{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926266"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926266","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετική και βιοχημική προσέγγιση της αλληλεπίδρασης Mical-Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster.","abstract":"Η εκθετική αύξηση του προσδόκιμου ζωής τα τελευταία χρόνια έχει φέρει στο προσκήνιο ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με τη γήρανση του οργανισμού. Μεταξύ άλλων, οι Tau-πάθειες, όπως η νόσος Alzheimer και η μετωποκροταφική άνοια, που επηρεάζουν άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, επιφέρουν αργά και βαθμιαία διαταραχές στη μνήμη, στην κρίση, στην ικανότητα κατανόησης και έκφρασης του λόγου, έκπτωση στην καθημερινή λειτουργικότητα και χωροχρονικό αποπροσανατολισμό. Οι Tau-πάθειες ως νοσολογικές οντότητες χαρακτηρίζονται ιστοπαθολογικά από την ενδονευρωνική συσσώρευση της υπερφωσφορυλιωμένης πρωτεΐνης Tau, η οποία αλλάζει διαμόρφωση στο χώρο και δημιουργεί συσσωματώματα. Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση αναμενόμενο για μία πρωτεΐνη τόσο υδατοδιαλυτή όσο η Tau, της οποίας η αλληλουχία είναι εγγενώς μη δομημένη, ανθεκτική στις μεταβολές της θερμοκρασίας και της τιμής του pH, και πλούσια σε πολικά αμινοξέα. Παρόλα αυτά, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, η Tau χάνει τη διαμόρφωση τύπου «συνδετήρα», που ευνοεί την πρόσδεση της αλληλουχίας της στους μικροσωληνίσκους. Αντ’ αυτού, δημιουργεί β-πτυχωτές επιφάνειες, οι οποίες διαπλέκονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν ολιγομερή και στο καταληκτικό στάδιο της Tau-πάθειας ώριμα συσσωματώματα. Η ερευνητική ομάδα της Δρ. Κατερίνας Παπανικολοπούλου στο Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμιγκ» επιχείρησε να αποσαφηνίσει τον in vivo μηχανισμό συσσωμάτωσης της Tau. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, αναζητήθηκαν πρωτεΐνες, που αλληλεπιδρούν με την ανθρώπινη, αγρίου τύπου Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster και που πιθανόν εμπλέκονται σε ειδικά ενδοκυτταρικά σηματοδοτικά μονοπάτια. Μια σειρά πρωτεομικών πειραμάτων οδήγησε στην απροσδόκητη ταυτοποίηση της Δροσοφιλικής MICAL (Mical) ως κυτταρικού παρτενέρ της Tau. Η πρωτεΐνη Mical αποτελεί μία φλαβινική μονοοξυγενάση με πολλές δομικές επικράτειες, που οξειδώνει επιφανειακά κατάλοιπα κυστεΐνης ή μεθειονίνης σε κατάλληλα υποστρώματα. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχει τη δράση τους, ενώ παράλληλα εμπλέκεται σε αναπτυξιακά φαινόμενα του εγκεφάλου, όπως το δενδριτικό κλάδεμα και τη νευραξονική καθοδήγηση, ή σε παθολογικές καταστάσεις, που σχετίζονται με ακτινο-εξαρτώμενες διεργασίες. Μέσα από τον έλεγχο έκδυσης διαγονιδιακών μυγών, που εξέφραζαν παν-νευρωνικά Tau και ένα διαγονίδιο της δροσοφιλικής Mical ή του Mical-RNAi, διαπιστώθηκε ότι η αλληλεπίδραση των δύο πρωτεϊνών είναι τοξική, δεδομένου ότι η υπερέκφραση της Mical οδηγούσε σε μείωση των ενήλικων μυγών που εξέρχονταν από τη νυμφική κάψα, ενώ η μειορρύθμισή της οδηγούσε σε αύξηση των ενήλικων απογόνων. Παράλληλα, βρέθηκε ότι η MICAL-1 του ανθρώπου (ορθόλογη της δροσοφιλικής Mical) υπερεκφράζεται στον εγκέφαλο ασθενών με Alzheimer και νόσο του Pick, όμως, συνεντοπίζεται μόνο με τις 3R ισομορφές της Tau στα σωμάτια του Pick και όχι με το μείγμα 3R και 4R ισομορφών στα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η γενετική αλληλεπίδραση Mical-Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster για να διαπιστωθεί: 1) αν η Mical επηρεάζει διαφορετικά τις 3R και τις 4R ισομορφές, 2) αν διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία της Tau ως κυτταροσκελετικής πρωτεΐνης και 3) αν επάγει την εξαρτώμενη από την Tau νευρωνική τοξικότητα. Για αυτό το σκοπό, δημιουργήθηκαν έξι σειρές διαγονιδιακών μυγών, οι οποίες εξέφραζαν παν-νευρωνικά ένα διαγονίδιο της Tau (0Ν3R, 0Ν4R, 1Ν3R, 1Ν4R, 2Ν3R, 2Ν4R) με τη βοήθεια του γενετικού συστήματος GAL4/UAS, ενώ παράλληλα αυξομειώνονταν τα επίπεδα της Mical (στελέχη ελέγχου, υπερέκφρασης και μειορρύθμισης της Mical). Τα στελέχη αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε απλά πειράματα western blot ή παραλλαγές αυτών, όπως είναι το πρωτόκολλο απομόνωσης συσσωματωμάτων και πρόσδεσης στους μικροσωληνίσκους. Σημειώνεται, ότι μόνο στο πρώτο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν και οι έξι ισομορφές - σε όλα τα υπόλοιπα αξιοποιήθηκαν μόνο οι (2N) ισομορφές της Tau. Για τον έλεγχο της τοξικότητας της Tau συναρτήσει των επιπέδων της Mical, πραγματοποιήθηκαν πειράματα μακροζωίας, αντίστασης στο οξειδωτικό στρες και παρατήρησης του rough eye φαινότυπου, ενώ αποκλειστικά και μόνο για την 2N4R ισομορφή προσδιορίστηκε το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της Tau, όταν η Mical μειορρυθμίζεται με ένα Mical-RNAi. Τα πειράματα μακροζωίας και μελέτης του δικτύου αλληλεπιδράσεων βασίστηκαν σε στελέχη της Drosophila, όπου ο έλεγχος της διαγονιδιακής έκφρασης γινόταν από το σύστημα TARGET. Επιγραμματικά, τα αποτελέσματα που προέκυψαν είναι τα εξής: • Η αυξομείωση των επιπέδων έκφρασης της Mical στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila μεταβάλλει αναλογικά τα επίπεδα των 3R και των 4R ισομορφών της Tau • Η Mical ενισχύει την τάση των 2N3R και 2Ν4R ισομορφών προς συσσωμάτωση στους νευρώνες • Η σύνδεση των 2N ισομορφών στο in vivo δίκτυο των μικροσωληνίσκων της μύγας δεν επηρεάζεται από τη μεταβολή των επιπέδων της Mical στον εγκέφαλο • Η αλληλεπίδραση Mical-Tau επιδεινώνει τον rough eye φαινότυπο της 2N4R ισομορφής • Οι μη στατιστικά σημαντικές διαφορές στις καμπύλες βιωσιμότητας των διαγονιδιακών στελεχών οφείλονται σε συστηματικό σφάλμα (αδυναμία διατήρησης σταθερής θερμοκρασίας στον επωαστήρα) και όχι στην πραγματική επίδραση της Mical επί της τοξικότητας των 2N3R και 2N4R ισομορφών. • Η αντίσταση των μυγών στο οξειδωτικό στρες μειώνεται όταν η 2N3R ή η 2N4R συνεκφράζεται με τη Mical στο κεντρικό νευρικό τους σύστημα. • Το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της 2N4R ισομορφής μεταβάλλεται όταν μειορρυθμίζεται η Mical.","abstract_html":"Η εκθετική αύξηση του προσδόκιμου ζωής τα τελευταία χρόνια έχει φέρει στο προσκήνιο ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με τη γήρανση του οργανισμού. Μεταξύ άλλων, οι Tau-πάθειες, όπως η νόσος Alzheimer και η μετωποκροταφική άνοια, που επηρεάζουν άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, επιφέρουν αργά και βαθμιαία διαταραχές στη μνήμη, στην κρίση, στην ικανότητα κατανόησης και έκφρασης του λόγου, έκπτωση στην καθημερινή λειτουργικότητα και χωροχρονικό αποπροσανατολισμό. Οι Tau-πάθειες ως νοσολογικές οντότητες χαρακτηρίζονται ιστοπαθολογικά από την ενδονευρωνική συσσώρευση της υπερφωσφορυλιωμένης πρωτεΐνης Tau, η οποία αλλάζει διαμόρφωση στο χώρο και δημιουργεί συσσωματώματα. Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση αναμενόμενο για μία πρωτεΐνη τόσο υδατοδιαλυτή όσο η Tau, της οποίας η αλληλουχία είναι εγγενώς μη δομημένη, ανθεκτική στις μεταβολές της θερμοκρασίας και της τιμής του pH, και πλούσια σε πολικά αμινοξέα. Παρόλα αυτά, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, η Tau χάνει τη διαμόρφωση τύπου «συνδετήρα», που ευνοεί την πρόσδεση της αλληλουχίας της στους μικροσωληνίσκους. Αντ’ αυτού, δημιουργεί β-πτυχωτές επιφάνειες, οι οποίες διαπλέκονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν ολιγομερή και στο καταληκτικό στάδιο της Tau-πάθειας ώριμα συσσωματώματα. Η ερευνητική ομάδα της Δρ. Κατερίνας Παπανικολοπούλου στο Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμιγκ» επιχείρησε να αποσαφηνίσει τον in vivo μηχανισμό συσσωμάτωσης της Tau. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, αναζητήθηκαν πρωτεΐνες, που αλληλεπιδρούν με την ανθρώπινη, αγρίου τύπου Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster και που πιθανόν εμπλέκονται σε ειδικά ενδοκυτταρικά σηματοδοτικά μονοπάτια. Μια σειρά πρωτεομικών πειραμάτων οδήγησε στην απροσδόκητη ταυτοποίηση της Δροσοφιλικής MICAL (Mical) ως κυτταρικού παρτενέρ της Tau. Η πρωτεΐνη Mical αποτελεί μία φλαβινική μονοοξυγενάση με πολλές δομικές επικράτειες, που οξειδώνει επιφανειακά κατάλοιπα κυστεΐνης ή μεθειονίνης σε κατάλληλα υποστρώματα. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχει τη δράση τους, ενώ παράλληλα εμπλέκεται σε αναπτυξιακά φαινόμενα του εγκεφάλου, όπως το δενδριτικό κλάδεμα και τη νευραξονική καθοδήγηση, ή σε παθολογικές καταστάσεις, που σχετίζονται με ακτινο-εξαρτώμενες διεργασίες. Μέσα από τον έλεγχο έκδυσης διαγονιδιακών μυγών, που εξέφραζαν παν-νευρωνικά Tau και ένα διαγονίδιο της δροσοφιλικής Mical ή του Mical-RNAi, διαπιστώθηκε ότι η αλληλεπίδραση των δύο πρωτεϊνών είναι τοξική, δεδομένου ότι η υπερέκφραση της Mical οδηγούσε σε μείωση των ενήλικων μυγών που εξέρχονταν από τη νυμφική κάψα, ενώ η μειορρύθμισή της οδηγούσε σε αύξηση των ενήλικων απογόνων. Παράλληλα, βρέθηκε ότι η MICAL-1 του ανθρώπου (ορθόλογη της δροσοφιλικής Mical) υπερεκφράζεται στον εγκέφαλο ασθενών με Alzheimer και νόσο του Pick, όμως, συνεντοπίζεται μόνο με τις 3R ισομορφές της Tau στα σωμάτια του Pick και όχι με το μείγμα 3R και 4R ισομορφών στα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η γενετική αλληλεπίδραση Mical-Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster για να διαπιστωθεί: 1) αν η Mical επηρεάζει διαφορετικά τις 3R και τις 4R ισομορφές, 2) αν διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία της Tau ως κυτταροσκελετικής πρωτεΐνης και 3) αν επάγει την εξαρτώμενη από την Tau νευρωνική τοξικότητα. Για αυτό το σκοπό, δημιουργήθηκαν έξι σειρές διαγονιδιακών μυγών, οι οποίες εξέφραζαν παν-νευρωνικά ένα διαγονίδιο της Tau (0Ν3R, 0Ν4R, 1Ν3R, 1Ν4R, 2Ν3R, 2Ν4R) με τη βοήθεια του γενετικού συστήματος GAL4/UAS, ενώ παράλληλα αυξομειώνονταν τα επίπεδα της Mical (στελέχη ελέγχου, υπερέκφρασης και μειορρύθμισης της Mical). Τα στελέχη αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε απλά πειράματα western blot ή παραλλαγές αυτών, όπως είναι το πρωτόκολλο απομόνωσης συσσωματωμάτων και πρόσδεσης στους μικροσωληνίσκους. Σημειώνεται, ότι μόνο στο πρώτο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν και οι έξι ισομορφές - σε όλα τα υπόλοιπα αξιοποιήθηκαν μόνο οι (2N) ισομορφές της Tau. Για τον έλεγχο της τοξικότητας της Tau συναρτήσει των επιπέδων της Mical, πραγματοποιήθηκαν πειράματα μακροζωίας, αντίστασης στο οξειδωτικό στρες και παρατήρησης του rough eye φαινότυπου, ενώ αποκλειστικά και μόνο για την 2N4R ισομορφή προσδιορίστηκε το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της Tau, όταν η Mical μειορρυθμίζεται με ένα Mical-RNAi. Τα πειράματα μακροζωίας και μελέτης του δικτύου αλληλεπιδράσεων βασίστηκαν σε στελέχη της Drosophila, όπου ο έλεγχος της διαγονιδιακής έκφρασης γινόταν από το σύστημα TARGET. Επιγραμματικά, τα αποτελέσματα που προέκυψαν είναι τα εξής: • Η αυξομείωση των επιπέδων έκφρασης της Mical στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila μεταβάλλει αναλογικά τα επίπεδα των 3R και των 4R ισομορφών της Tau • Η Mical ενισχύει την τάση των 2N3R και 2Ν4R ισομορφών προς συσσωμάτωση στους νευρώνες • Η σύνδεση των 2N ισομορφών στο in vivo δίκτυο των μικροσωληνίσκων της μύγας δεν επηρεάζεται από τη μεταβολή των επιπέδων της Mical στον εγκέφαλο • Η αλληλεπίδραση Mical-Tau επιδεινώνει τον rough eye φαινότυπο της 2N4R ισομορφής • Οι μη στατιστικά σημαντικές διαφορές στις καμπύλες βιωσιμότητας των διαγονιδιακών στελεχών οφείλονται σε συστηματικό σφάλμα (αδυναμία διατήρησης σταθερής θερμοκρασίας στον επωαστήρα) και όχι στην πραγματική επίδραση της Mical επί της τοξικότητας των 2N3R και 2N4R ισομορφών. • Η αντίσταση των μυγών στο οξειδωτικό στρες μειώνεται όταν η 2N3R ή η 2N4R συνεκφράζεται με τη Mical στο κεντρικό νευρικό τους σύστημα. • Το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της 2N4R ισομορφής μεταβάλλεται όταν μειορρυθμίζεται η Mical.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλύβα Κωνσταντίνα","Kalyva Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:52Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926266"],"render_values":[{"text":"uoadl:2926266","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926266","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926266","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2926266","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλύβα Κωνσταντίνα","Kalyva Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926266","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926266"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εκθετική αύξηση του προσδόκιμου ζωής τα τελευταία χρόνια έχει φέρει στο προσκήνιο ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με τη γήρανση του οργανισμού. Μεταξύ άλλων, οι Tau-πάθειες, όπως η νόσος Alzheimer και η μετωποκροταφική άνοια, που επηρεάζουν άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, επιφέρουν αργά και βαθμιαία διαταραχές στη μνήμη, στην κρίση, στην ικανότητα κατανόησης και έκφρασης του λόγου, έκπτωση στην καθημερινή λειτουργικότητα και χωροχρονικό αποπροσανατολισμό. Οι Tau-πάθειες ως νοσολογικές οντότητες χαρακτηρίζονται ιστοπαθολογικά από την ενδονευρωνική συσσώρευση της υπερφωσφορυλιωμένης πρωτεΐνης Tau, η οποία αλλάζει διαμόρφωση στο χώρο και δημιουργεί συσσωματώματα. Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση αναμενόμενο για μία πρωτεΐνη τόσο υδατοδιαλυτή όσο η Tau, της οποίας η αλληλουχία είναι εγγενώς μη δομημένη, ανθεκτική στις μεταβολές της θερμοκρασίας και της τιμής του pH, και πλούσια σε πολικά αμινοξέα. Παρόλα αυτά, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, η Tau χάνει τη διαμόρφωση τύπου «συνδετήρα», που ευνοεί την πρόσδεση της αλληλουχίας της στους μικροσωληνίσκους. Αντ’ αυτού, δημιουργεί β-πτυχωτές επιφάνειες, οι οποίες διαπλέκονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν ολιγομερή και στο καταληκτικό στάδιο της Tau-πάθειας ώριμα συσσωματώματα. Η ερευνητική ομάδα της Δρ. Κατερίνας Παπανικολοπούλου στο Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμιγκ» επιχείρησε να αποσαφηνίσει τον in vivo μηχανισμό συσσωμάτωσης της Tau. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, αναζητήθηκαν πρωτεΐνες, που αλληλεπιδρούν με την ανθρώπινη, αγρίου τύπου Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster και που πιθανόν εμπλέκονται σε ειδικά ενδοκυτταρικά σηματοδοτικά μονοπάτια. Μια σειρά πρωτεομικών πειραμάτων οδήγησε στην απροσδόκητη ταυτοποίηση της Δροσοφιλικής MICAL (Mical) ως κυτταρικού παρτενέρ της Tau. Η πρωτεΐνη Mical αποτελεί μία φλαβινική μονοοξυγενάση με πολλές δομικές επικράτειες, που οξειδώνει επιφανειακά κατάλοιπα κυστεΐνης ή μεθειονίνης σε κατάλληλα υποστρώματα. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχει τη δράση τους, ενώ παράλληλα εμπλέκεται σε αναπτυξιακά φαινόμενα του εγκεφάλου, όπως το δενδριτικό κλάδεμα και τη νευραξονική καθοδήγηση, ή σε παθολογικές καταστάσεις, που σχετίζονται με ακτινο-εξαρτώμενες διεργασίες. Μέσα από τον έλεγχο έκδυσης διαγονιδιακών μυγών, που εξέφραζαν παν-νευρωνικά Tau και ένα διαγονίδιο της δροσοφιλικής Mical ή του Mical-RNAi, διαπιστώθηκε ότι η αλληλεπίδραση των δύο πρωτεϊνών είναι τοξική, δεδομένου ότι η υπερέκφραση της Mical οδηγούσε σε μείωση των ενήλικων μυγών που εξέρχονταν από τη νυμφική κάψα, ενώ η μειορρύθμισή της οδηγούσε σε αύξηση των ενήλικων απογόνων. Παράλληλα, βρέθηκε ότι η MICAL-1 του ανθρώπου (ορθόλογη της δροσοφιλικής Mical) υπερεκφράζεται στον εγκέφαλο ασθενών με Alzheimer και νόσο του Pick, όμως, συνεντοπίζεται μόνο με τις 3R ισομορφές της Tau στα σωμάτια του Pick και όχι με το μείγμα 3R και 4R ισομορφών στα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η γενετική αλληλεπίδραση Mical-Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster για να διαπιστωθεί: 1) αν η Mical επηρεάζει διαφορετικά τις 3R και τις 4R ισομορφές, 2) αν διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία της Tau ως κυτταροσκελετικής πρωτεΐνης και 3) αν επάγει την εξαρτώμενη από την Tau νευρωνική τοξικότητα. Για αυτό το σκοπό, δημιουργήθηκαν έξι σειρές διαγονιδιακών μυγών, οι οποίες εξέφραζαν παν-νευρωνικά ένα διαγονίδιο της Tau (0Ν3R, 0Ν4R, 1Ν3R, 1Ν4R, 2Ν3R, 2Ν4R) με τη βοήθεια του γενετικού συστήματος GAL4/UAS, ενώ παράλληλα αυξομειώνονταν τα επίπεδα της Mical (στελέχη ελέγχου, υπερέκφρασης και μειορρύθμισης της Mical). Τα στελέχη αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε απλά πειράματα western blot ή παραλλαγές αυτών, όπως είναι το πρωτόκολλο απομόνωσης συσσωματωμάτων και πρόσδεσης στους μικροσωληνίσκους. Σημειώνεται, ότι μόνο στο πρώτο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν και οι έξι ισομορφές - σε όλα τα υπόλοιπα αξιοποιήθηκαν μόνο οι (2N) ισομορφές της Tau. Για τον έλεγχο της τοξικότητας της Tau συναρτήσει των επιπέδων της Mical, πραγματοποιήθηκαν πειράματα μακροζωίας, αντίστασης στο οξειδωτικό στρες και παρατήρησης του rough eye φαινότυπου, ενώ αποκλειστικά και μόνο για την 2N4R ισομορφή προσδιορίστηκε το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της Tau, όταν η Mical μειορρυθμίζεται με ένα Mical-RNAi. Τα πειράματα μακροζωίας και μελέτης του δικτύου αλληλεπιδράσεων βασίστηκαν σε στελέχη της Drosophila, όπου ο έλεγχος της διαγονιδιακής έκφρασης γινόταν από το σύστημα TARGET. Επιγραμματικά, τα αποτελέσματα που προέκυψαν είναι τα εξής: • Η αυξομείωση των επιπέδων έκφρασης της Mical στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila μεταβάλλει αναλογικά τα επίπεδα των 3R και των 4R ισομορφών της Tau • Η Mical ενισχύει την τάση των 2N3R και 2Ν4R ισομορφών προς συσσωμάτωση στους νευρώνες • Η σύνδεση των 2N ισομορφών στο in vivo δίκτυο των μικροσωληνίσκων της μύγας δεν επηρεάζεται από τη μεταβολή των επιπέδων της Mical στον εγκέφαλο • Η αλληλεπίδραση Mical-Tau επιδεινώνει τον rough eye φαινότυπο της 2N4R ισομορφής • Οι μη στατιστικά σημαντικές διαφορές στις καμπύλες βιωσιμότητας των διαγονιδιακών στελεχών οφείλονται σε συστηματικό σφάλμα (αδυναμία διατήρησης σταθερής θερμοκρασίας στον επωαστήρα) και όχι στην πραγματική επίδραση της Mical επί της τοξικότητας των 2N3R και 2N4R ισομορφών. • Η αντίσταση των μυγών στο οξειδωτικό στρες μειώνεται όταν η 2N3R ή η 2N4R συνεκφράζεται με τη Mical στο κεντρικό νευρικό τους σύστημα. • Το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της 2N4R ισομορφής μεταβάλλεται όταν μειορρυθμίζεται η Mical.","During the past few years, the exponential increase in life expectancy has brought age-related diseases to the fore. Among others, Tauopathies such as Alzheimer's disease and frontotemporal dementia, which affect adults over 65 years of age, induce slow and gradual impairments in memory, judgment, comprehension and speech, impairment of daily functioning and spatiotemporal disorientation. Tauopathies, as nosological entities, are histopathologically characterized by intraneuronal accumulation of the hyperphosphorylated Tau protein, which changes its three-dimensional conformation and forms aggregates. This is by no means to be expected for a protein as water-soluble as Tau, whose sequence is natively disordered, stable in high temperatures and under acidic conditions, as well as rich in polar amino acids. However, under hitherto unexplained conditions, Tau loses its paperclip-like shaped conformation, which favors its binding to microtubules. Instead, Tau forms β-sheet structures, which interdigitate to form oligomers and in the final stage of Tauopathy mature aggregates. The research team of Dr. Katerina Papanikolopoulou at the Biomedical Sciences Research Center \"Alexander Fleming\" attempted to elucidate the in vivo mechanism of Tau aggregation. For this reason, proteins were sought that interact with the human, wild-type Tau in the central nervous system of Drosophila melanogaster and that may be involved in specific intracellular signaling pathways. A series of proteomic experiments led to the unexpected identification of the Drosophila MICAL (Mical) as a cellular partner of Tau. Mical protein is a multidomain flavin monooxygenase, which oxidizes cysteine or methionine residues that are located on the surface of suitable substrates. In this way, Mical controls their action and at the same time becomes involved in brain developmental processes, such as dendritic pruning and axonal guidance or in pathological conditions that are related to actin-dependent processes. The effect of Mical on Tau toxicity was assessed by an eclosion assay. Results are presented as the ratio of flies co-expressing Tau-Mical or Tau-Mical RNAi over the number of flies expressing Tau alone. Interestingly, Mical elevation enhanced Tau toxicity (decreased eclosion) whereas Mical reduction attenuated Tau-dependent developmental lethality. Given the effects of Mical in human Tau-expressing flies, the laboratory decided to investigate the levels and localization of MICAL in samples (frozen tissue and paraffin sections) from non-demented patients as well as in patients with Tauopathies, namely Alzheimer’ disease and the distinctive form of Frontotemporal Dementia, Pick’s disease. In humans, there are three MICAL proteins (MICAL1, MICAL2 and MICAL3). Phylogenetic analysis of MICAL family members showed that Drosophila MICAL and Human MICAL1 are clustered in the same clade, hence the laboratoryinitially focused on this protein. A very exciting and novel result was that in the brain of Pick's disease patients, MICAL1 is significantly up-regulated compared to normal controls and co-localizes with Tau in the cytoplasmic inclusions known as Pick bodies. MICAL1 is also up-regulated in most of the AD samples tested but shows no immunoreactivity in paraffin sections. The present thesis project was based on the genetic interactions between Mical and Tau with respect to a) Tau normal function as a cytoskeletal protein b) Tau isoform specific interactions c) Tau-associated neuronal toxic, as well as on the biochemical characterization of interaction between the two proteins. Six series of transgenic flies were created in a way that they could express a Tau transgene (0N3R, 0N4R, 1N3R, 1N4R, 2N3R, 2N4R) pan-neuronally using the GAL4/UAS system, by coexpression of a Mical transgene or by transgenic Mical RNAi respectively. These strains were used in simple western blot experiments or variants thereof, such as the aggregate isolation and microtubule binding protocol. Then, the toxicity of Mical-Tau interaction was tested in the adult Drosophila brain through longevity and resistance to oxidative stress assays and though observating the rough eye phenotype. Experiments on longevity and interaction study were based on Drosophila strains, where transgenic expression was monitored by the TARGET system. In summary: • Mical up-regulation increases all six Tau isoform levels in the CNS of Drosophila, while its down-regulation decreases their levels. • Mical enhances the propensity aggregation of 2N3R and 2N4R Tau isoforms • Mical does not affect the microtubule binding capacity of 2Ν3R and 2Ν4R, except from the case where 2N4R and MICAL-RNAi are co-expressed leading to the detachment of the 2Ν4R isoform from the microtubules • Mical-Tau interaction exacerbates the 2N4R-mediated rough eye phenotype • Mical overexpression or down-regulation seems to have no effect on Tau longevity curves, but this is due to a systematic error caused by incubator malfunction • Mical overexpression increases the oxidative stress susceptibility of the flies expressing 2Ν3R or 2N4R pan-neuronally • Mical down-regulation alters the interactome of Tau in the CNS of Drosophila"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετική και βιοχημική προσέγγιση της αλληλεπίδρασης Mical-Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλύβα Κωνσταντίνα","Kalyva Konstantina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η εκθετική αύξηση του προσδόκιμου ζωής τα τελευταία χρόνια έχει φέρει στο προσκήνιο ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με τη γήρανση του οργανισμού. Μεταξύ άλλων, οι Tau-πάθειες, όπως η νόσος Alzheimer και η μετωποκροταφική άνοια, που επηρεάζουν άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, επιφέρουν αργά και βαθμιαία διαταραχές στη μνήμη, στην κρίση, στην ικανότητα κατανόησης και έκφρασης του λόγου, έκπτωση στην καθημερινή λειτουργικότητα και χωροχρονικό αποπροσανατολισμό. Οι Tau-πάθειες ως νοσολογικές οντότητες χαρακτηρίζονται ιστοπαθολογικά από την ενδονευρωνική συσσώρευση της υπερφωσφορυλιωμένης πρωτεΐνης Tau, η οποία αλλάζει διαμόρφωση στο χώρο και δημιουργεί συσσωματώματα. Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση αναμενόμενο για μία πρωτεΐνη τόσο υδατοδιαλυτή όσο η Tau, της οποίας η αλληλουχία είναι εγγενώς μη δομημένη, ανθεκτική στις μεταβολές της θερμοκρασίας και της τιμής του pH, και πλούσια σε πολικά αμινοξέα. Παρόλα αυτά, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, η Tau χάνει τη διαμόρφωση τύπου «συνδετήρα», που ευνοεί την πρόσδεση της αλληλουχίας της στους μικροσωληνίσκους. Αντ’ αυτού, δημιουργεί β-πτυχωτές επιφάνειες, οι οποίες διαπλέκονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν ολιγομερή και στο καταληκτικό στάδιο της Tau-πάθειας ώριμα συσσωματώματα. Η ερευνητική ομάδα της Δρ. Κατερίνας Παπανικολοπούλου στο Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμιγκ» επιχείρησε να αποσαφηνίσει τον in vivo μηχανισμό συσσωμάτωσης της Tau. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, αναζητήθηκαν πρωτεΐνες, που αλληλεπιδρούν με την ανθρώπινη, αγρίου τύπου Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster και που πιθανόν εμπλέκονται σε ειδικά ενδοκυτταρικά σηματοδοτικά μονοπάτια. Μια σειρά πρωτεομικών πειραμάτων οδήγησε στην απροσδόκητη ταυτοποίηση της Δροσοφιλικής MICAL (Mical) ως κυτταρικού παρτενέρ της Tau. Η πρωτεΐνη Mical αποτελεί μία φλαβινική μονοοξυγενάση με πολλές δομικές επικράτειες, που οξειδώνει επιφανειακά κατάλοιπα κυστεΐνης ή μεθειονίνης σε κατάλληλα υποστρώματα. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχει τη δράση τους, ενώ παράλληλα εμπλέκεται σε αναπτυξιακά φαινόμενα του εγκεφάλου, όπως το δενδριτικό κλάδεμα και τη νευραξονική καθοδήγηση, ή σε παθολογικές καταστάσεις, που σχετίζονται με ακτινο-εξαρτώμενες διεργασίες. Μέσα από τον έλεγχο έκδυσης διαγονιδιακών μυγών, που εξέφραζαν παν-νευρωνικά Tau και ένα διαγονίδιο της δροσοφιλικής Mical ή του Mical-RNAi, διαπιστώθηκε ότι η αλληλεπίδραση των δύο πρωτεϊνών είναι τοξική, δεδομένου ότι η υπερέκφραση της Mical οδηγούσε σε μείωση των ενήλικων μυγών που εξέρχονταν από τη νυμφική κάψα, ενώ η μειορρύθμισή της οδηγούσε σε αύξηση των ενήλικων απογόνων. Παράλληλα, βρέθηκε ότι η MICAL-1 του ανθρώπου (ορθόλογη της δροσοφιλικής Mical) υπερεκφράζεται στον εγκέφαλο ασθενών με Alzheimer και νόσο του Pick, όμως, συνεντοπίζεται μόνο με τις 3R ισομορφές της Tau στα σωμάτια του Pick και όχι με το μείγμα 3R και 4R ισομορφών στα νευροϊνιδιακά δεμάτια. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η γενετική αλληλεπίδραση Mical-Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster για να διαπιστωθεί: 1) αν η Mical επηρεάζει διαφορετικά τις 3R και τις 4R ισομορφές, 2) αν διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία της Tau ως κυτταροσκελετικής πρωτεΐνης και 3) αν επάγει την εξαρτώμενη από την Tau νευρωνική τοξικότητα. Για αυτό το σκοπό, δημιουργήθηκαν έξι σειρές διαγονιδιακών μυγών, οι οποίες εξέφραζαν παν-νευρωνικά ένα διαγονίδιο της Tau (0Ν3R, 0Ν4R, 1Ν3R, 1Ν4R, 2Ν3R, 2Ν4R) με τη βοήθεια του γενετικού συστήματος GAL4/UAS, ενώ παράλληλα αυξομειώνονταν τα επίπεδα της Mical (στελέχη ελέγχου, υπερέκφρασης και μειορρύθμισης της Mical). Τα στελέχη αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε απλά πειράματα western blot ή παραλλαγές αυτών, όπως είναι το πρωτόκολλο απομόνωσης συσσωματωμάτων και πρόσδεσης στους μικροσωληνίσκους. Σημειώνεται, ότι μόνο στο πρώτο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν και οι έξι ισομορφές - σε όλα τα υπόλοιπα αξιοποιήθηκαν μόνο οι (2N) ισομορφές της Tau. Για τον έλεγχο της τοξικότητας της Tau συναρτήσει των επιπέδων της Mical, πραγματοποιήθηκαν πειράματα μακροζωίας, αντίστασης στο οξειδωτικό στρες και παρατήρησης του rough eye φαινότυπου, ενώ αποκλειστικά και μόνο για την 2N4R ισομορφή προσδιορίστηκε το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της Tau, όταν η Mical μειορρυθμίζεται με ένα Mical-RNAi. Τα πειράματα μακροζωίας και μελέτης του δικτύου αλληλεπιδράσεων βασίστηκαν σε στελέχη της Drosophila, όπου ο έλεγχος της διαγονιδιακής έκφρασης γινόταν από το σύστημα TARGET. Επιγραμματικά, τα αποτελέσματα που προέκυψαν είναι τα εξής: • Η αυξομείωση των επιπέδων έκφρασης της Mical στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila μεταβάλλει αναλογικά τα επίπεδα των 3R και των 4R ισομορφών της Tau • Η Mical ενισχύει την τάση των 2N3R και 2Ν4R ισομορφών προς συσσωμάτωση στους νευρώνες • Η σύνδεση των 2N ισομορφών στο in vivo δίκτυο των μικροσωληνίσκων της μύγας δεν επηρεάζεται από τη μεταβολή των επιπέδων της Mical στον εγκέφαλο • Η αλληλεπίδραση Mical-Tau επιδεινώνει τον rough eye φαινότυπο της 2N4R ισομορφής • Οι μη στατιστικά σημαντικές διαφορές στις καμπύλες βιωσιμότητας των διαγονιδιακών στελεχών οφείλονται σε συστηματικό σφάλμα (αδυναμία διατήρησης σταθερής θερμοκρασίας στον επωαστήρα) και όχι στην πραγματική επίδραση της Mical επί της τοξικότητας των 2N3R και 2N4R ισομορφών. • Η αντίσταση των μυγών στο οξειδωτικό στρες μειώνεται όταν η 2N3R ή η 2N4R συνεκφράζεται με τη Mical στο κεντρικό νευρικό τους σύστημα. • Το δίκτυο αλληλεπιδράσεων της 2N4R ισομορφής μεταβάλλεται όταν μειορρυθμίζεται η Mical.","During the past few years, the exponential increase in life expectancy has brought age-related diseases to the fore. Among others, Tauopathies such as Alzheimer's disease and frontotemporal dementia, which affect adults over 65 years of age, induce slow and gradual impairments in memory, judgment, comprehension and speech, impairment of daily functioning and spatiotemporal disorientation. Tauopathies, as nosological entities, are histopathologically characterized by intraneuronal accumulation of the hyperphosphorylated Tau protein, which changes its three-dimensional conformation and forms aggregates. This is by no means to be expected for a protein as water-soluble as Tau, whose sequence is natively disordered, stable in high temperatures and under acidic conditions, as well as rich in polar amino acids. However, under hitherto unexplained conditions, Tau loses its paperclip-like shaped conformation, which favors its binding to microtubules. Instead, Tau forms β-sheet structures, which interdigitate to form oligomers and in the final stage of Tauopathy mature aggregates. The research team of Dr. Katerina Papanikolopoulou at the Biomedical Sciences Research Center \"Alexander Fleming\" attempted to elucidate the in vivo mechanism of Tau aggregation. For this reason, proteins were sought that interact with the human, wild-type Tau in the central nervous system of Drosophila melanogaster and that may be involved in specific intracellular signaling pathways. A series of proteomic experiments led to the unexpected identification of the Drosophila MICAL (Mical) as a cellular partner of Tau. Mical protein is a multidomain flavin monooxygenase, which oxidizes cysteine or methionine residues that are located on the surface of suitable substrates. In this way, Mical controls their action and at the same time becomes involved in brain developmental processes, such as dendritic pruning and axonal guidance or in pathological conditions that are related to actin-dependent processes. The effect of Mical on Tau toxicity was assessed by an eclosion assay. Results are presented as the ratio of flies co-expressing Tau-Mical or Tau-Mical RNAi over the number of flies expressing Tau alone. Interestingly, Mical elevation enhanced Tau toxicity (decreased eclosion) whereas Mical reduction attenuated Tau-dependent developmental lethality. Given the effects of Mical in human Tau-expressing flies, the laboratory decided to investigate the levels and localization of MICAL in samples (frozen tissue and paraffin sections) from non-demented patients as well as in patients with Tauopathies, namely Alzheimer’ disease and the distinctive form of Frontotemporal Dementia, Pick’s disease. In humans, there are three MICAL proteins (MICAL1, MICAL2 and MICAL3). Phylogenetic analysis of MICAL family members showed that Drosophila MICAL and Human MICAL1 are clustered in the same clade, hence the laboratoryinitially focused on this protein. A very exciting and novel result was that in the brain of Pick's disease patients, MICAL1 is significantly up-regulated compared to normal controls and co-localizes with Tau in the cytoplasmic inclusions known as Pick bodies. MICAL1 is also up-regulated in most of the AD samples tested but shows no immunoreactivity in paraffin sections. The present thesis project was based on the genetic interactions between Mical and Tau with respect to a) Tau normal function as a cytoskeletal protein b) Tau isoform specific interactions c) Tau-associated neuronal toxic, as well as on the biochemical characterization of interaction between the two proteins. Six series of transgenic flies were created in a way that they could express a Tau transgene (0N3R, 0N4R, 1N3R, 1N4R, 2N3R, 2N4R) pan-neuronally using the GAL4/UAS system, by coexpression of a Mical transgene or by transgenic Mical RNAi respectively. These strains were used in simple western blot experiments or variants thereof, such as the aggregate isolation and microtubule binding protocol. Then, the toxicity of Mical-Tau interaction was tested in the adult Drosophila brain through longevity and resistance to oxidative stress assays and though observating the rough eye phenotype. Experiments on longevity and interaction study were based on Drosophila strains, where transgenic expression was monitored by the TARGET system. In summary: • Mical up-regulation increases all six Tau isoform levels in the CNS of Drosophila, while its down-regulation decreases their levels. • Mical enhances the propensity aggregation of 2N3R and 2N4R Tau isoforms • Mical does not affect the microtubule binding capacity of 2Ν3R and 2Ν4R, except from the case where 2N4R and MICAL-RNAi are co-expressed leading to the detachment of the 2Ν4R isoform from the microtubules • Mical-Tau interaction exacerbates the 2N4R-mediated rough eye phenotype • Mical overexpression or down-regulation seems to have no effect on Tau longevity curves, but this is due to a systematic error caused by incubator malfunction • Mical overexpression increases the oxidative stress susceptibility of the flies expressing 2Ν3R or 2N4R pan-neuronally • Mical down-regulation alters the interactome of Tau in the CNS of Drosophila"],"dc:identifier":["uoadl:2926266","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926266"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Γενετική και βιοχημική προσέγγιση της αλληλεπίδρασης Mical-Tau στο κεντρικό νευρικό σύστημα της Drosophila melanogaster."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:52Z"}