{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927783"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927783","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δεδομένα από μονάδες του ΟΚΑΝΑ για αλλοδαπούς χρήστες – Διαχρονικές μεταβολές","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Ελλάδα υπήρξε και παραμένει χώρα υποδοχής ενός ολοένα αυξανόμενου ποσοστού μεταναστών τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Παρατηρείται χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών σε ανησυχητικά επίπεδα, αρκετοί πρόσφυγες είναι ήδη εξαρτημένοι από τις χώρες προέλευσης, ενώ άλλοι εξαρτήθηκαν κατά την διάρκεια της μετακίνησης τους και άλλοι στις χώρες υποδοχής, ενώ υπάρχει κενό ερευνητικών δεδομένων και πολιτικών που να διευθετούν ζητήματα υγείας και ψυχικής υγείας των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Τερζίδου, 2019, Lemmens et al,. 2017, EMCDDA 2017). Στις περισσότερες έρευνες οι παράγοντες κινδύνου που ενοχοποιούνται για την εκδήλωση ψυχιατρικών διαταραχών και ουσιοεξάρτησης μεταξύ των μεταναστών είναι το πολιτισμικό σοκ και το άγχος επιπολιτισμού, οι προηγούμενες τραυματικές εμπειρίες, οι ατομικοί προσαρμοστικοί μηχανισμοί και οι συνθήκες υποδοχής στις χώρες μετεγκατάστασης (Bogic 2015, FRA 2017, Sowey 2005), η παραμονή σε camps, το φύλο (άρρεν), η ηλικία (νεαροί ενήλικες), η οικογενειακή κατάσταση (άγαμος) και το χαμηλό εκπαιδευτικό και οικονομικό επίπεδο (Kane & Greene, 2018). ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του προφίλ των αλλοδαπών χρηστών στην Ελλάδα, με στόχο την ανάδειξη των αναγκών υγείας τους και της αναγκαιότητας για τη διαμόρφωση πολιτισμικά ευαισθητοποιημένων και προσαρμοσμένων προγραμμάτων, τα οποία θα προάγουν την πρόσβαση και τη συγκράτηση σε θεραπεία. ΜΕΘΟΔΟΣ: Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε δείγμα αλλοδαπών χρηστών (Ν = 314) και δείγμα ελέγχου χρηστών με Ελληνική ιθαγένεια (Ν = 4.436) που απευθύνθηκαν στον Οργανισμό κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), προκειμένου να λάβουν θεραπεία υποκατάστασης την πενταετία 2013 - 2017. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν βασίστηκαν σε ερωτηματολόγια που χορηγούνται κατά την εισαγωγή στο πρόγραμμα (ΔΑΘ/TDI – ΔΕΜΑ) και αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ) κατόπιν σχετικής άδειας. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS έκδοσης 25. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίσθηκε στο 5% (p< ,05). Για την παρατήρηση των στατιστικών διαφορών χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία χ2 (Pearson chi-square test), η μέθοδος προσομοίωσης Monte Carlo και η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), κατά περίπτωση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το μεγαλύτερο ποσοστό των αλλοδαπών συμμετεχόντων (34,4%) προέρχονται από χώρες λοιπού ανατολικού μπλοκ, ακολουθούν οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (21,3%) και της Ασίας (21,0%), οι χώρες της ΕΕ (8,9%), της Αφρικής (8,3%) και λοιπές χώρες (6,1%). Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος είναι 35,46 έτη (s = 9,33) και απαρτίζεται από 261 άνδρες (84,2%) και 49 γυναίκες (15,8%), το 63,4% δήλωσαν πως έχουν σταθερή στέγη ενώ το 50,3% δήλωσαν άνεργοι. Τα ποσοστά των γυναικών μεταξύ Ασιατών (3 %) και Αφρικανών (3,8) χρηστών είναι μικρά ενώ από χώρες της Δύσης (28,6 % από ΕΕ) και από πρώην ΕΣΣΔ (24,6) υψηλά (p=0,004). Μεγαλύτερα ποσοστά αστεγίας εμφανίζουν οι προερχόμενοι από Αφρική (33,3%) και Ασία (13,6%) έναντι 2,7% των γηγενών (p<0,001) αλλά και ανεργίας (76,2% και 78% αντίστοιχα με p=0,048), ενώ χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο έχουν όσοι προέρχονται από Ασία, Αφρική και λοιπό ανατολικό μπλοκ (p=0,001). Στην εμπλοκή με το νόμο οι αλλοδαποί από Αφρική, Ασία και λοιπές χώρες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση (p=0,029). Κύρια ουσία εξάρτησης είναι η ηρωίνη, εντούτοις, οι προερχόμενοι από λοιπές χώρες και Αφρική αναφέρουν με μεγαλύτερη συχνότητα άλλα οπιοειδή (21,1% και 15,4% αντίστοιχα με p=0,003) ενώ η κάνναβη αναφέρεται από το 15,7% των αλλοδαπών από ανατολική Ευρώπη. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ αλλοδαπών και γηγενών σε ότι αφορά τον τρόπο χρήσης της κύριας ουσίας (p=0,319) ούτε των επικίνδυνων σεξουαλικών συμπεριφορών (p=0,454 έναντι ανταλλάγματος και p= 0,810 για σεξ χωρίς προφύλαξη). Επιδημιολογικά βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p=0,005) στα ποσοστά της HIV λοίμωξης με τους αλλοδαπούς από χώρες της Αφρικής (30,0%), Ασίας (26,9%), και χωρών πρώην ΕΣΣΔ (25,9%) να έχουν το προβάδισμα και της HBV λοίμωξης (Anti-HBc) (p< ,001). Εντούτοις, οι αλλοδαποί από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (12,5%) και της Αφρικής (0,0%) έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά κοινής χρήσης σύριγγας τους τελευταίους 12 μήνες (p=0,012). Οι ημεδαποί συμμετέχοντες κάνουν κοινή χρήση ενέσιμου υλικού (εκτός σύριγγας) σε μεγαλύτερο ποσοστό (61,5%) έναντι των αλλοδαπών (54,1%) (p= 0,022). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα χαρακτηριστικά των μεταναστών χρηστών που διαφέρουν από αυτά των γηγενών, αφορούν περισσότερο τη συνθήκη του μετανάστη παρά του χρήστη και φαίνεται να διαφοροποιούνται πολιτισμικά. Γενικά σε δυσμενέστερη θέση βρίσκονται οι συμμετέχοντες που ανήκουν σε εθνοτικές ομάδες περισσότερο ‘εμφανείς’ -Αφρικανοί, Ασιάτες- από άποψη μη εγγύτητας προς τους γηγενείς, λιγότερο επιπολιτισμένες και περισσότερο περιθωριοποιημένες. Αναδεικνύεται άμεση και επιτακτική η ανάγκη εφαρμογής έγκαιρων και πολιτισμικά ευαίσθητων παρεμβάσεων που να αντιμετωπίσουν τις ανισότητες και να προάγουν την ενσωμάτωση των μεταναστών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Ελλάδα υπήρξε και παραμένει χώρα υποδοχής ενός ολοένα αυξανόμενου ποσοστού μεταναστών τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Παρατηρείται χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών σε ανησυχητικά επίπεδα, αρκετοί πρόσφυγες είναι ήδη εξαρτημένοι από τις χώρες προέλευσης, ενώ άλλοι εξαρτήθηκαν κατά την διάρκεια της μετακίνησης τους και άλλοι στις χώρες υποδοχής, ενώ υπάρχει κενό ερευνητικών δεδομένων και πολιτικών που να διευθετούν ζητήματα υγείας και ψυχικής υγείας των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Τερζίδου, 2019, Lemmens et al,. 2017, EMCDDA 2017). Στις περισσότερες έρευνες οι παράγοντες κινδύνου που ενοχοποιούνται για την εκδήλωση ψυχιατρικών διαταραχών και ουσιοεξάρτησης μεταξύ των μεταναστών είναι το πολιτισμικό σοκ και το άγχος επιπολιτισμού, οι προηγούμενες τραυματικές εμπειρίες, οι ατομικοί προσαρμοστικοί μηχανισμοί και οι συνθήκες υποδοχής στις χώρες μετεγκατάστασης (Bogic 2015, FRA 2017, Sowey 2005), η παραμονή σε camps, το φύλο (άρρεν), η ηλικία (νεαροί ενήλικες), η οικογενειακή κατάσταση (άγαμος) και το χαμηλό εκπαιδευτικό και οικονομικό επίπεδο (Kane &amp; Greene, 2018). ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του προφίλ των αλλοδαπών χρηστών στην Ελλάδα, με στόχο την ανάδειξη των αναγκών υγείας τους και της αναγκαιότητας για τη διαμόρφωση πολιτισμικά ευαισθητοποιημένων και προσαρμοσμένων προγραμμάτων, τα οποία θα προάγουν την πρόσβαση και τη συγκράτηση σε θεραπεία. ΜΕΘΟΔΟΣ: Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε δείγμα αλλοδαπών χρηστών (Ν = 314) και δείγμα ελέγχου χρηστών με Ελληνική ιθαγένεια (Ν = 4.436) που απευθύνθηκαν στον Οργανισμό κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), προκειμένου να λάβουν θεραπεία υποκατάστασης την πενταετία 2013 - 2017. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν βασίστηκαν σε ερωτηματολόγια που χορηγούνται κατά την εισαγωγή στο πρόγραμμα (ΔΑΘ/TDI – ΔΕΜΑ) και αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ) κατόπιν σχετικής άδειας. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS έκδοσης 25. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίσθηκε στο 5% (p&lt; ,05). Για την παρατήρηση των στατιστικών διαφορών χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία χ2 (Pearson chi-square test), η μέθοδος προσομοίωσης Monte Carlo και η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), κατά περίπτωση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το μεγαλύτερο ποσοστό των αλλοδαπών συμμετεχόντων (34,4%) προέρχονται από χώρες λοιπού ανατολικού μπλοκ, ακολουθούν οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (21,3%) και της Ασίας (21,0%), οι χώρες της ΕΕ (8,9%), της Αφρικής (8,3%) και λοιπές χώρες (6,1%). Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος είναι 35,46 έτη (s = 9,33) και απαρτίζεται από 261 άνδρες (84,2%) και 49 γυναίκες (15,8%), το 63,4% δήλωσαν πως έχουν σταθερή στέγη ενώ το 50,3% δήλωσαν άνεργοι. Τα ποσοστά των γυναικών μεταξύ Ασιατών (3 %) και Αφρικανών (3,8) χρηστών είναι μικρά ενώ από χώρες της Δύσης (28,6 % από ΕΕ) και από πρώην ΕΣΣΔ (24,6) υψηλά (p=0,004). Μεγαλύτερα ποσοστά αστεγίας εμφανίζουν οι προερχόμενοι από Αφρική (33,3%) και Ασία (13,6%) έναντι 2,7% των γηγενών (p&lt;0,001) αλλά και ανεργίας (76,2% και 78% αντίστοιχα με p=0,048), ενώ χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο έχουν όσοι προέρχονται από Ασία, Αφρική και λοιπό ανατολικό μπλοκ (p=0,001). Στην εμπλοκή με το νόμο οι αλλοδαποί από Αφρική, Ασία και λοιπές χώρες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση (p=0,029). Κύρια ουσία εξάρτησης είναι η ηρωίνη, εντούτοις, οι προερχόμενοι από λοιπές χώρες και Αφρική αναφέρουν με μεγαλύτερη συχνότητα άλλα οπιοειδή (21,1% και 15,4% αντίστοιχα με p=0,003) ενώ η κάνναβη αναφέρεται από το 15,7% των αλλοδαπών από ανατολική Ευρώπη. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ αλλοδαπών και γηγενών σε ότι αφορά τον τρόπο χρήσης της κύριας ουσίας (p=0,319) ούτε των επικίνδυνων σεξουαλικών συμπεριφορών (p=0,454 έναντι ανταλλάγματος και p= 0,810 για σεξ χωρίς προφύλαξη). Επιδημιολογικά βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p=0,005) στα ποσοστά της HIV λοίμωξης με τους αλλοδαπούς από χώρες της Αφρικής (30,0%), Ασίας (26,9%), και χωρών πρώην ΕΣΣΔ (25,9%) να έχουν το προβάδισμα και της HBV λοίμωξης (Anti-HBc) (p&lt; ,001). Εντούτοις, οι αλλοδαποί από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (12,5%) και της Αφρικής (0,0%) έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά κοινής χρήσης σύριγγας τους τελευταίους 12 μήνες (p=0,012). Οι ημεδαποί συμμετέχοντες κάνουν κοινή χρήση ενέσιμου υλικού (εκτός σύριγγας) σε μεγαλύτερο ποσοστό (61,5%) έναντι των αλλοδαπών (54,1%) (p= 0,022). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα χαρακτηριστικά των μεταναστών χρηστών που διαφέρουν από αυτά των γηγενών, αφορούν περισσότερο τη συνθήκη του μετανάστη παρά του χρήστη και φαίνεται να διαφοροποιούνται πολιτισμικά. Γενικά σε δυσμενέστερη θέση βρίσκονται οι συμμετέχοντες που ανήκουν σε εθνοτικές ομάδες περισσότερο ‘εμφανείς’ -Αφρικανοί, Ασιάτες- από άποψη μη εγγύτητας προς τους γηγενείς, λιγότερο επιπολιτισμένες και περισσότερο περιθωριοποιημένες. Αναδεικνύεται άμεση και επιτακτική η ανάγκη εφαρμογής έγκαιρων και πολιτισμικά ευαίσθητων παρεμβάσεων που να αντιμετωπίσουν τις ανισότητες και να προάγουν την ενσωμάτωση των μεταναστών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπελιάτη Θεοδώρα","Beliati Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927783"],"render_values":[{"text":"uoadl:2927783","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927783","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927783","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2927783","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπελιάτη Θεοδώρα","Beliati Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927783","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927783"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Ελλάδα υπήρξε και παραμένει χώρα υποδοχής ενός ολοένα αυξανόμενου ποσοστού μεταναστών τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Παρατηρείται χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών σε ανησυχητικά επίπεδα, αρκετοί πρόσφυγες είναι ήδη εξαρτημένοι από τις χώρες προέλευσης, ενώ άλλοι εξαρτήθηκαν κατά την διάρκεια της μετακίνησης τους και άλλοι στις χώρες υποδοχής, ενώ υπάρχει κενό ερευνητικών δεδομένων και πολιτικών που να διευθετούν ζητήματα υγείας και ψυχικής υγείας των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Τερζίδου, 2019, Lemmens et al,. 2017, EMCDDA 2017). Στις περισσότερες έρευνες οι παράγοντες κινδύνου που ενοχοποιούνται για την εκδήλωση ψυχιατρικών διαταραχών και ουσιοεξάρτησης μεταξύ των μεταναστών είναι το πολιτισμικό σοκ και το άγχος επιπολιτισμού, οι προηγούμενες τραυματικές εμπειρίες, οι ατομικοί προσαρμοστικοί μηχανισμοί και οι συνθήκες υποδοχής στις χώρες μετεγκατάστασης (Bogic 2015, FRA 2017, Sowey 2005), η παραμονή σε camps, το φύλο (άρρεν), η ηλικία (νεαροί ενήλικες), η οικογενειακή κατάσταση (άγαμος) και το χαμηλό εκπαιδευτικό και οικονομικό επίπεδο (Kane & Greene, 2018). ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του προφίλ των αλλοδαπών χρηστών στην Ελλάδα, με στόχο την ανάδειξη των αναγκών υγείας τους και της αναγκαιότητας για τη διαμόρφωση πολιτισμικά ευαισθητοποιημένων και προσαρμοσμένων προγραμμάτων, τα οποία θα προάγουν την πρόσβαση και τη συγκράτηση σε θεραπεία. ΜΕΘΟΔΟΣ: Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε δείγμα αλλοδαπών χρηστών (Ν = 314) και δείγμα ελέγχου χρηστών με Ελληνική ιθαγένεια (Ν = 4.436) που απευθύνθηκαν στον Οργανισμό κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), προκειμένου να λάβουν θεραπεία υποκατάστασης την πενταετία 2013 - 2017. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν βασίστηκαν σε ερωτηματολόγια που χορηγούνται κατά την εισαγωγή στο πρόγραμμα (ΔΑΘ/TDI – ΔΕΜΑ) και αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ) κατόπιν σχετικής άδειας. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS έκδοσης 25. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίσθηκε στο 5% (p< ,05). Για την παρατήρηση των στατιστικών διαφορών χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία χ2 (Pearson chi-square test), η μέθοδος προσομοίωσης Monte Carlo και η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), κατά περίπτωση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το μεγαλύτερο ποσοστό των αλλοδαπών συμμετεχόντων (34,4%) προέρχονται από χώρες λοιπού ανατολικού μπλοκ, ακολουθούν οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (21,3%) και της Ασίας (21,0%), οι χώρες της ΕΕ (8,9%), της Αφρικής (8,3%) και λοιπές χώρες (6,1%). Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος είναι 35,46 έτη (s = 9,33) και απαρτίζεται από 261 άνδρες (84,2%) και 49 γυναίκες (15,8%), το 63,4% δήλωσαν πως έχουν σταθερή στέγη ενώ το 50,3% δήλωσαν άνεργοι. Τα ποσοστά των γυναικών μεταξύ Ασιατών (3 %) και Αφρικανών (3,8) χρηστών είναι μικρά ενώ από χώρες της Δύσης (28,6 % από ΕΕ) και από πρώην ΕΣΣΔ (24,6) υψηλά (p=0,004). Μεγαλύτερα ποσοστά αστεγίας εμφανίζουν οι προερχόμενοι από Αφρική (33,3%) και Ασία (13,6%) έναντι 2,7% των γηγενών (p<0,001) αλλά και ανεργίας (76,2% και 78% αντίστοιχα με p=0,048), ενώ χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο έχουν όσοι προέρχονται από Ασία, Αφρική και λοιπό ανατολικό μπλοκ (p=0,001). Στην εμπλοκή με το νόμο οι αλλοδαποί από Αφρική, Ασία και λοιπές χώρες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση (p=0,029). Κύρια ουσία εξάρτησης είναι η ηρωίνη, εντούτοις, οι προερχόμενοι από λοιπές χώρες και Αφρική αναφέρουν με μεγαλύτερη συχνότητα άλλα οπιοειδή (21,1% και 15,4% αντίστοιχα με p=0,003) ενώ η κάνναβη αναφέρεται από το 15,7% των αλλοδαπών από ανατολική Ευρώπη. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ αλλοδαπών και γηγενών σε ότι αφορά τον τρόπο χρήσης της κύριας ουσίας (p=0,319) ούτε των επικίνδυνων σεξουαλικών συμπεριφορών (p=0,454 έναντι ανταλλάγματος και p= 0,810 για σεξ χωρίς προφύλαξη). Επιδημιολογικά βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p=0,005) στα ποσοστά της HIV λοίμωξης με τους αλλοδαπούς από χώρες της Αφρικής (30,0%), Ασίας (26,9%), και χωρών πρώην ΕΣΣΔ (25,9%) να έχουν το προβάδισμα και της HBV λοίμωξης (Anti-HBc) (p< ,001). Εντούτοις, οι αλλοδαποί από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (12,5%) και της Αφρικής (0,0%) έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά κοινής χρήσης σύριγγας τους τελευταίους 12 μήνες (p=0,012). Οι ημεδαποί συμμετέχοντες κάνουν κοινή χρήση ενέσιμου υλικού (εκτός σύριγγας) σε μεγαλύτερο ποσοστό (61,5%) έναντι των αλλοδαπών (54,1%) (p= 0,022). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα χαρακτηριστικά των μεταναστών χρηστών που διαφέρουν από αυτά των γηγενών, αφορούν περισσότερο τη συνθήκη του μετανάστη παρά του χρήστη και φαίνεται να διαφοροποιούνται πολιτισμικά. Γενικά σε δυσμενέστερη θέση βρίσκονται οι συμμετέχοντες που ανήκουν σε εθνοτικές ομάδες περισσότερο ‘εμφανείς’ -Αφρικανοί, Ασιάτες- από άποψη μη εγγύτητας προς τους γηγενείς, λιγότερο επιπολιτισμένες και περισσότερο περιθωριοποιημένες. Αναδεικνύεται άμεση και επιτακτική η ανάγκη εφαρμογής έγκαιρων και πολιτισμικά ευαίσθητων παρεμβάσεων που να αντιμετωπίσουν τις ανισότητες και να προάγουν την ενσωμάτωση των μεταναστών.","BACKGROUND: During the last three decades Greece has turned into a country of reception for an increasing number of migrants. An alarming increase in alcohol and drug consumption has been detected among migrants and refugees. Addiction may emerge before, during or after migration. There is a research and policy gap regarding the health needs of migrants in the European Union (Τερζίδου, 2019, Lemmens et al,. 2017, EMCDDA 2017). According to the research, the most common risk factors for the development of mental disorders and substance abuse among immigrants are acculturative stress and culture shock, past trauma, the adaptation strategies of the individual, living conditions as well as the attitudes and perceptions towards migrants that exist in the host country (Bogic 2015, FRA 2017, Sowey 2005), living in refugee camps, gender (male), age (young adults), marital status (unmarried/alone) and low educational and financial status (Kane & Greene, 2018). ΑΙΜ: The aim of the present study is to investigate the profile of migrant drug users in Greece, to identify their specific health needs and highlight the necessity of developing and implementing culturally specific interventions, which will promote access to treatment and treatment retention. METHOD: The study sample consisted of 314 non-Greek drug users and a control sample of 4.436 Greek drug users who entered OST offered by the national Organization Against Drugs (OKANA) during the years 2013 – 2017. The data used was based on two questionnaires distributed during intake, namely the Treatment Demand Indicator (TDI – ΔΑΘ) and the Communicable Diseases Prevalence Indicator (ΔΕΜΑ) and were drawn from the database of the National Documentation and Information on Drugs Center (ΕΚΤΕΠΝ) after pertinent permission. Statistical analysis was performed using SPSS, Version 25. Statistical significance was set at 5% (p< ,05). Pearson chi-square test, the Monte Carlo simulation and variance analysis (ANOVA) were conducted accordingly. RESULTS: The vast majority of the immigrants were of Eastern European origin (34,4%) followed by immigrants from Former Soviet Union (FSU) (21,3%), Asia (21,0%), EU (8,9%), Africa (8,3%) and other countries (6,1%). The average age of the sample was 35,46 years (s = 9,33), 261 were male (84,2%) and 49 female (15,8%), 63,4% were settled and 50,3% declared being unemployed. The lowest proportion of women was found among participants of Asian (3 %) and African origin (3,8) and the highest was of Western origin (28,6 % from ΕU) and from FSU (24,6) (p = ,004). Homelessness is more common among participants form Africa (33,3%) and Asia (13,6%) than among native-born participants (2,7%) (p< ,001) as well as unemployment (76,2% and 78% correspondingly, p= ,048). Participants of Asian, African and Eastern European origin are the less educated (p=,001). Imprisonment rates are higher among migrants form Africa, Asia and other (Western) countries (p= ,029). Heroin is the main substance of abuse. However, participants from other countries and Africa are more likely to report opioids other than heroin (21,1% and 15,4% correspondingly, p= ,003) while participants of Eastern European origin are more likely to report cannabis (15,7%). There were not any statistically significant differences found between migrants and native-born regarding patterns of main substance use (p= ,319) nor regarding the high risk sexual behaviours (p= ,454 for sexual activity in exchange for payment and p= ,810 for non safe sex). HIV prevalence is higher (p= ,005) among immigrants form Africa (30,0%), Asia (26,9%) and FSU (25,9%). Statistically significant differences were also found regarding the prevalence of HBV (Anti-HBc) (p< ,001). Nevertheless, migrants form FSU (12,5%) and Africa (0,0%) are less likely to have shared syringes during the last 12 months (p= ,012). Native-born participants were found to be more likely to share injection paraphernalia (61,5%) than migrants as a total (54,1%) (p= ,022). CONCLUSIONS: Profile differences between non-Greek and native-born drug users seem to be mainly related to their immigration status and living conditions rather than the condition of being a drug user and seem to vary by culture. In general, participants who belong to less acculturated and more marginalized nationalities (Africans, Asians) with more ‘obvious’ differences from the native-born population seem to be in inferior position. The urgent need to address inequalities and promote integration through timely and culturally specific interventions is indicated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δεδομένα από μονάδες του ΟΚΑΝΑ για αλλοδαπούς χρήστες – Διαχρονικές μεταβολές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπελιάτη Θεοδώρα","Beliati Theodora"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Ελλάδα υπήρξε και παραμένει χώρα υποδοχής ενός ολοένα αυξανόμενου ποσοστού μεταναστών τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Παρατηρείται χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών σε ανησυχητικά επίπεδα, αρκετοί πρόσφυγες είναι ήδη εξαρτημένοι από τις χώρες προέλευσης, ενώ άλλοι εξαρτήθηκαν κατά την διάρκεια της μετακίνησης τους και άλλοι στις χώρες υποδοχής, ενώ υπάρχει κενό ερευνητικών δεδομένων και πολιτικών που να διευθετούν ζητήματα υγείας και ψυχικής υγείας των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Τερζίδου, 2019, Lemmens et al,. 2017, EMCDDA 2017). Στις περισσότερες έρευνες οι παράγοντες κινδύνου που ενοχοποιούνται για την εκδήλωση ψυχιατρικών διαταραχών και ουσιοεξάρτησης μεταξύ των μεταναστών είναι το πολιτισμικό σοκ και το άγχος επιπολιτισμού, οι προηγούμενες τραυματικές εμπειρίες, οι ατομικοί προσαρμοστικοί μηχανισμοί και οι συνθήκες υποδοχής στις χώρες μετεγκατάστασης (Bogic 2015, FRA 2017, Sowey 2005), η παραμονή σε camps, το φύλο (άρρεν), η ηλικία (νεαροί ενήλικες), η οικογενειακή κατάσταση (άγαμος) και το χαμηλό εκπαιδευτικό και οικονομικό επίπεδο (Kane & Greene, 2018). ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του προφίλ των αλλοδαπών χρηστών στην Ελλάδα, με στόχο την ανάδειξη των αναγκών υγείας τους και της αναγκαιότητας για τη διαμόρφωση πολιτισμικά ευαισθητοποιημένων και προσαρμοσμένων προγραμμάτων, τα οποία θα προάγουν την πρόσβαση και τη συγκράτηση σε θεραπεία. ΜΕΘΟΔΟΣ: Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε δείγμα αλλοδαπών χρηστών (Ν = 314) και δείγμα ελέγχου χρηστών με Ελληνική ιθαγένεια (Ν = 4.436) που απευθύνθηκαν στον Οργανισμό κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), προκειμένου να λάβουν θεραπεία υποκατάστασης την πενταετία 2013 - 2017. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν βασίστηκαν σε ερωτηματολόγια που χορηγούνται κατά την εισαγωγή στο πρόγραμμα (ΔΑΘ/TDI – ΔΕΜΑ) και αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά (ΕΚΤΕΠΝ) κατόπιν σχετικής άδειας. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων της έρευνας χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS έκδοσης 25. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίσθηκε στο 5% (p< ,05). Για την παρατήρηση των στατιστικών διαφορών χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία χ2 (Pearson chi-square test), η μέθοδος προσομοίωσης Monte Carlo και η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), κατά περίπτωση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το μεγαλύτερο ποσοστό των αλλοδαπών συμμετεχόντων (34,4%) προέρχονται από χώρες λοιπού ανατολικού μπλοκ, ακολουθούν οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (21,3%) και της Ασίας (21,0%), οι χώρες της ΕΕ (8,9%), της Αφρικής (8,3%) και λοιπές χώρες (6,1%). Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος είναι 35,46 έτη (s = 9,33) και απαρτίζεται από 261 άνδρες (84,2%) και 49 γυναίκες (15,8%), το 63,4% δήλωσαν πως έχουν σταθερή στέγη ενώ το 50,3% δήλωσαν άνεργοι. Τα ποσοστά των γυναικών μεταξύ Ασιατών (3 %) και Αφρικανών (3,8) χρηστών είναι μικρά ενώ από χώρες της Δύσης (28,6 % από ΕΕ) και από πρώην ΕΣΣΔ (24,6) υψηλά (p=0,004). Μεγαλύτερα ποσοστά αστεγίας εμφανίζουν οι προερχόμενοι από Αφρική (33,3%) και Ασία (13,6%) έναντι 2,7% των γηγενών (p<0,001) αλλά και ανεργίας (76,2% και 78% αντίστοιχα με p=0,048), ενώ χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο έχουν όσοι προέρχονται από Ασία, Αφρική και λοιπό ανατολικό μπλοκ (p=0,001). Στην εμπλοκή με το νόμο οι αλλοδαποί από Αφρική, Ασία και λοιπές χώρες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση (p=0,029). Κύρια ουσία εξάρτησης είναι η ηρωίνη, εντούτοις, οι προερχόμενοι από λοιπές χώρες και Αφρική αναφέρουν με μεγαλύτερη συχνότητα άλλα οπιοειδή (21,1% και 15,4% αντίστοιχα με p=0,003) ενώ η κάνναβη αναφέρεται από το 15,7% των αλλοδαπών από ανατολική Ευρώπη. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ αλλοδαπών και γηγενών σε ότι αφορά τον τρόπο χρήσης της κύριας ουσίας (p=0,319) ούτε των επικίνδυνων σεξουαλικών συμπεριφορών (p=0,454 έναντι ανταλλάγματος και p= 0,810 για σεξ χωρίς προφύλαξη). Επιδημιολογικά βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p=0,005) στα ποσοστά της HIV λοίμωξης με τους αλλοδαπούς από χώρες της Αφρικής (30,0%), Ασίας (26,9%), και χωρών πρώην ΕΣΣΔ (25,9%) να έχουν το προβάδισμα και της HBV λοίμωξης (Anti-HBc) (p< ,001). Εντούτοις, οι αλλοδαποί από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ (12,5%) και της Αφρικής (0,0%) έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά κοινής χρήσης σύριγγας τους τελευταίους 12 μήνες (p=0,012). Οι ημεδαποί συμμετέχοντες κάνουν κοινή χρήση ενέσιμου υλικού (εκτός σύριγγας) σε μεγαλύτερο ποσοστό (61,5%) έναντι των αλλοδαπών (54,1%) (p= 0,022). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα χαρακτηριστικά των μεταναστών χρηστών που διαφέρουν από αυτά των γηγενών, αφορούν περισσότερο τη συνθήκη του μετανάστη παρά του χρήστη και φαίνεται να διαφοροποιούνται πολιτισμικά. Γενικά σε δυσμενέστερη θέση βρίσκονται οι συμμετέχοντες που ανήκουν σε εθνοτικές ομάδες περισσότερο ‘εμφανείς’ -Αφρικανοί, Ασιάτες- από άποψη μη εγγύτητας προς τους γηγενείς, λιγότερο επιπολιτισμένες και περισσότερο περιθωριοποιημένες. Αναδεικνύεται άμεση και επιτακτική η ανάγκη εφαρμογής έγκαιρων και πολιτισμικά ευαίσθητων παρεμβάσεων που να αντιμετωπίσουν τις ανισότητες και να προάγουν την ενσωμάτωση των μεταναστών.","BACKGROUND: During the last three decades Greece has turned into a country of reception for an increasing number of migrants. An alarming increase in alcohol and drug consumption has been detected among migrants and refugees. Addiction may emerge before, during or after migration. There is a research and policy gap regarding the health needs of migrants in the European Union (Τερζίδου, 2019, Lemmens et al,. 2017, EMCDDA 2017). According to the research, the most common risk factors for the development of mental disorders and substance abuse among immigrants are acculturative stress and culture shock, past trauma, the adaptation strategies of the individual, living conditions as well as the attitudes and perceptions towards migrants that exist in the host country (Bogic 2015, FRA 2017, Sowey 2005), living in refugee camps, gender (male), age (young adults), marital status (unmarried/alone) and low educational and financial status (Kane & Greene, 2018). ΑΙΜ: The aim of the present study is to investigate the profile of migrant drug users in Greece, to identify their specific health needs and highlight the necessity of developing and implementing culturally specific interventions, which will promote access to treatment and treatment retention. METHOD: The study sample consisted of 314 non-Greek drug users and a control sample of 4.436 Greek drug users who entered OST offered by the national Organization Against Drugs (OKANA) during the years 2013 – 2017. The data used was based on two questionnaires distributed during intake, namely the Treatment Demand Indicator (TDI – ΔΑΘ) and the Communicable Diseases Prevalence Indicator (ΔΕΜΑ) and were drawn from the database of the National Documentation and Information on Drugs Center (ΕΚΤΕΠΝ) after pertinent permission. Statistical analysis was performed using SPSS, Version 25. Statistical significance was set at 5% (p< ,05). Pearson chi-square test, the Monte Carlo simulation and variance analysis (ANOVA) were conducted accordingly. RESULTS: The vast majority of the immigrants were of Eastern European origin (34,4%) followed by immigrants from Former Soviet Union (FSU) (21,3%), Asia (21,0%), EU (8,9%), Africa (8,3%) and other countries (6,1%). The average age of the sample was 35,46 years (s = 9,33), 261 were male (84,2%) and 49 female (15,8%), 63,4% were settled and 50,3% declared being unemployed. The lowest proportion of women was found among participants of Asian (3 %) and African origin (3,8) and the highest was of Western origin (28,6 % from ΕU) and from FSU (24,6) (p = ,004). Homelessness is more common among participants form Africa (33,3%) and Asia (13,6%) than among native-born participants (2,7%) (p< ,001) as well as unemployment (76,2% and 78% correspondingly, p= ,048). Participants of Asian, African and Eastern European origin are the less educated (p=,001). Imprisonment rates are higher among migrants form Africa, Asia and other (Western) countries (p= ,029). Heroin is the main substance of abuse. However, participants from other countries and Africa are more likely to report opioids other than heroin (21,1% and 15,4% correspondingly, p= ,003) while participants of Eastern European origin are more likely to report cannabis (15,7%). There were not any statistically significant differences found between migrants and native-born regarding patterns of main substance use (p= ,319) nor regarding the high risk sexual behaviours (p= ,454 for sexual activity in exchange for payment and p= ,810 for non safe sex). HIV prevalence is higher (p= ,005) among immigrants form Africa (30,0%), Asia (26,9%) and FSU (25,9%). Statistically significant differences were also found regarding the prevalence of HBV (Anti-HBc) (p< ,001). Nevertheless, migrants form FSU (12,5%) and Africa (0,0%) are less likely to have shared syringes during the last 12 months (p= ,012). Native-born participants were found to be more likely to share injection paraphernalia (61,5%) than migrants as a total (54,1%) (p= ,022). CONCLUSIONS: Profile differences between non-Greek and native-born drug users seem to be mainly related to their immigration status and living conditions rather than the condition of being a drug user and seem to vary by culture. In general, participants who belong to less acculturated and more marginalized nationalities (Africans, Asians) with more ‘obvious’ differences from the native-born population seem to be in inferior position. The urgent need to address inequalities and promote integration through timely and culturally specific interventions is indicated."],"dc:identifier":["uoadl:2927783","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927783"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δεδομένα από μονάδες του ΟΚΑΝΑ για αλλοδαπούς χρήστες – Διαχρονικές μεταβολές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z"}