{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2928132"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2928132","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση βαθμού φυσικής δραστηριότητας και συσχέτιση του με το αυξημένο σωματικό βάρος και την παχυσαρκία στον γενικό πληθυσμό της Ελλάδος","abstract":"Εισαγωγή : Παρά την γνωστή συσχέτιση της φυσικής δραστηριότητας και του χαμηλού σωματικού βάρους, υπάρχει έλλειψη μελετών που διερευνούν αυτή την σχέση λαμβάνοντας υπόψη επίσης και την ένταση της σωματικής άσκησης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η σύγκριση διαφόρων δεικτών παχυσαρκίας ως προς την συσχέτισή τους με την φυσική άσκηση αλλά και τις διάφορες μορφές της έντασης της. Μέθοδοι : Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα που προήλθαν από τη συγχρονική έρευνα υγείας «Εθνική Μελέτη Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου» (ΕΜΕΝΟ) που πραγματοποιήθηκε το 2014-2015 χρησιμοποιώντας πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία του ενήλικου (≥18 ετών) πληθυσμού της Ελλάδας. Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες οι οποίοι είχαν καταμετρημένες από τους ιατρούς της μελέτης μετρήσεις για το βάρος, την περιφέρεια μέσης και το ύψος. Τα δεδομένα της ΕΜΕΝΟ σταθμίστηκαν ως προς το δειγματοληπτικό σχεδιασμό με επιπλέον διορθώσεις ώστε να αντανακλούν την κατά φύλο, περιοχή και ηλικία κατανομή του ελληνικού πληθυσμού. Για την μέτρηση της παχυσαρκιας χρησιμοποιήθηκαν τρεις κατηγορικές μεταβλητές με τρία επίπεδα η κάθε μια. Η πρώτη μέτρηση ήταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ=βάρος/ύψος) [φυσιολογικού βάρους(≤ 25), υπέρβαροι(από 25 έως 30) και παχύσαρκοι(≥30) kg/m2]. Ακόμα, ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος χωρίστηκε σε τρία επίπεδα [φυσιολογικού βάρους(<0.5) , υπέρβαρου(≥ 0.5) και παχύσαρκου(≥ 0.6)] και τέλος ο δείκτης της περιφέρειας μέσης [φυσιολογικού βάρους(<94cm) , υπέρβαρου(≥ 94cm) και παχύσαρκου(≥ 102cm)]. Τέλος, για την καταμέτρηση της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή χρησιμοποιήθηκε το MEDAS Score,με υψηλότερες τιμές του Score να καταδεικνύουν υψηλότερη προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή, έχοντας ως μέγιστη τιμή το 14 και ελάχιστη το 0. Για την εύρεση των παραγόντων που σχετίζονται με τη φυσική άσκηση και την έντασή της, χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα σταθμισμένα πολυπαραγοντικά μοντέλα. Δεδομένης της υψηλής τους συσχέτισης, ανάμεσα στους τρείς δείκτες παχυσαρκίας, επιλέχθηκε αυτός που εφαρμόζει καλύτερα στα δεδομένα . Δύο εναλλακτικά μοντέλα με διαφορετικό διαχωρισμό στην φυσική δραστηριότητα (εξαρτημένη μεταβλητή) εφαρμόστηκαν: είτε multinomial μοντέλα κατηγοριοποιώντας την ένταση σωματικής δραστηριότητας ως χαμηλή, μέτρια και υψηλή είτε ως μοντέλα λογιστικής εξάρτησης έχοντας τη σωματική δραστηριότητα ως δίτιμη μεταβλητή(σωματικά δραστήριοι προς μη-δραστήριοι σύμφωνα με τον διαχωρισμό που προτείνεται από τον ΠΟΥ). Αποτελέσματα : Συνολικά, 3798 άτομα με μέση ηλικία 49,6έτη, 49,8% άνδρες και 50,2% γυναίκες συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση. Από τους άνδρες το 44% ήταν σωματικά δραστήριοι ενώ το 56% ήταν σωματικά αδρανείς, ενώ από τις γυναίκες το 46% ήταν σωματικά δραστήριες και το 54% σωματικά αδρανείς. Οι άντρες είχαν κατά μέσο όρο 2,6 ημέρες καθιστικής ζωής ανά εβδομάδα ενώ οι γυναίκες μόλις 1 ημέρα ανά εβδομάδα. Ανάλογα με το δείκτη παχυσαρκίας που χρησιμοποιείται, διαφοροποιείται η κατάταξη των ατόμων σε άτομα φυσιολογικού βάρους, υπέρβαρων και παχύσαρκων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον δείκτη μάζας σώματος υπερισχύουν οι υπέρβαροι ενώ ακολουθούν οι παχύσαρκοι και τέλος οι φυσιολογικού βάρους. Σύμφωνα με τον λόγο της περιφέρειας μέσης προς το ύψος, το μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι παχύσαρκοι, ακολουθούμενοι από τους υπέρβαρους και τελικά από τους φυσιολογικού βάρους. Ενώ διαφορετικά από τα δύο παραπάνω παρουσιάζονται τα ποσοστά ανά κατηγορία σύμφωνα με την περιφέρεια μέσης. Ειδικότερα, οι παχύσαρκοι είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό, έπειτα οι φυσιολογικού βάρους και τέλος οι υπέρβαροι. Με βάση τα αποτελέσματα πολυπαραγοντικών μοντέλων, οι μεταβλητές που βρέθηκαν να σχετίζονται σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με την ένταση σωματικής δραστηριότητας, ήταν: ηλικία, εκπαιδευτικό 51 επίπεδο, score προσήλωσης στην μεσογειακή διατροφή, περιοχή διαμονής και βαθμός αστικότητας. Στο τελικό βήμα μελετήθηκε η επίδραση των διαφόρων παραγόντων στην ύπαρξη ή όχι την σωματικής άσκησης σύμφωνα με τον δείκτη WHO, ο οποίος καθορίζει ως σωματικά δραστήριο αυτόν που αφιερώνει περισσότερα από 150 λεπτά μέτριας σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα στη σωματική άσκηση ή αυτούς που αφιερώνουν περισσότερα από 75 λεπτά έντονης σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα. Στο τελικό μοντέλο εισήχθησαν οι ίδιες μεταβλητές όπως στο Μultinomial μοντέλο. Επιλέχθηκε με βάση το κριτήριο της log-likehood ο δείκτης παχυσαρκίας με την καλύτερη εφαρμογή, όπου είναι ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος. Συμπεράσματα : Συμπερασματικά, βρέθηκε ότι οι άνω των 70 ετών έχουν χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα, καθώς και ότι η υψηλότερη προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή συνδέεται με υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα. Τέλος, τα παχύσαρκα άτομα είναι σωματικά αδρανείς ή σε χαμηλότερη ένταση σωματικά δραστήριοι. Τόσο η μη προσήλωση στην υγιεινή διατροφή όσο και η παχυσαρκία σχετίζονται με χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα αυξάνοντας τον κίνδυνο χρόνιων νοσημάτων. Προκειμένου να προωθηθεί η πρόληψη και η ενίσχυση του υγιεινού τρόπου ζωής, απαιτείται η διάθεση πλήρως εξοπλισμένων δημόσιων υποδομών αθλητικών εγκαταστάσεων αλλά και προγράμματα προώθησης της υγιεινής ισορροπημένης διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας με στόχο τη μείωση της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων. Προς τούτο, σημαντική είναι η συνεισφορά όλων των φορέων (σχολείων και δήμων) για την υιοθέτηση ενός εθνικού προγράμματος για την πρόληψη και τον έλεγχο της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων","abstract_html":"Εισαγωγή : Παρά την γνωστή συσχέτιση της φυσικής δραστηριότητας και του χαμηλού σωματικού βάρους, υπάρχει έλλειψη μελετών που διερευνούν αυτή την σχέση λαμβάνοντας υπόψη επίσης και την ένταση της σωματικής άσκησης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η σύγκριση διαφόρων δεικτών παχυσαρκίας ως προς την συσχέτισή τους με την φυσική άσκηση αλλά και τις διάφορες μορφές της έντασης της. Μέθοδοι : Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα που προήλθαν από τη συγχρονική έρευνα υγείας «Εθνική Μελέτη Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου» (ΕΜΕΝΟ) που πραγματοποιήθηκε το 2014-2015 χρησιμοποιώντας πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία του ενήλικου (≥18 ετών) πληθυσμού της Ελλάδας. Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες οι οποίοι είχαν καταμετρημένες από τους ιατρούς της μελέτης μετρήσεις για το βάρος, την περιφέρεια μέσης και το ύψος. Τα δεδομένα της ΕΜΕΝΟ σταθμίστηκαν ως προς το δειγματοληπτικό σχεδιασμό με επιπλέον διορθώσεις ώστε να αντανακλούν την κατά φύλο, περιοχή και ηλικία κατανομή του ελληνικού πληθυσμού. Για την μέτρηση της παχυσαρκιας χρησιμοποιήθηκαν τρεις κατηγορικές μεταβλητές με τρία επίπεδα η κάθε μια. Η πρώτη μέτρηση ήταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ=βάρος/ύψος) [φυσιολογικού βάρους(≤ 25), υπέρβαροι(από 25 έως 30) και παχύσαρκοι(≥30) kg/m2]. Ακόμα, ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος χωρίστηκε σε τρία επίπεδα [φυσιολογικού βάρους(&lt;0.5) , υπέρβαρου(≥ 0.5) και παχύσαρκου(≥ 0.6)] και τέλος ο δείκτης της περιφέρειας μέσης [φυσιολογικού βάρους(&lt;94cm) , υπέρβαρου(≥ 94cm) και παχύσαρκου(≥ 102cm)]. Τέλος, για την καταμέτρηση της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή χρησιμοποιήθηκε το MEDAS Score,με υψηλότερες τιμές του Score να καταδεικνύουν υψηλότερη προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή, έχοντας ως μέγιστη τιμή το 14 και ελάχιστη το 0. Για την εύρεση των παραγόντων που σχετίζονται με τη φυσική άσκηση και την έντασή της, χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα σταθμισμένα πολυπαραγοντικά μοντέλα. Δεδομένης της υψηλής τους συσχέτισης, ανάμεσα στους τρείς δείκτες παχυσαρκίας, επιλέχθηκε αυτός που εφαρμόζει καλύτερα στα δεδομένα . Δύο εναλλακτικά μοντέλα με διαφορετικό διαχωρισμό στην φυσική δραστηριότητα (εξαρτημένη μεταβλητή) εφαρμόστηκαν: είτε multinomial μοντέλα κατηγοριοποιώντας την ένταση σωματικής δραστηριότητας ως χαμηλή, μέτρια και υψηλή είτε ως μοντέλα λογιστικής εξάρτησης έχοντας τη σωματική δραστηριότητα ως δίτιμη μεταβλητή(σωματικά δραστήριοι προς μη-δραστήριοι σύμφωνα με τον διαχωρισμό που προτείνεται από τον ΠΟΥ). Αποτελέσματα : Συνολικά, 3798 άτομα με μέση ηλικία 49,6έτη, 49,8% άνδρες και 50,2% γυναίκες συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση. Από τους άνδρες το 44% ήταν σωματικά δραστήριοι ενώ το 56% ήταν σωματικά αδρανείς, ενώ από τις γυναίκες το 46% ήταν σωματικά δραστήριες και το 54% σωματικά αδρανείς. Οι άντρες είχαν κατά μέσο όρο 2,6 ημέρες καθιστικής ζωής ανά εβδομάδα ενώ οι γυναίκες μόλις 1 ημέρα ανά εβδομάδα. Ανάλογα με το δείκτη παχυσαρκίας που χρησιμοποιείται, διαφοροποιείται η κατάταξη των ατόμων σε άτομα φυσιολογικού βάρους, υπέρβαρων και παχύσαρκων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον δείκτη μάζας σώματος υπερισχύουν οι υπέρβαροι ενώ ακολουθούν οι παχύσαρκοι και τέλος οι φυσιολογικού βάρους. Σύμφωνα με τον λόγο της περιφέρειας μέσης προς το ύψος, το μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι παχύσαρκοι, ακολουθούμενοι από τους υπέρβαρους και τελικά από τους φυσιολογικού βάρους. Ενώ διαφορετικά από τα δύο παραπάνω παρουσιάζονται τα ποσοστά ανά κατηγορία σύμφωνα με την περιφέρεια μέσης. Ειδικότερα, οι παχύσαρκοι είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό, έπειτα οι φυσιολογικού βάρους και τέλος οι υπέρβαροι. Με βάση τα αποτελέσματα πολυπαραγοντικών μοντέλων, οι μεταβλητές που βρέθηκαν να σχετίζονται σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με την ένταση σωματικής δραστηριότητας, ήταν: ηλικία, εκπαιδευτικό 51 επίπεδο, score προσήλωσης στην μεσογειακή διατροφή, περιοχή διαμονής και βαθμός αστικότητας. Στο τελικό βήμα μελετήθηκε η επίδραση των διαφόρων παραγόντων στην ύπαρξη ή όχι την σωματικής άσκησης σύμφωνα με τον δείκτη WHO, ο οποίος καθορίζει ως σωματικά δραστήριο αυτόν που αφιερώνει περισσότερα από 150 λεπτά μέτριας σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα στη σωματική άσκηση ή αυτούς που αφιερώνουν περισσότερα από 75 λεπτά έντονης σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα. Στο τελικό μοντέλο εισήχθησαν οι ίδιες μεταβλητές όπως στο Μultinomial μοντέλο. Επιλέχθηκε με βάση το κριτήριο της log-likehood ο δείκτης παχυσαρκίας με την καλύτερη εφαρμογή, όπου είναι ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος. Συμπεράσματα : Συμπερασματικά, βρέθηκε ότι οι άνω των 70 ετών έχουν χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα, καθώς και ότι η υψηλότερη προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή συνδέεται με υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα. Τέλος, τα παχύσαρκα άτομα είναι σωματικά αδρανείς ή σε χαμηλότερη ένταση σωματικά δραστήριοι. Τόσο η μη προσήλωση στην υγιεινή διατροφή όσο και η παχυσαρκία σχετίζονται με χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα αυξάνοντας τον κίνδυνο χρόνιων νοσημάτων. Προκειμένου να προωθηθεί η πρόληψη και η ενίσχυση του υγιεινού τρόπου ζωής, απαιτείται η διάθεση πλήρως εξοπλισμένων δημόσιων υποδομών αθλητικών εγκαταστάσεων αλλά και προγράμματα προώθησης της υγιεινής ισορροπημένης διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας με στόχο τη μείωση της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων. Προς τούτο, σημαντική είναι η συνεισφορά όλων των φορέων (σχολείων και δήμων) για την υιοθέτηση ενός εθνικού προγράμματος για την πρόληψη και τον έλεγχο της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγοπούλου Αντωνία","Panagopoulou Antonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2928132"],"render_values":[{"text":"uoadl:2928132","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2928132","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2928132","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2928132","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγοπούλου Αντωνία","Panagopoulou Antonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2928132","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2928132"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή : Παρά την γνωστή συσχέτιση της φυσικής δραστηριότητας και του χαμηλού σωματικού βάρους, υπάρχει έλλειψη μελετών που διερευνούν αυτή την σχέση λαμβάνοντας υπόψη επίσης και την ένταση της σωματικής άσκησης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η σύγκριση διαφόρων δεικτών παχυσαρκίας ως προς την συσχέτισή τους με την φυσική άσκηση αλλά και τις διάφορες μορφές της έντασης της. Μέθοδοι : Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα που προήλθαν από τη συγχρονική έρευνα υγείας «Εθνική Μελέτη Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου» (ΕΜΕΝΟ) που πραγματοποιήθηκε το 2014-2015 χρησιμοποιώντας πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία του ενήλικου (≥18 ετών) πληθυσμού της Ελλάδας. Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες οι οποίοι είχαν καταμετρημένες από τους ιατρούς της μελέτης μετρήσεις για το βάρος, την περιφέρεια μέσης και το ύψος. Τα δεδομένα της ΕΜΕΝΟ σταθμίστηκαν ως προς το δειγματοληπτικό σχεδιασμό με επιπλέον διορθώσεις ώστε να αντανακλούν την κατά φύλο, περιοχή και ηλικία κατανομή του ελληνικού πληθυσμού. Για την μέτρηση της παχυσαρκιας χρησιμοποιήθηκαν τρεις κατηγορικές μεταβλητές με τρία επίπεδα η κάθε μια. Η πρώτη μέτρηση ήταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ=βάρος/ύψος) [φυσιολογικού βάρους(≤ 25), υπέρβαροι(από 25 έως 30) και παχύσαρκοι(≥30) kg/m2]. Ακόμα, ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος χωρίστηκε σε τρία επίπεδα [φυσιολογικού βάρους(<0.5) , υπέρβαρου(≥ 0.5) και παχύσαρκου(≥ 0.6)] και τέλος ο δείκτης της περιφέρειας μέσης [φυσιολογικού βάρους(<94cm) , υπέρβαρου(≥ 94cm) και παχύσαρκου(≥ 102cm)]. Τέλος, για την καταμέτρηση της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή χρησιμοποιήθηκε το MEDAS Score,με υψηλότερες τιμές του Score να καταδεικνύουν υψηλότερη προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή, έχοντας ως μέγιστη τιμή το 14 και ελάχιστη το 0. Για την εύρεση των παραγόντων που σχετίζονται με τη φυσική άσκηση και την έντασή της, χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα σταθμισμένα πολυπαραγοντικά μοντέλα. Δεδομένης της υψηλής τους συσχέτισης, ανάμεσα στους τρείς δείκτες παχυσαρκίας, επιλέχθηκε αυτός που εφαρμόζει καλύτερα στα δεδομένα . Δύο εναλλακτικά μοντέλα με διαφορετικό διαχωρισμό στην φυσική δραστηριότητα (εξαρτημένη μεταβλητή) εφαρμόστηκαν: είτε multinomial μοντέλα κατηγοριοποιώντας την ένταση σωματικής δραστηριότητας ως χαμηλή, μέτρια και υψηλή είτε ως μοντέλα λογιστικής εξάρτησης έχοντας τη σωματική δραστηριότητα ως δίτιμη μεταβλητή(σωματικά δραστήριοι προς μη-δραστήριοι σύμφωνα με τον διαχωρισμό που προτείνεται από τον ΠΟΥ). Αποτελέσματα : Συνολικά, 3798 άτομα με μέση ηλικία 49,6έτη, 49,8% άνδρες και 50,2% γυναίκες συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση. Από τους άνδρες το 44% ήταν σωματικά δραστήριοι ενώ το 56% ήταν σωματικά αδρανείς, ενώ από τις γυναίκες το 46% ήταν σωματικά δραστήριες και το 54% σωματικά αδρανείς. Οι άντρες είχαν κατά μέσο όρο 2,6 ημέρες καθιστικής ζωής ανά εβδομάδα ενώ οι γυναίκες μόλις 1 ημέρα ανά εβδομάδα. Ανάλογα με το δείκτη παχυσαρκίας που χρησιμοποιείται, διαφοροποιείται η κατάταξη των ατόμων σε άτομα φυσιολογικού βάρους, υπέρβαρων και παχύσαρκων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον δείκτη μάζας σώματος υπερισχύουν οι υπέρβαροι ενώ ακολουθούν οι παχύσαρκοι και τέλος οι φυσιολογικού βάρους. Σύμφωνα με τον λόγο της περιφέρειας μέσης προς το ύψος, το μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι παχύσαρκοι, ακολουθούμενοι από τους υπέρβαρους και τελικά από τους φυσιολογικού βάρους. Ενώ διαφορετικά από τα δύο παραπάνω παρουσιάζονται τα ποσοστά ανά κατηγορία σύμφωνα με την περιφέρεια μέσης. Ειδικότερα, οι παχύσαρκοι είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό, έπειτα οι φυσιολογικού βάρους και τέλος οι υπέρβαροι. Με βάση τα αποτελέσματα πολυπαραγοντικών μοντέλων, οι μεταβλητές που βρέθηκαν να σχετίζονται σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με την ένταση σωματικής δραστηριότητας, ήταν: ηλικία, εκπαιδευτικό 51 επίπεδο, score προσήλωσης στην μεσογειακή διατροφή, περιοχή διαμονής και βαθμός αστικότητας. Στο τελικό βήμα μελετήθηκε η επίδραση των διαφόρων παραγόντων στην ύπαρξη ή όχι την σωματικής άσκησης σύμφωνα με τον δείκτη WHO, ο οποίος καθορίζει ως σωματικά δραστήριο αυτόν που αφιερώνει περισσότερα από 150 λεπτά μέτριας σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα στη σωματική άσκηση ή αυτούς που αφιερώνουν περισσότερα από 75 λεπτά έντονης σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα. Στο τελικό μοντέλο εισήχθησαν οι ίδιες μεταβλητές όπως στο Μultinomial μοντέλο. Επιλέχθηκε με βάση το κριτήριο της log-likehood ο δείκτης παχυσαρκίας με την καλύτερη εφαρμογή, όπου είναι ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος. Συμπεράσματα : Συμπερασματικά, βρέθηκε ότι οι άνω των 70 ετών έχουν χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα, καθώς και ότι η υψηλότερη προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή συνδέεται με υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα. Τέλος, τα παχύσαρκα άτομα είναι σωματικά αδρανείς ή σε χαμηλότερη ένταση σωματικά δραστήριοι. Τόσο η μη προσήλωση στην υγιεινή διατροφή όσο και η παχυσαρκία σχετίζονται με χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα αυξάνοντας τον κίνδυνο χρόνιων νοσημάτων. Προκειμένου να προωθηθεί η πρόληψη και η ενίσχυση του υγιεινού τρόπου ζωής, απαιτείται η διάθεση πλήρως εξοπλισμένων δημόσιων υποδομών αθλητικών εγκαταστάσεων αλλά και προγράμματα προώθησης της υγιεινής ισορροπημένης διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας με στόχο τη μείωση της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων. Προς τούτο, σημαντική είναι η συνεισφορά όλων των φορέων (σχολείων και δήμων) για την υιοθέτηση ενός εθνικού προγράμματος για την πρόληψη και τον έλεγχο της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων","Introduction: Despite the well-known association between physical activity and low body weight, there is a lack of studies investigating this relationship, taking also into account the intensity of physical exercise. The purpose of this study was to compare different indicators of obesity in terms of their relationship with exercise and its various forms of intensity. Methods: Data were derived from the cross-sectional health survey \"National Study of Morbidity and Risk Factors\" (EMENO), conducted between 2014-2015, using multistage stratified sampling of the adult (≥18 years) population of Greece. Adults with measured by trained physicians weight, waist circumference and height, were included in the analysis. EMENO data were weighted in terms of sample design with additional corrections to reflect the gender, regional and age distribution of the Greek population. Three categorical variables with three levels each were used to measure obesity index. The first measurement was the body mass index (BMI = weight / height) [normal weight (≤ 25), overweight (from 25 to 30) and obese ((≥30 kg/m2]. In addition, the ratio of waist circumference to the height was divided into three levels [normal weight (<0.5), overweight (≥0.5) and obese (≥0.6)] and finally the waist circumference index [normal weight (<94cm), overweight (≥94cm) and obese (≥102cm)] was used. To measure the degree of adherence to Mediterranean diet, the MEDAS score was used, with higher values indicating higher degree of adherence. For identifying factors associated with physical activity and its intensity, appropriately weighted multifactor models were fitted. Given their high associations, across the three obesity indices, the one that best fits to the data was selected. Τwo alternative models with different categorization of the physical activity (dependent variable) were fitted: either multinomial models categorizing the intensity of physical activity as low, moderate and high or logistic regression models treating physical activity as as dichotomous variable (physically active to inactive according to the separation proposed by the WHO). Results: In total, 3798 people with an average age of 49,6 years, 49,8% men and 50,2% women were included in the analysis. Of the men 44% were physically active while 56% were physically inactive, while of the women 46% were physically active and 54% were physically inactive. The 52 men had on average 2,6 days per week of sitting time while the corresponding value for women was only 1 day per week. Depending on the obesity index used, the classification of individuals in people of normal weight, overweight and obese varied. Specifically, according to the body mass index, overweight people prevail, followed by obese and those of normal weight. According to the ratio of waist circumference to height, the largest percentage was this of obese people, followed by the overweight and finally by those of normal weight. Different results from those mentioned above were obtained when waist circumference was used; Specifically, the obese were the most prevalent one, followed by those of normal weight and finally by those of overweight. Based on the results of multifactor models, the variables that found to be statistically significantly associated with the intensity of physical activity, were: age, educational level, score of adherence to the Mediterranean diet, region of residence and degree of urbanity. In the final step, the effect of the various factors on the existence or not of physical exercise was studied according to the WHO index, which defines as physically active those who devotes more than 150 minutes of moderate physical activity per week to physical exercise or those who devote more than 75 minutes of intense physical activity per week. The same variables were entered in the final model as in the Multinomial model. Based on the log-likelohood criterion, the obesity index that best fits to the data was chosen and that was the ratio of waist circumference to height. Conclusions: In conclusion, it was found that people over 70 years have less intense physical activity, as well as that higher adherence to the Mediterranean diet is associated with higher intensity physical activity. Finally, obese people are physically inactive or at a lower intensity physically active. Both unhealthy eating and obesity are associated with lower-intensity physical activity, increasing the risk of chronic diseases. In order to promote the prevention and promotion of healthy lifestyles, it is necessary to have fully equipped public infrastructure of sports facilities and programs to promote a healthy balanced diet and physical activity with the aim of reducing obesity and chronic diseases. To this end, it is important the contribution of all institutions (schools and municipalities) for the adoption of a national program for the prevention and control of obesity and chronic diseases"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση βαθμού φυσικής δραστηριότητας και συσχέτιση του με το αυξημένο σωματικό βάρος και την παχυσαρκία στον γενικό πληθυσμό της Ελλάδος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγοπούλου Αντωνία","Panagopoulou Antonia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή : Παρά την γνωστή συσχέτιση της φυσικής δραστηριότητας και του χαμηλού σωματικού βάρους, υπάρχει έλλειψη μελετών που διερευνούν αυτή την σχέση λαμβάνοντας υπόψη επίσης και την ένταση της σωματικής άσκησης. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η σύγκριση διαφόρων δεικτών παχυσαρκίας ως προς την συσχέτισή τους με την φυσική άσκηση αλλά και τις διάφορες μορφές της έντασης της. Μέθοδοι : Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα που προήλθαν από τη συγχρονική έρευνα υγείας «Εθνική Μελέτη Νοσηρότητας και παραγόντων κινδύνου» (ΕΜΕΝΟ) που πραγματοποιήθηκε το 2014-2015 χρησιμοποιώντας πολυσταδιακή στρωματοποιημένη δειγματοληψία του ενήλικου (≥18 ετών) πληθυσμού της Ελλάδας. Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες οι οποίοι είχαν καταμετρημένες από τους ιατρούς της μελέτης μετρήσεις για το βάρος, την περιφέρεια μέσης και το ύψος. Τα δεδομένα της ΕΜΕΝΟ σταθμίστηκαν ως προς το δειγματοληπτικό σχεδιασμό με επιπλέον διορθώσεις ώστε να αντανακλούν την κατά φύλο, περιοχή και ηλικία κατανομή του ελληνικού πληθυσμού. Για την μέτρηση της παχυσαρκιας χρησιμοποιήθηκαν τρεις κατηγορικές μεταβλητές με τρία επίπεδα η κάθε μια. Η πρώτη μέτρηση ήταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ=βάρος/ύψος) [φυσιολογικού βάρους(≤ 25), υπέρβαροι(από 25 έως 30) και παχύσαρκοι(≥30) kg/m2]. Ακόμα, ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος χωρίστηκε σε τρία επίπεδα [φυσιολογικού βάρους(<0.5) , υπέρβαρου(≥ 0.5) και παχύσαρκου(≥ 0.6)] και τέλος ο δείκτης της περιφέρειας μέσης [φυσιολογικού βάρους(<94cm) , υπέρβαρου(≥ 94cm) και παχύσαρκου(≥ 102cm)]. Τέλος, για την καταμέτρηση της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή χρησιμοποιήθηκε το MEDAS Score,με υψηλότερες τιμές του Score να καταδεικνύουν υψηλότερη προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή, έχοντας ως μέγιστη τιμή το 14 και ελάχιστη το 0. Για την εύρεση των παραγόντων που σχετίζονται με τη φυσική άσκηση και την έντασή της, χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα σταθμισμένα πολυπαραγοντικά μοντέλα. Δεδομένης της υψηλής τους συσχέτισης, ανάμεσα στους τρείς δείκτες παχυσαρκίας, επιλέχθηκε αυτός που εφαρμόζει καλύτερα στα δεδομένα . Δύο εναλλακτικά μοντέλα με διαφορετικό διαχωρισμό στην φυσική δραστηριότητα (εξαρτημένη μεταβλητή) εφαρμόστηκαν: είτε multinomial μοντέλα κατηγοριοποιώντας την ένταση σωματικής δραστηριότητας ως χαμηλή, μέτρια και υψηλή είτε ως μοντέλα λογιστικής εξάρτησης έχοντας τη σωματική δραστηριότητα ως δίτιμη μεταβλητή(σωματικά δραστήριοι προς μη-δραστήριοι σύμφωνα με τον διαχωρισμό που προτείνεται από τον ΠΟΥ). Αποτελέσματα : Συνολικά, 3798 άτομα με μέση ηλικία 49,6έτη, 49,8% άνδρες και 50,2% γυναίκες συμπεριελήφθησαν στην ανάλυση. Από τους άνδρες το 44% ήταν σωματικά δραστήριοι ενώ το 56% ήταν σωματικά αδρανείς, ενώ από τις γυναίκες το 46% ήταν σωματικά δραστήριες και το 54% σωματικά αδρανείς. Οι άντρες είχαν κατά μέσο όρο 2,6 ημέρες καθιστικής ζωής ανά εβδομάδα ενώ οι γυναίκες μόλις 1 ημέρα ανά εβδομάδα. Ανάλογα με το δείκτη παχυσαρκίας που χρησιμοποιείται, διαφοροποιείται η κατάταξη των ατόμων σε άτομα φυσιολογικού βάρους, υπέρβαρων και παχύσαρκων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον δείκτη μάζας σώματος υπερισχύουν οι υπέρβαροι ενώ ακολουθούν οι παχύσαρκοι και τέλος οι φυσιολογικού βάρους. Σύμφωνα με τον λόγο της περιφέρειας μέσης προς το ύψος, το μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν οι παχύσαρκοι, ακολουθούμενοι από τους υπέρβαρους και τελικά από τους φυσιολογικού βάρους. Ενώ διαφορετικά από τα δύο παραπάνω παρουσιάζονται τα ποσοστά ανά κατηγορία σύμφωνα με την περιφέρεια μέσης. Ειδικότερα, οι παχύσαρκοι είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό, έπειτα οι φυσιολογικού βάρους και τέλος οι υπέρβαροι. Με βάση τα αποτελέσματα πολυπαραγοντικών μοντέλων, οι μεταβλητές που βρέθηκαν να σχετίζονται σε βαθμό στατιστικά σημαντικό με την ένταση σωματικής δραστηριότητας, ήταν: ηλικία, εκπαιδευτικό 51 επίπεδο, score προσήλωσης στην μεσογειακή διατροφή, περιοχή διαμονής και βαθμός αστικότητας. Στο τελικό βήμα μελετήθηκε η επίδραση των διαφόρων παραγόντων στην ύπαρξη ή όχι την σωματικής άσκησης σύμφωνα με τον δείκτη WHO, ο οποίος καθορίζει ως σωματικά δραστήριο αυτόν που αφιερώνει περισσότερα από 150 λεπτά μέτριας σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα στη σωματική άσκηση ή αυτούς που αφιερώνουν περισσότερα από 75 λεπτά έντονης σωματικής δραστηριότητας ανά εβδομάδα. Στο τελικό μοντέλο εισήχθησαν οι ίδιες μεταβλητές όπως στο Μultinomial μοντέλο. Επιλέχθηκε με βάση το κριτήριο της log-likehood ο δείκτης παχυσαρκίας με την καλύτερη εφαρμογή, όπου είναι ο λόγος της περιφέρειας μέσης προς το ύψος. Συμπεράσματα : Συμπερασματικά, βρέθηκε ότι οι άνω των 70 ετών έχουν χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα, καθώς και ότι η υψηλότερη προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή συνδέεται με υψηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα. Τέλος, τα παχύσαρκα άτομα είναι σωματικά αδρανείς ή σε χαμηλότερη ένταση σωματικά δραστήριοι. Τόσο η μη προσήλωση στην υγιεινή διατροφή όσο και η παχυσαρκία σχετίζονται με χαμηλότερης έντασης σωματική δραστηριότητα αυξάνοντας τον κίνδυνο χρόνιων νοσημάτων. Προκειμένου να προωθηθεί η πρόληψη και η ενίσχυση του υγιεινού τρόπου ζωής, απαιτείται η διάθεση πλήρως εξοπλισμένων δημόσιων υποδομών αθλητικών εγκαταστάσεων αλλά και προγράμματα προώθησης της υγιεινής ισορροπημένης διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας με στόχο τη μείωση της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων. Προς τούτο, σημαντική είναι η συνεισφορά όλων των φορέων (σχολείων και δήμων) για την υιοθέτηση ενός εθνικού προγράμματος για την πρόληψη και τον έλεγχο της παχυσαρκίας και των χρόνιων νοσημάτων","Introduction: Despite the well-known association between physical activity and low body weight, there is a lack of studies investigating this relationship, taking also into account the intensity of physical exercise. The purpose of this study was to compare different indicators of obesity in terms of their relationship with exercise and its various forms of intensity. Methods: Data were derived from the cross-sectional health survey \"National Study of Morbidity and Risk Factors\" (EMENO), conducted between 2014-2015, using multistage stratified sampling of the adult (≥18 years) population of Greece. Adults with measured by trained physicians weight, waist circumference and height, were included in the analysis. EMENO data were weighted in terms of sample design with additional corrections to reflect the gender, regional and age distribution of the Greek population. Three categorical variables with three levels each were used to measure obesity index. The first measurement was the body mass index (BMI = weight / height) [normal weight (≤ 25), overweight (from 25 to 30) and obese ((≥30 kg/m2]. In addition, the ratio of waist circumference to the height was divided into three levels [normal weight (<0.5), overweight (≥0.5) and obese (≥0.6)] and finally the waist circumference index [normal weight (<94cm), overweight (≥94cm) and obese (≥102cm)] was used. To measure the degree of adherence to Mediterranean diet, the MEDAS score was used, with higher values indicating higher degree of adherence. For identifying factors associated with physical activity and its intensity, appropriately weighted multifactor models were fitted. Given their high associations, across the three obesity indices, the one that best fits to the data was selected. Τwo alternative models with different categorization of the physical activity (dependent variable) were fitted: either multinomial models categorizing the intensity of physical activity as low, moderate and high or logistic regression models treating physical activity as as dichotomous variable (physically active to inactive according to the separation proposed by the WHO). Results: In total, 3798 people with an average age of 49,6 years, 49,8% men and 50,2% women were included in the analysis. Of the men 44% were physically active while 56% were physically inactive, while of the women 46% were physically active and 54% were physically inactive. The 52 men had on average 2,6 days per week of sitting time while the corresponding value for women was only 1 day per week. Depending on the obesity index used, the classification of individuals in people of normal weight, overweight and obese varied. Specifically, according to the body mass index, overweight people prevail, followed by obese and those of normal weight. According to the ratio of waist circumference to height, the largest percentage was this of obese people, followed by the overweight and finally by those of normal weight. Different results from those mentioned above were obtained when waist circumference was used; Specifically, the obese were the most prevalent one, followed by those of normal weight and finally by those of overweight. Based on the results of multifactor models, the variables that found to be statistically significantly associated with the intensity of physical activity, were: age, educational level, score of adherence to the Mediterranean diet, region of residence and degree of urbanity. In the final step, the effect of the various factors on the existence or not of physical exercise was studied according to the WHO index, which defines as physically active those who devotes more than 150 minutes of moderate physical activity per week to physical exercise or those who devote more than 75 minutes of intense physical activity per week. The same variables were entered in the final model as in the Multinomial model. Based on the log-likelohood criterion, the obesity index that best fits to the data was chosen and that was the ratio of waist circumference to height. Conclusions: In conclusion, it was found that people over 70 years have less intense physical activity, as well as that higher adherence to the Mediterranean diet is associated with higher intensity physical activity. Finally, obese people are physically inactive or at a lower intensity physically active. Both unhealthy eating and obesity are associated with lower-intensity physical activity, increasing the risk of chronic diseases. In order to promote the prevention and promotion of healthy lifestyles, it is necessary to have fully equipped public infrastructure of sports facilities and programs to promote a healthy balanced diet and physical activity with the aim of reducing obesity and chronic diseases. To this end, it is important the contribution of all institutions (schools and municipalities) for the adoption of a national program for the prevention and control of obesity and chronic diseases"],"dc:identifier":["uoadl:2928132","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2928132"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση βαθμού φυσικής δραστηριότητας και συσχέτιση του με το αυξημένο σωματικό βάρος και την παχυσαρκία στον γενικό πληθυσμό της Ελλάδος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:41:25Z"}