{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926411"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926411","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Delineation of the role of activin-A in T-cell-mediated anti-tumor immunity in preclinical models of lung cancer","abstract":"Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο κοινός καρκίνος παγκοσμίως, με το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια και ομαδοποιείται σε δύο τύπους: το μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και το μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, με τον τελευταίο να αποτελεί το 85% όλων των περιπτώσεων. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα παρουσιάζει ποσοστό επιβίωσης 5 ετών στο 15% των ασθενών, με τους περισσότερους να παρουσιάζουν μετάσταση ή υποτροπή της νόσου, παρά τη θεραπεία με χημειοθεραπείες. Το ανοσοποιητικό σύστημα διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων. Μια αποτελεσματική ανοσοαπόκριση ενάντια στον καρκίνο καθορίζεται κυρίως από τα CD4+ T βοηθητικά κύτταρα. Αυτά αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων μέσω της ενεργοποίησης των CD8+ T κυτταροτοξικών κυττάρων, τα οποία οδηγούν στη λύση των καρκινικών κυττάρων, της έκκρισης αποτελεσματικών κυτταροκινών και της ενεργοποίησης των ανοσοαποκρίσεων μέσω της φυσικής ανοσίας. Παρ’όλα αυτά, τα καρκινικά κύτταρα είναι ικανά να αποφύγουν την ανοσοεπιτήρηση και συχνά να διαμορφώσουν ένα ανοσοκατασταλτικό περιβάλλον, μέσω της διαδικασίας της ανοσοδιαμόρφωσης. Η ακτιβίνη Α είναι μια πλειοτροπική κυτταροκίνη που ρυθμίζει σημαντικές βιολογικές διαδικασίες, όπως είναι η αιμοποίηση, η εμβρυακή ανάπτυξη, η διατήρηση βλαστοκυττάρων, η επιδιόρθωση ιστών και η ίνωση. Μελέτες που έχουν γίνει από την ομάδα μας, αλλά και από άλλες επιστημονικές ομάδες, έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α παρουσιάζει τόσο προ- όσο και αντι- φλεγμονώδεις επιδράσεις, οι οποίες εξαρτώνται από το περιβάλλον έκφρασής της, την κατάσταση ενεργοποίησης του κυττάρου και το ανοσολογικό μικροπεριβάλλον. Η υπόθεσή μας είναι ότι η ακτιβίνη Α επηρεάζει τις ανοσολογικές αποκρίσεις των Τ λεμφοκυττάρων, με αποτέλεσμα να κατέχει σημαντικό ρόλο στην έναρξη και την πρόοδο του καρκίνου του πνεύμονα. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να αποκρυπτογραφήσουμε την in vivo επίδραση της ακτιβίνης Α στις ανοσολογικές αποκρίσεις, κατευθυνόμενες από τα Τ λεμφοκύτταρα, στον καρκίνο του πνεύμονα και να ανακαλύψουμε αν η ακτιβίνη Α ενισχύει αυτές τις ανοσοαποκρίσεις ενάντια στον καρκίνο, μελετώντας τες σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Για να εξετάσουμε την υπόθεσή μας σχετικά με τις μελέτες σε ποντίκια, χρησιμοποιήσαμε CD4CreERT2 / Acvr1bFx ποντίκια, στα οποία χορηγήθηκαν LLC καρκινικά κύτταρα. Εν συντομία, απαλείψαμε την έκφραση του γονιδίου Avcr1b στα CD4+ T λεμφοκύτταρα, χρησιμοποιώντας ταμοξιφαίνη. Χρησιμοποιώντας τους ιστούς καρκίνου του πνεύμονα από αυτά τα ποντίκια, απομονώσαμε τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε παρουσία αντιγόνου. Στη συνέχεια, απομονώσαμε CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από το κλάσμα λευκοκυττάρων που διηθεί τον όγκο και αναλύσαμε το προφίλ των κυττάρων αυτών χρησιμοποιώντας τις τεχνικές FACS και ELISA. Στησυνέχεια, πήραμε πρωτογενή ιστό όγκου από ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και μέρος από τον παρακείμενο υγιή ιστό. Καλλιεργήσαμε τα Τ λεμφοκύτταρα που διηθούν τον όγκο παρουσία των πολυκλωνικών αντισμάτων αντι-CD3 / αντι-CD28, παρουσία ή απουσία ανασυνδυασμένης ακτιβίνης Α. Σε ορισμένα πειράματα, απομονώσαμε τα CD4+ και CD8+ Τ λεμφοκύτταρα, από τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε όπως περιγράφηκε παραπάνω. Αυτά τα κύτταρα, όπως επίσης, τα υπερκείμενα από τις καλλιέργειες, τα αναλύσαμε περαιτέρω χρησιμοποιώντας τεχνικές FACS, ELISA και LDH κυτταροτοξικότητας. Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η απαλειφή της σηματοδότησης της ακτιβίνης Α στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα επιταχύνει την εξέλιξη του όγκου του πνεύμονα και μειώνει τη συνολική επιβίωση των ποντικών με καρκίνο του πνεύμονα (CD4ALK4-KO ποντίκια). Συγκεκριμένα, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τα CD4ALK4-KO ποντίκια παρήγαγαν λιγότερη IFN-γ και TNF-α, ταυτόχρονα με αυξημένα επίπεδα της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από control ποντίκια, μετά από καλλιέργεια παρουσία αντιγόνου. Στους ανθρώπινους ιστούς πνεύμονα, η ακτιβίνη Α προκαλεί διαφορετικά αποτελέσματα στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διεισδύουν στους πνευμονικούς όγκους, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή πνευμονικό ιστό. Εν συντομία, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διηθηθούν τους όγκους των πνευμόνων παρήγαγαν αυξημένα επίπεδα των κυτταροκινών TNF-α και IL-2 και μειωμένα επίπεδα της ανοσοκατασταλτικής κυτταροκίνης IL-10, ενώ τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή ιστό παρήγαγε λιγότερα επίπεδα των κυτταροκινών IFN-γ και IL-2. Επιπλέον, τα CD4+ T λεμφοκύτταρα του όγκου που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α παρουσίασαν πιο ενεργοποιημένο φαινότυπο και παρουσίασαν περισσότερη ανοσοδιεγερτική ικανότητα προς τα αυτόλογα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα. Τέλος, τα CD8+ Τ λεμφοκύτταρα από την περιφέρεια, που καλλιεργήθηκαν με το υπερκείμενο από τις καλλιέργειες κυττάρων CD4+ λεμφοκυττάρων με ακτιβίνη Α, ήταν πιο ικανά να θανατώσουν τα αυτόλογα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονα. Η συλλογή των δεδομένων μας αποκαλύπτει ότι η ακτιβίνη Α είναι σημαντικός ενορχηστρωτής των ανοσοαποκρίσεων, διαμεσολαβούμενων από τα Τ κύτταρα, έναντι του καρκίνου. Σημαντικότερα, αυτή η μελέτη θα θέσει τις βάσεις για περαιτέρω αξιοποίηση της χρήσης της ακτιβίνης A ως προγνωστικό εργαλείο και πιθανό στόχο για ανοσοθεραπεία χωρίς παρενέργειες, στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα.","abstract_html":"Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο κοινός καρκίνος παγκοσμίως, με το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια και ομαδοποιείται σε δύο τύπους: το μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και το μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, με τον τελευταίο να αποτελεί το 85% όλων των περιπτώσεων. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα παρουσιάζει ποσοστό επιβίωσης 5 ετών στο 15% των ασθενών, με τους περισσότερους να παρουσιάζουν μετάσταση ή υποτροπή της νόσου, παρά τη θεραπεία με χημειοθεραπείες. Το ανοσοποιητικό σύστημα διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων. Μια αποτελεσματική ανοσοαπόκριση ενάντια στον καρκίνο καθορίζεται κυρίως από τα CD4+ T βοηθητικά κύτταρα. Αυτά αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων μέσω της ενεργοποίησης των CD8+ T κυτταροτοξικών κυττάρων, τα οποία οδηγούν στη λύση των καρκινικών κυττάρων, της έκκρισης αποτελεσματικών κυτταροκινών και της ενεργοποίησης των ανοσοαποκρίσεων μέσω της φυσικής ανοσίας. Παρ’όλα αυτά, τα καρκινικά κύτταρα είναι ικανά να αποφύγουν την ανοσοεπιτήρηση και συχνά να διαμορφώσουν ένα ανοσοκατασταλτικό περιβάλλον, μέσω της διαδικασίας της ανοσοδιαμόρφωσης. Η ακτιβίνη Α είναι μια πλειοτροπική κυτταροκίνη που ρυθμίζει σημαντικές βιολογικές διαδικασίες, όπως είναι η αιμοποίηση, η εμβρυακή ανάπτυξη, η διατήρηση βλαστοκυττάρων, η επιδιόρθωση ιστών και η ίνωση. Μελέτες που έχουν γίνει από την ομάδα μας, αλλά και από άλλες επιστημονικές ομάδες, έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α παρουσιάζει τόσο προ- όσο και αντι- φλεγμονώδεις επιδράσεις, οι οποίες εξαρτώνται από το περιβάλλον έκφρασής της, την κατάσταση ενεργοποίησης του κυττάρου και το ανοσολογικό μικροπεριβάλλον. Η υπόθεσή μας είναι ότι η ακτιβίνη Α επηρεάζει τις ανοσολογικές αποκρίσεις των Τ λεμφοκυττάρων, με αποτέλεσμα να κατέχει σημαντικό ρόλο στην έναρξη και την πρόοδο του καρκίνου του πνεύμονα. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να αποκρυπτογραφήσουμε την in vivo επίδραση της ακτιβίνης Α στις ανοσολογικές αποκρίσεις, κατευθυνόμενες από τα Τ λεμφοκύτταρα, στον καρκίνο του πνεύμονα και να ανακαλύψουμε αν η ακτιβίνη Α ενισχύει αυτές τις ανοσοαποκρίσεις ενάντια στον καρκίνο, μελετώντας τες σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Για να εξετάσουμε την υπόθεσή μας σχετικά με τις μελέτες σε ποντίκια, χρησιμοποιήσαμε CD4CreERT2 / Acvr1bFx ποντίκια, στα οποία χορηγήθηκαν LLC καρκινικά κύτταρα. Εν συντομία, απαλείψαμε την έκφραση του γονιδίου Avcr1b στα CD4+ T λεμφοκύτταρα, χρησιμοποιώντας ταμοξιφαίνη. Χρησιμοποιώντας τους ιστούς καρκίνου του πνεύμονα από αυτά τα ποντίκια, απομονώσαμε τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε παρουσία αντιγόνου. Στη συνέχεια, απομονώσαμε CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από το κλάσμα λευκοκυττάρων που διηθεί τον όγκο και αναλύσαμε το προφίλ των κυττάρων αυτών χρησιμοποιώντας τις τεχνικές FACS και ELISA. Στησυνέχεια, πήραμε πρωτογενή ιστό όγκου από ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και μέρος από τον παρακείμενο υγιή ιστό. Καλλιεργήσαμε τα Τ λεμφοκύτταρα που διηθούν τον όγκο παρουσία των πολυκλωνικών αντισμάτων αντι-CD3 / αντι-CD28, παρουσία ή απουσία ανασυνδυασμένης ακτιβίνης Α. Σε ορισμένα πειράματα, απομονώσαμε τα CD4+ και CD8+ Τ λεμφοκύτταρα, από τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε όπως περιγράφηκε παραπάνω. Αυτά τα κύτταρα, όπως επίσης, τα υπερκείμενα από τις καλλιέργειες, τα αναλύσαμε περαιτέρω χρησιμοποιώντας τεχνικές FACS, ELISA και LDH κυτταροτοξικότητας. Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η απαλειφή της σηματοδότησης της ακτιβίνης Α στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα επιταχύνει την εξέλιξη του όγκου του πνεύμονα και μειώνει τη συνολική επιβίωση των ποντικών με καρκίνο του πνεύμονα (CD4ALK4-KO ποντίκια). Συγκεκριμένα, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τα CD4ALK4-KO ποντίκια παρήγαγαν λιγότερη IFN-γ και TNF-α, ταυτόχρονα με αυξημένα επίπεδα της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από control ποντίκια, μετά από καλλιέργεια παρουσία αντιγόνου. Στους ανθρώπινους ιστούς πνεύμονα, η ακτιβίνη Α προκαλεί διαφορετικά αποτελέσματα στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διεισδύουν στους πνευμονικούς όγκους, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή πνευμονικό ιστό. Εν συντομία, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διηθηθούν τους όγκους των πνευμόνων παρήγαγαν αυξημένα επίπεδα των κυτταροκινών TNF-α και IL-2 και μειωμένα επίπεδα της ανοσοκατασταλτικής κυτταροκίνης IL-10, ενώ τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή ιστό παρήγαγε λιγότερα επίπεδα των κυτταροκινών IFN-γ και IL-2. Επιπλέον, τα CD4+ T λεμφοκύτταρα του όγκου που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α παρουσίασαν πιο ενεργοποιημένο φαινότυπο και παρουσίασαν περισσότερη ανοσοδιεγερτική ικανότητα προς τα αυτόλογα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα. Τέλος, τα CD8+ Τ λεμφοκύτταρα από την περιφέρεια, που καλλιεργήθηκαν με το υπερκείμενο από τις καλλιέργειες κυττάρων CD4+ λεμφοκυττάρων με ακτιβίνη Α, ήταν πιο ικανά να θανατώσουν τα αυτόλογα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονα. Η συλλογή των δεδομένων μας αποκαλύπτει ότι η ακτιβίνη Α είναι σημαντικός ενορχηστρωτής των ανοσοαποκρίσεων, διαμεσολαβούμενων από τα Τ κύτταρα, έναντι του καρκίνου. Σημαντικότερα, αυτή η μελέτη θα θέσει τις βάσεις για περαιτέρω αξιοποίηση της χρήσης της ακτιβίνης A ως προγνωστικό εργαλείο και πιθανό στόχο για ανοσοθεραπεία χωρίς παρενέργειες, στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιτσοπούλου Αικατερίνη","Tsitsopoulou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926411"],"render_values":[{"text":"uoadl:2926411","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926411","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926411","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2926411","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιτσοπούλου Αικατερίνη","Tsitsopoulou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926411"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο κοινός καρκίνος παγκοσμίως, με το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια και ομαδοποιείται σε δύο τύπους: το μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και το μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, με τον τελευταίο να αποτελεί το 85% όλων των περιπτώσεων. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα παρουσιάζει ποσοστό επιβίωσης 5 ετών στο 15% των ασθενών, με τους περισσότερους να παρουσιάζουν μετάσταση ή υποτροπή της νόσου, παρά τη θεραπεία με χημειοθεραπείες. Το ανοσοποιητικό σύστημα διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων. Μια αποτελεσματική ανοσοαπόκριση ενάντια στον καρκίνο καθορίζεται κυρίως από τα CD4+ T βοηθητικά κύτταρα. Αυτά αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων μέσω της ενεργοποίησης των CD8+ T κυτταροτοξικών κυττάρων, τα οποία οδηγούν στη λύση των καρκινικών κυττάρων, της έκκρισης αποτελεσματικών κυτταροκινών και της ενεργοποίησης των ανοσοαποκρίσεων μέσω της φυσικής ανοσίας. Παρ’όλα αυτά, τα καρκινικά κύτταρα είναι ικανά να αποφύγουν την ανοσοεπιτήρηση και συχνά να διαμορφώσουν ένα ανοσοκατασταλτικό περιβάλλον, μέσω της διαδικασίας της ανοσοδιαμόρφωσης. Η ακτιβίνη Α είναι μια πλειοτροπική κυτταροκίνη που ρυθμίζει σημαντικές βιολογικές διαδικασίες, όπως είναι η αιμοποίηση, η εμβρυακή ανάπτυξη, η διατήρηση βλαστοκυττάρων, η επιδιόρθωση ιστών και η ίνωση. Μελέτες που έχουν γίνει από την ομάδα μας, αλλά και από άλλες επιστημονικές ομάδες, έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α παρουσιάζει τόσο προ- όσο και αντι- φλεγμονώδεις επιδράσεις, οι οποίες εξαρτώνται από το περιβάλλον έκφρασής της, την κατάσταση ενεργοποίησης του κυττάρου και το ανοσολογικό μικροπεριβάλλον. Η υπόθεσή μας είναι ότι η ακτιβίνη Α επηρεάζει τις ανοσολογικές αποκρίσεις των Τ λεμφοκυττάρων, με αποτέλεσμα να κατέχει σημαντικό ρόλο στην έναρξη και την πρόοδο του καρκίνου του πνεύμονα. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να αποκρυπτογραφήσουμε την in vivo επίδραση της ακτιβίνης Α στις ανοσολογικές αποκρίσεις, κατευθυνόμενες από τα Τ λεμφοκύτταρα, στον καρκίνο του πνεύμονα και να ανακαλύψουμε αν η ακτιβίνη Α ενισχύει αυτές τις ανοσοαποκρίσεις ενάντια στον καρκίνο, μελετώντας τες σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Για να εξετάσουμε την υπόθεσή μας σχετικά με τις μελέτες σε ποντίκια, χρησιμοποιήσαμε CD4CreERT2 / Acvr1bFx ποντίκια, στα οποία χορηγήθηκαν LLC καρκινικά κύτταρα. Εν συντομία, απαλείψαμε την έκφραση του γονιδίου Avcr1b στα CD4+ T λεμφοκύτταρα, χρησιμοποιώντας ταμοξιφαίνη. Χρησιμοποιώντας τους ιστούς καρκίνου του πνεύμονα από αυτά τα ποντίκια, απομονώσαμε τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε παρουσία αντιγόνου. Στη συνέχεια, απομονώσαμε CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από το κλάσμα λευκοκυττάρων που διηθεί τον όγκο και αναλύσαμε το προφίλ των κυττάρων αυτών χρησιμοποιώντας τις τεχνικές FACS και ELISA. Στησυνέχεια, πήραμε πρωτογενή ιστό όγκου από ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και μέρος από τον παρακείμενο υγιή ιστό. Καλλιεργήσαμε τα Τ λεμφοκύτταρα που διηθούν τον όγκο παρουσία των πολυκλωνικών αντισμάτων αντι-CD3 / αντι-CD28, παρουσία ή απουσία ανασυνδυασμένης ακτιβίνης Α. Σε ορισμένα πειράματα, απομονώσαμε τα CD4+ και CD8+ Τ λεμφοκύτταρα, από τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε όπως περιγράφηκε παραπάνω. Αυτά τα κύτταρα, όπως επίσης, τα υπερκείμενα από τις καλλιέργειες, τα αναλύσαμε περαιτέρω χρησιμοποιώντας τεχνικές FACS, ELISA και LDH κυτταροτοξικότητας. Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η απαλειφή της σηματοδότησης της ακτιβίνης Α στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα επιταχύνει την εξέλιξη του όγκου του πνεύμονα και μειώνει τη συνολική επιβίωση των ποντικών με καρκίνο του πνεύμονα (CD4ALK4-KO ποντίκια). Συγκεκριμένα, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τα CD4ALK4-KO ποντίκια παρήγαγαν λιγότερη IFN-γ και TNF-α, ταυτόχρονα με αυξημένα επίπεδα της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από control ποντίκια, μετά από καλλιέργεια παρουσία αντιγόνου. Στους ανθρώπινους ιστούς πνεύμονα, η ακτιβίνη Α προκαλεί διαφορετικά αποτελέσματα στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διεισδύουν στους πνευμονικούς όγκους, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή πνευμονικό ιστό. Εν συντομία, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διηθηθούν τους όγκους των πνευμόνων παρήγαγαν αυξημένα επίπεδα των κυτταροκινών TNF-α και IL-2 και μειωμένα επίπεδα της ανοσοκατασταλτικής κυτταροκίνης IL-10, ενώ τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή ιστό παρήγαγε λιγότερα επίπεδα των κυτταροκινών IFN-γ και IL-2. Επιπλέον, τα CD4+ T λεμφοκύτταρα του όγκου που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α παρουσίασαν πιο ενεργοποιημένο φαινότυπο και παρουσίασαν περισσότερη ανοσοδιεγερτική ικανότητα προς τα αυτόλογα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα. Τέλος, τα CD8+ Τ λεμφοκύτταρα από την περιφέρεια, που καλλιεργήθηκαν με το υπερκείμενο από τις καλλιέργειες κυττάρων CD4+ λεμφοκυττάρων με ακτιβίνη Α, ήταν πιο ικανά να θανατώσουν τα αυτόλογα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονα. Η συλλογή των δεδομένων μας αποκαλύπτει ότι η ακτιβίνη Α είναι σημαντικός ενορχηστρωτής των ανοσοαποκρίσεων, διαμεσολαβούμενων από τα Τ κύτταρα, έναντι του καρκίνου. Σημαντικότερα, αυτή η μελέτη θα θέσει τις βάσεις για περαιτέρω αξιοποίηση της χρήσης της ακτιβίνης A ως προγνωστικό εργαλείο και πιθανό στόχο για ανοσοθεραπεία χωρίς παρενέργειες, στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα.","Lung cancer is the second most common cancer worldwide, with the highest cancer mortality. It is characterised by great heterogeneity and grouped by two types mainly; the small cell lung cancer (SCLC) and the non-small cell lung cancer (NSCLC), which comprises 85% of all cases. NSCLC exhibits a 5-year survival rate in approximately 15% of patients, with most of the patients presenting metastasis or disease recurrence despite treatment with cytotoxic chemotherapy regimens. The immune system plays a crucial role in eliminating tumor cells. The adaptive immunity, comprising of T and B cells, has a specific immune response. An effective anti-tumor immune response is mainly determined by CD4+ T helper cells that inhibit tumor cell proliferation and survival through the stimulation of cytotoxic CD8+ T lymphocyte mediated cancer cell lysis, the release of effector cytokines and the activation of innate immune responses. However, tumor cells are able to avoid tumor immunosurveillance and often set an immunosuppressive environment, in a procedure called tumor immunoediting. Activin-A is pleiotropic cytokine that regulates critical biological processes, such as, haematopoiesis, embryonic development, stem cell maintenance and pluripotency, tissue repair and fibrosis. Studies by our group and others have revealed that, activin-A exerts both pro- and anti-inflammatory effects depending on the site of expression, the cell activation status and the immunological context, a status that is being observed in lung cancer too. Our hypothesis is that activin-A has an impact on patrolling T effector cells and as a result, plays a crucial factor in the regulation of lung cancer initiation and progression. The aim of our study is to decipher the in vivo effect of activin-A on T cell-mediated immune responses in lung cancer and to explore whether activin-A enhances anti-tumor human T cell immune responses in lung cancer patients. To address our hypothesis regarding the mouse studies, we used CD4CreERT2/Acvr1bFx mice and inoculated them with LLC cells. In brief, we disrupted Avcr1b expression on CD4+ T cells, using tamoxifen. Tumor infiltrated leukocytes were obtained from lung cancer tissues of these mice, and were cultured upon antigen stimulation. CD4+ T cells were isolated from the tumor infiltrating leukocyte fraction and analysed using FACS and ELISA. Pertinent to the human studies, we obtained primary human lung tumor tissue and adjacent lung healthy tissue from NSCLC patients. Tumor infiltrating leukocytes (TILs), obtained from tissues, were polyclonally stimulated with anti-CD3/anti-CD28 in the presence or absence of recombinant activin-A. In some experiments, CD4+ and CD8+ T cells were isolated from TILs and cultured as mentioned above. These cells, as well as, their culture supernatants were further analysed using FACS, ELISA and LDH cytotoxicity assays. Our studies revealed that disruption of activin-A’s signalling on CD4+ T cells accelerates lung tumor progression and decreases the overall survival of lung-tumor bearing mice (CD4ALK4 KO mice). Notably, CD4+ T cells from CD4ALK4 KO mice produced less IFN-γ and TNF-α, concomitantly with increased levels of the immunoregulatory cytokine IL-10, compared to CD4+ T cells from wild type mice, upon antigenic stimulation. In human lung tissues, activin-A unveils different effects on CD4+ T cells that infiltrate the lung tumors, compared to CD4+ T cells from the adjacent healthy lung tissue. In brief, CD4+ T cells that infiltrated the lung tumors produced increased levels of the effector cytokines TNF-α and IL-2 and decreased levels of the immunosuppressive cytokine IL-10, whereas CD4+ T cells from the adjacent health tissue produce less IFN-γ and IL-2. Moreover, activin-A-treated human lung tumor infiltrating CD4+ T cells exhibited a less exhausted phenotype/profile and acquired a more immunostimulatory capacity towards autologous CD4+ responder T cells. Lastly, CD8+ T cells from the periphery supplemented with culture medium from act-A-CD4+ T cell cultures were more prominent in killing the targeted primary lung cancer cells. Taking together our data uncover activin-A as an important orchestrator of anti-tumor T cell responses. Importantly, this study will also set the bases for further exploitation of activinA’s utilization as a prognostic tool and a potential target for immunotherapy devoid of potentially harmful side effects, in the setting of human lung cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Delineation of the role of activin-A in T-cell-mediated anti-tumor immunity in preclinical models of lung cancer"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιτσοπούλου Αικατερίνη","Tsitsopoulou Aikaterini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος πιο κοινός καρκίνος παγκοσμίως, με το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη ετερογένεια και ομαδοποιείται σε δύο τύπους: το μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και το μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, με τον τελευταίο να αποτελεί το 85% όλων των περιπτώσεων. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα παρουσιάζει ποσοστό επιβίωσης 5 ετών στο 15% των ασθενών, με τους περισσότερους να παρουσιάζουν μετάσταση ή υποτροπή της νόσου, παρά τη θεραπεία με χημειοθεραπείες. Το ανοσοποιητικό σύστημα διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων. Μια αποτελεσματική ανοσοαπόκριση ενάντια στον καρκίνο καθορίζεται κυρίως από τα CD4+ T βοηθητικά κύτταρα. Αυτά αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων μέσω της ενεργοποίησης των CD8+ T κυτταροτοξικών κυττάρων, τα οποία οδηγούν στη λύση των καρκινικών κυττάρων, της έκκρισης αποτελεσματικών κυτταροκινών και της ενεργοποίησης των ανοσοαποκρίσεων μέσω της φυσικής ανοσίας. Παρ’όλα αυτά, τα καρκινικά κύτταρα είναι ικανά να αποφύγουν την ανοσοεπιτήρηση και συχνά να διαμορφώσουν ένα ανοσοκατασταλτικό περιβάλλον, μέσω της διαδικασίας της ανοσοδιαμόρφωσης. Η ακτιβίνη Α είναι μια πλειοτροπική κυτταροκίνη που ρυθμίζει σημαντικές βιολογικές διαδικασίες, όπως είναι η αιμοποίηση, η εμβρυακή ανάπτυξη, η διατήρηση βλαστοκυττάρων, η επιδιόρθωση ιστών και η ίνωση. Μελέτες που έχουν γίνει από την ομάδα μας, αλλά και από άλλες επιστημονικές ομάδες, έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α παρουσιάζει τόσο προ- όσο και αντι- φλεγμονώδεις επιδράσεις, οι οποίες εξαρτώνται από το περιβάλλον έκφρασής της, την κατάσταση ενεργοποίησης του κυττάρου και το ανοσολογικό μικροπεριβάλλον. Η υπόθεσή μας είναι ότι η ακτιβίνη Α επηρεάζει τις ανοσολογικές αποκρίσεις των Τ λεμφοκυττάρων, με αποτέλεσμα να κατέχει σημαντικό ρόλο στην έναρξη και την πρόοδο του καρκίνου του πνεύμονα. Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να αποκρυπτογραφήσουμε την in vivo επίδραση της ακτιβίνης Α στις ανοσολογικές αποκρίσεις, κατευθυνόμενες από τα Τ λεμφοκύτταρα, στον καρκίνο του πνεύμονα και να ανακαλύψουμε αν η ακτιβίνη Α ενισχύει αυτές τις ανοσοαποκρίσεις ενάντια στον καρκίνο, μελετώντας τες σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Για να εξετάσουμε την υπόθεσή μας σχετικά με τις μελέτες σε ποντίκια, χρησιμοποιήσαμε CD4CreERT2 / Acvr1bFx ποντίκια, στα οποία χορηγήθηκαν LLC καρκινικά κύτταρα. Εν συντομία, απαλείψαμε την έκφραση του γονιδίου Avcr1b στα CD4+ T λεμφοκύτταρα, χρησιμοποιώντας ταμοξιφαίνη. Χρησιμοποιώντας τους ιστούς καρκίνου του πνεύμονα από αυτά τα ποντίκια, απομονώσαμε τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε παρουσία αντιγόνου. Στη συνέχεια, απομονώσαμε CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από το κλάσμα λευκοκυττάρων που διηθεί τον όγκο και αναλύσαμε το προφίλ των κυττάρων αυτών χρησιμοποιώντας τις τεχνικές FACS και ELISA. Στησυνέχεια, πήραμε πρωτογενή ιστό όγκου από ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και μέρος από τον παρακείμενο υγιή ιστό. Καλλιεργήσαμε τα Τ λεμφοκύτταρα που διηθούν τον όγκο παρουσία των πολυκλωνικών αντισμάτων αντι-CD3 / αντι-CD28, παρουσία ή απουσία ανασυνδυασμένης ακτιβίνης Α. Σε ορισμένα πειράματα, απομονώσαμε τα CD4+ και CD8+ Τ λεμφοκύτταρα, από τα λευκοκύτταρα που διηθούν τον όγκο και τα καλλιεργήσαμε όπως περιγράφηκε παραπάνω. Αυτά τα κύτταρα, όπως επίσης, τα υπερκείμενα από τις καλλιέργειες, τα αναλύσαμε περαιτέρω χρησιμοποιώντας τεχνικές FACS, ELISA και LDH κυτταροτοξικότητας. Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η απαλειφή της σηματοδότησης της ακτιβίνης Α στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα επιταχύνει την εξέλιξη του όγκου του πνεύμονα και μειώνει τη συνολική επιβίωση των ποντικών με καρκίνο του πνεύμονα (CD4ALK4-KO ποντίκια). Συγκεκριμένα, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τα CD4ALK4-KO ποντίκια παρήγαγαν λιγότερη IFN-γ και TNF-α, ταυτόχρονα με αυξημένα επίπεδα της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από control ποντίκια, μετά από καλλιέργεια παρουσία αντιγόνου. Στους ανθρώπινους ιστούς πνεύμονα, η ακτιβίνη Α προκαλεί διαφορετικά αποτελέσματα στα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διεισδύουν στους πνευμονικούς όγκους, σε σύγκριση με τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή πνευμονικό ιστό. Εν συντομία, τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα που διηθηθούν τους όγκους των πνευμόνων παρήγαγαν αυξημένα επίπεδα των κυτταροκινών TNF-α και IL-2 και μειωμένα επίπεδα της ανοσοκατασταλτικής κυτταροκίνης IL-10, ενώ τα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα από τον παρακείμενο υγιή ιστό παρήγαγε λιγότερα επίπεδα των κυτταροκινών IFN-γ και IL-2. Επιπλέον, τα CD4+ T λεμφοκύτταρα του όγκου που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α παρουσίασαν πιο ενεργοποιημένο φαινότυπο και παρουσίασαν περισσότερη ανοσοδιεγερτική ικανότητα προς τα αυτόλογα CD4+ Τ λεμφοκύτταρα. Τέλος, τα CD8+ Τ λεμφοκύτταρα από την περιφέρεια, που καλλιεργήθηκαν με το υπερκείμενο από τις καλλιέργειες κυττάρων CD4+ λεμφοκυττάρων με ακτιβίνη Α, ήταν πιο ικανά να θανατώσουν τα αυτόλογα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονα. Η συλλογή των δεδομένων μας αποκαλύπτει ότι η ακτιβίνη Α είναι σημαντικός ενορχηστρωτής των ανοσοαποκρίσεων, διαμεσολαβούμενων από τα Τ κύτταρα, έναντι του καρκίνου. Σημαντικότερα, αυτή η μελέτη θα θέσει τις βάσεις για περαιτέρω αξιοποίηση της χρήσης της ακτιβίνης A ως προγνωστικό εργαλείο και πιθανό στόχο για ανοσοθεραπεία χωρίς παρενέργειες, στο πλαίσιο του καρκίνου του πνεύμονα.","Lung cancer is the second most common cancer worldwide, with the highest cancer mortality. It is characterised by great heterogeneity and grouped by two types mainly; the small cell lung cancer (SCLC) and the non-small cell lung cancer (NSCLC), which comprises 85% of all cases. NSCLC exhibits a 5-year survival rate in approximately 15% of patients, with most of the patients presenting metastasis or disease recurrence despite treatment with cytotoxic chemotherapy regimens. The immune system plays a crucial role in eliminating tumor cells. The adaptive immunity, comprising of T and B cells, has a specific immune response. An effective anti-tumor immune response is mainly determined by CD4+ T helper cells that inhibit tumor cell proliferation and survival through the stimulation of cytotoxic CD8+ T lymphocyte mediated cancer cell lysis, the release of effector cytokines and the activation of innate immune responses. However, tumor cells are able to avoid tumor immunosurveillance and often set an immunosuppressive environment, in a procedure called tumor immunoediting. Activin-A is pleiotropic cytokine that regulates critical biological processes, such as, haematopoiesis, embryonic development, stem cell maintenance and pluripotency, tissue repair and fibrosis. Studies by our group and others have revealed that, activin-A exerts both pro- and anti-inflammatory effects depending on the site of expression, the cell activation status and the immunological context, a status that is being observed in lung cancer too. Our hypothesis is that activin-A has an impact on patrolling T effector cells and as a result, plays a crucial factor in the regulation of lung cancer initiation and progression. The aim of our study is to decipher the in vivo effect of activin-A on T cell-mediated immune responses in lung cancer and to explore whether activin-A enhances anti-tumor human T cell immune responses in lung cancer patients. To address our hypothesis regarding the mouse studies, we used CD4CreERT2/Acvr1bFx mice and inoculated them with LLC cells. In brief, we disrupted Avcr1b expression on CD4+ T cells, using tamoxifen. Tumor infiltrated leukocytes were obtained from lung cancer tissues of these mice, and were cultured upon antigen stimulation. CD4+ T cells were isolated from the tumor infiltrating leukocyte fraction and analysed using FACS and ELISA. Pertinent to the human studies, we obtained primary human lung tumor tissue and adjacent lung healthy tissue from NSCLC patients. Tumor infiltrating leukocytes (TILs), obtained from tissues, were polyclonally stimulated with anti-CD3/anti-CD28 in the presence or absence of recombinant activin-A. In some experiments, CD4+ and CD8+ T cells were isolated from TILs and cultured as mentioned above. These cells, as well as, their culture supernatants were further analysed using FACS, ELISA and LDH cytotoxicity assays. Our studies revealed that disruption of activin-A’s signalling on CD4+ T cells accelerates lung tumor progression and decreases the overall survival of lung-tumor bearing mice (CD4ALK4 KO mice). Notably, CD4+ T cells from CD4ALK4 KO mice produced less IFN-γ and TNF-α, concomitantly with increased levels of the immunoregulatory cytokine IL-10, compared to CD4+ T cells from wild type mice, upon antigenic stimulation. In human lung tissues, activin-A unveils different effects on CD4+ T cells that infiltrate the lung tumors, compared to CD4+ T cells from the adjacent healthy lung tissue. In brief, CD4+ T cells that infiltrated the lung tumors produced increased levels of the effector cytokines TNF-α and IL-2 and decreased levels of the immunosuppressive cytokine IL-10, whereas CD4+ T cells from the adjacent health tissue produce less IFN-γ and IL-2. Moreover, activin-A-treated human lung tumor infiltrating CD4+ T cells exhibited a less exhausted phenotype/profile and acquired a more immunostimulatory capacity towards autologous CD4+ responder T cells. Lastly, CD8+ T cells from the periphery supplemented with culture medium from act-A-CD4+ T cell cultures were more prominent in killing the targeted primary lung cancer cells. Taking together our data uncover activin-A as an important orchestrator of anti-tumor T cell responses. Importantly, this study will also set the bases for further exploitation of activinA’s utilization as a prognostic tool and a potential target for immunotherapy devoid of potentially harmful side effects, in the setting of human lung cancer."],"dc:identifier":["uoadl:2926411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926411"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Delineation of the role of activin-A in T-cell-mediated anti-tumor immunity in preclinical models of lung cancer"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:52Z"}