{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927395"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927395","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή της άσκησης στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1","abstract":"Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, μια κατάσταση που ονομάζεται υπεργλυκαιμία. Ειδικότερα στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (ΣΔΙ), τα παθολογικά αίτια της υπεργλυκαιμίας είναι η ανεπάρκεια της παραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας.. Η διαχείριση της παθολογίας του ΣΔΙ εστιάζεται σε τρεις βασικούς άξονες: τη θεραπεία με ινσουλίνη, την κατάλληλη διατροφή και την τακτική σωματική άσκηση. Οι αποκρίσεις και οι προσαρμογές του οργανισμού στη σωματική άσκηση συνδέονται άμεσα με το είδος και τις μεταβολικές απαιτήσεις της και εξαρτώνται από τα χρησιμοποιούμενα ενεργειακά υποστρώματα καθώς και τη φυσική κατάσταση του ατόμου. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνήθηκε η επίδραση της σωματικής άσκησης στους ασθενείς με ΣΔΙ. Η σωματική άσκηση που μπορεί να εκτελέσει ο ασθενής με ΣΔΙ συνδέεται με την πιθανότητα ασκησιογενούς υπεργλυκαιμίας ή υπογλυκαιμίας. Γενικά, φαίνεται ότι η αερόβια άσκηση μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενώ οι αναερόβιες ασκήσεις με αντιστάσεις μπορεί να προκαλέσουν παροδική υπεργλυκαιμία. Οι ασθενείς με ΣΔΙ συνιστάται να ακολουθούν συστηματική σωματική άσκηση με ταυτόχρονη συστηματική παρακολούθηση από τον γιατρό τους, ώστε να ρυθμίζουν τη γλυκόζη του αίματος τους ανάλογα με τις ασκησιογενείς διακυμάνσεις και προσαρμογές του.","abstract_html":"Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, μια κατάσταση που ονομάζεται υπεργλυκαιμία. Ειδικότερα στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (ΣΔΙ), τα παθολογικά αίτια της υπεργλυκαιμίας είναι η ανεπάρκεια της παραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας.. Η διαχείριση της παθολογίας του ΣΔΙ εστιάζεται σε τρεις βασικούς άξονες: τη θεραπεία με ινσουλίνη, την κατάλληλη διατροφή και την τακτική σωματική άσκηση. Οι αποκρίσεις και οι προσαρμογές του οργανισμού στη σωματική άσκηση συνδέονται άμεσα με το είδος και τις μεταβολικές απαιτήσεις της και εξαρτώνται από τα χρησιμοποιούμενα ενεργειακά υποστρώματα καθώς και τη φυσική κατάσταση του ατόμου. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνήθηκε η επίδραση της σωματικής άσκησης στους ασθενείς με ΣΔΙ. Η σωματική άσκηση που μπορεί να εκτελέσει ο ασθενής με ΣΔΙ συνδέεται με την πιθανότητα ασκησιογενούς υπεργλυκαιμίας ή υπογλυκαιμίας. Γενικά, φαίνεται ότι η αερόβια άσκηση μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενώ οι αναερόβιες ασκήσεις με αντιστάσεις μπορεί να προκαλέσουν παροδική υπεργλυκαιμία. Οι ασθενείς με ΣΔΙ συνιστάται να ακολουθούν συστηματική σωματική άσκηση με ταυτόχρονη συστηματική παρακολούθηση από τον γιατρό τους, ώστε να ρυθμίζουν τη γλυκόζη του αίματος τους ανάλογα με τις ασκησιογενείς διακυμάνσεις και προσαρμογές του.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανυφαντάκης Ιωάννης","Anyfantakis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:40:57Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927395"],"render_values":[{"text":"uoadl:2927395","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927395","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927395","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2927395","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανυφαντάκης Ιωάννης","Anyfantakis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927395"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, μια κατάσταση που ονομάζεται υπεργλυκαιμία. Ειδικότερα στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (ΣΔΙ), τα παθολογικά αίτια της υπεργλυκαιμίας είναι η ανεπάρκεια της παραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας.. Η διαχείριση της παθολογίας του ΣΔΙ εστιάζεται σε τρεις βασικούς άξονες: τη θεραπεία με ινσουλίνη, την κατάλληλη διατροφή και την τακτική σωματική άσκηση. Οι αποκρίσεις και οι προσαρμογές του οργανισμού στη σωματική άσκηση συνδέονται άμεσα με το είδος και τις μεταβολικές απαιτήσεις της και εξαρτώνται από τα χρησιμοποιούμενα ενεργειακά υποστρώματα καθώς και τη φυσική κατάσταση του ατόμου. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνήθηκε η επίδραση της σωματικής άσκησης στους ασθενείς με ΣΔΙ. Η σωματική άσκηση που μπορεί να εκτελέσει ο ασθενής με ΣΔΙ συνδέεται με την πιθανότητα ασκησιογενούς υπεργλυκαιμίας ή υπογλυκαιμίας. Γενικά, φαίνεται ότι η αερόβια άσκηση μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενώ οι αναερόβιες ασκήσεις με αντιστάσεις μπορεί να προκαλέσουν παροδική υπεργλυκαιμία. Οι ασθενείς με ΣΔΙ συνιστάται να ακολουθούν συστηματική σωματική άσκηση με ταυτόχρονη συστηματική παρακολούθηση από τον γιατρό τους, ώστε να ρυθμίζουν τη γλυκόζη του αίματος τους ανάλογα με τις ασκησιογενείς διακυμάνσεις και προσαρμογές του.","Patients with diabetes mellitus are mainly characterized by elevated blood glucose levels, a condition called hyperglycemia. Especially in type I diabetes mellitus (SDΙ), the pathological causes of hyperglycemia are the insufficiency of insulin production by the pancreas. The management of SDI pathology focuses on three main directions: insulin therapy, proper nutrition and regular physical exercise. The body's responses and adaptations to physical exercise are directly related to the type and metabolic requirements of exercise, and depend on the energy substrates used as well as the physical conditioning of the individual. In the present literature review, the effects of physical exercise on patients with SDI were investigated. The physical activity that the patient with SDI performs is associated with the possibility of exercise-induced hyperglycemia or hypoglycemia. In general, aerobic exercise appears to lower blood glucose levels, while resistance anaerobic exercise may cause transient hyperglycemia. Patients with SDI are advised to follow regular physical exercise with simultaneous systematic monitoring by their doctor, in order to regulate their blood glucose according to its exercise fluctuations and adjustments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή της άσκησης στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανυφαντάκης Ιωάννης","Anyfantakis Ioannis"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, μια κατάσταση που ονομάζεται υπεργλυκαιμία. Ειδικότερα στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (ΣΔΙ), τα παθολογικά αίτια της υπεργλυκαιμίας είναι η ανεπάρκεια της παραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας.. Η διαχείριση της παθολογίας του ΣΔΙ εστιάζεται σε τρεις βασικούς άξονες: τη θεραπεία με ινσουλίνη, την κατάλληλη διατροφή και την τακτική σωματική άσκηση. Οι αποκρίσεις και οι προσαρμογές του οργανισμού στη σωματική άσκηση συνδέονται άμεσα με το είδος και τις μεταβολικές απαιτήσεις της και εξαρτώνται από τα χρησιμοποιούμενα ενεργειακά υποστρώματα καθώς και τη φυσική κατάσταση του ατόμου. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση διερευνήθηκε η επίδραση της σωματικής άσκησης στους ασθενείς με ΣΔΙ. Η σωματική άσκηση που μπορεί να εκτελέσει ο ασθενής με ΣΔΙ συνδέεται με την πιθανότητα ασκησιογενούς υπεργλυκαιμίας ή υπογλυκαιμίας. Γενικά, φαίνεται ότι η αερόβια άσκηση μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενώ οι αναερόβιες ασκήσεις με αντιστάσεις μπορεί να προκαλέσουν παροδική υπεργλυκαιμία. Οι ασθενείς με ΣΔΙ συνιστάται να ακολουθούν συστηματική σωματική άσκηση με ταυτόχρονη συστηματική παρακολούθηση από τον γιατρό τους, ώστε να ρυθμίζουν τη γλυκόζη του αίματος τους ανάλογα με τις ασκησιογενείς διακυμάνσεις και προσαρμογές του.","Patients with diabetes mellitus are mainly characterized by elevated blood glucose levels, a condition called hyperglycemia. Especially in type I diabetes mellitus (SDΙ), the pathological causes of hyperglycemia are the insufficiency of insulin production by the pancreas. The management of SDI pathology focuses on three main directions: insulin therapy, proper nutrition and regular physical exercise. The body's responses and adaptations to physical exercise are directly related to the type and metabolic requirements of exercise, and depend on the energy substrates used as well as the physical conditioning of the individual. In the present literature review, the effects of physical exercise on patients with SDI were investigated. The physical activity that the patient with SDI performs is associated with the possibility of exercise-induced hyperglycemia or hypoglycemia. In general, aerobic exercise appears to lower blood glucose levels, while resistance anaerobic exercise may cause transient hyperglycemia. Patients with SDI are advised to follow regular physical exercise with simultaneous systematic monitoring by their doctor, in order to regulate their blood glucose according to its exercise fluctuations and adjustments."],"dc:identifier":["uoadl:2927395","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927395"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η συμβολή της άσκησης στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:40:57Z"}