{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926780"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926780","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αρχαιολογικοί χώροι και ψηφιακή ορατότητα: η περίπτωση της Ρωμαϊκής Αγοράς της Αθήνας","abstract":"Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός συγκροτημένου μεθοδολογικού πλαισίου έρευνας και αξιολόγησης της «ψηφιακής ορατότητας» αρχαιολογικών χώρων. Ο όρος «ψηφιακή ορατότητα» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή προς τον όρο «ψηφιακή παρουσία»: πιο συγκεκριμένα, ενώ σήμερα αναγνωρίζεται ευρέως η ύπαρξη πλεονάσματος πολιτιστικής πληροφορίας περί αρχαιολογικών χώρων στα διαδικτυακά περιβάλλοντα (information boom), δεν έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής, καμία προσπάθεια ποιοτικής διερεύνησης του βαθμού ορατότητας αυτής της πληροφορίας. Ωστόσο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Yves Citton στο βιβλίο του The Ecology of Attention (2017) η παρουσία στο διαδίκτυο δεν συνεπάγεται αυτόματα και ορατότητα της πληροφορίας και για το λόγο αυτό, είναι σχεδόν επιτακτική πλέον η ανάγκη να επικεντρώσουμε το αναλυτικό μας ενδιαφέρον στο θέμα της προσοχής του χρήστη. Πώς συγκροτείται η προσοχή; Πού προσανατολίζεται και με ποιους όρους; Ποιοι μηχανισμοί (εργαλεία, τεχνικές κλπ) επιστρατεύονται για να την ενεργοποιήσουν; Επιλέγοντας ως μελέτη περίπτωσης τη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, η παρούσα μελέτη εφαρμόζει μία καινοτόμο προσέγγιση του ζητήματος της ψηφιακής ορατότητας, μέσα από τη διάκριση και ποιοτική αποτίμηση τριών διακριτών ψηφιακών περιβαλλόντων: (α) ιστοσελίδες επίσημων φορέων, (β) μέσα κοινωνικής δικτύωσης και (γ) μηχανές αναζήτησης (Google). Μετά το πρώτο στάδιο της καταγραφής και αδρής ατηγοριοποίησης του περιεχομένου των αναρτήσεων (η ανάλυση είναι coarse-grained λόγω των χωροχρονικών περιορισμών της διπλωματικής εργασίας), ακολουθεί η διερεύνηση των πομπών πληροφορίας, η στόχευση, η απεύθυνση, τα εργαλεία καθώς και οι επικοινωνιακές στρατηγικές που εφαρμόζονται. Η έρευνα καταλήγει με μία σύνοψη των διαφορών σε θέματα ανάδειξης/ορατότητας σε φυσικό χώρο και ψηφιακά περιβάλλοντα. Ειδικότερα για την περίπτωση της Ρωμαϊκής Αγοράς, τονίζεται ότι παρά την πληθώρα πληροφοριών για την εν λόγω θέση, η τελευταία δεν αναδεικνύεται, δεν καθίσταται εύκολα «ορατή» στην αναζήτηση. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η έρευνα τονίζει την ανάγκη διαμόρφωσης συστηματικής και συγκροτημένης επικοινωνιακής στρατηγικής στον πολιτισμό, θα μπορούσαμε να πούμε μία πολιτιστικής στρατηγικής, η οποία δε θα περιλαμβάνει τα ψηφιακά μέσα αποκλειστικά και μόνο ως εργαλείο, αλλά και ως αναπόσπαστο τμήμα του πολιτιστικού τοπίου, το οποίο ναι μεν περιλαμβάνει τους αρχαιολογικούς χώρους αλλά και υπερβαίνει τα όρια αυτών.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός συγκροτημένου μεθοδολογικού πλαισίου έρευνας και αξιολόγησης της «ψηφιακής ορατότητας» αρχαιολογικών χώρων. Ο όρος «ψηφιακή ορατότητα» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή προς τον όρο «ψηφιακή παρουσία»: πιο συγκεκριμένα, ενώ σήμερα αναγνωρίζεται ευρέως η ύπαρξη πλεονάσματος πολιτιστικής πληροφορίας περί αρχαιολογικών χώρων στα διαδικτυακά περιβάλλοντα (information boom), δεν έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής, καμία προσπάθεια ποιοτικής διερεύνησης του βαθμού ορατότητας αυτής της πληροφορίας. Ωστόσο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Yves Citton στο βιβλίο του The Ecology of Attention (2017) η παρουσία στο διαδίκτυο δεν συνεπάγεται αυτόματα και ορατότητα της πληροφορίας και για το λόγο αυτό, είναι σχεδόν επιτακτική πλέον η ανάγκη να επικεντρώσουμε το αναλυτικό μας ενδιαφέρον στο θέμα της προσοχής του χρήστη. Πώς συγκροτείται η προσοχή; Πού προσανατολίζεται και με ποιους όρους; Ποιοι μηχανισμοί (εργαλεία, τεχνικές κλπ) επιστρατεύονται για να την ενεργοποιήσουν; Επιλέγοντας ως μελέτη περίπτωσης τη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, η παρούσα μελέτη εφαρμόζει μία καινοτόμο προσέγγιση του ζητήματος της ψηφιακής ορατότητας, μέσα από τη διάκριση και ποιοτική αποτίμηση τριών διακριτών ψηφιακών περιβαλλόντων: (α) ιστοσελίδες επίσημων φορέων, (β) μέσα κοινωνικής δικτύωσης και (γ) μηχανές αναζήτησης (Google). Μετά το πρώτο στάδιο της καταγραφής και αδρής ατηγοριοποίησης του περιεχομένου των αναρτήσεων (η ανάλυση είναι coarse-grained λόγω των χωροχρονικών περιορισμών της διπλωματικής εργασίας), ακολουθεί η διερεύνηση των πομπών πληροφορίας, η στόχευση, η απεύθυνση, τα εργαλεία καθώς και οι επικοινωνιακές στρατηγικές που εφαρμόζονται. Η έρευνα καταλήγει με μία σύνοψη των διαφορών σε θέματα ανάδειξης/ορατότητας σε φυσικό χώρο και ψηφιακά περιβάλλοντα. Ειδικότερα για την περίπτωση της Ρωμαϊκής Αγοράς, τονίζεται ότι παρά την πληθώρα πληροφοριών για την εν λόγω θέση, η τελευταία δεν αναδεικνύεται, δεν καθίσταται εύκολα «ορατή» στην αναζήτηση. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η έρευνα τονίζει την ανάγκη διαμόρφωσης συστηματικής και συγκροτημένης επικοινωνιακής στρατηγικής στον πολιτισμό, θα μπορούσαμε να πούμε μία πολιτιστικής στρατηγικής, η οποία δε θα περιλαμβάνει τα ψηφιακά μέσα αποκλειστικά και μόνο ως εργαλείο, αλλά και ως αναπόσπαστο τμήμα του πολιτιστικού τοπίου, το οποίο ναι μεν περιλαμβάνει τους αρχαιολογικούς χώρους αλλά και υπερβαίνει τα όρια αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Φαφούτη Αικατερίνη","Fafouti Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:54Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926780"],"render_values":[{"text":"uoadl:2926780","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926780","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926780","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2926780","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φαφούτη Αικατερίνη","Fafouti Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926780","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926780"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός συγκροτημένου μεθοδολογικού πλαισίου έρευνας και αξιολόγησης της «ψηφιακής ορατότητας» αρχαιολογικών χώρων. Ο όρος «ψηφιακή ορατότητα» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή προς τον όρο «ψηφιακή παρουσία»: πιο συγκεκριμένα, ενώ σήμερα αναγνωρίζεται ευρέως η ύπαρξη πλεονάσματος πολιτιστικής πληροφορίας περί αρχαιολογικών χώρων στα διαδικτυακά περιβάλλοντα (information boom), δεν έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής, καμία προσπάθεια ποιοτικής διερεύνησης του βαθμού ορατότητας αυτής της πληροφορίας. Ωστόσο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Yves Citton στο βιβλίο του The Ecology of Attention (2017) η παρουσία στο διαδίκτυο δεν συνεπάγεται αυτόματα και ορατότητα της πληροφορίας και για το λόγο αυτό, είναι σχεδόν επιτακτική πλέον η ανάγκη να επικεντρώσουμε το αναλυτικό μας ενδιαφέρον στο θέμα της προσοχής του χρήστη. Πώς συγκροτείται η προσοχή; Πού προσανατολίζεται και με ποιους όρους; Ποιοι μηχανισμοί (εργαλεία, τεχνικές κλπ) επιστρατεύονται για να την ενεργοποιήσουν; Επιλέγοντας ως μελέτη περίπτωσης τη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, η παρούσα μελέτη εφαρμόζει μία καινοτόμο προσέγγιση του ζητήματος της ψηφιακής ορατότητας, μέσα από τη διάκριση και ποιοτική αποτίμηση τριών διακριτών ψηφιακών περιβαλλόντων: (α) ιστοσελίδες επίσημων φορέων, (β) μέσα κοινωνικής δικτύωσης και (γ) μηχανές αναζήτησης (Google). Μετά το πρώτο στάδιο της καταγραφής και αδρής ατηγοριοποίησης του περιεχομένου των αναρτήσεων (η ανάλυση είναι coarse-grained λόγω των χωροχρονικών περιορισμών της διπλωματικής εργασίας), ακολουθεί η διερεύνηση των πομπών πληροφορίας, η στόχευση, η απεύθυνση, τα εργαλεία καθώς και οι επικοινωνιακές στρατηγικές που εφαρμόζονται. Η έρευνα καταλήγει με μία σύνοψη των διαφορών σε θέματα ανάδειξης/ορατότητας σε φυσικό χώρο και ψηφιακά περιβάλλοντα. Ειδικότερα για την περίπτωση της Ρωμαϊκής Αγοράς, τονίζεται ότι παρά την πληθώρα πληροφοριών για την εν λόγω θέση, η τελευταία δεν αναδεικνύεται, δεν καθίσταται εύκολα «ορατή» στην αναζήτηση. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η έρευνα τονίζει την ανάγκη διαμόρφωσης συστηματικής και συγκροτημένης επικοινωνιακής στρατηγικής στον πολιτισμό, θα μπορούσαμε να πούμε μία πολιτιστικής στρατηγικής, η οποία δε θα περιλαμβάνει τα ψηφιακά μέσα αποκλειστικά και μόνο ως εργαλείο, αλλά και ως αναπόσπαστο τμήμα του πολιτιστικού τοπίου, το οποίο ναι μεν περιλαμβάνει τους αρχαιολογικούς χώρους αλλά και υπερβαίνει τα όρια αυτών.","This thesis aims at creating a systematic methodological framework for investigating and evaluating the “digital visibility” of archeological sites. We use the term “digital visibility” as opposed to the term “digital presence”; specifically, although the existence of vast amounts of digital information regarding archeological sites is widely recognized (information boom), there has been no systematic qualitative investigation of the degree of this information’s visibility. Indeed, as Yves Citton describes in his book The Ecology of Attention (2017), Internet presence does not always translate to visibility; thus, it is important to focus on the user’s attention. How attention is drawn? How it is directed and under what terms? Which mechanisms (tools, techniques, etc) activate it? This study applies a novel approach to the challenge of digital visibility, focusing on the use case of the Roman Agora of Athens. We investigate and qualitatively evaluate three digital environments: (i) official websites of institutions; (ii) social media; and (iii) search engines (Google). As a first step, we list and classify the content of these sources (our analysis is coarse-grained due to the time constraints of this thesis). Then, we identify the subjects/transmitters of information and the tools, addressing techniques, and communication strategies they apply. The study concludes with a summary of the differences of the physical and digital environments in terms of visibility and promotion. In the case of the Roman Agora in particular, we stress that, despite the abundance of information, the site is neither well promoted nor easy to find. More generally, our research highlights the need for a systematic communication strategy for culture, i.e. a cultural strategy, which does not only use digital media as tools, but incorporates them as an indispensable part of the cultural landscape; a strategy which not only includes archeological sites, but also extends beyond their limits."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αρχαιολογικοί χώροι και ψηφιακή ορατότητα: η περίπτωση της Ρωμαϊκής Αγοράς της Αθήνας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φαφούτη Αικατερίνη","Fafouti Aikaterini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός συγκροτημένου μεθοδολογικού πλαισίου έρευνας και αξιολόγησης της «ψηφιακής ορατότητας» αρχαιολογικών χώρων. Ο όρος «ψηφιακή ορατότητα» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή προς τον όρο «ψηφιακή παρουσία»: πιο συγκεκριμένα, ενώ σήμερα αναγνωρίζεται ευρέως η ύπαρξη πλεονάσματος πολιτιστικής πληροφορίας περί αρχαιολογικών χώρων στα διαδικτυακά περιβάλλοντα (information boom), δεν έχει σημειωθεί μέχρι στιγμής, καμία προσπάθεια ποιοτικής διερεύνησης του βαθμού ορατότητας αυτής της πληροφορίας. Ωστόσο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Yves Citton στο βιβλίο του The Ecology of Attention (2017) η παρουσία στο διαδίκτυο δεν συνεπάγεται αυτόματα και ορατότητα της πληροφορίας και για το λόγο αυτό, είναι σχεδόν επιτακτική πλέον η ανάγκη να επικεντρώσουμε το αναλυτικό μας ενδιαφέρον στο θέμα της προσοχής του χρήστη. Πώς συγκροτείται η προσοχή; Πού προσανατολίζεται και με ποιους όρους; Ποιοι μηχανισμοί (εργαλεία, τεχνικές κλπ) επιστρατεύονται για να την ενεργοποιήσουν; Επιλέγοντας ως μελέτη περίπτωσης τη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, η παρούσα μελέτη εφαρμόζει μία καινοτόμο προσέγγιση του ζητήματος της ψηφιακής ορατότητας, μέσα από τη διάκριση και ποιοτική αποτίμηση τριών διακριτών ψηφιακών περιβαλλόντων: (α) ιστοσελίδες επίσημων φορέων, (β) μέσα κοινωνικής δικτύωσης και (γ) μηχανές αναζήτησης (Google). Μετά το πρώτο στάδιο της καταγραφής και αδρής ατηγοριοποίησης του περιεχομένου των αναρτήσεων (η ανάλυση είναι coarse-grained λόγω των χωροχρονικών περιορισμών της διπλωματικής εργασίας), ακολουθεί η διερεύνηση των πομπών πληροφορίας, η στόχευση, η απεύθυνση, τα εργαλεία καθώς και οι επικοινωνιακές στρατηγικές που εφαρμόζονται. Η έρευνα καταλήγει με μία σύνοψη των διαφορών σε θέματα ανάδειξης/ορατότητας σε φυσικό χώρο και ψηφιακά περιβάλλοντα. Ειδικότερα για την περίπτωση της Ρωμαϊκής Αγοράς, τονίζεται ότι παρά την πληθώρα πληροφοριών για την εν λόγω θέση, η τελευταία δεν αναδεικνύεται, δεν καθίσταται εύκολα «ορατή» στην αναζήτηση. Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η έρευνα τονίζει την ανάγκη διαμόρφωσης συστηματικής και συγκροτημένης επικοινωνιακής στρατηγικής στον πολιτισμό, θα μπορούσαμε να πούμε μία πολιτιστικής στρατηγικής, η οποία δε θα περιλαμβάνει τα ψηφιακά μέσα αποκλειστικά και μόνο ως εργαλείο, αλλά και ως αναπόσπαστο τμήμα του πολιτιστικού τοπίου, το οποίο ναι μεν περιλαμβάνει τους αρχαιολογικούς χώρους αλλά και υπερβαίνει τα όρια αυτών.","This thesis aims at creating a systematic methodological framework for investigating and evaluating the “digital visibility” of archeological sites. We use the term “digital visibility” as opposed to the term “digital presence”; specifically, although the existence of vast amounts of digital information regarding archeological sites is widely recognized (information boom), there has been no systematic qualitative investigation of the degree of this information’s visibility. Indeed, as Yves Citton describes in his book The Ecology of Attention (2017), Internet presence does not always translate to visibility; thus, it is important to focus on the user’s attention. How attention is drawn? How it is directed and under what terms? Which mechanisms (tools, techniques, etc) activate it? This study applies a novel approach to the challenge of digital visibility, focusing on the use case of the Roman Agora of Athens. We investigate and qualitatively evaluate three digital environments: (i) official websites of institutions; (ii) social media; and (iii) search engines (Google). As a first step, we list and classify the content of these sources (our analysis is coarse-grained due to the time constraints of this thesis). Then, we identify the subjects/transmitters of information and the tools, addressing techniques, and communication strategies they apply. The study concludes with a summary of the differences of the physical and digital environments in terms of visibility and promotion. In the case of the Roman Agora in particular, we stress that, despite the abundance of information, the site is neither well promoted nor easy to find. More generally, our research highlights the need for a systematic communication strategy for culture, i.e. a cultural strategy, which does not only use digital media as tools, but incorporates them as an indispensable part of the cultural landscape; a strategy which not only includes archeological sites, but also extends beyond their limits."],"dc:identifier":["uoadl:2926780","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926780"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Αρχαιολογικοί χώροι και ψηφιακή ορατότητα: η περίπτωση της Ρωμαϊκής Αγοράς της Αθήνας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:54Z"}