαπιστώθηκε η δημιουργία συσσωματωμάτων νανοσωματιδίων χρυσού με μεγαλύτερο μέγεθος. Ακόμη μελετήθηκε η επίδραση της θερμοκρασίας σε ΝΣ Ag και διαπιστώθηκε ότι η παραμονή των σωματιδίων σε αυξημένη θερμοκρασία έχει ως αποτέλεσμα την μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα αριστερά (blue shift) με ταυτόχρονο περιορισμό του εύρους της. Τέλος, για επιλεγμένα δείγματα έγινε προσδιορισμός του μεγέθους των νανοσωματιδίων και της μορφολογίας τους με χρήση εικόνων που ελήφθησαν με τεχνικές ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης (SEM) και διέλευσης (TEM) και παρατηρήθηκε πως η πλειοψηφία των νανοσωματιδίων έχουν μέγεθος 30 – 45 nm.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουρσάρη Στεφανία","Koursari Stefania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925687"],"render_values":[{"text":"uoadl:2925687","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925687","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925687","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2925687","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουρσάρη Στεφανία","Koursari Stefania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925687","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925687"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήθηκε (i) η φωτοχημική σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου και χρυσού, (ii) η σταθερότητά τους σε συνθήκες αέρα, οξυγόνου και αζώτου και (iii) ο χαρακτηρισμός τους. Για τη φωτοχημική σύνθεση των νανοσωματιδίων χρησιμοποιήθηκε μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί στο Εργαστήριο του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» η οποία είναι φιλική προς το περιβάλλον αφού η διεργασία πραγματοποιείται σε νερό, ένα μη τοξικό διαλύτη, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος με μόνο παραπροϊόν τα προϊόντα οξείδωσης του υποστρώματος. Ως φωτοκαταλύτης / σταθεροποιητής χρησιμοποιείται μία πολυοξομεταλλική ένωση. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει τη διέργερση των πολυοξομεταλλικών ένωσεων με απορρόφηση ακτινοβολίας στην υπεριώδη – εγγύς ορατή περιοχή του φάσματος, όπου παρουσία ενός κατάλληλου υποστρώματος δότη ηλεκτρονίων μπορούν να αναχθούν φωτοχημικά. Η ανηγμένη μορφή των πολυοξομεταλλικών ενώσεων ανάγει διάφορα μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό των μεταλλικών νανοσωματιδίων τα οποία σταθεροποιούνται από τις πολυοξομεταλλικές λόγω του αρνητικού τους φορτίου. Επιλογή πολυοξομεταλλικών με κατάλληλα δυναμικά οξειδοαναγωγής και ρύθμιση των πειραματικών συνθηκών παρέχει την δυνατότητα ρύθμισης του μεγέθους των παραγόμενων νανοσωματιδίων. Σε αυτή τη διπλωματκή εργασία έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων Ag και Au με χρήση των ενώσεων AgNO3 και HAuCl4 ως πηγών ιόντων αργύρου και χρυσού, αντίστοιχα. Χρησιμοποιήθηκε η πολυοξομεταλλική ένωση Na6H2W12O40 δομής Keggin η οποία παρουσιάζει το χαμηλότερο δυναμικό οξειδοαναγωγής μεταξύ των διαθέσιμων πολυοξομεταλλικών ενώσεων δομής Keggin και έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων με διεργασία ενός και δυο σταδίων. Μελετήθηκε η επίδραση στο μέγεθος των σχηματιζόμενων νανοσωματιδίων αλλά και στην σταθερότητά τους παραμέτρων όπως: η συγκέντρωση της πολυοξομεταλλικής και των ιόντων μετάλλου, ο ρυθμός αναγωγής της πολυοξομεταλλικής, η διατήρηση των νανοσωματιδίων σε ατμόσφαιρα αέρα, αζώτου ή οξυγόνου και η άνοδος της θερμοκρασίας. Τόσο τα νανοσωματίδια Ag όσο και Au που συντίθεται με την συνθετική πορεία ενός σταδίου έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σε σχέση με αυτά που παρασκευάζονται με πορεία δυο σταδίων. Στην περίπτωση σύνθεσης νανοσωματιδίων Au σε δύο στάδια μελετήθηκε η επίδραση παραμέτρων όπως η συγκέντρωση ισοπροπανόλης, ανηγμένης πολυοξομεταλλικής και χλωροχρυσικού οξέος. Διαπιστώθηκε ότι ο διπλασιασμός της συγκέντρωσης ισοπροπανόλης δεν επηρεάζει τα παραγόμενα νανοσωματίδια. Αντίθετα, διπλασιασμός της συγκέντρωσης ανηγμένης πολυοξομεταλλικής με παράλληλη μείωση της συγκέντρωσης χλωροχρυσικού οξέος οδηγεί στο σχηματισμό μικρότερων σωματιδίων καθώς επιταχύνεται ο ρυθμός αναγωγής των ιόντων χρυσού με συνέπεια να σταθεροποιούνται τα ΝΣ σε μικρότερα μεγέθη. Ακόμη, εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων κατά την παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα, οξυγόνου και αζώτου. Στην περίπτωση με σύνθεση ενός σταδίου παρατηρούμε ότι η παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα έχει ως αποτέλεσμα την σταδιακή συσσωμάτωσή τους - αμέσως μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ολοκηρώνεται σε διάστημα 21 ημερών - και τελικά την καταστροφή τους. Στην περίπτωση νανοσωματιδίων Ag που συντίθενται με πορεία δύο σταδίων παρατηρούμε ότι έχουμε πλήρη καταστροφή τους σε διάστημα 3 ημερών. Σε περιβάλλον καθαρού οξυγόνου παρατηρείται παρόμοια συμπεριφορά με καταστροφή των νανοσωματιδίων μετά από μερικές ώρες. Στην περίπτωση του χρυσού μελετήθηκε η σταθερότητα σε περιβάλλον αέρα νανοσωματιδίων που παρασκευάσθηκαν με συνθετική πορεία ενός και δυο σταδίων. Στην πρώτη περίπτωση διαπιστώθηκε πλήρη καταστροφή τους μετά από 1 ημέρα έκθεσής τους σε περιβάλλον αέρα. Τα ΝΣ Au που συντίθεται με πορεία δυο σταδίων εμφανίζουν αύξηση της απορρόφησής τους μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ταυτόχρονη μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα δεξιά (red shift). Παρόμοια είναι η συμπεριφορά των ΝΣ Au και όταν εκτίθεται σε περιβάλλον οξυγόνου χωρίς να παρατηρείται επιτάχυνση των φαινομένων. Σε περιβάλλον αζώτου φαίνεται να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη σταθερότητα των ΝΣ Au καθώς παραμένουν αρκετά σταθερά για διάστημα μεγαλύτερο των 23 ημερών. Για ΝΣ Au που παρασκευάσθηκαν με τριπλάσια συγκέντρωση ανηγμένης ΠΟΜ και συγκέντρωση τετραχλωροχρυσικού οξέος ίση με το ένα τρίτο αυτής που χρησιμοποιήθηκε για όλα τα υπόλοιπα πειράματα - και παρέμειναν σε περιβάλλον αζώτου - διαπιστώθηκε η δημιουργία συσσωματωμάτων νανοσωματιδίων χρυσού με μεγαλύτερο μέγεθος. Ακόμη μελετήθηκε η επίδραση της θερμοκρασίας σε ΝΣ Ag και διαπιστώθηκε ότι η παραμονή των σωματιδίων σε αυξημένη θερμοκρασία έχει ως αποτέλεσμα την μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα αριστερά (blue shift) με ταυτόχρονο περιορισμό του εύρους της. Τέλος, για επιλεγμένα δείγματα έγινε προσδιορισμός του μεγέθους των νανοσωματιδίων και της μορφολογίας τους με χρήση εικόνων που ελήφθησαν με τεχνικές ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης (SEM) και διέλευσης (TEM) και παρατηρήθηκε πως η πλειοψηφία των νανοσωματιδίων έχουν μέγεθος 30 – 45 nm.","In the present work, the photochemical composition of silver and gold nanoparticles, their stalbility in air / oxygen / nitrogen environment and their characterization were studied. For the photochemical synthesis of the nanoparticles, the used has been developed in the Laboratory of NCSR \"Demokritos\" and is environmentally friendly since the process is carried out in water, a non-toxic solvent, at room temperature with only by-product the oxidation products of the substrate. A polyoxometalate compound is used as the photocatalyst / stabilizer. The method includes the polyoxometalates’ excitation by radiation absorption in the ultraviolet - near visible region of the spectrum, that in the presence of a suitable electron donor, substrate can be reduced photochemically. The reduced form of the polyoxometalates reduces various metal ions leading to the formation of metallic nanoparticles which are stabilized by the polyoxometalates due to their negative charge. Selection of polyoxymetalates with appropriate redox potentials and adjustment of the experimental conditions enables size adjustement of the produced nanoparticles. In this thesis, Ag and Au nanoparticles were synthesized using AgNO3 and HAuCl4 as silver and gold ion sources, respectively. The Keggin structure polyoxometalate Na6H2W12O40 was used, which has the lowest redox potential among the available polyoxometalates of the Keggin structure, and nanoparticles were synthesized by oneand two-step process. Apart from the size of the formed nanoparticles, parameters on their stability were studied such as the concentration of polyoxometalate and metal ions, the reduction rate of polyoxometalate, the conservation of the nanoparticles in air, oxygen and nitrogen atmosphere. Βoth Ag and Au nanoparticles synthesized by the one ─ step process exhibits bigger size than those synthesizes by the two ─ steps process. In two – steps synthesis process of Au nanoparticles, the effect of parameters such as the concentration of isopropanol, reduced polyoxometalate and chloroauric acid was researched. It was found that increasing (doubling) the isopropanol’s concentration did not affect the produced nanoparticles. However, increasing (doubling) the reduced polyoxometalate’s concentration while reducing the chloroauric acid’s concentration leads to the formation of smaller particles as the rate of reduction of gold ions is accelerated, thus stabilizing the nanoparticles at smaller sizes. Nanoparticles’ stability in air, oxygen and nitrogen atmosphere was also examined. Silver nanoparticles, synthesized with one − step process, and remain in air environment exhibit gradual agglomeration, immediately after their exposure to air environment (is completed within 21 days) and finally are destroyed. In the case of Ag nanoparticles that are synthesized with two − steps process, their complete decomposition within a period of 3 days is observed. In pure oxygen environment, dissolution of nanoparticles after few hours is taken place. Gold nanoparticles synthesized with one – step process and remained in air were completely destroyed after 1 day of exposure to air. In two – steps synthesis, Au nanoparticles exhibit an increase in absorption after exposure to air and a simultaneous displacement of the characteristic absorption peak to the right (red shift). The behavior of Au nanoparticles is similar when exposed to an oxygen environment without acceleration of the phenomena. Highest stability of Au nanoparticles seems to be achieved in nitrogen environment as they remain quite stable for more than 23 days. Gold nanoparticles which are synthesized with different reactants’ concentrations (increase (three times) the concentration of the reduced form of polyoxometalate and simultaneous decrease (three times) chloroauric acid’s concentration) are turned into larger clusters. The highest stability of NS Au seems to be achieved in nitrogen environment as they remain quite stable for more than 23 days. For NS Au prepared with a triple concentration of reduced POM and a tetrachloric acid concentration equal to one third of that used for all other experiments, the formation of larger gold clusters were observed. The effect of temperature on Ag nanoparticles was also studied and it was found that their remain at elevated temperature results in the displacement of the characteristic absorption peak to the left (blue shift) while reducing its amplitude. Finally, for selected samples, the size of the nanoparticles and their morphology were determined using images obtained by scanning electron microscopy (SEM) and transit (TEM) techniques and it was observed that the majority of nanoparticles have a size of 30 - 45 nm."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΣΥΝΘΕΣΗ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΝΑΝΟΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουρσάρη Στεφανία","Koursari Stefania"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας μελετήθηκε (i) η φωτοχημική σύνθεση νανοσωματιδίων αργύρου και χρυσού, (ii) η σταθερότητά τους σε συνθήκες αέρα, οξυγόνου και αζώτου και (iii) ο χαρακτηρισμός τους. Για τη φωτοχημική σύνθεση των νανοσωματιδίων χρησιμοποιήθηκε μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί στο Εργαστήριο του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» η οποία είναι φιλική προς το περιβάλλον αφού η διεργασία πραγματοποιείται σε νερό, ένα μη τοξικό διαλύτη, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος με μόνο παραπροϊόν τα προϊόντα οξείδωσης του υποστρώματος. Ως φωτοκαταλύτης / σταθεροποιητής χρησιμοποιείται μία πολυοξομεταλλική ένωση. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει τη διέργερση των πολυοξομεταλλικών ένωσεων με απορρόφηση ακτινοβολίας στην υπεριώδη – εγγύς ορατή περιοχή του φάσματος, όπου παρουσία ενός κατάλληλου υποστρώματος δότη ηλεκτρονίων μπορούν να αναχθούν φωτοχημικά. Η ανηγμένη μορφή των πολυοξομεταλλικών ενώσεων ανάγει διάφορα μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό των μεταλλικών νανοσωματιδίων τα οποία σταθεροποιούνται από τις πολυοξομεταλλικές λόγω του αρνητικού τους φορτίου. Επιλογή πολυοξομεταλλικών με κατάλληλα δυναμικά οξειδοαναγωγής και ρύθμιση των πειραματικών συνθηκών παρέχει την δυνατότητα ρύθμισης του μεγέθους των παραγόμενων νανοσωματιδίων. Σε αυτή τη διπλωματκή εργασία έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων Ag και Au με χρήση των ενώσεων AgNO3 και HAuCl4 ως πηγών ιόντων αργύρου και χρυσού, αντίστοιχα. Χρησιμοποιήθηκε η πολυοξομεταλλική ένωση Na6H2W12O40 δομής Keggin η οποία παρουσιάζει το χαμηλότερο δυναμικό οξειδοαναγωγής μεταξύ των διαθέσιμων πολυοξομεταλλικών ενώσεων δομής Keggin και έγινε σύνθεση νανοσωματιδίων με διεργασία ενός και δυο σταδίων. Μελετήθηκε η επίδραση στο μέγεθος των σχηματιζόμενων νανοσωματιδίων αλλά και στην σταθερότητά τους παραμέτρων όπως: η συγκέντρωση της πολυοξομεταλλικής και των ιόντων μετάλλου, ο ρυθμός αναγωγής της πολυοξομεταλλικής, η διατήρηση των νανοσωματιδίων σε ατμόσφαιρα αέρα, αζώτου ή οξυγόνου και η άνοδος της θερμοκρασίας. Τόσο τα νανοσωματίδια Ag όσο και Au που συντίθεται με την συνθετική πορεία ενός σταδίου έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σε σχέση με αυτά που παρασκευάζονται με πορεία δυο σταδίων. Στην περίπτωση σύνθεσης νανοσωματιδίων Au σε δύο στάδια μελετήθηκε η επίδραση παραμέτρων όπως η συγκέντρωση ισοπροπανόλης, ανηγμένης πολυοξομεταλλικής και χλωροχρυσικού οξέος. Διαπιστώθηκε ότι ο διπλασιασμός της συγκέντρωσης ισοπροπανόλης δεν επηρεάζει τα παραγόμενα νανοσωματίδια. Αντίθετα, διπλασιασμός της συγκέντρωσης ανηγμένης πολυοξομεταλλικής με παράλληλη μείωση της συγκέντρωσης χλωροχρυσικού οξέος οδηγεί στο σχηματισμό μικρότερων σωματιδίων καθώς επιταχύνεται ο ρυθμός αναγωγής των ιόντων χρυσού με συνέπεια να σταθεροποιούνται τα ΝΣ σε μικρότερα μεγέθη. Ακόμη, εξετάστηκε η σταθερότητα των νανοσωματιδίων κατά την παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα, οξυγόνου και αζώτου. Στην περίπτωση με σύνθεση ενός σταδίου παρατηρούμε ότι η παραμονή τους σε περιβάλλον αέρα έχει ως αποτέλεσμα την σταδιακή συσσωμάτωσή τους - αμέσως μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ολοκηρώνεται σε διάστημα 21 ημερών - και τελικά την καταστροφή τους. Στην περίπτωση νανοσωματιδίων Ag που συντίθενται με πορεία δύο σταδίων παρατηρούμε ότι έχουμε πλήρη καταστροφή τους σε διάστημα 3 ημερών. Σε περιβάλλον καθαρού οξυγόνου παρατηρείται παρόμοια συμπεριφορά με καταστροφή των νανοσωματιδίων μετά από μερικές ώρες. Στην περίπτωση του χρυσού μελετήθηκε η σταθερότητα σε περιβάλλον αέρα νανοσωματιδίων που παρασκευάσθηκαν με συνθετική πορεία ενός και δυο σταδίων. Στην πρώτη περίπτωση διαπιστώθηκε πλήρη καταστροφή τους μετά από 1 ημέρα έκθεσής τους σε περιβάλλον αέρα. Τα ΝΣ Au που συντίθεται με πορεία δυο σταδίων εμφανίζουν αύξηση της απορρόφησής τους μετά την έκθεσή τους σε περιβάλλον αέρα και ταυτόχρονη μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα δεξιά (red shift). Παρόμοια είναι η συμπεριφορά των ΝΣ Au και όταν εκτίθεται σε περιβάλλον οξυγόνου χωρίς να παρατηρείται επιτάχυνση των φαινομένων. Σε περιβάλλον αζώτου φαίνεται να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη σταθερότητα των ΝΣ Au καθώς παραμένουν αρκετά σταθερά για διάστημα μεγαλύτερο των 23 ημερών. Για ΝΣ Au που παρασκευάσθηκαν με τριπλάσια συγκέντρωση ανηγμένης ΠΟΜ και συγκέντρωση τετραχλωροχρυσικού οξέος ίση με το ένα τρίτο αυτής που χρησιμοποιήθηκε για όλα τα υπόλοιπα πειράματα - και παρέμειναν σε περιβάλλον αζώτου - διαπιστώθηκε η δημιουργία συσσωματωμάτων νανοσωματιδίων χρυσού με μεγαλύτερο μέγεθος. Ακόμη μελετήθηκε η επίδραση της θερμοκρασίας σε ΝΣ Ag και διαπιστώθηκε ότι η παραμονή των σωματιδίων σε αυξημένη θερμοκρασία έχει ως αποτέλεσμα την μετατόπιση της χαρακτηριστικής κορυφής απορρόφησης προς τα αριστερά (blue shift) με ταυτόχρονο περιορισμό του εύρους της. Τέλος, για επιλεγμένα δείγματα έγινε προσδιορισμός του μεγέθους των νανοσωματιδίων και της μορφολογίας τους με χρήση εικόνων που ελήφθησαν με τεχνικές ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης (SEM) και διέλευσης (TEM) και παρατηρήθηκε πως η πλειοψηφία των νανοσωματιδίων έχουν μέγεθος 30 – 45 nm.","In the present work, the photochemical composition of silver and gold nanoparticles, their stalbility in air / oxygen / nitrogen environment and their characterization were studied. For the photochemical synthesis of the nanoparticles, the used has been developed in the Laboratory of NCSR \"Demokritos\" and is environmentally friendly since the process is carried out in water, a non-toxic solvent, at room temperature with only by-product the oxidation products of the substrate. A polyoxometalate compound is used as the photocatalyst / stabilizer. The method includes the polyoxometalates’ excitation by radiation absorption in the ultraviolet - near visible region of the spectrum, that in the presence of a suitable electron donor, substrate can be reduced photochemically. The reduced form of the polyoxometalates reduces various metal ions leading to the formation of metallic nanoparticles which are stabilized by the polyoxometalates due to their negative charge. Selection of polyoxymetalates with appropriate redox potentials and adjustment of the experimental conditions enables size adjustement of the produced nanoparticles. In this thesis, Ag and Au nanoparticles were synthesized using AgNO3 and HAuCl4 as silver and gold ion sources, respectively. The Keggin structure polyoxometalate Na6H2W12O40 was used, which has the lowest redox potential among the available polyoxometalates of the Keggin structure, and nanoparticles were synthesized by oneand two-step process. Apart from the size of the formed nanoparticles, parameters on their stability were studied such as the concentration of polyoxometalate and metal ions, the reduction rate of polyoxometalate, the conservation of the nanoparticles in air, oxygen and nitrogen atmosphere. Βoth Ag and Au nanoparticles synthesized by the one ─ step process exhibits bigger size than those synthesizes by the two ─ steps process. In two – steps synthesis process of Au nanoparticles, the effect of parameters such as the concentration of isopropanol, reduced polyoxometalate and chloroauric acid was researched. It was found that increasing (doubling) the isopropanol’s concentration did not affect the produced nanoparticles. However, increasing (doubling) the reduced polyoxometalate’s concentration while reducing the chloroauric acid’s concentration leads to the formation of smaller particles as the rate of reduction of gold ions is accelerated, thus stabilizing the nanoparticles at smaller sizes. Nanoparticles’ stability in air, oxygen and nitrogen atmosphere was also examined. Silver nanoparticles, synthesized with one − step process, and remain in air environment exhibit gradual agglomeration, immediately after their exposure to air environment (is completed within 21 days) and finally are destroyed. In the case of Ag nanoparticles that are synthesized with two − steps process, their complete decomposition within a period of 3 days is observed. In pure oxygen environment, dissolution of nanoparticles after few hours is taken place. Gold nanoparticles synthesized with one – step process and remained in air were completely destroyed after 1 day of exposure to air. In two – steps synthesis, Au nanoparticles exhibit an increase in absorption after exposure to air and a simultaneous displacement of the characteristic absorption peak to the right (red shift). The behavior of Au nanoparticles is similar when exposed to an oxygen environment without acceleration of the phenomena. Highest stability of Au nanoparticles seems to be achieved in nitrogen environment as they remain quite stable for more than 23 days. Gold nanoparticles which are synthesized with different reactants’ concentrations (increase (three times) the concentration of the reduced form of polyoxometalate and simultaneous decrease (three times) chloroauric acid’s concentration) are turned into larger clusters. The highest stability of NS Au seems to be achieved in nitrogen environment as they remain quite stable for more than 23 days. For NS Au prepared with a triple concentration of reduced POM and a tetrachloric acid concentration equal to one third of that used for all other experiments, the formation of larger gold clusters were observed. The effect of temperature on Ag nanoparticles was also studied and it was found that their remain at elevated temperature results in the displacement of the characteristic absorption peak to the left (blue shift) while reducing its amplitude. Finally, for selected samples, the size of the nanoparticles and their morphology were determined using images obtained by scanning electron microscopy (SEM) and transit (TEM) techniques and it was observed that the majority of nanoparticles have a size of 30 - 45 nm."],"dc:identifier":["uoadl:2925687","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925687"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΣΥΝΘΕΣΗ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΝΑΝΟΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z"}