{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926527"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926527","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση των διαταραχών ύπνου στους άτυπους φροντιστές νοσηλευόμενων ενήλικων ασθενών με προχωρημένο καρκίνο","abstract":"Εισαγωγή: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν ένα πολύ κοινό πρόβλημα για τους ανθρώπους που παρέχουν φροντίδα σε ασθενείς με απειλητικά για τη ζωή νοσήματα όπως ο προχωρημένος καρκίνος. Οι αρνητικές επιπτώσεις του κακού ύπνου στη σωματική και ψυχική υγεία είναι επαρκώς τεκμηριωμένες. Για αυτό, η αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο αποτελεί το πρώτο βήμα ζωτικής σημασίας προκειμένου να παρέχεται έγκαιρη και ποιοτική φροντίδα σε μια ομάδα φροντιστών που συνεχώς αυξάνεται. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η περιγραφή των διαταραχών ύπνου των άτυπων φροντιστών νοσηλευόμενων ενηλίκων ασθενών με προχωρημένο καρκίνο σε δημόσιο ογκολογικό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων σε οικογενειακούς φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο που νοσηλεύονταν στις 2 ογκολογικές παθολογικές κλινικές του μεγαλύτερου ογκολογικού νοσοκομείου της Αττικής. Το δείγμα της μελέτης: Διεξήχθη δειγματοληψία ευκολίας. Στη μελέτη έλαβαν μέρος Ν=100 οικογενειακοί φροντιστές (Ποσοστό ανταπόκρισης 92%). Εργαλεία μέτρησης: Χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα εργαλεία: α) Ελληνικός Δείκτης Ποιότητας Ύπνου του Pittsburgh (Pittsburgh sleep quality index, GR-PSQI) που αξιολογεί πολλαπλές διαστάσεις του ύπνου για ένα χρονικό διάστημα 30 ημερών και αποτελείται από τέσσερις ερωτήσεις ανοικτού τύπου και 14 ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών που ταξινομούνται σε επτά υποκλίμακες: i.) ποιότητα ύπνου, ii.) λανθάνουσα κατάσταση ύπνου, iii.) διάρκεια ύπνου, iv.) συνήθη αποτελεσματικότητα του ύπνου, v.) διαταραχές ύπνου, vi.) χρήση φαρμάκων για τον ύπνο και vii.) δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η συνολική βαθμολογία αυτών των επτά υποκλιμάκων κυμαίνεται από 0 έως 21, με υψηλότερη βαθμολογία να υποδεικνύει χαμηλότερη ποιότητα ύπνου.β) Η Κλίμακα Επιβάρυνσης από τη Φροντίδα της Oberst (Oberst Caregiving Burden Scale-OCBS),γ) Κλίμακα επιπτώσεων της φροντίδας (Bakas Caregiving Outcomes Scale)(BCOS), δ) Κλίμακα Λειτουργικής Ικανότητας ECOG (ECOG Performance Status, ECOG PS), ε) Έντυπο καταγραφής δημογραφικών και κλινικών δεδομένων φροντιστών και ασθενών. Τα δεδομένα συλλέχτηκαν από την κύρια ερευνήτρια, μετά τη λήψη της γραπτής συναίνεσης των φροντιστών. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στη μελέτη ήταν γυναίκες (72%) και η μέση ηλικία τους ήταν τα 57 έτη. Οι περισσότεροι φροντιστές ήταν έγγαμοι ή σε σχέση(78%), είχαν δύο παιδιά (49%), και ήταν σύντροφοι ή σύζυγοι (56%) ή παιδί των ασθενών (34%). Το μέσο χρονικό διάστημα που οι συμμετέχοντες παρείχαν φροντίδα ήταν 16 μήνες, ενώ η μέση λειτουργική ικανότητα των ασθενών κατά ECOG ήταν αρκετά επιβαρυμένη με τιμή 3. Οι περισσότεροι φροντιστές (71%) απάντησαν ότι η ώρα κατάκλισης τους ήταν πριν τις 00.30, χρειάζονταν συνήθως μισή με μία ώρα (35%) ή λιγότερο από 15 λεπτά της ώρας προκειμένου να κοιμηθούν (34%) ενώ η μεγάλη πλειοψηφία τους (82%) αφυπνίζονταν έως τις 7.30. Η μέση τιμή των ωρών ύπνου των φροντιστών ήταν 5,19. Συχνότερα οι φροντιστές απάντησαν ότι είχαν λιγότερες από 5 ώρες πραγματικού ύπνου. Οι συχνότερα εμφανιζόμενες δυσκολίες για την έλευση του ύπνου των φροντιστών ήταν η ανάγκη αφύπνισης στη διάρκεια της νύχτας ή πολύ νωρίς το πρωί (57%), η δυσκολία να αποκοιμηθούν 30 λεπτά της ώρας μετά την κατάκλιση (50%) και η αφύπνιση λόγω της χρήσης τουαλέτας (30%). Το μεγαλύτερο ποσοστό φροντιστών (64%) αξιολόγησε ως πολύ καλή την συνολική ποιότητα του ύπνου του, ενώ περισσότεροι από τους μισούς φροντιστές (56%) δεν έλαβαν κάποιο φάρμακο για την διευκόλυνση του ύπνου τους. Περίπου τα δύο τρίτα των φροντιστών βίωνε επίδραση της υπνηλίας στην καθημερινή του ζωή μια ή περισσότερες φορές στη διάρκεια της εβδομάδας. Οι φροντιστές ανέφεραν αρκετό πρόβλημα (48%) και πολύ μεγάλο πρόβλημα (31%) να διατηρήσουν ενθουσιασμό για να κάνουν πράγματα και να ολοκληρώσουν δραστηριότητες. Οι συμμετέχοντες βίωναν μέση συνολική μέση δυσκολία στον ύπνο τους (10,11+-4,26). Οι συμμετέχοντες απάντησαν εμπειρία σημαντικής επιβάρυνσης από το χρόνο επιτέλεσης των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή(47.74+-10.55) κι εμπειρία μέτριας επιβάρυνσης από τη δυσκολία επιτέλεσης αυτών των καθηκόντων φροντίδας(40.89+-11.92). Οι φροντιστές ανέφεραν ως περισσότερο χρονοβόρα καθήκοντα που τους προκαλούσαν μεγαλύτερη επιβάρυνση τη συναισθηματική στήριξη του ασθενή (4.34+-0,81), η μεταφορά ή η συντροφιά στους ασθενείς(3,76+-1,25), η διαχείριση εξόδων, λογαριασμών κι άλλων υποθέσεων που σχετίζονται με τη νόσο (3,63+-1,21) καθώς και η διαχείριση προβλημάτων που σχετίζονταν με τη συμπεριφορά του ασθενή (3,51+-1,17). Τα περισσότερα από τα παραπάνω καθήκοντα αναφέρθηκαν κι ως τα περισσότερο δύσκολα, προκαλώντας περισσότερη επιβάρυνση. Η συνολική μέση τιμή των απαντήσεων στην κλίμακα BCOS ήταν 48,49+-12,76. Η σχέση με τον ασθενή (4,63+-1,55), η αυτοεκτίμηση (4,21+-1,40), οι σχέσεις με την οικογένεια, οι ρόλοι στη ζωή και η φυσική λειτουργικότητα είχαν τις θετικότερες αλλαγές για τους συμμετέχοντες ως συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή. Αντίθετα, ο χρόνος που δαπανούσαν για κοινωνικές δραστηριότητες με φίλους και η συναισθηματική τους ευεξία αποτέλεσαν τις περισσότερο αρνητικές αλλαγές ως συνέπεια της φροντίδας του ασθενή. Επιπλέον, οι φροντιστές απάντησαν ότι γενικά η ζωή τους έχει αλλάξει αρνητικά ως αποτέλεσμα της φροντίδας του ασθενή (2,32+-1,29).Από τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών μόνο η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, η λειτουργική ικανότητα κατά ECOG, η χορήγηση ακτινοθεραπείας και το χρονικό διάστημα από την τελευταία θεραπεία σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την ολική τιμή του PSQI. Κανένα δημογραφικό ή κλινικό χαρακτηριστικό των φροντιστών με εξαίρεση την ηλικία και το μορφωτικό επίπεδο δε σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με τις απαντήσεις του στο PSQI. Οι φροντιστές που απάντησαν ότι χρειάζονταν περισσότερο χρόνο και βίωναν μεγαλύτερη δυσκολία για την επιτέλεση των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Αντίστοιχα οι φροντιστές που απάντησαν ότι βίωναν αρνητικές αλλαγές στη ζωή τους συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Συμπέρασμα: Οι φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο βιώνουν μέση συνολική δυσκολία στον ύπνο τους. Η σχέση της επιβάρυνσης από τη φροντίδα και των επιπτώσεων της φροντίδας με τις διαταραχές ύπνου των φροντιστών πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω ώστε να εξακριβωθεί αν οι δυο αυτές παράμετροι επηρεάζουν τις διαταραχές ύπνου που βιώνουν οι φροντιστές. Η συστηματική, ολοκληρωμένη αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο έχει εξαιρετική σημασία, γιατί επιτρέπει στους επαγγελματίες υγείας να κατανοούν πληρέστερα το πολυδιάστατο αυτό πρόβλημα, κι έτσι να επιτελούν με μεγαλύτερη επιτυχία τον προγραμματισμό παροχής υπηρεσιών φροντίδας υγείας. Περαιτέρω προοπτικές μελέτες αναμένεται να συμβάλουν στη βαθύτερη κατανόηση των διαταραχών ύπνου αυτής της ομάδας φροντιστών και στην ανεύρεση τρόπων αποτελεσματικής αντιμετώπισης τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν ένα πολύ κοινό πρόβλημα για τους ανθρώπους που παρέχουν φροντίδα σε ασθενείς με απειλητικά για τη ζωή νοσήματα όπως ο προχωρημένος καρκίνος. Οι αρνητικές επιπτώσεις του κακού ύπνου στη σωματική και ψυχική υγεία είναι επαρκώς τεκμηριωμένες. Για αυτό, η αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο αποτελεί το πρώτο βήμα ζωτικής σημασίας προκειμένου να παρέχεται έγκαιρη και ποιοτική φροντίδα σε μια ομάδα φροντιστών που συνεχώς αυξάνεται. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η περιγραφή των διαταραχών ύπνου των άτυπων φροντιστών νοσηλευόμενων ενηλίκων ασθενών με προχωρημένο καρκίνο σε δημόσιο ογκολογικό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων σε οικογενειακούς φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο που νοσηλεύονταν στις 2 ογκολογικές παθολογικές κλινικές του μεγαλύτερου ογκολογικού νοσοκομείου της Αττικής. Το δείγμα της μελέτης: Διεξήχθη δειγματοληψία ευκολίας. Στη μελέτη έλαβαν μέρος Ν=100 οικογενειακοί φροντιστές (Ποσοστό ανταπόκρισης 92%). Εργαλεία μέτρησης: Χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα εργαλεία: α) Ελληνικός Δείκτης Ποιότητας Ύπνου του Pittsburgh (Pittsburgh sleep quality index, GR-PSQI) που αξιολογεί πολλαπλές διαστάσεις του ύπνου για ένα χρονικό διάστημα 30 ημερών και αποτελείται από τέσσερις ερωτήσεις ανοικτού τύπου και 14 ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών που ταξινομούνται σε επτά υποκλίμακες: i.) ποιότητα ύπνου, ii.) λανθάνουσα κατάσταση ύπνου, iii.) διάρκεια ύπνου, iv.) συνήθη αποτελεσματικότητα του ύπνου, v.) διαταραχές ύπνου, vi.) χρήση φαρμάκων για τον ύπνο και vii.) δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η συνολική βαθμολογία αυτών των επτά υποκλιμάκων κυμαίνεται από 0 έως 21, με υψηλότερη βαθμολογία να υποδεικνύει χαμηλότερη ποιότητα ύπνου.β) Η Κλίμακα Επιβάρυνσης από τη Φροντίδα της Oberst (Oberst Caregiving Burden Scale-OCBS),γ) Κλίμακα επιπτώσεων της φροντίδας (Bakas Caregiving Outcomes Scale)(BCOS), δ) Κλίμακα Λειτουργικής Ικανότητας ECOG (ECOG Performance Status, ECOG PS), ε) Έντυπο καταγραφής δημογραφικών και κλινικών δεδομένων φροντιστών και ασθενών. Τα δεδομένα συλλέχτηκαν από την κύρια ερευνήτρια, μετά τη λήψη της γραπτής συναίνεσης των φροντιστών. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στη μελέτη ήταν γυναίκες (72%) και η μέση ηλικία τους ήταν τα 57 έτη. Οι περισσότεροι φροντιστές ήταν έγγαμοι ή σε σχέση(78%), είχαν δύο παιδιά (49%), και ήταν σύντροφοι ή σύζυγοι (56%) ή παιδί των ασθενών (34%). Το μέσο χρονικό διάστημα που οι συμμετέχοντες παρείχαν φροντίδα ήταν 16 μήνες, ενώ η μέση λειτουργική ικανότητα των ασθενών κατά ECOG ήταν αρκετά επιβαρυμένη με τιμή 3. Οι περισσότεροι φροντιστές (71%) απάντησαν ότι η ώρα κατάκλισης τους ήταν πριν τις 00.30, χρειάζονταν συνήθως μισή με μία ώρα (35%) ή λιγότερο από 15 λεπτά της ώρας προκειμένου να κοιμηθούν (34%) ενώ η μεγάλη πλειοψηφία τους (82%) αφυπνίζονταν έως τις 7.30. Η μέση τιμή των ωρών ύπνου των φροντιστών ήταν 5,19. Συχνότερα οι φροντιστές απάντησαν ότι είχαν λιγότερες από 5 ώρες πραγματικού ύπνου. Οι συχνότερα εμφανιζόμενες δυσκολίες για την έλευση του ύπνου των φροντιστών ήταν η ανάγκη αφύπνισης στη διάρκεια της νύχτας ή πολύ νωρίς το πρωί (57%), η δυσκολία να αποκοιμηθούν 30 λεπτά της ώρας μετά την κατάκλιση (50%) και η αφύπνιση λόγω της χρήσης τουαλέτας (30%). Το μεγαλύτερο ποσοστό φροντιστών (64%) αξιολόγησε ως πολύ καλή την συνολική ποιότητα του ύπνου του, ενώ περισσότεροι από τους μισούς φροντιστές (56%) δεν έλαβαν κάποιο φάρμακο για την διευκόλυνση του ύπνου τους. Περίπου τα δύο τρίτα των φροντιστών βίωνε επίδραση της υπνηλίας στην καθημερινή του ζωή μια ή περισσότερες φορές στη διάρκεια της εβδομάδας. Οι φροντιστές ανέφεραν αρκετό πρόβλημα (48%) και πολύ μεγάλο πρόβλημα (31%) να διατηρήσουν ενθουσιασμό για να κάνουν πράγματα και να ολοκληρώσουν δραστηριότητες. Οι συμμετέχοντες βίωναν μέση συνολική μέση δυσκολία στον ύπνο τους (10,11+-4,26). Οι συμμετέχοντες απάντησαν εμπειρία σημαντικής επιβάρυνσης από το χρόνο επιτέλεσης των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή(47.74+-10.55) κι εμπειρία μέτριας επιβάρυνσης από τη δυσκολία επιτέλεσης αυτών των καθηκόντων φροντίδας(40.89+-11.92). Οι φροντιστές ανέφεραν ως περισσότερο χρονοβόρα καθήκοντα που τους προκαλούσαν μεγαλύτερη επιβάρυνση τη συναισθηματική στήριξη του ασθενή (4.34+-0,81), η μεταφορά ή η συντροφιά στους ασθενείς(3,76+-1,25), η διαχείριση εξόδων, λογαριασμών κι άλλων υποθέσεων που σχετίζονται με τη νόσο (3,63+-1,21) καθώς και η διαχείριση προβλημάτων που σχετίζονταν με τη συμπεριφορά του ασθενή (3,51+-1,17). Τα περισσότερα από τα παραπάνω καθήκοντα αναφέρθηκαν κι ως τα περισσότερο δύσκολα, προκαλώντας περισσότερη επιβάρυνση. Η συνολική μέση τιμή των απαντήσεων στην κλίμακα BCOS ήταν 48,49+-12,76. Η σχέση με τον ασθενή (4,63+-1,55), η αυτοεκτίμηση (4,21+-1,40), οι σχέσεις με την οικογένεια, οι ρόλοι στη ζωή και η φυσική λειτουργικότητα είχαν τις θετικότερες αλλαγές για τους συμμετέχοντες ως συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή. Αντίθετα, ο χρόνος που δαπανούσαν για κοινωνικές δραστηριότητες με φίλους και η συναισθηματική τους ευεξία αποτέλεσαν τις περισσότερο αρνητικές αλλαγές ως συνέπεια της φροντίδας του ασθενή. Επιπλέον, οι φροντιστές απάντησαν ότι γενικά η ζωή τους έχει αλλάξει αρνητικά ως αποτέλεσμα της φροντίδας του ασθενή (2,32+-1,29).Από τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών μόνο η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, η λειτουργική ικανότητα κατά ECOG, η χορήγηση ακτινοθεραπείας και το χρονικό διάστημα από την τελευταία θεραπεία σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την ολική τιμή του PSQI. Κανένα δημογραφικό ή κλινικό χαρακτηριστικό των φροντιστών με εξαίρεση την ηλικία και το μορφωτικό επίπεδο δε σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με τις απαντήσεις του στο PSQI. Οι φροντιστές που απάντησαν ότι χρειάζονταν περισσότερο χρόνο και βίωναν μεγαλύτερη δυσκολία για την επιτέλεση των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Αντίστοιχα οι φροντιστές που απάντησαν ότι βίωναν αρνητικές αλλαγές στη ζωή τους συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Συμπέρασμα: Οι φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο βιώνουν μέση συνολική δυσκολία στον ύπνο τους. Η σχέση της επιβάρυνσης από τη φροντίδα και των επιπτώσεων της φροντίδας με τις διαταραχές ύπνου των φροντιστών πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω ώστε να εξακριβωθεί αν οι δυο αυτές παράμετροι επηρεάζουν τις διαταραχές ύπνου που βιώνουν οι φροντιστές. Η συστηματική, ολοκληρωμένη αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο έχει εξαιρετική σημασία, γιατί επιτρέπει στους επαγγελματίες υγείας να κατανοούν πληρέστερα το πολυδιάστατο αυτό πρόβλημα, κι έτσι να επιτελούν με μεγαλύτερη επιτυχία τον προγραμματισμό παροχής υπηρεσιών φροντίδας υγείας. Περαιτέρω προοπτικές μελέτες αναμένεται να συμβάλουν στη βαθύτερη κατανόηση των διαταραχών ύπνου αυτής της ομάδας φροντιστών και στην ανεύρεση τρόπων αποτελεσματικής αντιμετώπισης τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπαντιδάκη Στυλιανή","Spantidaki Styliani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926527"],"render_values":[{"text":"uoadl:2926527","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926527","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926527","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2926527","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπαντιδάκη Στυλιανή","Spantidaki Styliani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926527"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν ένα πολύ κοινό πρόβλημα για τους ανθρώπους που παρέχουν φροντίδα σε ασθενείς με απειλητικά για τη ζωή νοσήματα όπως ο προχωρημένος καρκίνος. Οι αρνητικές επιπτώσεις του κακού ύπνου στη σωματική και ψυχική υγεία είναι επαρκώς τεκμηριωμένες. Για αυτό, η αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο αποτελεί το πρώτο βήμα ζωτικής σημασίας προκειμένου να παρέχεται έγκαιρη και ποιοτική φροντίδα σε μια ομάδα φροντιστών που συνεχώς αυξάνεται. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η περιγραφή των διαταραχών ύπνου των άτυπων φροντιστών νοσηλευόμενων ενηλίκων ασθενών με προχωρημένο καρκίνο σε δημόσιο ογκολογικό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων σε οικογενειακούς φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο που νοσηλεύονταν στις 2 ογκολογικές παθολογικές κλινικές του μεγαλύτερου ογκολογικού νοσοκομείου της Αττικής. Το δείγμα της μελέτης: Διεξήχθη δειγματοληψία ευκολίας. Στη μελέτη έλαβαν μέρος Ν=100 οικογενειακοί φροντιστές (Ποσοστό ανταπόκρισης 92%). Εργαλεία μέτρησης: Χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα εργαλεία: α) Ελληνικός Δείκτης Ποιότητας Ύπνου του Pittsburgh (Pittsburgh sleep quality index, GR-PSQI) που αξιολογεί πολλαπλές διαστάσεις του ύπνου για ένα χρονικό διάστημα 30 ημερών και αποτελείται από τέσσερις ερωτήσεις ανοικτού τύπου και 14 ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών που ταξινομούνται σε επτά υποκλίμακες: i.) ποιότητα ύπνου, ii.) λανθάνουσα κατάσταση ύπνου, iii.) διάρκεια ύπνου, iv.) συνήθη αποτελεσματικότητα του ύπνου, v.) διαταραχές ύπνου, vi.) χρήση φαρμάκων για τον ύπνο και vii.) δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η συνολική βαθμολογία αυτών των επτά υποκλιμάκων κυμαίνεται από 0 έως 21, με υψηλότερη βαθμολογία να υποδεικνύει χαμηλότερη ποιότητα ύπνου.β) Η Κλίμακα Επιβάρυνσης από τη Φροντίδα της Oberst (Oberst Caregiving Burden Scale-OCBS),γ) Κλίμακα επιπτώσεων της φροντίδας (Bakas Caregiving Outcomes Scale)(BCOS), δ) Κλίμακα Λειτουργικής Ικανότητας ECOG (ECOG Performance Status, ECOG PS), ε) Έντυπο καταγραφής δημογραφικών και κλινικών δεδομένων φροντιστών και ασθενών. Τα δεδομένα συλλέχτηκαν από την κύρια ερευνήτρια, μετά τη λήψη της γραπτής συναίνεσης των φροντιστών. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στη μελέτη ήταν γυναίκες (72%) και η μέση ηλικία τους ήταν τα 57 έτη. Οι περισσότεροι φροντιστές ήταν έγγαμοι ή σε σχέση(78%), είχαν δύο παιδιά (49%), και ήταν σύντροφοι ή σύζυγοι (56%) ή παιδί των ασθενών (34%). Το μέσο χρονικό διάστημα που οι συμμετέχοντες παρείχαν φροντίδα ήταν 16 μήνες, ενώ η μέση λειτουργική ικανότητα των ασθενών κατά ECOG ήταν αρκετά επιβαρυμένη με τιμή 3. Οι περισσότεροι φροντιστές (71%) απάντησαν ότι η ώρα κατάκλισης τους ήταν πριν τις 00.30, χρειάζονταν συνήθως μισή με μία ώρα (35%) ή λιγότερο από 15 λεπτά της ώρας προκειμένου να κοιμηθούν (34%) ενώ η μεγάλη πλειοψηφία τους (82%) αφυπνίζονταν έως τις 7.30. Η μέση τιμή των ωρών ύπνου των φροντιστών ήταν 5,19. Συχνότερα οι φροντιστές απάντησαν ότι είχαν λιγότερες από 5 ώρες πραγματικού ύπνου. Οι συχνότερα εμφανιζόμενες δυσκολίες για την έλευση του ύπνου των φροντιστών ήταν η ανάγκη αφύπνισης στη διάρκεια της νύχτας ή πολύ νωρίς το πρωί (57%), η δυσκολία να αποκοιμηθούν 30 λεπτά της ώρας μετά την κατάκλιση (50%) και η αφύπνιση λόγω της χρήσης τουαλέτας (30%). Το μεγαλύτερο ποσοστό φροντιστών (64%) αξιολόγησε ως πολύ καλή την συνολική ποιότητα του ύπνου του, ενώ περισσότεροι από τους μισούς φροντιστές (56%) δεν έλαβαν κάποιο φάρμακο για την διευκόλυνση του ύπνου τους. Περίπου τα δύο τρίτα των φροντιστών βίωνε επίδραση της υπνηλίας στην καθημερινή του ζωή μια ή περισσότερες φορές στη διάρκεια της εβδομάδας. Οι φροντιστές ανέφεραν αρκετό πρόβλημα (48%) και πολύ μεγάλο πρόβλημα (31%) να διατηρήσουν ενθουσιασμό για να κάνουν πράγματα και να ολοκληρώσουν δραστηριότητες. Οι συμμετέχοντες βίωναν μέση συνολική μέση δυσκολία στον ύπνο τους (10,11+-4,26). Οι συμμετέχοντες απάντησαν εμπειρία σημαντικής επιβάρυνσης από το χρόνο επιτέλεσης των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή(47.74+-10.55) κι εμπειρία μέτριας επιβάρυνσης από τη δυσκολία επιτέλεσης αυτών των καθηκόντων φροντίδας(40.89+-11.92). Οι φροντιστές ανέφεραν ως περισσότερο χρονοβόρα καθήκοντα που τους προκαλούσαν μεγαλύτερη επιβάρυνση τη συναισθηματική στήριξη του ασθενή (4.34+-0,81), η μεταφορά ή η συντροφιά στους ασθενείς(3,76+-1,25), η διαχείριση εξόδων, λογαριασμών κι άλλων υποθέσεων που σχετίζονται με τη νόσο (3,63+-1,21) καθώς και η διαχείριση προβλημάτων που σχετίζονταν με τη συμπεριφορά του ασθενή (3,51+-1,17). Τα περισσότερα από τα παραπάνω καθήκοντα αναφέρθηκαν κι ως τα περισσότερο δύσκολα, προκαλώντας περισσότερη επιβάρυνση. Η συνολική μέση τιμή των απαντήσεων στην κλίμακα BCOS ήταν 48,49+-12,76. Η σχέση με τον ασθενή (4,63+-1,55), η αυτοεκτίμηση (4,21+-1,40), οι σχέσεις με την οικογένεια, οι ρόλοι στη ζωή και η φυσική λειτουργικότητα είχαν τις θετικότερες αλλαγές για τους συμμετέχοντες ως συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή. Αντίθετα, ο χρόνος που δαπανούσαν για κοινωνικές δραστηριότητες με φίλους και η συναισθηματική τους ευεξία αποτέλεσαν τις περισσότερο αρνητικές αλλαγές ως συνέπεια της φροντίδας του ασθενή. Επιπλέον, οι φροντιστές απάντησαν ότι γενικά η ζωή τους έχει αλλάξει αρνητικά ως αποτέλεσμα της φροντίδας του ασθενή (2,32+-1,29).Από τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών μόνο η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, η λειτουργική ικανότητα κατά ECOG, η χορήγηση ακτινοθεραπείας και το χρονικό διάστημα από την τελευταία θεραπεία σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την ολική τιμή του PSQI. Κανένα δημογραφικό ή κλινικό χαρακτηριστικό των φροντιστών με εξαίρεση την ηλικία και το μορφωτικό επίπεδο δε σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με τις απαντήσεις του στο PSQI. Οι φροντιστές που απάντησαν ότι χρειάζονταν περισσότερο χρόνο και βίωναν μεγαλύτερη δυσκολία για την επιτέλεση των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Αντίστοιχα οι φροντιστές που απάντησαν ότι βίωναν αρνητικές αλλαγές στη ζωή τους συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Συμπέρασμα: Οι φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο βιώνουν μέση συνολική δυσκολία στον ύπνο τους. Η σχέση της επιβάρυνσης από τη φροντίδα και των επιπτώσεων της φροντίδας με τις διαταραχές ύπνου των φροντιστών πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω ώστε να εξακριβωθεί αν οι δυο αυτές παράμετροι επηρεάζουν τις διαταραχές ύπνου που βιώνουν οι φροντιστές. Η συστηματική, ολοκληρωμένη αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο έχει εξαιρετική σημασία, γιατί επιτρέπει στους επαγγελματίες υγείας να κατανοούν πληρέστερα το πολυδιάστατο αυτό πρόβλημα, κι έτσι να επιτελούν με μεγαλύτερη επιτυχία τον προγραμματισμό παροχής υπηρεσιών φροντίδας υγείας. Περαιτέρω προοπτικές μελέτες αναμένεται να συμβάλουν στη βαθύτερη κατανόηση των διαταραχών ύπνου αυτής της ομάδας φροντιστών και στην ανεύρεση τρόπων αποτελεσματικής αντιμετώπισης τους.","Background: Sleep disturbances are a common issue for those who provide informal care to someone with a life-limiting condition. The negative consequences of poor sleep in physical and psychological health are well documented. Thus, carers’ sleep disturbances’ assessment is the first, crucial step in order to provide comprehensive and timely quality care to those who really need it. Aim: The purpose of this study was to describe the sleep disturbances among family carers of patients with advanced cancer and to determine predictors of sleep disturbances. Methods: This descriptive, cross-sectional study was conducted at in-patient unit of a primary cancer hospital in Attica, with advanced cancer patients’ carers. The sample of the study: A convenient sampling was conducted. 100 family carers of patients with advanced cancer who were admitted to a medical oncology unit consented to participate(response rate 92%). Measurements tools: The following tools were used: a) The Greek Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) which consists of 14 questions included the following domains: sleep quality, sleep latency, sleep duration, habitual sleep efficiency, sleep disturbances, use of sleep medications, and daytime dysfunction. The global score of these seven components ranged from 0 to 21 with a higher score in. dicating poorer sleep quality, b) The Oberst Caregiving Burden Scale(OCBS). The OCBS is a 15-item instrument that rates caregiving tasks based on time spent (1= none, 5= a great amount) and difficulty of task (1= not difficult, 5= extremely difficult). The 15 items of each subscale are then summed (range, 15–75; higher scores indicate greater caregiver burden), c) The Bakas Caregiving Outcomes Scale)(BCOS).The BCOS is a 15-item instrument that measures life changes as a consequence of caregiving, with each item scored on a 7-point response scale (1= changed for the worst, 7= changed for the best). Scores are summed (range, 15–105; lower scores indicate greater caregiver burden), d) The performance status scale ECOG Performance Status, (ECOG PS), e) A demographic and clinical characteristics form for patients and carers. Data were collected by the principal investigator after written informed consent was obtained. Results: The majority of the study participants were females(72%) and their median age was 57 years. Most carers were married/ or in relationship (78%), had 2 children (49%), and were partners or child of the patients (34%). The mean duration of care provision was 16 months, and the mean patients’ performance status was quite burdened with score 3. Most carers reported that their bedtime time was before 12.00, they needed usually thirty to sixty minutes (35%) or less than 15 minutes (34%) in order to fall asleep and their vast majority (82%) got up in the morning till 7.30. The mean carers’ hours of sleep was 5.19. More often carers reported that they had less than 5 hours of actual sleep. The most usual troubles in carers’ sleep latency was the need for waking up in the middle of the night or early morning (57%), the difficulty in falling asleep within 30 minutes after bedriding (50%) and having to get up to use the bathroom(30%). The higher percentage of carers assessed as very good their overall sleep quality, while more than half of carers didn’t use any medicine to facilitate their sleep. For almost two thirds of the carers, sleepiness had an effect in their daily life one or more times during a week. Carers had somewhat of a problem (48%) and very big problem (31%) to keep up enough enthusiasm to get things done. Participants experienced moderate overall sleep difficulty (10,11+-4,26). Carers were significantly burdened by caregiving in terms of time (47.74+-10.55) and mildly burdened by caregiving in terms of difficulty (40.89+-11.92). Carers reported as most time consuming tasks causing higher burden the patient’s emotional support, transportation or accompanying patient, costs’, accounts’ and matters’ related to disease administration, as handling problems related to patient’s behavior. Most of these tasks were reported as the most difficult, causing higher burden. The overall mean score of BCOS was 48,49+-12,76. The relationship with the patient (4,63+-1,55), self-evaluation (4,21+-1,40), family relationships, roles and physical function had the more positive changes for the participants as a consequence of care provision to patient. Meanwhile, time for social activities with friends and emotional wellbeing were the most negative changes in consequence of care provision to patient. Moreover, carers reported that their life altered in a negative way in consequence of care provision(2,32+-1,29). As far as patients’ demographic and clinical characteristics concern, only age, educational level, ECOG performance status, radiation therapy, and time since last treatment were related statistically related with overall score of PSQI. Only age and educational level of carers were related to the PSQI score. Carers who needed more time and experienced higher difficulty in care provision or experienced negative life changes because of care provision had more sleep problems. Conclusions: Carers of advanced cancer patients experience moderate overall sleep difficulties. The relationship of Caregivers’ burden, life changes as a result o caregiving and sleep disturbances must be further explored. The comprehensive assessment of sleep disturbances of carers of advanced cancer patients’ is of paramount importance as enables health care providers to fully grasp all the main aspects of this problem and take them into consideration to health care services planning. Further longitudinal studies are anticipated to contribute in deeper understanding of carers’ sleep disturbances and more effective management as well as development of appropriate services."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση των διαταραχών ύπνου στους άτυπους φροντιστές νοσηλευόμενων ενήλικων ασθενών με προχωρημένο καρκίνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπαντιδάκη Στυλιανή","Spantidaki Styliani"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι διαταραχές ύπνου αποτελούν ένα πολύ κοινό πρόβλημα για τους ανθρώπους που παρέχουν φροντίδα σε ασθενείς με απειλητικά για τη ζωή νοσήματα όπως ο προχωρημένος καρκίνος. Οι αρνητικές επιπτώσεις του κακού ύπνου στη σωματική και ψυχική υγεία είναι επαρκώς τεκμηριωμένες. Για αυτό, η αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο αποτελεί το πρώτο βήμα ζωτικής σημασίας προκειμένου να παρέχεται έγκαιρη και ποιοτική φροντίδα σε μια ομάδα φροντιστών που συνεχώς αυξάνεται. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η περιγραφή των διαταραχών ύπνου των άτυπων φροντιστών νοσηλευόμενων ενηλίκων ασθενών με προχωρημένο καρκίνο σε δημόσιο ογκολογικό νοσοκομείο της Αττικής. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων σε οικογενειακούς φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο που νοσηλεύονταν στις 2 ογκολογικές παθολογικές κλινικές του μεγαλύτερου ογκολογικού νοσοκομείου της Αττικής. Το δείγμα της μελέτης: Διεξήχθη δειγματοληψία ευκολίας. Στη μελέτη έλαβαν μέρος Ν=100 οικογενειακοί φροντιστές (Ποσοστό ανταπόκρισης 92%). Εργαλεία μέτρησης: Χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα εργαλεία: α) Ελληνικός Δείκτης Ποιότητας Ύπνου του Pittsburgh (Pittsburgh sleep quality index, GR-PSQI) που αξιολογεί πολλαπλές διαστάσεις του ύπνου για ένα χρονικό διάστημα 30 ημερών και αποτελείται από τέσσερις ερωτήσεις ανοικτού τύπου και 14 ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών που ταξινομούνται σε επτά υποκλίμακες: i.) ποιότητα ύπνου, ii.) λανθάνουσα κατάσταση ύπνου, iii.) διάρκεια ύπνου, iv.) συνήθη αποτελεσματικότητα του ύπνου, v.) διαταραχές ύπνου, vi.) χρήση φαρμάκων για τον ύπνο και vii.) δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η συνολική βαθμολογία αυτών των επτά υποκλιμάκων κυμαίνεται από 0 έως 21, με υψηλότερη βαθμολογία να υποδεικνύει χαμηλότερη ποιότητα ύπνου.β) Η Κλίμακα Επιβάρυνσης από τη Φροντίδα της Oberst (Oberst Caregiving Burden Scale-OCBS),γ) Κλίμακα επιπτώσεων της φροντίδας (Bakas Caregiving Outcomes Scale)(BCOS), δ) Κλίμακα Λειτουργικής Ικανότητας ECOG (ECOG Performance Status, ECOG PS), ε) Έντυπο καταγραφής δημογραφικών και κλινικών δεδομένων φροντιστών και ασθενών. Τα δεδομένα συλλέχτηκαν από την κύρια ερευνήτρια, μετά τη λήψη της γραπτής συναίνεσης των φροντιστών. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στη μελέτη ήταν γυναίκες (72%) και η μέση ηλικία τους ήταν τα 57 έτη. Οι περισσότεροι φροντιστές ήταν έγγαμοι ή σε σχέση(78%), είχαν δύο παιδιά (49%), και ήταν σύντροφοι ή σύζυγοι (56%) ή παιδί των ασθενών (34%). Το μέσο χρονικό διάστημα που οι συμμετέχοντες παρείχαν φροντίδα ήταν 16 μήνες, ενώ η μέση λειτουργική ικανότητα των ασθενών κατά ECOG ήταν αρκετά επιβαρυμένη με τιμή 3. Οι περισσότεροι φροντιστές (71%) απάντησαν ότι η ώρα κατάκλισης τους ήταν πριν τις 00.30, χρειάζονταν συνήθως μισή με μία ώρα (35%) ή λιγότερο από 15 λεπτά της ώρας προκειμένου να κοιμηθούν (34%) ενώ η μεγάλη πλειοψηφία τους (82%) αφυπνίζονταν έως τις 7.30. Η μέση τιμή των ωρών ύπνου των φροντιστών ήταν 5,19. Συχνότερα οι φροντιστές απάντησαν ότι είχαν λιγότερες από 5 ώρες πραγματικού ύπνου. Οι συχνότερα εμφανιζόμενες δυσκολίες για την έλευση του ύπνου των φροντιστών ήταν η ανάγκη αφύπνισης στη διάρκεια της νύχτας ή πολύ νωρίς το πρωί (57%), η δυσκολία να αποκοιμηθούν 30 λεπτά της ώρας μετά την κατάκλιση (50%) και η αφύπνιση λόγω της χρήσης τουαλέτας (30%). Το μεγαλύτερο ποσοστό φροντιστών (64%) αξιολόγησε ως πολύ καλή την συνολική ποιότητα του ύπνου του, ενώ περισσότεροι από τους μισούς φροντιστές (56%) δεν έλαβαν κάποιο φάρμακο για την διευκόλυνση του ύπνου τους. Περίπου τα δύο τρίτα των φροντιστών βίωνε επίδραση της υπνηλίας στην καθημερινή του ζωή μια ή περισσότερες φορές στη διάρκεια της εβδομάδας. Οι φροντιστές ανέφεραν αρκετό πρόβλημα (48%) και πολύ μεγάλο πρόβλημα (31%) να διατηρήσουν ενθουσιασμό για να κάνουν πράγματα και να ολοκληρώσουν δραστηριότητες. Οι συμμετέχοντες βίωναν μέση συνολική μέση δυσκολία στον ύπνο τους (10,11+-4,26). Οι συμμετέχοντες απάντησαν εμπειρία σημαντικής επιβάρυνσης από το χρόνο επιτέλεσης των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή(47.74+-10.55) κι εμπειρία μέτριας επιβάρυνσης από τη δυσκολία επιτέλεσης αυτών των καθηκόντων φροντίδας(40.89+-11.92). Οι φροντιστές ανέφεραν ως περισσότερο χρονοβόρα καθήκοντα που τους προκαλούσαν μεγαλύτερη επιβάρυνση τη συναισθηματική στήριξη του ασθενή (4.34+-0,81), η μεταφορά ή η συντροφιά στους ασθενείς(3,76+-1,25), η διαχείριση εξόδων, λογαριασμών κι άλλων υποθέσεων που σχετίζονται με τη νόσο (3,63+-1,21) καθώς και η διαχείριση προβλημάτων που σχετίζονταν με τη συμπεριφορά του ασθενή (3,51+-1,17). Τα περισσότερα από τα παραπάνω καθήκοντα αναφέρθηκαν κι ως τα περισσότερο δύσκολα, προκαλώντας περισσότερη επιβάρυνση. Η συνολική μέση τιμή των απαντήσεων στην κλίμακα BCOS ήταν 48,49+-12,76. Η σχέση με τον ασθενή (4,63+-1,55), η αυτοεκτίμηση (4,21+-1,40), οι σχέσεις με την οικογένεια, οι ρόλοι στη ζωή και η φυσική λειτουργικότητα είχαν τις θετικότερες αλλαγές για τους συμμετέχοντες ως συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή. Αντίθετα, ο χρόνος που δαπανούσαν για κοινωνικές δραστηριότητες με φίλους και η συναισθηματική τους ευεξία αποτέλεσαν τις περισσότερο αρνητικές αλλαγές ως συνέπεια της φροντίδας του ασθενή. Επιπλέον, οι φροντιστές απάντησαν ότι γενικά η ζωή τους έχει αλλάξει αρνητικά ως αποτέλεσμα της φροντίδας του ασθενή (2,32+-1,29).Από τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών μόνο η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, η λειτουργική ικανότητα κατά ECOG, η χορήγηση ακτινοθεραπείας και το χρονικό διάστημα από την τελευταία θεραπεία σχετίζονται στατιστικά σημαντικά με την ολική τιμή του PSQI. Κανένα δημογραφικό ή κλινικό χαρακτηριστικό των φροντιστών με εξαίρεση την ηλικία και το μορφωτικό επίπεδο δε σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με τις απαντήσεις του στο PSQI. Οι φροντιστές που απάντησαν ότι χρειάζονταν περισσότερο χρόνο και βίωναν μεγαλύτερη δυσκολία για την επιτέλεση των καθηκόντων φροντίδας του ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Αντίστοιχα οι φροντιστές που απάντησαν ότι βίωναν αρνητικές αλλαγές στη ζωή τους συνέπεια της παροχής φροντίδας στον ασθενή είχαν μεγαλύτερες δυσκολίες στον ύπνο με το PSQI. Συμπέρασμα: Οι φροντιστές ασθενών με προχωρημένο καρκίνο βιώνουν μέση συνολική δυσκολία στον ύπνο τους. Η σχέση της επιβάρυνσης από τη φροντίδα και των επιπτώσεων της φροντίδας με τις διαταραχές ύπνου των φροντιστών πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω ώστε να εξακριβωθεί αν οι δυο αυτές παράμετροι επηρεάζουν τις διαταραχές ύπνου που βιώνουν οι φροντιστές. Η συστηματική, ολοκληρωμένη αξιολόγηση των διαταραχών ύπνου των φροντιστών ασθενών με προχωρημένο καρκίνο έχει εξαιρετική σημασία, γιατί επιτρέπει στους επαγγελματίες υγείας να κατανοούν πληρέστερα το πολυδιάστατο αυτό πρόβλημα, κι έτσι να επιτελούν με μεγαλύτερη επιτυχία τον προγραμματισμό παροχής υπηρεσιών φροντίδας υγείας. Περαιτέρω προοπτικές μελέτες αναμένεται να συμβάλουν στη βαθύτερη κατανόηση των διαταραχών ύπνου αυτής της ομάδας φροντιστών και στην ανεύρεση τρόπων αποτελεσματικής αντιμετώπισης τους.","Background: Sleep disturbances are a common issue for those who provide informal care to someone with a life-limiting condition. The negative consequences of poor sleep in physical and psychological health are well documented. Thus, carers’ sleep disturbances’ assessment is the first, crucial step in order to provide comprehensive and timely quality care to those who really need it. Aim: The purpose of this study was to describe the sleep disturbances among family carers of patients with advanced cancer and to determine predictors of sleep disturbances. Methods: This descriptive, cross-sectional study was conducted at in-patient unit of a primary cancer hospital in Attica, with advanced cancer patients’ carers. The sample of the study: A convenient sampling was conducted. 100 family carers of patients with advanced cancer who were admitted to a medical oncology unit consented to participate(response rate 92%). Measurements tools: The following tools were used: a) The Greek Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) which consists of 14 questions included the following domains: sleep quality, sleep latency, sleep duration, habitual sleep efficiency, sleep disturbances, use of sleep medications, and daytime dysfunction. The global score of these seven components ranged from 0 to 21 with a higher score in. dicating poorer sleep quality, b) The Oberst Caregiving Burden Scale(OCBS). The OCBS is a 15-item instrument that rates caregiving tasks based on time spent (1= none, 5= a great amount) and difficulty of task (1= not difficult, 5= extremely difficult). The 15 items of each subscale are then summed (range, 15–75; higher scores indicate greater caregiver burden), c) The Bakas Caregiving Outcomes Scale)(BCOS).The BCOS is a 15-item instrument that measures life changes as a consequence of caregiving, with each item scored on a 7-point response scale (1= changed for the worst, 7= changed for the best). Scores are summed (range, 15–105; lower scores indicate greater caregiver burden), d) The performance status scale ECOG Performance Status, (ECOG PS), e) A demographic and clinical characteristics form for patients and carers. Data were collected by the principal investigator after written informed consent was obtained. Results: The majority of the study participants were females(72%) and their median age was 57 years. Most carers were married/ or in relationship (78%), had 2 children (49%), and were partners or child of the patients (34%). The mean duration of care provision was 16 months, and the mean patients’ performance status was quite burdened with score 3. Most carers reported that their bedtime time was before 12.00, they needed usually thirty to sixty minutes (35%) or less than 15 minutes (34%) in order to fall asleep and their vast majority (82%) got up in the morning till 7.30. The mean carers’ hours of sleep was 5.19. More often carers reported that they had less than 5 hours of actual sleep. The most usual troubles in carers’ sleep latency was the need for waking up in the middle of the night or early morning (57%), the difficulty in falling asleep within 30 minutes after bedriding (50%) and having to get up to use the bathroom(30%). The higher percentage of carers assessed as very good their overall sleep quality, while more than half of carers didn’t use any medicine to facilitate their sleep. For almost two thirds of the carers, sleepiness had an effect in their daily life one or more times during a week. Carers had somewhat of a problem (48%) and very big problem (31%) to keep up enough enthusiasm to get things done. Participants experienced moderate overall sleep difficulty (10,11+-4,26). Carers were significantly burdened by caregiving in terms of time (47.74+-10.55) and mildly burdened by caregiving in terms of difficulty (40.89+-11.92). Carers reported as most time consuming tasks causing higher burden the patient’s emotional support, transportation or accompanying patient, costs’, accounts’ and matters’ related to disease administration, as handling problems related to patient’s behavior. Most of these tasks were reported as the most difficult, causing higher burden. The overall mean score of BCOS was 48,49+-12,76. The relationship with the patient (4,63+-1,55), self-evaluation (4,21+-1,40), family relationships, roles and physical function had the more positive changes for the participants as a consequence of care provision to patient. Meanwhile, time for social activities with friends and emotional wellbeing were the most negative changes in consequence of care provision to patient. Moreover, carers reported that their life altered in a negative way in consequence of care provision(2,32+-1,29). As far as patients’ demographic and clinical characteristics concern, only age, educational level, ECOG performance status, radiation therapy, and time since last treatment were related statistically related with overall score of PSQI. Only age and educational level of carers were related to the PSQI score. Carers who needed more time and experienced higher difficulty in care provision or experienced negative life changes because of care provision had more sleep problems. Conclusions: Carers of advanced cancer patients experience moderate overall sleep difficulties. The relationship of Caregivers’ burden, life changes as a result o caregiving and sleep disturbances must be further explored. The comprehensive assessment of sleep disturbances of carers of advanced cancer patients’ is of paramount importance as enables health care providers to fully grasp all the main aspects of this problem and take them into consideration to health care services planning. Further longitudinal studies are anticipated to contribute in deeper understanding of carers’ sleep disturbances and more effective management as well as development of appropriate services."],"dc:identifier":["uoadl:2926527","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926527"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση των διαταραχών ύπνου στους άτυπους φροντιστές νοσηλευόμενων ενήλικων ασθενών με προχωρημένο καρκίνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:52Z"}