{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927976"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2927976","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράμετροι παραμονής εγκύων σε θεραπεία με υποκατάστατα οποιοειδών μέτα τον τοκετό","abstract":"Εισαγωγή: Η τοξικοεξάρτηση αποτελεί μία σοβαρή, χρόνια, υποτροπιάζουσα πάθηση, που ιδιαίτερα για τις γυναίκες, κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης η χρήση ουσιών προκαλεί μία σειρά σημαντικών κινδύνων τόσο για τις ίδιες όσο και για το παιδί. Οι υγειονομικοί υπάλληλοι που παρέχουν φροντίδα σε γυναίκες με προβλήματα χρήσης ουσιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους πρέπει να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα των κοινωνικοψυχολογικών και φυσικών προβλημάτων της γυναίκας ώστε να παρέχουν την κατάλληλη συμβουλευτική και υποστήριξη κατά την εγκυμοσύνη αλλά και την περίοδο μετά τον τοκετό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο προσδιορισμός του κοινωνικού και δημογραφικού προφίλ των εγκύων οι οποίες εντάσσονται σε θεραπευτικά προγράμματα με υποκατάστατα οπιοειδών καθώς και των παραγόντων που επιδρούν θετικά στην παραμονή τους στα εν λόγω προγράμματα και μετά την ολοκλήρωση του τοκετού. Επιπλέον μελετήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την παράλληλη χρήση ουσιών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μεθοδολογία: Εξετάστηκαν οι φάκελοι (συμπληρωμένο ερωτηματολόγιο-TDI, ψυχιατρική εκτίμηση αν υπήρχε και αποτελέσματα ούρων) από 74 γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε βουπρενορφίνη ή μεθαδόνη τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τον τοκετό. Οι μεταβλητές στις οποίες επικεντρώθηκε η παρούσα έρευνα ήταν οι εξής: ηλικία, εθνικότητα, μορφωτικό επίπεδο, στέγαση, οικογενειακή κατάσταση, αριθμός παιδιών, κατάσταση υγείας, ψυχιατρικό ιστορικό, φύλλο αξιολόγησης, φυλάκιση, παράλληλη χρήση, παραμονή στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Αποτελέσματα: Oι γυναίκες που χορηγήθηκε βουπρενοφρίνη ήταν ηλικίας κατά μέσο όρο 32 ετών (Μ.Ο.=32,47±4,93) και εισήχθησαν στη θεραπευτική μονάδα κατά μέσο όρο στον 3ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=2,87±2,22), ενώ στις γυναίκες που χορηγήθηκε μεθαδόνη, ήταν κατά μέσο όρο 33 ετών (Μ.Ο.=33,33±4,28) και εισήχθησαν στη μονάδα κατά μέσο όρο στον 4ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=3,59±3,00). Για τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 59,6% (Ν=28) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 17% (Ν=8) εμφάνιζαν διαταραχή διάθεσης/συμπεριφοράς/προσωπικότητας, το 8,5% (Ν=4) κατάθλιψη, το 6,4% (Ν=3) οριακή διαταραχή και το 4,3% (Ν=2) αγχώδη διαταραχή/διαταραχή πανικού ή σχιζοσυναισθηματική/ψυχωτική διαταραχή. Αναφορικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 63% (Ν=17) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 11,1% (Ν=3) εμφάνιζε κατάθλιψη, το 7,4% (Ν=2) οριακή διαταραχή ή μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και το 3,7% (Ν=1) ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή ΔΕΠΥ ή διπολική διαταραχή. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 25,5% (Ν=12) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 74,5% (Ν=35) είχε κάνει. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 29,6% (Ν=8) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 70,4% (Ν=19) είχε κάνει. Όσον αφορά τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι οι περισσότερες, για την ακρίβεια το 70,2% (Ν=33) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, ενώ το 14,9% (Ν=7) παρέμειναν για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών ή διέκοψαν μετά τον τοκετό. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι η μεγάλη πλειοψηφία τους, δηλαδή το 74,1% (Ν=20) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, το 22,2% (Ν=6) για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών και μόλις το 3,7% (Ν=1) διέκοψαν μετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη η πλειοψηφία τους ακολουθεί αγωγή με quetiapine, ενώ για τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, μισές περίπου ακολουθούν αγωγή με quetiapine. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά την φαρμακευτική αγωγή των εγκύων που πήραν βουπρενορφίνη και μεθαδόνη. Φάνηκε ότι και στις δύο ομάδες γυναικών, η μεγάλη τους πλειοψηφία έχει κάνει παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη, με τις περισσότερες να δηλώνουν ότι έχουν χρησιμοποιήσει βενζοδιαζεπίνες και τις μισές περίπου οπιούχα. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης παλινδρόμησης έδειξαν ότι οι γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη, είχαν μικρότερο μήνα εγκυμοσύνης κατά την εισαγωγή στην μονάδα, δεν κατανάλωσαν οπιούχα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Τέλος η μη παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη συνδέθηκε με μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα για την ομάδα που πήρε βουπρενορφίνη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η τοξικοεξάρτηση αποτελεί μία σοβαρή, χρόνια, υποτροπιάζουσα πάθηση, που ιδιαίτερα για τις γυναίκες, κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης η χρήση ουσιών προκαλεί μία σειρά σημαντικών κινδύνων τόσο για τις ίδιες όσο και για το παιδί. Οι υγειονομικοί υπάλληλοι που παρέχουν φροντίδα σε γυναίκες με προβλήματα χρήσης ουσιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους πρέπει να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα των κοινωνικοψυχολογικών και φυσικών προβλημάτων της γυναίκας ώστε να παρέχουν την κατάλληλη συμβουλευτική και υποστήριξη κατά την εγκυμοσύνη αλλά και την περίοδο μετά τον τοκετό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο προσδιορισμός του κοινωνικού και δημογραφικού προφίλ των εγκύων οι οποίες εντάσσονται σε θεραπευτικά προγράμματα με υποκατάστατα οπιοειδών καθώς και των παραγόντων που επιδρούν θετικά στην παραμονή τους στα εν λόγω προγράμματα και μετά την ολοκλήρωση του τοκετού. Επιπλέον μελετήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την παράλληλη χρήση ουσιών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μεθοδολογία: Εξετάστηκαν οι φάκελοι (συμπληρωμένο ερωτηματολόγιο-TDI, ψυχιατρική εκτίμηση αν υπήρχε και αποτελέσματα ούρων) από 74 γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε βουπρενορφίνη ή μεθαδόνη τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τον τοκετό. Οι μεταβλητές στις οποίες επικεντρώθηκε η παρούσα έρευνα ήταν οι εξής: ηλικία, εθνικότητα, μορφωτικό επίπεδο, στέγαση, οικογενειακή κατάσταση, αριθμός παιδιών, κατάσταση υγείας, ψυχιατρικό ιστορικό, φύλλο αξιολόγησης, φυλάκιση, παράλληλη χρήση, παραμονή στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Αποτελέσματα: Oι γυναίκες που χορηγήθηκε βουπρενοφρίνη ήταν ηλικίας κατά μέσο όρο 32 ετών (Μ.Ο.=32,47±4,93) και εισήχθησαν στη θεραπευτική μονάδα κατά μέσο όρο στον 3ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=2,87±2,22), ενώ στις γυναίκες που χορηγήθηκε μεθαδόνη, ήταν κατά μέσο όρο 33 ετών (Μ.Ο.=33,33±4,28) και εισήχθησαν στη μονάδα κατά μέσο όρο στον 4ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=3,59±3,00). Για τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 59,6% (Ν=28) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 17% (Ν=8) εμφάνιζαν διαταραχή διάθεσης/συμπεριφοράς/προσωπικότητας, το 8,5% (Ν=4) κατάθλιψη, το 6,4% (Ν=3) οριακή διαταραχή και το 4,3% (Ν=2) αγχώδη διαταραχή/διαταραχή πανικού ή σχιζοσυναισθηματική/ψυχωτική διαταραχή. Αναφορικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 63% (Ν=17) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 11,1% (Ν=3) εμφάνιζε κατάθλιψη, το 7,4% (Ν=2) οριακή διαταραχή ή μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και το 3,7% (Ν=1) ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή ΔΕΠΥ ή διπολική διαταραχή. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 25,5% (Ν=12) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 74,5% (Ν=35) είχε κάνει. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 29,6% (Ν=8) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 70,4% (Ν=19) είχε κάνει. Όσον αφορά τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι οι περισσότερες, για την ακρίβεια το 70,2% (Ν=33) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, ενώ το 14,9% (Ν=7) παρέμειναν για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών ή διέκοψαν μετά τον τοκετό. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι η μεγάλη πλειοψηφία τους, δηλαδή το 74,1% (Ν=20) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, το 22,2% (Ν=6) για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών και μόλις το 3,7% (Ν=1) διέκοψαν μετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη η πλειοψηφία τους ακολουθεί αγωγή με quetiapine, ενώ για τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, μισές περίπου ακολουθούν αγωγή με quetiapine. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά την φαρμακευτική αγωγή των εγκύων που πήραν βουπρενορφίνη και μεθαδόνη. Φάνηκε ότι και στις δύο ομάδες γυναικών, η μεγάλη τους πλειοψηφία έχει κάνει παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη, με τις περισσότερες να δηλώνουν ότι έχουν χρησιμοποιήσει βενζοδιαζεπίνες και τις μισές περίπου οπιούχα. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης παλινδρόμησης έδειξαν ότι οι γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη, είχαν μικρότερο μήνα εγκυμοσύνης κατά την εισαγωγή στην μονάδα, δεν κατανάλωσαν οπιούχα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Τέλος η μη παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη συνδέθηκε με μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα για την ομάδα που πήρε βουπρενορφίνη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπορισλάβοβα Ίνα","Borislavova Ina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927976"],"render_values":[{"text":"uoadl:2927976","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927976","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927976","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2927976","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπορισλάβοβα Ίνα","Borislavova Ina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2927976","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927976"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η τοξικοεξάρτηση αποτελεί μία σοβαρή, χρόνια, υποτροπιάζουσα πάθηση, που ιδιαίτερα για τις γυναίκες, κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης η χρήση ουσιών προκαλεί μία σειρά σημαντικών κινδύνων τόσο για τις ίδιες όσο και για το παιδί. Οι υγειονομικοί υπάλληλοι που παρέχουν φροντίδα σε γυναίκες με προβλήματα χρήσης ουσιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους πρέπει να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα των κοινωνικοψυχολογικών και φυσικών προβλημάτων της γυναίκας ώστε να παρέχουν την κατάλληλη συμβουλευτική και υποστήριξη κατά την εγκυμοσύνη αλλά και την περίοδο μετά τον τοκετό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο προσδιορισμός του κοινωνικού και δημογραφικού προφίλ των εγκύων οι οποίες εντάσσονται σε θεραπευτικά προγράμματα με υποκατάστατα οπιοειδών καθώς και των παραγόντων που επιδρούν θετικά στην παραμονή τους στα εν λόγω προγράμματα και μετά την ολοκλήρωση του τοκετού. Επιπλέον μελετήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την παράλληλη χρήση ουσιών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μεθοδολογία: Εξετάστηκαν οι φάκελοι (συμπληρωμένο ερωτηματολόγιο-TDI, ψυχιατρική εκτίμηση αν υπήρχε και αποτελέσματα ούρων) από 74 γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε βουπρενορφίνη ή μεθαδόνη τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τον τοκετό. Οι μεταβλητές στις οποίες επικεντρώθηκε η παρούσα έρευνα ήταν οι εξής: ηλικία, εθνικότητα, μορφωτικό επίπεδο, στέγαση, οικογενειακή κατάσταση, αριθμός παιδιών, κατάσταση υγείας, ψυχιατρικό ιστορικό, φύλλο αξιολόγησης, φυλάκιση, παράλληλη χρήση, παραμονή στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Αποτελέσματα: Oι γυναίκες που χορηγήθηκε βουπρενοφρίνη ήταν ηλικίας κατά μέσο όρο 32 ετών (Μ.Ο.=32,47±4,93) και εισήχθησαν στη θεραπευτική μονάδα κατά μέσο όρο στον 3ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=2,87±2,22), ενώ στις γυναίκες που χορηγήθηκε μεθαδόνη, ήταν κατά μέσο όρο 33 ετών (Μ.Ο.=33,33±4,28) και εισήχθησαν στη μονάδα κατά μέσο όρο στον 4ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=3,59±3,00). Για τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 59,6% (Ν=28) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 17% (Ν=8) εμφάνιζαν διαταραχή διάθεσης/συμπεριφοράς/προσωπικότητας, το 8,5% (Ν=4) κατάθλιψη, το 6,4% (Ν=3) οριακή διαταραχή και το 4,3% (Ν=2) αγχώδη διαταραχή/διαταραχή πανικού ή σχιζοσυναισθηματική/ψυχωτική διαταραχή. Αναφορικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 63% (Ν=17) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 11,1% (Ν=3) εμφάνιζε κατάθλιψη, το 7,4% (Ν=2) οριακή διαταραχή ή μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και το 3,7% (Ν=1) ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή ΔΕΠΥ ή διπολική διαταραχή. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 25,5% (Ν=12) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 74,5% (Ν=35) είχε κάνει. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 29,6% (Ν=8) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 70,4% (Ν=19) είχε κάνει. Όσον αφορά τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι οι περισσότερες, για την ακρίβεια το 70,2% (Ν=33) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, ενώ το 14,9% (Ν=7) παρέμειναν για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών ή διέκοψαν μετά τον τοκετό. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι η μεγάλη πλειοψηφία τους, δηλαδή το 74,1% (Ν=20) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, το 22,2% (Ν=6) για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών και μόλις το 3,7% (Ν=1) διέκοψαν μετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη η πλειοψηφία τους ακολουθεί αγωγή με quetiapine, ενώ για τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, μισές περίπου ακολουθούν αγωγή με quetiapine. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά την φαρμακευτική αγωγή των εγκύων που πήραν βουπρενορφίνη και μεθαδόνη. Φάνηκε ότι και στις δύο ομάδες γυναικών, η μεγάλη τους πλειοψηφία έχει κάνει παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη, με τις περισσότερες να δηλώνουν ότι έχουν χρησιμοποιήσει βενζοδιαζεπίνες και τις μισές περίπου οπιούχα. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης παλινδρόμησης έδειξαν ότι οι γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη, είχαν μικρότερο μήνα εγκυμοσύνης κατά την εισαγωγή στην μονάδα, δεν κατανάλωσαν οπιούχα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Τέλος η μη παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη συνδέθηκε με μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα για την ομάδα που πήρε βουπρενορφίνη.","Introduction: Drug addiction is a serious, chronic, recurrent condition, which especially for women, during pregnancy, substance use poses a number of significant risks for both themselves and the child. Healthcare professionals who care for women with substance use problems during pregnancy should understand the complexity of a woman's socio-psychological and physical problems in order to provide appropriate counseling and support during pregnancy and the postpartum period. The purpose of this study is to determine the social and demographic profile of pregnant women who are part of treatment programs with opioid substitutes as well as the factors that positively affect their stay in these programs after childbirth. In addition, the factors that affect the concomitant use of substances during pregnancy were studied. Methodology: 74 women who received buprenorphine or methadone at least three months before delivery were examined (completed questionnaire - TDI, by the staff of the organization, psychiatric assessment if there were urine results). The variables that this research focused on were: age, nationality, educational level, housing, marital status, number of children, health status, psychiatric history, evaluation sheet, imprisonment, concurrent use, stay in the program after childbirth. Results: The women who received buprenorphine were on average 32 years old (mean = 32.47 ± 4.93) and were admitted to the unit on average in the 3rd month of pregnancy (mean = 2.87 ± 2.22 ), while the women who received methadone were on average 33 years old (mean = 33.33 ± 4.28) and were admitted to the unit on average in the 4th month of pregnancy (mean = 3.59 ± 3.00). For women who took buprenorphine, it appears that 59.6% (N = 28) of them have no psychiatric issues. In addition, 17% (N = 8) show mood / behavior / personality disorder, 8.5% (N = 4) depression, 6.4% (N = 3) borderline disorder and 4.3% (N = 2) anxiety disorder / panic disorder or schizoaffective / psychotic disorder. Regarding the women who took methadone, it appears that 63% (N = 17) of them do not face any psychiatric issues. In addition, 11.1% (N = 3) show depression, 7.4% (N = 2) borderline disorder or major depressive disorder and 3.7% (N = 1) obsessive-compulsive disorder or ADHD or bipolar disorder. Regarding women who took buprenorphine, it appears that 25.5% (N = 12) of them have not used any concomitant use in pregnancy, while the remaining 74.5% (N = 35) have. Regarding the women who took methadone, it appears that 29.6% (N = 8) of them have not made any parallel use in pregnancy, while the remaining 70.4% (N = 19) have done. Regarding women who took buprenorphine, it appears that most, to be precise, 70.2% (N = 33) remained in the program for 6 months or more, while 14.9% (N = 7) remained for a period less than 6 months or discontinued after delivery. Regarding women who took methadone, it appears that the vast majority, ie 74.1% (N = 20) remained in the program for 6 months or more, 22.2% (N = 6) for less than 6 months and only 3.7% (N = 1) stopped after childbirth.. Conclusions: The majority of women taking buprenorphine are treated with quetiapine, while about half of the women taking methadone are treated with quetiapine. No statistically significant differences were found in the medication of pregnant women taking buprenorphine and methadone. It appeared that in both groups of women, the vast majority had used substances in parallel during pregnancy, with most stating that they had used benzodiazepines, and about half that opiates. The results of the regression analysis showed that women who took buprenorphine had a shorter month of gestation upon admission to the unit and did not consume opiates had a longer stay in the postpartum program. Finally, concomitant substance use in pregnancy was associated with a longer stay in the program for the buprenorphine group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράμετροι παραμονής εγκύων σε θεραπεία με υποκατάστατα οποιοειδών μέτα τον τοκετό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπορισλάβοβα Ίνα","Borislavova Ina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η τοξικοεξάρτηση αποτελεί μία σοβαρή, χρόνια, υποτροπιάζουσα πάθηση, που ιδιαίτερα για τις γυναίκες, κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης η χρήση ουσιών προκαλεί μία σειρά σημαντικών κινδύνων τόσο για τις ίδιες όσο και για το παιδί. Οι υγειονομικοί υπάλληλοι που παρέχουν φροντίδα σε γυναίκες με προβλήματα χρήσης ουσιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους πρέπει να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα των κοινωνικοψυχολογικών και φυσικών προβλημάτων της γυναίκας ώστε να παρέχουν την κατάλληλη συμβουλευτική και υποστήριξη κατά την εγκυμοσύνη αλλά και την περίοδο μετά τον τοκετό. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο προσδιορισμός του κοινωνικού και δημογραφικού προφίλ των εγκύων οι οποίες εντάσσονται σε θεραπευτικά προγράμματα με υποκατάστατα οπιοειδών καθώς και των παραγόντων που επιδρούν θετικά στην παραμονή τους στα εν λόγω προγράμματα και μετά την ολοκλήρωση του τοκετού. Επιπλέον μελετήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την παράλληλη χρήση ουσιών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μεθοδολογία: Εξετάστηκαν οι φάκελοι (συμπληρωμένο ερωτηματολόγιο-TDI, ψυχιατρική εκτίμηση αν υπήρχε και αποτελέσματα ούρων) από 74 γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε βουπρενορφίνη ή μεθαδόνη τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τον τοκετό. Οι μεταβλητές στις οποίες επικεντρώθηκε η παρούσα έρευνα ήταν οι εξής: ηλικία, εθνικότητα, μορφωτικό επίπεδο, στέγαση, οικογενειακή κατάσταση, αριθμός παιδιών, κατάσταση υγείας, ψυχιατρικό ιστορικό, φύλλο αξιολόγησης, φυλάκιση, παράλληλη χρήση, παραμονή στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Αποτελέσματα: Oι γυναίκες που χορηγήθηκε βουπρενοφρίνη ήταν ηλικίας κατά μέσο όρο 32 ετών (Μ.Ο.=32,47±4,93) και εισήχθησαν στη θεραπευτική μονάδα κατά μέσο όρο στον 3ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=2,87±2,22), ενώ στις γυναίκες που χορηγήθηκε μεθαδόνη, ήταν κατά μέσο όρο 33 ετών (Μ.Ο.=33,33±4,28) και εισήχθησαν στη μονάδα κατά μέσο όρο στον 4ο μήνα εγκυμοσύνης (Μ.Ο.=3,59±3,00). Για τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 59,6% (Ν=28) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 17% (Ν=8) εμφάνιζαν διαταραχή διάθεσης/συμπεριφοράς/προσωπικότητας, το 8,5% (Ν=4) κατάθλιψη, το 6,4% (Ν=3) οριακή διαταραχή και το 4,3% (Ν=2) αγχώδη διαταραχή/διαταραχή πανικού ή σχιζοσυναισθηματική/ψυχωτική διαταραχή. Αναφορικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 63% (Ν=17) αυτών δεν αντιμετώπιζε κανένα ψυχιατρικό ζήτημα. Επιπλέον, το 11,1% (Ν=3) εμφάνιζε κατάθλιψη, το 7,4% (Ν=2) οριακή διαταραχή ή μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και το 3,7% (Ν=1) ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή ΔΕΠΥ ή διπολική διαταραχή. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι το 25,5% (Ν=12) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 74,5% (Ν=35) είχε κάνει. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι το 29,6% (Ν=8) αυτών δεν είχαν κάνει καμία παράλληλη χρήση στην εγκυμοσύνη, ενώ το υπόλοιπο 70,4% (Ν=19) είχε κάνει. Όσον αφορά τις γυναίκες που πήραν βουπρενοφρίνη, προκύπτει ότι οι περισσότερες, για την ακρίβεια το 70,2% (Ν=33) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, ενώ το 14,9% (Ν=7) παρέμειναν για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών ή διέκοψαν μετά τον τοκετό. Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, προκύπτει ότι η μεγάλη πλειοψηφία τους, δηλαδή το 74,1% (Ν=20) παρέμειναν στο πρόγραμμα για διάστημα 6 μηνών και άνω, το 22,2% (Ν=6) για διάστημα λιγότερο των 6 μηνών και μόλις το 3,7% (Ν=1) διέκοψαν μετά τον τοκετό. Συμπεράσματα: Σχετικά με τις γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη η πλειοψηφία τους ακολουθεί αγωγή με quetiapine, ενώ για τις γυναίκες που πήραν μεθαδόνη, μισές περίπου ακολουθούν αγωγή με quetiapine. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά την φαρμακευτική αγωγή των εγκύων που πήραν βουπρενορφίνη και μεθαδόνη. Φάνηκε ότι και στις δύο ομάδες γυναικών, η μεγάλη τους πλειοψηφία έχει κάνει παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη, με τις περισσότερες να δηλώνουν ότι έχουν χρησιμοποιήσει βενζοδιαζεπίνες και τις μισές περίπου οπιούχα. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης παλινδρόμησης έδειξαν ότι οι γυναίκες που πήραν βουπρενορφίνη, είχαν μικρότερο μήνα εγκυμοσύνης κατά την εισαγωγή στην μονάδα, δεν κατανάλωσαν οπιούχα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα μετά τον τοκετό. Τέλος η μη παράλληλη χρήση ουσιών στην εγκυμοσύνη συνδέθηκε με μεγαλύτερο χρόνο παραμονής στο πρόγραμμα για την ομάδα που πήρε βουπρενορφίνη.","Introduction: Drug addiction is a serious, chronic, recurrent condition, which especially for women, during pregnancy, substance use poses a number of significant risks for both themselves and the child. Healthcare professionals who care for women with substance use problems during pregnancy should understand the complexity of a woman's socio-psychological and physical problems in order to provide appropriate counseling and support during pregnancy and the postpartum period. The purpose of this study is to determine the social and demographic profile of pregnant women who are part of treatment programs with opioid substitutes as well as the factors that positively affect their stay in these programs after childbirth. In addition, the factors that affect the concomitant use of substances during pregnancy were studied. Methodology: 74 women who received buprenorphine or methadone at least three months before delivery were examined (completed questionnaire - TDI, by the staff of the organization, psychiatric assessment if there were urine results). The variables that this research focused on were: age, nationality, educational level, housing, marital status, number of children, health status, psychiatric history, evaluation sheet, imprisonment, concurrent use, stay in the program after childbirth. Results: The women who received buprenorphine were on average 32 years old (mean = 32.47 ± 4.93) and were admitted to the unit on average in the 3rd month of pregnancy (mean = 2.87 ± 2.22 ), while the women who received methadone were on average 33 years old (mean = 33.33 ± 4.28) and were admitted to the unit on average in the 4th month of pregnancy (mean = 3.59 ± 3.00). For women who took buprenorphine, it appears that 59.6% (N = 28) of them have no psychiatric issues. In addition, 17% (N = 8) show mood / behavior / personality disorder, 8.5% (N = 4) depression, 6.4% (N = 3) borderline disorder and 4.3% (N = 2) anxiety disorder / panic disorder or schizoaffective / psychotic disorder. Regarding the women who took methadone, it appears that 63% (N = 17) of them do not face any psychiatric issues. In addition, 11.1% (N = 3) show depression, 7.4% (N = 2) borderline disorder or major depressive disorder and 3.7% (N = 1) obsessive-compulsive disorder or ADHD or bipolar disorder. Regarding women who took buprenorphine, it appears that 25.5% (N = 12) of them have not used any concomitant use in pregnancy, while the remaining 74.5% (N = 35) have. Regarding the women who took methadone, it appears that 29.6% (N = 8) of them have not made any parallel use in pregnancy, while the remaining 70.4% (N = 19) have done. Regarding women who took buprenorphine, it appears that most, to be precise, 70.2% (N = 33) remained in the program for 6 months or more, while 14.9% (N = 7) remained for a period less than 6 months or discontinued after delivery. Regarding women who took methadone, it appears that the vast majority, ie 74.1% (N = 20) remained in the program for 6 months or more, 22.2% (N = 6) for less than 6 months and only 3.7% (N = 1) stopped after childbirth.. Conclusions: The majority of women taking buprenorphine are treated with quetiapine, while about half of the women taking methadone are treated with quetiapine. No statistically significant differences were found in the medication of pregnant women taking buprenorphine and methadone. It appeared that in both groups of women, the vast majority had used substances in parallel during pregnancy, with most stating that they had used benzodiazepines, and about half that opiates. The results of the regression analysis showed that women who took buprenorphine had a shorter month of gestation upon admission to the unit and did not consume opiates had a longer stay in the postpartum program. Finally, concomitant substance use in pregnancy was associated with a longer stay in the program for the buprenorphine group."],"dc:identifier":["uoadl:2927976","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2927976"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράμετροι παραμονής εγκύων σε θεραπεία με υποκατάστατα οποιοειδών μέτα τον τοκετό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z"}