{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927153"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927153","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησης σε ειδικούς δείκτες μη αλκοολικής λιπώδους διήθησης του ήπατος","abstract":"Εισαγωγή: Η μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος (NAFLD) είναι η πιο συχνή χρόνια ηπατοπάθεια παγκοσμίως και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών φαινοτύπων, από την “αθώα” μορφή της ηπατικής στεάτωσης μέχρι την πιο σοβαρή μορφή της μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας, που μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Ειδικοί για την νόσο δείκτες χρησιμοποιούνται στην διάγνωση της NAFLD και την αξιολόγηση των θεραπευτικών παρεμβάσεων, ενώ η θεραπεία της νόσου βασίζεται σε μείωση του σωματικού βάρους με αλλαγή του τρόπου ζωής, δηλ. μέσω σωματικής άσκησης και κατάλληλης διατροφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου καθημερινής άσκησης διάρκειας 7 ημερών σε δείκτες ηπατικής στεάτωσης και ίνωσης σε ασθενείς με NAFLD. Μεθοδολογία: Δεκατρείς (13) παχύσαρκοι ασθενείς (ηλικία: 49,5 ± 11,9 έτη, BMI: 33,2 ± 3,6 kg/m2) με διαγνωσμένη NAFLD συμμετείχαν στην παρούσα έρευνα και ακολούθησαν ένα πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης που περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση με αντιστάσεις (60 λεπτά/ημέρα, 75-80% HRmax, 65-75% 1RM) για 7 συνεχόμενες ημέρες. Η αξιολόγηση πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης περιελάμβανε υπερηχογραφική εξέταση ήπατος, καταγραφή ανθρωπομετρικών χαρακτηριστικών, βιοχημικές/αιματολογικές εξετάσεις και υπολογισμό των μη επεμβατικών προγνωστικών δεικτών ηπατικής στεάτωσης (FLI, HSI, FSI και LAP) και ίνωσης (FIB-4, AAR, APRI και BARD). Αποτελέσματα: Η ηπατική στεάτωση, όπως διερευνήθηκε υπερηχογραφικά και αξιολογήθηκε περαιτέρω μέσω του δείκτη ηπατικής στεάτωσης LAP (πριν: 83,3 ± 34,2, μετά: 69,2 ± 25,6, P<0,05), βελτιώθηκε σημαντικά μετά το βραχυπρόθεσμο πρωτόκολλο άσκησης. Επίσης, ο δείκτης ηπατικής στεάτωσης FLI παρουσίασε τάση για βελτίωση μετά την παρέμβαση (πριν: 80,34 ± 20,2 μετά: 77,8 ±20, P=0,067, Effect size=0,56). Ως προς τους δείκτες ηπατικής ίνωσης, κατά τις αρχικές μετρήσεις αυτοί ήταν κάτω ή ελάχιστα πάνω από το όριο για την διάγνωση προχωρημένης ηπατικής ίνωσης και κατά την αξιολόγηση μετά την παρέμβαση δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή τους. Το σωματικό βάρος (ΣΒ) παρέμεινε αμετάβλητο πριν και μετά το πρόγραμμα άσκησης των 7 ημερών, ενώ παρατηρήθηκε μεταβολή της σωματικής σύστασης των συμμετεχόντων ασθενών με μείωση του ποσοστού σωματικού λίπους (πριν: 35,2 ± 5,3 %, μετά: 34,1 ± 5,5 %, P<0,01) και του σπλαχνικού λίπους (πριν: 14,7 ± 5 level, μετά: 14,2 ± 4,9 level, P<0,01) και αύξηση της άλιπης σωματικής μάζας (πριν: 60,8 ± 13,1 Kg, μετά: 61,5 ± 13,3 Kg, P<0.01). Επιπλέον, η περίμετρος οσφύος μειώθηκε από 115 ± 11,7 cm σε 112,3 ± 11,5 cm, P<0,01. Τα τριγλυκερίδια ορού και η ολική χοληστερίνη επίσης βελτιώθηκαν μετά το πρόγραμμα άσκησης (από 142 ± 56 mg/dL και 201 ± 47 mg/dL σε 126 ± 44 mg/dL και 187 ± 34 mg/dL αντιστοίχως, P <0,05 και για τις δύο παραμέτρους). Συμπεράσματα: Ένα βραχυπρόθεσμο καθημερινό πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης, αερόβιας και αντιστάσεων, μπορεί να βελτιώσει δείκτες ηπατικής στεάτωσης καθώς και τη σωματική σύσταση και να μειώσει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και ολικής χοληστερίνης ορού σε ασθενείς με NAFLD.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος (NAFLD) είναι η πιο συχνή χρόνια ηπατοπάθεια παγκοσμίως και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών φαινοτύπων, από την “αθώα” μορφή της ηπατικής στεάτωσης μέχρι την πιο σοβαρή μορφή της μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας, που μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Ειδικοί για την νόσο δείκτες χρησιμοποιούνται στην διάγνωση της NAFLD και την αξιολόγηση των θεραπευτικών παρεμβάσεων, ενώ η θεραπεία της νόσου βασίζεται σε μείωση του σωματικού βάρους με αλλαγή του τρόπου ζωής, δηλ. μέσω σωματικής άσκησης και κατάλληλης διατροφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου καθημερινής άσκησης διάρκειας 7 ημερών σε δείκτες ηπατικής στεάτωσης και ίνωσης σε ασθενείς με NAFLD. Μεθοδολογία: Δεκατρείς (13) παχύσαρκοι ασθενείς (ηλικία: 49,5 ± 11,9 έτη, BMI: 33,2 ± 3,6 kg/m2) με διαγνωσμένη NAFLD συμμετείχαν στην παρούσα έρευνα και ακολούθησαν ένα πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης που περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση με αντιστάσεις (60 λεπτά/ημέρα, 75-80% HRmax, 65-75% 1RM) για 7 συνεχόμενες ημέρες. Η αξιολόγηση πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης περιελάμβανε υπερηχογραφική εξέταση ήπατος, καταγραφή ανθρωπομετρικών χαρακτηριστικών, βιοχημικές/αιματολογικές εξετάσεις και υπολογισμό των μη επεμβατικών προγνωστικών δεικτών ηπατικής στεάτωσης (FLI, HSI, FSI και LAP) και ίνωσης (FIB-4, AAR, APRI και BARD). Αποτελέσματα: Η ηπατική στεάτωση, όπως διερευνήθηκε υπερηχογραφικά και αξιολογήθηκε περαιτέρω μέσω του δείκτη ηπατικής στεάτωσης LAP (πριν: 83,3 ± 34,2, μετά: 69,2 ± 25,6, P&lt;0,05), βελτιώθηκε σημαντικά μετά το βραχυπρόθεσμο πρωτόκολλο άσκησης. Επίσης, ο δείκτης ηπατικής στεάτωσης FLI παρουσίασε τάση για βελτίωση μετά την παρέμβαση (πριν: 80,34 ± 20,2 μετά: 77,8 ±20, P=0,067, Effect size=0,56). Ως προς τους δείκτες ηπατικής ίνωσης, κατά τις αρχικές μετρήσεις αυτοί ήταν κάτω ή ελάχιστα πάνω από το όριο για την διάγνωση προχωρημένης ηπατικής ίνωσης και κατά την αξιολόγηση μετά την παρέμβαση δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή τους. Το σωματικό βάρος (ΣΒ) παρέμεινε αμετάβλητο πριν και μετά το πρόγραμμα άσκησης των 7 ημερών, ενώ παρατηρήθηκε μεταβολή της σωματικής σύστασης των συμμετεχόντων ασθενών με μείωση του ποσοστού σωματικού λίπους (πριν: 35,2 ± 5,3 %, μετά: 34,1 ± 5,5 %, P&lt;0,01) και του σπλαχνικού λίπους (πριν: 14,7 ± 5 level, μετά: 14,2 ± 4,9 level, P&lt;0,01) και αύξηση της άλιπης σωματικής μάζας (πριν: 60,8 ± 13,1 Kg, μετά: 61,5 ± 13,3 Kg, P&lt;0.01). Επιπλέον, η περίμετρος οσφύος μειώθηκε από 115 ± 11,7 cm σε 112,3 ± 11,5 cm, P&lt;0,01. Τα τριγλυκερίδια ορού και η ολική χοληστερίνη επίσης βελτιώθηκαν μετά το πρόγραμμα άσκησης (από 142 ± 56 mg/dL και 201 ± 47 mg/dL σε 126 ± 44 mg/dL και 187 ± 34 mg/dL αντιστοίχως, P &lt;0,05 και για τις δύο παραμέτρους). Συμπεράσματα: Ένα βραχυπρόθεσμο καθημερινό πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης, αερόβιας και αντιστάσεων, μπορεί να βελτιώσει δείκτες ηπατικής στεάτωσης καθώς και τη σωματική σύσταση και να μειώσει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και ολικής χοληστερίνης ορού σε ασθενείς με NAFLD.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολοπούλου Ζωή","Apostolopoulou Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:57Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927153"],"render_values":[{"text":"uoadl:2927153","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927153","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927153","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2927153","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολοπούλου Ζωή","Apostolopoulou Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927153"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος (NAFLD) είναι η πιο συχνή χρόνια ηπατοπάθεια παγκοσμίως και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών φαινοτύπων, από την “αθώα” μορφή της ηπατικής στεάτωσης μέχρι την πιο σοβαρή μορφή της μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας, που μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Ειδικοί για την νόσο δείκτες χρησιμοποιούνται στην διάγνωση της NAFLD και την αξιολόγηση των θεραπευτικών παρεμβάσεων, ενώ η θεραπεία της νόσου βασίζεται σε μείωση του σωματικού βάρους με αλλαγή του τρόπου ζωής, δηλ. μέσω σωματικής άσκησης και κατάλληλης διατροφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου καθημερινής άσκησης διάρκειας 7 ημερών σε δείκτες ηπατικής στεάτωσης και ίνωσης σε ασθενείς με NAFLD. Μεθοδολογία: Δεκατρείς (13) παχύσαρκοι ασθενείς (ηλικία: 49,5 ± 11,9 έτη, BMI: 33,2 ± 3,6 kg/m2) με διαγνωσμένη NAFLD συμμετείχαν στην παρούσα έρευνα και ακολούθησαν ένα πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης που περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση με αντιστάσεις (60 λεπτά/ημέρα, 75-80% HRmax, 65-75% 1RM) για 7 συνεχόμενες ημέρες. Η αξιολόγηση πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης περιελάμβανε υπερηχογραφική εξέταση ήπατος, καταγραφή ανθρωπομετρικών χαρακτηριστικών, βιοχημικές/αιματολογικές εξετάσεις και υπολογισμό των μη επεμβατικών προγνωστικών δεικτών ηπατικής στεάτωσης (FLI, HSI, FSI και LAP) και ίνωσης (FIB-4, AAR, APRI και BARD). Αποτελέσματα: Η ηπατική στεάτωση, όπως διερευνήθηκε υπερηχογραφικά και αξιολογήθηκε περαιτέρω μέσω του δείκτη ηπατικής στεάτωσης LAP (πριν: 83,3 ± 34,2, μετά: 69,2 ± 25,6, P<0,05), βελτιώθηκε σημαντικά μετά το βραχυπρόθεσμο πρωτόκολλο άσκησης. Επίσης, ο δείκτης ηπατικής στεάτωσης FLI παρουσίασε τάση για βελτίωση μετά την παρέμβαση (πριν: 80,34 ± 20,2 μετά: 77,8 ±20, P=0,067, Effect size=0,56). Ως προς τους δείκτες ηπατικής ίνωσης, κατά τις αρχικές μετρήσεις αυτοί ήταν κάτω ή ελάχιστα πάνω από το όριο για την διάγνωση προχωρημένης ηπατικής ίνωσης και κατά την αξιολόγηση μετά την παρέμβαση δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή τους. Το σωματικό βάρος (ΣΒ) παρέμεινε αμετάβλητο πριν και μετά το πρόγραμμα άσκησης των 7 ημερών, ενώ παρατηρήθηκε μεταβολή της σωματικής σύστασης των συμμετεχόντων ασθενών με μείωση του ποσοστού σωματικού λίπους (πριν: 35,2 ± 5,3 %, μετά: 34,1 ± 5,5 %, P<0,01) και του σπλαχνικού λίπους (πριν: 14,7 ± 5 level, μετά: 14,2 ± 4,9 level, P<0,01) και αύξηση της άλιπης σωματικής μάζας (πριν: 60,8 ± 13,1 Kg, μετά: 61,5 ± 13,3 Kg, P<0.01). Επιπλέον, η περίμετρος οσφύος μειώθηκε από 115 ± 11,7 cm σε 112,3 ± 11,5 cm, P<0,01. Τα τριγλυκερίδια ορού και η ολική χοληστερίνη επίσης βελτιώθηκαν μετά το πρόγραμμα άσκησης (από 142 ± 56 mg/dL και 201 ± 47 mg/dL σε 126 ± 44 mg/dL και 187 ± 34 mg/dL αντιστοίχως, P <0,05 και για τις δύο παραμέτρους). Συμπεράσματα: Ένα βραχυπρόθεσμο καθημερινό πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης, αερόβιας και αντιστάσεων, μπορεί να βελτιώσει δείκτες ηπατικής στεάτωσης καθώς και τη σωματική σύσταση και να μειώσει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και ολικής χοληστερίνης ορού σε ασθενείς με NAFLD.","Introduction: Non Alcoholic Fatty Liver Disease (NALFD) is the most common chronic liver disease worldwide and covers a wide spectrum of histological phenotypes, from benign steatosis to the more severe form of Non Alcoholic Steatohepatitis (NASH) with or without fibrosis that can lead to cirrhosis and hepatocellular carcinoma (HCC). Specific indices have been developed as diagnostic tools and markers to assess the effectiveness of the therapeutic interventions for the disease. NAFLD treatment is based on body weight reduction through lifestyle modifications, i.e., exercise and diet. Aim: The aim of this study was to investigate the impact of a 7 consecutive days combined exercise training protocol on novel non-invasive indices of liver steatosis and fibrosis in NAFLD patients. Methods: Thirteen (13) obese patients (age: 49.5 ± 11.9 yrs, BMI: 33.2±3.6 kg/m2) diagnosed with NAFLD participated in the present study, following an exercise protocol that combined aerobic and resistance exercise training (60 min/day, 75-80% HRmax, 65-75% 1RM) for 7 consecutive days. The pre and post intervention assessment included hepatic ultrasound, anthropometric characteristics, biochemical blood tests, and calculation of non-invasive predictive indices of hepatic steatosis (FLI, HSI, FSI and LAP) and fibrosis (FIB-4, NFS, AAR, APRI and BARD). Results: Hepatic steatosis, documented by ultrasound images and further assessed by the hepatic steatosis index LAP (pre: 83.3 ± 34.2, post: 69.2 ± 25.6, P<0.05), significantly improved after the short-term exercise protocol. Also, the hepatic steatosis index FLI showed a tendency for improvement with the exercise intervention (pre: 80.34 ± 20.2, post: 77.8 ± 20, P=0.067, Effect size=0.56). Regarding the hepatic fibrosis indices, at baseline they were below or slightly above the cut-off point for predicting advanced fibrosis and exhibited no significant alterations after the completion of intervention. Body weight (BW) also did not change after the 7-day exercise program, while there was a change in body composition with a small decrease in total body fat (pre: 35.2 ± 5.3 %, post: 34.1 ± 5.5 %, P<0.01) and visceral fat (pre: 14.7 ± 5 level, post: 14.2 ± 4.9 level, P<0.01) and an increase in lean body mass (pre: 60.8 ± 13.1 Kg, post: 61.5 ± 13.3 Kg, P<0.01). Moreover, waste circumference was significantly reduced after the exercise intervention (from 115 ± 11.7 cm to 112.3 ± 11.5 cm, P <0.01). Serum triglycerides and total cholesterol also improved (from 142 ± 56 and 201 ± 47 to 126 ± 44 and 187 ± 34 respectively, P<0.05 for both parameters) after exercise training. Conclusions: Α short-term daily exercise program that combines aerobic and resistance exercise training can improve hepatic steatosis indices, alter body composition and reduce serum triglycerides and total cholesterol levels in NAFLD patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησης σε ειδικούς δείκτες μη αλκοολικής λιπώδους διήθησης του ήπατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολοπούλου Ζωή","Apostolopoulou Zoi"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος (NAFLD) είναι η πιο συχνή χρόνια ηπατοπάθεια παγκοσμίως και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών φαινοτύπων, από την “αθώα” μορφή της ηπατικής στεάτωσης μέχρι την πιο σοβαρή μορφή της μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας, που μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Ειδικοί για την νόσο δείκτες χρησιμοποιούνται στην διάγνωση της NAFLD και την αξιολόγηση των θεραπευτικών παρεμβάσεων, ενώ η θεραπεία της νόσου βασίζεται σε μείωση του σωματικού βάρους με αλλαγή του τρόπου ζωής, δηλ. μέσω σωματικής άσκησης και κατάλληλης διατροφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ενός πρωτοκόλλου καθημερινής άσκησης διάρκειας 7 ημερών σε δείκτες ηπατικής στεάτωσης και ίνωσης σε ασθενείς με NAFLD. Μεθοδολογία: Δεκατρείς (13) παχύσαρκοι ασθενείς (ηλικία: 49,5 ± 11,9 έτη, BMI: 33,2 ± 3,6 kg/m2) με διαγνωσμένη NAFLD συμμετείχαν στην παρούσα έρευνα και ακολούθησαν ένα πρωτόκολλο συνδυαστικής άσκησης που περιελάμβανε αερόβια άσκηση και άσκηση με αντιστάσεις (60 λεπτά/ημέρα, 75-80% HRmax, 65-75% 1RM) για 7 συνεχόμενες ημέρες. Η αξιολόγηση πριν και μετά την παρέμβαση άσκησης περιελάμβανε υπερηχογραφική εξέταση ήπατος, καταγραφή ανθρωπομετρικών χαρακτηριστικών, βιοχημικές/αιματολογικές εξετάσεις και υπολογισμό των μη επεμβατικών προγνωστικών δεικτών ηπατικής στεάτωσης (FLI, HSI, FSI και LAP) και ίνωσης (FIB-4, AAR, APRI και BARD). Αποτελέσματα: Η ηπατική στεάτωση, όπως διερευνήθηκε υπερηχογραφικά και αξιολογήθηκε περαιτέρω μέσω του δείκτη ηπατικής στεάτωσης LAP (πριν: 83,3 ± 34,2, μετά: 69,2 ± 25,6, P<0,05), βελτιώθηκε σημαντικά μετά το βραχυπρόθεσμο πρωτόκολλο άσκησης. Επίσης, ο δείκτης ηπατικής στεάτωσης FLI παρουσίασε τάση για βελτίωση μετά την παρέμβαση (πριν: 80,34 ± 20,2 μετά: 77,8 ±20, P=0,067, Effect size=0,56). Ως προς τους δείκτες ηπατικής ίνωσης, κατά τις αρχικές μετρήσεις αυτοί ήταν κάτω ή ελάχιστα πάνω από το όριο για την διάγνωση προχωρημένης ηπατικής ίνωσης και κατά την αξιολόγηση μετά την παρέμβαση δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή τους. Το σωματικό βάρος (ΣΒ) παρέμεινε αμετάβλητο πριν και μετά το πρόγραμμα άσκησης των 7 ημερών, ενώ παρατηρήθηκε μεταβολή της σωματικής σύστασης των συμμετεχόντων ασθενών με μείωση του ποσοστού σωματικού λίπους (πριν: 35,2 ± 5,3 %, μετά: 34,1 ± 5,5 %, P<0,01) και του σπλαχνικού λίπους (πριν: 14,7 ± 5 level, μετά: 14,2 ± 4,9 level, P<0,01) και αύξηση της άλιπης σωματικής μάζας (πριν: 60,8 ± 13,1 Kg, μετά: 61,5 ± 13,3 Kg, P<0.01). Επιπλέον, η περίμετρος οσφύος μειώθηκε από 115 ± 11,7 cm σε 112,3 ± 11,5 cm, P<0,01. Τα τριγλυκερίδια ορού και η ολική χοληστερίνη επίσης βελτιώθηκαν μετά το πρόγραμμα άσκησης (από 142 ± 56 mg/dL και 201 ± 47 mg/dL σε 126 ± 44 mg/dL και 187 ± 34 mg/dL αντιστοίχως, P <0,05 και για τις δύο παραμέτρους). Συμπεράσματα: Ένα βραχυπρόθεσμο καθημερινό πρόγραμμα συνδυαστικής άσκησης, αερόβιας και αντιστάσεων, μπορεί να βελτιώσει δείκτες ηπατικής στεάτωσης καθώς και τη σωματική σύσταση και να μειώσει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και ολικής χοληστερίνης ορού σε ασθενείς με NAFLD.","Introduction: Non Alcoholic Fatty Liver Disease (NALFD) is the most common chronic liver disease worldwide and covers a wide spectrum of histological phenotypes, from benign steatosis to the more severe form of Non Alcoholic Steatohepatitis (NASH) with or without fibrosis that can lead to cirrhosis and hepatocellular carcinoma (HCC). Specific indices have been developed as diagnostic tools and markers to assess the effectiveness of the therapeutic interventions for the disease. NAFLD treatment is based on body weight reduction through lifestyle modifications, i.e., exercise and diet. Aim: The aim of this study was to investigate the impact of a 7 consecutive days combined exercise training protocol on novel non-invasive indices of liver steatosis and fibrosis in NAFLD patients. Methods: Thirteen (13) obese patients (age: 49.5 ± 11.9 yrs, BMI: 33.2±3.6 kg/m2) diagnosed with NAFLD participated in the present study, following an exercise protocol that combined aerobic and resistance exercise training (60 min/day, 75-80% HRmax, 65-75% 1RM) for 7 consecutive days. The pre and post intervention assessment included hepatic ultrasound, anthropometric characteristics, biochemical blood tests, and calculation of non-invasive predictive indices of hepatic steatosis (FLI, HSI, FSI and LAP) and fibrosis (FIB-4, NFS, AAR, APRI and BARD). Results: Hepatic steatosis, documented by ultrasound images and further assessed by the hepatic steatosis index LAP (pre: 83.3 ± 34.2, post: 69.2 ± 25.6, P<0.05), significantly improved after the short-term exercise protocol. Also, the hepatic steatosis index FLI showed a tendency for improvement with the exercise intervention (pre: 80.34 ± 20.2, post: 77.8 ± 20, P=0.067, Effect size=0.56). Regarding the hepatic fibrosis indices, at baseline they were below or slightly above the cut-off point for predicting advanced fibrosis and exhibited no significant alterations after the completion of intervention. Body weight (BW) also did not change after the 7-day exercise program, while there was a change in body composition with a small decrease in total body fat (pre: 35.2 ± 5.3 %, post: 34.1 ± 5.5 %, P<0.01) and visceral fat (pre: 14.7 ± 5 level, post: 14.2 ± 4.9 level, P<0.01) and an increase in lean body mass (pre: 60.8 ± 13.1 Kg, post: 61.5 ± 13.3 Kg, P<0.01). Moreover, waste circumference was significantly reduced after the exercise intervention (from 115 ± 11.7 cm to 112.3 ± 11.5 cm, P <0.01). Serum triglycerides and total cholesterol also improved (from 142 ± 56 and 201 ± 47 to 126 ± 44 and 187 ± 34 respectively, P<0.05 for both parameters) after exercise training. Conclusions: Α short-term daily exercise program that combines aerobic and resistance exercise training can improve hepatic steatosis indices, alter body composition and reduce serum triglycerides and total cholesterol levels in NAFLD patients."],"dc:identifier":["uoadl:2927153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927153"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος καθημερινής άσκησης σε ειδικούς δείκτες μη αλκοολικής λιπώδους διήθησης του ήπατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:57Z"}