{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927349"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927349","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κυτταρική γήρανση και μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα","abstract":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η συσσώρευση λιπαρών οξέων στα ηπατοκύτταρα με προϋπόθεση την απουσία κατανάλωσης σημαντικής ποσότητας αλκοόλ ή άλλης παθολογίας του ήπατος. Η νόσος σχετίζεται με καταστάσεις όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, διαταραχή του μικροβιώματος και γενετική προδιάθεση. Η NAFLD πλήττοντας πάνω από το 40% του πληθυσμού των δυτικών χωρών, μπορεί να κυμαίνεται από καλοήθη στεάτωση έως στεατοηπατίτιδα και κίρρωση. Ο ρόλος της κυτταρικής γήρανσης έχει διερευνηθεί στην παθογένεια της νόσου. Εώς τώρα, είναι γνωστό από μελέτες σε μύες και ανθρώπους ότι με την πάροδο της ηλικίας εμφανίζεται ηπατική στεάτωση με ταυτόχρονη διαπίστωση δεικτών κυτταρικής γήρανσης. Είναι άγνωστη όμως, η επίδραση του φαινομένου στην NAFLD σε μέσης ηλικίας πειραματόζωα. Στη συγκεκριμένη εργασία, έγινε διερεύνηση του ρόλου της κυτταρικής γήρανσης στην εμφάνιση της NAFLD σε δύο διατροφικά μοντέλα πρόκλησης της νόσου σε μύες: ένα μακροπρόθεσμο και ένα βραχυπρόθεσμο. Στόχοι της μελέτης ήταν η ανάδειξη της επίδρασης της κυτταρικής γήρανσης στην προαγωγή της ηπατικής στεάτωσης και η διερεύνηση του παράγοντα της ηλικίας στην πρόκληση κυτταρικής γήρανσης και NAFLD. Για το μακροπρόθεσμο μοντέλο χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες ηλικίας 8 εβδομάδων που έλαβαν δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά για 18 εβδομάδες και αντίστοιχη ομάδα ποντικών-μαρτύρων που έλαβε δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Για το βραχυπρόθεσμο μοντέλο, μια ομάδα ποντικών έλαβε δίαιτα αυξημένων λιπαρών και έλλειψη χολίνης για 2 εβδομάδες και μια ομάδα μαρτύρων με δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Στο τέλος του πειράματος, έγινε ιστολογικός και μοριακός χαρακτηρισμός της ηπατικής στεάτωσης και της κυτταρικής γήρανσης. Και στα δύο μοντέλα διαπιστώθηκαν στεάτωση, κυτταρική γήρανση και φλεγμονή του ήπατος στις ομάδες παρέμβασης σε σύγκριση με τις ομάδες μαρτύρων. Η παρουσία κυτταρικής γήρανσης και στα δύο μοντέλα, δείχνει τη συμμετοχή του φαινομένου στην παθογένεια της νόσου ανεξάρτητα από την αυξημένη ηλικία των πειραματόζωων. Επίσης, διαπιστώθηκε οριακή μεταβολή του μήκους τελομερών μεταξύ ομάδων μαρτύρων και ομάδων παρέμβασης, γεγονός που υποδηλώνει ότι στην προκείμενη περίπτωση είναι πιθανή η παρουσία κυτταρικής γήρανσης σχετιζόμενης με οξειδωτικό stress και όχι με «αναπαραγωγική κυτταρική γήρανση». Συνοπτικά, η μελέτη δείχνει ότι η κυτταρική γήρανση εμπλέκεται στην παθογένεια της ηπατικής στεάτωσης και η διατροφή μπορεί να είναι το έναυσμα για κυτταρική γήρανση και NALFD ανεξαρτήτως ηλικίας του πειραματόζωου.","abstract_html":"Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η συσσώρευση λιπαρών οξέων στα ηπατοκύτταρα με προϋπόθεση την απουσία κατανάλωσης σημαντικής ποσότητας αλκοόλ ή άλλης παθολογίας του ήπατος. Η νόσος σχετίζεται με καταστάσεις όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, διαταραχή του μικροβιώματος και γενετική προδιάθεση. Η NAFLD πλήττοντας πάνω από το 40% του πληθυσμού των δυτικών χωρών, μπορεί να κυμαίνεται από καλοήθη στεάτωση έως στεατοηπατίτιδα και κίρρωση. Ο ρόλος της κυτταρικής γήρανσης έχει διερευνηθεί στην παθογένεια της νόσου. Εώς τώρα, είναι γνωστό από μελέτες σε μύες και ανθρώπους ότι με την πάροδο της ηλικίας εμφανίζεται ηπατική στεάτωση με ταυτόχρονη διαπίστωση δεικτών κυτταρικής γήρανσης. Είναι άγνωστη όμως, η επίδραση του φαινομένου στην NAFLD σε μέσης ηλικίας πειραματόζωα. Στη συγκεκριμένη εργασία, έγινε διερεύνηση του ρόλου της κυτταρικής γήρανσης στην εμφάνιση της NAFLD σε δύο διατροφικά μοντέλα πρόκλησης της νόσου σε μύες: ένα μακροπρόθεσμο και ένα βραχυπρόθεσμο. Στόχοι της μελέτης ήταν η ανάδειξη της επίδρασης της κυτταρικής γήρανσης στην προαγωγή της ηπατικής στεάτωσης και η διερεύνηση του παράγοντα της ηλικίας στην πρόκληση κυτταρικής γήρανσης και NAFLD. Για το μακροπρόθεσμο μοντέλο χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες ηλικίας 8 εβδομάδων που έλαβαν δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά για 18 εβδομάδες και αντίστοιχη ομάδα ποντικών-μαρτύρων που έλαβε δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Για το βραχυπρόθεσμο μοντέλο, μια ομάδα ποντικών έλαβε δίαιτα αυξημένων λιπαρών και έλλειψη χολίνης για 2 εβδομάδες και μια ομάδα μαρτύρων με δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Στο τέλος του πειράματος, έγινε ιστολογικός και μοριακός χαρακτηρισμός της ηπατικής στεάτωσης και της κυτταρικής γήρανσης. Και στα δύο μοντέλα διαπιστώθηκαν στεάτωση, κυτταρική γήρανση και φλεγμονή του ήπατος στις ομάδες παρέμβασης σε σύγκριση με τις ομάδες μαρτύρων. Η παρουσία κυτταρικής γήρανσης και στα δύο μοντέλα, δείχνει τη συμμετοχή του φαινομένου στην παθογένεια της νόσου ανεξάρτητα από την αυξημένη ηλικία των πειραματόζωων. Επίσης, διαπιστώθηκε οριακή μεταβολή του μήκους τελομερών μεταξύ ομάδων μαρτύρων και ομάδων παρέμβασης, γεγονός που υποδηλώνει ότι στην προκείμενη περίπτωση είναι πιθανή η παρουσία κυτταρικής γήρανσης σχετιζόμενης με οξειδωτικό stress και όχι με «αναπαραγωγική κυτταρική γήρανση». Συνοπτικά, η μελέτη δείχνει ότι η κυτταρική γήρανση εμπλέκεται στην παθογένεια της ηπατικής στεάτωσης και η διατροφή μπορεί να είναι το έναυσμα για κυτταρική γήρανση και NALFD ανεξαρτήτως ηλικίας του πειραματόζωου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσαρού Αγγελική","Katsarou Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:57Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927349"],"render_values":[{"text":"uoadl:2927349","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927349","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927349","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2927349","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσαρού Αγγελική","Katsarou Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927349","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927349"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η συσσώρευση λιπαρών οξέων στα ηπατοκύτταρα με προϋπόθεση την απουσία κατανάλωσης σημαντικής ποσότητας αλκοόλ ή άλλης παθολογίας του ήπατος. Η νόσος σχετίζεται με καταστάσεις όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, διαταραχή του μικροβιώματος και γενετική προδιάθεση. Η NAFLD πλήττοντας πάνω από το 40% του πληθυσμού των δυτικών χωρών, μπορεί να κυμαίνεται από καλοήθη στεάτωση έως στεατοηπατίτιδα και κίρρωση. Ο ρόλος της κυτταρικής γήρανσης έχει διερευνηθεί στην παθογένεια της νόσου. Εώς τώρα, είναι γνωστό από μελέτες σε μύες και ανθρώπους ότι με την πάροδο της ηλικίας εμφανίζεται ηπατική στεάτωση με ταυτόχρονη διαπίστωση δεικτών κυτταρικής γήρανσης. Είναι άγνωστη όμως, η επίδραση του φαινομένου στην NAFLD σε μέσης ηλικίας πειραματόζωα. Στη συγκεκριμένη εργασία, έγινε διερεύνηση του ρόλου της κυτταρικής γήρανσης στην εμφάνιση της NAFLD σε δύο διατροφικά μοντέλα πρόκλησης της νόσου σε μύες: ένα μακροπρόθεσμο και ένα βραχυπρόθεσμο. Στόχοι της μελέτης ήταν η ανάδειξη της επίδρασης της κυτταρικής γήρανσης στην προαγωγή της ηπατικής στεάτωσης και η διερεύνηση του παράγοντα της ηλικίας στην πρόκληση κυτταρικής γήρανσης και NAFLD. Για το μακροπρόθεσμο μοντέλο χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες ηλικίας 8 εβδομάδων που έλαβαν δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά για 18 εβδομάδες και αντίστοιχη ομάδα ποντικών-μαρτύρων που έλαβε δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Για το βραχυπρόθεσμο μοντέλο, μια ομάδα ποντικών έλαβε δίαιτα αυξημένων λιπαρών και έλλειψη χολίνης για 2 εβδομάδες και μια ομάδα μαρτύρων με δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Στο τέλος του πειράματος, έγινε ιστολογικός και μοριακός χαρακτηρισμός της ηπατικής στεάτωσης και της κυτταρικής γήρανσης. Και στα δύο μοντέλα διαπιστώθηκαν στεάτωση, κυτταρική γήρανση και φλεγμονή του ήπατος στις ομάδες παρέμβασης σε σύγκριση με τις ομάδες μαρτύρων. Η παρουσία κυτταρικής γήρανσης και στα δύο μοντέλα, δείχνει τη συμμετοχή του φαινομένου στην παθογένεια της νόσου ανεξάρτητα από την αυξημένη ηλικία των πειραματόζωων. Επίσης, διαπιστώθηκε οριακή μεταβολή του μήκους τελομερών μεταξύ ομάδων μαρτύρων και ομάδων παρέμβασης, γεγονός που υποδηλώνει ότι στην προκείμενη περίπτωση είναι πιθανή η παρουσία κυτταρικής γήρανσης σχετιζόμενης με οξειδωτικό stress και όχι με «αναπαραγωγική κυτταρική γήρανση». Συνοπτικά, η μελέτη δείχνει ότι η κυτταρική γήρανση εμπλέκεται στην παθογένεια της ηπατικής στεάτωσης και η διατροφή μπορεί να είναι το έναυσμα για κυτταρική γήρανση και NALFD ανεξαρτήτως ηλικίας του πειραματόζωου.","Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is defined as the accumulation of fatty acids in hepatocytes provided that there is no consumption of significant amount of alcohol or other liver disease. The disease is associated with obesity, insulin resistance, microbiome disturbance and genetic predisposition. NAFLD, affecting more than 40% of the population in western countries, can range from benign steatosis to steatohepatitis and cirrhosis. The role of cellular senescence has been investigated in the pathogenesis of the disease. Until now, it has been known from studies in muscle and humans that hepatic steatosis develops with ageing and simultaneously, there is detection of cellular senescence markers. However, the effect of the phenomenon on NAFLD in middle-aged experimental animals is unknown. In this study, the role of cellular senescence in NAFLD in two murine nutritional models was investigated: a long-term and a short-term. The objectives of the study were to highlight the effect of cellular senescence on the promotion of hepatic steatosis and to investigate the age factor in the induction of cellular senescence and NAFLD. For the long-term model, 8-week-old male mice fed a high-fat diet for 18 weeks and a control group fed a normal-fat diet were used. For the short-term model, one group of mice received a high-fat and choline-deficient diet for 2 weeks and a control group received a normal-fat diet. At the end of the experiment, histological and molecular characterization of hepatic steatosis and cellular senescence was performed. In both models, steatosis, cellular senescence and hepatic inflammation were found in the intervention groups compared to the control ones. The presence of cellular senescence in both models indicates the involvement of the phenomenon in the pathogenesis of the disease regardless of the increased age of the experimental animals. Also, a marginal change of telomere length was observed between control and intervention groups, suggesting that in this case the presence of cellular senescence associated with oxidative stress and not \"reproductive cellular senescence\" is possible. In summary, the study shows that cellular senescence is involved in the pathogenesis of liver steatosis and diet may be the trigger for cellular senescence and NALFD regardless of the age of the experimental animal."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κυτταρική γήρανση και μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσαρού Αγγελική","Katsarou Angeliki"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD) ορίζεται ως η συσσώρευση λιπαρών οξέων στα ηπατοκύτταρα με προϋπόθεση την απουσία κατανάλωσης σημαντικής ποσότητας αλκοόλ ή άλλης παθολογίας του ήπατος. Η νόσος σχετίζεται με καταστάσεις όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, διαταραχή του μικροβιώματος και γενετική προδιάθεση. Η NAFLD πλήττοντας πάνω από το 40% του πληθυσμού των δυτικών χωρών, μπορεί να κυμαίνεται από καλοήθη στεάτωση έως στεατοηπατίτιδα και κίρρωση. Ο ρόλος της κυτταρικής γήρανσης έχει διερευνηθεί στην παθογένεια της νόσου. Εώς τώρα, είναι γνωστό από μελέτες σε μύες και ανθρώπους ότι με την πάροδο της ηλικίας εμφανίζεται ηπατική στεάτωση με ταυτόχρονη διαπίστωση δεικτών κυτταρικής γήρανσης. Είναι άγνωστη όμως, η επίδραση του φαινομένου στην NAFLD σε μέσης ηλικίας πειραματόζωα. Στη συγκεκριμένη εργασία, έγινε διερεύνηση του ρόλου της κυτταρικής γήρανσης στην εμφάνιση της NAFLD σε δύο διατροφικά μοντέλα πρόκλησης της νόσου σε μύες: ένα μακροπρόθεσμο και ένα βραχυπρόθεσμο. Στόχοι της μελέτης ήταν η ανάδειξη της επίδρασης της κυτταρικής γήρανσης στην προαγωγή της ηπατικής στεάτωσης και η διερεύνηση του παράγοντα της ηλικίας στην πρόκληση κυτταρικής γήρανσης και NAFLD. Για το μακροπρόθεσμο μοντέλο χρησιμοποιήθηκαν αρσενικοί μύες ηλικίας 8 εβδομάδων που έλαβαν δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά για 18 εβδομάδες και αντίστοιχη ομάδα ποντικών-μαρτύρων που έλαβε δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Για το βραχυπρόθεσμο μοντέλο, μια ομάδα ποντικών έλαβε δίαιτα αυξημένων λιπαρών και έλλειψη χολίνης για 2 εβδομάδες και μια ομάδα μαρτύρων με δίαιτα φυσιολογικών λιπαρών. Στο τέλος του πειράματος, έγινε ιστολογικός και μοριακός χαρακτηρισμός της ηπατικής στεάτωσης και της κυτταρικής γήρανσης. Και στα δύο μοντέλα διαπιστώθηκαν στεάτωση, κυτταρική γήρανση και φλεγμονή του ήπατος στις ομάδες παρέμβασης σε σύγκριση με τις ομάδες μαρτύρων. Η παρουσία κυτταρικής γήρανσης και στα δύο μοντέλα, δείχνει τη συμμετοχή του φαινομένου στην παθογένεια της νόσου ανεξάρτητα από την αυξημένη ηλικία των πειραματόζωων. Επίσης, διαπιστώθηκε οριακή μεταβολή του μήκους τελομερών μεταξύ ομάδων μαρτύρων και ομάδων παρέμβασης, γεγονός που υποδηλώνει ότι στην προκείμενη περίπτωση είναι πιθανή η παρουσία κυτταρικής γήρανσης σχετιζόμενης με οξειδωτικό stress και όχι με «αναπαραγωγική κυτταρική γήρανση». Συνοπτικά, η μελέτη δείχνει ότι η κυτταρική γήρανση εμπλέκεται στην παθογένεια της ηπατικής στεάτωσης και η διατροφή μπορεί να είναι το έναυσμα για κυτταρική γήρανση και NALFD ανεξαρτήτως ηλικίας του πειραματόζωου.","Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is defined as the accumulation of fatty acids in hepatocytes provided that there is no consumption of significant amount of alcohol or other liver disease. The disease is associated with obesity, insulin resistance, microbiome disturbance and genetic predisposition. NAFLD, affecting more than 40% of the population in western countries, can range from benign steatosis to steatohepatitis and cirrhosis. The role of cellular senescence has been investigated in the pathogenesis of the disease. Until now, it has been known from studies in muscle and humans that hepatic steatosis develops with ageing and simultaneously, there is detection of cellular senescence markers. However, the effect of the phenomenon on NAFLD in middle-aged experimental animals is unknown. In this study, the role of cellular senescence in NAFLD in two murine nutritional models was investigated: a long-term and a short-term. The objectives of the study were to highlight the effect of cellular senescence on the promotion of hepatic steatosis and to investigate the age factor in the induction of cellular senescence and NAFLD. For the long-term model, 8-week-old male mice fed a high-fat diet for 18 weeks and a control group fed a normal-fat diet were used. For the short-term model, one group of mice received a high-fat and choline-deficient diet for 2 weeks and a control group received a normal-fat diet. At the end of the experiment, histological and molecular characterization of hepatic steatosis and cellular senescence was performed. In both models, steatosis, cellular senescence and hepatic inflammation were found in the intervention groups compared to the control ones. The presence of cellular senescence in both models indicates the involvement of the phenomenon in the pathogenesis of the disease regardless of the increased age of the experimental animals. Also, a marginal change of telomere length was observed between control and intervention groups, suggesting that in this case the presence of cellular senescence associated with oxidative stress and not \"reproductive cellular senescence\" is possible. In summary, the study shows that cellular senescence is involved in the pathogenesis of liver steatosis and diet may be the trigger for cellular senescence and NALFD regardless of the age of the experimental animal."],"dc:identifier":["uoadl:2927349","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927349"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κυτταρική γήρανση και μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:57Z"}