{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925698"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2925698","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μέθοδοι Υδροθερμικής Ανάπτυξης Νανοαρχιτεκτονικών Οξειδίων του Χαλκού συμβατών με Πολυμερή Φωτολιθογραφίας και Διεργασιών Μικροηλεκτρονικής","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η δυνατότητα ανάπτυξης νανοδομών οξειδίου του χαλκού (CuO) με συνδυασμό bottom-up και top-down μεθόδων. Πιο συγκριμένα, διερευνήθηκε η δυνατότητα δημιουργίας νοδομών CuO σε δισκία πυριτίου με συνδυασμό των μεθόδων πηκτωμάτων γέλης (sol-gel) και υδροθερμικής ανάπτυξης (bottom-up) και η συμβατότητά τους με την τεχνική της οπτικής λιθογραφίας (top-down). Το οξείδιο του χαλκού θεωρείται ως ένα πολλά υποσχόμενο υλικό λόγω του ότι διαθέτει ένα μοναδικό συνδυασμό ιδιοτήτων, όπως ότι είναι p-τύπου ημιαγωγός, δεν είναι τοξικό, μπορεί να παραχθεί με σχετικά χαμηλό κόστος, ενώ διαθέτει σημαντική ηλεκτροχημική δραστηριότητα. Επιπροσθέτως, το CuO έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσεται μέσω διαφόρων μεθόδων -κυρίως αυτών της συνθετικής χημείας- σε ποικίλλες μορφές νανοδομών/νανοαρχιτεκτονικών όπως νανοφύλλα, νανολουλούδια, νανοτοιχία, νανοκαλώδια, νανοσωλήνες, νανοκυλίνδρους. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των νανοδομών αυτών –και συνεπακολούθως τα λειτουργικά τους χαρακτηρισιτκά- μπορούν να μεταβληθούν και να ελεγχθούν μέσω των συνθηκών της σύνθεσης. Η ποικιλομορφία των νανοδομών και ο συνδυασμός των ιδιοτήτων του καθιστούν το οξείδιο αυτό ως ένα ιδιαίτερα πολυπροσμαρμοστικό και ελκυστικό υλικό για μία σειρά εφαρμογών, ειδικότερα υπό το πρίσμα ότι υπάρχει δυνατότητα παραγωγής του μέσα από ένα πλήθος τεχνικών χαμηλού κόστους. Στην παρούσα εργασία η ανάπτυξη νανοδομών οξειδίου του χαλκού πραγματοποιήθηκε με την υδροθερμική μέθοδο (Hydrothermal Growth) σε υποστρώματα πυριτίου. Η μέθοδος αυτή επιλέχθηκε τόσο για το χαμηλό της κόστος, όσο και για το γεγονός ότι είναι πλήρως συμβατή με τις μεθόδους κατασκευής των μικροηλεκτρονικών διατάξεων. Το σημαντικότερο όμως χαρακτηριστικό της μεθόδου αυτής είναι το ότι υπακούει στον όρο της «Πράσινης Χημείας». Με τον όρο «Πράσινη Χημεία» εννοούμε το φιλικό προς το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία τρόπο παραγωγής υλικών από ασφαλή υλικά, ελαχιστοποιώντας την παραγωγή επικίνδυνων ουσιών και αντιμετωπίζοντας τυχόν θέματα τοξικότητας. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της καταλληλότητας διαφόρων συνθηκών ανάπτυξης νανοαρχιτεκτονικών δομών CuO σε λιθογραφημένα δισκία πυριτίου και η συμβατότητα των μεθόδων σύνθεσης με την οπτική λιθογραφία, μιας και μια τέτοια κατασκευαστική προσφέρει σχεδιαστική ευελιξία και χαμηλό κόστος παραγωγής μικρο και νανοαρχιτεκτονικών. Η πειραματική διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η εξής: αρχικά διερευνήθηκαν διάφορα πηκτώματα γέλης που απαιτούνται για τη δημιουργία καταλλήλων στρωμάτων πυρήνωσης τόσο σε υποστρώματα πυριτίου όσο και θερμικού οξειδίου του πυριτίου, μελετήθηκαν οι συνθήκες της υδροθερμικής ανάπτυξης, ενώ επιλεγμένες βελτιστοποιημένες συνθήκες δοκιμάστηκαν σε συνδυασμό με την οπτική λιθογραφία. Διάφορες παράμετροι μελετήθηκαν τόσο ως προς την παρασκευή των διαλυμάτων sol-gel, την υδροθερμική ανάπτυξη, όσο και ως προς τη συμβατότητα των δύο μεθόδων με την οπτική λιθογραφία θετικού τόνου. Συνοπτικά οι παράγοντες που μελετήθηκαν στα πλαίσια της παρούσας εργασίας ήταν: (α) το είδος του υποστρώματος, (β) το είδος του πηκτώματος γέλης για την ανάπτυξη του υμενίου πυρήνωσης, (γ) η παλαιότητα του πηκτώματος γέλης, (δ) η θερμοκρασία ανόπτησης (annealing) του στρώματος πυρήνωσης, (ε) η ταχύτητα περιστροφής του περιστροφικού επιστρωτή, (στ) η χρήση HMDS (hexamethyldisilazane) πριν την επίστρωση του πηκτώματος γέλης και (ζ) ο χρόνος παραμονής των δειγμάτων στο διάλυμα της υδροθερμικής ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα της μορφολογίας των νανοδομών CuO αξιολογήθηκαν με Οπτική Μικροσκοπία και Μικροσκοπία Ηλεκτρονικής Σάρωσης (Scanning Electron Microscopy - SEM), ενώ χρησιμοποιήθηκε Φασματοσκοπία Υπερύθρου (Fourier Transform Infrared Spectroscopy – FT-IR) για μελέτη των υμενίων πυρήνωσης, ώστε να συσχετισθούν οι ιδιότητές τους με την επακόλουθη ανάπτυξη των νανοδομών.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η δυνατότητα ανάπτυξης νανοδομών οξειδίου του χαλκού (CuO) με συνδυασμό bottom-up και top-down μεθόδων. Πιο συγκριμένα, διερευνήθηκε η δυνατότητα δημιουργίας νοδομών CuO σε δισκία πυριτίου με συνδυασμό των μεθόδων πηκτωμάτων γέλης (sol-gel) και υδροθερμικής ανάπτυξης (bottom-up) και η συμβατότητά τους με την τεχνική της οπτικής λιθογραφίας (top-down). Το οξείδιο του χαλκού θεωρείται ως ένα πολλά υποσχόμενο υλικό λόγω του ότι διαθέτει ένα μοναδικό συνδυασμό ιδιοτήτων, όπως ότι είναι p-τύπου ημιαγωγός, δεν είναι τοξικό, μπορεί να παραχθεί με σχετικά χαμηλό κόστος, ενώ διαθέτει σημαντική ηλεκτροχημική δραστηριότητα. Επιπροσθέτως, το CuO έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσεται μέσω διαφόρων μεθόδων -κυρίως αυτών της συνθετικής χημείας- σε ποικίλλες μορφές νανοδομών/νανοαρχιτεκτονικών όπως νανοφύλλα, νανολουλούδια, νανοτοιχία, νανοκαλώδια, νανοσωλήνες, νανοκυλίνδρους. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των νανοδομών αυτών –και συνεπακολούθως τα λειτουργικά τους χαρακτηρισιτκά- μπορούν να μεταβληθούν και να ελεγχθούν μέσω των συνθηκών της σύνθεσης. Η ποικιλομορφία των νανοδομών και ο συνδυασμός των ιδιοτήτων του καθιστούν το οξείδιο αυτό ως ένα ιδιαίτερα πολυπροσμαρμοστικό και ελκυστικό υλικό για μία σειρά εφαρμογών, ειδικότερα υπό το πρίσμα ότι υπάρχει δυνατότητα παραγωγής του μέσα από ένα πλήθος τεχνικών χαμηλού κόστους. Στην παρούσα εργασία η ανάπτυξη νανοδομών οξειδίου του χαλκού πραγματοποιήθηκε με την υδροθερμική μέθοδο (Hydrothermal Growth) σε υποστρώματα πυριτίου. Η μέθοδος αυτή επιλέχθηκε τόσο για το χαμηλό της κόστος, όσο και για το γεγονός ότι είναι πλήρως συμβατή με τις μεθόδους κατασκευής των μικροηλεκτρονικών διατάξεων. Το σημαντικότερο όμως χαρακτηριστικό της μεθόδου αυτής είναι το ότι υπακούει στον όρο της «Πράσινης Χημείας». Με τον όρο «Πράσινη Χημεία» εννοούμε το φιλικό προς το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία τρόπο παραγωγής υλικών από ασφαλή υλικά, ελαχιστοποιώντας την παραγωγή επικίνδυνων ουσιών και αντιμετωπίζοντας τυχόν θέματα τοξικότητας. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της καταλληλότητας διαφόρων συνθηκών ανάπτυξης νανοαρχιτεκτονικών δομών CuO σε λιθογραφημένα δισκία πυριτίου και η συμβατότητα των μεθόδων σύνθεσης με την οπτική λιθογραφία, μιας και μια τέτοια κατασκευαστική προσφέρει σχεδιαστική ευελιξία και χαμηλό κόστος παραγωγής μικρο και νανοαρχιτεκτονικών. Η πειραματική διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η εξής: αρχικά διερευνήθηκαν διάφορα πηκτώματα γέλης που απαιτούνται για τη δημιουργία καταλλήλων στρωμάτων πυρήνωσης τόσο σε υποστρώματα πυριτίου όσο και θερμικού οξειδίου του πυριτίου, μελετήθηκαν οι συνθήκες της υδροθερμικής ανάπτυξης, ενώ επιλεγμένες βελτιστοποιημένες συνθήκες δοκιμάστηκαν σε συνδυασμό με την οπτική λιθογραφία. Διάφορες παράμετροι μελετήθηκαν τόσο ως προς την παρασκευή των διαλυμάτων sol-gel, την υδροθερμική ανάπτυξη, όσο και ως προς τη συμβατότητα των δύο μεθόδων με την οπτική λιθογραφία θετικού τόνου. Συνοπτικά οι παράγοντες που μελετήθηκαν στα πλαίσια της παρούσας εργασίας ήταν: (α) το είδος του υποστρώματος, (β) το είδος του πηκτώματος γέλης για την ανάπτυξη του υμενίου πυρήνωσης, (γ) η παλαιότητα του πηκτώματος γέλης, (δ) η θερμοκρασία ανόπτησης (annealing) του στρώματος πυρήνωσης, (ε) η ταχύτητα περιστροφής του περιστροφικού επιστρωτή, (στ) η χρήση HMDS (hexamethyldisilazane) πριν την επίστρωση του πηκτώματος γέλης και (ζ) ο χρόνος παραμονής των δειγμάτων στο διάλυμα της υδροθερμικής ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα της μορφολογίας των νανοδομών CuO αξιολογήθηκαν με Οπτική Μικροσκοπία και Μικροσκοπία Ηλεκτρονικής Σάρωσης (Scanning Electron Microscopy - SEM), ενώ χρησιμοποιήθηκε Φασματοσκοπία Υπερύθρου (Fourier Transform Infrared Spectroscopy – FT-IR) για μελέτη των υμενίων πυρήνωσης, ώστε να συσχετισθούν οι ιδιότητές τους με την επακόλουθη ανάπτυξη των νανοδομών.","abstract_has_math":false,"creators":["Δήμου Ανθή","Dimou Anthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925698"],"render_values":[{"text":"uoadl:2925698","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925698","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925698","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2925698","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δήμου Ανθή","Dimou Anthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2925698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925698"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η δυνατότητα ανάπτυξης νανοδομών οξειδίου του χαλκού (CuO) με συνδυασμό bottom-up και top-down μεθόδων. Πιο συγκριμένα, διερευνήθηκε η δυνατότητα δημιουργίας νοδομών CuO σε δισκία πυριτίου με συνδυασμό των μεθόδων πηκτωμάτων γέλης (sol-gel) και υδροθερμικής ανάπτυξης (bottom-up) και η συμβατότητά τους με την τεχνική της οπτικής λιθογραφίας (top-down). Το οξείδιο του χαλκού θεωρείται ως ένα πολλά υποσχόμενο υλικό λόγω του ότι διαθέτει ένα μοναδικό συνδυασμό ιδιοτήτων, όπως ότι είναι p-τύπου ημιαγωγός, δεν είναι τοξικό, μπορεί να παραχθεί με σχετικά χαμηλό κόστος, ενώ διαθέτει σημαντική ηλεκτροχημική δραστηριότητα. Επιπροσθέτως, το CuO έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσεται μέσω διαφόρων μεθόδων -κυρίως αυτών της συνθετικής χημείας- σε ποικίλλες μορφές νανοδομών/νανοαρχιτεκτονικών όπως νανοφύλλα, νανολουλούδια, νανοτοιχία, νανοκαλώδια, νανοσωλήνες, νανοκυλίνδρους. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των νανοδομών αυτών –και συνεπακολούθως τα λειτουργικά τους χαρακτηρισιτκά- μπορούν να μεταβληθούν και να ελεγχθούν μέσω των συνθηκών της σύνθεσης. Η ποικιλομορφία των νανοδομών και ο συνδυασμός των ιδιοτήτων του καθιστούν το οξείδιο αυτό ως ένα ιδιαίτερα πολυπροσμαρμοστικό και ελκυστικό υλικό για μία σειρά εφαρμογών, ειδικότερα υπό το πρίσμα ότι υπάρχει δυνατότητα παραγωγής του μέσα από ένα πλήθος τεχνικών χαμηλού κόστους. Στην παρούσα εργασία η ανάπτυξη νανοδομών οξειδίου του χαλκού πραγματοποιήθηκε με την υδροθερμική μέθοδο (Hydrothermal Growth) σε υποστρώματα πυριτίου. Η μέθοδος αυτή επιλέχθηκε τόσο για το χαμηλό της κόστος, όσο και για το γεγονός ότι είναι πλήρως συμβατή με τις μεθόδους κατασκευής των μικροηλεκτρονικών διατάξεων. Το σημαντικότερο όμως χαρακτηριστικό της μεθόδου αυτής είναι το ότι υπακούει στον όρο της «Πράσινης Χημείας». Με τον όρο «Πράσινη Χημεία» εννοούμε το φιλικό προς το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία τρόπο παραγωγής υλικών από ασφαλή υλικά, ελαχιστοποιώντας την παραγωγή επικίνδυνων ουσιών και αντιμετωπίζοντας τυχόν θέματα τοξικότητας. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της καταλληλότητας διαφόρων συνθηκών ανάπτυξης νανοαρχιτεκτονικών δομών CuO σε λιθογραφημένα δισκία πυριτίου και η συμβατότητα των μεθόδων σύνθεσης με την οπτική λιθογραφία, μιας και μια τέτοια κατασκευαστική προσφέρει σχεδιαστική ευελιξία και χαμηλό κόστος παραγωγής μικρο και νανοαρχιτεκτονικών. Η πειραματική διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η εξής: αρχικά διερευνήθηκαν διάφορα πηκτώματα γέλης που απαιτούνται για τη δημιουργία καταλλήλων στρωμάτων πυρήνωσης τόσο σε υποστρώματα πυριτίου όσο και θερμικού οξειδίου του πυριτίου, μελετήθηκαν οι συνθήκες της υδροθερμικής ανάπτυξης, ενώ επιλεγμένες βελτιστοποιημένες συνθήκες δοκιμάστηκαν σε συνδυασμό με την οπτική λιθογραφία. Διάφορες παράμετροι μελετήθηκαν τόσο ως προς την παρασκευή των διαλυμάτων sol-gel, την υδροθερμική ανάπτυξη, όσο και ως προς τη συμβατότητα των δύο μεθόδων με την οπτική λιθογραφία θετικού τόνου. Συνοπτικά οι παράγοντες που μελετήθηκαν στα πλαίσια της παρούσας εργασίας ήταν: (α) το είδος του υποστρώματος, (β) το είδος του πηκτώματος γέλης για την ανάπτυξη του υμενίου πυρήνωσης, (γ) η παλαιότητα του πηκτώματος γέλης, (δ) η θερμοκρασία ανόπτησης (annealing) του στρώματος πυρήνωσης, (ε) η ταχύτητα περιστροφής του περιστροφικού επιστρωτή, (στ) η χρήση HMDS (hexamethyldisilazane) πριν την επίστρωση του πηκτώματος γέλης και (ζ) ο χρόνος παραμονής των δειγμάτων στο διάλυμα της υδροθερμικής ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα της μορφολογίας των νανοδομών CuO αξιολογήθηκαν με Οπτική Μικροσκοπία και Μικροσκοπία Ηλεκτρονικής Σάρωσης (Scanning Electron Microscopy - SEM), ενώ χρησιμοποιήθηκε Φασματοσκοπία Υπερύθρου (Fourier Transform Infrared Spectroscopy – FT-IR) για μελέτη των υμενίων πυρήνωσης, ώστε να συσχετισθούν οι ιδιότητές τους με την επακόλουθη ανάπτυξη των νανοδομών.","In the current study, the possibility of developing copper oxide (CuO) nanostructures was studied by combining bottom-up and top-down methods. More specifically, the formation of CuO nanoparticles in Si wafers was investigated by combining the methods of sol-gel and hydrothermal growth (bottom-up) as well as their compatibility with the technique of optical lithography (top-down). Copper Oxide is considered as a very promising material because it has a unique combination of properties, such as being a p-type semiconductor, it is a non-toxic material, it has a low cost production and it has a significant electrochemical activity. In addition, CuO has the potential of growing through a variety of methods - mainly through the synthetic chemistry - and in a variety of nanostructures such as nanoleaves, nanoflowers, nanowalls, nanowires, nanotubes, nanocylinders, depending on their growth or synthesis conditions. The morphological characteristics of these nanostructures – and consequently their functional characteristics – can be altered and controlled through the conditions of their composition. The diversity of nanostructures and the combination of its properties make this oxide a very versatile and attractive material for a variety of applications, given the fact that it can be produced through many low-cost techniques. In this study the development of copper oxide nanostructures was carried out through the hydrothermal growth on silicate substrates. This method was chosen both for its low cost and for the fact that it is fully compatible with the methods of manufacturing microelectronic devices. Furthermore, the most important feature of this method is that it obeys in the term of \"Green Chemistry\". By \"Green Chemistry\" we mean the environmentally friendly and human health-friendly way of producing materials from safe materials, minimizing the production of hazardous substances and tackling any toxicity issues. The purpose of this study was to investigate the suitability of various conditions for the development of CuO nano-architectural structures in Si wafers where lithography was used and the compatibility of the methods of synthesis with optical lithography, since such a method can offer design flexibility and low cost production of micro and nano-architectural structures. The experimental procedure was as follows: initially, a variety of sol-gel types were investigated in order to create appropriate core layers in both silicon and thermal silicon oxide substrates, furthermore, hydrothermal development conditions were studied while selected optimized conditions were tested in conjunction with optical lithography. Several parameters were studied in terms of sol-gel preparation, hydrothermal development and the compatibility of the two methods with the optical lithography. In summary, the parameters studied during the experimental process were: (a) the type of substrate, (b) the type of sol-gel for the development of the nucleation film, (c) the factor of the aging of sol-gel, (d) the annealing temperature of the seeding layer, (e) the rotational speed (f) the use of HMDS (hexamethyldisilazane) before coating the substrate with sol-gel and (g) the residence time of the samples in the hydrothermal growth solution. The results of the morphology of CuO nanostructures were evaluated by Optical Uscope and Field Emission Scanning Electron Microscopy (FE-SEM) as well as Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FT-IR) was used for the analysis of nucleation films, in order to correlate their properties with the subsequent development of nanostructures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μέθοδοι Υδροθερμικής Ανάπτυξης Νανοαρχιτεκτονικών Οξειδίων του Χαλκού συμβατών με Πολυμερή Φωτολιθογραφίας και Διεργασιών Μικροηλεκτρονικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δήμου Ανθή","Dimou Anthi"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η δυνατότητα ανάπτυξης νανοδομών οξειδίου του χαλκού (CuO) με συνδυασμό bottom-up και top-down μεθόδων. Πιο συγκριμένα, διερευνήθηκε η δυνατότητα δημιουργίας νοδομών CuO σε δισκία πυριτίου με συνδυασμό των μεθόδων πηκτωμάτων γέλης (sol-gel) και υδροθερμικής ανάπτυξης (bottom-up) και η συμβατότητά τους με την τεχνική της οπτικής λιθογραφίας (top-down). Το οξείδιο του χαλκού θεωρείται ως ένα πολλά υποσχόμενο υλικό λόγω του ότι διαθέτει ένα μοναδικό συνδυασμό ιδιοτήτων, όπως ότι είναι p-τύπου ημιαγωγός, δεν είναι τοξικό, μπορεί να παραχθεί με σχετικά χαμηλό κόστος, ενώ διαθέτει σημαντική ηλεκτροχημική δραστηριότητα. Επιπροσθέτως, το CuO έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσεται μέσω διαφόρων μεθόδων -κυρίως αυτών της συνθετικής χημείας- σε ποικίλλες μορφές νανοδομών/νανοαρχιτεκτονικών όπως νανοφύλλα, νανολουλούδια, νανοτοιχία, νανοκαλώδια, νανοσωλήνες, νανοκυλίνδρους. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των νανοδομών αυτών –και συνεπακολούθως τα λειτουργικά τους χαρακτηρισιτκά- μπορούν να μεταβληθούν και να ελεγχθούν μέσω των συνθηκών της σύνθεσης. Η ποικιλομορφία των νανοδομών και ο συνδυασμός των ιδιοτήτων του καθιστούν το οξείδιο αυτό ως ένα ιδιαίτερα πολυπροσμαρμοστικό και ελκυστικό υλικό για μία σειρά εφαρμογών, ειδικότερα υπό το πρίσμα ότι υπάρχει δυνατότητα παραγωγής του μέσα από ένα πλήθος τεχνικών χαμηλού κόστους. Στην παρούσα εργασία η ανάπτυξη νανοδομών οξειδίου του χαλκού πραγματοποιήθηκε με την υδροθερμική μέθοδο (Hydrothermal Growth) σε υποστρώματα πυριτίου. Η μέθοδος αυτή επιλέχθηκε τόσο για το χαμηλό της κόστος, όσο και για το γεγονός ότι είναι πλήρως συμβατή με τις μεθόδους κατασκευής των μικροηλεκτρονικών διατάξεων. Το σημαντικότερο όμως χαρακτηριστικό της μεθόδου αυτής είναι το ότι υπακούει στον όρο της «Πράσινης Χημείας». Με τον όρο «Πράσινη Χημεία» εννοούμε το φιλικό προς το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία τρόπο παραγωγής υλικών από ασφαλή υλικά, ελαχιστοποιώντας την παραγωγή επικίνδυνων ουσιών και αντιμετωπίζοντας τυχόν θέματα τοξικότητας. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της καταλληλότητας διαφόρων συνθηκών ανάπτυξης νανοαρχιτεκτονικών δομών CuO σε λιθογραφημένα δισκία πυριτίου και η συμβατότητα των μεθόδων σύνθεσης με την οπτική λιθογραφία, μιας και μια τέτοια κατασκευαστική προσφέρει σχεδιαστική ευελιξία και χαμηλό κόστος παραγωγής μικρο και νανοαρχιτεκτονικών. Η πειραματική διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η εξής: αρχικά διερευνήθηκαν διάφορα πηκτώματα γέλης που απαιτούνται για τη δημιουργία καταλλήλων στρωμάτων πυρήνωσης τόσο σε υποστρώματα πυριτίου όσο και θερμικού οξειδίου του πυριτίου, μελετήθηκαν οι συνθήκες της υδροθερμικής ανάπτυξης, ενώ επιλεγμένες βελτιστοποιημένες συνθήκες δοκιμάστηκαν σε συνδυασμό με την οπτική λιθογραφία. Διάφορες παράμετροι μελετήθηκαν τόσο ως προς την παρασκευή των διαλυμάτων sol-gel, την υδροθερμική ανάπτυξη, όσο και ως προς τη συμβατότητα των δύο μεθόδων με την οπτική λιθογραφία θετικού τόνου. Συνοπτικά οι παράγοντες που μελετήθηκαν στα πλαίσια της παρούσας εργασίας ήταν: (α) το είδος του υποστρώματος, (β) το είδος του πηκτώματος γέλης για την ανάπτυξη του υμενίου πυρήνωσης, (γ) η παλαιότητα του πηκτώματος γέλης, (δ) η θερμοκρασία ανόπτησης (annealing) του στρώματος πυρήνωσης, (ε) η ταχύτητα περιστροφής του περιστροφικού επιστρωτή, (στ) η χρήση HMDS (hexamethyldisilazane) πριν την επίστρωση του πηκτώματος γέλης και (ζ) ο χρόνος παραμονής των δειγμάτων στο διάλυμα της υδροθερμικής ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα της μορφολογίας των νανοδομών CuO αξιολογήθηκαν με Οπτική Μικροσκοπία και Μικροσκοπία Ηλεκτρονικής Σάρωσης (Scanning Electron Microscopy - SEM), ενώ χρησιμοποιήθηκε Φασματοσκοπία Υπερύθρου (Fourier Transform Infrared Spectroscopy – FT-IR) για μελέτη των υμενίων πυρήνωσης, ώστε να συσχετισθούν οι ιδιότητές τους με την επακόλουθη ανάπτυξη των νανοδομών.","In the current study, the possibility of developing copper oxide (CuO) nanostructures was studied by combining bottom-up and top-down methods. More specifically, the formation of CuO nanoparticles in Si wafers was investigated by combining the methods of sol-gel and hydrothermal growth (bottom-up) as well as their compatibility with the technique of optical lithography (top-down). Copper Oxide is considered as a very promising material because it has a unique combination of properties, such as being a p-type semiconductor, it is a non-toxic material, it has a low cost production and it has a significant electrochemical activity. In addition, CuO has the potential of growing through a variety of methods - mainly through the synthetic chemistry - and in a variety of nanostructures such as nanoleaves, nanoflowers, nanowalls, nanowires, nanotubes, nanocylinders, depending on their growth or synthesis conditions. The morphological characteristics of these nanostructures – and consequently their functional characteristics – can be altered and controlled through the conditions of their composition. The diversity of nanostructures and the combination of its properties make this oxide a very versatile and attractive material for a variety of applications, given the fact that it can be produced through many low-cost techniques. In this study the development of copper oxide nanostructures was carried out through the hydrothermal growth on silicate substrates. This method was chosen both for its low cost and for the fact that it is fully compatible with the methods of manufacturing microelectronic devices. Furthermore, the most important feature of this method is that it obeys in the term of \"Green Chemistry\". By \"Green Chemistry\" we mean the environmentally friendly and human health-friendly way of producing materials from safe materials, minimizing the production of hazardous substances and tackling any toxicity issues. The purpose of this study was to investigate the suitability of various conditions for the development of CuO nano-architectural structures in Si wafers where lithography was used and the compatibility of the methods of synthesis with optical lithography, since such a method can offer design flexibility and low cost production of micro and nano-architectural structures. The experimental procedure was as follows: initially, a variety of sol-gel types were investigated in order to create appropriate core layers in both silicon and thermal silicon oxide substrates, furthermore, hydrothermal development conditions were studied while selected optimized conditions were tested in conjunction with optical lithography. Several parameters were studied in terms of sol-gel preparation, hydrothermal development and the compatibility of the two methods with the optical lithography. In summary, the parameters studied during the experimental process were: (a) the type of substrate, (b) the type of sol-gel for the development of the nucleation film, (c) the factor of the aging of sol-gel, (d) the annealing temperature of the seeding layer, (e) the rotational speed (f) the use of HMDS (hexamethyldisilazane) before coating the substrate with sol-gel and (g) the residence time of the samples in the hydrothermal growth solution. The results of the morphology of CuO nanostructures were evaluated by Optical Uscope and Field Emission Scanning Electron Microscopy (FE-SEM) as well as Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FT-IR) was used for the analysis of nucleation films, in order to correlate their properties with the subsequent development of nanostructures."],"dc:identifier":["uoadl:2925698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2925698"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μέθοδοι Υδροθερμικής Ανάπτυξης Νανοαρχιτεκτονικών Οξειδίων του Χαλκού συμβατών με Πολυμερή Φωτολιθογραφίας και Διεργασιών Μικροηλεκτρονικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:47Z"}