{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926956"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2926956","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καταγραφή νεφροτοξικότητας σε ασθενείς υπό ανοσοθεραπεία","abstract":"Οι εξελίξεις στην μοριακή βιολογία έχουν προσθέσει νέα όπλα στην φαρέτρα της ιατρικής. Η ανοσοθεραπεία με την μορφή των αναστολέων σημείων ελέγχου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού έχει φέρει επανάσταση στην θεραπευτική αντιμετώπιση αρκετών μορφών καρκίνου αυξάνοντας την επιβίωση των ασθενών. Στην ανοσοθεραπεία ενεργοποιείται το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του όγκου χωρίς η ίδια η θεραπεία να στρέφεται άμεσα εναντίων των καρκινικών κυττάρων. Η χορήγηση της ανοσοθεραπείας στην κλινική πράξη ανέδειξε και ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με το ανοσοποιητικό. Μία από τις λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες αλλά ιδιαίτερα σημαντική είναι η εμφανιζόμενη νεφροτοξικότητα από την χορήγηση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε αυτή τη μελέτη παρατήρησης καταγράφηκαν 294 ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία στα πλαίσια αντιμετώπισης της νόσου τους. Από αυτούς του ασθενείς οι 20 εμφάνισαν επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας κατά την λήψη θεραπείας για την νόσο τους. Στους περισσότερους ασθενείς η επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας ήταν ήπια και στους περισσότερους από αυτούς αναστρέψιμη με την προσωρινή διακοπή της λήψης της ανοσοθεραπείας και την χορήγηση κορτικοστεροειδών, επιτρέποντας την συνέχιση της χορήγησης της αγωγής. Από την ανάλυση των προδιαθεσικών παραγόντων προέκυψε ότι η νεφροτοξικότητα από προηγούμενη θεραπεία, η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την έναρξη της ανοσοθεραπείας και το προχωρημένο στάδιο της νόσου φάνηκε να συσχετίζονται στατιστικά με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από τους αναστολείς σημείων ελέγχου. Συμπερασματικά, η νεφροτοξικότητα κατά την λήψη ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με συμπαγείς και αιματολογικές κακοήθειες εμφανίζεται σπάνια και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπια και/ή αναστρέψιμη. Η επιδείνωση αυτή της νεφρικής λειτουργίας εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα με εμφάνιση νεφροτοξικότητας από προηγούμενη θεραπεία, ήδη επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την λήψη ανοσοθεραπείας και με προχωρημένο στάδιο νόσου κατά την διάγνωση. Η προσωρινή διακοπή της ανοσοθεραπείας σε σοβαρότερες μορφές επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και η χορήγηση κορτιζόνης οδήγησε στην βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας στις περισσότερες περιπτώσεις. Πρόσθετες μελέτες για προβλεπτικούς παράγοντες για την πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από την ανοσοθεραπεία θα βοηθήσουν στην έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση των ασθενών που θα εμφανίσουν την συγκεκριμένη ανεπιθύμητη ενέργεια.","abstract_html":"Οι εξελίξεις στην μοριακή βιολογία έχουν προσθέσει νέα όπλα στην φαρέτρα της ιατρικής. Η ανοσοθεραπεία με την μορφή των αναστολέων σημείων ελέγχου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού έχει φέρει επανάσταση στην θεραπευτική αντιμετώπιση αρκετών μορφών καρκίνου αυξάνοντας την επιβίωση των ασθενών. Στην ανοσοθεραπεία ενεργοποιείται το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του όγκου χωρίς η ίδια η θεραπεία να στρέφεται άμεσα εναντίων των καρκινικών κυττάρων. Η χορήγηση της ανοσοθεραπείας στην κλινική πράξη ανέδειξε και ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με το ανοσοποιητικό. Μία από τις λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες αλλά ιδιαίτερα σημαντική είναι η εμφανιζόμενη νεφροτοξικότητα από την χορήγηση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε αυτή τη μελέτη παρατήρησης καταγράφηκαν 294 ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία στα πλαίσια αντιμετώπισης της νόσου τους. Από αυτούς του ασθενείς οι 20 εμφάνισαν επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας κατά την λήψη θεραπείας για την νόσο τους. Στους περισσότερους ασθενείς η επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας ήταν ήπια και στους περισσότερους από αυτούς αναστρέψιμη με την προσωρινή διακοπή της λήψης της ανοσοθεραπείας και την χορήγηση κορτικοστεροειδών, επιτρέποντας την συνέχιση της χορήγησης της αγωγής. Από την ανάλυση των προδιαθεσικών παραγόντων προέκυψε ότι η νεφροτοξικότητα από προηγούμενη θεραπεία, η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την έναρξη της ανοσοθεραπείας και το προχωρημένο στάδιο της νόσου φάνηκε να συσχετίζονται στατιστικά με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από τους αναστολείς σημείων ελέγχου. Συμπερασματικά, η νεφροτοξικότητα κατά την λήψη ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με συμπαγείς και αιματολογικές κακοήθειες εμφανίζεται σπάνια και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπια και/ή αναστρέψιμη. Η επιδείνωση αυτή της νεφρικής λειτουργίας εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα με εμφάνιση νεφροτοξικότητας από προηγούμενη θεραπεία, ήδη επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την λήψη ανοσοθεραπείας και με προχωρημένο στάδιο νόσου κατά την διάγνωση. Η προσωρινή διακοπή της ανοσοθεραπείας σε σοβαρότερες μορφές επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και η χορήγηση κορτιζόνης οδήγησε στην βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας στις περισσότερες περιπτώσεις. Πρόσθετες μελέτες για προβλεπτικούς παράγοντες για την πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από την ανοσοθεραπεία θα βοηθήσουν στην έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση των ασθενών που θα εμφανίσουν την συγκεκριμένη ανεπιθύμητη ενέργεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθεράκης-Παπαϊακώβου Ευάγγελος","Eleftherakis-Papaiakovou Evangelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926956"],"render_values":[{"text":"uoadl:2926956","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926956","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926956","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2926956","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθεράκης-Παπαϊακώβου Ευάγγελος","Eleftherakis-Papaiakovou Evangelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2926956","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926956"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι εξελίξεις στην μοριακή βιολογία έχουν προσθέσει νέα όπλα στην φαρέτρα της ιατρικής. Η ανοσοθεραπεία με την μορφή των αναστολέων σημείων ελέγχου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού έχει φέρει επανάσταση στην θεραπευτική αντιμετώπιση αρκετών μορφών καρκίνου αυξάνοντας την επιβίωση των ασθενών. Στην ανοσοθεραπεία ενεργοποιείται το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του όγκου χωρίς η ίδια η θεραπεία να στρέφεται άμεσα εναντίων των καρκινικών κυττάρων. Η χορήγηση της ανοσοθεραπείας στην κλινική πράξη ανέδειξε και ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με το ανοσοποιητικό. Μία από τις λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες αλλά ιδιαίτερα σημαντική είναι η εμφανιζόμενη νεφροτοξικότητα από την χορήγηση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε αυτή τη μελέτη παρατήρησης καταγράφηκαν 294 ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία στα πλαίσια αντιμετώπισης της νόσου τους. Από αυτούς του ασθενείς οι 20 εμφάνισαν επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας κατά την λήψη θεραπείας για την νόσο τους. Στους περισσότερους ασθενείς η επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας ήταν ήπια και στους περισσότερους από αυτούς αναστρέψιμη με την προσωρινή διακοπή της λήψης της ανοσοθεραπείας και την χορήγηση κορτικοστεροειδών, επιτρέποντας την συνέχιση της χορήγησης της αγωγής. Από την ανάλυση των προδιαθεσικών παραγόντων προέκυψε ότι η νεφροτοξικότητα από προηγούμενη θεραπεία, η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την έναρξη της ανοσοθεραπείας και το προχωρημένο στάδιο της νόσου φάνηκε να συσχετίζονται στατιστικά με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από τους αναστολείς σημείων ελέγχου. Συμπερασματικά, η νεφροτοξικότητα κατά την λήψη ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με συμπαγείς και αιματολογικές κακοήθειες εμφανίζεται σπάνια και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπια και/ή αναστρέψιμη. Η επιδείνωση αυτή της νεφρικής λειτουργίας εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα με εμφάνιση νεφροτοξικότητας από προηγούμενη θεραπεία, ήδη επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την λήψη ανοσοθεραπείας και με προχωρημένο στάδιο νόσου κατά την διάγνωση. Η προσωρινή διακοπή της ανοσοθεραπείας σε σοβαρότερες μορφές επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και η χορήγηση κορτιζόνης οδήγησε στην βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας στις περισσότερες περιπτώσεις. Πρόσθετες μελέτες για προβλεπτικούς παράγοντες για την πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από την ανοσοθεραπεία θα βοηθήσουν στην έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση των ασθενών που θα εμφανίσουν την συγκεκριμένη ανεπιθύμητη ενέργεια.","Recent advances in molecular biology have enriched medical armamentarium. Cancer immunotherapy in the form of immune checkpoint inhibitors (ICIs) has revolutionized therapeutic management of a significant number of malignancies, resulting in superior patient’s survival. Immunotherapy reactivates host immune system against cancer cells, without directly affecting them. Despite its efficacy, administration of immunotherapy in clinical practice resulted in the development of immune-related adverse events (IrAE). Nephrotoxicity represents a less common but especially clinically significant adverse event, associated to the administration of immune checkpoint inhibitors In this observational study were enrolled 294 patients that received anticancer immunotherapy, in the form of ICIs. Of 294 cases, 20 patients developed nephrotoxicity, during administration of immune checkpoint inhibitors. Nephrotoxicity was usually mild and reversible after temporary cessation of immune checkpoint inhibitors’ administration and administration of corticosteroids, permitting rechallenge with ICIs. Analysis of predisposing factors revealed that nephrotoxicity from previously administered therapy, impaired renal function at initiation of ICIs and advanced disease stage at diagnosis were statistically associated to increased frequency of appearance of ICIs’ associated nephrotoxicity. In conclusion, nephrotoxicity during administration of immunotherapy for solid tumors or hematopoietic malignancies is a rare IrAE, usually mild and reversible. Deterioration of renal function is more often emerged in patients with preexisting nephrotoxicity from previously administered therapy, impaired renal function and/or advanced disease stage at diagnosis. Temporary interruption of ICIs administration and administration of corticosteroids may improve renal function in the vast majority of cases. Additional studies regarding patients’ predicting and predisposing factors for ICIs’ associated nephrotoxicity will improve prompt identification and more effective management of the aforementioned IrAE."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καταγραφή νεφροτοξικότητας σε ασθενείς υπό ανοσοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθεράκης-Παπαϊακώβου Ευάγγελος","Eleftherakis-Papaiakovou Evangelos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι εξελίξεις στην μοριακή βιολογία έχουν προσθέσει νέα όπλα στην φαρέτρα της ιατρικής. Η ανοσοθεραπεία με την μορφή των αναστολέων σημείων ελέγχου στα κύτταρα του ανοσοποιητικού έχει φέρει επανάσταση στην θεραπευτική αντιμετώπιση αρκετών μορφών καρκίνου αυξάνοντας την επιβίωση των ασθενών. Στην ανοσοθεραπεία ενεργοποιείται το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα έναντι του όγκου χωρίς η ίδια η θεραπεία να στρέφεται άμεσα εναντίων των καρκινικών κυττάρων. Η χορήγηση της ανοσοθεραπείας στην κλινική πράξη ανέδειξε και ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με το ανοσοποιητικό. Μία από τις λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες αλλά ιδιαίτερα σημαντική είναι η εμφανιζόμενη νεφροτοξικότητα από την χορήγηση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε αυτή τη μελέτη παρατήρησης καταγράφηκαν 294 ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία στα πλαίσια αντιμετώπισης της νόσου τους. Από αυτούς του ασθενείς οι 20 εμφάνισαν επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας κατά την λήψη θεραπείας για την νόσο τους. Στους περισσότερους ασθενείς η επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας ήταν ήπια και στους περισσότερους από αυτούς αναστρέψιμη με την προσωρινή διακοπή της λήψης της ανοσοθεραπείας και την χορήγηση κορτικοστεροειδών, επιτρέποντας την συνέχιση της χορήγησης της αγωγής. Από την ανάλυση των προδιαθεσικών παραγόντων προέκυψε ότι η νεφροτοξικότητα από προηγούμενη θεραπεία, η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την έναρξη της ανοσοθεραπείας και το προχωρημένο στάδιο της νόσου φάνηκε να συσχετίζονται στατιστικά με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από τους αναστολείς σημείων ελέγχου. Συμπερασματικά, η νεφροτοξικότητα κατά την λήψη ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με συμπαγείς και αιματολογικές κακοήθειες εμφανίζεται σπάνια και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπια και/ή αναστρέψιμη. Η επιδείνωση αυτή της νεφρικής λειτουργίας εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα με εμφάνιση νεφροτοξικότητας από προηγούμενη θεραπεία, ήδη επηρεασμένη νεφρική λειτουργία κατά την λήψη ανοσοθεραπείας και με προχωρημένο στάδιο νόσου κατά την διάγνωση. Η προσωρινή διακοπή της ανοσοθεραπείας σε σοβαρότερες μορφές επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και η χορήγηση κορτιζόνης οδήγησε στην βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας στις περισσότερες περιπτώσεις. Πρόσθετες μελέτες για προβλεπτικούς παράγοντες για την πιθανότητα εμφάνισης νεφροτοξικότητας από την ανοσοθεραπεία θα βοηθήσουν στην έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση των ασθενών που θα εμφανίσουν την συγκεκριμένη ανεπιθύμητη ενέργεια.","Recent advances in molecular biology have enriched medical armamentarium. Cancer immunotherapy in the form of immune checkpoint inhibitors (ICIs) has revolutionized therapeutic management of a significant number of malignancies, resulting in superior patient’s survival. Immunotherapy reactivates host immune system against cancer cells, without directly affecting them. Despite its efficacy, administration of immunotherapy in clinical practice resulted in the development of immune-related adverse events (IrAE). Nephrotoxicity represents a less common but especially clinically significant adverse event, associated to the administration of immune checkpoint inhibitors In this observational study were enrolled 294 patients that received anticancer immunotherapy, in the form of ICIs. Of 294 cases, 20 patients developed nephrotoxicity, during administration of immune checkpoint inhibitors. Nephrotoxicity was usually mild and reversible after temporary cessation of immune checkpoint inhibitors’ administration and administration of corticosteroids, permitting rechallenge with ICIs. Analysis of predisposing factors revealed that nephrotoxicity from previously administered therapy, impaired renal function at initiation of ICIs and advanced disease stage at diagnosis were statistically associated to increased frequency of appearance of ICIs’ associated nephrotoxicity. In conclusion, nephrotoxicity during administration of immunotherapy for solid tumors or hematopoietic malignancies is a rare IrAE, usually mild and reversible. Deterioration of renal function is more often emerged in patients with preexisting nephrotoxicity from previously administered therapy, impaired renal function and/or advanced disease stage at diagnosis. Temporary interruption of ICIs administration and administration of corticosteroids may improve renal function in the vast majority of cases. Additional studies regarding patients’ predicting and predisposing factors for ICIs’ associated nephrotoxicity will improve prompt identification and more effective management of the aforementioned IrAE."],"dc:identifier":["uoadl:2926956","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2926956"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καταγραφή νεφροτοξικότητας σε ασθενείς υπό ανοσοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:54Z"}