{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927501"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927501","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Application of novel Nanobodies to already existing LRRK2 biomarker assays","abstract":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο διαδεδομένη νευροεκφυλιστική διαταραχή που εκδηλώνει προοδευτική κινητική δυσλειτουργία αλλά και μη-κινητικά συμπτώματα. Η LRRK2 είναι ένα διπλό ένζυμο-κινάση/GTPάση η οποία υφίσταται ως μονομερής ή διμερής, με συμμετοχή τόσο στην ιδιοπαθή όσο και στην οικογενή ΝΠ. Η G2019S μετάλλαξη της πρωτεΐνης φαίνεται να είναι η πιο συχνή σημειακή μετάλλαξη και κυρίως συσχετίζεται με αυξημένη ενεργότητα κινάσης και προκαλεί την νέκρωση βασικών νευρώνων. Είναι γνωστό ότι η ενεργότητα της κινάσης είναι συγκεντρωμένη σε διμερείς μορφές και στην περίπτωση της μεταλλαγμένης LRRK2, το ομοδιμερές παρουσιάζει την μεγαλύτερη ενεργότητα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενης έρευνας βιοδεικτών, αποδείξαμε ότι οι φορείς της μετάλλαξης G2019S έχουν αυξημένη ενεργότητα κινάσης σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs). Παρόλα αυτά, η ακριβής διαμόρφωση της LRRK2 που προκαλεί την εκδήλωση της ΝΠ και την εξέλιξή της δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, χρησιμοποιήσαμε τα καινοτόμα νανοσώματα (Nbs) - θραύσματα αντισωμάτων αποκλειστικά βαριάς αλυσίδας προερχόμενα από καμηλίδες, που εμφανίζουν διαφορετική συγγένεια ανάλογα με την διαμόρφωση του στόχου τους. Συνεπώς, χρησιμοποιώντας τα Nbs για ποικίλα είδη της LRRK2, ελέγξαμε για τη συγγένειά τους με διμερείς μορφές της και χρησιμοποιήσαμε επιλεγμένους κλώνους για μετρήσεις κλινικών δειγμάτων. Τα δείγματα που χρησιμοποιήσαμε προέρχονταν από την ίδια ομάδα με την προηγούμενη μελέτη βιοδεικτών, επιτρέποντάς μας να αποκτήσουμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το προφίλ των ασθενών με ΝΠ και να εξερευνήσουμε τη χρήση των Nbs ως εργαλεία για μελέτη βιοδεικτών.","abstract_html":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο διαδεδομένη νευροεκφυλιστική διαταραχή που εκδηλώνει προοδευτική κινητική δυσλειτουργία αλλά και μη-κινητικά συμπτώματα. Η LRRK2 είναι ένα διπλό ένζυμο-κινάση/GTPάση η οποία υφίσταται ως μονομερής ή διμερής, με συμμετοχή τόσο στην ιδιοπαθή όσο και στην οικογενή ΝΠ. Η G2019S μετάλλαξη της πρωτεΐνης φαίνεται να είναι η πιο συχνή σημειακή μετάλλαξη και κυρίως συσχετίζεται με αυξημένη ενεργότητα κινάσης και προκαλεί την νέκρωση βασικών νευρώνων. Είναι γνωστό ότι η ενεργότητα της κινάσης είναι συγκεντρωμένη σε διμερείς μορφές και στην περίπτωση της μεταλλαγμένης LRRK2, το ομοδιμερές παρουσιάζει την μεγαλύτερη ενεργότητα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενης έρευνας βιοδεικτών, αποδείξαμε ότι οι φορείς της μετάλλαξης G2019S έχουν αυξημένη ενεργότητα κινάσης σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs). Παρόλα αυτά, η ακριβής διαμόρφωση της LRRK2 που προκαλεί την εκδήλωση της ΝΠ και την εξέλιξή της δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, χρησιμοποιήσαμε τα καινοτόμα νανοσώματα (Nbs) - θραύσματα αντισωμάτων αποκλειστικά βαριάς αλυσίδας προερχόμενα από καμηλίδες, που εμφανίζουν διαφορετική συγγένεια ανάλογα με την διαμόρφωση του στόχου τους. Συνεπώς, χρησιμοποιώντας τα Nbs για ποικίλα είδη της LRRK2, ελέγξαμε για τη συγγένειά τους με διμερείς μορφές της και χρησιμοποιήσαμε επιλεγμένους κλώνους για μετρήσεις κλινικών δειγμάτων. Τα δείγματα που χρησιμοποιήσαμε προέρχονταν από την ίδια ομάδα με την προηγούμενη μελέτη βιοδεικτών, επιτρέποντάς μας να αποκτήσουμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το προφίλ των ασθενών με ΝΠ και να εξερευνήσουμε τη χρήση των Nbs ως εργαλεία για μελέτη βιοδεικτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κέντρος Μιχαήλ","Kentros Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927501"],"render_values":[{"text":"uoadl:2927501","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927501","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927501","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2927501","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κέντρος Μιχαήλ","Kentros Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927501"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο διαδεδομένη νευροεκφυλιστική διαταραχή που εκδηλώνει προοδευτική κινητική δυσλειτουργία αλλά και μη-κινητικά συμπτώματα. Η LRRK2 είναι ένα διπλό ένζυμο-κινάση/GTPάση η οποία υφίσταται ως μονομερής ή διμερής, με συμμετοχή τόσο στην ιδιοπαθή όσο και στην οικογενή ΝΠ. Η G2019S μετάλλαξη της πρωτεΐνης φαίνεται να είναι η πιο συχνή σημειακή μετάλλαξη και κυρίως συσχετίζεται με αυξημένη ενεργότητα κινάσης και προκαλεί την νέκρωση βασικών νευρώνων. Είναι γνωστό ότι η ενεργότητα της κινάσης είναι συγκεντρωμένη σε διμερείς μορφές και στην περίπτωση της μεταλλαγμένης LRRK2, το ομοδιμερές παρουσιάζει την μεγαλύτερη ενεργότητα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενης έρευνας βιοδεικτών, αποδείξαμε ότι οι φορείς της μετάλλαξης G2019S έχουν αυξημένη ενεργότητα κινάσης σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs). Παρόλα αυτά, η ακριβής διαμόρφωση της LRRK2 που προκαλεί την εκδήλωση της ΝΠ και την εξέλιξή της δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, χρησιμοποιήσαμε τα καινοτόμα νανοσώματα (Nbs) - θραύσματα αντισωμάτων αποκλειστικά βαριάς αλυσίδας προερχόμενα από καμηλίδες, που εμφανίζουν διαφορετική συγγένεια ανάλογα με την διαμόρφωση του στόχου τους. Συνεπώς, χρησιμοποιώντας τα Nbs για ποικίλα είδη της LRRK2, ελέγξαμε για τη συγγένειά τους με διμερείς μορφές της και χρησιμοποιήσαμε επιλεγμένους κλώνους για μετρήσεις κλινικών δειγμάτων. Τα δείγματα που χρησιμοποιήσαμε προέρχονταν από την ίδια ομάδα με την προηγούμενη μελέτη βιοδεικτών, επιτρέποντάς μας να αποκτήσουμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το προφίλ των ασθενών με ΝΠ και να εξερευνήσουμε τη χρήση των Nbs ως εργαλεία για μελέτη βιοδεικτών.","Parkinson’s Disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder, manifesting progressive motor dysfunction as well as non-motor symptoms. Leucinerich repeat kinase 2 (LRRK2) is a kinase/GTPase dual enzyme that exists as a monomer or a dimer, with implications in both idiopathic and familial PD. The G2019S mutation of the protein appears to be the most frequent point mutation and mainly correlates with increased kinase activity and causes the death of primary neurons. It is known that the kinase activity is concentrated in the dimeric species and in the case of mutant LRRK2, it is the homo-dimer which posseses the greatest activity. During a previous biomarker study, we showed that G2019S mutation carriers have hyperactive kinase activity in peripheral blood mononuclear cells (PBMCs), however the specific LRRK2 conformation state for PD manifestation and during the disease progression is still unclear. In order to tackle this issue, we are now using the novel nanobodies (Nbs), camelid-derived, heavy-chain only antibody fragments that show differential affinity depending on their target’s conformation. Therefore, by using Nbs for various LRRK2 species, we screened for their affinity for LRRK2 dimers and applied selected clones for clinical sample measurements. The samples used were from the same cohort of our previous biomarker study, allowing us to gain further information about these groups’ PD profile and explore the use of Nbs as biomarker tools."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Application of novel Nanobodies to already existing LRRK2 biomarker assays"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κέντρος Μιχαήλ","Kentros Michail"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο διαδεδομένη νευροεκφυλιστική διαταραχή που εκδηλώνει προοδευτική κινητική δυσλειτουργία αλλά και μη-κινητικά συμπτώματα. Η LRRK2 είναι ένα διπλό ένζυμο-κινάση/GTPάση η οποία υφίσταται ως μονομερής ή διμερής, με συμμετοχή τόσο στην ιδιοπαθή όσο και στην οικογενή ΝΠ. Η G2019S μετάλλαξη της πρωτεΐνης φαίνεται να είναι η πιο συχνή σημειακή μετάλλαξη και κυρίως συσχετίζεται με αυξημένη ενεργότητα κινάσης και προκαλεί την νέκρωση βασικών νευρώνων. Είναι γνωστό ότι η ενεργότητα της κινάσης είναι συγκεντρωμένη σε διμερείς μορφές και στην περίπτωση της μεταλλαγμένης LRRK2, το ομοδιμερές παρουσιάζει την μεγαλύτερη ενεργότητα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενης έρευνας βιοδεικτών, αποδείξαμε ότι οι φορείς της μετάλλαξης G2019S έχουν αυξημένη ενεργότητα κινάσης σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs). Παρόλα αυτά, η ακριβής διαμόρφωση της LRRK2 που προκαλεί την εκδήλωση της ΝΠ και την εξέλιξή της δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη. Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, χρησιμοποιήσαμε τα καινοτόμα νανοσώματα (Nbs) - θραύσματα αντισωμάτων αποκλειστικά βαριάς αλυσίδας προερχόμενα από καμηλίδες, που εμφανίζουν διαφορετική συγγένεια ανάλογα με την διαμόρφωση του στόχου τους. Συνεπώς, χρησιμοποιώντας τα Nbs για ποικίλα είδη της LRRK2, ελέγξαμε για τη συγγένειά τους με διμερείς μορφές της και χρησιμοποιήσαμε επιλεγμένους κλώνους για μετρήσεις κλινικών δειγμάτων. Τα δείγματα που χρησιμοποιήσαμε προέρχονταν από την ίδια ομάδα με την προηγούμενη μελέτη βιοδεικτών, επιτρέποντάς μας να αποκτήσουμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το προφίλ των ασθενών με ΝΠ και να εξερευνήσουμε τη χρήση των Nbs ως εργαλεία για μελέτη βιοδεικτών.","Parkinson’s Disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder, manifesting progressive motor dysfunction as well as non-motor symptoms. Leucinerich repeat kinase 2 (LRRK2) is a kinase/GTPase dual enzyme that exists as a monomer or a dimer, with implications in both idiopathic and familial PD. The G2019S mutation of the protein appears to be the most frequent point mutation and mainly correlates with increased kinase activity and causes the death of primary neurons. It is known that the kinase activity is concentrated in the dimeric species and in the case of mutant LRRK2, it is the homo-dimer which posseses the greatest activity. During a previous biomarker study, we showed that G2019S mutation carriers have hyperactive kinase activity in peripheral blood mononuclear cells (PBMCs), however the specific LRRK2 conformation state for PD manifestation and during the disease progression is still unclear. In order to tackle this issue, we are now using the novel nanobodies (Nbs), camelid-derived, heavy-chain only antibody fragments that show differential affinity depending on their target’s conformation. Therefore, by using Nbs for various LRRK2 species, we screened for their affinity for LRRK2 dimers and applied selected clones for clinical sample measurements. The samples used were from the same cohort of our previous biomarker study, allowing us to gain further information about these groups’ PD profile and explore the use of Nbs as biomarker tools."],"dc:identifier":["uoadl:2927501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927501"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Application of novel Nanobodies to already existing LRRK2 biomarker assays"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z"}