{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927002"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927002","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησης στο γλυκαιμικό προφίλ ασθενών με μη αλκοολική λιπώδη διήθηση του ήπατος","abstract":"Σκοπός: H μακροχρόνια αερόβια άσκηση, είτε ως αποκλειστική μορφή παρέμβασης είτε σε συνδυασμό με ασκήσεις αντιστάσεων, έχει αποδειχθεί από πλήθος ερευνητικών μελετών ότι έχει ευεργετική επίδραση σε ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη διήθηση του ήπατος (NAFLD). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού των δύο αυτών μορφών άσκησης (αερόβιας και άσκησης με αντιστάσεις) στο γλυκαιμικό προφίλ εθελοντών ασθενών με NAFLD, στο πλαίσιο ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησής τους, χωρίς οποιαδήποτε συνοδό διατροφική παρέμβαση ή σκοπούμενη απώλεια σωματικού βάρους. Υλικό & Μεθοδολογία: Δεκατρείς ενήλικες εθελοντές, εννέα άνδρες και τέσσερις γυναίκες (ηλικία: 49.46±11.88 έτη, BMI: 33.1±3.6 kg/m2, σωματικό λίπος: 35.15±5.29%, περίμετρο οσφύος: 115±11.7 cm, περίμετρος ισχίων: 112.4±9.1 cm, mean±SD) συμμετείχαν στη μελέτη κατόπιν λήψης αναλυτικού ιατρικού ιστορικού, μέτρησης γλυκαιμικών παραγόντων (σάκχαρο νηστείας, ινσουλίνη νηστείας, καμπύλη γλυκόζης) και διενέργειας υπερηχογραφήματος ήπατος για την τεκμηρίωση της NAFLD. Αξιολογήθηκαν, επίσης, τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, η σωματική τους σύσταση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης, η λειτουργική τους ικανότητα μέσω των ακόλουθων λειτουργικών παραμέτρων: 10 ΜΑΕ (Μέγιστος Αριθμός Επαναλήψεων) στις ασκήσεις Ημικάθισμα, Πιέσεις ώμων με κάθετη μπάρα, Έλξεις πλατύ ραχιαίου, και υπολογίστηκε η Μέγιστη Καρδιακή Συχνότητα (ΜΚΣ) μέσω δοκιμασίας προοδευτικά αυξανόμενης έντασης σε ποδήλατο. Ακολούθως, για επτά συνεχόμενες ημέρες οι συμμετέχοντες ακολούθησαν πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης, το οποίο περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση αντιστάσεων. Καθ΄ όλη την διάρκεια του πρωτοκόλλου παρέμβασης οι συμμετέχοντες είχαν λάβει τη σύσταση να μην αλλάξουν τη συνηθισμένη διατροφή τους και να μην εμπλακούν σε οποιαδήποτε άλλη μορφή συστηματικής σωματικής δραστηριότητας πέραν των δραστηριοτήτων της καθημερινότητας. Τις επόμενες δύο ημέρες μετά το τέλος της παρέμβασης των 7 συνεχόμενων ημερών, οι εθελοντές επαναξιολογήθηκαν ως προς το επίπεδο ηπατικής στεάτωσης μέσω υπερήχου, γλυκαιμικών δεικτών και καμπύλης γλυκόζης καθώς, επίσης, και ως προς τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά και τη σωματική τους σύσταση. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας τις τιμές των γλυκαιμικών δεικτών πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές με τα αντίστοιχα επίπεδα σημαντικότητας και μεγέθη επίδρασης (effect size): σάκχαρο νηστείας p=0.47 (0.22), ινσουλίνη νηστείας p=0.63 (0.13), δείκτης HOMA-IR (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.91 (0. 032), δείκτης QUICKI (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.88 (0,049), εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης-χρόνου(AUC) p=0.8 (0,10). Ως προς τις σωματομετρικές παραμέτρους τα αντίστοιχα αποτελέσματα ήταν: σωματικό βάρος p=0.94 (0,02), περίμετρος οσφύος p<0.01 (1,9), περίμετρος ισχίων p=0.03 (0,67), λόγος περιμέτρου οσφύος/ισχίων p=0.03(0,66). Ως προς τη σύστασης σώματος αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές:, σωματικό λίπος p<0.01 (1,3), σπλαχνικό λίπος p<0.01 (1,0), ολικό νερό p<0.01 (1,35), άλιπη μάζα σώματος p<0.01 (1,4) και βασικός μεταβολικός ρυθμός p=0.10 (0,51). Τέλος, ως προς το βαθμό στεάτωσης οι υπερηχογραφικές απεικονίσεις των εθελοντών κατέδειξαν σημαντική βελτίωση. Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός 7ήμερης καθημερινής αερόβιας άσκησης με άσκηση αντιστάσεων οδήγησε σε ευεργετικά αποτελέσματα ως προς το βαθμό ηπατικής στεάτωσης στους συμμετέχοντες με NAFLD. Εξίσου ευεργετικά αποτελέσματα επέφερε το πρωτόκολλο άσκησης στη σύσταση σώματος αλλά και σε σωματομετρικούς δείκτες των συμμετεχόντων. Ωστόσο, μη σημαντικές μεταβολές παρατηρήθηκαν όσον αφορά στους γλυκαιμικούς δείκτες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, υποδηλώνοντας ότι οι ανωτέρω θετικές επιδράσεις του βραχυπρόθεσμου προγράμματος συνδυαστικής άσκησης δεν συνδέονται με σύγχρονη μεταβολή του γλυκαιμικού προφίλ αυτών των ασθενών","abstract_html":"Σκοπός: H μακροχρόνια αερόβια άσκηση, είτε ως αποκλειστική μορφή παρέμβασης είτε σε συνδυασμό με ασκήσεις αντιστάσεων, έχει αποδειχθεί από πλήθος ερευνητικών μελετών ότι έχει ευεργετική επίδραση σε ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη διήθηση του ήπατος (NAFLD). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού των δύο αυτών μορφών άσκησης (αερόβιας και άσκησης με αντιστάσεις) στο γλυκαιμικό προφίλ εθελοντών ασθενών με NAFLD, στο πλαίσιο ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησής τους, χωρίς οποιαδήποτε συνοδό διατροφική παρέμβαση ή σκοπούμενη απώλεια σωματικού βάρους. Υλικό &amp; Μεθοδολογία: Δεκατρείς ενήλικες εθελοντές, εννέα άνδρες και τέσσερις γυναίκες (ηλικία: 49.46±11.88 έτη, BMI: 33.1±3.6 kg/m2, σωματικό λίπος: 35.15±5.29%, περίμετρο οσφύος: 115±11.7 cm, περίμετρος ισχίων: 112.4±9.1 cm, mean±SD) συμμετείχαν στη μελέτη κατόπιν λήψης αναλυτικού ιατρικού ιστορικού, μέτρησης γλυκαιμικών παραγόντων (σάκχαρο νηστείας, ινσουλίνη νηστείας, καμπύλη γλυκόζης) και διενέργειας υπερηχογραφήματος ήπατος για την τεκμηρίωση της NAFLD. Αξιολογήθηκαν, επίσης, τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, η σωματική τους σύσταση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης, η λειτουργική τους ικανότητα μέσω των ακόλουθων λειτουργικών παραμέτρων: 10 ΜΑΕ (Μέγιστος Αριθμός Επαναλήψεων) στις ασκήσεις Ημικάθισμα, Πιέσεις ώμων με κάθετη μπάρα, Έλξεις πλατύ ραχιαίου, και υπολογίστηκε η Μέγιστη Καρδιακή Συχνότητα (ΜΚΣ) μέσω δοκιμασίας προοδευτικά αυξανόμενης έντασης σε ποδήλατο. Ακολούθως, για επτά συνεχόμενες ημέρες οι συμμετέχοντες ακολούθησαν πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης, το οποίο περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση αντιστάσεων. Καθ΄ όλη την διάρκεια του πρωτοκόλλου παρέμβασης οι συμμετέχοντες είχαν λάβει τη σύσταση να μην αλλάξουν τη συνηθισμένη διατροφή τους και να μην εμπλακούν σε οποιαδήποτε άλλη μορφή συστηματικής σωματικής δραστηριότητας πέραν των δραστηριοτήτων της καθημερινότητας. Τις επόμενες δύο ημέρες μετά το τέλος της παρέμβασης των 7 συνεχόμενων ημερών, οι εθελοντές επαναξιολογήθηκαν ως προς το επίπεδο ηπατικής στεάτωσης μέσω υπερήχου, γλυκαιμικών δεικτών και καμπύλης γλυκόζης καθώς, επίσης, και ως προς τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά και τη σωματική τους σύσταση. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας τις τιμές των γλυκαιμικών δεικτών πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές με τα αντίστοιχα επίπεδα σημαντικότητας και μεγέθη επίδρασης (effect size): σάκχαρο νηστείας p=0.47 (0.22), ινσουλίνη νηστείας p=0.63 (0.13), δείκτης HOMA-IR (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.91 (0. 032), δείκτης QUICKI (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.88 (0,049), εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης-χρόνου(AUC) p=0.8 (0,10). Ως προς τις σωματομετρικές παραμέτρους τα αντίστοιχα αποτελέσματα ήταν: σωματικό βάρος p=0.94 (0,02), περίμετρος οσφύος p&lt;0.01 (1,9), περίμετρος ισχίων p=0.03 (0,67), λόγος περιμέτρου οσφύος/ισχίων p=0.03(0,66). Ως προς τη σύστασης σώματος αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές:, σωματικό λίπος p&lt;0.01 (1,3), σπλαχνικό λίπος p&lt;0.01 (1,0), ολικό νερό p&lt;0.01 (1,35), άλιπη μάζα σώματος p&lt;0.01 (1,4) και βασικός μεταβολικός ρυθμός p=0.10 (0,51). Τέλος, ως προς το βαθμό στεάτωσης οι υπερηχογραφικές απεικονίσεις των εθελοντών κατέδειξαν σημαντική βελτίωση. Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός 7ήμερης καθημερινής αερόβιας άσκησης με άσκηση αντιστάσεων οδήγησε σε ευεργετικά αποτελέσματα ως προς το βαθμό ηπατικής στεάτωσης στους συμμετέχοντες με NAFLD. Εξίσου ευεργετικά αποτελέσματα επέφερε το πρωτόκολλο άσκησης στη σύσταση σώματος αλλά και σε σωματομετρικούς δείκτες των συμμετεχόντων. Ωστόσο, μη σημαντικές μεταβολές παρατηρήθηκαν όσον αφορά στους γλυκαιμικούς δείκτες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, υποδηλώνοντας ότι οι ανωτέρω θετικές επιδράσεις του βραχυπρόθεσμου προγράμματος συνδυαστικής άσκησης δεν συνδέονται με σύγχρονη μεταβολή του γλυκαιμικού προφίλ αυτών των ασθενών","abstract_has_math":false,"creators":["Βουδούρης Δημήτριος","Voudouris Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927002"],"render_values":[{"text":"uoadl:2927002","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927002","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927002","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2927002","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βουδούρης Δημήτριος","Voudouris Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927002","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927002"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: H μακροχρόνια αερόβια άσκηση, είτε ως αποκλειστική μορφή παρέμβασης είτε σε συνδυασμό με ασκήσεις αντιστάσεων, έχει αποδειχθεί από πλήθος ερευνητικών μελετών ότι έχει ευεργετική επίδραση σε ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη διήθηση του ήπατος (NAFLD). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού των δύο αυτών μορφών άσκησης (αερόβιας και άσκησης με αντιστάσεις) στο γλυκαιμικό προφίλ εθελοντών ασθενών με NAFLD, στο πλαίσιο ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησής τους, χωρίς οποιαδήποτε συνοδό διατροφική παρέμβαση ή σκοπούμενη απώλεια σωματικού βάρους. Υλικό & Μεθοδολογία: Δεκατρείς ενήλικες εθελοντές, εννέα άνδρες και τέσσερις γυναίκες (ηλικία: 49.46±11.88 έτη, BMI: 33.1±3.6 kg/m2, σωματικό λίπος: 35.15±5.29%, περίμετρο οσφύος: 115±11.7 cm, περίμετρος ισχίων: 112.4±9.1 cm, mean±SD) συμμετείχαν στη μελέτη κατόπιν λήψης αναλυτικού ιατρικού ιστορικού, μέτρησης γλυκαιμικών παραγόντων (σάκχαρο νηστείας, ινσουλίνη νηστείας, καμπύλη γλυκόζης) και διενέργειας υπερηχογραφήματος ήπατος για την τεκμηρίωση της NAFLD. Αξιολογήθηκαν, επίσης, τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, η σωματική τους σύσταση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης, η λειτουργική τους ικανότητα μέσω των ακόλουθων λειτουργικών παραμέτρων: 10 ΜΑΕ (Μέγιστος Αριθμός Επαναλήψεων) στις ασκήσεις Ημικάθισμα, Πιέσεις ώμων με κάθετη μπάρα, Έλξεις πλατύ ραχιαίου, και υπολογίστηκε η Μέγιστη Καρδιακή Συχνότητα (ΜΚΣ) μέσω δοκιμασίας προοδευτικά αυξανόμενης έντασης σε ποδήλατο. Ακολούθως, για επτά συνεχόμενες ημέρες οι συμμετέχοντες ακολούθησαν πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης, το οποίο περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση αντιστάσεων. Καθ΄ όλη την διάρκεια του πρωτοκόλλου παρέμβασης οι συμμετέχοντες είχαν λάβει τη σύσταση να μην αλλάξουν τη συνηθισμένη διατροφή τους και να μην εμπλακούν σε οποιαδήποτε άλλη μορφή συστηματικής σωματικής δραστηριότητας πέραν των δραστηριοτήτων της καθημερινότητας. Τις επόμενες δύο ημέρες μετά το τέλος της παρέμβασης των 7 συνεχόμενων ημερών, οι εθελοντές επαναξιολογήθηκαν ως προς το επίπεδο ηπατικής στεάτωσης μέσω υπερήχου, γλυκαιμικών δεικτών και καμπύλης γλυκόζης καθώς, επίσης, και ως προς τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά και τη σωματική τους σύσταση. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας τις τιμές των γλυκαιμικών δεικτών πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές με τα αντίστοιχα επίπεδα σημαντικότητας και μεγέθη επίδρασης (effect size): σάκχαρο νηστείας p=0.47 (0.22), ινσουλίνη νηστείας p=0.63 (0.13), δείκτης HOMA-IR (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.91 (0. 032), δείκτης QUICKI (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.88 (0,049), εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης-χρόνου(AUC) p=0.8 (0,10). Ως προς τις σωματομετρικές παραμέτρους τα αντίστοιχα αποτελέσματα ήταν: σωματικό βάρος p=0.94 (0,02), περίμετρος οσφύος p<0.01 (1,9), περίμετρος ισχίων p=0.03 (0,67), λόγος περιμέτρου οσφύος/ισχίων p=0.03(0,66). Ως προς τη σύστασης σώματος αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές:, σωματικό λίπος p<0.01 (1,3), σπλαχνικό λίπος p<0.01 (1,0), ολικό νερό p<0.01 (1,35), άλιπη μάζα σώματος p<0.01 (1,4) και βασικός μεταβολικός ρυθμός p=0.10 (0,51). Τέλος, ως προς το βαθμό στεάτωσης οι υπερηχογραφικές απεικονίσεις των εθελοντών κατέδειξαν σημαντική βελτίωση. Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός 7ήμερης καθημερινής αερόβιας άσκησης με άσκηση αντιστάσεων οδήγησε σε ευεργετικά αποτελέσματα ως προς το βαθμό ηπατικής στεάτωσης στους συμμετέχοντες με NAFLD. Εξίσου ευεργετικά αποτελέσματα επέφερε το πρωτόκολλο άσκησης στη σύσταση σώματος αλλά και σε σωματομετρικούς δείκτες των συμμετεχόντων. Ωστόσο, μη σημαντικές μεταβολές παρατηρήθηκαν όσον αφορά στους γλυκαιμικούς δείκτες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, υποδηλώνοντας ότι οι ανωτέρω θετικές επιδράσεις του βραχυπρόθεσμου προγράμματος συνδυαστικής άσκησης δεν συνδέονται με σύγχρονη μεταβολή του γλυκαιμικού προφίλ αυτών των ασθενών","Purpose: Long-term aerobic exercise, either as an exclusive intervention or in combination with resistance exercise, has been shown by numerous research studies to have a beneficial effect in patients with non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD). The aim of this study was to investigate the effectiveness of a short-term (7 days) exercise program that was performed daily and combined these two forms of exercise (aerobic and resistance) in the glycemic profile of patients with NAFLD, without any accompanying dietary intervention or intentional body weight loss.. Material & Methodology: Thirteen adult volunteers, nine males and four females, (age 49.46±11.88 years; BMI 33.1±3.6 kg/m2; body fat 35.15±5.29%; waist circumference 115±11.7 cm; hip circumference112.4±9.1 cm; mean±SD), participated in the study after obtaining a detailed medical history, measuring glycemic factors (fasting blood glucose, fasting insulin, glucose curve) and performing liver ultrasound to document the NAFLD. The somatometric characteristics of the participants, their body composition (assessed by bioelectric impedance) and their functional capacity (assessed with the following functional parameters) were also evaluated: 10 MAE (Maximum Number of Repetitions) in the exercises Half-sitting, Shoulder pressures with vertical barbell, and Latissimus dorsi pulldown. In addition, Maximal Heart Rate (HRmax) of the participants was determined through an incremental bicycle test. Then, participants followed a combined exercise protocol for 7 consecutive days, which included aerobic and resistance exercise. Throughout the intervention protocol participants were advised not to change their dietary habits or engage in any form of regular physical activity other than the activities of daily living. Within the next two days after the end of the 7 days intervention, the volunteers were re-evaluated in terms of hepatic steatosis, glycaemic indices and glucose curve, as well as in terms of their somatometric characteristics and body composition. Results: Comparing the values before and after the intervention at the level of glycaemic indices, we recorded the following levels of significance (p) with the corresponding effect size: fasting blood sugar p=0.47 (0.22); fasting insulin p=0.63 (0.13); HOMA-IR index (indirect insulin sensitivity index) p=0.91 (0. 032); QUICKI index (indirect insulin sensitivity index) p=0.88 (0.049); area under the glucose-time curve (AUC) p=0.8 (0.10). In anthropometric measurements, the corresponding results were as follows: waist circumference p<0.01 (1.9); hip circumference p=0.03 (0.67); waist/hip ratio p=0.03(0.66). In terms of body composition, the results were as follows: body weight p=0.94 (0.02); body fat p<0.01 (1.3); visceral fat p<0.01 (1.0); total water p<0.01 (1.35); fat-free mass p<0.01 (1.4)and basal metabolic rate p=0.10 (0.51). Finally, in terms of steatosis, the ultrasound imaging of the volunteers showed a significant improvement. Conclusion: The 7-day combined exercise program led to beneficial effects regarding the degree of hepatic steatosis in patients with NAFLD. Similarly, the exercise protocol resulted in the improvement of body composition and somatometric parameters of the participants. However, no significant changes in glycemic indexes were observed after the completion of the exercise program, implying that the aforementioned positive effects are not associated with a simultaneous change in the glycemic profile of these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησης στο γλυκαιμικό προφίλ ασθενών με μη αλκοολική λιπώδη διήθηση του ήπατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βουδούρης Δημήτριος","Voudouris Dimitrios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: H μακροχρόνια αερόβια άσκηση, είτε ως αποκλειστική μορφή παρέμβασης είτε σε συνδυασμό με ασκήσεις αντιστάσεων, έχει αποδειχθεί από πλήθος ερευνητικών μελετών ότι έχει ευεργετική επίδραση σε ασθενείς με μη αλκοολική λιπώδη διήθηση του ήπατος (NAFLD). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού των δύο αυτών μορφών άσκησης (αερόβιας και άσκησης με αντιστάσεις) στο γλυκαιμικό προφίλ εθελοντών ασθενών με NAFLD, στο πλαίσιο ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησής τους, χωρίς οποιαδήποτε συνοδό διατροφική παρέμβαση ή σκοπούμενη απώλεια σωματικού βάρους. Υλικό & Μεθοδολογία: Δεκατρείς ενήλικες εθελοντές, εννέα άνδρες και τέσσερις γυναίκες (ηλικία: 49.46±11.88 έτη, BMI: 33.1±3.6 kg/m2, σωματικό λίπος: 35.15±5.29%, περίμετρο οσφύος: 115±11.7 cm, περίμετρος ισχίων: 112.4±9.1 cm, mean±SD) συμμετείχαν στη μελέτη κατόπιν λήψης αναλυτικού ιατρικού ιστορικού, μέτρησης γλυκαιμικών παραγόντων (σάκχαρο νηστείας, ινσουλίνη νηστείας, καμπύλη γλυκόζης) και διενέργειας υπερηχογραφήματος ήπατος για την τεκμηρίωση της NAFLD. Αξιολογήθηκαν, επίσης, τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, η σωματική τους σύσταση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης, η λειτουργική τους ικανότητα μέσω των ακόλουθων λειτουργικών παραμέτρων: 10 ΜΑΕ (Μέγιστος Αριθμός Επαναλήψεων) στις ασκήσεις Ημικάθισμα, Πιέσεις ώμων με κάθετη μπάρα, Έλξεις πλατύ ραχιαίου, και υπολογίστηκε η Μέγιστη Καρδιακή Συχνότητα (ΜΚΣ) μέσω δοκιμασίας προοδευτικά αυξανόμενης έντασης σε ποδήλατο. Ακολούθως, για επτά συνεχόμενες ημέρες οι συμμετέχοντες ακολούθησαν πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης, το οποίο περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση αντιστάσεων. Καθ΄ όλη την διάρκεια του πρωτοκόλλου παρέμβασης οι συμμετέχοντες είχαν λάβει τη σύσταση να μην αλλάξουν τη συνηθισμένη διατροφή τους και να μην εμπλακούν σε οποιαδήποτε άλλη μορφή συστηματικής σωματικής δραστηριότητας πέραν των δραστηριοτήτων της καθημερινότητας. Τις επόμενες δύο ημέρες μετά το τέλος της παρέμβασης των 7 συνεχόμενων ημερών, οι εθελοντές επαναξιολογήθηκαν ως προς το επίπεδο ηπατικής στεάτωσης μέσω υπερήχου, γλυκαιμικών δεικτών και καμπύλης γλυκόζης καθώς, επίσης, και ως προς τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά και τη σωματική τους σύσταση. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας τις τιμές των γλυκαιμικών δεικτών πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές με τα αντίστοιχα επίπεδα σημαντικότητας και μεγέθη επίδρασης (effect size): σάκχαρο νηστείας p=0.47 (0.22), ινσουλίνη νηστείας p=0.63 (0.13), δείκτης HOMA-IR (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.91 (0. 032), δείκτης QUICKI (έμμεσος δείκτης ευαισθησίας ινσουλίνης) p=0.88 (0,049), εμβαδόν κάτω από την καμπύλη γλυκόζης-χρόνου(AUC) p=0.8 (0,10). Ως προς τις σωματομετρικές παραμέτρους τα αντίστοιχα αποτελέσματα ήταν: σωματικό βάρος p=0.94 (0,02), περίμετρος οσφύος p<0.01 (1,9), περίμετρος ισχίων p=0.03 (0,67), λόγος περιμέτρου οσφύος/ισχίων p=0.03(0,66). Ως προς τη σύστασης σώματος αναδείχθηκαν οι ακόλουθες μεταβολές:, σωματικό λίπος p<0.01 (1,3), σπλαχνικό λίπος p<0.01 (1,0), ολικό νερό p<0.01 (1,35), άλιπη μάζα σώματος p<0.01 (1,4) και βασικός μεταβολικός ρυθμός p=0.10 (0,51). Τέλος, ως προς το βαθμό στεάτωσης οι υπερηχογραφικές απεικονίσεις των εθελοντών κατέδειξαν σημαντική βελτίωση. Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός 7ήμερης καθημερινής αερόβιας άσκησης με άσκηση αντιστάσεων οδήγησε σε ευεργετικά αποτελέσματα ως προς το βαθμό ηπατικής στεάτωσης στους συμμετέχοντες με NAFLD. Εξίσου ευεργετικά αποτελέσματα επέφερε το πρωτόκολλο άσκησης στη σύσταση σώματος αλλά και σε σωματομετρικούς δείκτες των συμμετεχόντων. Ωστόσο, μη σημαντικές μεταβολές παρατηρήθηκαν όσον αφορά στους γλυκαιμικούς δείκτες μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος άσκησης, υποδηλώνοντας ότι οι ανωτέρω θετικές επιδράσεις του βραχυπρόθεσμου προγράμματος συνδυαστικής άσκησης δεν συνδέονται με σύγχρονη μεταβολή του γλυκαιμικού προφίλ αυτών των ασθενών","Purpose: Long-term aerobic exercise, either as an exclusive intervention or in combination with resistance exercise, has been shown by numerous research studies to have a beneficial effect in patients with non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD). The aim of this study was to investigate the effectiveness of a short-term (7 days) exercise program that was performed daily and combined these two forms of exercise (aerobic and resistance) in the glycemic profile of patients with NAFLD, without any accompanying dietary intervention or intentional body weight loss.. Material & Methodology: Thirteen adult volunteers, nine males and four females, (age 49.46±11.88 years; BMI 33.1±3.6 kg/m2; body fat 35.15±5.29%; waist circumference 115±11.7 cm; hip circumference112.4±9.1 cm; mean±SD), participated in the study after obtaining a detailed medical history, measuring glycemic factors (fasting blood glucose, fasting insulin, glucose curve) and performing liver ultrasound to document the NAFLD. The somatometric characteristics of the participants, their body composition (assessed by bioelectric impedance) and their functional capacity (assessed with the following functional parameters) were also evaluated: 10 MAE (Maximum Number of Repetitions) in the exercises Half-sitting, Shoulder pressures with vertical barbell, and Latissimus dorsi pulldown. In addition, Maximal Heart Rate (HRmax) of the participants was determined through an incremental bicycle test. Then, participants followed a combined exercise protocol for 7 consecutive days, which included aerobic and resistance exercise. Throughout the intervention protocol participants were advised not to change their dietary habits or engage in any form of regular physical activity other than the activities of daily living. Within the next two days after the end of the 7 days intervention, the volunteers were re-evaluated in terms of hepatic steatosis, glycaemic indices and glucose curve, as well as in terms of their somatometric characteristics and body composition. Results: Comparing the values before and after the intervention at the level of glycaemic indices, we recorded the following levels of significance (p) with the corresponding effect size: fasting blood sugar p=0.47 (0.22); fasting insulin p=0.63 (0.13); HOMA-IR index (indirect insulin sensitivity index) p=0.91 (0. 032); QUICKI index (indirect insulin sensitivity index) p=0.88 (0.049); area under the glucose-time curve (AUC) p=0.8 (0.10). In anthropometric measurements, the corresponding results were as follows: waist circumference p<0.01 (1.9); hip circumference p=0.03 (0.67); waist/hip ratio p=0.03(0.66). In terms of body composition, the results were as follows: body weight p=0.94 (0.02); body fat p<0.01 (1.3); visceral fat p<0.01 (1.0); total water p<0.01 (1.35); fat-free mass p<0.01 (1.4)and basal metabolic rate p=0.10 (0.51). Finally, in terms of steatosis, the ultrasound imaging of the volunteers showed a significant improvement. Conclusion: The 7-day combined exercise program led to beneficial effects regarding the degree of hepatic steatosis in patients with NAFLD. Similarly, the exercise protocol resulted in the improvement of body composition and somatometric parameters of the participants. However, no significant changes in glycemic indexes were observed after the completion of the exercise program, implying that the aforementioned positive effects are not associated with a simultaneous change in the glycemic profile of these patients."],"dc:identifier":["uoadl:2927002","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927002"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησης στο γλυκαιμικό προφίλ ασθενών με μη αλκοολική λιπώδη διήθηση του ήπατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:54Z"}